அழகு என்பது என்ன? (Post No.8957)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                                    

Post No. 8957

Date uploaded in London – – 22 NOVEMBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

ச.நாகராஜன்

அழகு என்பது என்ன? அதை எப்படி சூக்ஷ்மமாக விவரிப்பது?

‘ரமணீயதாம்’ என்பது அழகைக் குறிக்கும் சொல்!

எது க்ஷணத்திற்கு க்ஷணம் புதியதைக் காட்டி சோபிக்கிறதோ அந்த உருவமே அழகின் உருவம்!

க்ஷணே க்ஷணே யத் நவதாம் உபைதி தத் ஏவ ரூபம் ரமணீயதாயா:

                                                    சிசுபால வதம் 4-17

That is beauty which every moment strikes a new pleasing form.

“A thing of beauty is a joy forever; its loveliness increases” said the poet; its loveliness changes producing new pleasant sensations every time  a sense organ dwells on it.                   

English description by Sri N.V.Nayudu

***

அழகியின் குண லக்ஷணங்கள் யாவை?

தாக்ஷிண்யம் விரூபாமபி ஸ்த்ரியம் பூஷயார்த,

சுரூபாமபி அதாக்ஷிண்யம் தூஷயந்தி |

பார்க்க அழகாய் இல்லையென்றாலும் கூட, நளினம், உபசரிக்கும் பண்பு, மென்மையான நடை, உடை, பாவனைகள் ஆகியவையே ஒரு பெண்ணை அழகுள்ளவளாக ஆக்குகிறது. இந்த குணங்கள் இல்லையெனில் அவள் உருவத்தில் அழகாக இருந்தாலும் கூட உண்மையில் அழகி இல்லை!

Grace, Courtesy, and gentle manners adorn a woman even if she does not have good looks; lack of these qualities fouls her even if she is beautiful.

English description by Sri N.V.Nayudu

***     

ஊர்வசியின் அழகே அழகு!

அஸ்யா: சர்கவிதௌ ப்ராஜபதி: அபூத, சந்தோ நு காந்திப்ரத:

ச்ருங்கார – ஏக – ரஸ: ஸ்வயம் து மதனோ, மாஸோ நு புஷ்ப -ஆகர: |

வேதாப்யாஸ – ஜட: கதம் நு விஷய – வ்யாவ்ருத்த – கௌதூயிலோ

வே நிர்மாதும் ப்ரபவேத் மனோஹரம் இதம் ரூபம் புராணோ முனி: ||

                  காளிதாஸன் இயற்றியுள்ள விக்ரமோர்வசீயம் 1-8

அவளை எது உருவாக்கி இருக்கக் கூடும்?

ப்ரம்மா, அனைத்தையும் படைப்பவரா? அனைத்திலும் கவர்ச்சியைத் தரும் சந்திரனா?

புலனின்பம் தூண்டும் சாரம் அனைத்தையும் தரும் காதலின் தேவன் தானோ?

மலர்களைப் புஷ்பிக்கும் வசந்த காலமோ?

வேதம் விதிக்கும் நடைமுறைகளைப் பின்பற்றி மனதை அடக்கி, புலன்களை உள்ளிழுத்து வைத்திருக்கும் ஒரு முனிவர் இப்படிப்பட்ட ஒரு அழகிய உருவத்தை எப்படி உருவாக்கி இருக்க முடியும்?

காளிதாஸனின் இந்த கவிதையில் உள்ள நயம் அபாரமானது. ஒவ்வொரு வரியிலும் நு என்ற வார்த்தை பயன்படுத்தப்படுகிறது அவனால். தனது எண்ணத்தைச் சொல்வதற்கு முன்னால் அவன் சந்தேகப்படுவதைச் சுட்டிக் காட்டுவது அந்த ‘நு’!

மஹாகவி பாரதியார், குயில் பாட்டில் பெண்ணழகை வர்ணிக்கும் பாடல் இங்கு காளிதாஸனின் கவிதை நயத்துடன் ஒப்பு நோக்கத் தக்கது!

“ஓர் வார்த்தை

கற்றவர்க்குச் சொல்வேன், கவிதைக் கனி பிழிந்த

சாற்றினிலே பண், கூத்து எனும் இவற்றின் சாரமெலாம்

ஏற்றி அதனோட இன்னமுதைத் தான் கலந்து

காதல் வெயிலிலே காய வைத்து கட்டியினால்

மாதவளின் மேனி வகுத்தான் பிரமன் என்பேன்” (குயில் பாட்டு-360,361,362)

Who could have created her?

Brahma, the supreme creator? The moon who bestows charm on every object?

The god of love himself with the essence of sensuality?

Spring with all its flowers bloom?

How could an old ascetic, with mind dulled by the austerities of Vedic practices and senses withdrawn from all objects, produce such a beautiful form?

Note the use of ‘NU’ in every line indicating doubt, about the assumption he starts with.

Bharathi, the Tamil poet, speculate on a lady’s body:-

“The juice crushed out of a masterly poetic composition, infused with the essence of song, dance and drama, with divine nectar added and warmed in the gentle sunshine of love – with these elements did the creator fashion her form?”

English description by Sri N.V.Nayudu

நன்றி :English rendering by Sri N.V,Nayudu –  from the book ‘Subhasita Collection Anthology’, published in 1992.

*******

tag–அழகு

Leave a comment

2 Comments

  1. R Nanjappa

     /  November 22, 2020

    The following poem by Emerson on Beauty is worth reading:

    Was never form and never face
    So sweet to SEYD as only grace
    Which did not slumber like a stone
    But hovered gleaming and was gone.
    Beauty chased he everywhere,
    In flame, in storm, in clouds of air.
    He smote the lake to feed his eye
    With the beryl beam of the broken wave;
    He flung in pebbles well to hear
    The moment’s music which they gave.
    Oft pealed for him a lofty tone
    From nodding pole and belting zone.
    He heard a voice none else could hear
    From centred and from errant sphere.
    The quaking earth did quake in rhyme,
    Seas ebbed and flowed in epic chime.
    In dens of passion, and pits of wo,
    He saw strong Eros struggling through,
    To sun the dark and solve the curse,
    And beam to the bounds of the universe.
    While thus to love he gave his days
    In loyal worship, scorning praise,
    How spread their lures for him, in vain,
    Thieving Ambition and paltering Gain!
    He thought it happier to be dead,
    To die for Beauty, than live for bread.

    His essay on Beauty is also good to read

  2. santhanam nagarajan

     /  November 23, 2020

    super
    thanks

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: