கோட்ஸே சுட்டதற்கு முன்னால் காந்திஜி எழுதியது (Post No.11,967)


Post No. 11,967

Date uploaded in London – –  May 4 2023                  

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com



மஹாத்மா காந்தியை 1948ம் ஆண்டு ஜனவரி 30ம் தேதி நாதுராம் கோட்ஸே சுட்டுக்கொன்றான். அதற்கு மூன்று வாரங்களுக்கு முன்னால் காந்திஜி எழுதியதைப்  பார்க்கும்போது அதுதான் அவனுக்கு ஆத்திரம் ஊட்டியதோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.


காந்திஜி எழுதியது

கடத்தப்பட்ட பெண்கள்

பல்லாயிரக்கணக்கான இந்துப் பெண்களையும் சீக்கியப்  பெண்களையும் முஸ்லீம்கள் தூக்கிச் சென்றுவிட்டனர். அவர்களில் ஒரு சிலர் மட்டும் எங்கு இருக்கிறார்கள் என்பது தெரிந்தது , ஆனால் பெருந்தொகையான பெண்கள் பற்றி நமக்கு தகவல் கிடைக்கவில்லை.சிலரைத் தொடர்புகொண்டபோது சிலர் திரும்பி வருவதற்கு விருப்பமில்லை என்று சொல்லிவிட்டார்கள்  அவர்களுடைய சமுதாயம் அவர்களை ஏற்றுக்கொள்ளாது என்று அவர்கள் அஞ்சுகிறார்கள் . அவர்களுடைய கணவன்மார்கள் பெற்றோர்கள் , நண் பர்கள் ஆகியோர் அவர்களை தாழ்வாக நினைப்பார்கள் . அந்தப் பெண்களை சமுதாயம் வரவேற்கும் என்பதை காந்திஜியான நான் உறுதிபடச் சொல்லுவேன். அவர்களில் பலர் கர்ப்பவதிகள் . அப்படி கர்ப்பம் அடைந்தது அவர்கள் செய்த தவறு அல்ல.அவர்களுக்கு குழந்தை பிறக்கும் போது ஏனைய குழந்தைகளை போலவே அவர்கள் நடத்தப்படவேண்டும்..

அந்தக் குழந்தைகளின் மதம், அவர்களுடைய தாயாரின் மதமாக இருக்கும் .வளர்ந்த பின்னல் அவர்கள் விரும்பினால் மதம் மாறிக்கொள்ளலாம்.அப்படிப்பட்ட பெண்கள் எவரேனும் என்னிடம் வந்தால் , என்னுடைய குழுவிலுள்ள மற்ற பெண்களைப்போலவே அவர்களும் நடதப்படுவார்கள் . சில மிருகங்களின் காம இச்சைக்குப் பலியான இந்தப் பெண்களைக் கண்டிப்பது மனிதாபிமானம் அற்ற செயல் ஆகும். அவர்கள் விஷயத்தில் அவமானம் ஏதுமில்லை

ஹரிஜன் பத்திரிகை 4-1-1948

மஹாத்மா காந்தி எழுதியது . Harijan 4-1-1948

Source book – Hindu Dharma, M K Gandhi, Navajivan Publishing House, Ahmedabad, 1950)


காந்திஜி  பற்றி கோர்ட்டில் நாதுராம் கோட்ஸே  சொன்னது:—

What Godse said in his final statement in the court  ( I have given only some paragraphs)

From Indiansaga.com

Nathuram Godse’s final statement (unedited)

“On January 13, 1948, I learnt that Gandhiji had decided to go on fast unto death. The reason given was that he wanted an assurance of Hindu-Muslim Unity… But I and many others could easily see that the real motive… [was] to compel the Dominion Government to pay the sum of Rs 55 crores to Pakistan, the payment of which was emphatically refused by the Government…. But this decision of the people’s Government was reversed to suit the tune of Gandhiji’s fast. It was evident to my mind that the force of public opinion was nothing but a trifle when compared with the leanings of Gandhiji favourable to Pakistan.

….In 1946 or thereabout, Muslim atrocities perpetrated on Hindus under the Government patronage of Surhawardy in Noakhali made our blood boil. Our shame and indignation knew no bounds when we saw that Gandhiji had come forward to shield that very Surhawardy and began to style him as ‘Shaheed Saheb’ – a martyr – even in his prayer meetings…

… Ram killed Ravan in a tumultuous fight… Krishna killed Kansa to end his wickedness… In condemning Shivaji, Rana Pratap and Guru Govind as ‘misguided patriots,’ Gandhiji has merely exposed his self-conceit… Gandhiji was, paradoxically, a violent pacifist who brought untold calamities on the country in the name of truth and nonviolence, while Rana Pratap, Shivaji and the Guru will remain enshrined in the hearts of their countrymen forever…

…. ….One of the conditions imposed by Gandhiji for his breaking of the fast unto death related to the mosques in Delhi occupied by Hindu refugees. But when Hindus in Pakistan were subjected to violent attacks he did not so much as utter a single word to protest and censure the Pakistan government…

Gandhi is being referred to as the Father of the Nation. But if that is so, he had failed his paternal duty inasmuch as he has acted very treacherously to the nation by his consenting to the partitioning of it… The people of this country were eager and vehement in their opposition to Pakistan. But Gandhiji played false with the people…

….I shall be totally ruined, and the only thing I could expect from the people would be nothing but hatred… if I were to kill Gandhiji. But at the same time, I felt that Indian politics in the absence of Gandhiji would surely be proved practical, able to retaliate, and be powerful with armed forces. No doubt, my own future would be totally ruined, but the nation would be saved from the inroads of Pakistan…

.I do not desire any mercy to be shown to me… I did fire shots at Gandhiji in open daylight. I did not make any attempt to run away; in fact I never entertained any idea of running away. I did not try to shoot myself… for, it was my ardent desire to give vent to my thoughts in an open Court. My confidence about the moral side of my action has not been shaken even by the criticism levelled of against it on all sides. I have no doubt, honest writers of history will weigh my act and find the true value thereof some day in future.”

Nathuram Godse


TAGS- இந்து, சீக்கிய பெண்கள், முஸ்லீம் கடத்தல், கர்ப்பம் ,

Leave a comment

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: