பாண்டியன் வள்ளுவரிடம் கேட்கச் செய்த நூறு கேள்விகள்! – 6 (Post No. 5742)

Written by SNagarajan

Date: 5 DECEMBER 2018


GMT Time uploaded in London –5 37 am


Post No. 5742

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

தமிழ் இலக்கியம்; அறநூல்!

பாண்டியன் வள்ளுவரிடம் கேட்கச் செய்த நூறு இரகசியம் விளக்கும் கேள்விகள்! – 6

ச.நாகராஜன்

முப்பெருந்தேவியர் முன்னணியில் அமர்ந்திருக்க பாண்டியன் புன்முறுவல் பூத்த முகத்துடன் காட்சியளிக்க வள்ளுவரை அனைவரும் வணங்கியவுடன் சபை ஆரம்பித்தது.

முதலிலேயே பாண்டிமாதேவி எழுந்தாள்.

“ஐயனே! செய்யற்க என்று செய்யத் தகாதவைகளைக் கூறி அருளினீர்கள்.

செய்க என்று தாங்கள் அறிவுறுத்தவது யாதோ?” என்று வினவ பாண்டியன் தன் தலையை அசைத்து ஆமோதித்தான்.

வள்ளுவர் முழங்கினார்:
“செய்க பொருளை”

கூட்டம் ஆரவாரித்தது இந்தக் கட்டளையைக் கேட்டு. வாழ்வியல் ஆதாரமான செல்வத்தைச் சேர்க்க திடமான கட்டளையாக இரு சொற்களிலேயே அவர் கூறியது அனைவரையும் கவர்ந்தது.

இதனால் உணர்ச்சி வசப்பட்ட ஒருவர் கூட்டத்திலிருந்து எழுந்தார்.

“ஐயனே! பொருளில் தானே எவ்வுலகமும் அடங்கியுள்ளது” என்று மகிழ்ச்சிப் பொங்க கூற பாண்டியன் தன் கையை அசைத்து அவரை அமர்த்தினான்.

குறுக்கிட்டதற்குத் தன்னை மன்னித்தருளுமாறு வேண்டி அவர் அமர்ந்தார்.

வள்ளுவர் கூறினார்:

பொருளில்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை அருளில்லார்க்கு

அவ்வுலகம் இல்லாகி யாங்கு

கூட்டத்தினர் மிக்கமகிழ்ச்சியுடன் உணர்ச்சிவசப்பட்டு குறுக்கிட்டவரை குறுகுறுப்புடன் பார்த்து, “பார்த்தாயா!செல்வம் இந்த உலகத்தில் மட்டுமே செல்லுபடியாகும்; அருள் அல்லவா அந்த உலகத்தை ஆள்கிறது”என்று சொல்வது போல தலையை அசைத்தனர்.

வள்ளுவர் பாண்டியனைப் பார்த்துக் கூறினார்:

செய்க பொருளை; செறுநர் செருக்கறுக்கும்

எஃகதனிற்  கூரிய தில் 

பாண்டியன் மஹாராணியைப் பார்த்து அர்த்தத்துடன் புன்முறுவல் பூத்தான்; நாட்டு மக்களுக்கும் புரிந்தது. பேரழகியான ராணி காலையில் முதல் வேலையாக அன்றைய பொக்கிஷக் கணக்கைத் தான் பார்ப்பார் என மக்கள் அறிந்து வைத்திருந்தனர். சற்றுக் குறைந்தாலும் அவர் மன்னரை இடிப்பாராம். உடனடியாக  மன்னன் அதில் கவனம் செலுத்தி பொக்கிஷத்தை நிரப்ப வழிவகை செய்வானாம்.

மஹாராணி இந்த குணத்தை அர்ஜுனனை இடித்துப் பொருள் சேர்க்க வைக்கும் அன்றாடக் கணக்குப் பார்க்கும் திரௌபதியிடமிருந்து உத்வேகம் பெற்றுத் தான் பெற்றார் என்பதை மக்கள் அறிவர். மகளிர் எல்லோரும் பாண்டிய நாட்டில் இப்படி அமைய ராணியே காரணம்.

மக்கள் தங்களுக்குள் பல பழமொழிகளைக் கூறி மகிழ்ந்தனர்:

பணம் என்றால் பிணமும் வாயைப் பிளக்கும்.

காசே தான் கடவுளடா

ஆரவாரம் அடங்கிய போது ஒருவர் கூறினார் இன்னொரு பழமொழியை:

பணம் பந்தியிலே; குணம் குப்பையிலே

வள்ளுவர் கூறி முடித்தவுடன்ஒருவர் எழுந்தார்.

“ஐயனே! பொருளின் சிறப்பை இப்படிக் கூறி விட்டீர்கள். பொருளே எல்லாமா? பொருள் உடையவர் தான் சிறந்தவரோ?” என்றார்.

வள்ளுவர் பகர்ந்தார்:

இரு வேறு உலகத்து இயற்கை திரு வேறு

தெள்ளியர் ஆதலும் வேறு

ஆஹா!செல்வந்தர் அனைவரையுமே தெள்ளியர் என்று  கூறி விட முடியாது. உலகத்தின் இயற்கை இருவிதமாக அமைகிறது என்று வள்ளுவர் கூறுகிறார் என உணர்ந்த மக்கள் அமைதியடைந்தனர்.

வள்ளுவர் தொடர்ந்தார்:

அறனறிந்து வெஃகா அறிவுடையார்ச் சேரும்

திறன் அறிந் தாங்கே திரு

தர்மவான்களை லட்சுமி தானே தேடி வந்து சேர்வாள் என்ற வள்ளுவரின் இந்தப் பொருள் பொதிந்த கருத்தை ஆமோதித்த வேதம் ஓதும் அந்தணர்கள் பாண்டியனைப் பொருள் பொதிந்த பார்வையுடன் நோக்கினர். தர்மவான் அல்லவா பாண்டியன்; அவனிடம் பொருள் சேர்வதில் என்ன வியப்பு இருக்கிறது!

‘பொருள் சேர்ப்பதுடன் வேறு என்ன முக்கியமானவை உள்ளன, ஐயனே!’- கூட்டத்தினருள் பலரும் ஒரே சமயத்தில் இதைக் கேட்கவே வரிசையாகக் கூற ஆரம்பித்தார் வள்ளுவர்:

அன்றறிவாம் என்னாது அறஞ்செய்க மற்றது

பொன்றுங்கால் பொன்றாத் துணை

 துன்பம் உறவரினும் செய்க துணிவாற்றி

இன்பம் பயக்கும் வினை

கெடல் வேண்டின் கேளாது செய்க அடல்வேண்டின்

ஆற்றுபவர் கண் இழுக்கு

வாரி பெருக்கி வளம்படுத்து உற்றவை

ஆராய்வான் செய்க வினை

புலவர்கள் எழுந்தனர்.

நாளைக்குப் பார்த்துக் கொள்வோம் என்று உடனடியாக இன்று அறச் செயல்களைச் செய்யாமல் விட்டு விடக் கூடாது.

இன்பம் பயக்கவல்ல ஒரு நல்ல காரியத்தில் துன்பம் வரலாம். என்றாலும் துணிவுடன் அதை நிறுத்தி விடாமல் செய்து முடிக்க வேண்டும்.

பிறரை அழிக்க வல்ல ஆற்றலுள்ளவரிடத்தில் அறநூல்கள் சொல்லும் பிழைகளைச் செய்தால் யாரும் அழிக்க இல்லாமலே தானே அழிந்து விடலாம்.

பொருள் வரும் வழிகளை நன்கு பெருக்கி, அதன் மூலம் வளம் அனைத்தையும் பெற்று, அதில் எதிர்ப்படும் இடையூறுகளைக் களைந்து அதை நீக்க  வல்ல ஆராயும் அறிவு படைத்தவன் ஒரு காரியத்தைச் செய்ய வேண்டும். கூட்டத்தினருள் ஒவ்வொருவராக எழுந்து கேள்வி கேட்க ஆரம்பித்தனர்.

உடனுக்குடன் வள்ளுவர் விடை பகர்ந்தார்.

மறக்கக் கூடாதது?

மறவற்க மாசற்றார் கேண்மை துறவற்க

துன்பத்துள் துப்பாயார் துப்பு

மாசு இல்லாதவரின் நட்பை எப்போதும் மறாக்காதீர்கள். துன்பம் உற்றபோது உதவியவர்களின் நட்பைத் துறக்காதீர்கள்.

கற்க வேண்டியது?

ஆற்றின் அளவறிந்து கற்க அவையஞ்சா

மாற்றங் கொடுத்தற் பொருட்டு

கற்க கசடறக் கற்பவை கற்றபின்

நிற்க அதற்குத் தக

ஒரு அவையிலே ஒரு கேள்வியைக் கேட்டால் அதற்கு அஞ்சாமல் தக்க விடையைக் கூறும் வகையில் நல்ல நூல்களைப் படித்து ஆதார நூல்களை நன்கு கற்க வேண்டும்.

கற்க வேண்டியவற்றை நன்கு கசடில்லாமல் கற்க வேண்டும். கற்றது மட்டும் போதாது; அதன் படி நின்றொழுக வேண்டும்.

வேண்டத் தகாதது?

வேண்டற்க வெஃகியாம் ஆக்கம் விளைவயின்

மாண்டற் கரிதாம் பயன்

பிறர் பொருளைக் கவர்வதால் வரும் செல்வத்தை விரும்பாதீர்கள். அது பயன் தரும் போது அது நன்மையான பயனாக அமையாது.

தொடர்ந்து வள்ளுவர் கூறினார்:

வேண்டற்க வென்றிடினும் சூதினை வென்றதூஉம்

தூண்டிற்பொன் மீன் விழுங்கி அற்று

சூதாட்டம் வேண்டாம். வென்றது போல முதலில் காட்டினாலும் அது தூண்டிலில் இரை என மயங்கி அதைக் கவ்வும் மீன் போன்றதாகும்.

ஒரு முதியவர் வருத்தத்துடன் எழுந்தார்.

“ஐயனே! கற்க வேண்டிய பருவமெல்லாம் போய் விட்டது. இந்த முதிய வயதில் நான் என்ன செய்வது?

அவரை நோக்கிப் புன் முறுவல் பூத்த வள்ளுவர் கூறினார்:

கற்றில னாயினுங் கேட்க அஃதொருவற்கு

ஒற்கத்தின் ஊற்றாந் துணை

ஒருவேளை நூல்களைக் கற்கும் வாய்ப்பு இல்லாது போனாலும் கேட்டறிய வேண்டும். அது தளர்ச்சி வந்த காலத்தில் உதவும் ஊன்று கோல் போலத் துணையாகும்.

முதியவர் மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் தன் கைத்தடியை ஊன்றி நின்ற போதே அடுத்து வள்ளுவர் கூறினார்:

எனைத்தானும் நல்லவை கேட்க அனைத்தானும்

ஆன்ற பெருமை தரும்

எதைக் கேட்க வேண்டும் என்ற அடுத்த கேள்வியைக் கேட்க நினைத்த அவருக்கு அந்த வாய்ப்பையே அளிக்காமல், எவ்வளவு சிறிதாகக் கேட்டாலும் நல்லவற்றைக் கேட்கவும். கேட்ட அளவிற்கு அது பெருமை தரும் என்று பதில் கூறிய வள்ளுவரை அனைவரும் போற்றினர். முதியவர் அமர்ந்தார்.

அடுத்து அரசனை நோக்கிப் பின்னர் மந்திரியையும் படைத்தலைவனையும் நோக்கிய வள்ளுவர் கூறினார்:

எப்பொருளும் ஓரார் தொடரார்மற் றப்பொருளை

விட்டக்கால் கேட்க மறை

அரசன் இரகசியமாக ஒரு மறை பொருளைப் பேசும் போது அதை உற்றுக் கேட்கக் கூடாது.தொடர்ந்து வினவக் கூடாது. அந்த விஷயத்தை அவரே சொல்லும் போது தான் கேட்க வேண்டும்.

மறைந்தவை கேட்கவற் றாகி அறிந்தவை

ஐயப்பாடு இல்லதே ஒற்று

மறைந்த செய்திகளை கேட்டறிய வல்லவனாகி தான் அறிந்த செய்திகளை சந்தேகப்படாமல் துணிய வல்லவனே ஒற்றன் ஆவான்.

அரசு விஷயத்தையும் ஐயந்திரிபற வள்ளுவர் கூறி விட்டதை புலவர்கள் நன்கு விளக்கினர்.

வள்ளுவர் உரைக்க உரைக்க புலவர்கள் விரிவுரை விளக்க விளக்க கூட்டத்தினர் அதை மெய்ம்மறந்து கேட்டனர்.

மாலைப் பொழுதாகியது. மனமில்லாமல் அங்கிருந்து கூட்டம் கலைந்தது.

இந்தக் கட்டுரையில் இடம் பெறும் குறட்பாக்களின் எண்கள் 759,374,179,36,669,893,512,106,391,725,177,931,414,416,695,587

Tags-நூறு கேள்விகள்! – 6

                                                    ***

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: