21 வகை நரகங்கள் – மனு எச்சரிக்கை! மநு நீதி நூல்- 27 (Post No.5448)

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 19  September 2018

 

Time uploaded in London – 16-05 (British Summer Time)

 

Post No. 5448

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

21 வகை நரகங்கள் – மனு எச்சரிக்கை! மநு நீதி நூல்- 27 (Post No.5448)

 

நாலாவது அத்தியாயத்தைத் தொடர்ந்து காண்போம்.

ஸ்லோகம் 76 ஒருவன் கை கை கால் கழுவிக்கொண்டு ஈரக்காலுடன் சாப்பிட வேண்டும், ஆனால் தூங்கும் போது ஈரக்காலுடன் படுக்கக்கூடாது என்ற மருத்துவக் குறிப்பை அளிக்கிறது

ஸ்லோகம் 82 முதல் தலை முடியைத் தொடுதல் பற்றிய விதிகளைச் சொல்லி எவை எவை தவிர்க்கப்பட வேன்டியவை என்கிறார்.

 

பின்னர் தானம் வாங்கக் கூடாத ஆட்கள் பட்டியலில் எண்ணைச் செக்கு ஆட்டுவோன், கசாப்புக் கடைக்காரன் முதல் அரசன் வரை இருக்கிறார்கள். ஒரு அரசன் 16,000 கசாப்புக் கடைக்காரனுக்குச் சமம் என்கிறார் மநு.

 

(ஆனால் யாக யக்ஞங்கள் செய்து பெறுவது தட்சிணை; அது இந்த வகையில் வராது என்றே கொள்ள வேண்டும்; அதாவது செய்த வேலைக்குக் கிடைக்கும் கூலி; அது வெறும் பரிசு அல்ல. அரசனிடமிருந்து காரணமில்லாமல் தானம், பரிசு பெற்றால் விதி முறைகளை, அரசனுக்கு ஏற்ப வியாக்கியானம் செய்யும் அவல நிலை ஏற்படும் என்பது மநுவுக்குத் தெரியும்)

 

 

ஸ்லோகங்கள் 87 முதல் நான்கு ஸ்லோகங்களில் 21 வகை நரகங்கள் பற்றி மநு எச்சரிக்கிறார்; ஒரு பேராசையுள்ள , சாஸ்திர விரோதமான அரசனிடமிருந்து/ ஆட்சியாளரிடமிருந்து பரிசுகளைப் பெறும் பிராஹ்மணன் 21 வகை நரகங்களுக்குச் செல்வான் என்று மநு நீதி நூல் எச்சரிக்கிறது.

 

இந்த 21 வகை நரகங்களின் ஸம்ஸ்க்ருத அர்த்தத்தைப் பார்த்தால் விநோதமாக இருக்கும். ஏன் இப்படியெல்லாம் பெயர்கள் இடப்பட்டன என்பது நூல்களிலிலிருந்து ஆழமாக ஆராயப்பட வேண்டியவை. மநு தர்ம நூலுக்குப் பல உரைகள் இருப்பதால் அவைகளில் விளக்கம் கிடைக்கும்.

 

 

நரகங்களின் சம்ஸ்க்ருதப் பெயர்களின் மொழி பெயர்ப்பு:-

இருள், குருட்டு இருள், பெரிய புள்ளி மான், மான், காலம் என்னும் நூல் இழை, பெரிய நரகம், மீண்டும் உயிர்கொடுத்தல், அடித்துக்கொண்டு போதல், எரிச்சல், பெரிய எரிச்சல், நசுக்குதல், அண்டங்காக்கை இடம்,

மொட்டு போல மூடுதல், நாற்ற பூமி, இரும்பு முட்கள், கசடு, விரட்டி அடித்தல், முள் ஆறு, வாள் இலை மரக் காடு, இரும்பை வைத்து வெட்டும் நரகம்.

 

இவை அனைத்தும் பழங்காலத்தில் மிகவும் பழக்கப்பட்ட சொற்களாக இருக்கலாம். சொல் ஆராய்ச்சிமொழி ஆராய்ச்சியாளருக்குச் சுவையான பகுதி.

அபிதான சிந்தாமணி என்னும் தமிழ் என்சைக்ளோபீடியா நரகங்கள் பற்றிய விஷயத்தை விவரமாகச் சொல்கிறது:

 

பல புராணங்கள் 21 அல்லது 28 நரகங்களின் பெயர்களையும் அதில், என்ன என்ன பாவம் செய்தோர் புகுவர் என்றும் விவரங்கள் உள்ளன.

 

ஸ்லோகம் 92ல் பிரஹ்ம முகூர்த்தத்தில் (அதி காலை 4 மணி) வேதம் ஓதுதல் பற்றியும் ஸ்லோகம் நூறு வரை எவ்வப்போது, எப்படி வேத அத்தியனம் செய்ய வேண்டும் என்றும் சொல்கிறார்.

 

பிரபஞ்ச உற்பத்தி என்னும் நூலிலுள்ள சில பகுதிகளை இத்துடன் இணைத்துள்ளேன்.

  

கால் கழுவி ஈரக்கால்களுடன் சாப்பிடுக

 

அரசனிடம் தானம் வாங்காதே

ரௌரவாதி நரக வகைகள்

பிரம்ம முஹூர்த்தம்

 

 

 

 

 

 

to be continued………………

 

–SUBHAM–

பிராமணர்கள் என்ன செய்யக்கூடாது? மநுவின் தடாலடி! (Post No.5443)

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 18  September 2018

 

Time uploaded in London – 8-13 am (British Summer Time)

 

Post No. 5443

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

மநு நீதி நூல்- Part 26

 

 

 

முதல் 25 பகுதிகளில் மநு தர்ம சாஸ்திரத்திலுள்ள மூன்று அத்தியாயங்களிலுள்ள சுவையான செய்திகளை நுகர்ந்தோம் இன்று நாலாவது அத்தியாயத்தை சுவைப்போம். இதில் பெரும்பாலும் பிராஹ்மணர்கள் பற்றி வந்தாலும் ஏனையோரும் படித்தால்தான் தமிழ் மன்னர்களும், பிரபுக்களும் பிராஹ்மணர்களுக்கு ஏன் அள்ளித் தந்தார்கள், வாரி வழங்கினார்கள் என்பது விளங்கும். பிராஹ்மணர்களின் வேத அறிவு பரவ வேண்டும் என்பதற்காக அவர்கள் சொத்து சேர்த்து வைக்கக்கூடாது என்று மநு சொல்லிவிட்டார். பிராஹ்மணர்கள் எப்போதும் இப்படி மற்றவர்களை எதிர்பார்த்து வாழ்க்கை நடத்தி இருந்தால் அவர்கள் மீது பொறாமையும் வந்திராது; அவர்கள் தொழிலுக்கு வேறு யாரும் போட்டிக்கும் வரமாட்டார்கள்!

 

 

முதலில் இன்று எடுத்துக்கொள்ளும் பகுதியிலுள்ள சுவையான, முக்கியமான விஷயங்களைச் சுட்டிக்காட்டுவேன்.

 

  1. ஸ்லோகங்கள் 4, 7 ஆகியவற்றைக் காணவும். பிராஹ்மணர்கள் எப்படியெல்லாம் தானியத்தைப் பெறலாம், எவ்வளவு சேர்த்து வைக்கலாம் என்று மநு கடுமையான விதிகளை விதிக்கிறார்.
  2. ஸ்லோகம் 12-ன் பொருளைக் காண்க; இதையேதான் மஹாத்மா காந்தியும் சொன்னார். இருக்கும் அவசியப் பொருள்களுடன் மனிதன் திருப்தி அடையவேண்டும். ஆசைக்கு அளவே இல்லை. சைக்கிள் வைத்திருப்பவன் மோட்டார் சைக்கிளுக்கு ஆசைப்படுகிறான். அதை வாங்கியவுடன் காருக்கு ஆசைப்படுகிறான். அதையும் வாங்கிய பின்னர், அடுத்த வீட்டுக்காரனை விட விலையுயர்ந்த கார் வாங்க விரும்புகிறான். அதற்குப் பின்னர் ஊரிலேயே சிறப்பான காரை வைத்திருக்க வேண்டும் என்பான். இதே போலத்தான் வீடு வாசல், நில புலன்கள் விஷயங்களும்.

 

3.ஸ்லோகம் 29ன் பொருள் விருந்தோம்பல் என்பது பற்றியது. இது இந்துமத நூல்களில் மட்டுமே இருக்கும்; தமிழ் இலக்கியமும் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கியமும் மட்டும் போற்றும் பண்பு இது. ஆரிய- திராவிட பிரிவினை வாதத்துக்கு செமை அடி கொடுக்கும் விஷயம் இது. தமிழ் கலாசாரம் என்று தனி ஒரு பண்பாடு இல்லை. அந்தந்த ஊருக்குச் சில சிறப்புகள் இருப்பது போல சில புதுமையான வழக்கங்கள் நாடு முழுதும் மாநிலம்தோறும் இருப்பது போல தமிழ் நாட்டிலும் சில வழக்கங்கள் இருந்தது உண்மையே. ஆரியர்கள் வெளியே இருந்த வந்தவர்கள் என்று சொல்லுவோரின் தலையில் ஆணி அடிக்கும் விஷயம் இது. இந்தியாவில் இமயம் முதல் குமரி வரையுள்ள நூற்றுக் கணக்கான நம்பிக்கைகள் உலகில் வேறு எங்குமே இல்லை. பல்லாயிரம் ஸம்ஸ்க்ருதச் சொற்கள் ஐரோப்பிய மொழிகளில் இல்லை. தமிழுக்கும் ஸம்ஸ்க்ருதத்துக்கும் தொடர்பில்லாத ஏராளமான சொற்கள் ஐரோப்பிய மொழிகளில் உண்டு. ஆரியர்கள் வெளி இடங்களில் இருந்து வந்தார்கள் என்பதை இதுவும் தவிடு பொடி ஆக்கியது.

 

 

4.ஸ்லோகம் 11 பிராஹ்மணர்கள் தினமும் அக்னிஹோத்ரம் என்னும் வேள்வி செய்ய வேண்டும் என்கிறது. இப்பொழுது இப்படிச் செய்பவர்களை விரல் விட்டு எண்ணிவிடலாம்.

 

5.ஸ்லோகம் 21  ஐவேள்வி- பஞ்ச யக்ஞம்– பற்றிப் பேசுகிறது. காக்கை குருவி மூதல், , எறும்பு முதல் ஏழைகள், விருந்தினர் வரைக்கும் உணவு படைக்கும் சடங்குகளை மூன்று வருணத்தார் செய்து வந்தனர்.

 

6.ஸ்லோகம் 40 மனைவியுடன் உறவு கொள்ளும் நேரம் பற்றியது

 

7.ஸ்லோகம் 44, 52 பெண்களைப் பார்க்கக் கூடாது என்பது முதல் சிறுநீர் கழிப்பது வரையான விஷயங்களைப் பேசும். மநு என்ன என்ன விஷயங்களையெல்லாம் கவனிக்கிறார் என்பதற்கு இவை எடுத்துக் காட்டுகள். பிராஹ்மணர்களுக்கு சலுகைகளை விடக் கட்டுப்பாடுகளே அதிகம்!

 

8.ஸ்லோகங்கள் 64ம், 74ம் ஆடல், பாடல், சூதாட்டம் ஆகியவற்றுக்கு தடை போடுகிறது. இவை பிராஹ்மணர்களுக்கானவை.

 

 

பிராஹ்மணன் வியாபாரம் செய்யலாம்

 

பிராமணர்கள் உயிர்வாழ்வது எப்படி?

 

பாட்டும் கூத்தும்

 

தினமும் படிக்க வேண்டும்

 

 

காலையிலும் மாலையிலும் வேள்வித் தீ

விருந்தினர் உபசாரம்

 

 

ருத்திராக்ஷப் பூனைகள் ஜாக்கிரதை!

 

சூரியனைப் பார்க்காதே

மனைவியுடன் படுப்பது எப்போது?

 

 

மல, மூத்திர விதிகள்

 

 

புறச்சூழல் பாதுகாப்பு; நீரை அசுத்தப் படுத்தாதே

பால் குடிக்கும் கன்றைத் தடுக்காதே

 

 

ஆடலும் பாடலும் வேண்டாம்

பயனில்லாத செயல்களைச் செய்யாதே

சூதாட்டத்துக்கு தடை

 

 

to be continued………………………

 

–SUBHAM–

மாக்ஸ்முல்லர் காலமானார்- 1900-ம் ஆண்டு பத்திரிக்கைச் செய்தி (Post No.5409)

Compiled by London Swaminathan

 

swami_48@yahoo.com

Date: 9 September 2018

 

Time uploaded in London – 17-27 (British Summer Time)

 

Post No. 5409

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

மாக்ஸ்முல்லர் இறந்தவுடன் விவேக சிந்தாமணி வெளியிட்ட அனுதாபச் செய்தி நேற்று பிரிட்டிஷ் லைப்ரரியில் கிடைத்தது. இதோ அந்த இணைப்பு.

 

 

–xxx-xxx

பெரியது கேட்கின்….. ஏனிட் பெரிது, அதனினும் பெரிது இலியட், அதனினும் பெரிது… (5344)

WRITTEN by London swaminathan

Date: 20 August 2018

 

Time uploaded in London – 20-23 (British Summer Time)

 

Post No. 5344

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

பெரியது கேட்கின்….. ஏனிட் பெரிது, அதனினும் பெரிது இலியட், அதனினும்  பெரிது… (5344)

 

இன்று அவ்வையாரிடம் யாராவது அவ்வையே இதிஹாசங்களில் எது பெரிதோ? என்று கேட்டால்,

ஐயனே உலகில் பழமையானதும் பெரிதுமான நூல் ரிக் வேதம்; அதில் 40,000 வரிகள் உள்ளன.

ஆனால் நீவீர் இதிஹாசம் பற்றிக் கேட்டதால் அது பற்றி மட்டும் செப்புவேன் கேளீர்:

Image of Virgil

பெரிது பெரிது வர்ஜிலின் ஏனிட் (Aeneid of Virgil) ,

அதனினும் பெரிது ஹோமரின் இலியட்

(Iliad of Homer)அதனினும் பெரிது வால்மீகியின் ராமாயணம்;

அதனினும் பெரிது வியாஸரின் மஹாபாரதம்

 

அதனினும் பெரிது எங்கும் இல்லை, இப்போதும் இல்லை!

 

தாங்க்ஸ் (Thanks), அவ்வை என்று சொல்லி விடைபெற்றால் பல உண்மைகள் புலப்படும்.

 

வர்ஜில் என்பவர் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த ரோமானிய புலவர். அவர் எழுதிய காவியம் ஏனிட். அது லத்தீன் மொழியில் உள்ளது அதிலுள்ள வரிகள்- 9868

 

இதற்கு முன், கி.மு 800-ஐ ஒட்டி கிரேக்க மொழியில் ஹோமர் இரண்டு இதிஹாசங்களை இயற்றினார். அவற்றில் இலியட்டின் வரிகள் 15,693. இத்தோடு ஆடிஸி (Odyssey)  என்ற அவரது காவியத்தையும் சேர்த்தால் சுமார் 30,000 வரிகள்தான் வரும். அதற்கு முன் கிரேக்க மொழியில் எந்தப் படைப்பும் இல்லை. ஆனால் இலியட் காவியத்துக்கெல்லாம் முன் மாதிரியாக விளங்கிய வால்மீகி ராமாயணத்தில் 48,000 வரிகள். இதை விட மஹாபாரதம் பெரிது. 2,20,000 வரிகள். அதில் வியாஸர் சொல்லாத, பேசாத விஷயம் எதுவும் இல்லாததால், ‘வியாச்சோசிஷ்டம் ஜகத் ஸர்வம்’ (வியாஸரின் எச்சில்தான் உலகம் முழுதும்) என்பர்.

 

இந்துக்களின் கணக்குப்படி வால்மீகி ராமாயணமே முதல் காவியம். அதில் புத்த மதம் பற்றி ஒரு குறிப்பு இருப்பதாகச் சொல்லி அதை பின்னுக்குத் தள்ளுவர் வெளிநாட்டு ‘அறிஞர்கள்’.

 

மஹாபாரதத்தில் புத்த மதம், சமண மதம் பற்றிய குறிப்புகள் இல்லாமையால் அதை முன் வைப்பர். ஆனால் உண்மையில் எளிமையான காவியமான ராமாயணமே முதல் காவியம். இந்துக்கள் பயன்படுத்தும் ஸ்லோகம் என்பதே வால்மீகியின் சோகத்திலிருந்து வந்ததாக கதையும் உண்டு.

மஹா    பாரதத்துக்குப் பெருமை சேர்க்கும் இரண்டு விஷயங்கள்-

அதிலுள்ள பகவத் கீதை

விஷ்ணு ஸஹஸ்ரநாமம்

 

ராமாயணத்தைப் பார்த்து, அல்லது அதைக் கேட்டு, கிரேக்க நாட்டுக்கு ஏற்ப ஹோமர் ஒரு இதிஹாசம் எழுதினார் என்று சில இலக்கிய விமரிசகர்கள் பகர்வர்:-

ட் ரோ ஜன் யுத்தம்= ராம ராவண யுத்தம்

ட் ராய் நகரம் = லங்கா

ஸ்பார்டா = அயோத்யா

மெனெலஸ் = ராமா

பாரிஸ்= ராவணா

ஹெக்டர் = இந்திரஜித் அல்லது விபீஷணன்

ஹெலன் = சீதா

அகமெம்னன்= சுக்ரீவா

பட் ரோ ஸியஸ்=  லக்ஷ்மணன்

நெஸ்டர்= ஜாம்பவான்

அகில்லிஸ் = அர்ஜுனா+,,,,,,,,மா+ லக்ஷ்மணா

என்று ஒப்பிடுவர்.

இது ஒருவேளை மிகைப்படுத்தப்பட்டது என்று கருதுவோரும் ஒரு விஷயத்தை மறக்க மாட்டார்கள் லத்தீன், கிரேக்க மொழிகளில் காவியங்களோ இதிஹாசங்களோ தோன்றும் முன் இலக்கியம் கிடையாது. ஸம்ஸ்க்ருதத்திலோ இதிஹாஸத்துக்கும் முன்னதாக பிரம்மாண்ட வேத கால இலக்கியம் உண்டு.

ராமாயண, மஹாபாரத இதிஹஸங்களைப் புகழாத இந்தியவியல் (Indologists) அறிஞர் எவருமிலர்.

 

–சுபம்–

மநுவின் 4 கேள்விகளும் 4 அதிசயப் பிரார்த்தனைகளும்! (Post No. 5317)

மநு நீதி நூல்- Part 25

 


WRITTEN by London swaminathan

Date: 13 August 2018

 

Time uploaded in London –15-40 (British Summer Time)

 

Post No. 5317

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

மநு நீதி நூல்- Part 25

 

 

ஸ்லோகம் 240 முதல் 286 (மூன்றாம் அத்தியாயம் முடிவு) வரை பார்ப்போம்.

 

முன்னதாக ஸ்லோகம் 203-ல் சொன்ன விஷயத்தை நினைவு கூறுதல் சாலப் பொருத்தம் ஆகும்; கடவுள்களுக்குச் செய்யும் கிரியைகளைவிட, இறந்து போன முன்னோர்களுக்குச் செய்யும் கிரியைகளே முக்கியமானவை. முதலில் கடவுளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு பின்னர் பிதுர் காரியங்களை செய்வது ஏன் தெரியுமா? தேவ கார்யங்கள், பிதுர் கார்யங்களுக்கு வலிமை சேர்க்கின்றன!

ஸ்லோகம் 3-241 முதல் யார் ஸ்ரார்த்த்தம் சாப்பிடுவதை பார்க்கக்கூடாது என்கிறார் மநு.

 

3-251- நீங்கள் நன்றாக சாப்பிட்டீர்களா என்று கேட்டுவிட்டுக் கை கழுவ வாய் கொப்பளிக்க தண்ணீர் தரவேண்டும்.

 

3-254- நான்கு கேள்விகள் கேட்கச் சொல்லுகிறார்

1.ஸ்வரிதம்- நீங்கள் நன்றாகச் சாப்பிட்டீர்களா? (ஏகாக ஸ்ரார்த்தத்தில்)

2.சுஸ்ருதம்= நன்கு சமைக்கப்பட்டிருந்ததா? (கோஷ்டி ஸ்ரார்த்தத்தில்)

3.ஸம்பன்னம்= எல்லாம் சரியாக இருந்ததா? (நாந்தீ ஸ்ரார்த்தத்தில்)

4.ருசிதம்= அமோகமாக இருந்ததா? (தேவ ஸ்ரார்த்தத்தில்)

 

3-255-ல் தர்ப்பையால் ஆசனம் போடுவது, சாணத்தால் வீட்டை மெழுகுவது முதலியன பற்றிச் சொல்கிறார்

 

நான்கு பிரார்த்தனைகள்

3-257-ல் திவசப் பிராமணர்களை தென் முகமாக நோக்கி 4 பிரார்த்தனை செய்யச் சொல்கிறார் மநு:

 

1.“சுவாமிகளே! என் குலத்தில் கொடைத் தன்மையுடைவர்கள் அதிகரிக்க வேண்டும்.

2.வேதமானது ஓதுவதாலும், ஓதுவிப்பதாலும் யக்ஞம் செய்வதாலும் வளரக்கடவது.

 

3.புத்திர, பௌத்திரர் (மகன், பேரன்) என்று குலம் வளரக் கடவது; பெரியோர்களிடத்தும் வேதாந்த விசாரத்திலும் அன்பு குறையாமல் பெருகட்டும்

 

4.மற்றவர்களுக்குக் கொடுப்பதாற்காக எங்களிடம் செல்வம் சேரக் கடவது.

 

உலகில் கொடை, தான தருமம் பற்றிப் பேசும் நூல்கள் தமிழிலும் ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும் மட்டுமே உண்டு; ஏனையோர் இது நடந்தவிடத்து அதைப் போகிற போக்கில் புகழ்வர். ஆனால் இந்து மதத்தில் மட்டுமே அதை ஒரு புண்ணிய காரியம் என்றும், புண்ணியம் இல்லாவிடினும் மற்றவர்கள் நன்றாக வாழ்வதற்காக இதைச் செய்யவேண்டும் என்றும் அறத்தின் ஒரு பகுதியாக சொல்லுவர். திருக்குறளிலும், ரிக் வேதத்திலும் இதைக் காணலாம். விருந்தோம்பல் என்பது பற்றிப் பேசாத ஸம்ஸ்க்ருத, தமிழ் நூல்கள் கிடையாது. இதனால்தான் ஆரிய- திராவிட பிரிவினை வாதம் தவிடு பொடியாகிறது. பாரதத்தில் மட்டுமே வளர்ந்த மண்ணின் மைந்தர்கள் உருவாக்கீய கொள்கை இது! ‘செல்வத்தின் பயனே ஈதல்’, ‘அறத்தான் வருவதே இன்பம்’, ‘ஆய் அறநிலை வணிகன் அல்லன்’ என்றெல்லாம் தமிழ் இலக்கியம் விதந்து ஓதும். ‘தனக்கு மட்டுமே சமைப்பவன் பாவி’ என்று கீதையும் வேதமும் சொல்கிறது.

 

மாமிஸ உணவு

ஸ்லோகம் 267 முதல் எந்தெந்த மாமிஸ உணவு திவசத்துக்கு, ஸ்ரார்த்தத்துக்கு உகந்தது என்று பேசுகிறது. மூன்று வருணத்தாரும் ஸ்ரார்த்தம் செய்ததால் இப்படி மாமிஸ உணவு பற்றி மநு குறிப்பிடுகிறார். சங்க இலக்கியம் மிகத் தெளிவாக மாமிஸமற்ற பிராஹ்மணர் உணவைப் போற்றுகிறது அது மட்டுமல்ல நாயும் கோழியும் புகாத அந்தணர் தெரு (அக்ரஹாரம்) பற்றியும் சங்க இலக்கிய நூல்கள் பாடுகின்றன.

 

ஸ்லோகம் 273 முதல் மாளய பக்ஷ ஸ்ரார்த்தம் பற்றிக் காண்கிறோம்

ஸ்லோகம் 275-ல் நம்பிக்கையுடன், பக்தி சிரத்தையுடன் கொடுக்கும் உணவு முன்னோர்களுக்கு என்றன்றும் ஏற்புடைத்தே என்கிறார்.

 

 

ஸ்லோகம் 284ல் வஸு, ருத்ர, ஆதித்ய என்ற மூன்று தலை முறையினருக்குச் செய்வது பற்றிச் சொல்கிறார்; வஸு- இறந்து போன தந்தை, ருத்ர- தாத்தா, ஆதித்ய= கொள்ளுத் தாத்தா.

 

அமிர்தம் என்பது என்ன?

 

285- ஒவ்வொரு மனிதனும் விகஸத்தையும் அமிர்தத்தையும் சாப்பிட்டுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும்; விகஸம் என்பது- ஸ்ரார்த்த உணவின் மிகுதி; அமிர்தம் என்பது- யக்ஞ உணவின் மீதி

 

286: முடிவுரை

இதுவரை பஞ்ச மஹா யக்ஞம், சிரார்த்தம் பற்றிச் சொன்னேன்; இனிமேல் பிராஹ்மணர்கள் முதலியோர் வாழ்க்கை நடத்துவது பற்றிச் சொல்லப் போகிறேன்.

 

 

 

 

TO BE CONTINUED IN FOURTH CHAPTER……

 

XXX SUBHAM XXXX

பஜ கோவிந்தம் தோன்றிய கதை (Post No.5280)

Written by London swaminathan

Date: 2 August 2018

 

Time uploaded in London – 6-36 am    (British Summer Time)

 

Post No. 5280

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

பஜ கோவிந்தம் என்பது ஆதி சங்கரர் இயற்றிய ஏராளமான துதிகளில் ஒன்று. இது பற்றிய சுவையான கதை உண்டு.31 ஸ்லோகங்கள் உடைய இந்த துதியில் முதல் 12 ஆதி சங்கரரால் இயற்றப்பட்டவை, ஏனையவை அவருடன் சென்ற சீடர்கள் 14 பேராலும் மற்றோராலும் பாடப்பட்டவை.

 

எளிய ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் அரிய கருத்துகளைக் கொண்ட இந்த பாட்டின உண்மையான பெயர் வேறு! பஜ கோவிந்தம் அல்ல!

 

‘மோகத்துக்கு (ஆசை) சம்மட்டி அடி’ கொடுக்கும் பாடல் என்பதால் இதை ‘மோக முத்கர’ என்றும் அழைப்பர்.

 

31 பாடல்களில் முதல் 12, ஆதி சங்கரரால் இயற்றப்பட்டதால் அந்த 12 பாடல் தொகுதிக்கு ‘த்வாதஸ மஞ்சரிக ஸ்தோத்ரம்’ என்று பெயர். 14 சீடர்கள் பாடிச் சேர்த்த பகுதிக்கு ‘சதுர்தஸ மஞ்சரிக ஸ்தோத்திரம்’ என்று பெயர்.

 

31 பாடல்களுக்கும் பொதுவான பெயர் ‘பஜ கோவிந்தம்’. இந்த 4 வரிகள் ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் பின்னால் பாடப்படுவதால், அந்த  நூலுக்கே அந்த வரிகளின் பெயர் — பஜ கோவிந்தம் — என்று அமைந்துவிட்டது.

 

இந்துக்களின் புனித நகரான காசியில் ஆதி சங்கரர் தனது 14 சீடர்களுடன் நடந்து கொண்டிருந்தார். வயதான ஒருவர் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கண பாடத்தை ‘டுக்ருஞ்கரணே’, ‘டுக்ருஞ்கரணே’  என்று நெட்டுரு போட்டுக் கொண்டிருந்தார். அதைப் பார்த்த ஆதி சங்கரருக்குக் கோபம் வந்தது என்பதை விட கருணை பிறந்தது என்றே சொல்ல வேண்டும்; இல்லாவிடில் இவ்வளவு அருமையான நூல், துதி நமக்குக் கிடைத்திருக்காது.

 

மூட புத்தியுளவரே! சாகப் போகும் தருணத்தில் இந்த இலக்கண விதிகள் உமக்கு உதவிக்கு வருமா? சாகும் நேரத்தில் சங்கரா, சங்கரா என்றாலாவது போகும் வழிக்கு புண்ணியம் சேர்க்கலாமே என்று 12 துதிகளில் அறிவுரை பகன்றார்.

 

31 ஸ்லோகங்களையும் படித்தறிய எத்தனையோ புத்தகங்கள் உள. முதல் பாட்டை மட்டும் இங்கே தருகிறேன்.

 

பஜ கோவிந்தம் பஜ கோவிந்தம்

பஜ கோவிந்தம் மூடமதே

ஸம்ப்ராப்தே ஸந்நிஹிதே காலே

ந ஹி ந ஹி ரக்ஷதி டுக்ருஞ்கரணே

 

 

“கோவிந்தனைத் துதி (கடவுளைத் துதி) , கோவிந்தனைத் துதி (கடவுளைத் துதி) மூடனே! குறித்த நேரம் (மரண காலம்) வரும்போது இலக்கண விதிகள் உன்னைக் காக்காது.”

 

இங்கே இலக்கண விதிகள் என்பது, இறைவனைப் பற்றிப் பேசாத கதை கட்டுரைகள் முதலியன எனப் பொருள் கொள்ள வேண்டும். மேலும் ‘டுக்ருஞ்கரணே’ என்ற இலக்கண விதி பாணினியின் தாது பாடத்தில் உள்ளது என்றும் அறிஞர்கள் விளம்புவர்.

 

பஜகோவிந்தத்தின் ஒவ்வொரு பாடலுக்கும் தமிழ் வேதமாகிய திருக்குறளில் இருந்து ஒவ்வொரு குறளை ஒப்பிட்டுப் பார்த்து மகிழலாம். இதோ இந்த முதல் பாட்டின் கருத்தை இரண்டாவது குறளில் காணலாம்.

 

 

கற்றதனா லாய பயனென் கொல் வாலறிவன்

நற்றாள் தொழாஅர் எனின் (2)

 

“அறிவே வடிவாய் விளங்கும் கடவுளின் திருவடிகளை ஒருவன் நாள்தோறும் வணங்கவில்லை எனில் கல்வியால் (டுக்ருஞ்கரணே) என்ன பயன்?”

 

இமயம் முதல் குமரி வரை ஒரே சிந்தனையுடைத்தால், ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துதான் எழுத வேண்டும் என்ற அவசியமில்லை.

‘செப்பு மொழி பதினெட்டுடையாள் எனில்

சிந்தனை ஒன்றுடையாள்’ என்பது பாரதியின் வாக்கு அல்லவா!

 

சுபம்

STORY BEHIND ‘BHAJA GOVINDAM’ HYMN (Post No.5277)

Written by London swaminathan

Date: 1 August 2018

 

Time uploaded in London – 6- 52 am    (British Summer Time)

 

Post No. 5277

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

What is Bhaja Govindam?

Bhaja Govindam is a hymn in Sanskrit. Adi Shankara wrote part of it i.e. first 12 stanzas.

Bhaja Govindam teaches the fundamentals of Vedanta in simple, musical verses. Children can easily learn the Advaita philosophy of Shankara through these verses. Young men can remove all his delusions, and so the poem is also called as ‘Moha Mudgara’ (it means the hammer that strikes at delusion).

 

A popular story describes the circumstances in which this great poem broke out from the inspiring heart of the Teacher Shankara. It is said that once in Benares (Varanasi/ Kasi)  Shankara along with his fourteen disciples (followers) was going , he overheard an old pundit (scholar) repeating to himself grammar rules. Shankara realised that it is a mere intellectual accomplishment and thus wasting his time in life.  Immediately he burst forth into these stanzas, known as Moha Mudghara, now popularly known as Bhaja Govindam.

 

“Grammar rules will never help anyone at the time of death. While living, strive to realise the deathless state of purity and perfection.”

The opening stanza is repeated as a refrain or chorus, at the end of the each of the following verses. First twelve stanzas were given out by Shankara himself. They go under the name of the Dwadasaha- Manjarika- Stotram (A hymn which is a bunch of twelve verse-blossoms) . Shankara’s followers, inspired by the Guru, added one each and those fourteen are called Caturdasa Manjarika Stotra ( a hymn which is a bunch of fourteen verse-blossoms). At the end Shankara concluded it with a few more stanzas totalling 31 stanzas.

 

I am giving below the first stanza:

Bhaja Govindam, Bhaja Govindam,

Govindam Bhaja Mudamathe

Samprapte sannihite Kale

Na Hi Na Hi  Rakshati Dukurunckarane

 

Meaning:

“Seek Govind (god), Seek Govind (god), Oh Fool!

When the appointed time comes (death), grammar rules surely will not save you”.

 

The grammar-rule that has been indicated here stands for “all secular knowledge and possessions”. The grammatical formula mentioned here in DUKRUNCKARANE is from the Dhatupada of Panini’s grammar treatise Sidhanta Kaumudi.

 

Tiru Valluvar in his Tamil Veda ‘Tirukkural’ also emphasise this point:

 

‘Learning and scholarship are of no avail if they do not lead

One to worship at the wise one’s divine feet’- Kural 2

In fact we can compare every stanza of Bhaja Govindam with Tamil Couplets in Tirukkural!

 

Source book- Bhajagovindam by Chinmaya mission with my inputs on Tirukkural.

–Subham–

 

 

Durga, Agastya, Tamil and Sanskrit in Indonesia! (Post No.5239)

COMPILED by London swaminathan

Date: 20 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 13-30  (British Summer Time)

 

Post No. 5239

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

I have collected some interesting details from three research books about

1.Durga in Indonesia

2.Agastya in Indonesia

3.Sanskrit, Tamil & Javanese inscriptions

4.Pandava hero Bhima

5.rare pictures from 100 year old book

Statues of Goddess Durga and sage Agastya are found more in Indonesia than any other country in South East Asia.

 

All towns with the Candi in its name are actually Durga shrines.

Goddess Durga is found in two forms in Java and Bali Island. She is portrayed as Mahisasura- mardini (Durga slaying the Buffalo Demon) and Durga in bas-reliefs in temples.

 

Historical places in Central Java are

Candi Borobudur

Dieng Plateau

Mount Lawu

Mount Merapi

 

Sites with Durga Statues are

Gedong Songo Complex

Candi Prambanan

Candi Sambisari

Candi Sukuh

Durga Sites are dated from Fifth Century CE CE to 1527 CE. Durga worship was there for 1000 years till Muslim invaders occupied the places.  Now Hindus are isolated in Bali.

 

 

Beginning of Vedic Religion in Indonesia

Earliest inscriptions show Brahmins presence in Indonesia from 350 CE.

According to seven Kutai (Borneo) inscriptions of Mulavarman, he performed a yaga called Bahu-Suvarnaka (gold Donation in great measure). He gave the brahmins gold and 20,000 cows. This happned in the sacred ground of Vaprakesava. The Brahmins who participated in the fire sacrifices immortalized the occasion by setting Seven Yupa Pillars (sacrificial Posts). 2000 year Sanagm Tamil literature also refer to Yupa pillars during Pandya, Choza and Chera periods in Tamil Nadu.

 

Mulavarman’s father was Asvavarman. Mulavarmans Sanskrit inscriptions are in ‘anustubh’ and ‘arya’ metres. They are in Pallava script. So the Brahmins must have travelled from Tamil Nadu.

 

Purna Varman’s Inscription in West Java

The evidence of the Kutai inscriptions is followed by evidence from West Java in the form of  the inscriptions of Purnavarman.  He founded a kingdom vcalled Tarumanagara (Dharma Nagar). It is the earliest known kingdom in Java dated to 5th century CE. Archaeological records show that he had his capital near Jakarta. His name is inscribed on a number of stones, one of which was found in a stream. The kings foot prints were engraved on a boulder and it indicated he ruled or conquered that area. In the text of the inscription he compared his foot prints to those of Vishnu. He was considered one of Vishnu’s incarnations according to Javanese sources. He was not only the saviour of the world, but also as the world sustainer.

 

Chinese traveller Fa – Hsien also confirmed that Hinduism was more prevalent than Buddhism in Indonesia. On his return to China by trip from India,  he had to wait in Java in 414 CE for the trade winds. (Once the wind blows in the favourable direction, the ships will sail towards China). He wrote that ‘heresies and Brahmanism were flourishing, while the faith of Buddha was in a very unsatisfactory condition.’

 

In Central Javanese inscriptions, Durga is used in the curses. If any one violated the orders of the king in the donated lands, Durga will punish that one. The purpose  of the curse was to protect the ownership.

Agastya in two forms

The iconographical representation of the Goddess Durga of Candi Singhasari features a prominent skull ornament in her crown. It occupies the North chamber of the shrine.

The image of Agastya occupied the south chamber of the shrine, and so also follows the standard of the Central Javanese pantheon. However his head dress has undergone some changes compared to the image at Prambanan. In Central Java the sage waesr the Jatamukuta associated with ascetics devoted to Shiva in Indian tradition, whereas in the East Javanese period the sage wears a turban like head dress which is also found very prominently on priestly figures in the narrative reliefs of East Java, and in Ketu headdresses of priests depicted in the wayang style of painting in Bali.

 

Agastya was sent to south b Lord Shiva in the Himalayas. A star is named after him in the Southern Direction and it is called Canopus- Agastya Nakshatra.

Hindu images of Mahadeva, Agastya, Nandisvara and Ganesa are found in the valley of River Pontun in East Borneo.

XXXX

 

DURGA IN INSCRIPTIONS

Pre Majapahit inscriptions mentioned Durga as Bhattari Arcarupa (Terep Inscription dated 1032 CE of King Airlangga)

The Camundi inscription (Of King Kertanagara 1292 CE) decribed Goddess Durga as a granter of victory. We see Durga as a curse giving deity in early inscriptions.

 

27 Inscriptions of AnakWungsu

27 inscriptions are issued during the reign of Anak Wungsu, the youngest son of Mahedradattaa and Udayana. The were issued between 1050-1070 CE. Many of these inscriptions refer to Anak’s parents as Bhatara (male) and Bhatari (female), which mean deity or defied ancestor.

From the historical point of view the marriage of Balinese prince Udayana and Mahedradattaa brought with it radical changes to Balinese culture. They had a son by name Airlangga and he went on to regain power in East Java. At that time Dharmawangsa was ruling. He was very much interested in literature and arranged several Sanskrit works translations into old Javanese.

‘Bharatayuddha’, ‘Arjunawivaha’ and ‘Ghatotkacasrya’ were some of the literary productions of this period.

 

Another famous son of Udayana-Mahendradatta was Dharmawangsa Marakata.

 

One of the 27 inscriptions refer to a Durga statue in Kurti.

The image of Durga Mahisasuramardhani at Kurti stands 2-2 meters high. It portrays the Goddess as having six arms. Her right arms are carrying a javelin, an arrow and a flaming disc, while her left arms are carrying a winged and flaming conch, a bow and a shield. She is standing on a buffalo with her legs spread apart. Durga was identified with Rangda in Bali in later periods.

Bhima and Bhairava Statues

 

Bhima cult is also prevalent in Bali. There is a statue of Bhima at Kebo Eda temple, Pejeng, Gijanyar District in Bali. The gigantic statue is often referred to as Bhima since he wears a head dress as Supiturang or lobster claw head dress which is typical head dress of Bhima in East Java.

 

The typical form of Bhima in the East Java culture of supernatural power can be found in massive figures of Bhima visible in reliefs at Candi Sukuh, located on the slopes of Mount Lawu, on the border of East and Central Java.

 

Since the statue at Kebo Edan temple is standing on a corpse some people consider it a Bhairava statue. The large dangling penis insert of this statue is shown protruding from  between the folds of his loin cloth. Several penis inserts are found in different temples in statues.

 

Another important feature of the Bhairava image at Pura Kebo Edan in Bali is that this gigantic figure, over 3-5 meters high, appears to be wearing a mask. Bhairava is called Ugra, Bhairava and Bhima by local people.

Three Tamil inscriptions

 

Tamil’s maritime trade is known from the three Tamil inscriptions in South East Asia and a bell in New Zealand. Some inscriptions are found in China as well; but all these are later than 1000 BCE. Though Pallavas, Pandyas and particularly Cholas were active in the sea front we don’t find many inscriptions; only literary sources give us the details.

 

Three Tamil inscriptions are found in South East Asia. Of these two have been found in Malaysia. One is the Thakupa inscription which refers to a powerful Tamil guild. This inscription is dated to ninth century.

The second Tamil inscription from Malaya is a damaged stele from Malaya is a damaged stele from the Choza period; it has been now preserved in a temple in Nakhon Sri Dhammarat.

The third Tamil inscription is from Sumatra, Indonesia. This one is from Loba Tuva and dated 1088 CE

 

OTHER INTERESTING INSCRIPTIONS

Long afterwards we come across an epigraphic record, usually called Grahi inscription, dated 1183. It records the orders of Maharaja Srimat Trilokya Raja Mauli Bhusana Varma deva for casting of a statue of Buddha.

 

Of more historical importance is the Caiya (Jaya) inscription of King Candrabhanu, also called Dharmaraja who has been designated Tambralingesvara.

Tambralinga was located on the former site of Grahi, and the details of the misadventure in Sri Lanka have been recorded in the chronicles of that island and records of South India.

 

Seven Buddhist inscriptions were found in Batu Pahat, near the springs of Sungai Tekarek.

Gold objects discovered in Limbangare preserved in Brunei Museum. Vestiges of Tantric shrine and other materials excavated at Bonkissam, Santubong, in Sarawak river delta are remarkable. The Santubong discoveries include a man made structure of stone. gold objects including a Linga. They belong to 11th or 12th centuries.

Sumatra Inscriptions

There are three from the Palembang region:-

Kedukan Bukit dated 682 CE

Talang Tuvo 684 CE

Telaga Batu – undated

and three more

Krang Brahi dated686 (located on the upper course of Batang Hari

Kota Kapur in the Bangka Island.

King Adityavarman Inscription found in Manangkabau Area

 

(Sumatran Tamil Inscription detail already given)

 

Thirty more inscriptions are available from Sumatra.

Inscriptions from Bali Island

Ten inscriptions before Anak Wungu (1050 CE)

One of them is in Old Balinese and Sanskrit languages. It is a bilingual inscription.

 

Reign of Anak Wungu (1050-1078)

52 inscriptions are listed

King Jayasakti (1113-1150) and King Ragajaya – 14

King Jayapangus- 37

Adiknteketana (1204)

His son Paramesvara

 

 

— subham–

 

 

என்றும் உள்ள சப்தங்கள் (Post No.5230)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 18 JULY 2018

 

Time uploaded in London –   5-49 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5230

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

சம்ஸ்கிருத செல்வம்

 

ஐந்து ஐந்தாக உள்ள விஷயங்கள்! – 2

 

ச.நாகராஜன்

ஐந்து ஐந்தாக உள்ள விஷயங்கள் சிலவற்றை முந்தைய கட்டுரையில் பார்த்தோம். மேலும் சில..

 

என்றும் உள்ள சப்தங்கள் (அஜீர்ண சப்தா)

 

ஸ்வாத்யாயகோஷா  – வேத கோஷம் (Vedic chanting)

ஜ்யாகோஷா – வில் அம்பின் ரீங்காரம் (அல்லத்ஹு வார்த்தைகளின் ஒலி) (Twang of the bow string –  Sounds of the words)

பிபதா – குடிப்பது (Drink)

ஆஸ்நீத – துய்த்து மகிழ்தல்(Relish)

காதத – உண்ணல் (Eat)

பஞ்சசப்தா வ ஜீர்யந்தே கட்வாங்கஸ்ய நிவேஷதே |

ஸ்வாத்யாயகோஷோ ஜ்யாகோஷோ பிபதாஸ்நீத காதத ||

 

தொடர்ந்து பின்பற்றுவோர் (அனுகாமினா)

 

மித்ர – நண்பர்கள்

அமித்ர – எதிரிகள்

மத்யஸ்தா – நடுநிலை வகிப்போர்

உபஜீவ்யா – நம்பி வாழ்வோர்

உபஜீவனா – ஆதரவாளர்கள்

 

பஞ்சத்வானுகமிஷ்யந்தி யத்ர யத்ர கமிஷ்யஸி |

மித்ரான்யமித்ரா மத்யஸ்தோபஜீவ்தோபஜீவித: ||

   விதுர நீதி – 1 – 80

 

Friends, Foes, Neutral, Dependent, Supporter – ஒருவனைப் பின்பற்றுவோர் இந்த ஐவருமே.

 

அனுமானத்தின் அவயவங்கள் (அனுமான அவயவ)

பிரதிக்ஞா

ஹேது

உதாஹரணம்

உபநயா

நிகமான

ப்ரதிக்ஞா ஹேது உதாஹரண உபநயநிகமநாநி பஞ்சாவயவா:

         தர்க சங்க்ரஹ (அனுமானம்)

Preposition, Reason, Exemplification, Subsumptive correlation, Conclusion –  இந்த ஐந்தும் அனுமானத்தின் அவயவங்களாகும்.

 

பாவமற்ற பொய்கள் (அபாதக அந்ருதம்)

ஸ்திரீ – பெண்களிடம் கூறுவது

நர்மயுக்தி – ஜோக்

விவாஹகால – திருமணத்தின் போது கூறுவது

ப்ராணாத்யாய – உயிருக்கு ஆபத்து வரும் போது

தனாபஹார – செல்வத்தை இழக்கும் போது

ந நர்மயுக்தம் வசனம் ஹினஸ்தி ந ஸ்த்ரீஷு ராஜன் ந விவாஹகாலே |

ப்ரணாத்யயே சவர்தனாபஹாரே பஞ்சாந்ருதான்யாஹுரபாதகானி ||

மஹா பாரதம் – ஆதி பர்வம் – 82 – 16

When uttered to women, Joke, During Marriage, Threats to life, Loss of Wealth – இந்த ஐந்து சமயங்களில் சொல்லும் பொய்கள் பாவமற்றவை.

 

கௌரவிக்கத் தக்காதோர் ( அபூஜ்யா)

  • வைத்யா – மருத்துவர்கள்

குசேல – சரியாக ஆடை அணியாதோர்

கர்கஷா – முரடர்

ஸ்தப்தா – உறுதியானவர்கள்

க்ராமணி – கோணல் போக்கு உடையோர்

ஸ்வயமாகதா – தாமாக அழைப்பின்றி வருவோர்

குசேல: கர்கஷ: ஸ்தப்யோ க்ராமணீ  ஸ்வயமாகத: |

பஞ்ச வைத்யா ந பூஜ்யந்தே தனவந்தரிஸமா அபி ||

 

Untidly dressed, Rough, Stubborn, Pervert, One who visits on his own (uninvited) – இந்த ஐவரும் கௌரவிக்கத் தக்கவர்கள் அல்லர்.

 

  • பிராமணர்கள்

அதீரஹ – உறுதியற்றோர்

கர்கஷ: – முரடர்

ஸ்தப்தா – கடுமையானவர்

குசேல – சரியாக உடையணியாதோர்

ஸ்வயமாகதா – தாமாக அழைப்பின்றி வருவோர்

 அதீர: கர்கஷ: ஸ்தப்த: குசேல: ஸ்வயமாகத: |

பஞ்ச விப்ரா ந பூஜ்யந்தே ப்ருஹஸ்பதிசமா அபி ||

 

 

Infirm, Harsh, Rigid, Ill dressed, Uninvited Visitor – இந்த ஐவரும் ப்ருஹஸ்பதியை ஒத்தவர்களாக இருந்தாலும் சரி, கௌரவிக்கத் தக்கவர்கள் அல்லர்.

 

இன்னும் சிலவற்றை அடுத்துப் பார்ப்போம்

 

***

 

 

 

 

காதல் முக்கோணத்தில் சிக்கிய புலவன்/அரசன்! (Post No.5214)

பர்த்ருஹரி, தனது முன்னாள் மனைவியைச் சந்திக்கும் ஓவியம்

Written by London swaminathan

 

Date: 13 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 7-42 am  (British Summer Time)

 

Post No. 5214

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

ஆங்காரம் உள்ளடக்கி ஐம்புலனைச் சுட்டறுத்து

தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம்பெறுவது எக்காலம்?

 

வேதாந்த வேதம் எல்லாம் விட்டு ஒழிந்தே நிட்டையிலே

ஏகாந்தமாக இருப்பது இனி எக்காலம்?”– —பத்ரகிரியார் புலம்பல்

 

பர்த்ருஹரி என்ற பெயரில் புலவர்களும் அரசர்களும் இலக்கிய வித்தகர்களும் இருந்தனர். விக்ரமாதித்தன் என்ற பெயரில் பல மன்னர்கள் இருந்தனர். பத்ரகிரியார் என்ற தமிழ் சித்தரும் பர்த்ருஹரியும் ஒரே கதை உடையவர்கள் அவருடன் பட்டினத்தாரும் சம்பந்தப்படுத்தப் படுகிறார்; ஒரே குழப்பம்!!! ஆனால் இதற்குள் ஒரு சுவையான கதை இருக்கிறது!

 

முதலில் கதையைப் படித்துவிட்டு ஆராய்ச்சியைத் தொடர்வோம்.

 

உஜ்ஜைனி நகரத்தில் பர்த்ருஹரி என்று ஒரு அரசர் இருந்தார். அவரை ஒரு பிராஹ்மணன் சந்தித்து ஒரு அற்புத பழத்தைக் கொடுத்து இதைச் சாப்பிடுவோர் நீண்ட காலம் வாழ்வர் என்றார்.

 

பர்துருஹரியின் பல மனைவியரில் இளையவர்தான் அவரது மனதைக் கவர்ந்த பேரழகி; அவள் பெயர் பிங்களா. ஆகையால் அன்புக் காதலி பிங்களாவுக்கு அந்தப் பழத்தைக் கொடுத்து “அன்பே! ஆருயிரே! தேனே! கற்கண்டே! இதை சாப்பிட்டவர் நீண்ட காலம் வாழ்வர் என்று ஒரு பெரியவர் சொன்னார். என் இதய ராணியான உனக்காக இதைக் கொண்டு வந்தேன்” என்று பகர்ந்தார்.

அவர் நாதா! உங்கள் அன்பே உலகில் பெரியது என்று சொல்லி, அதை ஒளித்து வைத்து, அவளது கள்ளலக் காதலன் போலீஸ் அதிகாரி மஹிபாலனுக்கு அளித்தாள். அவனுக்கோ பிங்களாவை விட ஒரு பேரழகி காதலி இருந்தாள் அவள் பெயர் லாகா.

 

“உலகிலேயே நீதான் அழகி” என்று சொல்லி அவளை ஏமாற்றிவிட்டு, அதை லாகாவிடம் கொடுத்தான். அவளுக்கோ மன்னர் மீதூ தீராக் காதல்! ஆறாக் காதல்! ஆகையால் அந்தப் பழத்தைக் கொண்டு வந்து

பர்த்ருகிரியாரே நீர்தான் என் இதய ராஜா; இது ஒரு அற்புத பழம். இதை ஒரு பெரியவர் எனக்குக் கொடுத்தார். இதைச் சாப்பிட்டவர் நீண்ட காலம் வாழ்வர் என்று சொல்லி பர்த்ருஹரியிடம் கொடுத்தாள்.

 

அவர் நொந்து போனார்; வெந்து போனார்; உளவாளிகள் மூலம் முக்கோணக் காதலை அறிந்தார். இந்த உலகில் நிலைத்தது காமமும் அல்ல; நமது உயிரும் அல்ல என்ற ஞானோதயம் பிறந்தது; தனது

சஹோதரனான விக்ரமாதித்யனிடம்  ஆட்சியை ஒப்படைத்து துறவியானார்.

 

இவர்தான் புகழ் பெற்ற 300 ஸம்ஸ்க்ருதப் பாடல் இயற்றிய பர்த்ருஹரியா என்பது அறிஞர்கள் விவாதிக்கும் விஷயம் ஆகும். அந்த பர்த்ருஹரி ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். அவர் நீதி சதகம் 100, ச்ருங்கார சதகம் 100, வைராக்ய சதகம் 100 என்று 300 பாடல்களை ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் மழைபோலப் பொழிந்து உலகப் புகழ் பெற்றவர்.

 

இது தவிர வாக்படீயம் முதலிய இலக்கண நூல்களை இயற்றிவர் ஒருவரும் உளர். ஆக  காலத்தால் வேறுபட்ட பர்த்ருஹரிக்கள் யார் யார், அவர்தான் பத்ர்கிரியார் எனப்படும் தமிழ் சித்தரா என்று காலாகாலமாக அறிஞர் பெருமக்கள் விவாதித்து வருகின்றனர்.பல விக்ரமாதித்யன்கள்; பல பர்த்ருஹரிக்கள்; கொஞ்சம் குழப்பம்தான்.

 

எது எப்படியாகிலும் சுவையான கதையுடன் ‘வாழ்க்கை நிலையாமை’ பற்றிய செய்தியும் கிடைக்கிறது. ‘வாழ்க்கை நிலையாமை’ பற்றிப் பாடாத தமிழ்ப் புலவரோ ஸம்ஸ்க்ருதப் புலவரோ இல்லை.

xxx

பர்த்ருஹரி, தனது முன்னாள் மனைவியைச் சந்திக்கும் ஓவியம்

 

நாட்டுப் புற பாடல்களில் பர்த்ருஹரி

வட இந்தியா முழுதும், குறிப்பாக ராஜஸ்தான், சட்டிஸ்கர் முதலிய மாநிலங்களில் பிச்சை எடுக்கும் ஆண்டிப் பண்டாரங்கள் இந்த பர்த்ருஹரியைப் புகழ்ந்து பாடிக்கொண்டே வருவர். அவரது பெயர் துறவியானவுடன் கோபிசந்த் ஆனது. அவர் கோரக்நாதர் என்பவரின் சீடர் என்றும் செப்புவர்

 

தமிழ் பத்ர கிரியாருக்கு பட்டினத்தார் குரு; வட இந்திய பர்த்ருஹரிக்கு குரு– கோரக் நாத். 500 ஆண்டுக் கால இடைவெளியில் பல பர்த்ருஹரிக்கள் இருந்தாலும் சுவை குறையாமல் பாடிச் சென்றுவிட்டனர்.

 

XXXX

தமிழ் சித்தர் பத்ரகிரியார்

பத்ரகிரியார் ஒரு புகழ் பெற்ற சித்தர். அவர் ஒரு அரசனாக இருந்ததாகவும் பட்டினத்தார் அவரை துறவியாக மாற்றியதாகவும்

ஒரு வரலாறு உண்டு. அவர் எழுதியது பத்ரகிரியார் புலம்பல் எனப்படும்.  சில இடங்களில் திருமூலரின் தாக்கம் தெரியும். இது ஒரு தத்துவப் பாடல் ஆகும்.  இவரது பார்வை ஏனைய சித்தர்களைப் போலத்தான். இவர் சிவ வாக்கியர் போல ஜாதிகளில் நம்பிக்கை அற்றவர்.  சம்த்துவத்தைப் போற்றும், ஜாதிகளை  எதிர்க்கும் கபிலர் அகவலை பத்ரகிரியாரும் குறிப்பிடுவார். அதே போல பத்திரகிரியாரை பிற்காலத்தில், ராமலிங்க சுவாமிகள் முதலானோர் பாடல்களில் போற்றுவர்.

 

இவரது காலம் பட்டினத்தார் காலமாகிய பத்தாம் நூற்றாண்டு ஆகும்.

 

பத்ரகிரியார் பாடலில் சில சுவையான பகுதிகள்

 

ஆங்காரம் உள்ளடக்கி ஐம்புலனைச் சுட்டறுத்து

தூங்காமல் தூங்கிச் சுகம்பெறுவது எக்காலம்?

 

வேதாந்த வேதம் எல்லாம் விட்டு ஒழிந்தே நிட்டையிலே

ஏகாந்தமாக இருப்பது இனி எக்காலம்?

 

ஆதிகபிலர் சொன்ன ஆகமத்தின் சொல்படியே

சாதிவகை இல்லாமல் சஞ்சரிப்பது எக்காலம்?

 

ஆசாரம் நேயம் அநுஷ்டானமும் மறந்து

பேசா மெய்ஞ்ஞான நிலை பெற்றிருப்பது எக்காலம்?

 

மனத்தை வில்லாக்கி வான் பொறியை நாணாக்கி

எனது அறிவை அம்பாக்கி எய்வது இனி எக்காலம்?

 

கடலில் ஒளிந்திருந்த கனல் எழுந்து வந்தால் போல்

உடலில் ஒளித்த சிவம் ஒளிசெய்வது எக்காலம்?

 

–பத்ரகிரியார் புலம்பல்

ஓவியங்கள்

நாடுப்புறப் பாடல்களில் மட்டுமின்றி ஓவியங்களிலும் பர்த்ருஹரியின் தாக்கத்தைக் காணலாம்.

 

மொகலாயர் கால ஓவியங்களில் பர்த்ருஹரி பிச்சை எடுக்கும் காலத்தில் தனது பழைய மனைவியைச் சந்தித்த ஓவியமும் உளது.

 

-subham–