காந்திஜி, நேருஜி – தவறிய வார்த்தைகள் (Post No.5053)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 28 MAY 2018

 

Time uploaded in London –  6-46 am  (British Summer Time)

 

Post No. 5053

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

சத்திய சோதனை

காந்திஜி, நேருஜி – தவறிய வார்த்தைகள்! – தேசப் பிரிவினையின் சோகமான அம்சம்!

 

ச.நாகராஜன்

 

1

பாரத தேசத்தின் சரித்திரத்தின் 1947இல் நடந்த பிரிவினை சோகமான ஒன்று. தேவையற்ற ஒன்று.

இது பற்றி நமது தேசத்தின் பெரும் தலைவர்களான காந்திஜி, நேருஜி முதலில் தெளிவான கருத்தைக் கொண்டிருந்தார்கள்.

1947, ஆகஸ்ட் 15ஆம் தேதி பாரதம் சுதந்திரத்தை அடைந்தது.

பிரிவினையுடன்.

 

 

இதற்கு முன்னர் ஏப்ரல் 1947இல் பண்டிட் ஜவஹர்லால் நேரு

ஒரு பொதுக்கூட்டத்தில் இப்படிப் பேசினார்:

 

“All talk of a partition of India as fantastic nonsense. We shall never agree to it.”

  • Pandit Jawaharlal Nehru, addressing a public meeting in April 1947, two months before he accepted it.

 

இப்படி வீர முழக்கம் செய்த இரண்டே மாதங்களில் அவர் பிரிவினைக்கு ஒத்துக் கொண்டார்!

 

ஹிந்துக்கள் காந்திஜியையும் நேருஜியையும் மலை போல நம்பினார்கள்.

 

ஆனால் நேருஜி வார்த்தை தவறி விட்டார்.

அவர் ஏன் இப்படி தனது வார்த்தையைத் தவற விட்டார்?

அதற்கான காரணத்தை அவரே தெரிவித்துள்ளார்!

Leonard Mosley  என்பவர் பிரிட்டனைச் சேர்ந்த எழுத்தாளர். அவர்  ‘The Twilight of the British Raj’ என்ற புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார்.

நேரு தனக்கு அளித்த பேட்டியை அவர் இந்தப் புத்தகத்தில் எழுதியுள்ளார்.

 

அதன் ஒரு பகுதி இது:

 

“I was getting old”, said the fart in effect, and I did not want to engage myself in another struggle and lose my post as Prime minister of India. Partition of the country began to look like a solution to my problems.”

ஆறு வாரங்களில் ஆறு லட்சம் பேர்கள் கொல்லப்பட்டனர் – பிரிவினையால்.

 

தனது பிரதம மந்திரி பதவி போய் விடக்கூடாது, இன்னொரு போராட்டத்திற்குத் தான் தயாராக இல்லை, வயதாகிக் கொண்டே போகிறது என்பது நேருவின் வாயிலிருந்தே வந்த வார்த்தைகள்!

 

 

2

ஜின்னா என்ன நினைத்தார்?

இதை மைக்கேல் எட்வர்டின் புத்தகம் தெரிவிக்கிறது.

Michael Edwardes  எழுதியுள்ள  ‘The Last years of British India’ என்ற புத்தகத்தில் ஜின்னா கூறிய வார்த்தைகள் அப்படியே தரப்பட்டுள்ளது.

“I never thought it would happen. I never expected to see Pakistan in my lifetime.”

ஜின்னாவே எதிர்பார்க்காத பிரிவினை ஏற்பட்டது!

 

3

மகாத்மா காந்திஜி பாகிஸ்தான் உருவாவதைப் பற்றி என்ன சொன்னார்?

“Even if the whole of India burns, we shall not concede Pakistan, even if the Moslem League demanded it at the point of a word.”

மகாத்மா காந்திஜி 1947 மே மாதம் 31ஆம் தேதி இப்படிக் கூறினார்.

 

இதை Michael Edwardes மேற்கோளாகக் காட்டியுள்ளார்.

ஆனால் மேயில் கூறிய வார்த்தைகளை உடனேயே அவர் தவற விட்டார். ஆகஸ்ட் பிரிவினை ஏற்பட்டது.

என் உடலின் மீது தான் பிரிவினை ஏற்பட்டால் ஏற்படும் என்ற மகாத்மாவின் கூற்றையும் நாம் அனைவரும் அறிவோம்.

அவர் ஏன் மனம் மாறினார்!

 

 

முப்பது கோடி மக்களின் நம்பிக்கை தெய்வமாக இருந்த அவர் ஏன் தன் வார்த்தையைத் தவற விட்டார்.

ஜவஹர்லால் நேரு தனது பதவி மோகமே தன்னை பிரிவினைக்கு ஒப்புக் கொள்ள வைத்தது என்று கூறி விட்டதாக அறிகிறோம்.

 

ஆனால் மகாத்மா?

அவர் ஏன் வார்த்தையைத் தவறவிட்டார்?

தெரியவில்லை.

 

அவரது சொற்களைத் தான் ஆராய வேண்டும்?

பிரிவினையால் எத்தனை லட்சம் மக்கள் இறந்தனர்.

புதிய எளிதில் தீர்வு காண முடியாத தொடர் பிரச்சினையாக மைனாரிட்டிகளுக்கு (அதிக!) உரிமை என்ற அபத்தமான வாதம் இந்தியத் திருநாட்டை இன்று எந்த நிலைக்குக் கொண்டு தள்ளி இருக்கிறது.

 

வியக்கிறோம்!

சத்தியத்திற்கே சோதனையா?

***

 

குறிப்பு : மிக அருமையான நூலான, Hindu Destiny by Nostradamus  என்ற நூலை ஜி.எஸ். ஹிரண்யப்பா என்பவர் எழுதியுள்ளார். அதை ஆதாரமாகக் கொண்டே இந்தக் கட்டுரை எழுதப் பட்டிருக்கிறது. இவரது நூலைப் பற்றியும் இவரைப் பற்றியும் நான் எழுதிய  ஆங்கிலக் கட்டுரையை அன்பர்கள் படிக்கலாம்.

 

xxxx

 

 

 

 

Leave a comment

5 Comments

  1. துணிந்து எழுதப்பட்ட கட்டுரை. காந்தி-நேரு என்ற மாயம் இன்னமும் நம்மை கவர்ந்திருக்கிறது, இவர்கள் அரசியல் செயலை, நிலைப்படுகளை விமர்சிக்க யாரும் தயாராக இல்லை.
    காந்திஜியின் இயக்கத்தினால்தான் நாடு சுதந்திர மடைந்தது என்ற மாயையை காங்கிரஸ் காரர்கள் பரப்பிவிட்டனர். இது முழு அபத்தமானது என்பதை சரித்திரத்தை ஊன்றிப் படிப்பவர்கள் அறிவர், சில முக்கிய உண்மைகள்:
    1. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப்பின் , இங்கிலாந்து இந்தியாவிடம் கடன்பட்டது. இது காலனி ஆதிக்க முறைக்கே எதிர்மறையானது. இதை இங்கிலாந்து ஏற்கவில்லை.
    2. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின் இந்தியாவின் பாதுகாப்பு பெரிய பொறுப்பையும் செலவையும் இங்கிலாந்தின் மீது சுமத்தியது, இதை ஏற்க இங்கிலாந்து தயாராக இல்லை.
    3.நேதாஜியின் இந்திய தேசியப் படையினால் நாட்டில் ஒரு புதிய உத்வேகம் பிறந்தது. ராணுவம், கடற்படை ஆகியவற்றில் இருந்த இந்தியர்கள் புதிய எழுச்சி பெற்றனர். பம்பாயில் கடற்படையினர் Mutiny யில் ஈடு பட்டனர்.ஆங்கில அரசினர் அரண்டுவிட்டனர். இனி இந்திய வீரர்களை அடக்கிவைக்க முடியாது என்ற கருத்து அவர்கள் மனதில் உதித்து நிலைத்தது. இந்தியாவிலிருந்து அவசர அவசரமாக வெளியேறினர். இதை பின்னாட்களில் அன்றைய பிரதமராக இருந்த அட்லி பிரபுவே கூறியிருக்கிறார்.

    பாகிஸ்தான் பற்றி ஜின்னா கூறியதை முழுதும் நம்ப முடியாது. ஜின்னாவை சர்ச்சில் மறைமுகமாக தூண்டிவந்தார். பாகிஸ்தான் பற்றி உறுதியாக இருக்குமாறு ஊக்குவித்து வந்தார். இது ஆதாரபூர்வமான விஷயம்.

    இந்தியாவில் முஸ்லிம் பிரிவினை உணர்ச்சி வளர காந்தியே காரணமானார். 1857 புரட்சிக்குப் பிறகு இந்திய முஸ்லிம்கள் அடியோடு ஒடுக்கப்பட்டனர். முதல் உலகப் போரின்போது துருக்கிக்கு ஆதரவாக கிலாஃபத் இயக்கத்தை காந்தி ஆதரித்தார். துருக்கியே கைவிட்ட இந்த இயக்கம் இந்திய முஸ்லிம்களை ஒன்றுபடுத்தியது. முஸ்லிம்கள் எந்த நிலையிலும் எந்த நாட்டிலும் பிறருக்கு அடங்கி இருக்கமாட்டார்கள். இது குரானில் உள்ள நிலை. அதனால் பிரிவினை வாதம் முஸ்லிம்களின் அடிப்படை கோரிக்கையாகியது.
    [மௌலானா ஆஸாத் போன்ற சிலர் பிரிவினையை ஆதரிக்காதது போல் இருக்கலாம்; ஆனால் இதன் அடிப்படை பிரிவினை வேண்டாம் என்பதல்ல, இந்தியா முழுதுமே முஸ்லிமாக மாறவேண்டும் என்பதே!]

    காந்திஜியின் அரசியல் வாழ்க்கையை ஊன்றிப் படிப்பவர்கள் ஒரு உண்மையைப் புரிந்துகொள்ள வேணும். 1921க்குப் பிறகு காந்திஜியின் எந்தப் போராட்டமும் வெற்றியடையவில்லை! அவர் எதையும் இறுதிவரை முழுமையாக நடத்தவில்லை! ( உப்பு சத்யாக்ரஹம் தனி நபர் போராட்டமாதலால் அது வேறுவிதமானது; ஆனால் அதன்பின் விளைவுகள் கடுமையாக இருந்தன). 1942 ஆகஸ்டு புரட்சியோ, அபத்தத்தின் உச்சம். ‘வெள்ளையனே வெளியேறு ‘ என்ற கோஷத்தைக் கொடுத்தார்; செய் அல்லது செத்து மடி என்றார்.ஆனால் தொண்டர்கள் என்ன செய்யவேண்டும் என்று சொல்வதற்குமுன் தலைவர்கள் அனைவரும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். தலையில்லாத இயக்கம் ஆறு மாதத்திற்குள் முழுதும் ஒடுக்கப்பட்டு விட்டது.
    இந்த நிலையில் , இங்கிலாந்து இந்தியாவை விட்டு வெளியேற அவசரமாக முடிவெடுத்தது; அவர்கள் நினைத்தவிட வேகமாகவே மௌன்ட்பேட்டன் செய்துமுடித்தார். இதற்குக் காரணம் காந்திஜியல்ல; இந்தியாவை வைத்திருப்பதால் தமக்கு ஆதாயமில்லை, விரயம் தான் என்பதை ஆங்கிலேயர் நன்கு உணர்ந்ததே ஆகும்.
    பிரிவினைக்குப்பின் நடந்த வன்முறைக்கு பிரிவினை மட்டுமே காரணமாகாது.
    பஞ்சாப், சிந்து, வங்காளம் ஆகிய பகுதிகளில், ஹிந்து-முஸ்லிம் கலந்து வசித்த பகுதிகளில் எந்த இடம் எப்படிப் பிரியும் என்பதை மவுன்பேட்டன் நிச்சயிக்கவில்லை; நமது தலைவர்களிடமும் கலந்துபேசவில்லை. 1947 ஜூலை மத்திய வாக்கில் [ இந்த விஷயத்தைப் பற்றி ஏதுமே அறிந்திராத ]ஒரு லண்டன் வக்கீலைப் பிடித்து வந்து, ஒரு தனி இடத்தில் அமர்த்தி , தேசப்படத்தைக்கொடுத்து நாட்டைப் பிரிக்கச் சொன்னார், மௌன்ட்பேட்டன். அவரும் படத்தில் பென்சிலால் கோடு போட்டு, ‘இது அங்கே, அது இங்கே’ என்று தன்னிச்சையாக முடிவுசெய்தார். சுதந்திர தினத்திற்கு இரண்டு மூன்று நாட்கள் முன்னதாக வந்த இந்த வரை படத்தை இரும்பு பீரோவில் வைத்துப் பூட்டினார் மவுன்பேட்டன். ஆக, சுதந்திர தினத்தன்று எந்தப் பகுதி இந்தியா, எந்தப் பகுதி பாகிஸ்தான் என்பது பிரதமர் நேருவுக்கே தெரியாது! மவுன்ட் பேட்டன் பெரிய எம்டனாகி, நேருவை முட்டாளாக்கினார்! இது ஹிந்துக்களையே அதிகம் பாதித்தது. இதை காந்தியோ நேருவோ கண்டுகொள்ள வில்லை. முஸ்லிம்கள் ஏரியாவில் ஹிந்துக்கள் சிக்கிக்கொண்டனர், இதுவே வன்முறையின் வித்து.

    ஆகஸ்டு புரட்சியைத்தொடர்ந்து காங்கிரஸ் தலைவர்கள் 4 ஆண்டுகள் சிறையில் இருந்தனர்.. அவர்களுக்கு தேசியப் போராட்டத்தில் இருந்த ஊக்கம் போய்விட்டது. உடல் நிலை காரணமாக வெளியே வந்த காந்திஜி, ராஜாஜியின் யோஜனைப்படி ஜின்னாவுடன் பேச்சு வார்த்தை நடத்தினார். ஆனால் இதற்காக ஜின்னாவைச் சந்திக்க அவர் இருப்பிடத்திற்கே சென்றார். இந்த முட்டாள் தனமான செய்கை, ஜின்னாவின் மதிப்பை உயர்த்தியதுடன், அவர்தான் முஸ்லிம்களின் ஏகோபித்த பிரதிநிதி என்ற மாயையையும் உருவாக்கியது. இதன்பின் ஜின்னா பிடிகொடுக்கவில்லை. பேச்சு வார்த்தை தோல்வியில் முடிந்தது ( காந்தி-ஜின்னா போட்டோவுடன்.)

    1926க்குப் பிறகு எந்த இக்கட்டான நிலையிலும், எந்தப் பிரச்சினைக்கும் காந்திஜியால் ஒரு தீர்வோ, உருப்படியான யோசனையோ சொல்ல முடியவில்லை. 1946ல் சிறையிலிருந்து வெளிவந்த தலைவர்களுக்கு, ‘இன்னும் எத்தனை நாள் போராடுவது’ என்ற சலிப்பு உணர்ச்சி ஏற்பட்டது. பதவி யேற்போம் என்ற ஆசையும் தோன்றியது. நேருவும். படேலும் சுமுகமாக இல்லை; இருவருக்கும் காந்திஜியின் மேல் நம்பிக்கை யில்லை. [ அதாவது அவர் ஆக்கபூர்வமாக ஏதாவது சொல்வார் என்ற நம்பிக்கை இல்லை]. இந்த நிலையில் நேரு மவுன்ட் பேட்டனின் வலையில் சிக்கினார். அவர் சொல்வதற்கெல்லாம் சரியென்றார்.
    ‘பாகிஸ்தான் வேண்டும்’ என்பதில் ஜின்னா உறுதியாக இருந்தார்; பிரிவினை கூடாது என்பதில் காங்கிரஸ் தலைவர்கள் உறுதியாக இல்லை.
    At that stage, Gandhiji was unfit to command. Nehru & Co were unwilling to obey.

    இது தான் நடந்தது. இங்கு சொன்ன ஒவ்வொரு விஷயத்திற்கும் ஆதாரமாக புத்தகங்களைச் சொல்லமுடியும். ஆனால் பட்டியல் நீண்டுவிடும். காந்திஜி-ராஜாஜியின் பேரரான ராஜ்மோஹன் காந்தி எழுதிய காந்திஜி, படேல், ராஜாஜி ஆகியோரின் வாழ்க்கை வரலாற்றுப் புத்தகங்களிலேயே ஏராளமான குறிப்புகள் இருக்கின்றன.

    குறிப்பு:
    1.முஸ்லிம் பிரிவினை என்பது தவிர்க்கமுடியாத சரித்திர சக்தியாகும். முஸ்லிம்கள் சென்ற ஒவ்வொரு நாட்டையும் அவர்கள் தம் வசப்படுத்திக்கொண்டனர். இதற்கு விலக்காக ஆயிரம் ஆண்டுகளாக தாக்குப் பிடித்தது இந்தியா ஒன்றுதான். ஆனால் இது இன்னும் எத்தனை நாள் நீடிக்கும் எனச் சொல்ல முடியாது. இன்று உலகிலேயே முஸ்லிம்கள் அதிகமாக இருப்பது இந்தியா 18 கோடி + பாகிஸ்தான் 19.5 கோடி+ பங்களாதேஷ் 15 கோடி என்ற புராதன, பூரண இந்தியாதான்.
    2. காந்திஜி, நேரு போன்றவர்களைவிட முஸ்லிம் பிரச்சினையை நன்கு ஆராய்ந்தவர் அம்பேத்கர்தான். முஸ்லிம்கள் பிரச்சினை தீராத, தீர்க்கமுடியாத ஒன்று என்பதை நன்கு உணர்ந்தவர். பாகிஸ்தான் பிரிவினையைத் தொடர்ந்து. முஸ்லிம்கள் அனைவரும் பாகிஸ்தானுக்கு அனுப்பப்படவேண்டும், ஹிந்துக்கள் அனைவரும் இந்தியாவிற்கு வந்துவிடவேண்டும் என்றார். இதை செவிமடுக்காததால் இன்றும் சிரமப்படுகிறோம்.

  2. thanks, thanks, thanks a ton. yes nobody knows which part goes to pakistan and which part comes to india. i have to write an article on this. u may quote books names also so that interested readers will read them.
    s nagarajan

  3. I give below a short list of recent books which readily come to mind.
    1.Land of the Seven Rivers by Sanjeev Sanyal. Penguin, 2013
    Gives details of how the London lawyer divided India!
    2. Indian Summer: by Alex Von Tunzelman. Simon and Schuster, 2008.
    Deals with the developments in the summer preceding Independence, esp ecially covers
    Mountbatten-Nehru dealings.
    3.Churchill’s Secret War: by Madhusree Mukerjee. Basic Books, 2010.
    Clearly details how Churchill’s hatred of Hindus affected India during the Second World
    War, and how Churchill encouraged Jinnah. This book is well researched.
    4.Keeping the Jewel in the Crown: by Walter Reid. Penguin Random House, 2016.
    It reveals British secret designs and how they thwarted and outwitted Indian efforts.
    5. History of the Freedom Movement In India : by R.C.Majumdar. It is difficult to find this book
    as it has been suppressed by the Nehruvian establishment as it explodes many myths of
    Gandhi-Nehru mystique.
    6. Biographies of Gandhiji, Rajaji, and Sardar Patel by Rajmohan Gaandhi. The first two are published by Penguin, and the last one by Navjivan Publishing House, Ahmedabad. These are detailed chronicles, and shed light on many subjects/issues from different standpoints. It makes for painful reading , as we realise how increasingly irrelevant Gandhiji became in the movement, especially towards the closing stages, how Gandhiji’s voice did not count, and even how he failed to find his voice!
    7. Mahatma Gandhi: The Last Phase, by Pyarelal,published by Navjivan, Ahmedabad.
    Written by Gandhiji’s secretary, it is a painful chronicle of how Gandhiji struggled on all fronts in the last stages of his movement, how Congress leaders became power-hungry, how they increasingly disregard
    ed Gandhiji, and became corrupt. I do not know whether this book is in print.
    8. Gandhi & Churchill by Arthur Herman , Arrow Books, 2008.
    This is a voluminous book in small print. Well researched and detailed. It reveals how Churchill’s hatred for Gandhi made him support Jinnah secretly so that Gandhi would not succeed. Churchill supported and encouraged Jinnah even when he was out of office!

    Among the British, Lord Wavell , the viceroy before Mountbatten alone appreciated the geographical integrity of India, and held that any division would jeopardise India’s security. But his bosses in London were in no mood to listen to him, and were impatient to drop India like a hot potato and thrust Mountbatten, a proven incompetent fellow as the viceroy to speed up their exit. It is ironical that an empire begun by a vagabond like Robert Clive was ended by one who carried Royal blood! But they destroyed the integrity of India. India is now surrounded by hostile neighbours, created by British malevolence matched, and perhaps exceeded by Indian incompetence.

  4. I refrained from mentioning, since this has already become longish, that Sri Aurobindo held firm views on many issues. These are lying scattered in various volumes of his collected works and other records. I must mention:
    1. Gandhiji sent his son Devadas to Sri Aurobindo in the 20s, expressing his inability to lead the movement and urging Sri Aurobindo to come back to politics. Such request had also been made by some Bombay leaders. But Sri Aurobindo did not agree.
    2. Sri Aurobindo urged Congress leaders to cooperate with Cripps and agree to his proposals, to begin with.. He even sent a special emissary. S.Duraiswamy Iyer, leading advocate of Madras, to the Congress leaders, so that Pakistan could be avoided, But Congress leaders spurned him. Thus the last possible chance for avoiding partition was lost. 3.Sri Aurobindo said that placating the Muslims in India was not the way to ensure unity or enlist their cooperation.
    4. Sri Aurobindo’s message on Independence, broadcast from AIR on the eve of Independence expresses the risks presented by Partition. These risks continue and have only grown since then.
    5.. Mountbatten was in tearing hurry to end the British rule in India, and announced August 15 as the date on his own, without consulting Home government. This caught Indian leaders totally flat-footed, engaged as they were in endless rounds of empty discussion.. In the resulting confusion, they were prepared to accept anything!
    However, August 15, 1947 happened to be Sri Aurobindo’s 75th birthday! Sri Aurobindo was the first to demand complete Independence, in 1905, full 25 years before Congress passed that resolution, and even before Gandhiji had entered the scene. Thus the selection of August 15 as the day of Independence sets the stamp of providence on the pioneering role of Sri .Aurobindo. [ When Congressmen came to realise what August 15 meant, they marched on to Sri Aurobindo Ashram in Pondicherry and pelted stones, damaged things and even injured some inmates.]

  5. santhanam nagarajan

     /  May 29, 2018

    super
    aurobindo and partition is a separate subject in intself. He refused to meet many leaders when they wanted to meet him. aurobindo : partition is unnatural. it has to go. it will go.
    nagarajan

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: