மஹரிஷி சூளி! (Post No.9111)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 9111

Date uploaded in London – –6 January  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

மஹரிஷி சூளி!

ச.நாகராஜன்

பிரம்மாவின் புத்திரர் குசர் என்பவர். அவர் தவ மஹிமை உடைய பெரிய ரிஷி. அவருக்கு வைதர்ப்பி என்பவளிடத்தில் குசாம்பர், குசநாபர், அதூர்த்தரஜஸ், வசு ஆகிய நான்கு புத்திரர்கள் பிறந்தனர். இவர்கள் அனைவரும் பற்பல நகரங்களை ஸ்தாபித்து அரசாண்டு வந்தனர். இவர்களில் குசநாபருக்கு ஒப்பற்ற அழகுடைய நூறு புத்திரிகள் பிறந்தனர். அவர்கள் இளமைப் பருவம், அழகு ஆகியவற்றுடன் மாரிக்காலத்து மின்னல் போல பிரகாசித்துக் கொண்டும், உயர்ந்த ஆடை ஆபரணங்களை அணிந்து  கொண்டும் தங்களுடைய சிங்காரத் தோட்டத்திற்கு வந்து ஆடியும் பாடியும் உல்லாசமாக நடனம் செய்து கொண்டும், வீணை முதலிய வாத்தியங்களை வாசித்துக் கொண்டும் இன்பமாகக் காலம் கழித்து வந்தனர். குற்றமற்ற சிறந்த அங்கங்கள், நல்ல குணங்கள், மங்கைப் பருவம், கம்பீரம் ஆகியவற்றுடன் அவர்கள் மேகங்களின் மத்தியில் பிரகாசிக்கும் நட்சத்திரங்களைப் போல அந்தத் தோட்டத்தின் மத்தியில் பிரகாசித்துக் கொண்டிருந்தார்கள்.

      அப்போது வாயு பகவான் அவர்களைக் கண்டு மோகம் கொண்டான்.

அவர்களை அணுகி அவர்களை நோக்கி, “ஓ, பெண்களே, நான் உங்களை நாடி வந்திருக்கிறேன். நீங்கள் அனைவரும் எனக்கு மனைவி ஆகுங்கள். இந்த மனித ரூபத்தை விட்டு விட்டு தேவ சரீரத்தைப் பெறலாம். நெடுங்காலம் வாழலாம். இளமை நீர்க்குமிழி போல் நிலையில்லாதது. அதிலும் மனிதர்களுக்கோ அது இன்னும் குறைவு. நீங்கள் அழியாத இளமைப் பருவம் பெற்று இறவாத தெய்வத் தன்மையை அடையலாம்” என்றான்.

இதைக் கேட்ட அந்த பருவ மங்கையர் நகைத்தனர்.

அவர்கள் வாயு பகவானை நோக்கி, “ நீரோ எல்லோருடைய சரீரங்களிலும் அலைகிறவர். ஓ, வாயு பகவானே! உம்முடைய சக்தி பற்றி நாங்கள் நன்கு அறிவோம். நீர் ஏன் எங்களை அவமானம் செய்கின்றீர்? நாங்கள் குசநாபருடைய குமாரத்திகள். நீர் தேவனாக இருந்தாலும் நாங்கள் உம்முடைய பதவியை இழக்கும்படி செய்வோம். ஆனால் எங்கள் தவப்பயன் வீணாகாமல் இருக்கும் பொருட்டு நாங்கள் பொறுத்துக் கொண்டிருக்கிறோம். மூட புத்தி உடையவரே! சத்தியவானான எங்கள் தந்தையை மதிக்காமல் நாங்களே சுயமாக ஒரு புருஷனை எக்காலத்திலும் தேடிக் கொள்ள மாட்டோம். எங்கள் தகப்பனாரே எங்களுக்கு நாதன். அவரே எங்களுக்கு மூல தெய்வம். அவர் பார்த்து யாருக்கு எங்களைக் கொடுக்கின்றாரோ அவரே எங்களுக்குரிய கணவன் ஆவார்” என்றனர்.

இதைக் கேட்டு வாயு பகவான் மிகுந்த கோபம் கொண்டார்.

அவர்களுடைய உடல்களில் பிரவேசித்து அவர்களுடைய அங்கங்களை ஒடித்தார். வாயுதேவனால்  அவர்களது அங்கங்கள் ஒடிக்கப்பட்டதால் அவர்கள் அழுது கண்ணீர் விட்டனர். வெட்கம் அடைந்தனர். நேராக தன் தந்தையாரான அரசனிடம் சென்றனர். மிகுந்த பேரழகிகளான தனது பெண்கள் இப்படி அங்கம் ஒடிந்த நிலையில் வரக் கண்ட அவன் பதறிப் போனான். அவர்களை நோக்கி, : ஓ! பெண்களே! என்ன இது? இவ்வாறு தர்ம விரோதமாய் நடந்தது யார்? இந்தக் கோணலான உருவம் உங்களுக்கு எப்படி யாரால் நேர்ந்தது? நீங்கள் ஏன் துக்கத்துடன் இருக்கிறீர்கள்? ஏன் பதில் பேசாமல் இருக்கிறீர்கள்?” என்றான்.

அவனது பெண்கள் அவனது காலில் விழுந்து வணங்கி நடந்ததைக் கூறினர்.

அதைக் கேட்ட அரசன், “ஓ, பெண்களே! சாந்தமுடையவர்கள் அனுஷ்டிக்க வேண்டிய பொறுமையை நீங்கள் வாயு பகவானிடத்தில் அனுஷ்டித்திருக்கிறீர்கள். இது நமது வம்சத்திற்கு பெருமை தருவதாகும். மனிதர்கள், பெண்மணிகள் ஆகியோருக்கு பொறுமையே சிறந்த ஆபரணம். உங்களைப் போலவே என் வமிசத்தில் பிறக்கும் ஒவ்வொருவரும் இப்படி பொறுமை உடையவராக இருக்கக் கடவது. பொறுமையே தர்மம். பொறுமையே சத்யம். பொறுமையே யாகம். பொறுமையே கீர்த்தி. பொறுமையினால் தான் உலகமே நிலை பெற்றிருக்கிறது” என்று சொல்லி விட்டு தன் குமாரத்திகளை நல்ல குலத்தில் பிறந்த ஒருவனுக்கு மணம் முடிப்பது பற்றி தனது மந்திரிமார்களுடன் ஆலோசிக்க ஆரம்பித்தான்.

   இந்தச் சமயத்தில் மிகுந்த தேஜஸுடன் சூளி என்ற மஹரிஷி

இந்திரியங்களை முற்றிலும் அடக்கியவராய் பிரம்மத்தைக் குறித்துத் தவம் செய்து கொண்டிருந்தார்.

அப்பொழுது ஊர்மிளை என்பவளது புத்திரியான சேரமதை என்ற ஒரு கந்தர்வப் பெண் அவருக்குப் பணிவிடைகள் செய்து  கொண்டிருந்தாள். பக்தி சிரத்தையுடன் தனது பணிவிடையைப் பல காலம் அவள் செய்து வந்தாள். அதனால் அந்த முனிவருக்கு அவளிடத்தில் மிகுந்த திருப்தி உண்டாயிற்று. அவர், அவளை நோக்கி, “உன்னிடத்தில் நான் மிகவும் திருப்தி அடைந்திருக்கிறேன். உனக்கு என்னால் செய்ய வேண்டியது ஏதாவது இருக்குமாகில் அதை உடனே சொல்” என்றார்.

அதைக் கேட்ட சேரமதை மிகவும் மகிழ்ச்சி அடைந்தாள். அவரை நோக்கி, “ நீங்கள் பிரம்மாவைப் போன்றவர். பிரம்ம தேஜஸ் கொண்டவராக விளங்குகிறீர்கள். மிகுந்த தவ சக்தி உடைய ஒரு உத்தம புத்திரனை எனக்கு அருள வேண்டும். நான் இதுவரை ஒருவருக்கும் மனைவியாகவில்லை” என்றாள்.

அப்படியே அந்த முனிவரும் பிரமதத்தன் என்ற பெயருடைய ஒரு புத்திரனை அவளுக்கு அளித்தார்.

அந்த பிரமதத்தன் க்ஷத்திரிய வமிசத்தினவளானான சேரமதைக்கு பிறந்த காரணத்தால் அரசனாகி தேவேந்திரன் தேவ லோகத்தை ஆள்வது போல காம்பிலி என்ற பெயரை உடைய வனம் பொருந்திய ஒரு நகரத்தை  உருவாக்கி அதை மிகுந்த சிறப்புடன் அரசு புரிந்து வந்தான்.

குசநாபன் பிரமதத்தனைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்டு அவனுக்கு தனது நூறு குமாரத்திகளையும் விவாகம் செய்து கொடுக்க முன் வந்தான்.

பிரமதத்தன் அந்த மங்கையரை ஒவ்வொருவராகப் பாணிக்ரஹணம் செய்து  கொண்டான்.

அவனால் தொடப்பட்டவுடனேயே அந்த மங்கையர் ஒவ்வொருவரும் தமது கோணல் உருவம் நீங்கி சுய உருவத்தை அடைந்து முன்னிலும் பொலிவு பெற்று விளங்கினர். வாயு பகவானின் தீய செயலிலிருந்து விடுபட்டு அவர்கள் சுகமாக இருப்பதைக் கண்ட குசநாபன் மிகுந்த மகிழ்ச்சியை அடைந்தான்.

சேரமதை என்ற கந்தர்வ பெண்ணும் தனது மகனையும் நூறு  மருமகள்களையும் கட்டித் தழுவிக் கொண்டு அளவிட முடியாத மகிழ்ச்சியை அடைந்தாள்.

***

tags – மஹரிஷி சூளி!

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: