மாணவர்களை அடிக்காதே, திட்டாதே- மநு நீதி நூல் (Post No.4908)

மாணவர்களை அடிக்காதே, திட்டாதே மநு நீதி நூல் (Post No.4908)

 

 WRITTEN by London Swaminathan 

 

Date: 12 April 2018

 

Time uploaded in London –  21-55 (British Summer Time)

 

Post No. 4908

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

மநு நீதி நூல்- Part 15 (Post No 4908)

Second Chapter 2-148 continued

தாய் தந்தையரின் புணர்ச்சியால் பெறும் குழந்தை மற்ற மிருகங்கள் ஈனும் குட்டியைப் போல வெறும் விலங்குத் தன்மையுடையதுதான் என்று சென்ற கட்டுரையில் முடித்தோம்.

 

2-148 பிரம்ம உபதேசத்தால் (பூணூல் போட்ட பின்னர்) உண்டாகும் இரண்டாவது பிறப்பே அழிவற்ற, மூப்பற்ற தன்மையையும் புண்ணியலோக வாழ்வையும் தரும்

2-149 சாத்திர விஷயத்தில் உதவுபவனை குரு என்று கொள்ள வேண்டும்

2-150 வேதங்களை அறிந்தவன், தனக்கு அறநெறிகளை கற்றுத் தருபவன் வயதில் சிறியவனாலும் அவன் தந்தைக்குச் சமமானவன் ஆவான்.

2-151 அங்கீரஸ் முனிவரின் மகன் கவி, பெரிய அறிஞன். அவன் தனது தந்தை போன்ற வயதில் மூத்தவர்களுக்கு, பிதுர்களுக்கு வேதம் கற்பித்தான். எல்லோரையும் ‘’எனது அருமைப் பிள்ளைகளே’’ என்று சிறுவர்களை அழைப்பது போல அழைத்ததே இதற்குச் சான்று.

உடனே பிதுர்கள் கோபம் கொண்டு, தேவ சபையில் புகார் கொடுத்தார்கள்; அவர்கள், அங்கீரஸ் சொன்னதே சரியென்று தீர்ப்புக் கூறினார்கள்.

 

2-153 அறிவுடையவன் தந்தை போன்றவன்; அறிவில்லாதவன் பிள்ளை போன்றவன் இதையே சாத்திரம் சொல்லுகிறது. மேலோர் கருத்தும் இதுதான்

 

2-154 வயது, நரை, செல்வம், உறவு முறை ஆகியவற்றால் மட்டும் ஒருவன் பெரியவன் ஆகிவிட மாட்டான். யாருக்கு அதிகம் அறிவு இருக்கிறதோ அவனே மேலோன் என்று முனிவர்கள் கூறுவர்.

 

2-155 அந்தணர்கள் அறிவினாலும், அரசர்கள் வீரத்தாலும், வணிகர்கள் செல்வ வளத்தாலும், நாலாம் வருணத்தார் வயதினாலும் மேன்மை அடைகிறார்கள்

2-156 நரைதிரையால் (வயதால்) மூத்தவனைவிட வேதம் அறிந்தவன் வயதினால் சிறியவனாக இருந்தாலும், அவனே மூத்தவன் என்று தேவர்கள் கூறுவர்.

2-157 மர யானை பொம்மை , தோலினால் ஆன மிருகத்தின் பொம்மை, வேதம் கற்காத அந்தணன் ஆகிய மூன்றும் ஒன்றே- பயனற்றவர்கள் ஆவர்.

 

2-158 ஒரு பெண்ணுடன் இருக்கும் அலியும், பசுவினிடத்தில் பசுவும், அறிவில்லாதவனுக்குக் கொடுத்த தானமும் போன்று வேதம் அறியாத பிராமணனும் பயனற்றவனே

புகழ்ந்தால் விஷம்; இகழ்ந்தால் அமிர்தம் 

2-159 வேதம் முதலியவற்றைக் கற்பிக்கும் ஆசிரியன், மாணவர்களை ரொம்பவும் பிரம்புத் தடியால் அடிக்கக்கூடாது; சுடு சொற்களைப் பயன்படுத்தி திட்டவும் கூடாது. தாயார் போல அன்பாகப் போதிக்க வேண்டும்.

 

2-160 மனம் மொழிகளால் பொய் சொல்லாதவன், விருப்பு, வெறுப்பு இல்லாதவன், தூய்மையுடன் பணிவாக இருப்பவன், வேதத்தில் சொன்ன மேன்மைகளை அடைவான்.

தான் துயர் அடைந்தபோதும் மற்றவர்களை நோக வைக்கக்கூடாது. எண்ணத்தாலும் செயலாலும் வஞ்சிக்கலாகாது; சுடு சொற்களைச் சொன்னால் சுவர்க்கத்துக்குப் போக முடியாது.

 

யாரேனும் புகழ்ந்து கூறினால் அதை அந்தணர்கள் விஷம் போலவும் யாராவது குறைகூறினால் அதை அமிர்தம் போலவும் கொள்ளவேண்டும்.

 

2-163 எதனாலும் பாதிக்கப்படாதவன் நன்கு தூங்கி எழுவான்; பாதிப்பின்றி நடமாடுவான்; குறைகூறுவோன் தானாக அழிவான்

 

2-164 இதுவரை நான் சொன்ன விஷயங்களைப் பின்பற்றி, சம்ஸ்காரங்களால் தூய்மை அடைந்தோன், வேதத்தைக் கற்க வேண்டும்.

2-165 உரிய நோன்புகளையும், சடங்குகளையும் செய்து வேத வேதாந்தங்களைக் கற்க வேண்டும்

2-166 தவம் செய்ய விரும்புவன் வேத அத்தியயனம் செய்தாலேயே போதும்; அதைவிட சிறந்த தவம் இல்லை

2-167 தனது சக்திக்கு ஏற்ற வாறு வேத அத்தியனம் செய்யும் இருபிறப்பாளன் தலை முதல் பாதம் வரை தவம் செய்தவன் ஆவான்

2-168 வேதத்தைவிட்டு வேறு தொழில் செய்யும் அந்தணன், அவனது வாழ்நாளிலேயே குலத்தோடு நாலாம் வர்ணத்தான் ஆகிவிடுவான்.

2-169 இரு பிறப்பாளனுக்கு முதல் பிறப்பு தாயாலும், இரண்டாம் பிறப்பு உபநயனம் செய்து கொள்வதாலும் மூன்றாம் பிறப்பு வேள்வி செய்வதாலும் உண்டாகிறது என்று வேதம் கூறுகிறது.

 

2-170 இரண்டாவது பிறப்பு வேதத்துக்காக எடுக்கும் பிறப்பு. அதில் சாவித்ரி (காயத்ரி மந்திரம்) அவனது தாய்; அதை ஓதுவிப்பவர் அவனது தந்தை ஆகிவிடுகிறார்.

 

2-171 வேதம் ஓதுவிக்கும் ஆச்சார்யனும் தந்தையே; உபநயனம் செய்த பின்னர் வேதம் ஓதாமல் இருப்பவன் எந்த கிரியை செய்யவு    ம் அருகதை அற்றவன்

 

2-172 உபநயனம் செய்யும் முன் அவனும் நாலாம் வருணத்தவனே. ஆயினும் தாய் தந்தையரை  இழக்க நேரிட்டால் அப்போது மட்டும் மந்திரம் ஓதலாம்.

2-173 உபநயனம் ஆன பின்னரே வேள்வி, வேத அத்தியனம் செய்யலாம்.

 

2-174 முன்பு சொன்னபடி அவரவர்களுக்கு உரிய உரி, தண்டம், பூணூல், இடுப்பு வளையம், உடை ஆகியவற்றை, ஆகியவற் றை நோன்புகளின் போது அணிந்திருக்க வேண்டும்.

 

எனது கருத்து

அந்தணருக்கு மட்டும் இன்றி ஏனைய மூன்று வருணதாருக்கும் பொருந்தும் கருத்துகளும் உள. வள்ளுவன் சொன்னது போல இனிய உளவாக இன்னாது கூறாதே; பையன்களை அடிக்காதே; திட்டாதே; இவை எல்லாம் இக்காலத்துக்கும், எக்காலத்துகும் எல்லா வருண ஆசிரியர்களுக்கும் பொருந்தும்

 

போற்றுதல் என்பது விஷம் போல; தூற்றுதல் என்பது தேன் போல- என்பது நல்ல பொன்மொழி- எல்லோரும் பின்பற்றலாம்.

 

வேதம் ஓதாத அந்தணர்கள், நோன்பு, சம்ஸ்காரம், ஒழுக்கம் இல்லாதவர் அந்தணர்களே அல்ல.

 

பிராமணர்களுக்கு ஞானத்தாலும், அரசர்களுக்கு வீரத்தாலும், வைஸ்யர்களுக்கு தன-தான்யத்தாலும், ஏனைய வருணத்தாருக்கு வயதாலும் மதிப்பு வருகிறது என்பதும் நல்ல பொன்மொழி.

 

வேதம் கற்பிக்கும் இடத்தில் வயதில் சிறிய ஆசிரியர் ஆனாலும் அவர் தந்தைக்கு ஒப்பானவர். இதில் அங்கீரஸ் மகன் மீது கொண்டுவந்த புகார் மனு, இந்திர லோக சுப்ரீம் கோர்ட்டில் தள்ளுபடி செய்யப்பட்ட செய்தி சுவையான செய்தி.

 

இன்னும் இரண்டாயிரம் ஸ்லோகங்கள் இருக்கின்றன. பையப் பைய பார்ப்போம்.

–SUBAHAM–

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: