‘கலிகெழு கடவுள் கந்தம்’ சிவலிங்கமா? (Post No.8340)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8340

Date uploaded in London – 14 July 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

கலிகெழு கடவுள் கந்தம்சிவலிங்கமா ?

கலிகெழு கடவுள் கந்தம் கைவிடப்

பலி கண் மாறிய பாழ்படு பொதியில்

—-புறநானுறு 52, மருதன் இளநாகனார்

‘சிவன்’ என்ற சொல் சங்க இலக்கியத்தில் 30,000 வரிகளில் எங்கனும் இல்லை. அதற்கும் முந்தி தோன்றியதாக அறிஞர்கள் செப்பும் தொல்காப்பியத்தில் விஷ்ணு, ஸ்கந்தன், வருணன் , இந்திரன், துர்கா இருக்கிறார்கள் ;ஆனால் ‘சிவ பெருமான்’ இல்லை. ஆயினும் சிவன் என்று சொல்லாவிடினும், சங்க இலக்கியத்தில், நீலகண்டன், முக்கண்ணன் /த்ரயம்பகன் என்பதைக் காட்டும் பல சொற்கள் உள்ளன. ஆக சிவ வழிபாடு இருந்ததில் ஐயம் இல்லை.

சிந்து சமவெளியில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட சில வடிவங்களை ‘லிங்கம்’ ,’யோனி’ என்றெல்லாம் கதை கட்டிவிட்ட வெள்ளைத்  தோல்களின் முகத்திரையும் கிழிக்கப்பட்டுவிட்டது ; அங்குள்ள யோகி முத்திரையை ‘பசுபதி’ முத்திரை என்று சொல்லப்பட்டதும் தவறு; ஏனெனில் மத்திய கிழக்கில், ஐரோப்பாவில் அதே போல ‘பசுபதி’ முத்திரைகள் இருக்கின்றன என்றும் எழுதிவிட்டனர்.

‘சிவ’,  ‘லிங்கம்’ ஆகிய இரு சொற்களும் தமிழில் மிகவும் பிற்காலத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. ஆயினும் சங்க கால சிவ லிங்கங்களையும் மதுரை, காஞ்சி முதலிய கோவில்களில் காண முடிகிறது.

இந்த புதிருக்கு என்ன விடை?

****

விடுகதை என்ன ?

““தோழி , தோழி , சிவ வழிபாடு இருந்தது; ஆனால் சிவன் சொல் இல்லை ! ஏன்? ஏன்?

தோழி , தோழி, லிங்க வழிபாடு உண்டு;  ஆனால் லிங்கம் என்ற சொல் இல்லை ! ஏன்? ஏன்? விடை என்ன தோழி?”

இதோ விடை :–

தொல்காப்பியத்திலும் சங்க இலக்கியத்திலும் ‘கந்தம்’ ,’ கந்தழி’ என்ற சொல் இருக்கிறது ;

இதே சொற்கள் ரிக் வேதத்திலும் அதர்வண வேதத்திலும் ‘ஸ்கந்தம்’, ‘ஸ்தம்பம்’ ‘ஸ்தாணு’ என்று பயிலப்படுகின்றன .

இதையே பிற்காலத்தில் நாம் ஆகம முறைப்படி கோவில் கட்டியபோது ‘த்வஜ  ஸ்தம்பம், லிங்கம்’ என்று சொன்னோம் என்று தெரிகிறது. ஏனெனில் கொடி நிலை, கந்தழி என்று தொல்காப்பியத்திலும் அடுத்தடுத்து வருகிறது . இதற்கு உரை எழுதியோர் சிவன், லிங்கம் என்ற சொற்களை பயன்படுத்தாமல் மழுப்பலாகவே  எழுதியுள்ளனர்

தொல்காப்பியரும் ‘ஒரிஜினல்’ இல்லை ; அவர் 200 இடங்களுக்கு மேல் ‘என்மனார்’’, ‘மொழிப’ என்ற சொற்கள் மூலம் பழைய வழக்குகளை அடுக்கிச் சொல்கிறார் . அவர் சொல்லும் பெரும்பாலான உவமை உருபுகள் சங்க இலக்கியத்திலே இல்லை. ஆகவே இவர் பழங்கால விதிகளைத் தொகுத்தளித்த பிற்கால மனிதர் என்று தெரிகிறது . இந்த பின்னணியில் பார்த்தால், அக்கால மக்கள்  வேறு சொற்களில் சிவன், லிங்கம் என்பதை குறித்தனர் போலும்.

புறநானுற்றின் இளைய புலவர்களில் ஒருவர் மருதன் இளநாகனார் . இவர் பழைய புலவர்களான கபிலர், பரணர், நக்கீரர் என்ற மூன்று பிராமணப் புலவர்களின் சொற்களை அப்படியே கிளிப்பிள்ளை போல திரும்பச் சொல்லுவார். ஆயினும் இவர் சொல்லும் ‘கடவுள் கந்தம்’ , நமக்குக் கிடைத்த முந்தையோர் பாடலில் இல்லை. தொல்காப்பியத்தில் ‘கந்தழி’ உளது.

***

இதோ 2014-ல் நான் எழுதியது :–

“கதிரவன், தீ, சந்திரன் என்னும் இயற்கைப் பொருள்களையும் தொல்காப்பிய காலத்துத் தமிழர்கள் தெய்வங்களாக வழங்கி வந்தனர்.

கொடிநிலை, கந்தழி, வள்ளி என்ற
வடுநீங்கு சிறப்பின் மன்னிய மூன்றும்
கடவுள் வாழ்த்தொடு கண்ணிய வருமே”
(தொல். பொருளதிகார புறத்திணை இயல் சூத்திரம்)

:கதிர், தீ, மதி இம்மூன்றை வாழ்த்துவதும் கடவுள் வாழ்த்துப் போலவே எண்ணப்பட்டு வரும் என்பது இதன் பொருள்.
கொடிநிலை = சூரியன்
கந்தழி = நெருப்பு (அக்னி பகவான்)
வள்ளி = சந்திரன்

(இந்த விளக்கம் இளம்பூரணர் உரையை ஆதாரமாகக் கொண்டது. வேறு உரைகாரர் இதற்கு மாற்றுப் பொருள் கூறினாலும் வேத கால வருணனையும் இந்திரனையும் பழந்தமிழர்கள் வழிபட்டதாகக் கூறுவதால், அக்னி என்று இளம்பூரணர் எழுதிய உரையே நன்கு பொருந்தும் என்பது என் கருத்து).

இந்தப் பகுதிக்கு பழைய உரைக்கார்களே கொஞ்சமும் சம்பந்தா சம்பந்தம் இல்லாமலேயே உரை எழுதினர் ; புதிய திராவிடங்களோ வழக்கம்போல உளறிக்கொட்டி கிளறி மூடியிருக்கின்றன. சுருங்கச் சொல்லின் வெள்ளைத் தோலினர் , ரிக்வேதத்துக்கு உரை எழுதியது போல பல கோணங்களில் அணுகியுள்ளனர்.

ரிக்வேத, அதர்வண வேத குறிப்புகளைப் படித்தவுடன் இது சிவ, லிங்க , த்வஜஸ்தம்ப வழிபாடு என்பது உறுதியாகிறது .

மதுரை நகரும் நடுவிலுள்ள கோவிலும் 2000 ஆண்டு பழமையானது என்பதற்கு அசைக்கமுடியாத சான்றுகள் உள . அங்கு அங்கயற்கண்ணியும் ஆலவாய் அண்ணலும் உடன் உறைவதை சம்பந்தரும் 1400 ஆண்டுக ளுக்கு முன்னரே பாடிவிட்டார். ஆயினும் முதலில் இருந்தது லிங்கம் மட்டுமே என்பதை திருவிளையாடற் புராணம் கூறுகிறது.

2000 ஆண்டுக ளுக்கு முன்னர் ஒரு நாள், தனபதி  செட்டியார், அடுத்த ஊரில் ‘பிஸினஸ்’ செய்துவிட்டு கடம்பவனக் காட்டின் வழியாக வருகையில் நடுவே 1000 வாட் (1000 Watt Bulbs)  பல்புகள் போட்டது போல ஒரு இடத்தைப் பார்த்தார்; அங்கே கண்கொள்ளாக் காட்சி ; இந்திரன் முதலிய தேவர்கள் சிவலிங்கத்துக்கு அபிஷேக ஆராதனைகள் செய்துகொண்டிருந்தனர் . இதைப் பார்த்த செட்டியார், மறுநாளே பாண்டிய மன்னனிடம் சொல்ல, அவரும் பக்கத்து மணவூரில் இருந்து வந்து பார்த்து, நான்மாடக் கோவில் கட்டி, மதுரை நகரை தாமரை மலர் வடிவில் உண்டாக்கினார். சங்க இலக்கிய நூலான பரிபாடல், மதுரையை தாமரை மலருக்கு ஒப்பிடுகிறது.

சங்க காலத்தில் மதுரை என்ற சொல்லுடைய புலவர் முப்பதுக்கு மேல் உளர். ஆலவாய் என்ற மதுரைப் பெயரை உடைய ஒரு சங்க புலவரும் உளர். ஆக, மதுரையும், லிங்கமும் சங்க காலம் மற்றும் அதற்கு முற்பட்டவை.

***

இப்போது மருதன் இளநாகன் பாட்டின் பொருளைப் பாருங்கள்-

கலிகெழு கடவுள் கந்தம் கைவிடப்

பலி கண் மாறிய பாழ்படு பொதியில்

—-புறநானுறு 52, மருதன் இளநாகனார்

“பாண்டிய மன்னா ! நீ படையெடுத்துச் சென்றால் வடபுல மன்னர் அழிவர்; இப்போது முழவு முதலான ஒலி பொருந்திய தெய்வங்கள் துண்களைக் கைவிடுமாறு , பலி இடம் மாறும்” — என்பது பழைய உரை .

புதிய விளக்கத்தில்,

தெய்வம் வாழும் தூண் – “அம்பலத்தில் அமைந்த தூணில் தெய்வம் இருப்பதாக எண்ணி வழிபட்டு வருதல் பழங்கால வழக்கம்”.

மதுரை ஈழத்துப் பூதன் தேவனார் பாடிய அகநானுற்றுப் பாடலிலும் – 307– இதே கருத்து வருகிறது . “கடவுள் போகிய கறுந்தாட் கந்தத்து “- என்ற வரி மூலம் கடவுள் வெளியேறிய பழைய தூண் பற்றிப் படுகிறார்.

இதிலிருந்து ஒரு விஷயம் தெளிவாகிறது ; லிங்கத்தை ‘கந்து’ என்றும், ‘கந்தழி’ என்றும், வழிபாடு நீங்கினால் வெறும் ‘தூண்’ என்றும் சொல்வர் ; 70 மாடக்கோவில்கள் கட்டிய சோழன், திருவிளையாடற் புராணத்தில் காணப்படும் பாண்டிய மன்னர்கள்தான் பிற்காலத்தில் கோவில் கட்டி துவஜ ஸ்தம்பத்தையும் /கொடிநிலை, வள்ளி/பலி  ஆகியவற்றை கர்ப்பக கிரகத்துக்கு வெளியேயும் அமைத்தனர் என்று தெரிகிறது.

****

வேதத்தில் சான்றுகள் :–

இதோ வேதகால சான்றுகள் —

அதர்வ வேத மந்திரம் 10-7 ல் இந்த பிரபஞ்சத்தைத் தாங்கி நிற்கும் ‘ஸ்கம்ப’ பற்றிப் பாடுகிறது

தெய்வம் உறையும் ‘தூண்’  என்ற கருத்து இங்கும் வருகிறது  குறிப்பாக அக்கினி தேவனை போற்றுகின்றனர்

ரிக் வேதத்தில் 4-13-5ல் சொர்கத்தைத் தாங்கி நிற்கும் ‘தூண்’ என்று அக்கினி தேவன் புகழப்படுகிறான் . கையால் வேத காலத்தில் தூண் என்பதை கருத்து அளவிலும் (abstract idea) சங்க காலத்துக்கு முந்தைய காலத்தில் உருவ (concrete shape) அளவிலும் சமைத்தனர்.

சங்க காலத்திலேயே அதன் வழிபாடு நின்று போய் பாழ் பட்டுவிட்டதை இரண்டு புலவர்கள் படுவதைக் கண்டோம். ஆனால் பிற்காலத்தில் மன்னர்கள் அமைத்த வெற்றி ஸ்தம்பங்கள் இன்றும் உள ; எடுத்துக் காட்டு — அசோக ஸ்தூபி , விதிஷா நகரில் கிரேக்க பக்தன் அமைத்த கருட ஸ்தம்பம், டில்லியிலுள்ள உலகப் புகழ்பெற்ற இரும்புத் தூண் , குதுப்மினார் (முதலில் இந்து ஸ்தூபி)

சுசீந்திரத்தில் உள்ள இறைவனை ஸ்தாணுமாலயன் என்கிறோம். இதில் ‘ஸ்தாணு’வாக உள்ள கடவுளை ரிக் வேதமும் குறிப்பிடுகிறது

ஸ்தாணு – 10-40-3

அதர்வ வேதம் 10-4-1; 14-2-48; 19-49, 10 மேலும் பல இடங்கள்.

ஆனால் எந்த ஒரு இடத்திலும் சிவன்,லிங்கம் என்ற நேரடிப் பொருள் இல்லை. வழிபடக்கூடிய கம்பம், ஸ்தம்பம் என்ற பொருள் மட்டும் தொனிக்கிறது . மேலும் ஆராய்வோம்.

TAGS –  சிவன்,லிங்கம் , கந்தழி, கந்தம், கொடிநிலை , வள்ளி , துவஜஸ்தம்பம் , சிவ

–subham–

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: