யாரடாவன் கூட்டத்துல பாம்பு விடறது? (Post No.5699)

 

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 25 November 2018

GMT Time uploaded in London –7-39 am

Post No. 5699

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

சார்ல்ஸ் லாம்ப் (CHARLES LAMB) என்பவர் பிரபல ஆங்கில எழுத்தாளர், கவிஞர். அவர் ஒரு முறை சொற்பொழிவு ஆற்றிக் கொண்டிருந்தார். திடீரென்று கூட்டத்தில் ‘உஸ்’ என்ற சப்தம்.  பலமாகக் கேட்டது. திடீரென்று ஒரே நிசப்தம். எல்லோருக்கும் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை.

லாம்ப் கொஞ்சமும் அசரவில்லை. உலகத்தில் மூன்று ஜந்துக்கள்தான் உஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ்ஸ் ஒலி உண்டாக்கும்

1.குள்ள வாத்து

2.பாம்பு

3.முட்டாள் பயல்

யாரடாவன்? இந்த மூன்றில் இங்கே எது இருக்கிறது? துணிச்சல் இருந்தால் உன் மூஞ்சியைக் காட்டு.

(அவர் இப்படிச் சொன்னபின் பேரமைதி; கூட்டம் இனிதே நடந்தது.)

xxxxx

scientist Scheele

தவறான ஆளுக்கு விருது! அடித்தது குருட்டு யோகம்!

மூலகங்கள் இந்த பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கிய அஸ்திவாரக் கற்கள். 118 மூலகங்கள் திட, திரவ, வாயு ரூபங்களில் இருக்கும். அவற்றில் ஒன்று மக்னீஷியம் (MAGNESIUM). அதைக் கண்டு பிடித்தவர் சுவீடன் நாட்டைச் சேர்ந்த ஷீல் (SCHEELE) என்பவர் ஆவார்.

ஒருமுறை, பிரெஞ்சு விஞ்ஞானிகள் பாரீஸ் நகருக்கு வந்த சுவீடன் மன்னர் மூன்றாவது குஸ்டாவைச் (GUSTAV III) சந்தித்தனர்.

மன்னரே! நீவீர் எவ்வளவு அதிர்ஷ்ட சாலி; உமது நாடு மக்னீஷியத்தைக் கண்டுபிடித்த ஷீல் என்பவரை உடைத்தாய் இருக்கிறதே! அஹோ, பாக்யவான்! என்று சிலாகித்துப் பேசினர்.

மன்னருக்கு ஒரே வெட்கம்: ஏனெனில் அவர் விஞ்ஞான முன்னேற்றம் பற்றி அறியாத ஞான சூன்யம்! இருந்தபோதிலும் ஒருவாறு சுதாரித்துக்கொண்டு ‘நன்றி நன்றி’ என்று புகன்றார்.

அவர்கள் அந்தப் பக்கம் போனவுடன், சுவீடனுக்கு செய்தி பறந்தது.

“ஷீல் அவர்களுக்கு பிரபு (COUNT) என்ற பட்டம் கொடுத்து கௌரவியுங்கள்”.

சுவீடன் பிரதமர் அந்தச் செய்தியைப் பார்த்து,

அட ராஜாவின் கட்டளை; உடனே நிறை வேற்ற வேண்டும்.உடனே ஷீல்  என்பவரின் விலாசத்தைக் கண்டுபிடித்து முழு விவரமும் அறிக; இங்கே கொணர்க– என்று காரியதரிசிக்குக் கட்டளையிட்டார்.

அவர் உடனே அட்ரஸ் புஸ்தகத்தைப் பார்த்து ஒரு ஷீல் என்பவரைக் கண்டு பிடித்தார்.

மண்டு, மக்கு, முட்டாள் காரியதரிசி கண்டுபிடித்தது இதுதான்ந்— ஷீல் என்பவர் நமது பீரங்கிப் படையில் லெப்டினன்ட் அந்தஸ்தில் இருக்கிறார். நல்ல திறமையான படைவீரன். அது மட்டுமா பில்லியர்ட்ஸ் விளையாட்டில் கில்லாடி என்று.

உடனே அந்த ஊர் பேர் தெரியாத ஆசாமிக்கு பிரபு பட்டம் கொடுத்து ஆசனத்தில் அமர்த்தினர்.

மக்னீஷியத்தைக் கண்டுபிடித்த ஷீல் அவர்களோ, முன்னைப் போலவே சோதனைச் சாலையில் ரசாயனக் குடுவைகளுடனும் சோதனைக் குழாய்களுடனும் மன்றாடிக் கொண்டிருந்தார்.

XXX

டேய் குரங்கு! என்ன முழிக்கிறாய்?

ஒரு பிரபல விலங்கியல் நிபுணர், ஒரு குரங்கைப் பிடித்து அதற்கு பந்து விளையாடக் கற்றுக் கொடுத்தார். ஒன்றும் சரிப்பட்டு வரவில்லை; குரங்கு, குரங்காகவே இருந்தது. அவருக்கு ஒரு ‘ஐடியா ‘ (IDEA) தோன்றியது. ஒரு பந்தையும்  மட்டையையும் குரங்கின் கையில் கொடுத்து ஒரு அறைக்குள் பூட்டி வைத்தார். சில மணி நேரங்களுக்குப் பின்னர் பேரார்வத்துடன் குரங்கு என்ன செய்கிறது என்று பார்ப்போம் என்று கிளம்பினார். சத்தம் இல்லாமல் சாவித் துவாரத்தின் வழியே எட்டிப் பார்த்தார். துவாரத்தின் மறு புறத்திலிருந்து ‘இரண்டு விழிகள்’ அதே ஆர்வத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தன!

(மனிதனுக்குக் குரங்கு புத்தி; குரங்குக்கு மனித புத்தி என்று சொல்லலாமே)

Tags-   கூட்டத்துல பாம்பு,ஷீல்,  மக்னீஷியம், குரங்கு பந்து

–சுபம்–

எனக்கு கூட்டம் சேருவது எப்படி? (Post No.5678)

 

Written by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 19 November 2018

GMT Time uploaded in London –11-17 am
Post No. 5678

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

ஜெர்மானிய தத்துவ அறிஞர் Frederich Schleilermarcher  பிரெடெரிக் ஸ்லைச்மார்ஷெர். அவரிடம் ஒருவர் உங்கள் கூட்டங்களுக்கு நிறைய கூட்டம் வருகிறதே. அது எப்படி? (சாதாரணமாக தத்துவம் போன்ற விஷயங்களை விவாதிக்கும் கூட்டங்களில் அதிக ஆட்கள் வர மாட்டார்கள்.)

அவர் சொன்னார்,

நான் தேர்வுகள் போர்டில் (BOARD OF EXAMINERS) அங்கத்தினர். இதை மனதிற் கொண்டு மாணவர்கள் என்னை மொய்க்கின்றனர். ஆங்கே வரும் மாணவ , மாணவிகளை ஒருவர் ஒருவர் கண்டு மோஹிக்க ( ‘சைட்’ அடிக்க) இரு பாலரும் வருவர். அங்கே வரும்

இளம் பெண்களைக் காண துருப்புகள் (படை வீரர்) வருகின்றனர்!

(எல்லோரும் ஒரு விஷயத்தை எதிர் பார்த்து வருகின்றனரே அன்றி தத்துவத்துக்காக வரவில்லை என்பதை அழகுபட விளக்கினார்).

xxxxx

அமெரிக்க நகைச்சுவை

ஆர்டிமஸ் வார்ட் என்ற பிரபல பேச்சாளரை ஒரு சங்கத்தில் பேச அழைத்தனர் அவருக்கு ‘அமெரிக்க மக்களின் நகைச்சுவை ரசனை’ என்ற தலைப்புக் கொடுத்திருந்தனர். அந்த சங்கத்தின் தலைவர் ‘மைக்’-கைப் பிடித்தார். பேச்சாளரை அறிமுகம் செய்து வரவேற்பதற்குப் பதிலாக, அமெரிக்க   மக்களின் நகைச் சுவை பற்றி தனக்குத் தெரிந்த எல்லா விஷயங்களையும் எடுத்துரைத்து தனது மேதாவிலாஸத்தை காட்டினார்.

முக்கியப் பேச்சாளரின் நேரம் வந்தது. அப்போது ஆர்டிமஸ் சொன்னார்

அன்பர்களே! நண்பர்களே!

எனக்குக் கொடுத்த தலைப்பில் நான் சொல்ல வேண்டிய விஷயங்களை எல்லாம் சங்கத் தலைவரே செப்பி விட்டார். நான் சொல்வதற்கு எதுவும் மிச்சம் வைக்கவில்லை. ஆகையால் நான் ‘’இந்திய உணவு வகைகள்’’ பற்றி உரையாற்றுவேன் என்று உணவு வகைகள் பற்றிப் பேசி முடித்தார்.

xxxx

மார்க் ட்வைனின் பிரபல சொற்பொழிவு

மார்க் ட்வைன் என்ற பிரபல அமெரிக்க எழுத்தாளர், கதாசிரியர், நகைச் சுவை மன்னனை, சான் பிரான்ஸிஸ்கோ நகரிலுள்ள அவருடைய நண்பர்கள் ஒரு முறை பேச அழைத்தனர்.

‘ஐயா, என்னை விட்டு விடுங்கள்; நான் எழுத்தாளனேயன்றி பேச்சாளன் அல்ல’ என்று மன்றாடினார். அதுவும்  இது அவரது படைப்புகளின் ஆரம்ப காலத்தில் நடந்தது.

‘இல்லை, கவலையே படாதீர்கள்; ஹவாய் தீவில் நான் கண்ட அதிசயங்கள் என்று தலைப்பு கொடுக்கிறோம்; சுவையான

விஷயங்களைச் சொல்லுங்களேன் என்றனர்.

அது மட்டுமல்ல; நாங்கள் ஆங்காங்கே நமது ரஸிகர்  பட்டாள ஆட்களை உட்கார வைத்துள்ளோம் அவர்கள் நீங்கள் அடிக்கும் ஒவ்வொரு ‘ஜோக்’குக்கும் பயங்கர கைதட்டல் கொடுத்து உங்களை ஊக்குவிப்பர் என்றனர்

‘சரியப்பா! நான் சொல்லும் ஜோக் புரிந்தாலும் புரியாவிட்டாலும் பலமாகச் சிரிக்கச் சொல்லுங்கள். அது போதும்’ என்றார் மார்க் ட்வைன் (அவரது உண்மைப் பெயர் ஸாமுவேல் க்ளெமென்ஸ்).

ஒருவாறாக கூட்டத்தில் கூலிப் பட்டாளம் கைதட்டவும் சிரிக்கவும் தயாராக வைக்கப்பட்ட நிலையில் மார்க் ட்வைன் மேடைக்கு வநதார். இது அவரது கன்னிப்[ பேச்சு என்பதால் கை, கால் உதறத் தொடங்கியது. ஆள் மயக்கம் போட்டு விழுந்து விடுவாரோ என்று கூட்ட ஒருங்கிணப்பாளர்கள் தீயணைக்கும்படை போல தயார் நிலையில் நின்றனர். அவர் ஒருவாறாகச் சமாளித்துக் கொண்டு தன்னை சுதாரித்துக் கொண்டார்.

எனக்கு முன்னே சித்தர் பலர் இருந்தாரப்பா– என்று பாரதியார் பாடிய ஸ்டைலில் மார்க்கும் சொன்னார்

எனக்கு முன்னே ஜூலியஸ் ஸீஸர் இருந்தான்; செத்தான்

ஷேக்ஸ்பியர்  இருந்தான்; செத்தான்

நெப்போலியன் இருந்தான்; செத்தான்

ஆப்ரஹாம் லிங்கன்  இருந்தான்; செத்தான்

நானும் அவர்கள் நிலைக்கு நெருக்கமாகத்தான் உள்ளேன்-

இப்படித் துவங்கியவுடன் கூட்டத்தில் உண்மையாகவே கரகோஷம் எழுந்து விண்ணைப் பிளந்தது.

அந்த ஊக்குவிப்பில் மார்க், விட்டு விளாசினார். கூட்டம் முடிந்தபோது எல்லோரும் வயிறு வெடிக்கச் சிரித்து ‘ஐயோ, அம்மா, அப்பாடா– சிரித்துச் சிரித்து வயிறு எல்லாம் புண் ஆகிவிட்டதே’ என்று கஷ்டப்பட்டுக்கொண்டே எழுந்தனர். அது மார்க் ட்வைனின் பிரபல சொற்பொழிவு எனப் பெயர் எடுத்தது.

TAGS–மார்க் ட்வைன், அமெரிக்க நகைச்சுவை, கூட்டம் சேருவது 

–சுபம்–

பிளாட்டோவும் என்னைப் போலவே அறிஞர்! (Post No.5644)

 

Written  by London Swaminathan

swami_48@yahoo.com

Date: 9 November 2018

GMT Time uploaded in London –13-29
Post No. 5644

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

பிரிட்டனில் பிரபுக்கள் சபை உறுப்பினருடன் ஒரு தத்துவ அறிஞரும் உணவு உண்ண அமர்ந்தார். அவர் ஒவ்வொரு தின்பண்டத்தையும் உற்று நோக்கி ருசித்து எடுத்துக் கொண்டிருந்தார்.

இதைக் கண்ட ஒரு பிரபுவுக்கு ஆச்சர்யம் தாங்கவில்லை. வாயைத் திறந்தார்; சொற்களை உதிர்த்தார்:-

“என்ன இது விநோதமாக இருக்கிறதே! உங்களைப் போன்ற தத்துவ அறிஞர் கூட இப்படி விருப்பப்பட்ட உணவைத் தேடி எடுத்து உண்பீர்களா?

உடனே அந்த தத்துவ அறிஞர் சொன்னார்:

அட, ருசியான பண்டங்களை எல்லாம், கடவுள் முட்டாள்பய ல்களுக்கு மட்டும் படைத்தாரோ?

xxxx

 

கழுதையும் குதிரையும் ஒன்றாகுமா?

பிரிட்டிஷ் பிரதமர் தாமஸ் பெலாம் ஹோல்ஸ் (நியூகாஸ்ல் பிரபு DUKE OF NECASTLE) பிரதமராக இருந்த போது லாரன்ஸ் ஸ்டேர்ன் (LAWRENCE STERN) என்ற பிரபல கதாசிரியருடன் பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

பிரதமர் சொன்னார்,

உங்களைப் போன்ற அறிஞர்கள் எல்லாம் வேலைக்கு லாயக்கு அற்றவர்கள். உங்களுக்கு எழுதத் தெரியுமே தவிர வேலை செய்யத் தெரியாது.

உடனே எழுத்தாளர் ஸ்டேர்ன் சொன்னார்,

ஐயா, பிரதமர் அவர்களே. குதிரையும் சேனத்தை சுமக்கும்.

கழுதை அதைவிட பெரிய பாரத்தை சுமக்கும்.

கழுதையும் குதிரையும் ஒன்றாமோ!!

xxxx


பிளாட்டோவும் நானும் ஒன்றே!

ரால்ப் வால்டோ எமர்சன் (R W EMERSON) என்பவர் அமெரிக்காவின் புகழ்மிகு கவிஞர், தத்துவ அறிஞர், கட்டுரையாளர்.

அவர் ஒரு முறை கிரேக்க அறிஞர் பிளாட்டோவின் நூல் ஒன்றை பக்கத்து வீட்டு கிராமத்தானுக்குப் படிக்கக் கொடுத்தார். அந்த கிராமத்து ஆசாமி கொஞ்ச நாட்களுக்குப் பின்னர் அதைத் திருப்பிக் கொடுத்தார்.

எமர்ஸன் கேட்டார்:

புஸ்தகத்தைப் படித்தீர்களா? எப்படி இருந்தது? உங்கள் அபிப்ராயம் என்ன?

அந்தப் பட்டிக்காட்டான் சொன்னான்,

படித்தேனே! பிளாட்டோ என்னைப் போலவே கொள்கை உடையவர். என்னுடைய அச்சுதான் அவர்!

xxxx

நல்ல மூக்கொடை

ஜான் மேனார்ட் (JOHN MAYNARD) என்பவர் பிரிட்டனின் பெரிய சட்ட நிபுணர்.

அவருக்கு மிகவும் வயதானபோது, ஒருவர் அவரை வசை பாடினார்.

ஓய், கிழவரே! உமக்கு வயதாகிவிட்டது. சட்டம் எல்லாம் மறந்து போச்சு.

அந்த வயதிலும் அறிவு மழுங்காத அந்த மேதை உடனே பதிலடி கொடுத்தார்:-

அன்பரே! உண்மைதான்! நீர் படிக்காத அளவை விட  அதிக அளவு சட்டம் மறந்து போச்சு!

(அவர் எந்த அளவுக்கு நூல் அறிவற்றவரோ அந்த அளவைவிட….. என்று சொன்னதன் மூலம் அவர் பெரிய முட்டாள் என்பதை இடித்துக் காட்டி மூக்கை உடைத்தார்).

Tags:– மூக்கொடை, பிளாட்டோ, எமர்சன்

XXXX SUBHAM XXX

இந்த நூறு இந்தியப் பெண்களைத் தெரியுமா?- QUIZ PART 1 (Post No.5593)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 26 October 2018

Time uploaded in London – 7-15 AM

(British Summer Time)

Post No. 5593

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற நூறு பெண்களைத் தெரியுமா? இந்தக் கேள்விகளுக்குப் பதில் சொல்லுங்கள் பார்க்கலாம்:-

1.மூவாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் யாக்ஞவல்கிய ரிஷியுடன் தத்துவ விவாதம் நடத்திய வித்தகி யார்?

2.கிரேக்கர்களும், தமிழர்களும், ரோமானியர்களும் புஸ்தகம் எழுதுவதற்கு முன்னால்,ஜனகன் சபையில், ஒரு பெரிய முனிவரைக் கேள்வி கேட்ட உலகின் முதல் புத்திசாலிப் பெண் யார்?

3.அழகு, இளமை, ஆரோக்கியம் ஆகியவற்றை அஸ்வினி தேவர்களிடம் பெற்ற வேத காலக் கவிதாமணி யார்?

4.பல பிராணிகளின் அழகிய உறுப்புகளைச் சேர்த்து அகஸ்திய முனிவர் படைத்த பேரழகி யார்?

5.கற்பின் சின்னம்-புதுமணத் தம்பதியர், தேன் நிலவு அறைக்குள் நுழைவதற்கு முன் வானத்தில் பார்த்த, சங்கத் தமிழ் இலக்கியம் போற்றும் பெண் யார்?

6.அழகிய மிதிலை நகரின் பெயரைத் தாங்கும் பெண்மணி?

7.எம (யமன்) தருமனையும் தனது புத்திசாலித்தனத்தால் மடக்கி, கணவனை மீட்டு வந்த புகழ்மிகு, அருள் மிகு, திரு மிகு பெண் யாரோ? செப்பு

8.ராமபிரானுக்கு சுட்ட பழம் கொடுத்த கிழவி யார்?

9.மஹாராஷ்டிரத்தில் அபங்கம் பாடி, புகழ்பெற்ற பக்தை– ஞானேஸ்வரின் சகோதரி– யார்?

10.சீதையின் அழகு காட்டில் கெட்டுப் போகக்கூடாது என்பதற்காக முகப் பூச்சு ‘க்ரீம்’ கொடுத்தவர் எவர்?

 

11.துருபதனின் மகள்- மஹாபாரத வீராங்கனை- நினைவு இருக்கிறதா?

12.ஒரு தவற்றுக்காக கல்லாகி, ராமன் காலடி பெற்று, உயிர்பெற்ற உத்தமி பெயரைச் சொல்லுங்கள்

13.மயனின் மகள்- இலங்கை வாசி- எல்லோரும் காலையில் நினைவுகூறும் ஐவரில் ஒருவர்– அவர் யாரோ? செப்பு

14.வாலியின் மனைவி– காலையில் பெண்கள் போற்றும் பஞ்ச கன்யைகளில் ஒருவர்– தெரியுமா பெயர்?

15.அவள் பெயர் ப்ருதா; அவளின்றி பாண்டவர் இல்லை; யார்? யார்?

16.காதல் கடிதம் கொடுத்து அனுப்ப அன்னப் பறவையை தூதுவிட்ட அழகியைத் தெரியுமா?

17.கானக அழகி- உலகப் புகழ் பெற்ற காளிதாசனுக்குப் புகழ் ஈட்டிய நாடகத்தின் வனிதாமணி– புனிதை- அவள் பெயர்?

18.கடல் தந்த அமுதம்– விஸ்வாமித்திரனை வசீகரிக்கச் சென்று அவர் சாபத்தில் கல்லான கன்னிகை; அவள் யாரோ?

19.பஜனை என்றால் இவள் பாட்டு இல்லாமல் இல்லை- கிரிதர நாகர என்ற முத்திரையுடன் முடியும் ஆயிரத்துக்கும் மேலான கிருஷ்ண கானம் பாடிய புனிதவதி யார்?

20.வங்கதேசத்தில் பிறந்து, டேராடூனில் சமாதி அடைந்த, ஹரித்வாரில் ஆஸ்ரமம்  உடைய, பெண் சந்யாஸினி யார்?

 

இதோ விடைகள்:

1.மைத்ரேயி, 2.கார்கி வாசக்னவி, 3.கோஷா, 4.லோபாமுத்ரா, 5.அருந்ததி, 6.மைதிலி (சீதை), 7.சாவித்ரி  8.சபரி, 9.முக்தாபாய் 10.அநசுயா, 11.திரவுபதி, 12.அஹல்யா 13.மண்டோதரி, 14.தாரா, 15.குந்தி, 16.தமயந்தி, 17.சகுந்தலை 18.ரம்பா, 19.மீரா பாய், 20. மா ஆநந்த மயீ

–SUBHAM–

சிலப்பதிகார குறுக்கெழுத்துப் போட்டி (Post No.5580)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 23 October 2018

Time uploaded in London – 12-31

(British Summer Time)

Post No. 5580

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

சிலப்பதிகார குறுக்கெழுத்துப் போட்டி (Post No.5580)+விடைகள்

கீழேயுள்ள கட்டங்களில் மறைந்திருக்கும் சிலப்பதிகார கதாபாத்திரங்களையும் ஊர்ப்பெயர்களையும் கடவுள் பெயரையும் கண்டுபிடியுங்கள். குறைந்தது 17 பெயர்கள் உள. சிலம்புக்குத் தொடர்பில்லாத புனித் தலங்கள் சிலவற்றையும் (கயை, காசி) காணலாம்.

குறுக்கே

1.கொலையுண்டவனின் தந்தை

1.ஆடல் அழகி; இசையால் மயக்கிய வனிதை

4.மறையவன்; செங்குட்டுவனுக்கு அறிவுரை சொன்னவன்

8.ஒரு காவியத்தின் பெயர், கடல் தெய்வத்தின் பெயர், ஒரு பெண்ணின் பெயரும் கூட

9.பத்தினி தெய்வமாகிய பெண்

11.ஆலமர் செல்வனுக்கு அள்ளிக் கொடுத்த வேதியன்

கீழே/மேலே

1.கதாநாயகியின் தந்தை; கொலையுண்டவனின் மாமனார்

2.சேர மன்னன்

3.கதாநாயகியின் தோழி

4.இடைக்குலப் பெண்; அடைக்கலம் கொடுத்த பெண்மணி

5.சமண அடிகள்/துறவி

6.பொற்கொல்லரால் பொய்க் குற்றச்சாட்டுக்கு உள்ளானவன். கொலையுண்ட கதாநாயகன்

7.சேர நாட்டின் தலைநகர்

8.பாண்டிய நாட்டின் தலைநகர்

10.வார்த்திகன் மனைவி

12.துர்க்கையின் மறு பெயர்

13.சோழ நாட்டின் துறைமுக நகரம்

 

XXXXX

 

விடைகள்

1.மாதவி, மாசாத்துவான்

2.செங்குட்டுவன்

3.தேவந்தி

4.மாடலன்

5.கவுந்தி

6.கோவலன்

7.வஞ்சி

8.மதுரை, 8.மணிமேகலை

9.கண்ணகி

10.கார்த்திகை

11.பராசரன்

12.ஐயை

13.புகார்

இந்துக்களின் புனிதத் தலம், புத்தர்களின் புனிதத் தலம்

கயை, காசி

–சுபம்–

XXXXXXXXX SUBHAM XXXXXXXXXXXXX

மொஜார்ட்டின் இறுதிப் பாடல் இசையமைப்பு ! (Post No.5578)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 23 October 2018

Time uploaded in London – 7-09 AM (British Summer Time)

Post No. 5578

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

மொஜார்ட்டின் இறுதிப் பாடல் இசையமைப்பு!

ச.நாகராஜன்

உல்ஃப்கேங் அமாடியஸ் மொஜார்ட் (Wolfgang Amadeus Mozart – (பிறப்பு 27-1-1756 மறைவு 5-12-1791) உலகின் மிகப்ப் பெரும் இசைக்கலைஞர்.

35 வயதிலேயே மறைந்த இந்த மாபெரும் இசைமேதை தன் வாழ்நாளுக்குள்ளாக 600 இசையமைப்புகளைச் செய்து முடித்திருந்தார். ஐந்தாம் வயதிலேயே அவருக்கு இந்த இசையமைக்கும் திறமை இருந்தது.

 

அவரது இறுதி இசையமைப்பு Requiem என்பதாகும்.

மொஜார்ட்டின் உடல் வாகு பூஞ்சையானது. அதனால் ஆரோக்கியமின்றி அவர் அவஸ்தைப்பட்டார்.

முடிவு நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. முப்பத்தைந்து வயது ஆகிவிட்ட சமயம் அவர் பிரசித்தி பெற்ற ரிக்யுயம் இசையை அமைத்தார். அதைத் தனது இறுதிச் சடங்கு பாடலாகவே அவர் கருதினார்.

ஒரு நாள் அவர் ஆழ்ந்து இசையமைப்பில் ஈடுபப்ட்டிருந்த சமயம் வீட்டின் முன்னால் வண்டி ஒன்று வந்து நின்ற சப்தம் கேட்டது. அழகிய உடை அணிந்த ஒருவர் அவர் முன் வந்தார். அவரது நடை உடை பாவனை ஒரு கனவானுக்கு உரித்ததாக இருந்தது.

“சார்,ஒரு முக்கியமான விஷயத்திற்காக ஒரு முக்கியமான நபரால் நான் இங்கு அனுப்பப் பட்டிருக்கிறேன்!

என்றார் அவர்.

மொஜார்ட், “அந்த முக்கியமான நபர் யார்? என்று கேட்டார்.

வந்தவர்: அதைச் சொல்ல அவருக்கு விருப்பமில்லை.

மொஜார்ட் : சரி, அவருக்கு என்ன வேண்டும்?

வந்தவர் : அவர் மிகவும் நேசித்த ஒருவரை அவர் இழந்து விட்டார். அந்த நினைவு அவருக்குப் போற்றுதலுக்கு உரிய ஒன்று. வருடா வருடம் அவரது நினைவாக அவர் ஒரு அற்புதமான இசைச் சடங்கு ஒன்றை நடத்த விரும்புகிறார். அதற்காக உங்களை இறுதிச் சடங்கிற்கான பாடல் ஒன்றை இசையமைக்கச் சொல்கிறார். 

மொஜார்ட் மர்மம் நிறைந்த இந்தப் பேச்சால் ஆச்சரியப்பட்டார். அந்த இசையமைப்பிற்கு அவர் ஒத்துக் கொண்டார்.

வந்தவர் : உங்கள் இசை ஞானம் முழுவதையும் இதில் பயன்படுத்துங்கள். மிக அற்புதமாக இருக்க வேண்டும். உங்களுக்கு இதை முடிக்க எவ்வளவு நாள் வேண்டும்?

மொஜார்ட் : ஒரு மாதம்! 

வந்தவர் : சரி! ஒரு மாதம் கழித்து நான் வருகிறேன். இதற்கு உங்களுக்கு எவ்வளவு பணம் வேண்டும்?

மொஜார்ட் : நூறு டாலர்கள்                         

வந்தவர் : இதோ நூறு டாலர்கள்.

அவர் நூறு டாலர்களை எண்ணி மொஜார்ட்டின் மேஜை மீது வைத்தார். மொஜார்ட் சிறிது நேரம் ஆழ்ந்த யோசனையில் இருந்தார்ல் பின்னர் தனது வேலையாட்களில் ஒருவரை அழைத்து ஒரு பேப்பரையும் பேனாவையும் மையை கொண்டு வரச் சொன்னார். அவரது மனைவியின் ஆட்சேபணையையும் பொருட்படுத்தாமல் எழுத ஆரம்பித்தார். பல நாட்கள் இந்த எழுத்துப் பணி தொடர்ந்தது. பகல், இரவு பாராமல் இது தொடர்ந்தது.

 

நாள் ஆக ஆக, இது இன்னும் தீவிரமானது. ஆனால் ஏற்கனவே பலம் இழந்து நலிந்திருந்த அவரது உடலால் இந்த உற்சாகப் பணிக்கு ஈடுகொடுக்க முடியவில்லை. ஒரு நாள் காலை அவர் மயங்கி விழுந்தார். வேலையையும் நிறுத்த வேண்டியதாயிற்று.      

ஒரு நாள் தன் மனைவியிடம் அவர், “ நிச்சயமாக இதை எனது இறுதிச் சடங்கிற்காகத் தான் எழுதுகிறேன், எனது இறுதிச் சடங்குப் பாடலாக இது அமையும்” என்றார். இந்த எண்ணத்தை இறுதி வரை அவரால் மாற்றிக் கொள்ளவே முடியவில்லை.

பணியைத் தொடர்ந்தபோது அவரது உடல் பலம் குறைந்து கொண்டே வந்தது. இசையமைப்பு முன்னேறிக் கொண்டே இருந்தது.

அவர் கொடுத்திருந்த ஒரு மாதக் கெடு முடிந்தது.
அந்தப் பணியைக் கொடுத்திருந்த அறிமுகமில்லாத அந்நியர் மீண்டும் வந்தார். மொஜார்ட் : எனது வார்த்தையைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை.
வந்தவர் : அதனால் பரவாயில்லை.இன்னும் எவ்வளவு நாள் வேண்டும்?
மொஜார்ட் : இன்னொரு மாதம் தேவை. நான் எதிர்பார்த்ததை விட இந்த வேலை நீண்டு கொண்டே போகிறது. நான் முதலில் நினைத்திருந்ததை விட  இன்னும் அதிகமாகிறது.
வந்தவர் : அப்படியானால் இந்தப் பணிக்கான தொகை இன்னும் கொஞ்சம் கூடுதலாகும், இல்லையா? இதோ, இன்னும் ஐம்பது டாலர்.
மிகவும் ஆச்சரியப்பட்ட மொஜார்ட், “ நீங்கள் யார்? என்றார். வந்தவரோ, “அது இந்தப் பணிக்கு அவசியமற்ற விஷயம். ஒரு மாதத்தில் திரும்பவும் வருகிறேன்” என்று சொல்லி உடனே அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
மொஜார்ட் உடனடியாகத் தனது வேலையாட்களில் ஒருவரை அழைத்து, வந்தவர் எங்கு செல்கிறார் என்பதை அவரைத் தொடர்ந்து சென்று பார்த்து வரச் சொன்னார். ஆனால் அந்த வேலையாளுக்கோ இதற்கான திறமை இல்லாததால் வந்தவர் சென்ற இடத்தைக் கண்காணிக்க முடியாமல் திரும்பி வந்தார்.
மொஜார்ட் வந்தவர் ஒரு சாதாரண மனிதர் அல்ல; மறு உலகத்தைச் சேர்ந்தவரே அவர்; தனது இறுதி காலம் நெருங்குவதை உணர்த்தவே அவர் வந்துள்ளார் என்று எண்ணினார்.
தனது இசையமைப்பில் இன்னும் அதிக ஈடுபாடு கொண்டார். தனது மேதைத் தன்மை அனைத்தையும் அதில் காட்டினார். இந்தப் பணியினால் அவருக்கு பயங்கரமான வலிப்புகள் வந்தன. ஆனால் பணி குறித்த காலமான ஒரு மாதத்திற்குள்ளாக முடிந்து விட்டது.
குறித்த நாள் வந்த போது சரியாக அன்று அந்த அந்நியர் வந்து சேர்ந்தார். ஆனால் அன்று மொஜார்ட் இல்லை. அவர் இறந்திருந்தார்.
அவரது இசை வாழ்வு மிகக் குறுகியது; ஆனால் மிகவும் ஆழ்ந்தது. 36 வயது முடியவில்லை. அவர் மறைந்து விட்டார். ஆனால் இந்தக் குறுகிய வாழ்நாளில் அவர் அடைந்த புகழ் அழியவே அழியாது. அவரது இசையைப் போற்றுகின்ற இதயங்கள் உள்ளவரை அந்தப் புகழ் நீடித்து நிலைத்திருக்கும்!
ஆதாரம் : The Flowers of Literature by William Oxberry தமிழாக்கம் ச.நாகராஜன்
ஆங்கில மூலம் இதோ:

 


The composition of Requiem, and how Mozart died

The bodily frame of Mozart was tender and exquisitely sensible ; ill health soon overtook him, and brought with it a melancholy approaching to despondency. A very short time before his death, which took place when he was only thirty-six, he composed that celebrated requiem, which, by an extraordinary presentiment of his approaching dissolution, he considered as written for his own funeral.

One day, when he was plunged in a profound reverie, he heard a carriage stop at his door. A stranger was announced, who requested to speak with him. A person was introduced, handsomely dressed, of dignified and impressive manners. ” I have been commissioned, sir, by a man of considerable importance, to call upon you.”—” Who is he?” interrupted Mozart. ” He does not wish to be known.”—” Well, what does he want?” —” He has just lost a person whom he tenderly loved, and whose memory will be eternally dear to him. He is desirous of annually commemorating this mournful event by a solemn service, for which he requests you to compose a requiem.”—Mozart was forcibly struck by this discourse, by the grave manner in which it was uttered, and by the air of mystery in which the whole was involved. He engaged to write the requiem. The stranger continued, ” Employ all your genius on this work; it is destined for a connoisseur.”—” So much the better.”—” What time do you require ?”—” A month.”—” Very well; in a month’s time I shall return—what price do you set on your work ?”—” A hundred ducats.” The stranger counted them on the table, and disappeared.

Mozart remained lost in thought for some time: he then suddenly called for pen, ink, and paper, and, in spite of his wife’s entreaties, began to write. This rage for composition continued several days; he wrote day and night, with an ardour which seemed continually to increase; but his constitution, already in a state of great debility, was unable to support this enthusiasm; one morning he fell senseless, and was obliged to suspend his work. Two or three days after, when his wife sought to divert his mind from the gloomy presages which occupied it, he said to her abruptly, ” It is certain that I ain writing this requiem for myself; it will serve for my funeral service.” Nothing could remove this impression from his mind.

As he went on, he felt his strength diminish from day to day, and the score advancing slowly. The month which he had fixed being expired, the stranger again made his appearance. ” I have found it impossible,’ said Mozart, ” to keep my word.” ” Do not give yourself any uneasiness,” replied the stranger; ” what further time do you require?”—” Another month; the work has interested me more than I expected, and I have extended it much beyond what I at first designed.” —” In that case, it is but just to increase the premium; here are fifty ducats more.”—”Sir,” said Mozart, with increasing astonishment, “who then are you ?”—”That is nothing to the purpose; in a month’s time I shall return.”

Mozart immediately called one of his servants, and ordered him to follow this extraordinary personage, and find out who he was ; but the man failed from want of skill, and returned without being able to trace him.

Poor Mozart was then persuaded that he was no ordinary being ; that he had a connection with the other world, and was sent to announce to him his approaching end. He applied himself with the more ardour to his requiem, which he regarded as the most durable monument of his genius. While thus employed, he was seized with the most alarming fainting fits; but the work was at length completed before the expiration of the month. At the time appointed, the stranger returned, but Mozart was no more. His career was as brilliant as it was short. He died before he had completed his thirty-sixth year; but in this short space of time he had acquired a name which will never perish, so long as feeling hearts are to be found.

From The Flowers of Literature by William Oxberry

–SUBHAM–

மொஜார்ட்டின் நினைவாற்றல் திறன் (Post No.5573)

 

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 22 October 2018

Time uploaded in London – 6-21 AM (British Summer Time)

Post No. 5573

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

மொஜார்ட்டின் நினைவாற்றல்

ச.நாகராஜன்

ரோமில் உள்ள போப்பின் தேவாலயத்தில் உள்ள சில இசைப் பாடல்கள் யாரும் அறிய முடியாதபடி பாதுகாக்கப்பட்டு வருபவை.  இசைக்குழுவில் இதை இசைப்பவர் யாரேனும் வெளியில் தர முற்பட்டால் அவர் தேவாலயத்திலிருந்து முற்றிலுமாக நீக்கப்படுவார். இந்த விசேஷ இசையின் நோட்ஸின் காப்பி மூன்றே மூன்று பேர்களிடம் மட்டும் தான் இருக்கிறது. லியோபோல்ட் அரசரிடம் ஒரு காப்பி, இன்னொரு காப்பி போர்ச்சுகல் அரசர், மூன்றாவது, மிகப் பெரும் இசைக் கலைஞரான பட்ரே மார்டினியிடம் ஒரு காப்பி – ஆக இப்படி மூன்று காப்பிகள் மட்டுமே வெளி உலகில் உள்ளன.

ஆனால் இன்னொரு காப்பி போப்பின் ஆணையின்றி வெளி உலகிற்கு வந்து விட்டது. ஆனால் அது இசைக்குழுவினர் எவரிடமிருந்தும் வெளி வரவில்லை. மொஜார்ட்டை இளமைப் பருவத்தில் ரோமுக்கு அவரது தந்தை அழைத்துச் சென்ற போது அவா செயிண்ட் பீட்டர் ஆலயத்தில் அந்த இசையைக் கேட்டார். இசை முடிந்தாலும் கூட அவரது தந்தை மொஜார்ட்டை அங்கிருந்து லேசில் கிளப்ப முடியவில்லை. அப்படி அவர் அந்த இசையில் ஆழ்ந்து லயித்து இருந்தார். அன்று இரவு அவரது தந்தை உறங்கிய பின்னர் மெதுவாக எழுந்த மொஜார்ட் இத்தாலிய நிலவொளியில் தான் கேட்ட இசைப்பாடலுக்கான முழு நோட்ஸையும் தன் நினைவிலிருந்து அப்படியே எழுதி விட்டார். போப்பின் ஆணை மொஜார்ட்டின் நினைவாற்றலுக்கு முன் செல்லுபடியாகவில்லை!

ஆதாரம் : டபிள்யூ. எஃப்.கேட்ஸ் எழுதிய Anecdotes of Great Musicians என்ற புத்தகம்

ஆங்கில மூலம் கீழே தரப்படுகிறது :-

Mozart’s memory

Part of the service used in the Pope’s chapel at Rome
is sacredly guarded and kept with great care in the
archives of the chapel. Any singer found tampering
with this “Miserere” of Allegri, or giving a note of it to an
outsider, would be visited by excommunication. Only
three copies of this service have ever been sent out.
One was for the Emperor Leopold, another to the King
of Portugal, and the third to the celebrated musician,
Padre Martini.

But there was one copy that was made without the
Pope’s orders, and not by a member of the choir either.
When Mozart was taken to Rome in his youth, by his
father, he went to the service at St. Peter’s and heard
the service in all its impressiveness. Mozart, senior,
could hardly arouse the lad from his fascination with the
music, when the time came to leave the cathedral. That
night after they had retired and the father slept, the boy
stealthily arose and by the bright light of the Italian
moon, wrote out the whole of that sacredly guarded
“Miserere” The Pope’s locks, bars, and excommunications
gave no safety against a memory like Mozart’s.
From Anecdotes of Great Musicians by W. F. Gates

****

கிசு, கிசு ரஹஸியம் (Post No.5570)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 21 October 2018

Time uploaded in London – 8-33 am

(British Summer Time)

Post No. 5570

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

ஒரு பிரமுகர் வீட்டில் எல்லோரும் உரத்த குரலில் பேசுவார்கள்; காது செவிடுபடும்படி அலறுவார்கள். அந்த வீட்டிலொரு  அமைதியான பெண்மணி வயதானவரும் வாழ்ந்தார். அவர்கள் வீட்டுக்கு வரும் விருந்தினர் ஒருவருக்கு பெருத்த வியப்பு.

அம்மையாரே! இவ்வளவு உரத்த குரலில் பேசும் இந்த வீட்டில் இவ்வளவு சன்னமான, இனிய குரலில் பேசுகிறீர்களே. உங்கள் பேச்சு எப்படி அவர்கள் காதில் விழும்? என்று கேட்டார்.

அம்மையார் சொன்னார்:

எனக்கு ஒரு கஷ்டமும் இல்லை. நான் வழக்கத்தைவிட மெல்லிய குரலில் காதோடு காது வைத்து ரஹஸியம் சொல்லுவது போல கிசு, கிசுப்பேன். உடனே எல்லோரும் அமைதியாகி விடுவார்கள். நான் என்ன சொல்லப் போகிறேன் என்று காதுகளைத் தீட்டிக் கொண்டு நிற்பார்கள். ஒரு சில வினாடிகளில் அவர்களுக்கு சொல்ல வந்த விஷயம் நன்றாகத் தெரிந்து விடும்.

இந்தத் துனுக்கை 100 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய பத்திரிக்கையில் படித்தவுடன், நமது உபந்யாசகர்கள் செய்யும் வித்தைகள் எனக்கு நினைவுக்கு வருகிறது. கிருபானந்த வாரியார், கீரன் போன்ற அருள் மிகு, புகழ் மிகு, திரு மிகு சொற்பொழிவாளர்கள் மக்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பதற்காக திடீரென்று அலறுவார்கள்.

கிருபானந்தவாரியார் சிரிப்பொலிக்கிடையே சொல்லுவார்:

தூங்கிட்டிருக்கிரவங்க, எல்லாம் எழுந்திருங்கள் என்று.

இன்னும் சிலர் யாரேனும் கூட்டத்தில் பேசிக் கொண்டிருந்தால், திடீரென்று ஒரு  சில வினாடிகள் சொற்பொழிவை நிறுத்திவிட்டு கூட்டத்தையே பார்ப்பர்; பேசிக் கொண்டிருந்தவர்கள் பேச்சை நிறுத்திவிட்டு சொற்பொழிவை கவனிப்பர்.

 

நாம் மதுரைக் கல்லூரியில் படித்துக் கொண்டிருந்த காலத்தில் ராம சேஷன் என்ற விலங்கியல் பேராசிரியர், குரலை ஏற்றியும் இறக்கியும்தான் பாடம் நடத்துவார். நாங்கள் கடைசி வரிசை நாற்காலிகளில் உட்கார்ந்ந்து கொண்டு கிராஃப் (வரை படம்) போட்டு அன்று எத்தனை முறை ஏற்ற இறக்கம் என்று ஆராய்வோம்.

 

கணவன் மனைவி சமரச ரஹஸியம்

புதிதாகக் கல்யாணம் கட்டிய இருவர் குடும்பப் பிரச்சினைகளை விவாதித்துக் கொண்டிருந்தனர்.

ஒருவர் சொன்னார்:

“என் வீட்டில் நான்தான் சம்பாதிக்கிறேன் ஆகையால் நான்தான் குடும்பத் தலைவன்; இது என் மனைவிக்கு புரிய மாட்டேன் என்கிறதே”– என்று அங்கலாய்த்தார்.

அடுத்ததாக நின்ற புது மாப்பிள்ளை சொன்னார்; அலட்சியமாக, பெருமையுடன், வெற்றித் த்வனியில் சொன்னார்–

எங்கள் வீட்டில் எனக்கும், என் புது மனைவிக்கும் இடையே ஆரம்பத்திலேயே ஒரு உடன்படிக்கை செய்து கொண்டு விட்டோம். அதாவது பெரிய பிரச்சனைகள் என்றால் என் முடிவே இறுதியானது.சின்னப் பிரச்சனைகள் என்றால் அவள் முடிவே இறுதியானது.

முதலாமவருக்கு வியப்பு தாங்கவில்லை.

அப்படியா? இந்தத் திட்டம் நன்றாகச் செயல்படுகிறதா?

இரண்டாமவர் பதில் சொன்னார்:

பிரமாதமாக செயல்படுகிறது.பெரிய பிரச்சனை எதுவுமே இதுவரை வந்ததில்லை!

இதைப் படித்தவுடன் எனக்கு மதுரைப் பக்க ஜோக் நினைவுக்கு வருகிறது.

“என்ன வீட்டில் மீனாட்சி தர்பாரா? என்று கேட்பார்கள். அதாவது மதுரை மீனாட்சி அம்மன் போல பெண் ஆதிக்கம் அதிகமுள்ள வீடாக இருந்தால் கணவன் ‘பெட்டிப் பாம்பாக’ இருப்பார். அவ்வையார் சொன்ன பாட்டு நினைவுக்கு வரும்:–

சாக்ரடீசும் அவ்வையாரும்!

Article No.1985

Compiled by London swaminathan

Date 10th July 2015

Time uploaded in London: காலை 8-21

சாக்ரடீஸ் என்பவர் புகழ்பெற்ற கிரேக்க ஞானி; தத்துவ வித்தகர். அவருக்கு வாய்த்த மனைவியோ சரியான அடங்காபிடாரி; ராக்ஷஸி. அவ்வையார் புகழ்பெற்ற தமிழ் கவிஞர், அறிஞர், இறையன்பர். சங்க காலம் முதல் தற்காலம் வரை ஆறு அவ்வையார்கள் இருந்தனர்; சிலர் மூவர் என்பர். மொழியியல் அடிப்படையில் கட்டாயம் முவர் அல்லது அதற்கு மேலும் இருந்திருக்கலாம் என்பது எனது கணிப்பு. ஆனால் எந்த அவ்வையார் படியதாக இருந்தாலும் சரி அவை அத்தனையும் ஆனி முத்து; தமிழர்களின் சொத்து. ஆத்திச் சூடி பாடிய கடைசி அவ்வையாரா, அதியமானைக் கண்ட சங்க கால அவ்வையாரா என்று ஆராய வேண்டிய அவசியமில்லை.

அதிசயம் என்னவென்றால் அவ்வையாரும் சாக்ரடீசும் ஒரே கருத்தைச் சொல்லியுள்ளனர்.

ஒருமுறை சாக்ரடீஸ் தத்துவச் சொற்பொழிவு ஆற்றிக் கொண்டிருந்தார். அவரது மனைவியோ ஞான சூன்யம். மேல் மாடியில் இருந்து எட்டிப் பார்த்து, பேச்சை நிறுத்தச் சொல்லி இடி முழக்கம் செய்தார். சாக்ரடீஸோ நிறுத்தவில்லை. ஒரு வாளி தண்ணீரை மேலேயிருந்து கொட்டினார். யார் தலையில்? சாக்ரடீஸ் தலையில்! அவர் அசரவில்லை; அவர் சொன்னார்:

“அன்பர்களே! இவ்வளவு நேரம் இடிமுழங்கியது; இப்பொழுது மழை பெய்கிறது!”

சாக்ரடீஸின் மனைவியை பற்றி நன்கு அறிந்தவர் ஒருவர் சாக்ரடீஸிடம் சென்று திருமணம் செய்துகொள்வது பற்றி தங்கள் கருத்து என்னவோ? என்று கேட்டார்.

அவர் சொன்னார்:

எந்த முடிவு எடுத்தாலும் இறுதியில் வருத்தப்படுவாய்!

இன்னொரு முறை அவர் சொன்னார்:

“நல்ல மனைவி கிடைத்தால் நன்கு மகிழ்ச்சியாக வாழலாம்; கெட்ட மனைவி கிடைத்தாலோ தத்துவ வித்தகர் ஆகலாம்.”

அவ்வையாரும் இதையே சொல்கிறார்:

பர்த்தாவுக்கு ஏற்ற பதிவிரதை உண்டானால்

எத்தாலும் கூடி வாழலாம்; — சற்றேனும் ஏறுமாறாக

இருப்பாளே யாமாகில்

கூறாமல் சந்யாசம் கொள்

பொருள்: கணவனுக்கேற்ற பதிவிரதையாக இருந்தால், எவ்வளவு கஷ்டம் வந்தலும் அவளை விட்டு விடாதே. அவள் பிடாரியாக இருந்தாலோ, அவளிடம் போகிறேன் என்று சொல்லக்கூட வேண்டாம். பேசாமல் போய் சந்யாசம் வாங்கிக் கொள்.

பழைய முறத்தால் அடி!

சாக்ரடீஸ் மனைவி போலவே ஒரு கொடுமைக்காரியை மனைவியாகப் பெற்ற ஒரு சாதுவின் வீட்டுக்கு அவ்வையார் போனார். பாவம், அவர்தான் அவ்வையாரை சாப்பிட அழைத்தார். அவ்வையை வாசல் திண்ணையில் அமரவைத்துவிட்டு உள்ளே சென்று மனைவியின் முகத்தை நன்கு துடைத்து, பொட்டு வைத்து அலங்கரித்து, தலையில் உள்ள ஈரும் பேனும் எடுத்துவிட்டு, தலைவாரிவிட்டு, மெதுவாக அவ்வையாருக்கு அமுது இடும்படி  கொஞ்சும் மொழியில் கெஞ்சினார். அவளோ எடுத்தால் அருகிலிருந்த பழைய முறத்தை! புடைத்தாள் நைய அவனை. பேயாட்டம் ஆடினாள்; வசை மொழிகளை வாரி இரைத்தாள். அவன் வெளியே ஓடிவந்தான்; அப்பொழுதும் அந்த நீலாம்பரி முறத்தைக் கையில் ஓங்கியவாறு ஓடி வந்தாள்: அவ்வையாருக்கு ஒரு புறம் சிரிப்பு; மறுபுறம் அனுதாபம். அவனுக்கோ ஒரே பதைபதைப்பு.

அவ்வையார் பாடினார்:

இருந்து முகம் திருத்தி, ஈரோடு பேன் வாங்கி

விருந்து வந்தது என்று விளம்ப – வருந்திமிக

ஆடினாள், பாடினாள்; ஆடிப் பழமுறத்தால்

சாடினாள் ஓடோடத்தான்.

அவ்வையாருக்கு பிரம்மா மீதே கோபம் வந்து விட்டது. இப்படி நல்ல சாதுவுக்கு இவ்வளவு மோசமான மனைவியா என்று. இது பெண்ணா? பேயா? வறண்ட மரம் போன்ற பெண்ணை இந்த மகனை முடிச்சுப்போடச் செய்தானே என்று நினைத்து பிரம்மா மட்டும் என் முன்னே வரட்டும் நான்கு தலைகளையும் திருகிவிடுகிறேன் என்றார்.

உடனே பாடினார்:

அற்றதலை போக அறாத தலை நான்கினையும்

பற்றித் திருகிப் பறியேனோ? – வற்றும்

மரம் அனையாட்கு இந்த மகனை வகுத்த

பிரமனையான் காணப்பெறின்.

அற்றதலை= ஏற்கனவே பிரம்மாவின் ஐந்து தலைகளில் ஒன்றை சிவன் கிள்ளி எறிந்த கதை புராணத்தில் உள்ளது.

((தமிழன்பர்களுக்கு அன்பான வேண்டுகோள்: மற்றவர் கட்டுரைகளை எடுக்கையில் அவர்தம் பெயரையும், அவருடைய பிளாக்–கின் பெயரையும் அப்படியே வெளியிடுங்கள். என் கட்டுரைகளில், படங்கள் என்னுடையதல்ல. அதைப் பயன்படுத்துவோர் சட்டபூர்வ வழக்குகளைச் சந்திக்க நேரிடும்.))

swami_48@yahoo.com

–subham—சுபம்-

அதர்மம் செய்பவன் குடும்பதோடு அழிவான்- மநு பயங்கர எச்சரிக்கை! (post No.5542)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 15 October 2018

 

Time uploaded in London – 8-39 am

(British Summer Time)

 

Post No. 5542

 

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

மநு நீதி நூல்- PART 29

மநு என்பவர் வேத காலத்தில் வாழ்ந்தவர் என்பது ரிக் வேத துதிகள் மூலம் தெரிகிறது. அப்படியானால் இற்றைக்குக் குறைந்தது 3500 ஆண்டு முதல் 8000 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்திருக்க வேண்டும். ஆயினும் இன்று நம்மிடம் இருக்கும் மநு தர்ம சாஸ்திரம் பல முறை மாறுதல்களுக்கு, இடைச் செருகல்களுக்கு, உள்ளாக்கப்பட்டுள்ளது. 2600 ஸ்லோகங்களுக்கு மேல் உள்ள மநு தர்ம நூலில் 40 + ஸ்லோகங்கள் சூத்திரர்களுக்கு எதிராக உள்ளது. திராவிடங்களும் மார்கஸீயங்களும், யாரும் பின்பற்றாத இந்த மநு நூலை வைத்துக் கொண்டு அவ்வப்போது கூச்சல் போடுவது நகைப்பை ஏற்படுத்துகிறது. அது மட்டுமல்ல அந்தக் கும்பல்களுக்கு பணம் கொடுக்கும் பேர்வழிகள், மதம் மாற்றக் கும்பல்கள் யார் என்பதையும் வெட்ட வெளிச்சத்துக்குக் கொண்டு வருகிறது. பெண்களைப் பாராட்டி மநு எழுதிய ஸ்லோகங்களை வெளி உலகிற்குக் காட்டாமல் மறைப்பதால் இவர்கள் பெண்களை எதிர்க்கும் அயோக்கியக் கும்பல் என்றும் புரிகிறது. 2600+ ஸ்லோககங்களில் இடைச் செருகலாக வந்த ஸ்லோகங்களைப் பார்க்கையில் உலகம் கண்டறியாத மஹா ‘ஜீனியஸ்’ மநு என்றும் புரிகிறது.

 

அது மட்டுமல்ல. பிராஹ்மணர் அல்லாத எல்லோரையும் சூத்திரர் என்று திராவிடங்களும் மார்கஸீயங்களும் முத்திரை குத்தி இந்தியாவிலுள்ள நூறு கோடிப்பேரை சூத்திரர் என்றும் காட்டி வருகிறது. வெள்ளைக்காரன் எழுதிய புத்தகங்களில் ‘ஆர்ய’ என்ற சொல்லை இனச் சொல்லாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. ‘படித்தவர்கள்’, ‘பண்பாடு உடையவர்கள்’ என்ற உரிச்சொல்லை இனப் பெயர்ச் சொல்லாக பயன்படுத்தி மக்களை திசை திருப்பியுள்ளனர். ஆக ஒவ்வொருவரும் 2600 ஸ்லோகங்களையும் படித்து அதில் இக்காலத்துக்கு உரிய விஷயங்களை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

 

சொல்லப்போனால்  அடிமைகளையும் பெண்களையும் ஐரோப்பியர்கள் மிருகங்களாக நடத்திய காலத்தில்—(நமது காலத்திலேயே தென் ஆப்ரிக்காவிலும், அமெரிக்காவிலும், ஆஸ்திரேலியாவிலும் கறுப்பர்களையும் பழங்குடி மக்களையும்– மிருகங்களாக நடத்தியதை நாம் அறிவோம்). —அப்படியில்லாமல் 2500 அல்லது 8000 ஆண்டுகளுக்கு முன் இந்து சமுதாயம் எப்படி இருந்தது  என்பதைப் பார்க்கையில் நாம் வெட்கப்பட எதுவுமே இல்லை. முழு மானவ தர்ம சாஸ்திரத்தையும் படிப்பவர்கள் இதை அறிவர். அரை வேக்காடுகள், தனக்குப் பிடித்த 40, 50 இடைச் செருகல்களைக் காட்டி கூத்தடிப்பர்.

அதர்மம் செய்பவன் குடும்பதோடு அழிவான்- மநு பயங்கர எச்சரிக்கை! (post No.5542)

 

மநுநீதி நூலின் நாலாவது அத்தியாயத்தைத் தொடர்ந்து காண்போம்..

முதலில் சுவையான, முக்கியமான விஷயங்கள்

 

(ஸ்லோகங்கள் 4-154 முதல் காண்போம்.)

 

ஸ்லோகங்கள் 4-156- 158 யார் நீண்ட காலம்   வாழ்வான் என்று கூறுகிறது

ஸ்லோகங்கள் 160-162

வேலையில் எது  இன்பம் தரும்,  எது துன்பம் அளிக்கும் என்றும் விளக்குகிறார்.

எது நல்லது எது கெட்டது என்பதை  விளக்குகையில் மனதுக்கு இன்பம் பயக்கும் எல்லா நல்ல விஷயங்களும் நல்லது என்கிறார்

அடிமை போல வேலை செய்வது நல்லதல்ல; மனச் சாட்சிப்படி நடப்பதே மகிழ்ச்சி தரும் என்று மநு சொல்வதைப் பார்க்கையில் பெரும் அனுபவசாலி, உளவியல் நிபுணன் என்பது புலப்படும்

 

4-166 பிராமணர்களை பிராமணன் கூடத் தாக்கக் கூடாது; அப்படி தாக்கினால் நரகம், 21 பிறவிகள் ஏற்படும் என்பார்.

 

ஸ்லோகம் 172-174 கெட்டது செய்வோரை தெய்வம் நின்று கொல்லும், அதுவும் குடும்பத்தை வேரோடு சாய்த்து விடும். முதலில் நல்லது நடப்பது போலத் தோன்றினாலும் இறுதியில் அழிந்தே போவான் என்று எச்சரிக்கிறார். அரசன் “அன்றே கொல்வான், தெய்வம் நின்று கொல்லும்” என்னும் தமிழ்ப் பழமொழியை நினைவு படுத்துகிறார்.

 

கெட்டது செய்தோர் உலகில் நன்றாகதானே இருக்கிறார்கள்; தருமமே பொய்யோ என்று வியக்கிறோம். இதை மநுவும் அறிவார். பசு புல்லைத் தின்னுவீட்டு உடனே பால் தருவது போல   இல்லை இது. மெதுவாக ஒருவனை அதர்மம் கொல்லும். முதலில் நன்றாக இருப்பது போலத் தோன்றி பரம்பரையோடு அழிவான் என்று  பயங்கர எச்சரிக்கை கொடுக்கிறார்.

இங்கே பசு உவமை போல, பல இடங்களில் பூனை போல நடப்பவனையும் எச்சரிக்கிறார்.

4-178 பெரியோர் போட்ட பதையைப் பின்பற்று என்று கூறுகிறது.

 

4-179 முதல் 4-185 வரையுள்ள ஸ்லோககங்களில் சடுகுடு விளையாடும் சிறுவர் முதல் குடுகுடு கிழவனார் வரை- மனைவி மக்கள், உறவினர், வேலைக்காரர்கள் ஆகியோரை மதிக்கச் சொல்லிவிட்டு யார் யார் என்ன லோகத்துக்கு அதி தேவதை என்றும் பின்னர் மொழிவார்.

4-180, 4-185 வேலைக்கார்களை எப்படி மதிக்க வேண்டும் என்று காட்டும்

4-186 பிராஹ்மணர்களை தானம் பற்றி எச்சரிக்கிறது. அதிக தானம் வாங்கிப் பழகாதே; அதற்கு அடிமையாகிவிடாதே என்று சொல்கிறது.

 

4-196,197 ருத்ராக்ஷப் பூனை,பஞ்ச தந்திர கொக்கு- நண்டு கதைகளைப் போல ஒருவன் இருக்கக்கூடாது என்கின்றது

கொக்கு-நண்டு கதை பஞ்ச தந்திரக்கதைகளில் உள்ளது. ருத்ராக்ஷப் பூனை சிலை மஹாபலிபுரத்தில் அர்ஜுனன் தபஸ் சிற்பத்தில் உளது. மேலும் பல ஸம்ஸ்க்ருத நூல்களிலும் உளது ( முன்னர்

எழுதிய எனது கட்டுரையில் விவரங்கள் உள.

 

4-203, 204-ல் மற்றொருவனுடைய அனுமதியின்றி அவனது கிணறு, கார், வண்டி வாஹனங்கள், தோட்டம், சோஃபா முதலிய ஆசனங்களைப் பயன்படுத்தக்கூடாது என்பது இக்காலத்துக்கும் பொருந்தக் கூடியது. அலுவலகத்திலும், பிற இடங்களிலும் இது எவ்வளவு பெரிய சச்சரவுகளுக்கு வழிவகுக்கிறது என்பதை நாம் அறிவோம்.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

 

 

குழந்தைகள் நம்மைவிட புத்திசாலிகள் (Post No.5223)

Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 9 October 2018

 

Time uploaded in London –14-49 (British Summer Time)

 

Post No. 5523

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

குழந்தைகள் நம்மைவிட புத்திசாலிகள் (Post No.5223)

 

 

நம்மையெல்லாம் வியக்கவைக்கும் அளவுக்குக் குழந்தைகள் புத்திசாலிகளாகி வருகின்றன. பிறக்கும்போதே மொபைல் போன், ஐ-பேட், கம்ப்யூட்டர் சஹிதம் பிறக்கின்றன. பொம்மை மொபைல் போனைக் கொடுத்தால் நம் மீது விட்டெறிந்து, என்னை ‘முட்டாள் பயன் மகன்’ என்று நினைத்தாயா என்ற தொனியில் நம்மை முறைத்துப் பார்க்கின்றன. இன்னும் பேச்சு முழுதும் வராததால் சொல்லாமல் சொல்லுகின்றன. தவறான ‘வெப்; (website) பக்கத்துக்கோ, வழக்கத்துக்கு மாறான பாடலுக்கோ போனால் நம்மைக் கையைப் பிடித்து இழுத்து, ‘அட முட்டாள்! யூ ட்யூபில் (You Tube) இங்கு அல்லவா வரும் என்று காட்டுகின்றன. இது இன்றைய உலகம். ஆனால் நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரும் கூட குழந்தைகள் நம்மை விட, அல்லது நாம் அவர்களை எடை போட்டதைவிட புத்திசாலிகளே என்பதற்கு 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த நிகழ்வுகள் சான்று பகர்கின்றன.

 

இதோ சில சம்பவங்கள்:-

 

ஸர் ஜோஸையா ஸ்டாம்ப் (Sir Josiah Stamp) என்பவர் புகழ் பெற்ற பொருளாதார நிபுணர். அவர் கண்ட, கேட்ட ஒரு சம்பவத்தை நினைவு கூர்ந்தார்.

 

ஒரு பார்லிமெண்ட் தேர்தல் வேட்பாளர் ஒரு வீட்டுக்கு ஓட்டு வேட்டைக்காகப் போனார். தேர்தல் வந்து விட்டால், எல்லா அபேட்சகர் முகத்திலும் அசடு வழியும்; ஜொல்லு விடுவார்கள் அல்லவா?

 

அவரும் ஒரு வீட்டின் முன்னால் இரண்டு சிறுவர்களை நோக்கினார். இருவரு ருக்கிடையேயும் ஒருவரை ஒருவர் அச்சு எடுத்து வார்தாற்போல் ஒற்றுமை.

 

பையன்களா, நீங்கள் இருவரும் இரட்டைக் குழந்தைகளா?

 

இல்லை ஐயா– கறாரான பதில்

 

சஹோதரர்களா?

ஆம், ஐயா.

 

உங்கள் வயது என்ன?

இருவருக்கும் ஐந்து வயது- பொட்டில் அடித்தாற் போல் விடை.

 

ஏய்!!!!! அப்படியானால், இருவரும் இரட்டையர்தானே; இருவரும் சஹோதரர் என்று மொழிந்தீர்கள். இருவருக்கும் ஐந்து வயது என்று செப்பினீர்களே!

 

ஐயா; பில்லி, உள்ளே விளையாடிக் கொண்டிருக்கிறான். நாங்கள் மூவராகப் பிறந்தோம்!

(ஒரே சூலில் மூன்று குழந்தைகள்)

 

வேட்பாளர் ஐயா முகத்தில் அசடு வழிந்தது!

 

xxxxx

தாயாரைத் தவிக்கவிட்ட பெண்

ஒரு வீட்டில் ஒரு சிறுமி தாய் சொல்லைத் தட்டினாள். அவளுக்குத் தண்டனை கொடுக்க தாய் திட்டமிட்டாள்.

 

ரோமன் கத்தோலிக்க குடும்பங்களில் பிராஹ்மணர்கள் போல பரிசேஷன மந்திரம் சொல்லிச் சாப்பிடும் வழக்கம் உண்டு

(பிராஹ்மணர்கள் மூன்று முறை இலையைச் சுற்றி தண்ணீர் விட்டு– எறும்பு முதலிய ஜந்துக்கள் வராமல் இருக்க – சுற்றிவிட்டு— சோற்றைப் புகழ்ந்து இது அமிர்தம் என்று சொல்லிவிட்டுச் சாப்பிடுவர். முடிவில் தீர்த்தம் வாங்கிச் சாப்பிட்டு விட்டு, ‘அன்ன தாதா சுகீ பவ’– அன்னமிட்ட இந்தப் பெண்மணியின் குடும்பம் நீடூழி வாழ்க– என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்திருப்பர்).

 

 

கிறிஸ்தவர் குடும்பங்களில் ஒரு நல்ல பழக்கம் என்னவென்றால் ஆண்கள், பெண்கள், குழந்தைகள் அனைவரும் ‘டைனிங் டேபிளில்’ அமர்ந்து சாப்பிடுவார்கள். அப்பொழுதுதான் அன்யோன்ய அன்பு வளரும். கிண்டலும் கேலியுமாகப் பேசிக்கொண்டே சாப்பிடுவார்கள்; இது இல்லாவிடில் பெரும் தண்டனை என்பது தாத்பர்யம்/ பொருள்.

 

ஆகவே தாயார் கொடுத்த தண்டனைப்படி, விஷமம் செய்த சிறுமி ஒரு தனி ‘குட்டி’ மேஜையில் உட்கார வைக்கப்பட்டாள்.

கிரேஸ் (grace) மந்திரம் சொல்லும் தருணம் வந்தது. குட்டிப் பெண்ணை யாரும் கண்டு கொள்ளவில்லை. ஆனால் அவளோ வழக்கத்துக்கும் மாறான உரத்த குரலில் முழக்கமிட்டாள்.

 

‘’ஆண்டவனே! இன்று எனக்குப் படி அளந்தமைக்காக, உனக்கு நன்றி செலுத்துகிறேன்.அதுவும் என் எதிரிகளுக்கு  முன்னால் எனக்கு தனியான குட்டி மேஜை போட்டு அன்னம் அளித்தாயே! உனக்கு நன்றி.

 

இதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த அப்பாவுக்கும் அம்மாவுக்கும் அழுவதா, சிரிப்பதா என்று தெரியவில்லை.

 

xxx

கவிஞர் பைரன் கடித்த பீங்கான் தட்டு

 

ஆங்கிலம்  படித்தவர்களுக்கு நன்கு அறிமுகமானவர் லார்ட் (Lord Byron) பைரன். அவர் சின்ன வயதில் ஒரு ‘மூடி’ moody முத்தண்ணா? அதாவது அவ்வப்பொழுது ‘mood’ மூட் மாறும்; உணர்ச்சி வசப்படுவார். காரணமென்ன வென்றால் அவரைக் கவனித்த தாதி கொடுமைக்காரி. இதனால் பைரனுக்கு அவள் மீது அச்சமும் வெறுப்பும்.

 

பைரனின் அம்மாவோ கோபக்காரி; புயல் போலச் சீறுவாள்; அனல் போலக் கொதிப்பாள்; குதிப்பாள். எவரையும் மதியாள்.

 

பைரன் நாலு வயதிலேயே ஒரு பீங்கான் தட்டைப் பாதிக்க டித்தெடுத்து, துண்டு போட்டவர்.

அவர் பத்து வயது இருக்கும் போது அவருக்கு லார்ட் lord பட்டம் கிடைத்துவிட்டது. பரம்பரையாக வரும் இப்பட்டம் ஒருவர் இறந்த பின்னர் அடுத்த வாரிசுக்குக் கிடைக்கும்.

 

பள்ளிக் கூடத்தில் அவரை வாத்தியார் ‘டோமினஸ்’ (பிரபுவே) என்று அழைத்தவுடன் கண்ணீர் மல்கியது; கன்னத்தில் வடிந்தது.

 

ஆனந்தக் கண்ணீர்!

 

xxx

 

சிறுவர்கள் வாழ்வினிலே

 

தெமிஸ்டோக்ளிஸ் (Themistocles) என்பவர் கிரேக்க நாடு அரசியல்வாதி. 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர்- புத்தருக்கு  சம காலத்தில்– வாழ்ந்தவர்.

 

அவருக்கு ஒரு மகன் பிறந்தான். அவன் சரியான ‘அம்மாக்கொண்டு’ (அம்மாவின் கண்மணி)

 

தெமிஸ்டோக்ளிஸ் புகன்றார்:

இவன்தான் கிரேக்க நாட்டு முழுமைக்கும் மன்னன்.

 

 

அருகில் இருந்த நண்பருக்கு வியப்பு.

 

அண்ணலே! அது எப்படிப் பொருந்தும்? என்று வினவினார்.

 

உடனே அவரோ அவ்வையார் ஸ்டைலில் பதில் சொன்னார்

 

“பெரியது கேட்கின் வரிவடிவேலோய் பெரிது, பெரிது, புவனம் பெரிது, அதனினும் பெரிது…” என்று பாடவில்லை.

 

அவர் செப்பினார்:

அன்பரே. என் மகன் தாய்க்கு இனியன். அவளை ஆளும் அரசன். அந்தப் பெண்மணியோ என்னைப் பிடித்து ஆட்டும் அரசி; நானோ ஏதென்ஸ் மாநகர ஆட்சியாளன். ஏதென்ஸ் நகர அதீனியர்களோ கிரேக்க நாட்டையே கட்டி ஆள்பவர்கள்.

நான் சொன்னது சரிதானே.

 

(அரசியல் வாதிகளுக்கே உண்டான அகந்தை, பெருமிதம், அசாத்திய தன்னம்பிக்கை!)

 

xxxxx

பதப் படுத்தப்பட்ட பாலா இல்லையா?

ஒரு பெண்ணுக்கு இரண்டாவது குழந்தை பிறந்தது. முதல் மகனுக்கு ஆறு வயது. வீட்டில் வேறு எவரும் இல்லை. அவள் கொஞ்சம் ஓபன் (open) ஆக தாய்ப் பால் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்.அந்தப் பையன் வியப்புடன் உற்று நோக்கினான்.

உடனே அம்மா, பையாலஜி (Biology) பாடம் சொல்லிக்கொடுக்க இது நல்ல தருணம் என்று கருதி  பல்லவி பாடினாள்

 

பார்த்தாயா! நீ குழந்தையாக இருந்த போதும் இப்படித்தான் பால் சாப்பிட்டாய்; யானை, குதிரை, பசுமாடு எல்லாம் இப்பத்தான் பால் கொடுத்து குட்டிகளை வளர்க்கும். மனிதர்களும் அப்படித்தான்…. என்று முழக்கமிட்டுக் கொண்டு போனாள்.

ஆறு வயதுப் பையன் இடைமறித்தான்.

அது சரி, அம்மா! இது ‘பாஸ்சரைஸ்டு மில்க்’கா (பாலா) இல்லையா? (Pasteurised or not)

 

பெண்மணி முக்கில் விரலை வைத்தாள்; வாயடைத்துப் போனாள்.

 

ஆகவே, தோழக்ர்ளே; சின்னப் பயல்கலைளைத் தவறாக எடை போடாதீர்கள்.

அவர்கள் அனைவரும் ஆய்ந்தவிடங்கியகொள்கைச் சான்றோர் போல!

ஆய்ந்து+ அவிந்து+ அடங்கிய+ கொள்கை+ சான்றோர்)

 

–சுபம்–