மனதைத் தைக்கும் ஏழு முட்கள்; பர்த்ருஹரி வருத்தம் (Post No.6078)

written by London swaminathan

swami_48@yahoo.com


Date: 15 FEBRUARY 2019


GMT Time uploaded in London –12-08


Post No. 6078

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog. ((posted by swamiindology.blogspot.com AND tamilandvedas.com))

விஷ முறிவுக்கு ரத்னங்கள், -மூலிகைகள் மநு நீதி நூல் தகவல் (Post No.5999)

Written by London swaminathan

swami_48@yahoo.com


Date: 28 JANUARY 2019
GMT Time uploaded in London -9-45 am
Post No. 5999
Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

மநு நீதி நூல்- பகுதி 38 (7-162 to 7-226)

இன்று ஏழாவது அத்தியாயத்தை முடித்து விடுவோம். மநு நீதி நூல் நிறைய, சட்டத் தொடர்பில்லாத விஷயங்களையும் தருகிறது. மேலும் பல உரைகாரர்கள், அவர் சொல்லும் ஒவ்வொரு விஷயத்துக்கும் தரும் விளக்கங்கள், ஒரு கலைக்களஞ்சியத்துக்கும் மேலான தகவல்களை அளிக்கிறது. தமிழில் இது கிடைக்கதது நமது துரதிருஷ்டமே. இந்தியிலும், ஸம்ஸ்க்ருதத்திலும், ஓரளவுக்கு ஆங்கிலத்திலும் மட்டும் கிடைக்கிறது.

ஏழாவது அத்தியாயத்தின் இறுதிப் பகுதி பெரும்பாலும் போர் தொடுக்கும் முறை, நண்பர்கள், எதிரிகள் யார், மன்னரின் அன்றாடப் பணியில் எடுக்க வேண்டிய முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் என்ன, உளவாளிகள் ரிப்போர்ட் ஆகியன பற்றியதே. ஆயினும் அவர் சொல்லும் சுவையான விஷயங்களை புல்லட் பாயிண்டுகளில் தருகிறேன். முடிந்தால் இணைப் பையும் படியுங்கள். இன்னும் ஐந்து அத்தியாயங்கள் உள. அவைகளையும் வரிசையாகக் காண்போம்.

1.முதலில் பல ஸ்லோகங்களில், படையெடுக்க இரண்டு முறைகள், நண்பர்களை ஏற்படுத்த இரண்டு முறைகள், முகாமிட,அணி வகுத்துச் செல்ல இரண்டு முறைகள் என பல விஷயங்களை இரட்டை இரட்டையாகப் பிரித்து இருக்கிறார்.

2.ஸ்லோகம் 7-180 ல் அரசியலில் விவேகமான செயல் என்ன என்று விளம்புகிறார்.

3.ஸ்லோகம் 7-182ல் படை எடுக்க மார்கழி முதலிய மாதங்கள் உகந்தன என்று செப்புகிறார். இந்தியாவில் அந்த மாதங்களில் பருவநிலை சாதகமாக இருக்கும்; உணவு தான்யங்கள் அதிகம் கிடைக்கும் என்று இது பற்றி பாஷ்யக்காரர்கள் வியாக்கியானம் செய்கின்றனர்.

4.ஸ்லோகம் 7-185 ல்மூன்று வகை சாலைகள் பற்றிப் பேசுகிறார்.

5.ஸ்லோகம் 7-187 ல் படைகளை அணிவகுக்கும் வியூகங்கள் பற்றி அறிவுரை பகர்கிறார்; மஹா பாரத யுத்ததில் இதை அதிகம் காண்கிறோம். அபிமன்யு, சக்ர வியூகத்தில் இருந்து வெளியே வரக் கற்காத குற்றத்தையும் சிற்பங்களில் காண்கிறோம்.

6.ஸ்லோகம் 7-193 ல் எந்த நாட்டு சிப்பாய்களை முன்னனியில் நிறுத்த வேண்டும் என்றும் மொழிகிறார். அந்த தேச வீரர்கள் மற்றவர்களை விட உயரமானவர்கள் என்பது வியாக்கியானக் காரர்களின் விளக்கம்.

7.ஸ்லோகம் 7-210ல் பயங்கர எதிரி யார் என்று விளக்குகிறார். அறிவுள்ள எதிரியைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டும் என்பார்.

8.ஸ்லோகம் 7-218 ல் உணவில் விஷம் கலக்காமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என்று எச்சரித்துவிட்டு மந்திரங்கள், ரத்தினங்கள், மூலிகைகள் மூலம் உணவை விஷமற்றதாக்க ஆக்கலாம் என்கிறார்.

9.ஸ்லோகம் 7-223 ல் தினமும் ரஹஸியமாக உளவு அறிக்கைகளைப் பெற வேண்டும் என்பார்.

10.இறுதிப் பகுதியில் ஒரு மன்னன் அன்றாடம் செய்ய வேண்டிய டைம் டேபிள் time table ,கால அட்டவணை- தருகிறார்.

11.ஸ்லோகம் 7-206 ல் ஒரு போரினால் கிடைக்கும் மூன்று ஆதாயங்கள் புது நண்பர்கள், தங்கம், நாடு என்று சொல்கிறார்.

இணைப்பில் மேல் விவரம் காண்க.

–subham–

பிலிப்பைன்ஸ் நாட்டில் மநுவின் சிலை (Post No.5876)

Written by London swaminathan

swami_48@yahoo.com
Date: 3 JANUARY 2019
GMT Time uploaded in London 7-02 am
Post No. 5876
Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

TAGS- பிலிப்பைன்ஸ், மநு சிலை, தென் கிழக்கு ஆசியா,மநு செல்வாக்கு

வாழ்க்கையில் முன்னேற மநு தரும் 4 டிப்ஸ்! (Post No.5859)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 30 December 2018
GMT Time uploaded in London –18-37
Post No. 5859


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

மநு நீதி நூல்- பகுதி 37

மனு தர்ம சாஸ்திரத்தின்  ஏழாவது அத்தியாயத்தில் 99 ஸ்லோகங்களைக் கண்டோம். இன்று 160 வரை காண்போம். முதலில் இணைப்பைப் படிப்பதற்கு முன்னால் சுவையான விஷயங்களை புல்லட் பாய்ண்டு bullet points களில் தந்து விடுகிறேன்.

மநுவை உலக மஹா ஜீனியஸ் genius என்று புகழ்வதற்குக் காரணம் அவர் இங்கே கூறும் நிர்வாக அமைப்பு, உளவாளி விஷயம், தூதர் விஷயம், அரசனின் அன்றாட ஆலோசனை, வரிவிதிப்பு விஷயம் ஆகியன ஆகும்.

மநுவின் மஹா மேதவித் தனத்துக்கு சர்டிபிகேட் கொடுப்பவர் தமிழ் வேத மஹா முனிவர் திருவள்ளுவ நாயனார் ஆவார். மநு சொல்லும் எல்லா விஷயங்களையும் அவர் அரசியலில் சொல்லி  விடுகிறார். சில மநு ஸ்லோகங்களை வள்ளுவர் அப்படியே தருகிறார்.இதை நானும் தனிக் கட்டுரைகளில் தந்துள்ளேன். அந்தக் காலத்தில் பேராசிரியர் V R . ராமச்சந்திர தீட்சிதர் முதல் தற்காலப்  பேரறிஞர் டாக்டர் இரா. நாகசாமி வரை அனைவரும் பிட்டுப் பிட்டு வைத்துவிட்டனர்.

அழகான அட்வைஸ் Advice

ஸ்லோகம் 7-99 முதல் 7-102 வரை மன்னர்களுக்கு புத்திமதி சொல்கிறார். அந்த 4 புத்திமதிகளும் அரசியல், நிதித் துறையில் வெற்றி அடைய விரும்புவோருக்கும் பொருந்தும்.

ஸ்லோகம் 102, 105, 110 முதலியவற்றின் எதிரொலியைத் திருக்குறளிலும் காணலாம்.

ஆமையும் கொக்கும்

ஆமை போல அடக்கம்- இது பகவத் கீதை முதல் திருமூலர் வரை கையாளும் இந்து உவமை; கொக்கு போலக் காத்திரு என்பதும் பர்த்ருஹரி முதல் வள்ளுவன் வரை காணலாம்.இதற்கெல்லாம் ஆதி மூல காரணம் மநு ஐயாதான்.

மநுவைப் படிக்கும் ஆங்கிலேயர்கள், வெள்ளைத்தோல் அறிஞர்கள் , அனைவரும் ஒரு விஷயத்தை மனமுவந்து அளிகின்றனர். மநு சொல்லும் தெய்வங்களனைவரும் வேத காலக் கடவுளர்.ஆகையால் அவர் வேத காலத்தை ஒட்டியவர் என்று தெளிவு  பெற்றனர்.அண்மைக்கால ஸரஸ்வதி நதி ஆய்வும் மநுவை கி.மு 2000 க்கு முன்னர் தள்ளிவிட்டதை முன்னரே பார்த்தோம்.ஆயினும் ‘சூத்ராள்’ பற்றிப் பல விஷயங்களை சுங்க வம்ஸ மன்னர்கள் சேர்த்துள்ளனர் அல்லது அவர்கள் பிராஹ்மண அரசர்களென்பதால் எவரோ துணிச்சலாகக் ‘கை வைத்திருக்கலாம்’. அவர் சொல்லும் ஒட்டு மொத்த விஷயங்களையும்   பார்க்கையில் இவை பிற் சேர்க்கைஎன்பது வெள்ளிடைமலை என விளங்கும்.

அட்டை போல உறிஞ்சு, கன்று போல பால் குடி, தேனீ போல தேன் எடு (sloka 129)

இது அவர் வரிவிதிப்புக்குக் கொடுத்த அட்வைஸ். இதற்கு முன்னர் ஆமை, கொக்கு, ஓநாய்,சிங்கம் முதலிய உவமைகள் வருகின்றன.இந்த மூன்று பிராணிகள்  பற்றி   மநு சொன்னதை ஒன்பது உரைகாரர்களும் ‘சிக்’கெனப்பிடித்து அழகாக விளக்கினர்.

பணக்காரர்களாக இருந்தால் எங்கள் பிரிட்டனைப்போல 60% வரி; ட்டை போல உறிஞ்சு.இங்கு 60000 க்கு மேல் சம்பளம் இருந்தால் அட்டை (leech), இரத்தத்தை உறிஞ்சுவது போல உறிஞ்சிவிடுவர் (கடுமையான வரிவிதிப்பு).

என்னைப்போ ல ஏழைப் பங்காளர்-மிடில் கிளாஸ் middle class – என்றால் கன்று(calf)  போல வரி விதிப்பு! பாதி உனக்கு, பாதி எனக்கு.

மிக ஏழை என்றால் தேனீ (bee)  தேன் எடுப்பது போல வரிவிதிப்பு. அதாவது மலருக்கு ஒரு தீங்கும் இல்லை. மலருக்கு மகரந்தச் சேர்க்கை மூலம் பலன் வேறு! அதுவும் மலருக்குத் தேவை இல்லாத தேன். இப்படி அற்புதமான வரி விதிப்பு முறையை மநு கூறுகிறான்  ஸ்லோகம் 129

சங்க இலக்கியத்திலும் ஸம்ஸ்க்ருத இலக்கியம் நெடுகிலும், விளைச்சல்,உற்பத்திப் பொருட்களுக்கு  ஆறில் ஒரு பங்கு  வரி விதிப்பு பேசப்படுகிறது.இதற்கும் மூல புருஷன் ஐயா மநு தான்.

எங்கள் பிரிட்டனிலும் VAT 17.5 சதவிகிதம்தான்! ஆறிலொரு பங்குதான்! மநு சொன்னதை இன்றுவரை பிரிட்டன் பினபற்றுகிறது.

மநு சொன்ன விஷயங்களில் சூத்ராள் எதிர்ப்புப்  பிற்சேர்க்கை ஸ்லோகங்களைக் குப்பைத் தொட்டியில் தூக்கி எறிந்துவிட்டால் அதிசய விஷயங்களைக் காணலாம். ஆனால் அப்படி எறிந்தால், பாவம் மார்கஸீயங்களும் திராவிடங்களும் பேசுவதற்கு எதுவுமின்றித் தவியாய்த் தவிப்பார்கள்!!

ஆபயன் குன்றும் அறு தொழிலோர் நூல் மறப்பர்!!

ஸ்லோகம் 7-135 முதல்  வேத பண்டிதர்களுக்கு வரி போடாதே என்கிறார். வள்ளுவரும் பசுக்கள் பால் தராது, பிராஹ்மணர்கள் வேதத்தை மர்றந்து விடுவர்- அரசன் நேர்மையான ஆட்சி செய்யவிடில்  என்று கடும் எச்சரிக்கை விடுக்கிறான்.(காண்க ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல்மறப்பர் — குறள்

தஸ்யூ யார்?

ஸ்லோகம் 7-143ல் தஸ்யூ என்றால் திருடன் என்று சொல்கிறார். பத்தாவது அத்தியாயத்தில் மேலும் பிரஸ்தாபிக்கிறார். அதையும் பின்னர் காண்போம். உலகிலுள்ள எல்லா சமுதாயத்திலும் நல்லோரும் தீயோரும் உண்டு . நாடாள வந்த அயோக்கியர்களும், மதத்தைப் பரப்ப வந்த கிராதகர்களும் தஸ்யூ என்றால் திராவிடர்கள், பழங்குடி மக்கள் என்று பொய் மூட்டை கட்டி விட்டனர். தத்துப்பித்து திராவிடங்களுக்கும், மார்கஸீய விஷமங்களுக்கும் ‘கோதுமை அல்வா’ போட்டது போல ஆயிற்று. சாகுந்தலத்திலும் கூட தஸ்யூ என்றால்  கொள்ளைக்காரன் என்று காளி தாஸன் விளம்புவான். நம் நாட்டைக் கொள்ளையிட்ட பிரிட்டானியர்கள் நம்மைப் பொறுத்த ட்டில் தஸ்யூக்கள்!

பெண்கள் ஜாக்கிரதை

மன்னர்கள் ரஹஸிய ஆலோசனைக் கூட்டத்தில் பெண்கள், கிளிகள், மைனாக்கள் போன்றவை இருந்தால் ஆபத்து என்கிறான்– மநு ஸ்லோகம் 7-150

அண்மையில் பிரிட்டனில்கூட ஒரு கள்ளக் காதலி வருகையை மைனா சொல்லிக் கொடுத்து பத்திரிக்கைகளில் பெரிய செய்தி வெளியானது. பெண்கள் பற்றி மஹாபாரதம் முதல் கம்ப ராமாயணம் வரை இப்படி ஒரு ரஹஸியம் காக்க முடியாத செய்தி உளது

பெண்கள் வேலைசெய்வது பற்றியும் சொல்லுவதால், மநுவின் காலத்தில் பெண்கள் வேலை செய்தததும் தெரிகிறது –ஸ்லோகம் 125

சம்பள விகிதாசாரம் 126 முதல்

அம்சமான organization ஆர்கனைசேஷன்

மநு 7-110 முதல் 7-10 வரை நிர்வாகத்தை எப்படி நடத்துவது என்பதை அழகாகச் செப்புகிறான்

ஸ்லோகம் 7-153 முதல் தூதர்கள்,உளவாளிகளமைப்பு பற்றிப் பேசுகிறான். ராமாயண, மஹாபரதத்தில் தூதர், உளவாளிகள் பற்றிப் படிக்கிறோம். உலகில் நாகரீக முதிர்ச்சி அடைந்த நாடுகளில் மட்டுமே இது இருக்கும். எகிப்திய, பாபிலோனிய, கிரேக்க நாகரீகங்களில் இப்படி விரிவானதொரு நீதி நூல் இல்லாமையால் நாம்தான் உலகிற்குக் கொடிகள், சின்னங்கள், தூதர் முறை, உளவாளி அமைப்பு என்பதை எல்லாம் கற்றுத தந்தோம் என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக் கனி எனவிளங்கும்.

நான்  மேலே பிரஸ்தாபித்த பெரும்பாலான விஷயங்கள் ஒன்பது உரைகாரர்களின் வியாக்யானங்களிலிருந்து புலனாகின்றன. குறிப்பாக காமாந்தகியின் நீதி சாரம் என்னும் நூல் எடுத்தாளப்படுகிறது.

மரண தண்டனை ஜிந்தாபாத்

வள்ளுவன் மரணதண்டனை ஆதரவாளன். கொலையில் கொடியாரை வேந்தொறுத்தல்– என்ற குறளில் கொலைகாரர்களை களை எடுப்பது போலப் பிடுங்கி எறி என்பான் வள்ளுவந்0– இது மநு ஸ்லோகத்தின்  மொழி பெயர்ப்பு

கருமிகளைக் கண்டால் கையை முறுக்கி தாடையில் ஒரு குத்து விட்டுக் காசைப் பறி என்பான் வள்ளுவன் (காண்க- கயமை அதிகாரம்1077, 1078, 550, 1224).

இதுவும் மநு சொன்னதே. மன்னர்கள் ,வன்செயலைப்– பலவந்தத்தைப் பயன்படுத்தத் தயங்கக் கூடாது என்பான் மநு.

காண்க ஸ்லோகம் 99-160

பாபிலோனிய ஹம்முராபியின் 282 சட்ட விதிகளில் பக்கத்துக்குப் பக்கம் ‘கொல், கொல், கொல்’ என்று கொக்கரிக்கிறான்.ஆனால் மநுவில் அளவோடு தண்டனைகள் பேசப்படுகின்றன.

7-99. Let him strive to gain what he has not yet gained; 
what he has gained let him carefully preserve; 
let him augment what he preserves, and 
what he has augmented let him bestow on worthy men.

100. Let him know that these are the four means for securing the aims of human (existence); let him, without ever tiring, properly employ them.

101. What he has not yet gained, let him seek to gain by his army; what he has gained, let him protect by careful attention; what he has protected, let him augment by various modes of increasing it; and what he has augmented, let him liberally bestow on worthy men.

7-102. Let him be ever ready to strike, 
his prowess constantly displayed, and 
his secrets constantly concealed, and 
let him constantly explore the weaknesses of his foe.

tags-மநு நீதி நூல்- பகுதி 37

–தொடரும்

வித்யாரண்யர் செல்வம் கேட் டு ஏமாந்த கதை (Post N0.5809)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 21 December 2018
GMT Time uploaded in London – 13-32
Post No. 5809


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

                                     !

நீதி சதகம்- பர்த்ருஹரி

பாடல் 44

யத்தாத்ரா நிஜபாலபட்டலிகிதம் ஸ்தோகம் மஹத்தா தனம்

தத்ப்ராப்னோதி மருஸ்தலேபி நிதராம் மேரௌ ச நாதோதிகம்

தத்திரோ பவ வித்தவத்சு க்ருபணாம் வித்திம் வெருதா மா க்ருதாஹா

கூபே பஸ்ய பயோநிதாவபி கடோ க்ருஹ்ணாதி துல்யம் ஜலம்- 44

“ஒருவனுடைய நெற்றியில் பிரம்மா எழுதிவைத்த அளவே அவனுக்கு செல்வம் கிடைக்கும். அவன் பாலைவனத்தில் வசித்தாலும்  இது கிடைக்கும். மேரு மலையில் வசித்தாலும் இதைவிடக் கூடுதலாக எதுவும் கிடைக்காது. ஆகையால் பொறுமையுடன் இரு. பணக்காரர்களிடம் சென்று அடிபணிந்து முகத்துதி செய்யாதே. ஒரு குடத்தைக் கடலில் முக்கினாலும், கிணற்றில் முக்கினாலும் குடத்தின் அளவுக்கே தண்ணீர் கிடைக்கும்”.

தலைவிதிப்படியே செல்வம் கிட்டும் என்பதை விளக்க ஒரு கதை, இந்து சமய நூல்களில் உள்ளது:–

வித்யாரண்யர் என்பவர் தென்னாட்டில் துலுக்கர்களின் ஆட்சிக்கு சாவு மணி அடித்த பெரிய மஹான். அவர் இளம் வயதில் செல்வம் வேண்டி தவம் இருந்தார். இவரது தவத்தை மெச்சிய தேவி, அவர் முன் தோன்றி,

அன்பனே! உன் தவத்தை மெச்சுகிறோம் ஆனால் இந்த நற்பிறப்பில் உமக்கு செல்வம் கிடைக்க வழியில்லை. உமது தலைவிதி அப்படி.

ஆயினும் வேறு ஏதாவது ஒரு வரம் கேள்;  அதைத் தருகிறேன் என்றாள்.

வித்யாரண்யர் யோசித்தார். தேவியயையே   மடக்கி விடுவோம் என்று ஒரு கிடுக்கிப் பிடி போட்டார். நான் ஸந்யாஸம் வாங்கினால் அது டுத்த பிறவிதானே. இப்போதே ஸந்யாஸி ஆகிறேன். அடுத்த பிறவிக்கான செல்வத்தைக் கொடு என்று கேட்டார்.

தேவியும் சிரித்துக் கொண்டே ‘டன்’ கணக்கில் அவர் முன் தங்கப் பாளங்களை வைத்துவிட்டு மறைந்து விட்டாள்

வித்யாரண்யரோ ஸத்யம் தவறாத மஹா யோகி. ஸந்யாஸம் எடுத்த அடுத்த நிமிடமே அவருக்குப் புரிந்தது; எதிலும் பற்று  இருக்கக் கூடாது என்பது.

அடடா! தேவியிடம் ஏமாந்துவிட்டோமே. ஸந்யாசமும் செல்வமும் ‘சூடான ஐஸ்க்ரீம் என்பது போல ஆயிற்றே’ என்று உணர்ந்தார். அந்தக் காலத்தில் துலுக்கர்களின் அட்டஹாசம் பெருகிக்கொண்டே வந்தது; இந்து தர்மம் அழிபட்டு  வந்தது. அவர் கண் முன்னால் இரண்டு ஆட்டு இடையர்கள் தென்பட்டனர். அவர்களிடம் பிரம்மாண்டமான செல்வத்தைக் கொடுத்து படை திரட்டச் சொன்னார். அவர்களும் உரிய பயிற்சி பெற்று மாபெரும் படை திரட்டி விஜய நகரப் பேரரசை நிறுவி தென்னாட்டில் புகுந்த துலுக்கப் படைகளை விரட்டி அடித்தார் கள்.

விதிப்படி செல்வம் கிட்டும் என்பதற்கு இது ஒரு எடுத்துக் காட்டு. பர்த்ருஹரி சொல்லுவது போல, பாலைவனத்தில் இருந்தாலும் செல்வம் கிட்டும் என்பதற்கிணங்க ஹரிஹரன், புக்கன் என்ற இருவருக்குச் செல்வம் போய் சேர்ந்து விஜய நகரப் பேரரசு உதயமானது.

விதியே வலியது என்னும் வள்ளுவன் கருத்து

திருவள்ளுவரும் தமிழ் வேதமான திருக்குறளில் மிகத் தீவிரமாக விதியின் வலிமையை விளக்குகிறார்.

கர்ம வினை என்பதுதான் இந்துமத்தின் சிறப்புக் கொள்கை. இந்து மதத்தைத் தொடர்ந்து பாரதத்தில் எழுந்த பிற மதங்களான சமணம், பவுத்தம்,

சீக்கியம் ஆகியனவும் கர்மவினைக் கொள்கையில் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளன.

இதோ விதியை வலியுறுத்தும் முக்கியக் குறள்கள்

வள்ளுவனும் விதியின் காரணமாகவே ஒருவனுக்கு செல்வம் கிடைக்கிறது என்னும் பர்த்ருஹரி கருத்தை ஆதரிக்கிறான்:

ஆகூழால் தோன்றும் அசைவின்மை கைப்பொருள்

போகூழால் தோன்றும் மடி- 371

பொருள்

ஒருவனுக்கு பணம் வரக்கூடிய தலைவிதி இருக்குமானால் அவனுக்கு முயற்சி தோன்றும்;அவன் தலைவிதி பணம் வரக்கூடாது என்றால் அவனை சோம்பல் ஆட்கொள்ளும்

பிரம்மாதான் நெற்றியில் எழுதுகிறான் என்பதை வள்ளுவனும் ஒப்புக்கொள்கிறான்

வகுத்தான் வகுத்த வகையல்லால் கோடி

தொகுத்தார்க்கும் துய்த்தல் அரிது- 377

கோடி கோடியாகப் பொருள் சேர்த்து இருந்தாலும் நம் விதியை வகுக்கும் இறைவன் எழுதியபடியே நடக்கும்

ஊழிற் பெருவலி யாவுள மற்றொன்று

சூழினும் தான் முந்துறும்- 380

தலை விதியை விட, வேறு வலி மையானது ஏதேனும் இருக்கிறதா?

statue of Brahma

அவ்வையார்

ஒரு குடத்தை எவ்வளவு தண்ணீரில் முக்கினாலும், குடத்தின் கொள் அளவுக்கே தண்ணீர் மிஞ்சும் உள்ளே தங்கும் என்பதை பர்த்ருஹரியிடமிருந்து அவ்வையாரும் எடுத்தாண்டுள்ளார்.

இதோ அந்தப் பாடல்

ஆழ அமுக்கி முகக்கினும் ஆழ்கடல்நீர்
நாழி முகவாது நால்நாழி – தோழி
நிதியும் கணவனும் நேர்படினும் தத்தம்
விதியின் பயனே பயன்.18.Though you dip the measure deep in the deep sea water, it will not contain four measures. O Maid ! Though riches and husband are choice, the happiness of the couple hangs on fate or destiny.மூதுரைப் பாடல் இது. இதை எழுதிய அவ்வையார் சங்க கால அவ்வையார் அல்ல. பர்த்ருஹரிக்குப் பல நூறு நூற்றாண்டுகள் பிறப்பட்டவர். பர்த்ருஹரி சொன்ன பல கருத்துக்கள் அவருக்குப் பின்னர் தோன்றிய பதினென் கீழக்கணக்கு நூல்களிலும்  உள.

இன்னொரு சிறப்பு- பிரம்மாதான் ஒருவனுடைய தலையில் அல்லது நெற்றியில் எல்லாவற்றையும் எழுதிவைக்கிறான் என்பதாகும்.

எழுத்துமுறையைக் கண்டுபிடித்தது இந்தியாதான் என்பதற்கு இதுவும் ஒரு சான்று. கல்வி, எழுத்து, படைப்பு, விதி ஆகியவற்றுக்குப் பிரம்மாவும், அவருடைய மனைவி ஸரஸ்வதியுமே அதிதேவதைகள் என்பது இமயம் முதல் குமரி வரையுள்ள நம்பிக்கை.

tags– வித்யாரண்யர் ,விதியே வலியது,நீதி சதகம், பர்த்ருஹரி

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

வரி விதிப்பது எப்படி? பர்த்ருஹரி, வள்ளுவன், மநு அறிவுரை (Post No.5793)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 17 December 2018
GMT Time uploaded in London – 8-33 am
Post No. 5793


Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

பர்த்ருஹரி நீதி சதகம் 40, 41, 42, 43

பர்த்ருஹரியின் நீதி சதகத்தைத் தொடர்ந்து காண்போம்

ஏழையாய் இருப்போனுக்கு ஒரு சில தானிய மணிகள் கிடைத்தால் மகிழ்ச்சி; ஆனால் அவனுக்கே நிறைய செல்வம் கிடைத்து கோடீஸ்வரன் ஆகிவிட்டாலோ உலகத்தையே ஒரு சிறு புல் என மதிப்பான். ஆக செல்வத்தின் தன்மை நிலையற்றது. ஒருவனுடைய சூழ்நிலையைப் பொறுத்தே அதன் முக்கியத்துவம்  உள்ளது

பர்த்ருஹரி நீதி சதகம் , ஸ்லோகம் 40

அதாவது செல்வம் ஒருவனை மாற்றி விடும். முதலில் சோற்றுக்கே லாட்டரி அடித்தவனுக்கு, லாட்டரி விழுந்து விட்டாலோ உலகத்தையே மதிக்கமாட்டான்

பரிக்ஷீணஹ கஸ்சித் ப்ருஹயதி யவானாம் ப்ரஸ்ருதயே

ஸ பஸ்சாத் ஸம்பூர்ணஹ கலயதி தரித்ரீம் த்ருண சமம்

அதஸ்சானே காந்தா குருலகுதயார்தேஷு தனினா

மவஸ்தா வஸ்தூனி ப்ரதயதி ச ஸங்கோசயதி ச- 40

இது செல்வம் வந்துவிட்டால் ஒருவன் தலைகால் புரியாமல் திரிவான் என்பதைக் காட்டும்.

தமிழிலும் பழமொழி உண்டு:

அற்பனுக்கு வாழ்வு வந்தால் அர்த்த ராத்ரியில் குடை பிடிப்பான் – என்று.

பஞ்சதந்திரக் கதைகளில் விஷ்ணு ஸர்மன் இதை இன்னும் அழகாக வருணிப்பான். முதலில் சோர்ந்து கிடந்த எலிகள், வயிறு கொழுக்கச் சாப்பிட்டவுடன் எகிரிக் குதிக்க ஆரம்பிக்கும் இதுவே செல்வம் வந்தவர்களின் நிலையும் என்பது விளங்கும்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரும் செல்வம் வந்தவுடன் ஒருவன் எப்படி மாறினான்  என்று சொல்லுகிறார்.

பரமஹம்ஸர்  சொல்கிறார்:-

பணம் என்பது வலிமைமிக்க, தீமைமிக்க கவர்ச்சிப்பொருள்.

ஒருவன் செல்வத்தைப் பெற்றதும் மிகவும் மாறிவிடுகிறான். வணக்கமும் அமரிக்கையும் உள்ள பிராம்மணன் ஒருவன் அடிக்கடி தக்ஷிணேஸ்வரத்து க்கு வருவதுண்டு. கொஞ்ச நாட்களுக்குப் பிறகு அவன் வரவேயில்லை. அவனுக்கு என்ன நேர்ந்தது என்பதும் எக்களுக்குத் தெரியவில்லை. ஒரு நாள் நாங்கள் படகு மார்க்கமாக கொன்னாகருக்குப் போனோம்.

படகிலிருந்து கீழே இறங்கும் போது, அந்தப் பிராம்மணன் பிரபுக்களைப் போல கங்கைக் கரையில் உடகார்ந்துகொண்டு, காற்று வாங்குவதைக் கண்டோம். அவன் என்னைக் கண்டதும்,

‘என்ன, ஸ்வாமி, சௌக்கியமா? ‘என்று கம்பீரத் தொனியுடன் கேட்டான். அவனது குரலில் இருந்த மாறுபாட்டைக் கவனித்ததும் நான் ஹிருதயனிடம், இவனுக்கு ஏதோ பணம் கொஞ்சம் கிடைத்திருக்கும் போலிருக்கிறது. என்ன மாறுதல் உண்டாகி இருக்கிறது, பார்த்தாயா? என்றேன். ஹிருதயன் விலா வலிக்கச் சிரித்தான்.

xxxx

வரி விதிப்பது எப்படி?

ஓ அரசனே! இந்தப் பூமி என்னும் பசுவிடம் இருந்து பால் கறக்க விரும்பினால், முதலில் கன்றுகள் என்னும் மக்களுக்கு உணவளித்துப் பாதுகாக்க வேண்டும். உனது மக்களை அன்புடனும் பரிவுடனும் போற்றிப் பாதுகாத்தால், பூமியானது கற்பக மரம் போல வேண்டியதை எல்லாம் உனக்கு அளிக்கும்.–41

இது எல்லா அரசுக்கும் இன்றும் பொருந்தும். முதலில் மக்களின் அடிப்படைத் தேவையைப் பூர்த்தி செய்யாவிட்டால் அரசனின் வரி விதிப்புகள் எதிர்ப்பையே சந்திக்கும்.

காளிதாசனும் கூட இதை வேறு விதமாகச் சொல்லுவான். ஆயிரம் கிரனணங்களால் கடல் நீரை சூரியன் உறிஞ்சுவது எதற்காகத் தெரியுமா? அதை மழை போல பூமியில் கொட்டதான் என்பான். ஆக அரசனுடைய வரிவிதிப்பு மக்களுக்காகவே!

வரி விதிப்பது பற்றி சாணக்கியன் எழுதிய அர்த்த சாத்திரத்தில் நிறைய விஷயங்கள் உள்ளது. அது உலகின் முதலாவது பொருளாதார நூல். ஆகையால் அதில் வியப்பேதும் இல்லை ஆனால் வள்ளுவன், காளிதாசன், மனு முதலானோர் பொருளாதார விடயங்களை எழுத வரவில்லை. ஆயினும் அவர்களும் இவ்விஷயத்தைத் தொட்டுக்காட்டியுள்ளனர்.

அட்டை போல உறிஞ்சு!

மனுவின் வரிவிதிப்பு அணுகுமுறையும் சிறிது வேறுபட்டது.

ஒரு அரசனானவன், அட்டை போல, கன்றுக்குட்டி போல, தேனீ போல கொஞ்சம் கொஞ்சமாக ஒரு ஆண்டுக்கான வட்டியைப் பெறவேண்டும்.(7-129)

அட்டை போல (இரத்தத்தை) உறிஞ்சு என்று சொல்லுவது அவ்வளவு நன்றாக இல்லையே என்று எண்ணலாம். ஆனால் இது பணக்காரர் விஷயத்தில் பொருந்தும். நான் வாழும் லண்டனில் கூட அதிக பணம் சம்பாதிப்போரின் பணத்தில் 60 சதவிகிதத்தை அரசாங்கம் எடுத்துக்கொள்ளும். இது என்னடா பகற்கொள்ளை? என்று எண்ணுவோம். ஆயினும் கம்பெனிகள் வாரி வழங்குவதால் இந்தக் கட்டுப்பாடு.

அட்டை என்னும் பூச்சி இரத்தத்தை உறிஞ்சியதாலோ, கன்றுக்குட்டி பால் குடித்ததாலோ, தேனீக்கள் தேன் எடுத்ததாலோ எந்தப் பிராணியும் எந்தப் பூவும் அழிவதில்லை.

பணக்கார்களுக்கு அட்டை போலவும், மத்திய தர வர்கத்துக்கு கன்று போலவும் ஏழைகளுக்கு தேனீ போலவும் வரி விதிப்புக் கொள்கை இருக்கட்டும் என்று மனு சொல்லாமல் சொல்லுவான்.

வள்ளுவன் சொல்லுவான்:

அதிக வரி விதிப்பது பாலைவனத்தில் கள்ளர்கள் வழிமறித்து எடுக்கும் பகற்கொள்ளைக்கு நேர் நிகர் என்று.

வேலொடு நின்றான் இடு என்றது போலும்

கோலொடு நின்றான் இரவு (குறள் 552)

பொருள்:- ஒரு அரசன் குடிமக்களை  வருத்தி கட்டாயப்படுத்தி வரி வாங்குவது, வேல் ஏந்திய வழிப்பறிக் கொள்ளைக்காரன் வழி மறித்து பொருளைப் பறிப்பதற்குச் சமம்.

காளிதாசன், அவனது ரகுவம்ச காவியத்தில் சொல்லுவான்:-

ப்ரஜானாமேவ பூத்யர்த்தம்

சதாப்யோ பலிமக்ரஹீத்

சஹஸ்ர குணமுத்ஸ்ரஷ்டும்

ஆதத்தே ஹி ரசம் ரவி: (ரகு 1-18)

சூரியன் தன் ஆயிரம் கிரணங்களால் பல வகையான இடங்களிலிருந்து நீரை எடுக்கிறான். நீரை எடுக்கும் போது நீர் நிலைக்குத் தீங்கு செய்வதில்லை. எடுத்த நீரை மழையாக திருப்பித் தரும்போது பயிர்களும் உயிர்களும் செழிக்கின்றன. மழை எந்த வேறுபாடுமின்றி எல்லோருக்கும்  உதவுவது போல அரசனும் உதவுவான்.

இந்துமத நுல்களில் நாடும் பூமியும் பசுவுடன் ஒப்பிடப்படுகிறது. பசு பால் தருவது போல பூமியும் வற்றாது வளம் கொழிக்கும்.

ராஜன் துதுக்ஷஸி யதி க்ஷிததேனுமேனாம்

தேனாத்ய வத்ஸமிவ லோகமமும் புஷாண

தஸ்மிஞ்ச ஸம்யகனிசம் புரிபுஷ்யமாணே

நானாபலம் பலதி கல்பலதேவ பூமிஹி-41

ஒரு அரசன் நியாயமாக ஆட்சி செய்தால் வளம் கொழிக்கும். அநியாய ஆட்சி செய்தால் வறட்சி நிலவும் என்னும் பர்த்ருஹரியின் கொள்கையில் வள்ளுவனுக்கும் உடன்பாடு  உண்டு

முறைகோடி மன்னவன் செய்யின் உறைகோடி

ஒல்லாது வானம் பெயல் – குறள் 559

நீதி முறை தவறி மன்னன் ஆட்சி செய்தால் அவன் நாட்டில் மழை பெய்யாமல் போகும்.

இயல்புளிக் கோலோச்சும் மன்னவன் நாட்ட

பெயலும் விளையும் தொக்கு – குறள் 559

தர்ம நூல்கள் செப்பும் படி ஆட்சி நடத்தும் மன்னவன் நாட்டில் மழையும் பெய்யும்; விளைச்சலும் பெருகும்.-559

இதையே காளிதாசனும் ரகு வம்ச காவியத்தில் செப்பினான் (5-29/33)

xxxx

அரசனும் விலை மாதும்

ஒரு அரசன் விலை மாதர் போன்றவன் என்று பர்த்ருஹரி சொல்லுவான். இக்கருத்து சங்க இலக்கிய நூலான புற நானூற்றிலும் (365) உள்ளது.

ஸத்யான்ருதா ச பருஷா ப்ரியவாதினீ ச

ஹிம்ஸ்ரா தயாலுஅபி சார்த்தபரா வதான்யா

நித்யவ்யயா ப்ரசுரனித்யதனாகமா ச

வாராங்கனேவ ந்ருபனீதிரனேகரூபா -42

ஒரு அரசனுடைய வாழ்வு ஒரு விபசாரியைப் போல பல உருவங்களை எடுக்கும். அவன் பொய்யும் பேசுவான்; மெய்யும் உரைப்பான். அவன் சுடு சொற்களும் பெய்வான்; இனிய சொல்லும் அருள்வான். கருணையுடன் இருப்பான்;சில நேரங்களில் கொடுங்கோலனாகக் காட்சி தருவான். அவன் கொடயாளியாகவும் இருப்பான்; கருமியாகச் செல்வத்தையும் சேர்ப்பான். சில நேரங்களில் பணத்தை விரயமும் செய்வான்- ஸ்லோகம் 42

இதை அடுத்த ஸ்லோகத்தில் என்ன சொல்கிறான் என்று பார்த்து ஒப்பிட வேண்டும். ஒருவனுடைய போக்கு எப்படியும் இருக்கலாம். அவனுடைய     அப்போதைய மனநிலையே இதற்குக் காரணம் என்றும் கொள்ளலாம் அல்லது அரசனானவன் இப்படி எல்லாம் இருக்கும் நிர்பந்தம் உண்டு என்றும் கருதலாம். ஆனால் அடுத்த ஸ்லோகத்தில் ஆறு நல்ல குணங்களைப் பட்டியலிட்டு  விடுகிறான். ஆகையால் பர்த்ருஹரியின் கொள்கை நமக்குத் தெளிவாகி விடுகிறது.

ஆக்ஞா கீர்த்திஹி பாலனம் ப்ராஹ்மணானாம்

தானம் போகோ மித்ரஸம்ரக்ஷனாம் ச

யேஷாமேதே ஷட்குணா நப்ரவ்ருத்தாஹா

கோஅர்த்தச்தேஷாம் பார்த்திவோபாஸ்ரயேண- 43

பொருள்

ஒரு அரசனுக்கு கீழ்க் கண்ட ஆறு குணங்கள் இல்லாவிடில் அந்த அரசனின் கீழ் வாழ்வதில் அர்த்தமே இல்லை; அரசனுக்குத் தேவையான ஆறு குணங்கள்–

ஆணை இடும் அதிகார தோரணை, புகழ், பிராமணர்களுக்கு பாதுகாப்பு வழங்கல், நண்பர்களைக் காப்பாற்றுதல், தானம், அதே நேரத்தில் இன்பமான வாழ்வு

வள்ளுவனும் இவைகளைச் சொல்லுகிறான்.

அரசனுடைய நீதி வழுவினால், பசுக்கள் பால் தராது; பிராமணர்களுக்கு வேதம் மறந்துவிடும் என்பான். இதன் பொருள்

கோ ப்ராஹ்மணேப்ய ரக்ஷதி (பசுவையும் பார்ப்பனர்களையும் போற்றுவதே நல்லாட்சியின் சின்னங்கள்)- குறள் 560

ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல் மறப்பர்

காவலன் காவான் எனின் -560

ஆக பாரதீய சிந்தனை இமயம் முதல் குமரி வரைஒன்றே!

परिक्षीणः कश्चित्स्पृहयति यवानां प्रसृतये
स पश्चात्सम्पूर्णः कलयति धरित्रीं तृणसमाम् ।
अतश्चानैकान्त्याद्गुरुलघुतया‌உर्थेषु धनिनाम्
अवस्था वस्तूनि प्रथयति च सङ्कोचयति च ॥ 1.40 ॥

राजन्दुधुक्षसि यदि क्षितिधेनुम् एतां
तेनाद्य वत्सम् इव लोकम् अमुं पुषाण
तस्मिंश्च सम्यगनिशं परिपोष्यमाणे
नानाफलैः फलति कल्पलतेव भूमिः ॥ 1.41 ॥

सत्यानृता च परुषा प्रियवादिनी च
हिंस्रा दयालुरपि चार्थपरा वदान्या ।
नित्यव्यया प्रचुरनित्यधनागमा च
वाराङ्गनेव नृपनीतिरनेकरूपा ॥ 1.42 ॥

आज्ञा कीर्तिः पालनं ब्राह्मणानां
दानं भोगो मित्रसंरक्षणं च
येषाम् एते षड्गुणा न प्रवृत्ताः
को‌உर्थस्तेषां पार्थिवोपाश्रयेण ॥ 1.43 ॥

tags-வரி விதிப்பது,  விலை மாது, பர்த்ருஹரி நீதி சதகம் 40, 41, 42, 43

–சுபம்—

Xxxx

கலைஞரின் கை எப்போதும் சுத்தமானது-மநு சர்ட்டிபிகேட் (Post 5682)

 

 

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 20 November 2018

GMT Time uploaded in London –11-12 AM
Post No. 5682

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

மநு நீதி நூல் – பகுதி 33

மநு தர்ம சாஸ்திரத்தின் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில் 110 ஸ்லோகம் வரை கண்டோம். இன்று இறுதி வரை பார்த்து ஐந்தாவது அத்தியாயத்தை முடிப்போம்.

1.இந்தப் பகுதி ரத்தின, தங்கம், வெள்ளி முதலிய பண்டங்களையும், பாண்டங்களையும் சுத்தம் செய்வது எப்படி என்று துவங்குகிறது. மநு, மனிதர்களின் சுத்தம் பற்றி மட்டுமன்றி ஏனையவற்றையும் விவாதிப்பது அக்கால நமபிக்கைகளைக் காட்டுகிறது.

கலைஞரின் கையும், பெண்ணின் வாயும் எப்போதும் சுத்தமானது-மநு சர்ட்டிபிகேட்

முதலில் புல்லட் பாயிண்டுகளில் (bullet points)

முக்கிய விஷயங்களை அலசுவேன்.

2.மநுவை எதிர்த்து துஷ்பிரசாரம் செய்யும் அயோக்கியர்கள் அடிக்கடி காட்டும் முக்கிய ஸ்லோகம் இந்தப் பகுதியில் வருகிறது. இந்துப் பெண்களுக்குச் சுதந்திரம் கொடுக்கக் கூடாது என்று

மநு செப்பியதாக வெளிநாட்டு விஷமிகளும், திராவிட, மார்கஸீய அரை வேக்காடுகளும் அடிக்கடி மேற்கோள் காட்டுவது ஸ்லோகம் 148. இதை மற்ற ஸ்லோகங்களுடன் கோர்வையாகப் படிக்கையில் மநு, ஒரு பெண்ணின் பாதுகாப்புக்காகச் சொன்னானே தவிர, சுதந்திரம் இருக்கக்கூடாது என்று செப்பவில்லை என்பது வெள்ளிடை மலையென விளங்கும். அது மட்டுமல்ல. வேறு இடங்களில் பெண்களுக்கு ஆதரவாக மநு சொன்ன விஷயங்களை வேண்டுமென்றே மறைப்பர். எந்தக் குடும்பத்தில் ஒரு பெண் அழக்கூடிய நிலைக்குத் தள்ளப் படுகிறாளோ அநதக் குடும்பம் வேரோடு சாயும்- அடியோடு அழியும் என்று மநு சொன்னதைக் காட்ட மாட்டர்கள் அயோக்கியர்கள். அது மட்டுமல்ல; பெண்களுக்குப் புத்தாடைகளையும், நகை நட்டுகளையும் வாங்கித் தந்து அவர்களை மகிழ்ச்சிக் கடலில் முழுக வைக்கும் இடத்தில்தான் தெய்வங்கள் வசிக்கும் என்று மநு சொன்னதையும் திருடர்கள் மறைப்பர். இதே அத்தியாயத்தில் கூட பெண்ணின் வாய் எப்போதும் சுத்தமானது என்று சொல்லுவதையும் கொடுக்காமல் ஸ்லோகம் 148-ஐ மட்டும் கொடுப்பவர்களை அயோக்கியர்கள் என்று எளிதில் இனம் காணலாம்.

இதைவிட முக்கியமானது இது சங்கத் தமிழ் பாடல்களிலும் உளது. பெண் என்பவள் பிறந்த இடத்துக்குச் சொந்தமானவள் அல்ல; அவள் ஓடிப்போனதைப் பற்றி ஏன் வருந்துகிறாய்? என்று ஒர் புலவர் பாடுகையிலும் இந்த விஷயம் வருகிறது.

 

3.அடுத்தபடியாக ‘தஸ்யூ’ என்னும் சொல்

வரும் ஸ்லோகம் 131. இதற்குத் திருடன், கொள்ளைக்காரன், புறம்போக்கு என்று பொருள். அந்த அர்த்தத்தில் உலகப் புகழ் காளிதாஸன் போன்றோர் பயன்படுத்துவதை அனவரும் அறிவர். ஆனால் ஆரம்பத்தில் வேதங்களை மொழிபெயர்த்த அயோக்கிய வெள்ளைக்காரர்கள், இதை ‘பழங்குடி மக்கள்’- ‘ஆரியர்களை எதிர்த்தவர்கள்’- என்று திருட்டுத்தனமாக மொழி பெயர்த்தனர். சங்க இலக்கியத்தில் சில ஜாதிகளைக் கொள்ளைக்காரர்கள், கொலைகாரர்கள் என்றும், கல்லாதவர்கள் என்றும் புலவர்கள் பாடியுள்ளனர். அதற்காக அந்த இனத்தையே நாம் பழிப்பத்தில்லை. இது போல எந்த சமூகத்திலும், ஜாதியிலும்  கொள்ளைக்காரர்கள் இருப்பர். ராபர்ட் கிளைவ் போன்ற வெள்ளைக்காரன் ஒரு தஸ்யூதான்.

பெண்ணின் வாய், கலைஞரின் கை

4.ஒரு பெண்ணை முத்தம் கொடுத்தால் அது எச்சில் ஆகாதா, ஒரு பறவை கொத்தி கீழே விழும் பழம் எச்சில் இல்லையா, குயவன், நெசவாளி, தச்சன் போன்றோர் செய்து கொடுப்பதை எல்லாம் பூஜையில், யாகத்தில் பயன்படுத்துகிறோமே இவை எல்லாம் கீழ் ஜாதியினர் தொட்டதுதானே என்று 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாதம் செய்த முட்டாள்களுக்கு மநு– மாபெரும் ஜீனியஸ் great genius– மாபெரும் உளவியல் நிபுணந் psychologist – அழகாகப் பதில் சொல்லிவிட்டான். இவை எல்லாம் எச்சில், தீட்டு, அசுத்தம் இல்லை – இல்லவே இல்லை. இந்த ஸ்லோகத்தை நான் கீழே தந்துள்ள திருலோக ஸீதாரமன் சரியாக மொழி பெயர்க்கவில்லை. காரணம் அவர் திருவைந்திரபுரம் இராமாநுஜாச்சாரியாரைக் கொண்டு மொழிபெயர்க்கப்பட்ட நூலை

எளிமையாக்கித் தந்தவரே; ஒரிஜினல் மொழி பெயர்ப்பாளர் அல்ல. மநு நூல் மீது உரை எழுதியோர், சரியான வியாக்கியானம் செய்து இது கைவினைஞர்கள், கலைஞர்களைக் குறிக்கும் என்று விளக்கியுள்ளனர்.

5.உடலில் ஏற்படும் 12 வகை அசுத்தங்கள் என்ன? (ஸ்லோகம் 134, 135)

6.ஐந்து வகை சுத்தி கரிப்பு முறைகள் என்ன?( ஸ்லோகம் 124) என்பன கவனிக்கத்தக்கவை

7.பிராமணன் சொன்னால் போதும் அதை சுத்தம் என்று எடுத்துக்கொள்ளலாம் என்று சொல்லும் ( ஸ்லோகம் 127) பகுதியும் குறிப்பிடத்தக்கது. அந்தக் காலத்தில் பிராஹ்மணர்கள் ஸத்திய சீலர்களாக இருந்ததால் அவ்வளவு மதிப்பு. வெளிநாட்டு யாத்ரீகர்களும் பிராஹ்மனர்களை உயர்த்திப் பேசியிருப்பது இதற்கு அத்தாட்சி பத்திரம் கொடுக்கும். அது மட்டுமல்ல. சங்க இலக்கியத்தில் அதிகமான செய்யுட்களை யாத்த கபிலரை மட்டும் பல புலவர்கள் ‘புலன் அழுக்கற்ற அந்தணாளன்’ — என்று புகழ்வதையும் கருத்திற்கொள்கையில் இதன் பொருள் பிரகாஸமாகும்.

என் சொந்த அநுபவம்–என் அம்மா, வீட்டு வாசலில் வரும் காய்கறிக்காரி, கீரைக்காரி, மாவடு விற்பனை செய்யும் பெண்மணியிடம் பொருட்களை வாங்குகையில், ‘இதோ பாரம்மா, இத்தனை  ,,,,,,, (நம்பரைச் சொல்லி) பொருட்களைத்தான் வீட்டுக்குள் கொண்டு செல்கிறேன், நன்றாகப் பார்த்துக்கொள்’ என்பார். அதற்கு அந்த

பெண்மணி, ‘அம்மா, நீங்கள் எல்லாம் சாமி மார் (பிராஹ்மணர்கள்), பொய் சொல்ல மாட்டீர்கள்; என்னிடம் காட்ட வேண்டாம்’ என்பாள். அநத அளவுக்கு உண்மை விளம்பிகளாகப் பிராஹ்மணர்கள் இருந்தவரை அவர்களை இலக்கியங்களும் பூசுரர்கள் (பூவுலகத்தில் வாழும் தேவர்கள்) என்று பாராட்டின.

8.தெய்வம் தொழாள்;

கணவனே கண்கண்ட தெய்வம்

கணவனே முதல் தெய்வம்- கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்தால், கடவுளைக் கும்பிட வேண்டிய அவஸியம் பெண்களுக்கு இல்லை என்று எல்லா இந்திய மொழி இலக்கியங்களும் விளம்பும். ஆனால் மநுவும், திருவள்ளுவரும் அடித்துக் கூறுவது போல வேறு எவரும் மொழிந்ததாக நாம் அறியோம். கணவனை மட்டும் வணங்கி தெய்வத்தை வழிபடாமல் இருக்கும் பெண்ணுக்கு அபூர்வ சித்திகள் உண்டாகும்; மழை பெய் என்றால் பெய்யும்;மழையை நில் என்றால் நிற்கும் ;முலையை விட்டு எரிந்து அக்கினி தேவனை அழைத்தால் அவன் மதுரை நகரையே (பார்ப்பனர்,பெண்கள், குழந்தைகள், நோயாளிகள், வயோதிகரை விடுத்து) எரிப்பான் என்பது வள்ளுவனும், இளங்கோவும் காட்டும் இந்துப் பண்புகள்; இதையே மநுவும் உரைப்பான் (sloka ஸ்லோகம் 155).

9.சதி என்னும் உடன்கட்டை ஏறுதலுக்கு எதிர்ப்பு- ஸ்லோகம் Slokas 156-158 ‘சதி’ இல்லை

ஸ்லோகம் 156 முதல் 158 வரையுள்ள ஸ்லோகங்கள், கணவன் இறந்தவுடன், மனைவி வாழும் முறை பற்றிச் செப்பும்; அது மட்டுமல்ல. மநு வேறு எங்குமே ‘சதி’ என்னும் உடன் கட்டை ஏறும் வழக்கம் பற்றி மொழியவில்லை. இது இரண்டு விஷயங்களைக் காட்டும்:-

1.ஒரிஜினல் மநு வாழ்ந்தது ரிக்வேதம் இருந்த 5000, 6000 ஆண்டுகளுக்கு  முந்தைய காலம். ஏனெனில் உலகின் பழைய நூலான ரிக் வேதமும் சதி பற்றி கதைப்பதில்லை. மேலும் ஸரஸ்வதி நதி பற்றியும் ‘ரிக்’கும், மநுவும் கதைப்பர். இவை எல்லாம் ஒரிஜினல் மநு தர்ம சாஸ்திரத்தின் சுவடுகள். ஆக மநுவைப் போல மகளிரைப் பாராட்டிய, போற்றிய பெருமகன் எவருமிலர் என்பதை ஐந்தாம் அத்தியாயம் வலியுறுத்துகிறது.

Tags–கலைஞரின் கை, சதி, சுத்தமானதுபெண்ணின் வாய்,

—-subham–

 

வெங்காயம் சாப்பிடுபவன் பிராமணன் இல்லை- மநு சவுக்கடி (Post No.5587)

Research Article Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 25 October 2018

Time uploaded in London – 7-54 am

(British Summer Time)

Post No. 5587

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

மநு நீதி நூல் – பகுதி 31

முதல் நான்கு அத்தியாயங்களை முடித்துவிட்டோம்; ஐந்தாவது அத்தியாயத்தின் முதல் 55 ஸ்லோகங்களை ஆராய்வோம்.

 

பிராஹ்மணர்கள் வெளிநாட்டுக்குப் போகக்கூடாது என்று மநு சொன்னதை முன்னர் எழுதினேன். பெண்கள் வெளிநாட்டுக்குப் போகக்கூடாது என்று தொல்காப்பியர் கட்டளை இட்டதையும் சொன்னேன். இப்பொழுது பிராஹ்மணர்கள் வெங்காயம், உள்ளிப் பூண்டு  (வெள்ளைப் பூண்டு), மஷ்ரூம் mushroom எனப்படும் காளான் ஆகியவற்றை சாப்பிடக்கூடாது (5-5, 5-19). சிலவகை மீன், மாமிசம் ஆகியவற்றை கடவுளுக்குப் படைத்தோ நீத்தாருக்குப் படைத்தோ உண்ணலாம் என்கிறார்.

வெங்காயம், பூண்டு சாப்பிடுபவன் ஜாதிப்ப்ரஷ்டம் ஆனவன் (தள்ளி வைக்கப்பட்டவன்) என்கிறார் 5-19

தப்பித் தவறி சாப்பிட்டுவிட்டால் கடுமையான விரதங்கள் நோன்புகளை அனுஷ்டிக்கக் கட்டளை இடுகிறார் (5-21, 5-20)

நோன்பு விவரங்களை 11 ஆவது அத்தியாயத்தில் தருவேன்.

இந்தப் பீடிகையுடன் நான் ‘மானவ தர்ம சாஸ்திர’த்தின் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தைத் தொடங்குவதற்குக் காரணம் என்ன?

இப்போதுள்ள மநு தர்ம சாஸ்திரத்தில் பல முரண்பாடுகள் உள்ளன. அந்த முரண்பாடுகளுக்குக் காரணம் அவ்வப்போது நிகழ்ந்த இடைச் சொருகல்கள் ஆகும்.

இன்னொரு விஷயத்தையும்  நினைவிற் கொள்ள வேண்டும் ; சட்டம் என்பது காலத்துக்கு காலம் மாறு படும்; இடத்துக்கு இடம் வேறு படும். அமெரிக்காவில் இன்றும் சில மாநிலங்களில் மரண தண்டனை உண்டு இன்னும் சில மாநிலங்களில் கிடையாது. இந்தியாவில் சில மாநிலங்களில் மதுவிலக்கு உண்டு. அங்கு பாட்டிலுடன் நின்றால் குற்றம்!

இனி ஐந்தாம் அத்தியாயத்தின் முக்கிய அம்சங்களைக் காண்போம்:

மநு நீதியை முழுதும் படிப்போர் அவருடைய அறிவாற்றலைப் புகழ்வர்; இடைச் செருகல்களைக் கண்டு கொள்வர். 40, 50 ஸ்  லோகங்களில் “சூத்ராள்” பற்றிச் சொன்னதைக் கூப்பாடு போட்டு அவரைத் திட்டத் தேவை இல்லை. ஏனெனில் “பிராஹ்மணாள்”களே அவரைப் பின்பற்றியதாகத் தெரியவில்லை.

இதே அத்தியாயத்தில் பிராஹ்மணர்கள் மாமிசம் சாப்பிடலாம்; அகஸ்தியரும் இதைச் செய்தார் என்று ஒரு வரி வருகிறது. இது ஒரு நல்ல ஜோக்/ joke தமாஷ்.5-22

அகஸ்தியர் கதையில் அவர் வாதாபி,என்ற அரக்கனை, அவன் சஹோதரன் இலவலன் கறியாகச்   சமைத்துப் போட்டு, ஏ வாதாபியே வெளியே வா- என்று கட்டளை இட்டான். அவரோ தவ வலிமையால் ‘வாதாபி ஜீர்ணோ பவ’ என்று சொன்னவுடன் அவன் அகஸ்தியர் வயிற்றுக்குள் ஜீரணமாகி விடுகிறான் இதை மாமிசம் சாப்பிடும் பிராமணர்கள் செய்ய முடியாது. ஆகையால் அங்கு அகஸ்தியரின் பெயரை மநு வம்புக்கு இழுத்திருக்க மாட்டார். அது மட்டுமல்ல,2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கடல் கடந்து பாண்டிய மன்னன் ஸ்ரீமாறனை அழைத்துச் சென்று வியட்நாமில் (சம்பா தேசம்) ஒரு அரசு அமைத்தார். அந்த அரசு தென் கிழக்காசிய நாடுகள் அனைத்திலும், துலுக்கர்கள் நுழைவதற்கு முன், 1500 ஆண்டுகளுக்க் கொடி கட்டிப் பறந்தது. இதன் பொருள் என்ன? அகஸ்தியர், மநு சொன்ன கட்டளையை மீறி வெளிநாட்டுக்குப் போனார். இதைப் புராணங்கள் அகஸ்தியர் ‘கடலைக் குடித்தார்’ என்று சொல்லும்.

ஆகவே மாமிசம் சாப்பிட்ட கதை மநு எழுதியதல்ல. பிற்காலப் பிற்சேக்கை!

மச்சம், மாமிசம் சாப்பிடுவது பற்றி மநு ஸ்ம்ருதியில் பல குழப்பங்கள் இருக்கின்றன . ஏன்?

சுமார் 2000ஆண்டுகளுக்கு முன் உருவான 2500 சங்கத் தமிழ்ப் பாடல்களில் பிராஹ்மணர்களை மரக்கறி உணவு உண்ணும் ‘வெஜிட்டேரியன்’ vegetarians களாகவே காட்டியுள்ளனர். பிராஹ்மணர் வீட்டுக்குப் போனால்  அந்தப் பெண்மணி உனக்கு என்ன உணவு தருவாள் என்று ஆற்றுப்படை நூலில் இருக்கிறது. அந்த மெனு menu வில், எல்லாம் வெஜிட்டேரியன்!!! பிராஹ்மணர் தெருவுக்குள் நாயோ கோழியோ- போக முடியாது- அவ்வளவு சுத்தமான இடம் அக்ரஹாரம் என்றும் தமிழ் இலக்கியம் விதந்து ஓதுகிறது.

இங்கே காட்டப்படும் மநுவின் 55 ஸ்லோகங்களை திருவள்ளுவர் தமிழ் வேதத்தில்– திருக்குறளில்- ‘புலால் மறுத்தல்’, ‘கொல்லாமை’ ஆகிய இரண்டு அதிகாரங்களில் மொழி பெயர்த்துள்ளார். ஆக ஒரிஜினல் மநு , திருவள்ளுவர் காட்டும் மநுவே. ஏனையன பிற்காலத்தில் புகுத்தப்பட்டவையே.

ஆனால் திவஸத்திலும், யாகங்களிலும் மாமிசம் சேர்க்கலாம் என்ற மநுவின் கட்டளைக்கு ஆதாரங்கள் இல்லாமலும் இல்லை. வங்காளி, அஸ்ஸாமி பிராஹ்மணர்கள் மீன்களை ‘ஜல வாழைக்காய்’ போல எண்ணி சாப்பிடுவதை உலகம் அறியும். தர்மம் என்பது கால, தேச,வர்த்தமானங்களை (சூழ்நிலை) அனுசரித்ததே என்று மநு ஆரம்பத்திலேயே சொல்லிவிட்டார். இன்றும் கூட நமது பார்லிமெண்டுகளும் சட்ட சபைகளும் பழைய சட்டங்களுக்குத் திருத்தம் கொண்டு வருவதும் புதுச் சட்டங்களியற்றுவதும் மநு சொன்ன ‘பார்முலா’ formula தான்.

Goldsmith 

த்விஜன் யார்?

‘கழுதை தேய்ந்து கட்ட எறும்பு ஆனதைப் போல’, இப்போது த்ரிகால சந்தியா வந்தனம், அக்னி ஹோத்ரம், தினமும் பஞ்ச மஹா யக்ஞம் செய்யும் பிராஹ்மணர்களைப் பார்ப்பது அரிதிலும் அரிது. ஆக த்விஜன் என்பது ஆதிகாலத்தில் முதல் மூன்று ஜாதிகளைக் குறித்திருக்க வேண்டும். க்ஷத்ரியர்கள் மாமிஸம் சாப்பிடுவதில் வியப்பில்லை. ராமன் திவஸத்துக்கு மிருகங்களைக் கொண்டு வந்ததாக வால்மீகி ராமாயணம் செப்பும். அசோக மாமன்னன் கூட முழுக்க ‘வெஜிட்டேரியன்’ ஆகாமல் அரண்மனையில் வெட்டப்படும் மிருகங்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைக்கத்தான் சொன்னான். அறவே நிறுத்த உத்தரவிடவில்லை என்பதை அவனது சாஸனங்கள் காட்டும். ஆக “த்விஜன்” என்று மநு சொல்லுவது பிராஹ்மணர்களை மட்டும் அல்ல. பிராஹ்மண, க்ஷத்ரிய, வைஸ்யர்களையும் தான் என்று பொருள் கொண்டால் தவறில்லை.  இப்போதும்கூட செட்டியார், ஆசாரி ஆகிய ஜாதிகள் பூணூல் போடுவதைப் பார்க்கிறோம். பூணூல் போட்ட பின் இரண்டாவது பிறப்பு; அதாவது இருபிறப்பாளன்/ த்விஜன்.

காளிதாசன் படைப்பிலும்கூட ஒரு பிராஹ்மண விதூஷகனைக் கிண்டல் செய்யும்போது அசைவம் பற்றி வருகிறது. சங்கப் பாடலில் புலன் அழுக்கற்ற அந்தணாளன் என்று புலவர் பலரும் போற்றிய மஹா பிராஹ்மணன் கபிலன், மாமிஸ உணவு  பற்றிப் பாடியதை வைத்து சிலர் கதைத்தனர். ஆயினும் அவை எல்லாம் பசையற்ற வாதமாகக் கரைந்து ஓடிவிட்டது.

2000 ஆண்டு இலக்கியம் காட்டும் பிராஹ்மனணர்கள்- மரக்கறி உண்ட ‘வெஜிட்டேரியன்’களே.

மிருகங்களை அடித்துக் கொன்று சாப்பிடுவோருக்கு என்ன என்ன நேரிடும் என்று மநு சொல்லுவதையும் ஒப்பிட்டுப்  பார்த்தால் இது தெள்ளிதின் விளங்கும்.5-51,5-45, 5-38 ETC.

 

டார்வின் கொள்கை!

வலுவற்ற மிருகங்கள் வீழ்ந்து அழியும்; வலியோரே வாழ்வர் SURVIVAL OF THE FITTEST என்று டார்வின் சொன்னார். மநுவும் துணிச்சல் மிக்கோருக்கு கோழைகளுணவு COWARDS ARE THE FOOD OF THE BRAVE ஆகி விடுவர் என்று மநுவும் சொல்லும் அரிய கருத்து ஒப்புநோக்கத தக்கது.5-29

பிராஹ்மணர்களுக்கும் சாவு உண்டா?

அத்தியாய ஆரம்பத்தில் மநு கூட்டிய மஹாநாட்டுக்கு வந்தவர்கள் ஒரு வினா எழுப்ப அதற்கு மநு கொடுத்த பதில் சிந்தி   க்கத் தூண்டுவது. மஹா புனிதமான வேதங்களை ஓதும் பிராஹ்மணர்களுக்கு மரணம் வருகிறதே! அது எப்படி சாத்தியம்? என்று சிலர் வியக்க மநு 4 காரணங்களை முன் வைக்கிறார். அதில் ஒன்று தவறான உணவு! இங்கே சாவு என்பதைவிட அவர்களும் கூட ‘இளம் வயதில் இறப்பது எப்படி’ என்று பொருள் கொள்க.5-4

மநுவின் சொல்லாடல் திறன்!

‘மாம்ஸ’ம் என்ற சொல்லை மநு விவரிக்கும் பாங்கு அழகாக இருக்கிது. என்னை உண்பவன் ஆக நான் மாறிவிடுகிறேன் ( மாம்+ சஹ ). இப்போது நீங்கள் மாட்டை உண்டால் அடுத்த ஜன்மத்தில் மாடு மனிதன் ஆகும்; நீங்கள் மாடு ஆவீர்கள். அந்த மனிதன் உங்களை உண்பான் (மாம்+ சஹ= என்னை + அவன்); என்னை அவன் உண்டான் ; நான் அவனை உண்ணுவேன்.5-55

சின்னக் குழந்தைகளுக்குக் கூட இது தெரியும்; எறும்பு முதலிய ஜந்துக்களைக் குழந்தைகள் துன்புறுத்தினால் தாய்மார்கள் எச்சரிப்பர். அடுத்த பிறவியில் ‘நீ எறும்பாக, அது நீ ஆகி’ உன்னை துன்புறுத்தும் என்பர். மறு பிறப்புக்கொள்கை சங்க தமிழ் பாடல்களிலும் திருக்குறளிலும் மலிந்து கிடக்கிறது

இறுதியாக மற்ற ஒன்றையும் காட்ட விழைகிறேன். மநு சொல்லும் மிருகம், மீன் வகை பற்றியே அதிக சம்சயங்கள் உண்டு. அவரோ வெள்ளப் பெருக்கெடுத்து ஓடும் ஸரஸ்வதி நதி பற்றிக் கட கதைக்கிறார். இப்படி அவர் சொன்ன மீன் வகைகள் பற்றியே ஐயப்பாடுகள் எழுவதற்குக் காரணம் அவர் மிக, மிக, மிக முற்காலத்தவர். மநு சொன்ன ஸுமுகன் என்ற மன்னன் பற்றி சுமேரியாவில் மட்டுமே காண முடிகிறது. இந்திய வரலாற்றில் அப்படி ஒரு மன்னன் பெயர் இல்லை என்று பாஷ்யக்காரர்கள் அனைவரும் பகர்வர். முன்னரே எழுதிவிட்டேன்;

மாமிசத்துக்குப் பதிலாக மாவில் அதே போல உருவம் செய்வது 5-37ல் சொல்லப்பட்டுள்ளது. யாககங்களில் இப்படி உருவ பொம்மைகளே போடப்பட்டன.மிருகங்கள் பலி இடப்படவில்லை என்போர் இதை ஆதாரமாகக் காட்டுவர். ஆதிகால மிருக பலி காலப்போகில் மாவு உருவ பலியாக மாறியது போலும்!

ஸ்லோகம் 5-46, 5-47 இந்த இரண்டு பாடல்களில் கொல்லான் புலாலை மறுத்தானை எல்லா உயிரும் தொழும் என்றும் அவன் நினைத்ததெல்லாம் நடக்கும் என்றும் சொல்கிறார்.

ஆகையால் ஆய்ந்து அவிந்து அடங்கிய கொள்கைச் சான்றோர், ‘ஒரிஜினல்’ மநுவை, போலி மநுவில் இருந்து பிரித்து எடுத்து, காய்தல் உவத்தலின்றி, சமன் செய்து சீர்தூக்கும் கோல் போல, அவரை எடை போடுவதே முறை.

ஐந்தாம் அத்தியாயம் முதல் 55 ஸ்லோகங்கள்

வாழ்க மநு- வளர்க ‘ஒரிஜினல்’ மநு நீதி!

ரிக் வேதம் 25,000 ஆண்டுப் பழமையானதா? (Post No.5532)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 12 October 2018

 

Time uploaded in London –9-36 am (British Summer Time)

 

Post No. 5532

 

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

உலகின் மிகப் பழைய புஸ்தகமான வேதத்துக்கு முதலில் கி.மு.1200 என்று முத்திரை குத்திவிட்டு, பின்னர் கடும் எதிர்ப்பு கிளம்பவே ‘ஜகா’ வாங்கிய மாக்ஸ்முல்லரை (Max Muller) எல்லோருக்கும் தெரியும்.

 

அவர் எப்படிக் குத்து மதிப்பாகக் கணக்குப் போட்டார்?

புத்தர் காலம் கி.மு. 600.

 

பிரம்மாண்டமான வேத இலக்கியங்களில் கடுகளவு கூட புத்த மத வாடை இல்லை. ஆகவே அவருக்கு முந்தைய உபநிஷத இலக்கியத்துக்கு கி.மு.800 என்று ஒரு முத்திரை குத்தினார்.

 

அதற்கு முந்தைய பிராமண, ஆரண்யக உரை நடை மொழி வேறு என்று சொல்லி, அதற்கு கி.மு 1000 என்று முத்திரை குத்தினார்.

அதாவது, ஒரு மொழி 200 ஆண்டுக்கு ஒரு முறை மாறும் அன்பது அவரது கணிப்பு.

(தமிழில் 200 ஆண்டுக் காலவீச்சில் வைக்கப்பட்டுள்ள தொல்காப்பியம், திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம், சங்க இலக்கியம் இடையே பயங்கர மொழி வேறுபாடு இருந்தும் நாம் அவற்றை

200 ஆண்டுக் கணக்கில் அடக்கி விடுகிறோம்)

பிராமண இலக்கியத்துக்கும் முந்தைய ஸம்ஹிதை எனப்படும் வேத துதிப் பாடல்கள் அவற்றுக்கும் முந்தி இருக்க வேண்டும் என்று சொல்லி, அதற்கு கி.மு 1200 என்று மாக்ஸ்முல்லர் போட்டார் ஒரு போடு.

 

அவர் சமகாலத்திய வேத விற்பன்னர்கள்– வெள்ளைத் தோல் அறிஞர்கள்- அவரைச் சாடினர். உடனே கி.மு 1500 அல்லது அதற்கு முன்னரும் இருக்கலாம் என்று  மாக்ஸ்முல்லர் பின்னோக்கி நடந்தார்.

வின்டர்நீட்ஸ் (Winternitz) என்பவர் சொன்னார்:- சில மொழிகள் வேகமாக மாறுகின்றன. சில மொழிகள் மெதுவாக மாறுகின்றன. ஆகையால் குத்து மதிப்புக் கணக்கு செல்லு படியாகாது.

 

வேறு சிலர் ஹிந்தி மொழியின் பேச்சு வழக்கான ‘கரி போலி’ கூட 600 ஆண்டுகள் மாறாமல் இருந்ததைச் சுட்டிக்காட்டினர்.

 

வேறு சிலர் வால்மீகி முதல் ஹர்ஷ மன்னன் வரை 1800 ஆண்டுகளுக்கு ஸம்ஸ்க்ருத மொழி இலக்கியம் மாறவில்லை என்பதைக் காட்டினர்.

 

இது ஒரு புறமிருக்க, ஜெர்மானிய ஆராய்ச்சியாளர் ஹெர்மன் ஜாகோபி, (Herman Jacobi) வேதத்தில் கிருத்திகா/ கார்த்திகை நட்சத்திரத்தை முதலாவதாகக் குறிப்பதால், வானவியல் கணக்குப்படி அந்த துதி கி.மு.4500 என்று உரைத்தார்.

அவருக்குத் தெரியாமல் வானவியல் குறிப்பை ஆராய்ந்த் பால கங்காதர திலகர் (B G Tilak) , துருவ நட்சத்திரக் கணக்குப்படி ரிக் வேத காலம் கி.மு 6000 என்றார்.

இந்த துதிகளுக்கு பல விதங்களில் வியாக்யானம் செய்ய முடியும் என்பதால் ஏற்பதற்கில்லை என்றார் வின்டர்நீட்ஸ்.

 

வில்ஸன் முதலானோர் வேத காலம் என்பது கி.மு 2000 என்றனர்.

 

ரிக் வேதத்தில் உள்ள பூகர்ப்பவியல் குறிப்புகளை (geological factors) காட்டி கி.மு25,000 என்று மொழிந்தார் டாக்டர் ஏ.ஸி. தாஸ் (Dr A C Das). ஆனால் ஒரு மொழி இவ்வளவு காலம் மாறாமல் இருந்ததற்குச் சான்றுகள் இல்லை என்று சொல்லி அறிஞர் பெருமக்கள் அந்த வாதத்தை நிராகரித்தனர்.

 

புராணங்களில் நந்த வம்ஸ மன்னர்களுக்கு முன்னர் 140 தலை முறை ஆண்ட குறிப்புகள் இருப்பதால், மனு என்று  ரிக் வேதம் குறிப்பிடும் மன்னர் கி.மு 3000 வாக்கில் இருந்திருக்க வேண்டும் என்பர் பலர்.

 

 

தற்காலத்தில் ஸரஸ்வதி நதி பற்றி விண்கலத்தில் இருந்தும், நிலத்தடி நீரை அணுசக்திவியல் (space and Nuclear science) மூலமும் ஆராய்ந்ததில் கி.மு.2000க்கு முன், அந்த நதியின் கரையில் வேத துதிகள் பாட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகின்றன.

இது ஸிந்து-ஸரஸ்வதி நதி தீர நாகரீக காலம் ஆதலால் மொஹஞ்சதாரோ- ஹரப்பா வேத கால நாகரீகமே என்றும் தெரிகிறது.

ஆயினும் இப்போது வரும் செய்திகள் மொஹஞ்சதாரோ- ஹரப்பா நாகரீகத்தின் துவக்கம் கி.மு.7000 ஆக இருக்கலாம் என்பதால் இந்திய வரலாறும் பின்னுக்குத் தள்ளிக் கொண்டே போகிறது.

 

–சுபம்–

 

மஹாபாரதப் பெரும்போர்! எத்தனை பேர் போரிட்டனர்? (Post No.5527)

 

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 11 October 2018

Time uploaded in London – 8-04 AM (British Summer Time)

Post No. 5527

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

மஹாபாரதப் பெரும்போர்! எத்தனை பேர் போரிட்டனர்? எத்தனை பேர் போருக்குப் பின் உயிருடன் இருந்தனர்?

ச.நாகராஜன்

போர்! போர்! மஹாபாரதப் பெரும்போர்!

கௌரவர்களுக்கும் பாண்டவர்களுக்கு இடையே நடந்த பெரும் போர் அதர்மத்திற்கும் தர்மத்திற்கும் இடையிலே நடந்த பெரும் யுத்தம்.

கௌரவர் பக்கம் பதினொரு அக்ஷௌஹிணி சேனை இருந்தது.

பாண்டவர்களிடமோ ஏழு அக்ஷௌஹிணி சேனை மட்டுமே இருந்தது.

ஒரு அக்ஷௌஹிணி சேனை என்றால் என்ன அர்த்தம்?

21870 ரதங்கள், 21870 யானைகள், 65610 குதிரைகள், 109350 காலாட்படையினர் கொண்டது ஒரு அக்ஷௌஹிணி.

அப்படியெனில், கௌரவரிடம் இருந்தது 2,40,570 ரதங்கள், 2,40,570 யானைகள், 7,21,710 குதிரைகள், 7,65,450 காலாட்படை  வீரர்கள் இருந்தனர்.

பாண்டவரிடமோ 1,53,090 ரதங்கள், 1,53,090 யானைகள், 4,59,270 குதிரைகள், 7,65,450 காலாட்படை வீரர்கள் இருந்தனர்.

உக்கிரமான போர் பதினெட்டு நாட்கள் நடந்தது.

இரு தரப்பிலும் ஏராளமானோர் இறந்தனர்.

போரில் இறந்தவர்களின் எண்ணிக்கையை ஸ்தீரி பர்வம் விவரிக்கிறது.

அதன் படி நூற்றறுபத்தைந்து கோடியே இருபதினாயிரவர் இந்தப் போரில் கொல்லப்பட்டனர்.

காணாமல் போனவர்களின் எண்ணிக்கை இருபத்திநாலாயிரத்து நூற்றறுபத்தி ஐந்து பேர்கள்.

இப்படி மிகச் சரியாக கணக்கைச் சொல்ல முடிகிறதென்றால் போர் முடிந்தவுடன் அன்றன்று எத்தனை பேர் இறந்தனர், எத்தனை பேரைக் காணோம் என்பதைக் கணக்கிட ஒரு துல்லியமான முறை மஹாபாரத காலத்தில் இருந்தது என்பதை ஊகித்துத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

போர் முடிந்தவுடன் கௌரவர் பக்கம்  மீதி இருந்தவர்கள், கிருபர், கிருதவர்மா, அஸ்வத்தாமா ஆகிய மூவர் மட்டுமே.

பாண்டவர் பக்கம் போரில் மீதி இருந்தது பஞ்ச பாண்டவர்கள் ஐவர், கிருஷ்ணர், சாத்யகி ஆகிய ஏழு பேர்கள் மட்டுமே.

இப்படி ஒரு போரில் பெரிய சேனை கொண்டிருந்த கௌரவர் ஏன் ஜெயிக்க முடியவில்லை?

அவர்கள் பக்கம் வயதிலே முதிர்ந்த பீஷ்மாசாரியர், வில் வித்தையைக் கற்றுக் கொடுத்த ஆசாரிய துரோணர்,  கிருபர், அஸ்வத்தாமா, பெரும்போர் வீரனான கர்ணன், ஆயிரம் யானை பலத்தைக் கொண்ட துரியோதனன், அவனது சகோதரர்கள் இன்னும் ஏராளமான வீரர்கள் இருந்தனர்.

பாண்டவர்களிடம் பஞ்ச பாண்டவர் ஐவர், சாத்யகி,அபிமன்யு உள்ளிட்ட பெரும் வீரகள் இருந்தனர். இவர்களுடன் கிருஷ்ணர் ஆயுதம் எடுக்காமல் அர்ஜுனனின் சாரதியாக மட்டுமே இருந்தார்.

இருந்தும் கூட பாண்டவர் வென்றது எப்படி?

ஏனெனில் நடந்த போர் அறத்திற்கும் மறத்திற்குமான போர். தர்மத்திற்கும் அதர்மத்திற்குமான போர்.

இதில் யதோ தர்ம: ததோ கிருஷ்ண:

எங்கு தர்மம் இருக்கிறதோ அங்கே கிருஷ்ணர்.

யதோ கிருஷ்ண; ததோ ஜய:

எங்கு கிருஷ்ணரோ அங்கேயே வெற்றி.

யதா யதா ஹி தர்மஸ்ய க்லானிர் பவதி பாரத |

அப்யுத்தானம் அதர்மஸ்ய ததாத்மானம் ச்ருஜாம்யஹம் ||

எப்போதெல்லாம் தர்மத்திற்கு ஊறு விளைவிக்கப்படுகிறதோ, எப்போதெல்லாம் அதர்மம் எழுச்சியுறுகிறதோ அப்போதெல்லாம் என்னை நானே சிருஷ்டித்துக் கொள்கிறேன்.

இது கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கீதையில் கூறும் வாக்கு.

இதற்கிணங்க அதர்மத்தை அழித்து தர்மத்தை நிலை நாட்டி, தீயோரை அழித்து நல்லோரைக் காக்க எடுத்த அவதாரமே கிருஷ்ணாவதாரம்.

புல்லரிக்க வைக்கும் போர் நிகழ்ச்சிகள் மிக விவரமாக மஹாபாரதத்தில் கூறப்பட்டுள்ளது.

குருக்ஷேத்திரத்தில் நடந்த இந்தப் போரில், போர் வீரர்களின் அணிவகுப்பிற்கும், சண்டைக்கும் எவ்வளவு பெரிய நிலப்பரப்பு யுத்த களத்திற்கென இருந்திருக்க வேண்டும்.

அஸ்திர சஸ்திர பிரயோகங்கள், போர் வியூகங்கள், மகா ரதர்கள், அதி ரதர்கள் உள்ளிட்ட வியத்தகு விவரங்கள் நுணுக்கமாக விளக்கப்பட்டுள்ளதை மஹாபாரத்தில் காணலாம்.

உலக இலக்கியங்களில் போர் நிகழ்ச்சிகளை இவ்வளவு துல்லியமாக, அதிக விவரங்களுடன் தந்த நூல் மஹாபாரதத்தை அன்றி வேறொன்றில்லை என்பது மெய்.

தர்மத்தின் வெற்றியை எடுத்துரைப்பதால் இதற்கு ஜயம் என்ற பெயர் உண்டு.

இதை மாலையில் படித்தால் பகலில் மனத்தாலும் இந்திரியங்களாலும் செய்த பாவம் அகலும்.

இதைக் காலையில் படித்தால் இரவில் செய்த பாவங்கள் அகலும்.

ஜயம் என்னும் இதைப் படிக்கும் இடத்தில் ஸ்ரீயும், கீர்த்தியும், வித்தையும் எப்போதும் சந்தோஷமும் இருக்கும்!

இப்படி மஹாபாரதம் படிப்பதன் பயனை இந்த நூலே அறுதிட்டு உறுதியுடன் கூறுவதைக் காணலாம்.

பாரதம் படிப்போம்; அறவழியில் நிற்போம்!

***