ஆங்கிலக் கவிஞன் வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த் (Post No.9721)


Post No. 9721

Date uploaded in London – –12 JUNE   2021           

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com


(1770 – 1850)

இயற்கையை ரசித்துப் பாடிய ஆங்கிலக் கவிஞன் வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த். ஆங்கில இலக்கியத்தின் வளர்ச்சியில் அவர் ஆற்றிய பங்கு மிக முக்கியமானது.

     பிரிட்டனில் கம்பர்லாண்டில் (CUMBERLAND) பிறந்தார். அவரது இளம் வயதிலேயே தாய் தந்தையை இழந்தார். இவரது மாமாவும் சித்தப்பாவும் இவரை வளர்த்தனர். கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைகழகத்தில் சேர்ந்து கல்வி பயின்றார். 1791ஆம் ஆண்டில் அவர் பிரான்ஸ் சென்றார். அங்கு பிரெஞ்ச் (Annette Vallon) பெண்ணைக் காதலித்தார். அங்கு அவளைத் திருமணம் செய்து கொள்வதில் இடையூறுகள் ஏற்படவே மணமுடிக்காமலே திரும்பி வந்தார்.

     பிரான்ஸில் இருந்தபோது பிரெஞ்ச் புரட்சி அவரை மிகவும் கவர்ந்தது. ஆனால் பிரெஞ்ச் புரட்சியைத் தொடர்ந்து வீசிய வன்முறை அலை அவருக்கு வெறுப்பை ஊட்டியது.

     1795-இல் கவிஞர் காலரிட்ஜ் (COLERIDGE) ஐ அவர் சந்தித்த பின்னர் கவிபாடுவதில் ஈடுபட தீர்மானித்தார். முதலில் டார்செட் (DORSET) என்னுமிடத்திலும் பின்னர் சாமர்செட் என்னுமிடத்திலும் அவரது சகோதரி டோரத்தியுடன் (DOROTHY) வசித்தார். கவி காலரிட்ஜ்

(COLERIDGE)உடன் இணைந்து செயல்பட்டார்.

     1799-இல் WORDSWORTH சகோதரி DOROTHYயுடன் ஏரி மாவட்டம் (LAKE DISTRICT) சென்றார். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் COUSIN MARY HUTCHINSONஐ மணந்து கொண்டார். 1803இல் ஸ்காட்லந்து சென்று ஸர் வால்ட்டர் ஸ்காட்டை  (SIR WALTER SCOTT) சந்தித்தார். 1833-இல் அவரது குடும்பம் RYDAL MOUNT சென்றது. அடுத்த சில ஆண்கள் அவர் கவிதைகள் எழுதினார். ஐரோப்பிய பயணம் மேற்கொண்டார்.

1838-இல் ஆக்ஸ்போர்ட் பல்கலைக்கழகமும் DURHAM பல்கலைக்கழமும் அவருக்கு பட்டமளித்து சிறப்பித்தன. 1843-இல்

அரசவைக் கவிஞராக நியமிக்கப்பட்டார். இவர் 4 முறை திருமணம் செய்துகொண்டார்

  1. Isabella Curwen (died 1848) had six children: Jane, Henry, William, John, Charles and Edward.
  2. Helen Ross (died 1854). No children.
  3. Mary Ann Dolan (died after 1858) had one daughter Dora (born 1858).
  4. Mary Gamble. No children.

இயற்கையைப்  பாடுவதில் உலகில் தலை கவிஞர் வரிசையில் வோர்ட்ஸ்வொர்த்  இருக்கிறார். அவர் பாடிய டாஃபோடில்ஸ் DAFFODILS கவிதையை அறியாதோர் இலர். ப்ரெலுட் (PRELUDE) டென்னும் கவிதையில் தன சுய சரிதையைச் சொல்கிறார். புஸ்தகங்களைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு மரம் செடி கொடிகளுக்கு இடையே வாருங்கள். எல்லா முனிவர்களையும் வீட அவை உங்களுக்கு அதிகம் கற்பிக்கும் என்கிறார். கானகத்தில் ஆஸ்ரமம் அமைத்து வானப்ரஸ்தம் வாழ்க்கை நடத்திய முனிவர்களை அவர் நமக்கு நினைவு படுத்துகிறார். இமயமலைக் காடுகளில் நமக்கு உபநிஷதங்களை அளித்த முனிவர் போல இவர் கவி படுவது சிறப்பானது. இதோ அவரது 2 கவிதைகள்


Mr and Mrs Srinivasan in the field of Daffodils

Mr and Mrs Srinivasan in the field of Daffodils

I wandered lonely as a cloud

That floats on high o’er vales and hills,

When all at once I saw a crowd,

A host, of golden daffodils;

Beside the lake, beneath the trees,

Fluttering and dancing in the breeze.

Continuous as the stars that shine

And twinkle on the milky way,

They stretched in never-ending line

Along the margin of a bay:

Ten thousand saw I at a glance,

Tossing their heads in sprightly dance.

The waves beside them danced; but they

Out-did the sparkling waves in glee:

A poet could not but be gay,

In such a jocund company:

I gazed—and gazed—but little thought

What wealth the show to me had brought:

For oft, when on my couch I lie

In vacant or in pensive mood,

They flash upon that inward eye

Which is the bliss of solitude;

And then my heart with pleasure fills,

And dances with the daffodils


The Tables Turned

Up! up! my Friend, and quit your books;
Or surely you’ll grow double:
Up! up! my Friend, and clear your looks;
Why all this toil and trouble?

The sun above the mountain’s head,
A freshening lustre mellow
Through all the long green fields has spread,
His first sweet evening yellow.

Books! ’tis a dull and endless strife:
Come, hear the woodland linnet,
How sweet his music! on my life,
There’s more of wisdom in it.

And hark! how blithe the throstle sings!
He, too, is no mean preacher:
Come forth into the light of things,
Let Nature be your teacher.

She has a world of ready wealth,
Our minds and hearts to bless—
Spontaneous wisdom breathed by health,
Truth breathed by cheerfulness.

One impulse from a vernal wood
May teach you more of man,
Of moral evil and of good,
Than all the sages can.

Sweet is the lore which Nature brings;
Our meddling intellect
Mis-shapes the beauteous forms of things:—
We murder to dissect.

Enough of Science and of Art;
Close up those barren leaves;
Come forth, and bring with you a heart
That watches and receives.

–William Wordsworth

tags– ஆங்கிலக் கவிஞன், வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த், William Wordsworth, Daffodils

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: