21 வகை நரகங்கள் – மனு எச்சரிக்கை! மநு நீதி நூல்- 27 (Post No.5448)

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 19  September 2018

 

Time uploaded in London – 16-05 (British Summer Time)

 

Post No. 5448

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

21 வகை நரகங்கள் – மனு எச்சரிக்கை! மநு நீதி நூல்- 27 (Post No.5448)

 

நாலாவது அத்தியாயத்தைத் தொடர்ந்து காண்போம்.

ஸ்லோகம் 76 ஒருவன் கை கை கால் கழுவிக்கொண்டு ஈரக்காலுடன் சாப்பிட வேண்டும், ஆனால் தூங்கும் போது ஈரக்காலுடன் படுக்கக்கூடாது என்ற மருத்துவக் குறிப்பை அளிக்கிறது

ஸ்லோகம் 82 முதல் தலை முடியைத் தொடுதல் பற்றிய விதிகளைச் சொல்லி எவை எவை தவிர்க்கப்பட வேன்டியவை என்கிறார்.

 

பின்னர் தானம் வாங்கக் கூடாத ஆட்கள் பட்டியலில் எண்ணைச் செக்கு ஆட்டுவோன், கசாப்புக் கடைக்காரன் முதல் அரசன் வரை இருக்கிறார்கள். ஒரு அரசன் 16,000 கசாப்புக் கடைக்காரனுக்குச் சமம் என்கிறார் மநு.

 

(ஆனால் யாக யக்ஞங்கள் செய்து பெறுவது தட்சிணை; அது இந்த வகையில் வராது என்றே கொள்ள வேண்டும்; அதாவது செய்த வேலைக்குக் கிடைக்கும் கூலி; அது வெறும் பரிசு அல்ல. அரசனிடமிருந்து காரணமில்லாமல் தானம், பரிசு பெற்றால் விதி முறைகளை, அரசனுக்கு ஏற்ப வியாக்கியானம் செய்யும் அவல நிலை ஏற்படும் என்பது மநுவுக்குத் தெரியும்)

 

 

ஸ்லோகங்கள் 87 முதல் நான்கு ஸ்லோகங்களில் 21 வகை நரகங்கள் பற்றி மநு எச்சரிக்கிறார்; ஒரு பேராசையுள்ள , சாஸ்திர விரோதமான அரசனிடமிருந்து/ ஆட்சியாளரிடமிருந்து பரிசுகளைப் பெறும் பிராஹ்மணன் 21 வகை நரகங்களுக்குச் செல்வான் என்று மநு நீதி நூல் எச்சரிக்கிறது.

 

இந்த 21 வகை நரகங்களின் ஸம்ஸ்க்ருத அர்த்தத்தைப் பார்த்தால் விநோதமாக இருக்கும். ஏன் இப்படியெல்லாம் பெயர்கள் இடப்பட்டன என்பது நூல்களிலிலிருந்து ஆழமாக ஆராயப்பட வேண்டியவை. மநு தர்ம நூலுக்குப் பல உரைகள் இருப்பதால் அவைகளில் விளக்கம் கிடைக்கும்.

 

 

நரகங்களின் சம்ஸ்க்ருதப் பெயர்களின் மொழி பெயர்ப்பு:-

இருள், குருட்டு இருள், பெரிய புள்ளி மான், மான், காலம் என்னும் நூல் இழை, பெரிய நரகம், மீண்டும் உயிர்கொடுத்தல், அடித்துக்கொண்டு போதல், எரிச்சல், பெரிய எரிச்சல், நசுக்குதல், அண்டங்காக்கை இடம்,

மொட்டு போல மூடுதல், நாற்ற பூமி, இரும்பு முட்கள், கசடு, விரட்டி அடித்தல், முள் ஆறு, வாள் இலை மரக் காடு, இரும்பை வைத்து வெட்டும் நரகம்.

 

இவை அனைத்தும் பழங்காலத்தில் மிகவும் பழக்கப்பட்ட சொற்களாக இருக்கலாம். சொல் ஆராய்ச்சிமொழி ஆராய்ச்சியாளருக்குச் சுவையான பகுதி.

அபிதான சிந்தாமணி என்னும் தமிழ் என்சைக்ளோபீடியா நரகங்கள் பற்றிய விஷயத்தை விவரமாகச் சொல்கிறது:

 

பல புராணங்கள் 21 அல்லது 28 நரகங்களின் பெயர்களையும் அதில், என்ன என்ன பாவம் செய்தோர் புகுவர் என்றும் விவரங்கள் உள்ளன.

 

ஸ்லோகம் 92ல் பிரஹ்ம முகூர்த்தத்தில் (அதி காலை 4 மணி) வேதம் ஓதுதல் பற்றியும் ஸ்லோகம் நூறு வரை எவ்வப்போது, எப்படி வேத அத்தியனம் செய்ய வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்.

 

பிரபஞ்ச உற்பத்தி என்னும் நூலிலுள்ள சில பகுதிகளை இத்துடன் இணைத்துள்ளேன்.

  

கால் கழுவி ஈரக்கால்களுடன் சாப்பிடுக

 

அரசனிடம் தானம் வாங்காதே

ரௌரவாதி நரக வகைகள்

பிரம்ம முஹூர்த்தம்

 

 

 

 

 

 

to be continued………………

 

–SUBHAM–

பாதிரிகளுக்கு இங்கர்சாலின் கேள்வி! – 2 (Post No.5435)

 

Written by S NAGARAJAN

Date: 16 SEPTEMBER 2018

 

Time uploaded in London – 5-38 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5435

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

ச.நாகராஜன்

 

ராபர்ட் க்ரீன் இங்கர்சாலின் உரை தொடர்கிறது. அதன் சுருக்கத்தை மட்டும் இங்கு தமிழில் காணலாம். மூலத்தை உள்ளது உள்ளபடி ஆங்கிலத்தில் படிக்கலாம்.

“ முதலில் இறையியலைப் பார்க்கிறேன். இந்த உலகில் என்ன செய்வது என்று நான் கேட்கிறேன். கேட்கும் உரிமை எனக்கு உள்ளதா? ஆம்,. கேட்கும் உரிமை உள்ளதெனில் அதை ஆராயும் உரிமையும் எனக்குள்ளது. ஆராயும் உரிமையும் எனக்குள்ளதெனில் அதை ஏற்றுக் கொள்ளும் உரிமையும் எனக்குள்ளது. ஏற்றுக் கொள்ளும் உரிமை எனக்குள்ளதெனில் அதை ஏற்றுக்கொள்ளாமல் மறுக்கும் உரிமையும் எனக்குள்ளது. எந்த மதத்தை  மறுக்க எனக்கு உரிமை உள்ளது? எது எனது பகுத்தறிவுக்கு ஒத்ததாக இல்லையோ , எது  தகுதி வாய்ந்த உண்மை என இல்லையோ, எது எனது பொதுஅறிவுக்கு உகந்ததாக இல்லையோ அதை நான் மறுக்கலாம். லட்சக்கணக்கானோர் இந்த உலகை இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட செயல்களால் ஆள நினைக்கிறார்கள். ஆயிரக் கணக்கில் சர்ச்சுகள் உள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான கதீட்ரல்கள் , தேவாலயங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன. லட்சக்கணக்கானோர் நற்செய்திகளை (‘gospel’)  பரப்புவதில் ஈடுபட்டுள்ளனர். அதன் விளைவு தான் இந்த உலகத்தில் என்ன? ஒரு சர்ச் இன்னொரு சர்ச்சை இரக்கத்துடன் நோக்குகிறதா? ஒரு நாட்டின் மதம் இன்னொரு நாட்டின் மதத்தை மதிக்கிறதா? அல்லது எனது மதமே சிறந்த மதம் என்று சொல்லாமல் இருக்கிறதா? ஒவ்வொரு மதத்தின் போதகரும் எல்லையற்ற செருக்குடன் மற்றவரைப் பின்பற்றுவோரை ஊழித் தீயில் தள்ளவில்லையா?

ஏன் சர்ச்சுகள் உலகை நாகரிகப்படுத்துவதில் தோல்வியை அடைந்து விட்டன? மற்ற நாடுகளை விட கிறிஸ்தவ நாடுகள் சிறந்ததாக இல்லையே, ஏன்? மற்றவர்களை விட கிறிஸ்தவர்கள் சிறந்தவர்களாக இல்லையே, ஏன்? பாதிரிகள் இதர டாக்டர்கள் அல்லது வக்கீல்கள் அல்லது வியாபாரிகள் அல்லது மெக்கானிக்குகள் அல்லது ரயில் எஞ்ஜின் டிரைவர்களை விடச் சிறந்தவர்களாக இல்லையே ஏன்? ரயிலை இயக்கும் எஞ்ஜின் டிரைவர் ஆயிரம் மடங்கு பயனுள்ளவராக இருக்கிறார். ஒரு மோசமான எஞ்சினியரையும் நல்ல பாதிரியையும் தருவதை விட ஒரு நல்ல எஞ்சினியரையும் மோசமான பாதிரியையும் எனக்குத் தாருங்கள்; இயற்கையை மீறிய செயல்களை நம்புபவர்களைப் பற்றிய ஒரு வியப்பூட்டும் உண்மை இருக்கிறது. ஒரு சர்ச்சின் பாதிரிகள் மற்ற சர்ச்சுகளில் உள்ள பாதிரிகள் சொல்லும் அற்புதங்களிலும் ஆச்சரியமூட்டும் விஷயங்களிலும் நம்பிக்கை கொள்வதில்லை. ஒருவேளை அவர்களில் ஒருவரைப் பற்றி இன்னொருவர் தெரிந்திருக்கலாம். ஒரு ஹிந்துவிடம் கிறிஸ்தவ மிஷனரிகள் பைபிளில் வரும் அற்புதங்களைச் சொல்வார். ஹிந்து புன்முறுவல் பூப்பார். ஹிந்து கிறிஸ்தவ மிஷனரிகளிடம் தங்கள் புராணங்களில் உள்ள அற்புதங்களைக் கூறுவார். மிஷனரிகள் அவரை இரக்கத்துடன் பார்ப்பர். ஒரு பாதிரி இன்னொரு பாதிரியின் வார்த்தையை நம்பமாட்டார்.

இதை விளக்கும் வகையில் ஒரு சின்ன கதையை ஒரு சமயம் நான் கேட்டேன். ஒரு கனவான் ஒரு விருந்தில் மிக மிக ஆச்சரியகரமான ஒரு சம்பவத்தை விவரித்தார். அவர் அதைச் சொல்லி முடித்த பின்னர் எல்லோரும், “அது நடக்கக் கூடியதா, என்ன? நீங்கள் எப்போதாவது இது போல கேள்விப்பட்டதுண்டா?” என்றனர். எல்லோரும் ஒருமித்த குரலில் ஆச்சரியப்பட்டு இப்படிக் கூறினர் – ஒருவரைத் தவிர. அந்த ஒருவர் ஒன்றுமே சொல்லவில்லை. பேசாமல் இருந்தார்; ஆச்சரியமும் படவில்லை. மிக அதிக ஆச்சரியத்தில் மூழ்கி இருந்த ஒருவர் அவரை நோக்கி, “இப்போது அவர் சொன்ன சம்பவத்தை நீங்கள் கேட்டீர்களா?” என்றார்.

ஆம், கேட்டேன் என்றார் அவர்.

“அது சரி, அதைக் கேட்டு சற்றும் ஆச்சரியப்பட்ட மாதிரி காணோமே!”

“அதுவா, நானே ஒரு பொய் சொல்பவன் தான்” என்றார் அவர்.

**

 

ஆங்கில மூலம் இது:

In the first place I am met by the theological world. Have I the right to inquire? They say, “Certainly; it is your duty to inquire.” Each church has a recipe for the salvation of this world, but not while you are in this world — afterward. They treat time as a kind of pier — a kind of wharf running out into the great ocean of eternity; and they treat us all as though we were waiting there, sitting on our trunks, for the gospel ship.

I want to know what to do here. Have I the right to inquire? Yes. If I have the right to inquire, then I have the right to investigate. If I have the right to investigate, I have the right to accept. If I have the right to accept, I have the right to reject. And what religion have I the right to reject? That which does not conform with my reason, with my standard of truth, with my standard of common sense. Millions of men have been endeavoring to govern this world by means of the supernatural. Thousands and thousands of churches exist, thousands of cathedrals and temples have been built, millions of men have been engaged to preach this gospel; and what has been the result in this world? Will one church have any sympathy with another? Does the religion of one country have any respect for that of another? Or does not each religion claim to be the only one? And does not the priest of every religion, with infinite impudence, consign the disciples of all others to eternal fire?

Why is it the churches have failed to civilize this world? Why is it that the Christian countries are no better than any other countries? Why is it that Christian men are no better than any other men? Why is it that ministers as a class are no better than doctors, or lawyers, or merchants, or mechanics, or locomotive engineers? And a locomotive engineer is a thousand times more useful. Give me a good engineer and a bad preacher to go through this world with rather than a bad engineer and a good preacher; and there is this curious fact about the believers in the supernatural: The priests of one church have no confidence in the miracles and wonders told by the priests of the other churches. Maybe they know each other. A Christian missionary will tell the Hindoo of the miracles of the bible; the Hindoo smiles. The Hindoo tells the Christian missionary of the miracles of his sacred books; and the missionary looks upon him with pity and contempt. No priest takes the word of another.

I heard once a little story that illustrates this point: A gentleman in a little party was telling of a most wonderful occurrence, and when he had finished everybody said: “Is it possible? Why, did you ever hear anything like that?” All united in a kind of wondering chorus except one man. He said nothing. He was perfectly still and unmoved; and one who had been greatly astonished by the story said to him: “Did you hear that story?” “Yes.” “Well, you don’t appear to be excited.” “Well no,” he said; “I am a liar myself.”

  • தொடரும்
  • ***

பாதிரிகளின் சூழ்ச்சியும் விவேகானந்தரின் வெற்றியும்! (Post No.5417)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 11 SEPTEMBER 2018

 

Time uploaded in London – 6-24 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5417

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

சிறப்புக் கட்டுரை

செப்டம்பர் 11. விவேகானந்தர் தனது உரையால் அமெரிக்காவை வெற்றி கொண்ட நன்னாள்!

 

பாதிரிகளின் சூழ்ச்சியும் விவேகானந்தரின் வெற்றியும்!

 

ச.நாகராஜன்

 

1

செப்டம்பர் 11. இன்று (11-9-2018) ஸ்வாமி விவேகானந்தர் சிகாகோவில் சர்வமத மகாசபையில் வெற்றிகரமான உரையாற்றிய 125 ஆண்டு விழா நாளாகும்.

அந்த மகத்தான வெற்றி ஹிந்து மதத்தின் வெற்றி. கூடியிருந்த அவையினர் அனைவரும் ஸ்வாமிஜி உரை முடித்தவுடன் இரு நிமிடங்கள் தொடர்ந்து கைதட்டி தங்கள் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தினர்.

அன்றிலிருந்து தொடங்கி அவரது பெயர் அமெரிக்கா முழுவதும் பிரபலமானது.

ஸ்வாமிஜியை இறுதிப் பேச்சாளராக அறிவிக்கும் பழக்கமும் ஏற்பட்டது. ஏனெனில் அவரது பேச்சைக் கேட்க விரும்பி வரும் மக்கள் அதுவரை காத்திருப்பர் என்பதால் தான்.

 

2

மன்மத நாத் கங்குலி என்பவர் ஸ்வாமிஜியின் பால் அத்யந்த பக்தி கொண்டவர். அவர் தனது நினைவலைகளைப் பின்னால் பகிர்ந்து கொண்டார்.அவரது அனுபவங்கள் வேதாந்த கேசரி இதழில் 1960ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மற்றும் ஏப்ரல் மாத இதழ்களில் பிரசுரிக்கப்பட்டுள்ளது.

அதில் ஒரு சுவாரசியமான சம்பவம் இது.

கங்குலி 1897ஆம் ஆண்டு ஸ்வாமிஜியை கல்கத்தாவில் தரிசித்தார்.பின்னர் அடுத்த முறை டிசம்பர் கடைசி வாரத்தில் சந்தித்தார்.

ஸ்வாமிஜியைக் கண்டவுடன் கங்குலி விரைந்து சென்று அவர் பாதங்களைக் கையால் தொட்டு வணங்கினார். அருகில் இருந்த ஒரு சிறு கூடாரத்தின் பக்கத்தில் ஒரு  டீ மேஜை இருந்தது. உட்காருவதற்கு சில ஸ்டூல்களும் இருந்தன. ஸ்வாமிஜி பிரம்மானந்தரிடம் கங்குலி அருந்துவதற்கு டீ கொண்டு வருமாறு கூறினார். டீயும் பிரசாதமும் வந்து சேர ஸ்வாமிஜி தனது சம்பாஷணையைத் துவக்கினார்.

அமெரிக்காவில் நடந்த நிகழ்ச்சிகளைப் பற்றி ஸ்வாமிஜி தன் நினைவுகளைச் சொல்லலானார்.

அவரது வார்த்தைகளிலேயே அதைப் பார்ப்போம்:

 

“சிகாகோவில் ஹிந்து மதம் தான் உலகிலேயே மிகப் பெரிய மதம் என்பது நிரூபிக்கப்பட்டது. இதைப் பாதிரிகளால் பொறுக்க முடியவில்லை. அவர்கள் கோபத்தால் கொதித்தனர். பிரான்ஸில் இன்னொரு சர்வமத மகாசபையைக் கூட்ட அவர்கள் விரும்பினர். பாரிஸில் அதை நடத்த எண்ணிய அவர்கள் அதில் பேசும் அனைவரும் பிரெஞ்சு மொழியிலேயே பேசுவதைக் கட்டாயமாக்கலாம் என முடிவு செய்தனர். அப்போது எனக்கு பிரெஞ்சு மொழி தெரியாது. அதனால் என்னை அந்த சர்வமத மாநாட்டில் கலந்து கொள்ளாமல் செய்து விட முடியும் என்று அவர்கள் எண்ணினர். ஆனால் நான் பிரான்ஸுக்கு சென்று பிரெஞ்சு மொழியை ஆறு மாதங்களில் நன்றாகக் கற்றுக் கொண்டு விட்டேன். பிரெஞ்சு மொழியிலேயே பல சொற்பொழிவுகளையும் நிகழ்த்தினேன். இதைப் பார்த்த மிஷனரிகள் தங்கள் உற்சாகத்தை இழந்தனர். இன்னொரு மாநாட்டை நடத்துவது என்ற அவர்களது எண்ணமே கிடப்பில் போடப்பட்டது.”

ஸ்வாமிஜியை புறந்தள்ளி ஓரங்கட்ட நினைத்த பாதிரிகளின் சூழ்ச்சியை மிக சுலபமாக அவர் முறியடித்து விட்டார். பிரெஞ்சு மொழியில் புலமை பெற்றதால் அதிலேயே பேசி பிரான்ஸ் மக்களை அவரால் கவர்ந்து ஈர்க்க முடிந்தது.

ஸ்வாமிஜி தங்கியிருந்த அறைக்கு வெளியே ஒரு பிரைவேட் லெட்டர் பாக்ஸ் இருந்தது. அதில் அவருக்கு வரும் தபால்கள் போடப்படும்.

அதில் அவருக்கு மிரட்டல் கடிதங்கள் ஏராளம் வந்தன. ஹிந்து மதம் பற்றிப் பேசுவதை உடனடியாக நிறுத்த வேண்டும் என்ற மிரட்டல் அந்தக் கடிதங்களில் இருக்கும்.

அஞ்சா நெஞ்சரான ஸ்வாமிஜி அதைச் சற்றும் பொருட்படுத்தவே இல்லை.

ஸ்வாமிஜி ராபர்ட் க்ரீன் இங்கர்சாலைச் சந்தித்த சமயத்தில் இங்கர்சால் அவரிடம், “நல்ல வேளை, நீங்கள் இப்போது வந்தீர்கள். சிறிது காலம் முன்னர் வந்திருந்தால் உங்களைக் கொன்றே இருப்பார்கள்” என்றார்.

ஹிந்து மதம் பற்றிய ஸ்வாமிஜியில் அரிய உரைகளால் பாதிரிகள் திடுக்கிட்டனர். பதில் சொல்ல முடியாமல் திணறினர்.

இதற்காக அவர்கள் செய்த சூழ்ச்சிகள் பல.

அவற்றில் ஒன்று தான் பிரான்ஸில் நடத்த திட்டமிட்ட அடுத்த மாநாடு.

அதை சுலபமாக உடைத்து எறிந்தார் அவர். ஒருவேளை பிரான்ஸில் மாநாடு நடந்திருந்தால் அமெரிக்காவை வெற்றி கொண்டது போல பிரான்ஸையும் அவர் வெற்றி கொண்டிருப்பார்.

 

3

இந்த 125வது ஆண்டு தினத்தில் ஹிந்து மதத்தின் பெருமையை உலகளாவிய விதத்தில் நிலை நாட்டிய ஸ்வாமி விவேகானந்தருக்கு நமது பக்தியுடனான பணிவான அஞ்சலியைச் செலுத்துவோம். அவர் போதித்த நமது மதத்தின் பெருமைகளை நினைத்துப் போற்றி அதைப் பாதுகாப்போம். நமது மதத்தின் அருமை பெருமைகளை உலகெங்கும் பரப்பி அனைவரும் உணரச் செய்வோம்!

***

ஆதாரம் : அத்வைத ஆஸ்ரமம்., கல்கத்தா வெளியிட்ட  Reminiscences of Swami Vivekananda என்ற நூல். (முதல் பதிப்பு  மே 1961; மேலும் பல பதிப்புகள் கண்ட நூல்) 430 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூலில் கிழக்கு மற்றும் மேற்கைச் சேர்ந்த ஸ்வாமிஜியின் பக்தர்கள் மற்றும் அபிமானிகள் தெரிவிக்கும் சுவையான தகவல்கள் ஏராளம் உள்ளன.வாங்கிப் படித்துப் பாதுகாக்க வேண்டிய நூல். ராமகிருஷ்ண மடம் கிளைகளில் கிடைக்கும்.

–subham–

மஹாபாரதப் பெரும் போர் – துரியோதனனின் கேள்வி! ((Post No.5397)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 6 SEPTEMBER 2018

 

Time uploaded in London – 5-49 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5397

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

போர் போர், மஹாபாரதப் பெரும் போர் – துரியோதனனின் கேள்வி!

 

ச.நாகராஜன்

 

போர் என்பது இனி தவிர்க்க முடியாததாக ஆகி விட்டது.

பஞ்ச பாண்டவர்களை ஒழித்தால் தான் நிம்மதியாக அரசாள முடியும் என்ற இறுதி முடிவுக்கு துரியோதனன் வந்து விட்டான்.

போர் ஆயத்தங்கள் முடிகின்ற நிலை.

 

‘,ஹூம், அவர்களிடம் வெறும் ஏழு அகக்ஷௌஹிணி சேனை மட்டும் தான். என்னிடமோ பதினோரு அக்ஷௌஹிணி சேனை.

ஒருவனை ஒருவன் வீழ்த்தினால் கூட மிச்ச்ம் நாலு மிஞ்சும் – வெற்றியுடன். அது மட்டுமா,  குடும்பத்தில் அனைவருக்கும் பெரியவரான பீஷ்மர் என் பக்கம். அனைவருக்கும் வில் வித்தை கற்றுக் கொடுத்த துரோணர் என் பக்கம். ஆசார்ய கிருபர் என் பக்கம். அருமைத் தம்பிகள், மாமா சகுனி, இன்னும் ஏராளமான ராஜாக்கள்! அட,இது போதாதா, வெற்றிக்கு” என்று இவ்வாறு எண்ணி மகிழ்ந்தான் துரியோதனன்.

 

ஆனால் ஒரே ஒரு உறுத்தல்.

 

அந்த மாமாயக் கண்ணன் அவர்கள் பக்கம். அவன் ஏதாவது மாயாஜாலம் செய்து விடுவானோ – துரியோதனனுக்கு இந்த பயம் சற்று இருந்தது.

 

அவனுக்குப் பதில் தெரிய வேண்டிய கேள்வி ஒன்றே ஒன்று தான்!

 

வெற்றி நிச்சயம் என்ற போதிலும் கூட போர் எப்போது முடியும், எத்தனை நாள் தான் நடக்கும்?

ஒரு நாள அவசர ஆலோசனைக் கூட்டத்தைக் கூட்ட எண்ணினான். இரவு முழுவதும் சிந்தனை.

 

இரவு விடிந்ததும் பிதாமஹர் பீஷ்மரை நோக்கி துரியோதனன் வினவினான்: “இதோ பிரம்மாண்டமான இந்த பாண்டவ சேனையை எவ்வளவு காலத்தில் வெல்வீர்?”

 

இதைக் கேட்ட பீஷ்மர் பதில் அளித்தார்: “ பதினாயிரம் காலாட்கலையும், ஆயிரம் தேராளிகளையும் ஒரு பாகமாகச் செய்து பாண்டவர்களின் சேனையை நாள் தோறும் அழிப்பேன். இது எனது பாகமாகக் கொள்கிறேன். ஓ! பாரத! அல்லது யுத்தத்தில் நின்று கொண்டு லட்சம் பேர்களைக் கொல்கின்ற மஹாஸ்திரங்களை விடுவேன் என்றால் ஒரு மாதத்தில் கொல்லுவேன்”

 

துரியோதனன் இப்போது துரோணர் பக்கம் திரும்பினான்: “ஓ! ஆசார்யரே! நீர் பாண்டுபுத்திரர்களின் சேனைகளை எவ்வளவு காலத்தில் வெல்லுவீ ர்?”

 

துரோணர் அவனை நோக்கிச் சிரித்துக் கொண்டே பதில் கூறினார்:” கிழவனாயிருக்கிறேன். சக்தியும் முயற்சியும் எனக்குக் குறைந்து விட்டன. பாண்டவ சேனையை பீஷ்மர் போல் ஒரு மாதத்தில் எரிப்பேன் என்பது என் எண்ணம். இது தான் என் சக்தியின் அளவு. இது தான் என் வலிமையின் அளவு”

துரியோதனன் கிருபரை நோக்க அவர், “இரண்டு மாதங்களில் கொல்வேன்” என்றார்.

 

அஸ்வத்தாமன் பத்து தினங்களில் பாண்டவ சேனையை வதம் செய்வதாக பிரதிக்ஞை செய்தார்.

கர்ணனோ ஐந்து தினங்களில் பாண்டவரை வதம் செய்வேன் என்று பிரதிக்ஞை செய்தான்.

உள்ளதிலேயே குறைந்த காலம்; ஐந்தே நாட்கள்! பாரதப் போரை முடிவுக்கு கொண்டு வந்து விடுவேன்! !கர்ணனின் வாக்கு!

கர்ணனின் இந்த வார்த்தையைக் கேட்ட கங்காபுத்திரரான பீஷ்மர்  ஹாஹா என்று சப்தத்துடன் சிரித்தார்.

 

“ஓ! ராதையின் புத்திரா! கர்ணா! தேரில் ஏறி வருகின்ற அர்ஜுனனை நெருங்காத வரையில் நீ இவ்விதம் நினைப்பாய். உன்னாலே இப்படியும் இதற்கும் மேலும் இஷ்டப்படி சொல்லுவதற்கு முடியும்” என்றார் பீஷ்மர்.

இந்த விஷயங்களை தனது ஒற்றர் மூலம் அறிந்து கொண்ட தர்மர் தனது தம்பிகளை நோக்கி நடந்த விஷயங்களைச் சொன்னார்.

 

பின்னர் அர்ஜுனனை நோக்கி, “நீ எவ்வளவு காலத்தில் பகைவர்களை நாசம் செய்வாய்?” என்று கேட்டார்.

அர்ஜுனன், “ நான் சத்தியம் தவறாமல் சொல்கிறேன். கிருஷ்ணனின் சகாயத்துடன் தேவர்களோடு கூடிய மூவுலகங்களையும்  எல்லா சராசரங்களையும் சென்றதையும் இருப்பதையும் இனி உண்டானதையும் ஒரு நிமிஷத்தில் கொல்லுவேன்” கிருஷ்ணன் எதை விரும்புகிறானோ அதன் படியே ஆகும்! வேறு விதம் ஆகாது.  பாசுபதாஸ்திரம்  என்னிடம் இருக்கிறது. அதை பீஷ்மரும் அறியமாட்டார். துரோணருக்கு, அது தெரியாது. கிருபருக்கும் தெரியாது. அஸ்வத்தாமனும் அறியான்! எனில் கர்ணனுக்கு மட்டும் எப்படித் தெரியும்?

 

என்றாலும் திவ்ய அஸ்திரங்களினாலே  சாமான்ய மனிதர்களைக் கொல்வது உசிதமில்லை. ஓ! பாண்டவரே! ஒருவராலும் வெல்லப்படாத சிகண்டி, யுயுதானன், திருஷ்டத்யும்னன், பீமசேனன், நகுல ஸஹதேவர், யுதாமன்யு, உத்தமௌஜஸ், விராட துருபதர்கள், சங்கன், கடோத்கஜன், அவனது புத்திரனான் அஞ்சனபர்வா, சாத்யகி,அபிமன்யு, திரௌபதியின் ஐந்து புத்திரர்கள் ஆகிய இவர்கள் தேவர்களுடைய சேனையைக் கூட வெல்வார்கள். அதே போல கோபத்தால் நீர் எந்த மனிதனைப் பார்ப்பீரோ அவன் சீக்கிரம் இல்லாமல் போய் விடுவான் என்பது நிச்சயம் என்று உம்மை நான் அறிகிறேன்.” என்று பதில் கூறினான்.

 

ஒரு மாதம் நடக்குமா, பத்து மாதம் நடக்குமா, அல்லது ஐந்து நாட்கள் நடக்குமா? அர்ஜுனன் கூறியது போல ஒரு நிமிடத்தில் முடியுமா? அல்லது தர்மரின் ஒரு கோபப் பார்வையே போதுமா?

அர்ஜுனன் கணித்த படி கிருஷ்ணன் எதை விரும்புகிறானோ அதுவே நடக்கும்!

 

மாமாயக் கண்ணன் முன்பே முடிவு செய்து விட்டான்.

படிப்படியாக பதினெட்டு நாட்களில் களை எடுத்து வேருடன் பகைவ்ரை அழிப்பதென்று! அவன் எடுத்த முடிவை யாரே மாற்ற வல்லார்?

 

அற்புதமான தர்ம யுத்தம் கோரமாக நடந்தது.

தர்மம் வென்றது. பாவம் தோற்றது.

போர் எனில் இது போர்! புண்ணியத் திருப் போர்!

பாவிகள் ஒழிந்தனர்; புண்ணியர் ஜெயித்தனர்!

 

***

குறிப்பு : –  வியாச பாரதம், உத்யோக பர்வம் 193, 194 அத்தியாயங்களின் சுருக்கத்தைத் தான் மேலே பார்த்தோம். விரிவாக படிக்க விரும்புவோர், ம.வீ.இராமானுஜாரியாரால் பதிப்பிக்க்ப் பெற்ற ம்ஹாபாரதம் தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு நூலைப் படிக்கலாம்.

-subham-

 

1324 திருப்புகழ் பாடல்களில் 857 சந்தங்கள்! (Post No.5388)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 3  SEPTEMBER 2018

 

Time uploaded in London – 7-29 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5388

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

 

1324 திருப்புகழ் பாடல்களில் 857 சந்தங்கள்! 178 தாள அமைப்புகள்!

 

ச.நாகராஜன்

 

அருணகிரிநாதர் இயற்றி அருளியுள்ள திருப்புகழ் பாடல்களின் எண்ணிக்கை 16000 என வரகவி மார்க்க சகாய தேவர் தனது பாடலில்,

 

“எம் அருணகிரி நாதர் ஓது பதினாயிரத் திருப்புகழழ் அமுதுமே” என்ற வாக்கால் கூறியுள்ளார்.

திருப்புகழ்ச் சிறப்புப் பாயிரம் பாடல்களில் ஒன்று இதை வலியுறுத்துகிறது :

 

அருணகிரி நாதர்பதி னாறா யிரமென்

றுரைசெய் திருப்புகழை யோதீர் – பரகதிக்கஃ

தேணி யருட்கடலுக் கேற்றம் மனத்தளர்ச்சிக்

காணி பிறவிக் கரம்

பதினாயிரம் திருப்புகழை ஓதி உணர்ந்தால், அது

பரகதிக்கு ஏணி

அருள் கடலுக்கு ஏற்றம்

மனத்தளர்ச்சிக்கு ஆணி

பிறவிக்கு அரம்.

அருணகிரிநாதரே திருப்புகழின் மஹிமையை இப்படி கூறியுள்ளார்:

 

சந்தம்

தனத்தன தனத்தம் தனத்தன தனத்தம்

தனத்தன தனத்தம் …… தனதான

பாடல்

 

சினத்தவர் முடிக்கும் பகைத்தவர் குடிக்குஞ்

செகுத்தவர் ருயிர்க்குஞ் …… சினமாகச்

 

சிரிப்பவர் தமக்கும் பழிப்பவர் தமக்கும்

திருப்புகழ் நெருப்பென் …… றறிவோம்யாம்

 

நினைத்தது மளிக்கும் மனத்தையு முருக்கும்

நிசிக்கரு வறுக்கும் …… பிறவாமல்

 

நெருப்பையு மெரிக்கும் பொருப்பையு மிடிக்கும்

நிறைப்புக ழுரைக்குஞ் …… செயல்தாராய்

 

தனத்தன தனத்தந் திமித்திமி திமித்திந்

தகுத்தகு தகுத்தந் …… தனபேரி

 

தடுட்டுடு டுடுட்டுண் டெனத்துடி முழக்குந்

தளத்துட னடக்குங் …… கொடுசூரர்

 

சினத்தையு முடற்சங் கரித்தம லைமுற்றுஞ்

சிரித்தெரி கொளுத்துங் …… கதிர்வேலா

 

தினைக்கிரி குறப்பெண் தனத்தினில் சுகித்தெண்

திருத்தணி யிருக்கும் …… பெருமாளே.

 

ஆம்,   சிரிப்பவர் தமக்கும் பழிப்பவர் தமக்கும்

திருப்புகழ் நெருப்பு.

 

திருப்புகழ் நினைத்ததும் அளிக்கும்; மனத்தையும் உருக்கும்;

நிசிக் கருவறுக்கும் – பிறவாமல்

 

நெருப்பையும் எரிக்கும்;  பொருப்பையும் இடிக்கும்

நிறைப்புகழே திருப்புகழ்!

 

இது அருணகிரிநாதர் திருத்தணிகையில் அருளிய திருப்புகழ் வாக்கு.

கண்ட கண்ட ஆராய்ச்சிகளையெல்லாம் செய்யும் தமிழுலகில் உருப்படியான ஆராய்ச்சியைச் செய்துள்ளவர் முனைவர் திருமதி இ.அங்கயற்கண்ணி. திருப்புகழ் பாடல்களில் சந்தக் கூறுகள் பற்றி ஆய்வு செய்து சென்னை பல்கலைக் கழகத்தில் பி.ஹெச்.டி பட்டத்தை  பெற்றுள்ளார்.

 

திருப்புகழிசை என்ற நூலில் முதல் முயற்சியாக 51 திருப்புகழ் பாடல்களுக்கு சந்த அமைப்பிக்கேற்றவாறு தாளங்கள் அமைத்து  அவற்றிற்குச் சுரதாளக் குறிப்புகளையும் தந்துள்ளார்.

போற்றப்பட வேண்டிய பெரிய முயற்சி. அரிய முயற்சி. வெற்றிகரமான முயற்சி.

திருப்புகழ் அமைப்பைப் பற்றித் தன் அரிய ஆராய்ச்சியின் வாயிலாக இவர் தரும் ஆய்வுத் தகவலில் ஒரு பகுதி இதோ:

 

 

“ திருப்புகழ்ப் பாடல்கள் கிருதி, கீர்த்தனை, பதம், ஜாவளி போன்ற இசை உருப்படிகளின் அமைப்பைப் போன்றல்லாது, பெரும்பான்மையான பாடல்கள் எட்டுப் பிரிவுகளைக் கொண்டதாக அமையக் காண்கிறோம். ஒரு குறிப்பிட்ட தலத்தில் உறையும் முருகப் பெருமானை எட்டுப் பிரிவுகளில் புகழ்ந்து பாடப்பெறும் “பதிக” மரபினை இதில் காண முடிகிறது. இதைக் கண்டிகை என்றும், சரணங்கள் என்றும் கூறலாம். சாதாரணமாக, ஒவ்வொரு பிரிவிலும் இரண்டு வரிகள், மூன்று வரிகள் அமைந்துள்ளன. சில பாடல்களில் ஒவ்வொரு பிரிவிலும் ஆறு, ஒன்பது மற்றும் 12 வரிகள் அமைந்துள்ளன.

 

 

சான்றுகள் :

விட மடைசு வேலை (4) ஒரு பிரிவில் இரண்டு வரிகள்

உனைத்தினந் தொழுதிலன் (7) ஒரு பிரிவில் மூன்று வரிகள்

சகடத்திற் குழையிட்டெற்றி (146) ஒரு பிரிவில் ஆறு வரிகள்

இதமுறு விரைபுனல் (353) ஒரு பிரிவில் ஒன்பது வரிகள்

விந்துப் புளகித (559) ஒரு பிரிவில் பன்னிரெண்டு வரிகள்

 

எட்டு வரி மற்றும் நான்கு வரிகளைக் கொண்ட சிறிய பாடல்களும் காண முடிகின்றது.

 

 

சான்றுகள் :

சந்ததம் பந்தத் (15)   – எட்டு வரிப்பாடல்

காலனிடத் தணுகாதே (388)  – நான்கு வரிப்பாடல்

 

திருப்புகழ்ப் பாடல்களில் ஒவ்வொரு பிரிவும் ஒரு குறிப்பிட்ட சந்தம் மூன்று முறை ஒரே சீராக மடங்கி வந்து இறுதியில், “தன தானா” என்னும் சந்த அமைப்புடைய தனிச் சொல்லுடன் முடிவுறுவதாக விளங்குகின்றது. இஃது தங்கப்பதக்கத்தில் அமைந்த ஒரு மதாணியைப் போல் விளங்குகின்றது. இசைமரபில் “தொங்கல்” என வழங்கப்படும்.

 

 

திருப்புகழ்ப் பாடல்களின் தனிப்பட்ட சிறப்பிற்கு ‘தொங்கல்’ என்னும் இவ்வமைப்பே காரணமாகும். இவ்வாறான தொங்கலே திருப்புகழை மற்ற இசை இலக்கியப் பாடல்களினின்றும் வேறுபடுத்திக் காட்டுகின்றது. இந்தத் தொங்கல் காணப்படும் இடத்தை வைத்தே பாடல்களில் பிரிவுகள் கணக்கிடப்படுகின்றன. அவ்வாறு கணக்கிடும்போது திருப்புகழில் எட்டுப் பிரிவுகளே வருகின்றன. பெரும்பான்மையான பாடல்கள், “பெருமாளே” என்ற தொங்கலுடன் முடிவுறுகின்றன.”

 

அடுத்து திருப்புகழில் உள்ள சந்த அமைப்புகளையும் தாள வகைகளையும் நுணுகி ஆராயும் அம்மையார் அங்கயற்கண்ணி தன் முடிவாகக் கூறுவது இது தான்:

“ இவ்வாறு திருப்புகழ்ப் பாடல்களை தாள இலக்கணத்தோடு தொடர்புபடுத்தி, ஆராய்ந்ததன் மூலம் மொத்தமாக 857 சந்தங்களும் அவற்றிலிருந்து 178 தாள அமைப்புகளும் கிடைத்துள்ளன.”

 

அருமையான இந்தத் தகவலை இவரது ஆய்வு தந்து விட்டது.

நமக்குக் கிடைத்துள்ள 1324 பாடல்களில் 857 சந்த பேதம்; 16000 பாடல்களும் கிடைத்திருந்தால்….!!

 

தமிழுக்குத் தனியொரு பெருமையைத் தருவது திருப்புகழ்; பொருளாலும் சந்த அமைப்பினாலும், தாள வகைகளாலும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக வெற்றிக் குமரனைத் தொழும் பக்தி அநுபூதியைத் தருவதாலும் திருப்புகழுக்கு ஈடு இணை இல்லை!

 

வேதம் வேண்டாம் சகல வித்தை வேண்டாம் கீத

நாதம் வேண்டாம் ஞான நூல் வேண்டாம் – ஆதி

குருப்புகழை மேவுகின்ற கொற்றவன் தாள் போற்றுந்

திருப்புகழைக் கேளீ ர் தினம்!

 

****

 

குறிப்பு: திருப்புகழிசை என்ற நூல் 1999 ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டிருக்கிறது. 160 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த நூலைப் பற்றி தஞ்சாவூர், தமிழ்ப் பல்கலைக் கழகத்திற்கு எழுதித் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

பாடல்களில் பிராக்கட்டுகளில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள எண்கள் பாடலின் எண்ணாகும்.

 

–subahm–

சிலையை வைத்து வழிபடலாமா – இஸ்லாமியரின் கேள்வி (Post No.5385)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 2  SEPTEMBER 2018

 

Time uploaded in London – 6-45 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5385

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

 

சிலையை வைத்து வழிபடலாமா – இஸ்லாமியரின் கேள்வி – ரமண மஹரிஷியின் பதில்!

 

ச.நாகராஜன்

 

ரமண மஹரிஷியிடம் உண்மையை உணர்ந்து கொள்ள வேண்டும் என்று வருவோர் ஏராளம். இடக்காக கேள்வி கேட்டு அவரைத் திணற வைக்க வேண்டும் என்று வருவோரும் உண்டு.

அவரவர்க்கு அவரவர் பாணியில் பதில் தருவது பகவானின் விசேஷ சமத்கார திறன்.

 

இரு சம்பவங்களை இப்போது இங்கு பார்க்கலாம்.

இஸ்லாமியர் இருவர் மஹரிஷியிடம் வந்தனர். அவர்களுள் ஒருவர் சம்பாஷணையைத் தொடங்கினார்.

இஸ்லாமியர் : கடவுளுக்கு உருவம் உண்டா?

மஹரிஷி : அப்படி என்று யார் சொன்னது?

இஸ்: நல்லது, அப்படியானால் கடவுளுக்கு உருவம் இல்லை என்றால் சிலையை வைத்து வழிபடலாமா?

மஹ: கடவுளை விட்டு விடுங்கள். ஏனென்றால் அவர் யாருக்கும் புலனாகாதவர். உங்களை எடுத்துக் கொள்வோம். உங்களுக்கு உருவம் உண்டா?

 

இஸ்: ஆம். என்னை இன்னார் என்று சொல்ல முடியும்.

மஹ: அப்படியானால் நீங்கள் அங்கங்களை எல்லாம் கொண்ட ஒரு மனிதர். ஆறடி உயரம் கொண்டவர், தாடி கொண்டவர், இல்லையா?

 

இஸ்: நிச்சயமாக.

 

மஹ: அப்படியானால் ஆழ்ந்த உறக்கத்தின் போது உங்களை நீங்கள் காண்கிறீர்களா?

 

இஸ்: விழித்து எழுந்தவுடன் நான் தூங்கியதாக உணர்கிறேன். ஆகவே ஊகத்தின் அடிப்படையில் தூக்கத்திலும் நான் இருந்ததாக உணர்கிறேன்.

 

மஹ: நீங்கள் உடல் தான் என்றால் இறந்த பிறகு உடலை ஏன் புதைக்க வேண்டும். உடல் தன்னை புதைப்பதை எதிர்த்து புதைக்கக் கூடாது என்று மறுக்க அல்லவா வேண்டும்?

இஸ் : இல்லை, நான் நுண்மையான உயிராக பரு உடலில் இருக்கிறேன்.

 

மஹ: ஆகவே உண்மையில் நீங்கள் உருவமற்றவர் என்பதை அறிகிறீர்கள். ஆனால் இப்போது உங்களை உடலுடன் அடையாளம் கண்டு கொள்கிறீர்கள். நீங்கள் உருவமுடன் இருக்கும் வரையில்  உருவமற்ற கடவுளை உருவமுள்ளவராக ஏன் வழிபடக் கூடாது?

 

கேள்வி கேட்ட இஸ்லாமியர் விழித்தார். முழித்தார்.

29-12- 1935 தேதியிட்ட குறிப்பில் முனகல வேங்கடராமையா Talks with Sri Ramana Maharishi – Volume I  என்ற நூலில் முன்னர் நடந்த சம்பாஷணை ஒன்றைத் தந்துள்ளார் இப்படி.

ரமணரை மடக்க வேண்டும் என்று வருவோர் அவரது பதிலால்  திணறுவதும் திருப்தியுறுவதும் வழக்கம்.

*

 

இன்னொரு சுவையான சம்பவம்:

 

ஒருநாள் இளைஞன் ஒருவன் மஹரிஷியிடம் வந்தான்.

இளைஞன்: ஸ்வாமி! ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர் விவேகானந்தரைத் தொட்ட மாத்திரத்தில் நிர்விகல்ப சமாதியில் இருக்கச் செய்தது போல் மஹரிஷியும் நிர்விகல்ப சமாதியில் என்னை நிலைபெறச் செய்ய முடியுமோ?

இதைக் கேட்டவுடன் மஹரிஷி, “கேட்பது விவேகானந்தர் தானோ?” என்றார்.

 

கேள்வி கேட்ட இளைஞன் வாயடைத்து நின்று விட்டான். பின்னர் சென்று விட்டான்.

*

கேட்பவர்க்கு கேட்கும் பாணியில் பதில் தரும் மஹரிஷியின் Artless Art of Repartee – சுடச்சுட பதில் தரும் கலை – வியக்க வைக்கும் ஒன்று. இப்படி ஏராளமான பதில்களில் பெரிய ஆன்மீக விளக்கங்களும் இடம் பெறும்.

***

 

 

புத்தரின் ரஹஸிய ஹிந்து வழிபாடு (Post No.5366)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Date: 26 August 2018

 

Time uploaded in London – 21-11 (British Summer Time)

 

Post No. 5366

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

புத்தர் ஒரு ‘பக்கா’ ஹிந்து. அவர்  ஹிந்துவாகப் பிறந்து இந்துவாகவே வாழ்ந்தார் என்பது அவருடைய சிலைகளில் இருந்தும் பிறகாலத்தில் புத்த மதத்தினர் செய்த செயல்களில் இருந்தும் தெரிகின்றது..

புத்தர், இந்து மதத்தை எதிர்த்து புரட்சி செய்தார்- குறிப்பாக பிராஹ்மணர்களின் சடங்குகளை எதிர்த்து புரட்சி செய்தார் என்று வெள்ளைக் காரர்கள் எழுதிவைத்தனர். இதனால் ஒரு நன்மை விளைந்தது. எல்லா ‘திராவிடங்களும்’ புத்தர் மிகவும் நல்லவர் என்று தங்கள் வீட்டில் ஏசுநாதர் படத்துடன் புத்தர் படத்தையும் வைத்தனர். அது ஒன்றுதான் நன்மை.

 

நான் மதுரை வடக்கு மாசிவீதியில் (Madurai) ஒரு தி.மு.க டாக்டர் வீட்டுக்கு அருகில் வசித்தேன். அவர்தான் எங்கள் குடும்ப டாக்டர். அவர் வீட்டிலும் புத்தர் படம் அண்ணாதுரை படத்துக்கு அடுத்ததாக இருக்கும்.  பாவம் அவர்கள்  பாலி மொழியில்  உள்ள புத்த மத நூல்களைப் படித்ததும் இல்லை.   புத்த மதத்தினர் உலகெங்கும் என்ன செய்கிறார்கள் என்று அறிந்ததும் இல்லை.

Dharmachakra Mudra

Bhumisparsa Mudra

Varada Mudra

Dhyana Mudra

Abhaya Mudra

 

இந்தக் கட்டுரை எழுதக்   காரணமான புஸ்தகம் 100 ஆண்டுக்கு முன்னர்

ஒருவர் 160 படங்களுடன் வெளியிட்ட ஜாவா (போரோபுதூர், இந்தோநேஷியா)  பற்றிய புஸ்தகமாகும்.

 

அந்த ஜெர்மன் புஸ்தகத்தில்  புத்தரின் தியான  முத்திரைகள்   உள்ளன. அவை அனைத்தும்  இந்துக்கள் பின்பற்றிய தியான முத்திரைகள்.   பௌத்தர்கள்  அவைகளுக்கு ஏதேதோ விளக்கங்கள் சொல்லுவர்.  அதிலும் கூட அவர் பூமாதேவியை சாட்சிக்குக் கூப்பிடும் ‘பூமி ஸ்பர்ஸ’ முத்திரை உள்ளதாகச் சொல்லுவர். அவருக்கும் நம்மைப் போலவே அதர்வண வேதம் சொல்லும் பூமாதேவி மீது நம்பிக்கை இருந்ததை அவர்களும் ஒப்புக்கொள்ளுவர்.

 

புத்த மத நூல்கள் அனைத்திலும் இந்திரனைப் பற்றிய குறிப்புகள் உண்டு. இந்திரனும் வந்து புத்தரை வணங்கியதாகக் கதை சொல்லுவர். ஆகவே வேதங்கள் போற்றும் இந்திரனிலும் அவர்களுக்கு நம்பிக்கை உண்டு .

 

 

இதையெல்லாம் விட புத்த மத வேதமான ‘தம்ம பத’த்தில் ஒரு அத்தியாயம் முழுதும் பிராஹ்மணர்களைப் போற்றியுள்ளர் புத்தர். அவர்கள் கொலை செய்தாலும் அரசாட்சியை கவிழ்த்தாலும் நல்லவர்களே என்று அதிரடி அடிக்கிறார்.

 

பின்னர் அவர் எதை எதிர்த்தார? சடங்குகளை எதிர்த்தார். யாக யக்ஞங்களை செய்யாமலும் உயர்நிலையை அடையலாம் என்றார். அதையே உபநிஷத்துகளும் புத்தருக்கு முன்னமேயே சொல்லிவிட்டன. உண்மையில் புத்தர் போல உயர்நிலை எய்திய  ரிஷி முனிவர்கள், யாக யக்ஞத்தைச் செய்யாமல், நூற்றுக்கணக்கான வருடங்கள் தவம் செய்து அவர்கள் மீது பாம்புப் புற்று வளர்ந்த பல கதைகள் புராணத்தில் உள்ளன.

 

“எனக்கு நிறைய விஷயங்கள் தெரியும்; அவைகளை எல்லாம் நான் உங்களுக்குச் சொல்லப்போவதில்லை” என்று புத்தரே ஒரு சொற்பொழிவில் சொன்னதை தத்துவப் பேரறிஞர் ராதாகிருஷ்ணன் தம்மபத உரையில் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இதன் பொருள் என்ன? நீங்கள் சடங்குகளை செய்துவிட்டு கெட்டவர்களாக இருப்பதைவிட ‘எட்டு நல்ல குண’ங்களைப் பின்பற்றினால் நிர்வாண நிலை அடைவது எளிது என்கிறார். நிர்வாணம் என்ற சொல்லும் உபநிஷத்திலிருந்து எடுக்கப்பட்டதே.

 

மஹாத்மா காந்தியும் சொல்கிறார்: கடவுளை மறுப்பவர்களை நாம் அறிவோம்; உண்மை என்பதை மறுப்பவர்கள் எவருமிலர் என்று.

 

ஆக ஒருவன் நல்ல குணத்துடன் வாழ்ந்தால் உலகம் அமைதிப் பூங்காவாகத் திகழும் பின்னர் இறைவன் பற்றிய சிந்தனை எழும் என்பது அவரும் அறிந்ததே.

 

இப்போதைய பௌத்தர்கள் புத்தர் சிலையை வைத்து வணங்குகின்றனர். அவரையே தியானம் செய்கின்றனர். அவரோ இப்படி சடங்குகள் வேண்டாம் என்று சொன்னார். அது சரி; புத்தர் எதைத் தியானம் செய்தார்? இவ்வளவு ‘தேஜஸ்’ முகத்தில் தோன்ற காயத்ரி மந்திரத்தை ஜபித்தாரோ? பல ஆண்டுக்காலம் பல பிராஹ்மணக் குருக்கள் முதலிய பெரியோரிடம் கற்றுவிட்டு பின்னர் போதி மரத்தடியிலும் பல ஆண்டுகள் இருந்தாரே. அவர் எதைத் தியானம் செய்தார்? அதைத்தான் அவர் சொல்லவில்லை!

 

இப்பொழுது முத்திரைகளுக்கு வருவோம். முத்திரை என்பது விரல்கள், கைகள் மூலம் காட்டும் சமிக்ஞை ஆகும். இது உடலின் சக்தியை வழிப்படுத்தும் முறை அல்லது அதை அதிகரிக்கும் முறை ஆகும். அதுமட்டுமல்ல அதில் அக்குபிர்ஷர் எனப்படும் உத்தியும் உளது; உடலில் சிலபகுதிகளுக்கு அழுத்தம் கொடுத்தால் அது ஞானம் பெறுவதற்கான நரம்புகளைச் சுண்டி விடும்.

 

முத்திரைகள் நாட்டியம் முதல், பூஜைகள் வரை பல இடங்களிலும் பயன்படுகின்றன. நாமும் கூட சாலைகளில் போலீஸ்காரகள் காட்டும் முத்திரைகள், காதுகேளாதோருக்கான முத்திரைகளைத் தினமும் காண்கிறோம். தியானத்தில் பயன்படுத்தும் முத்திரைகள் உயர்ந்த வகை முத்திரைகள். ரஹஸியப் பயன்பாடுள்ளவை.

 

பிராஹ்மணர்களும் தினமும் மூன்று முறை செய்யும் சந்தியா வந்தனத்தில் முத்திரைகளைப் பயன்படுத்துவர். பதஞ்சலி யோக சாத்திரம் முதலியன முத்திரைகள் பற்றிப் பேசுகின்றன. இந்துக் கடவுளர் அபய முத்திரை அல்லது வரத முத்திரையுடன் காணப்படுவர். ஆக நம்மிடம் உள்ளவற்றை பௌத்தர்களும் ஏற்று அவைகளைப் பயன்படுத்தினர்.

 

 

‘முத்ரா விதானம்’ என்னும் ஸம்ஸ்க்ருத நூல் சுமார் 130 முத்திரைகளை வரை படத்துடன் காட்டுகிறது. இதை ராமகிருஷ்ண மடம் (மயிலாப்பூர், சென்னை) தமிழிலும் வெளியிட்டுள்ளது. அதன் மூன்று ஸ்லோகங்கள் முத்திரையின் பயன்பாட்டை (பூஜைகளில்) விளக்குகிறது. இதோ அவை:-

எல்லா தேவர்களையும் மகிழ்விப்பதாலும் பாவத் தொடர்பைப் போக்குவதாலும் (மோதனாத், த்ராவணாத்) முத்திரை என்று சொல்லப்படும். அது எல்லாக் காமங்களையும் அர்த்தங்களையும் (செல்வம்) தருவதாகும்

தந்திரங்களில் எல்லாம் கற்பிக்கப்பட்ட முத்திரைகளை இனி கூறுவோம். அவைகளைக் காட்டுவதால் மந்திர தேவதைகள் ப்ரீதி அடைவார்கள்

 

அர்ச்சனை, ஜபம், தியானம் முதலியவற்றிலும் காமிய கர்மங்களிலும், ஸ்நானம், ஆவாஹனம், சங்கப் பிரதிஷ்டை, ரக்ஷணம், நைவேத்யம் இன்னும் பிறவற்றிலும் அந்தந்தக் கல்பங்களில் கூறப்பட்ட முத்திரைகளை உரிய ஸ்தானங்களில், உரிய லக்ஷணங்களுடன் கண்டுகொள்ள வேண்டும்.

 

இதன் பின்னர் 11 தலைப்புகளில் முத்திரைகள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. ஆக இவை அனைத்தும் நாம் கண்டு பிடித்து வளர்த்தவை என்பது தெளிவு:-

ஸ்ரீ குருவந்தன முத்திரைகள்

அர்கியஸ்தாபன முத்திரைகள்

அர்ச்சனையில் ஆவாஹனாதி முத்திரைகள்

நியாஸ முத்திரைகள்

ஸ்ரீவித்யா பத்து முத்திரைகள்

நிவேதன முத்திரைகள்

காயத்ரீ முத்திரைகள்

கணேச முத்திரைகள்

சிவ முத்திரைகள்

விஷ்ணு முத்திரைகள்

நானா முத்திரைகள்

முத்திரைகளின் அகராதி

 

 

இன்று உலகம் முழுதும் பௌத்தர்கள் பின்பற்றும் வழக்கங்களில் இருந்து புத்தர் மஹா தோல்வி அடைந்தது தெரிகிறது. யாகத்தில் உயிர்க் கொலை கூடாது என்று சொல்லிய மதத்தில் பன்றியும் பாம்பும் பல்லியும் தினசரி உணவாகிவிட்டன. நான் ஹாங்காங் புத்தர் கோவிலுக்குப் போனபோது எல்லோரும் பன்றிக்குட்டியை அழகிய பாலிதீன் பேப்பரில் சுற்றி பலகையில் வைத்து படையல் செய்ததைப் பார்த்தேன். இலங்கையிலோ பௌத்த பிஷுக்கள் சாலை ஓரத்தில் எவனாவது மான் ஒன்றை அடித்துக் கொன்று கொண்டுவரமாட்டானா என்று காத்து இருக்கிறார்கள்; புத்தர் கொல்லக்கூடாது என்று தானே சொன்னர்; யாரோ கொன்றதைச் சாப்பிட்டால் தவறு இல்லை என்பது பிக்குகளின் வாதம். இதனால்தான் திருவள்ளுவரும் கிண்டல் செய்தார். வாங்குபவன் இல்லாவிடில் மாமிசத்துக்காக கொல்பவனும் இருக்க மாட்டார்கள் என்பது வள்ளுவனின் வாக்கு.

 

புத்தம் சரணம் கச்சாமி!

 

–சுபம்–

நான் ஏன் இந்து? அபேதாநந்தா பதில் (Post No.5359)

COMPILED BY LONDON SWAMINATHAN

Date: 24 August 2018

 

Time uploaded in London – 21-28 (British Summer Time)

 

Post No. 5359

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

சுவாமி அபேதானநந்தா ராமகிருஷ்ண வேதாந்த மடத்தின் ஸ்தாபகராவார். அந்த மடத்தின் தலைமைப் பீடத்திலும் இருந்தார்.

 

இந்திய தத்துவப் பேராசிரியரும் பிற்காலத்தில் ஜனாதிபதியுமான சர்வபள்ளி ராதாகிருஷ்ணன், தற்கால தத்துவ அறிஞர்களுக்கு மூன்று கேள்விகள் அனுப்பினார். அதற்கு மஹாத்மா காந்தி உள்பட பலரும் பதில் அளித்தனர். அபேதானநந்தா அளித்த பதிலின் சுவையான அம்சங்களை மட்டும் தருகிறேன்.

 

மூன்று கேள்விகள்

 

  1. உங்கள் மதம் என்ன?
  2. அதில் ஈடுபாடு ஏற்பட்டது எப்படி?

சமுதாய வாழ்வில் அதன் தாக்கம் எப்படி இருந்தது?

 

 

இதற்கு அபேதாநந்தா அளித்த பதில்:–

 

நான் கல்கத்தாவில் 1866-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 2-ம்தேதி பிறந்தேன். பிறந்தபோது பெற்றோர்கள் சூட்டிய திரு நாமம் காளி பிரஸாத்.

என் அப்பா ரஸிக்லால் சந்திரா தத்துவ ஆர்வலர். ஆனால் அவர் கல்கத்தா ஓரியன்டல் செமினரியில் ஆங்கில ஆசிரியர்.

நான் முதலில் ஸம்ஸ்க்ருதப் பள்ளியிலும் பின்னர் வங்காளிப் பள்ளியிலும் பயின்றேன். 18 வயதில் படிப்பை முடித்தேன். சிறு வயதிலிருந்தே எதையும் ஏன் எப்படி என்று அறிவதில் ஆர்வம் உண்டு.

 

Standing: swami Vivekananda and others

Sitting: Swami Abedhananda and others

 

வில்ஸன் எழுதிய இந்திய சரித்திரம் என்ற புஸ்தகத்தைப் படித்தேன்; அவர் ஆதி சங்கரரின் தத்துவ அறிவைப் போற்றி எழுதி இருந்தார்; அதைப் படித்த போது உடலில் மின்சாரம் பாய்ந்தது போல ஒரு உணர்ச்சி. நானும் தத்துவ அறிஞராக மாறி அவர் எழுதியதை எல்லாம் படித்துவிட வேண்டும் என்று முடிவு செய்தேன். அப்பொழுது ஸெமினரியில் ‘வரையும் கலை’ (DRAWING AND PAINTING) யைப் பயின்று கொண்டிருந்தேன். இயற்கை ஓவியங்களை வரைவதும் வண்ணம் தீட்டுவதும் என் படிப்பு. திடீரென்று இதை விட்டுவிட்டு தத்துவ அறிஞர் ஆவோம் என்று வெளியேறி விட்டேன்.

 

முன்னரே பள்ளியில் ஸம்ஸ்க்ருதம் பயின்றதால் வீட்டில் ‘முக்தபோதம்’ என்ற இலக்கண நூலைப் பயின்று நல்ல ஸம்ஸ்க்ருத அறிவைப் பெற்றேன். இப்பொழுது ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் கவிதைகள் எழுதும் அளவுக்கு ஆற்றல் வந்துவிட்டது.

 

அப்பாவின் நூலகத்துக்குள் நுழைந்த போது பகவத் கீதை புஸ்தகத்தைக் கண்டேன். அதைப் படிக்கத் துவங்கினேன். அதைப் பார்த்துவிட்ட என் அப்பா, புஸ்தகத்தைப் பிடுங்கிக் கொண்டு இது எல்லாம் பையன்களுகான விஷயம் அல்ல; இதைப் படித்தால் பைத்தியக்காரன் ஆகிவிடுவாய் என்று சொல்லிவிட்டார். அப்படிச் சொல்லியும் அதை என்னால் படிக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

 

சிறு வயதிலிருந்தே சமயச் சொற்பொழிவுகளுக்குப் போவேன். இந்து மத உபந்யாஸம் மட்டும் என்றில்லாமல் ரெவரெண்ட் மக்டொனால்டு, ரெவரெண்ட் காளிசரன் பானர்ஜி ஆகியோர் ஆற்றிய கிறிஸ்தவ சொற்பொழிவுகளையும் செவி மடுத்தேன். பைபிளை எதிர்த்து நடத்தப்பட்ட பிரச்சாரக் கூட்டங்களுக்கும் போனேன். பிரம்ம சமாஜத்தின் பெரும் புள்ளிகளான கேசவ சந்திர சென், பிரதாப் சந்திர மசூம்தார் ஆகியோரின் பிரசங்கங்களைக் கேட்கும் பாக்கியமும் கிடைத்தது.

 

1883-ல் இந்து தத்துவ வித்தகர் பண்டிட் சேஷாதர் தர்க்க சூடாமணி இந்து தத்துவ இயலின் ஆறு பிரிவுகள் பற்றி உரையாற்றினார். வைசேஷிகம், சாங்க்யம் பற்றி உரையாற்றுகையில் கானடர், கபிலர் ஆகியோரின் கொள்கைகளை நவீன விஞ்ஞானக் கொள்கைகளுடனும் கிரேக்க ஞானிகளின் கொள்கைகளுடனும் ஒப்பிட்டார். பதஞ்சலியின் யோகம் பற்றிப் பேசுகையில் அவர் சொன்னதைக் கேட்டு இந்து உளவியலில் (HINDU PSYCHOLOGY) எனக்கு ஆர்வம் பிறந்தது.

 

இதையடுத்து கபிலரின் யோக சாஸ்திரத்தை காளிபர வேதாந்த வாகீஷிடம் கற்றேன். அவர் அதை விரிவான விளக்க உரையுடன் அ வங்காளி மொழியில் மொழிபெயர்த்த காலம் அது.

 

நானும் ஹட யோகம், ராஜ யோகம் ஆகியவற்றைப் பயிற்சி செய்து நிர்விகல்ப சமாதி அடைய முயன்றேன். சிவ சம்ஹிதையைப் படித்த போது அதிலுள்ள யோகப் பயிற்சிகளை முறையான யோகிகளின் வழிகாட்டுதலோடுதான் செய்ய வேண்டும் என்று எச்சரித்தனர். யாராவது குரு கிடைக்க மாட்டார்களா என்று தவித்தபோது என்னுடைய சக மாணவர் ஞானேஸ்வர் பட்டாசார்யா என்னை ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரிடம் செல்லும் படி சொன்னார்.

 

கல்கத்தாவிலிருந்து நாலு மைல் தொலைவில் தட்சிணேஸ்வரம் இருந்தது. ஒரு ஞாயிற்றுக் கிழமை காலையில் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரைச் சந்திக்க அங்கே சென்றேன். யோகத்தைக் கற்பிக்க முடியுமா என்று வினவியபோது அவர் உடனே ‘சரி’ என்று சொன்னார். நீ பூர்வ ஜன்மத்தில் பெரிய யோகியாக இருந்தாய். வா, வா, உனக்கு யோக முறைகளைச் சொல்லித் தருகிறேன் என்றார். எனக்கு பயிற்சி முறையை விளக்கிய பின்னர் என் நெஞ்சைத் தொட்டார். என்னுள்ளே உறைந்து கிடந்த குண்டலினி சக்தி மேலே கிளம்பி அற்புத அனுபவத்தைத் தந்தது. நான் அவருடைய பரம பக்தனாகவும் சீடனாகவும் மாறினேன். அவருக்கு இரண்டு ஆண்டுகள் பணிவிடை செய்த காலத்தில் அவருடைய மற்ற சீடர்களுடன் ,குறிப்பாக சுவாமி விவேகாநந்தருடன் தொடர்பு ஏற்பட்டது.

 

அவரோடு நல்ல பழக்கம் ஏற்பட்டதால் இந்திய ஐரோப்பிய தத்துவவியலின் பல அம்சங்கள் பற்றி விவாதிப்பேன்.

 

–தொடரும்

 

அடிமைக்கு அருளிய புத்தர்! (Post No.5330)

Written by S Nagarajan

Date: 17 August 2018

Time uploaded in London – 6-13 AM  (British Summer Time)

Post No. 5330

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

புத்த தரிசனம்

அடிமைக்கு அருளிய புத்தர்!

 

ச.நாகராஜன்

புத்தர் போன்ற பெரும் நிலையில் இருந்த ஒரு மகான் ஒரு ஏழை அடிமைக்கு அருளிய ஒரு சம்பவம் வரலாற்றுப் பிரசித்தி பெற்றதாகும்.

மழைக்காலத்தில் ஓரிடத்தில் சிறிது காலம் தங்குவது பெரியோர்களின் வழக்கம். அதன்படி புத்த பிரான் ஒரு சமயம் ஜேதவான மடாலயத்தில் தங்கி இருந்தார். மழைக்காலம் முடிந்த பிறகு அங்கிருந்து கிளம்ப ஆயத்தமானார்.

இதைக் கேள்விப்பட்ட கோசல மன்னன் அவரிடம் வந்து அவர் இன்னும் சிறிது காலம் அங்கேயே தங்கி இருந்து அருள் பாலிக்குமாறு வேண்டினான். அங்கிருந்த சங்கத் தலைவரான அனாத பிண்டிகாவும் புத்தரை அங்கேயே தங்கி இருக்குமாறு வேண்டினார். புத்தரின் சிஷ்யையான விசாகாவும் புத்தரைப் பணிவுடன் வேண்டி அவரை அங்கேயே தங்கி இருக்குமாறு வேண்டினார்.

ஆனால் புத்தர் அதற்கு இசையவில்லை. அவர் கிளம்ப ஆயத்தமானார்.

சங்கத் தலைவர் மனம் நொந்து தனது இருப்பிடம் ஏகினார். அவரிடம் பணியாளாக வேலை பார்த்த ஏழைப் பெண்மணியான புன்னா அவரைப் பார்த்து, “ஐயா, ஏன் உங்கள் முகம் இப்படி வாடி இருக்கிறது?” என்று கேட்டாள்.அதற்கு அவர்,”ஓ! புன்னா, நான் வருத்தப்படுவது உண்மை தான். ஏனெனில் புத்தர் இங்கிருந்து கிளம்பப் போகிறார். என்னால் முடிந்தவரையில் தடுத்துப் பார்த்தேன். என் முயற்சி வெற்றி பெறவில்லை” என்றார்.

உடனே புன்னா, “ஐயா! நான் புத்தரைப் போக விடாமல் தடுத்து நிறுத்துகிறேன்.அப்படி தடுத்து நிறுத்தினால் எனக்கு என்ன தருவீர்கள்?” என்று கேட்டாள்.

“நீ அப்படிச் செய்தாயானால், உன்னை எனது அடிமையாக இருப்பதிலிருந்து உடனடியாக விடுவிக்கிறேன்” என்றார் அவர்.

புன்னா நேரடியாக புத்தர் இருக்குமிடம் வந்து அவரைப் பணிந்து வணங்கினாள்.

“ஓ! மஹானே! போக வேண்டாம்.இங்கேயே இருங்கள்” என்று பணிவுடன் வேண்டினாள்.

புத்தர் புன்முறுவலுடன், நான் போகாததினால் உனக்கு என்ன நன்மை?” என்று கேட்டார்.

“ஐயன்மீர்! நான் ஒரு பெண்.நான் ஒரு அடிமை. நான் ஒரு பணியாள். நீங்கள் போகவில்லை என்றால் என் அடிமைத்தனத்திலிருந்து எனக்கு விடுதலை கிடைக்கும். எனக்கு விடுதலை கிடைத்தால் நீங்கள் கூறிய மூன்று அடைக்கலத்தைப் பெறுவேன். ஐந்து உபதேசங்களையும் எட்டு உபதேசங்களையும் கடைப்பிடிப்பேன்.அப்படிக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம் எனக்குப் பெறுதற்கரிய பேறு கிடைக்கும்” என்றாள் புன்னா.

புத்தர் யோசித்தார். அவரது தயை வெள்ளமெனப் பெருகியது. அவளுக்கு விடுதலை கிடைக்க வேண்டும், அத்துடன் அவள் அர்ஹந்த் என்ற உயரிய நிலையை அடைய வேண்டும் என்று விரும்பினார்.

புன்னாவிடம் அவர், “சரி! நான் இங்கேயே இருக்கிறேன்.” என்று அருளினார்.

இந்தச் செய்தியைக் கேட்ட சாவார்த்தி நகர மக்கள் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் ஆரவாரம் செய்தனர்.

கோசல மன்னன், சங்கத் தலைவர், விசாகா ஆகியோரும் பெரு மகிழ்ச்சி அடைந்தனர்.

மன்னனின் அழைப்பை ஏற்காதவர், சங்கத் தலைவராக இருந்த பணக்காரரின் வேண்டுகோளை மறுத்தவர், ஒரு சிஷ்யையின் வேண்டுகோளையும் மறுத்தவர் ஒரு ஏழை அடிமைப் பெண்ணின் வேண்டுகோளை ஏற்றது பெரிய சம்பவமாகக் கருதப்பட்டது – கருதப்படுகிறது – அன்றும், இன்றும்!

தான் சொன்னபடி புன்னாவை அடிமை நிலையிலிருந்து விடுவித்தார் சங்கத் தலைவர்.

புன்னா புத்தரின் உபதேசப்படி வாழ்ந்து உயரிய அர்ஹாந்த் என்னும் நிலையைப் பின்னால் அடைந்தார்.

புத்தரின் தயை எல்லையற்றது. அதை விளக்கும் ஏராளமான சம்பவங்களுள் முக்கியத்துவம் பெற்ற சம்பவம் இது.

***

 

சிஷ்யனை நக்கல் செய்த குருநாதர் (Post No.5285)

Compiled by London swaminathan

Date: 3 August 2018

 

Time uploaded in London – 13-20  (British Summer Time)

 

Post No. 5285

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் குருநாதரின் பெயர் தோதாபுரி, அவர் பரமஹம்சரை கிண்டல் செய்த ஒரு சம்பவம் இதோ:

 

ராமகிருஷ்ணர் சிறு வயதிலிருந்தே விடியற்காலையிலும் மாலையிலும் கைகளைத் தட்டிக்கொண்டும், சில நேரங்களில் நடனமாடிக்கொண்டும் இறைவனின் பல்வேறு திருநாமங்களைச் சொல்லிப்பாடுவார்.

 

‘ஹரி போல், ஹரி போல்’ (ஹரியின் பெயரைச் சொல்) ‘ஹரியே குரு’, ‘குருவே ஹரி’, ‘ஓ என் உயிரே கோவிந்தா’, பிராணனே கோவிந்த, அறிவே கோவிந்தா, உணர்வே கோவிந்தா’ ‘நீவீர் உலகம்’ ‘நான் இயந்திரம், நீ என்னை இயக்குபவன்’ என்றெல்லாம் பாடுவார்.

 

அத்வைத சாதனை செய்து கடவுளை உருவமும் குணமும் இல்லாதவராக- எங்கும் நிறைந்த எல்லாமான பிரம்மமாகக் கண்ட பிறகும் கூட அவரிடம் இந்தப் பழக்கம் நிற்கவில்லை.

 

ஒருநாள் மாலை தோதாபுரியும் ராமகிருஷ்ணரும் உடகார்ந்து வழக்கம்போல ஆன்மீகம் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள்.

 

வெளிச்சம் மறைந்து இருள் சூழத் துவங்கியது. சந்தியாகால நேரம்; ராமகிருஷ்ணர் வழக்கம்போலக் கைகளைத் தட்டிக்கொண்டு கடவுளின் திருநாமங்களைச் சொல்லிக்கொண்டு பாட ஆரம்பித்தார். இதைக் கண்டு தோதாபுரி ஆச்சர்யமடைந்தார். ஏனென்றால் ஆன்மீகத்தின் ஆரம்ப நிலையில் இருப்பவர்கள் செய்யக்கூடிய காரியம் இது. ராமகிருஷ்ணரோ ஆன்மீக சாம்ராஜ்யத்தின் உச்சகட்டத்தை எட்டியவர்; அத்வைத சாதனையில் வெற்றி பெற்றதால் அதற்கு மேல் எதுவும்தேவை இல்லை.

அவர் இப்படி சாதாரண மனிதன் போல ஆடுவதும் பாடுவதும் கை தட்டுவதும் குருநாதரான தோதாபுரிக்கு வியப்பைத் தந்தது. மேலும் அவர் புன்சிரிப்போடு, குரு நாதரைப் பார்த்துக்கொண்டு கைகளைத் தட்டி ஆடினார். அவர் கைகளை ஒன்றோடு ஒன்று தட்டி ஆடியதைப் பார்த்த தோதாபுரி, “என்ன பூரி செய்ய மாவு தட்டுகிறாயா?” என்று  கேட்டார்.

 

இதைக்கேட்டதும் ராமகிருஷ்ணர், ” என்ன அர்த்தமில்லாமல் பேசுகிறீர்கள்? நான் இறைவனின் புனிதமான பெயரைப் பாடுகிறேன். அதைப் போய் பூரி தட்டும் வேலையோடு ஒப்பிடுகிறீர்களே. இது மிகவும் மோசம்” என்றார்.

 

தோதாபுரி புன்சிரிப்போடு பதில் ஒன்றும் பேசாமல் இருந்துவிட்டார்.

 

ஆதாரம்—‘பகவான் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர்’, ராமகிருஷ்ண மடம், மயிலாப்பூர், சென்னை.

 

 

‘சித்தன் போக்கு சிவம் போக்கு ஆண்டி போக்கு அதே போக்கு’– என்று தமிழில் பழமொழி உண்டு. ஒவ்வொரு பெரியோரின் வாழ்விலும் இது போல சில விநோதச் செயல்கள் இருக்கும்; அதை வைத்து நாம் அவர்களை எடை போட்டால் நாம் மதியீனர்கள் ஆவோம்.

Picture shows Muralidhara Swamikal with his devotees

காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் (1894- 1994) கூட அத்வைதம் பேசும் தாங்கள் ‘’ஏன் உத்துரணி தட்டும் வேலை’’யைச் செய்து கொண்டிருக்கிறோம் என்று அருமையான சொற்பொழிவு ஆற்றியுள்ளார்.

 

கீழ்நிலயில் உள்ள நம்மைப் போன்றவர்களும் அவர்களிடம் வரவேண்டும் என்பதற்காவே அவர்கள் இப்படிப் பூஜை புனஸ்காரங்களைச் செய்துகொண்டு இருக்கிறார்கள்.

அவர்களைப் போன்ற பெரியோர்கள் மலைக் குகைகளில் உடகார்ந்து தவம் செய்யத் துவங்கினால் நமக்கு வாய்ப்பே இல்லாமல் போய்விடுமல்லவா?

 

–சுபம்–