சிந்து சமவெளியில் சிரைத்த மீசை ! (Post No.7974)

RESEARCH ARTICLE WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7974

Date uploaded in London – 14 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

சிந்து சமவெளியில் சிரைத்த மீசை !

17 cm high Indus Valley Priest King Statue at Karachi Museum, Pakistan.

சிந்து- ஸரஸ்வதி நதி தீர நாகரீகத்தில் ஒரு கம்பீரமான யோகி அல்லது மன்னரின் (Priest King of Indus Valley) சிலை  கிடைத்துள்ளது. சங்க இலக்கியத்தில் சொல்லப்படும் ‘நீலக் கச்சை  பூவார் ஆடை’ அணிந்துள்ளார். தலையில் பொ ட்டு வைத்தது போல ஒரு பட்டம் கட்டியுள்ளார். கையில் கங்கணம் அணிந்துள்ளார்; ஒரு ஹிந்து யோகிக்குள்ள சர்வ லக்ஷணங்களும் உள;  அழகான தாடி. ஆனால் ஐயனுக்கு மீசை இல்லை!!!

அதாவது மீசை உள்ள இடம் மட்டும் சிரைக்கப்பட்டுள்ளது  ஏன் ?ஏன் ?ஏன் ? மத்திய கிழக்கு நாடுகளில் இப்படி ஒரு வழக்கம் இருந்ததாக சிலர் சொல்லுவர் .

குற்றம் செய்தவர்களின் கைகால்களை வெட்டுவது இந்துக்கள் கொடுக்கும் தண்டனை. மாறுகால் மாறு கை  வாங்குவர்; அதாவது வெட்டி விடுவார்கள் .

‘செக்ஸ்’ (Sexual harassment) விஷயங்களில் ‘சில்மிஷம்’ செய்தால் மூக்கை வெட்டி விடுவார்கள். ராமனிடமும் லெட்சுமணனிடமும் வாலாட்டிய சூர்ப்ப நகையின் மூக்கை லெட்சுமணன் அறுத்ததை  நாம் அறிவோம். மூக்கு உடைபட்டான் (Nose cut) என்ற மரபுத் தொடரையும் நாம் பயன்படுத்துகிறோம் .

பரிவட்டம்

தலைக்கு பட்டம் அல்லது பரிவட்டம் கட்டும் பழக்கம் இந்து புரோகிதர்களிடம் உண்டு. இன்றும் கோவில்களில் பரிவட்ட மரியாதை இருக்கிறது. யாக சாலைகளில் பிராமணர்கள் இப்படி பரிவட்டத்துடன் அமர்கிறார்கள்.

பிராமணர்கள் தங்கள் அடையாளத்தைக் காட்ட சிகையை (Tuft) வெவ்வேறு விதமாக அணிவார்கள் . சிதம்பரம் தீட்சிதர்கள் (முன் குடுமிச் சோழியர்கள்) , கேரள நம்பூதிரிகள் ஆகியோர் சிகைகளில் இந்த வேறுபாட்டைக் காணலாம். அஹிசாத்ரா (உ.பி.) விலிருந்து பரசுராமர் அழைத்து வந்த பிராமணர்கள் திரும்பிப்போகக்கூடாது என்பதற்காக அவர்களுடைய நடை, உடை, பாவனைகளை பரசுராமர் மாற்றிவிட்டதாக ‘கேரளோத்பத்தி’ என்னும் நூல் கூறும்.

ஆயினும் மீசை பற்றிய குறிப்புகளோ அதை உதட்டுக்கு மேல் சிரைக்கும் வழக்கம் பற்றிய குறிப்புகளோ இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. இந்தப் புதிர் விடுவிக்கப்பட்டால் இன்னும் கொஞ்சம் தெளிவு பிறக்கும்

வேத கால வழக்கம்

இந்த வழக்கம் எல்லாம் வேத காலத்தில் துவங்கியது.

வேதகாலத்தில் தலை முடியை பின்னலாக பின்னிக்கொள்ளும் வழக்கம்  இரு பாலரிடமும் இருந்தது. “கபர்தின்” (Kapardin) என்றால் மயிரைப் பின்னலாக செய்துகொண்டவர் என்று பொருள். பெண்கள் இரட்டைச் சடைப் பின்னலுக்குப் பதிலாக நாலு ஜடை பின்னல் அணிந்ததாக ரிக்வேதம் சொல்லும் (RV.10-114-3)

பூஷன், ருத்ரன் ஆகிய தெய்வங்கள் பின்னால் சடை அணிந்ததாக வேதம் சொல்கிறது

சீனிவாலி (Sinivalai) என்னும் தேவதை நப்பின்னை – ஸு கபர்தின் — என்று அழைக்கப்பட்டாள்.

.வசிஷ்ட மகரிஷி வம்சத்தினர் வலது பக்கம் பின்னல் அணிந்தனர் – ‘தக்ஷிணதஸ் கபர்த’ ; நேராக சடை தொங்கவிட்டதை ‘புலஸ்தி’ என்றனர்; ‘ஒபாச’ என்ற சொல் பெண்களின் கூந்தலைக் குறித்தது. இங்கும் சீ’னி வாலி’ என்னும் தேவதை ‘ஸ்வவபச’ என்று அழைக்கப்படுகிறார். ‘நப்பின்னை’ என்று பொருள் கொள்ளலாம். ; மேலும் ‘நெருக்கமாக’, ‘லூஸாக’ பின்னப்படும் கூந்தலுக்கும் தனித்தனி சொற்கள் உள்ளன.

மயிர் வெட்டும் தண்டனைகள்

சிந்து சமவெளியில் மேல் மீசையை சிரைத்த சிலையைப் போல மீசையை மட்டும் வெட்டுவது யவனர்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட தண்டனை என்று புராணங்கள் கூறும். அல்லது தலை முடி முழுதும் சிரைக்கப்படும் என்று பிரம்மாண்ட புராணம் கூறுகிறது .

இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன்

இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேர லாதன் , அட்டூழியல் செய்த யவனர்களைப் பிடித்து கையைப் பின்னால் கட்டி அவர்கள் தலையில் எண்ணையை ஊற்றி அவமானப் படுத்தியதாக ‘பதிற்றுப்பத்து’ என்னும் சங்க கால நூலும் பின்னர் எழுதப்பட்ட சிலப்பதிகாரமும் கூறும். மொட்டை அடித்து ஊர்வலமும் விட்டிருக்கலாம்

ஏனெனில் பழங்காலத்தில் மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டோரின் தலையை மொட்டை அடித்து முகத்தில் கரும்புள்ளி செம்புள்ளி குத்தி சிவப்புச் சட்டை போட்டு ஊர்வலமாக அழைத்து ச் சென்று தூக்கில் தொங்க விடுவார்கள். இதை சம்ஸ்கிருத நூல்களில் காணலாம்.

மஹா பாரதம்

மஹா பாரதத்திலும் மயிர் தண்டனை உளது. திரவுபதிக்குத் தீங்கிழைத்த ஜெயத்ரதனின் தலையை பீமன் பிறைச் சந்திரன் வடிவுள்ள அம்பைக்கொண்டு தாக்கினான். ஐந்து குடுமியை வைத்துவிட்டு மற்ற எல்லா மயிரையும் மொட்டை அடித்தான் . ஐந்து பாண்டவர்கள் ஞாபகார்த்தமாக ஐந்து குடுமி!!!.மஹா பாரதம் 3-256-9

भल्लापवर्जितैस्तेषां शिरोभिः श्मश्रुलैर्महीम्|
तस्तार सरघाव्याप्तैः स क्षौद्रपटलैरिव॥ ४-६३

bhallaapavarjitaisteShaa.n shirobhiH shmashrulairmahiim |
tastaara saraghaavyaaptaiH sa kShaudrapaTalairiva || 4-63

Raghu covered the ground with the bearded heads of westerners that are cut off with crescent-like arrows, as if they are the sheaves of honeycombs swarming with bees. [4-63]

—–FROM SANSKRITDOCUMENTS.ORG

உலக மஹா கவி காளிதாசனும்  ரகுவம்சத்தில் இதே உத்தியைக் கையாளுகிறான். ரகுவின் படைகள் பாண்டியர்கள், சேரர்களைத் தோற்கடித்த பின்னர் தரை மார்க்கமாக பாரசீகத்துக்கு – ஈரான் நாட்டுக்கு – செல்கிறது அவர்கள் தாடி தேன் கூடு போல சுருள் சுருளாக இருக்கும்.. அதை பீமன் போலவே பிறைச் சந்திர வடிவ அம்பால் வீழ்த்துகிறான் மாமன்னன் ரகு. ரோஜா போன்ற கன்னம் உடைய , மது குடித்த வாயுடனுள்ள பாரஸீக  அழகிகள் முககங்கள் வாடின. பூமி முழுதும் தேன் கூடுகள் விழுந்தது போல பாரசீகர் தலைகள்!!! அவர்களை யவனர்கள் என்றே பாடுகிறான் காளிதாசன்.

நான் முன்னர் ஒரு கட்டுரையில் கூறியது போல வடமேற்கு திசையில் வசிக்கும், தமிழும் சம்ஸ்கிருதமும் பேசாத மிலேச்சர் அனைவரையும் சங்கத் தமிழ் நூல்களும் சம்ஸ்க்ருத நூல்களும் ‘யவனர்’ என்றும் ‘மிலேச் சர்’ என்றும் அழைத்தன. இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனைப் பாடி , யவனரை இகழ்ந்துரைத்த பார்ப்பனப் புலவர் குமட்டுர் கண்ணனும் நயனில் வன்சொல் யவனர்” என்று மட்டம் தட்டுகிறார். ஆக காளிதாசனும் “யவனர் மயிர் பற்றிப் பாடியதை பார்த்தோம்.

மயிர் என்பது அன் பார்லிமெண்டரி சொல் (Unparliamentary word)  அல்ல. திருவள்ளுவரே இரண்டு குறள்களில் ‘மயிர்’ என்றே பாடுகிறார். அது மட்டுமல்ல. முத்தமிழில் — சங்க காலத்தில் —  முடிதிருத்துனருக்கு தமிழ் ச் சொல்லே கிடையாது!!! அம்பட்டன், நாவிதன், மயிர் முதலியன ஸம்ஸ்க்ருதச் சொற்களே. முடி திருத்தும் கருவி என்பதும் சம்ஸ்கிருத சொல்லே!!

தலை முடியை ஒரு பக்கம் மட்டும் வெட்டுவது ஒரு தண்டனை ஆகும்.

பிராமணர்களுக்கும் க்ஷத்ரியர்களுக்கும் மரண தண்டனை கிடையாது. பிராமணர்களின் தலை மயிரை சிரைத்து அவமானப்படுத்துவர் இது தினசரி சாவது போன்றது ஒழுக்கத்தைப் போற்றும் பிராமணர்களுக்கு. ஒரு பிராமணன் தலையை மற்றோர் பிராமணன் சிரைத்த செய்தி ‘திக நிகாய ‘நூலில் உள்ளது.

ருக்மிணியின் சகோதரன் பெயர் ருக்மி. . அவனுடைய முடி, மீசை எல்லாவற்றையும் வெட்டித் தள்ளினான் கிருஷ்ணன் .இது பாகவத புராணத்திலுள்ளது .

ஏழாம் நூற்றாண்டு சமண மத நூலான ‘வராங்க சரித’த்தில் ஒரு காடசி வருகிறது; .தனக்குக் ,கீழ்ப்படியவேண்டும் என்று சக்ரவர்த்தி கடிதம் அனுப்புகிறான். அதைக் கையில் வாங்கிய குறு நில மன்னன் கடிதத்தைக் காலுக்கடியில் போட்டுத் தேய்த்துவிட்டு, கடிதம் கொண்டு வந்த தூதனின் தலையை ஒரு பாதி (Half Shaved Head)  மட்டும் சிரைத்து அனுப்புகிறான்.

லாட (Bengal in India)  தேசத்தில் சீக பாஹுவின் – சிம்ஹ பாஹு — மகன்கள் விஜயனும் அவனது தம்பியும் பொறுக்கமுடியாத அக்கிரமங்களைச் செய்கின்றனர். மக்கள் கதறி முறையிடவே விஜயன் மற்றும் அவன் சகோதரனின் தலை மயிரை பாதி சிரைத்துவிட்டு 700 பேருடன் கப்பலில் ஏற்றி நாடு கடத்துகிறான் அவன் இலங்கையில் வந்து இறங்கி, மதுரைப் பாண்டிய மன்னன் மகளை மணந்து சிங்கள ஆட்சியைத் துவங்குகிறான்.

இப்படி மயிர்க் கதைகள் அநேகம் இருக்கின்றன.!!!

SOURCE BOOK:

‘YONAS AND YAVANAS IN INDIAN LITERATURE’, KLAUS KARTTUNEN, FINNISH ORIENTAL SOCIETY, HELSINKI with my inputs from Tamil sources.

tags — மயிர், தண்டனை,சீனிவாலி, சிந்து சமவெளி, சிரைத்த மீசை,, யோகி

—SUBHAM—–

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: