ஆராய்ச்சி என்றால் என்ன? பல்கலைக்கழக அறிஞர் விளக்கம் (Post No.4075)

Written by London Swaminathan
Date: 12 July 2017
Time uploaded in London- 19-22
Post No. 4075

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

அமெரிக்காவில் உள்ளது கொலம்பியா பல்கலைக் கழகம். இதன் தலைவராக நிகலஸ் மர்ரே பட்லர் (Nicholas Murray Butler) இருந்தார். அவர் பெரிய அறிஞர்; நோபல் பரிசு வென்றவர். கல்வியாளர்.

 

அவரும் , அதே பல்கலைக்கழகத்தின் பேராசிரியர் பிராண்டர் மாத்யூவும் (Brander Mathews) பேசிக்கொண்டிருந்தனர். இருவரும் இலக்கியக் கொள்ளை (Plagiarism) என்றால் என்ன என்று விவாதித்தனர். பிராண்டர், தான் எழுதிய கட்டுரையை மேற்கோள்காட்டி விளக்கினார்.

 

யாராவது ஒருவர் ஒரு விஷயத்தை முதல் தடவை சொன்னால் அதுதான் ஒரிஜினல் (originality);

அதுதான் ஆதி; சுயமான சிந்தனை.

அதையே ஒருவர் இரண்டாவது தடவை சொன்னால் அது இலக்கியக் கொள்ளை- Plagiarism

(பேஸ்புக்கில் பலரும் செய்வது)

மூன்றாவது முறை அதையே ஒருவர் சொன்னால் அவருக்கு சுயமாக சிந்திக்கும் ஆற்றலே இல்லை (Lack of Originality) என்று பொருள்.

அதையே நாலாவது முறை யாராவது சொன்னால், அது ஏதோ ஒரே மூலத்திலிருந்து (drawing from a common source) தோன்றியது என்று பொருள்.

 

இப்படி அவர் சொல்லிக் கொண்டே இருக்கையில் பட்லர் குறுக்கிட்டார், “அதையே யாரவது ஐந்தாவது முறை சொன்னால் அதன் பெயர் ஆராய்ச்சி! (Research)

 

எவ்வளவு உண்மை!

xxx

 

சொல் கஞ்சன்!

 

அமெரிக்க ஜனாதிபதி கூலிட்ஜ் (President Coolidge)பயங்கரமான கஞ்சன்; அதாவது சொல் கஞ்சன்; பெரிய சந்திப்புகளிலும், பொது விருந்துகளிலும் பேசா மடந்தையாக இருப்பார். அப்படியே பேசினாலும் இரண்டு, மூன்று சொற்களே வாயிலிருந்து வரும்; அதுவும் பெரிய அறிவாளி பேசுவது போல இருக்காது!

 

அமெரிக்காவின் புகழ்மிகு பெண் கவிஞர் எமிலி டிக்கின்ஸன் (Emily Dickinson). அவருடைய வீடு ஆமெர்ஸ்ட்(Amherst) எனும் இடத்தில் இருக்கிறது. அந்த இடத்தை ஒரு கண்காட்சியாக மாற்றி அவருடைய ஒரிஜினல் படைப்புகள், நினைவுப் பொருட்களை வைத்துள்ளனர். அதற்கு கூலிட்ஜ் விஜயம் செய்தார். ஒரு நாட்டின் ஜனாதிபதியே வருகிறார் என்பதால், பொது மக்கள் தொட முடியத பொருட்களை எல்லாம் தொட்டுப் பார்க்க அவரை அனுமதித்தனர்.

 

யாருக்கும் காட்டாத புலவருடைய நினைவுப் பொருட்களை எல்லாம் காட்டினர் கண்காட்சி அதிகாரிகள்.

 

அவரும் மிகவும் ஆர்வத்துடன் பார்த்தார். வாயே திறக்காமல்!

 

இவருடைய ஆர்வத்தைக் கண்ட அதிகாரிகள் ஒரு அரிய பொக்கிஷப் பெட்டியைத் திறந்து இவைதான் அவர் கைப்பட எழுதிய கவிதைகள் என்று காட்டினர். அவருடைய கண்கள் அகல விரிந்தன. புரட்டிப் புரட்டிப் பார்த்தார்.

கடைசியில் இரண்டே சொற்கள் சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார். அவர் சொன்னது என்ன தெரியுமா?

“பேனாவால் எழுதினாரா, ஹூம்; நான் டிக்டேட் செய்வேன்” (சொல்லச் சொல்ல வேறு ஒருவர் எழுதுவது டிக்டேசன்)

 

சொல் தச்சர்கள் தமிழிலும் சஸ்கிருதத்திலும் உண்டு; நல்ல வேளை, சொல் கஞ்சர்கள் கிடையாது!

–சுபம்–

அருணகிரிநாதரும் மகாத்மா காந்திஜியும்! (Post No.4067)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 10 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-22 am

 

 

Post No.4067

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

 

பிராத்தனை இரகசியம்

அருணகிரிநாதரும் மகாத்மா காந்திஜியும்!

ச.நாகராஜன்

 

பிரார்த்தனையில் மகான்களும் ரிஷிகளும் வேண்டுகின்ற பான்மையே தனி. ஆகவே தான் அவர்களுடைய பிரார்த்தனையையே நாம் சொல்லி உய்ய வழி தேடுகிறோம். புதிதாகச் சொற்களைக் கோர்த்து நாம் பிரார்த்தனை செய்ய வேண்டிய அவசியமே இல்லை.

 

அருணகிரிநாதரின் திருப்புகழ் இந்த வகையில் ஒரு தனித் தன்மை கொண்டதாக இலங்குகிறது.

எடுத்துக்காட்டாக இரு இடங்களில் வரும் இரண்டிரண்டான பிரார்த்தனை வேண்டுகோளை இங்கு பார்க்கலாம்.

 

 “மதியால் வித்தகனாகி

மனதால் உத்தமனாகி” (கருவூரில் பாடியது – மதியால் வித்தகனாகி எனத் தொடங்கும் பாடல்)

 

இருக்க வரம் வேண்டுகிறார் அருணகிரிநாதர்.

மதியால் ஒருவன் வித்தகன். ஆனால் அவன் உத்தமன் இல்லை. மகா புத்திசாலித்தனத்தை ஊரை ஏய்ப்பதில் பயன்படுத்தி என்ன பிரயோஜனம்?

 

மனதால் ஒருவன் உத்தமன். ஆனால் சாமர்த்தியசாலி இல்லை. ஊரார் எல்லோரும் அவன் மேல் “குதிரை ஏற”த்தானே செய்வர்.

 

ஆகவே மனதால் உத்தமனாக இருக்கும் ஒருவன் மதியால் வித்தகனாக இருந்தால் தான் அவனும் செழிப்பான். ஊரும் செழிக்கும்.

 

அற்புதமான இந்த இரட்டை வேண்டுகோளை அருணகிரிநாதர் முன் வைக்கிறார்.

 

நானும் வாழ வேண்டும்; நான் சார்ந்திருக்கும்ச் சமுதாயமும் வாழ வேண்டும் என்ற அற்புதமான இந்தக் கொள்கையை என்ன ‘இஸம்’ என்று பிராண்ட் செய்வது.

 

கம்யூனிஸம். சோஷலிஸம் என்று பல இஸங்களைச் சொன்னாலும் அருணகிரிநாதரிஸம் முன்னால் எடுபடுமா, என்ன?

இன்னொரு இடத்தைப் பார்ப்போம்.

“அறிவால் அறிந்து உன்

இரு தாள் இறைஞ்சும்”

அடியார் இடைஞ்சல் களைவோனே

என இப்படி முருகனின் அருள் திறத்தைப் பாடுகிறார். (திருச்செந்தூரில் பாடியது – விறல்மாரனைந்து எனத் தொடங்கும் பாடல்)

 

அறிவால் அறிந்து முருகன் இருதாள் இறைஞ்சும் படியான வாழ்க்கை தர வரம் வேண்டுகிறார் அவர்.

 

ஒருவன் மிகப் பெரிய விஞ்ஞானி. அவன் அறிவால் ஆராயாத விஷயமே இல்லை. ஆனால் அவனுக்கு இறைவன் என்ற மஹாசக்தியின் மீது நம்பிக்கை இல்லை. அவன் இருந்து என்ன பிரயோஜனம். அவன் இருந்தும் இறந்தவனே!

 

 

இன்னொருவன் சதா இறைவனை வேண்டிக்கொண்டே இருக்கிறான். ஒரு நாள் நிச்சயம் அவன் இறைவன் அருளால் உய்வைப் பெறுவான். ஆனால் மஹாசக்தியின் உண்மையை அவன் அறிந்து கொண்டால், அந்த அறிவின் அடிப்படையில் தன் பிரார்த்தனையை அவன் புரிந்தால் அவனுக்கு ‘இன்ஸ்டண்ட்  அருள்’ அல்லவா கிடைக்கும்?!

இதைத் தான் அருணகிரிநாதர் விரும்புகிறார்.

இறைவன் தந்த அறிவு அவனை அறிவதற்கே.

 

 

கற்றதனால் ஆய பயன் என்கொல்?

வாலறிவன் நற்றாள் தொழார் எனின் (வள்ளுவரின் குறள்)

 

 

இப்படி இரண்டிரண்டாக அவர் வேண்டுவதைத் திருப்புகழ் நெடுகக் காணலாம்.

 

ஆகவே தான் அந்த அருளாளரின் திருப்புகழைப் பாடினால் அனைத்தும் நமக்குச் சேரும் என்று பெரியோர்கள் சொன்னார்கள்.

 

மகாத்மா காந்திஜி கூட மிக மோசமான பாவங்களைப் பட்டியலிட்ட போது இப்படி இரு விஷயங்களை இணைத்தே பட்டியலிட்டார்.

அந்த ஏழு பாவங்கள்:

 

உழைக்காமல் வரும் ஊதியம்

Wealth without Work

மனசாட்சி இல்லாத இன்பம்

Pleasure without Conscience

ஒழுக்கம் இல்லாத அறிவு

Knowledge without Character

அறப்பண்பு இல்லாத வாணிபம்

Commerce without Morality

 

மனிதாபிமானம் இல்லாத விஞ்ஞானம் Science without Humanity

தியாகம் இல்லாத மதம்

Religion without Sacrifice

கொள்கை இல்லாத அரசியல்

Politics without Principle

 

இந்த ஏழு பாவங்களை விலக்கிய சமுதாயம் மேன்மையுறும்.

 

பெரியோர்கள், அருளாளர்கள், மகான்களின் வாக்குகளில் எவ்வளவு ஆழமான பொருள் பொதிந்திருக்கிறது என்பதை எண்ணும் போது மனம் உவகையுறுகிறது.

அவர்கள் கூறிய தேவார, திருவாசக, நாலாயிர திவ்யபிரபந்தங்களே, வேத மந்திரங்களே, உபநிடதங்களே நமக்குப் போதும். புதிதாக ஒன்றையும் புனைந்து பிரார்த்தனை செய்ய அவசியமில்லை என்று ஆகிறது.

 

 

ஆயிரக்கணக்கான நாமாவளிகள், பாடல்கள், தோத்திரங்கள், மந்திரங்கள் உள்ளன.

நமக்கு உகந்தவற்றைத் தேர்ந்தெடுத்தால் அறிவையும் பக்தியையும் இணைத்தவர்களாக ஆவோம்!

அவர்களின் பிரார்த்தனைகளை வாயால் ஓதி மனதால் இருத்தி முன்னேறுவோமாக!

***

 

 

டாக்ஸி டிரைவர் தந்த வைர நகைகள் (Post No.4052)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 5 July 2017

 

Time uploaded in London:-  4-37 am

 

 

Post No.4052

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

தெயவ தேசம்

 

க்ராண்ட் கான்யான் அனுபவமும் டாக்ஸி டிரைவர் தந்த வைர நகைகளும்!

 

ச.நாகராஜன்

சான்பிரான்ஸிஸ்கோவிலிருந்து குடும்பத்தினர் அனைவரும் விமானம், ரெயில், கார் ஆகியவற்றின் மூலம் நீண்ட ஒரு நெடும் பயணம் மேற்கொண்டோம்.

 

நியூயார்க், நியூஜெர்ஸி, அரிஜோனா, வாஷிங்டன் என்று கலக்கலான ஒரு பயணம்

 

அதில் க்ராண்ட் கான்யானும் ஒன்று. எது எப்படியோ போகட்டும், ஐஸ்வர்யா ராய் க்ராண்ட் கான்யான் பாறையில் ஆடியதை நினைவு கூர்ந்து அந்தப் பாறையைப் பார்த்து ஜென்ம சாபல்யம் பெற்றனர் குடும்பத்தினர்.

 

வியூ பாயிண்ட் என்று ஆங்காங்கே காட்சிகளைப் பார்ப்பதற்கு உரிய இடத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து போர்டு மாட்டி வைப்பது அமெரிக்காவில் ஒரு நல்ல பழக்கம்.

 

ஒரு வியூ பாயிண்டில் க்ராண்ட் கான்யான் தரிசனத்தை முடித்துக் கொண்டோம். ஏராளமான போட்டோக்கள் எடுக்கப்பட்டன. மகன், மருமகள், மனைவி என்று ஆளுக்கொரு கேமரா. ஒரு மொபைல் போன். அமெரிக்காவில் வாங்கிய விலை மதிப்புள்ள ஒரு அதி நவீன வீடியோ கேமரா.

இவை அனைத்திலும் போட்டோக்கள்- போட்டோக்கள்- போட்டோக்கள்.

 

வியூ பாயிண்டில் ஏராளமான கூட்டம். ஆளாளுக்கு போட்டோ எடுத்துக் கொண்டே இருந்ததால் சமயம் பார்த்துத் தான் போட்டோக்களை எடுக்க முடிந்தது. இங்கும் அங்குமாக ஓடி ஓடி ஷூட்டிங் ஒரு வழியாக முடிந்தது.

 

நேரத்தில் குறியாக இருந்த நான் போதும் போகலாம் என்ற எச்சரிக்கை குரலை Nth  டைமாகக் கொடுத்து அனைவரையும் நகர்த்தி காரில் அமர்த்தினேன்.

 

கார் புறப்பட்டது. ஒரு அரை மணி நேரம் ஆகி இருக்கும். எல்லோருடைய கேமராக்கள்,மொபைல் போன்கள், வீடியோ கேமரா எல்லாம் பத்திரமாக காருக்கு வந்ததா என்று கேட்டேன்.

ஷாக்!

 

வீடியோ கேமராவைத் தவிர அனைத்தும் வந்து இருந்தன.

வீடியோவைக் காணோம். காரை நிறுத்தினோம். சரி பார்த்தோம். ஹூம், வீடியோ கேமராவைக் காணோம்.

 

என் மருமகள் அனைவரது மொபைல் போன்கள், கேமராக்களை வாங்கி டிஜிடல் மயமாக இருந்த போட்டோக்களைப் பார்த்து திடீரென்று கூவினாள்.

 

“இதோ இருக்கிறது. இந்த பெஞ்சின் மீது வைத்து விட்டு வந்து விட்டோம்”

 

கேமரா ‘ஙே’ என்று அங்கு பெஞ்சில் அமர்ந்திருந்தது.

இப்போது என்ன செய்வது. இன்னும் அங்கு போக ஒரு அரை மணி நேரம் ஆகும்.

 

ஆக ஒன்றரை மணி நேரத்தில் அதை யார் எடுத்துக் கொண்டு போனார்களோ?

 

சரி, ஒரு முயற்சி தான்!

 

வண்டியைத் திருப்பினோம்.

 

வியூ பாயிண்ட் வந்தது.

 

மனம் பக் பக் என்று இருந்தது.அனைவரும் பெஞ்சை நோக்கி ஓடினோம்.

 

அங்கு அந்த கேமரா அப்படியே இருந்தது. ‘ஙே’ என்று அசையாமல் குலுங்காமல் அப்படியே இருந்தது.

முன்பை விட இப்போது இன்னும் அதிகக் கூட்டம்.

எங்கள் காமராவை சரி பார்த்து எடுத்துக் கொண்டோம்.

அனைவரும் சொன்ன வார்த்தை: அமெரிக்கா அமெரிக்கா தான்!

ஆம், யாரும் ஆசைப்பட்டு அதை எடுக்க முயலவில்லை.

அமெரிக்காவில் பெற்ற பல நல்ல அனுபவங்களில் இது குறிப்பிடத்தகுந்த ஒன்று.

அவரவர் தம் தம் வேலையைப் பார்ப்பது அமெரிக்கர்களின் பழக்கம்.அடுத்தவர் பொருளுக்கு ஆசைப்படாமல் இருப்பது அவர்களின் பரம்பரைக் குணம். வாழ்க அமெரிக்கா; வளர்க அமெரிக்கர்களின் நற்பண்பு.

 

சரி, தெய்வ தேசத்திற்கு வருவோம்.

 

இப்போது எங்கு பார்த்தாலும் சுரண்டல்.லஞ்சம். பேராசை. வேலை பார்க்காமல் அதிக சம்பளம் எதிர்பார்க்கும் குணம்.

போக வேண்டிய பாரதம் இது.

 

வருகின்ற பாரதம் பாரதி பாடியது போல அமைய வேண்டும்.

தெய்வ தேசத்தில் பழைய நாட்களில் இருந்த நற்பண்புகளைக் காணோம்.

அறவே காணோமா?

 

அப்படிச் சொல்ல முடியாது.

 

ஆங்காங்கே அற்புதமான நல்லவர்கள் இருந்து கொண்டே தான் இருக்கிறார்கள்.

ஒரு சம்பவம்.

 

3-7-2014 டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியா பத்திரிகையில் வெளியானது இது.

 

59 வயதான காமேஷ்வர் கிரி ஒரு டாக்ஸி டிரைவர். கொல்கொத்தாவில் சுமார் 40 ஆண்டுகளாக டாக்ஸியை ஓட்டி வருபவர்.

 

ஒரு புதன் கிழமை அவரது வண்டியில் ஒரு குடும்பம் ஏறியது. அவர்களை வீட்டில் இறக்கி விட்ட காமேஷவர் கிரி திரும்பினார்.

சற்று நேரம் கழித்து டிக்கியைப் பார்க்கையில் அங்கு ஒரு பெரிய பெட்டி இருநதது.

 

அந்தக் குடும்பத்தினர் அதை மட்டும் விட்டு விட்டனர் – எடுக்க் மறந்து போய்!

 

பெட்டியை அவர் திறந்தார். உள்ளே ஜொலிக்கும் வைர நகைகள்.ஏராளம் இருந்தன. ஒரு கல்யாணத்திற்குத் தேவையான தங்க நகைகள்!

 

இங்கு நிமாய் சந்திர தாஸ்  நியூ அலிபூர் ரோடில் ராஜஸ்தான் பவனில் ஒரு டாக்ஸியைப் பிடித்து ஏறியவர் தனது மகளின் திருமணத்திற்கு உரிய நகைகளை வாங்கிய சந்தோஷத்துடன் வீட்டில் குடும்பத்தினருடன் இறங்கினார். நடக்கவிருக்கும் விழாவைப் பற்றிய யோசனையில் இருந்தவர் டாக்ஸியை விட்டு அவசரம் அவசரமாக இறங்கி விட்டார்.

 

நகைப் பெட்டியை டிக்கியில் அப்படியே விட்டு விட்டார்.

வீட்டினுள் நுழைந்தவுடன் தான் தெரிந்தது – பெட்டி இல்லை என்பது!

 

உடனடியாக டாக்ஸி ஸ்டாண்டை நோக்கி ஓடினார். ராஜஸ்தான் ஸ்வீட் கடையின் அருகில் இருந்த டாக்ஸி டிரைவர்களிடம் தான் வந்த வண்டியைப் பற்றி விசாரித்தார்.

அங்குள்ள டிரைவர்கள் கிரி ஏற்கனவே அவர் வீட்டிற்குத் தான் போய்க் கொண்டிருப்பதாகச் சொன்னார்கள்.

உடனடியாக அவரை போனில் தொடர்பு கொண்டார். அவர் வீட்டில் வாசலில் தான் நின்று கொண்டிருப்பதாக கிரி கூறினார்.

 

வீட்டிற்குச் சென்ற நிமாய் தனது பெட்டியை கிரியிடம் பெற்றுக் கொண்ட போது அவர் கண்களில் நீர் துளிர்த்தது.

கிரிக்கு அவர் பரிசாக அளித்த தொகையை அவர் பெற மறுத்து விட்டார்.

 

ஏன்? அவர் தந்தை சொன்ன சொற்கள் அவர் நினைவுக்கு வந்ததாம்.

 

There is enough to meet a man’s needs, but never his greed.

 

இது தான் அவரது தந்தையின் மந்திர வாசகம்!

 

வற்புறுத்திய பின்னர் அவர் 44 ரூபாய்களைப் பெற்றுக் கொண்டார். நகைகளைத் திருப்பிக் கொண்டுவந்ததின் வண்டிச் சத்தம் அது.

 

அனைவரும் அவரைப் பாராட்டி வற்புறுத்திய பின்னர் நூறு ரூபாயை அவர் ஏற்றுக் கொண்டார்.

என் தந்தை கூறிய வாசகத்தை மறவேன்.

 

ஒவ்வொருவருக்கும் தேவையானது போதுமான அளவில் இருக்கிறது. ஆனால் ஒவ்வொருவரது பேராசைக்கு ஈடுகட்ட தான் போதுமான அளவு இல்லை என்பது தந்தையின் வாக்கு!

 

அவருக்கு இரு ஆசைகள்.

இன்னும் ஐந்து வருடம் ஓட்டினால் அவரது டாக்ஸி கடனாக நிலுவையில் இருக்கும் எண்பதினாயிரம் ரூபாயை அடைத்து விடலாம்.

 

இன்னொன்று, இப்போது பி.காம் படிக்கும் தன் பையன் ஒரு சார்டர்ட் அக்கவுண்ட் ஆக விரும்புகிறான். அவன் அப்படி ஆகி விட வேண்டும்!

 

அவரை அனைவரும் வாழ்த்தினர். ஒரு நல்லவரின் ஆசைகள் நிறைவேறட்டும்.

தெய்வ தேசத்தின் பிரதிநிதி காமேஷ்வர் கிரி.

 

 

மாத்ருவத் பரதாரேஷு பரத்ரவ்யேஷு லோஷ்டத்ரவத்!

பர தாரம் – பர திரவியம் – அடுத்தவர் தாரம், அடுத்தவர் செல்வம் மீது கண் கூட வைக்காதே என்பது தெயவ தேச அறநூல்களின் அறிவுரை.

 

இதன்படி ஒரு காலத்தில் அனைவரும் பாரதத்தில் வாழ்ந்தனர்.

இன்று புரையோடிப் போன வாழ்க்கை முறையில் லஞ்ச லாவண்யத்தைத் தான் காண முடிகிறது.

 

ஆனால் சிலரேனும் தர்ம காவலர்களாக இருப்பது பெரிய ஆறுதலைத் தருகிறது.

 

காமேஷவர் கிரி போன்றவர்களின் எண்ணிக்கை பெருகும் போது நமது தேசம் மீண்டும் தெய்வ தேசப் பண்புகளை அப்படியே பிரதிபலிக்கும்!

***

பரத்வாஜர் வேதம் கற்ற கதை & தவற்றைத் திருத்துவது எப்படி? கதை (Post No.4043)

Compiled by London Swaminathan
Date: 1 July 2017
Time uploaded in London-20-44
Post No. 4043

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

வேதகால இலக்கியத்தில் நான்கு பகுதிகள் உண்டு: 1.சம்ஹிதை/துதிகள் 2.பிராமணங்கள் 3.ஆரண்யகங்கள் 4.உபநிஷத்துகள்

 

இதில் பிராமணங்களில் நிறைய விநோதக் கதைகளும் விளக்கங்களும் இருக்கின்றன; பல விஷயங்கள் புரியவே புரியாது; ஏனெனில் அடையாளபூர்வ, சங்கேத மொழிகளில் விஷயத்தைச் சொல்லுவர். சில கதைகளை இங்கே காண்போம்.

தைத்ரீய பிராமணத்தில் உள்ள கதை

பரத்வாஜர் வேதம் கற்கும் பிரம்மசாரியாக மூன்று முறை

பிறவி எடுத்து பயின்றார். மிகவும் வயதாகி தளர்ந்துபோய் படுக்கையில் கிடந்தார். இந்திரன் அவர் முன்னே தோன்றினான்.

பரத்வாஜரே, உமக்கு நான்காவது முறை வாழ வரம் கொடுத்தால் என்ன செய்வீர்கள்?

நான் மீண்டும் பிரம்மசாரியாக குருகுலத்தில் சேருவேன் என்றார் பரத்வாஜர்.

உடனே இந்திரன் மூன்று மலைகளைக் காட்டினான். அவை ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு கை மண் அளவு எடுத்தான்.

பரத்வாஜரே, இவைதான் (நீர் படித்த) வேதங்கள்; அவை அளவற்றவை. நீர் மூன்று ஜன்மங்களில் படித்தது மூன்று கை மண் அளவே. ஆகையால் நீர் படிக்காதவை இன்னும் இருக்கின்றன. வாருங்கள்; பயிலுங்கள் என்றான். இதுதான் பிரபஞ்சம் முழுவதும் வியாபிக்கும் அறிவு. இதை அறிந்தவன் மூன்று வேதங்களையும் அறிந்தவன் வெல்லக்கூடிய அளவுள்ள பெரிய உலகை வெல்லுவான் என்றான்.

 

என் கருத்து

கற்றது கை மண் அளவு, கல்லாதது உலகளவு என்று சரஸ்வதி தேவியே சொன்னதாக அவ்வையார் பாடி இருக்கிறார். அதுவும் கூட கௌஷிதகி பிராமணத்தில் இருந்து வந்திருக்கலாம்.

பிரதர்தன என்ற மன்னன் துருக்கி பகுதியை ஆண்டதை கிமு 1400 ஆண்டு துருக்கி நாட்டுக் கல்வெட்டுகளால் அறிகிறோம்; விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்திலும் பிரதர்தன என்ற பெயர் உள்ளது. ஆகவே ஆரியர்கள் வெளிநாட்டிலிருந்து வந்தனர் என்ற கொள்கை எல்லாம் தவிடு பொடியாகின்றன. எகிப்திலுள்ள தசரத கடிதங்கள் முதலியனவும் கி.மு 1500 ஆண்டு வாக்கில் இந்துக்களின் பெயர்கள் இருந்ததைக் காட்டுகின்றன. ஈரானில் இந்துக்களின் பெயர்கள் இருப்பதை எல்லோரும் அறிவர். இந்த மறுக்க முடியாத தொல் பொருத் துறைச் சான்றுகளால் ஆரிய திராவிட வாதம் தவிடு பொடியகிறது. கௌஷிதகி பிராமணத்திலும் பிரதர்தன என்ற அரசன் பெயர் வருவதும், காசி போன்ற தேசங்களில் இந்த மன்னர் பெயர்கள் வழங்கியதும் கிமு 1500க்கு முன்னரே இந்தப் பெயர்கள் கங்கைச் சமவெளி முதல் துருக்கி-சிரியா எல்லை வரை பரவி இருந்ததை (மிடன்னி நாகரீகம்-Mitanni Civilization)  காட்டுகிறது

 

xxx

கௌசிதகி பிராமணத்தில் உள்ள ஒரு சுவையான கதை

 

நைமிசாரண்ய ரிஷிகள் முன்னால் பிரதர்தன ராஜன் அமர்ந்தான். ஒரு

வேத சதஸில் (சபை) ஒரு தவறு நிகழ்ந்துவிட்டால் அதனால் ஏற்படும் பாவத்திலிருந்து தப்பிப்பது எப்படி?என்று அரசன் பிரதர்தனன் கேட்டான். எல்லா புரோகிதர்களும் மௌனமாகிவிட்டனர். அவர்களுடைய தலைவர், நாம் நம்முடைய தந்தையர்க்கெல்லாம்  ஆசிரியரான ஜாதுகர்ன்யாவிடம் கேட்போம் என்றர்.

அரசனும் கேட்டான்:- ஒரு தவறு நடந்து விட்டது என்றால் அந்த வேதப் பகுதியைத் திருப்பிச் சொல்வதால் பரிகாரம் கிடைத்துவிடுமா? அல்லது ஏதேனும் யாகம் செய்ய வேண்டுமா?

 

ஜாதுகர்ன்யா சொன்னார்:- அந்தப் பகுதியைத் திருப்பிச் சொல்ல வேண்டும்

 

புரோகிதர் தலைவர் கேட்டார்:-ஆரம்பம் முதல் இறுதிவரை எதையும் சொல்ல வேண்டுமா?

 

ஜாதுகர்ன்யா சொன்னார்:- தவறு நடந்த பகுதி வரை திருப்பிச் சொல்ல வேண்டும் அது ஒரு முழு பாடலாக இருக்கலாம்; அரைப் பாடலாக இருக்கலாம்; ஒரு வரியோ, ஒரு சொல்லோ, ஒரு எழுத்தோ– பிழை நடந்த இடம் வரை சொல்ல வேண்டும்.

உடனே கௌஷிதகி சொன்னார்:

அந்தப் பகுதியைத் திருப்பிச் சொல்ல வேண்டிய அவசியமும் இல்லை; பரிகார யாக யக்ஞங்கள் செய்ய வேண்டியதும் இல்லை; யாகம் செய்பவர் ஒரு தவற்றைத் தெரியாமல் செய்தால் அது தவறே இல்லை. தெய்வீக புருஷனான அக்னிதேவன் அதைத் திருத்தி நிறைவு செய்துவிடுவான் இதை ரிக் வேத துதியும் உறுதி செய்கிறது

–கௌஷிதகி பிராமணம் 6-11

 

எனது கருத்து:

வேதத்தில் இலக்கணப் பிழைகள் இருந்தால் அதைத் திருத்த எவருக்கும் உரிமை இல்லை என்பது வேத அறிஞர்களின் கருத்து. அங்கு தவறே, “சரி” என்று ஆகிவிடும். இதே போலத்தான் பக்தன் தவறு செய்தாலும் கடவுள் அதைப் பொருட்படுத்தார். ஆனால் பக்தனுக்கு யாரேனும் தவறிழைத்தால் கடவுளாலும் ஒன்றும் செய்ய இயலாது. அவரே பக்தனிடம் போய் மன்னிப்பு கேள் என்று அனுப்பிவிடுவார். கடவுளே கூட கொடுத்த வரத்தையோ சாபத்தையோ மாற்ற முடியாது. அதற்கு பரிகாரம் வேண்டுமானால் சொல்லலாம். ஆனால் சொன்ன சொல்லை மாற்ற யாராலும் முடியாது.

 

இந்து மதம் சத்தியத்தின் அடிப்படையில் அமைந்தது. வேதங்கள் ‘ருதம்’, ‘சத்யம்’ என்று இதைச் சொல்லும். இதூதான் இந்து தர்மத்தின் அடிப்படை; கடவுளும் அந்த சத்தியத்துக்கும் வேதம் சொல்லும் ‘ருத’த்துக்கும் கட்டுப்பட்டவர். இந்த சொற்களும் ஆங்கிலத்தில் Tறூத், ரிதம் (Truth and Rhythm) என்று இன்றும் வழங்குகின்றன.

 

–Subham–

31 பொய்கை ஆழ்வார் பொன்மொழிகள் (Post No.4037)

ஜூலை 2017 நற்சிந்தனை காலண்டர்

(ஹேவிளம்பி வருடம் ஆனி- ஆடி)

 

Written by London Swaminathan
Date: 29 June 2017
Time uploaded in London- 21-47
Post No. 4037

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

விழா நாட்கள்:- விவேகாநந்தர் நினைவு தினம்-4; குரு பூர்ணிமா-8;

தட்சிணாயன புண்யகாலம்-17;  ஆடி அமாவாசை-23; ஆடிப் பூரம்-26;

நாக பஞ்சமி- 27

 

அமாவாசை-23; பௌர்ணமி-8; ஏகாதசி- 4, 19.

சுபமுகூர்த்த நாட்கள்- 3, 16

ஜூலை 1 சனிக்கிழமை

சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினென் சொல் மாலை

இடர் ஆழி நீங்குகவே

 

ஜூலை 2 ஞாயிற்றுக் கிழமை

என்று கடல் கடைந்தது? எவ்வுலகம் நீர் ஏற்றது?

ஒன்றும் அதனை உணரேன் நான்

 

ஜூலை 3 திங்கட் கிழமை

பார் அளவும் ஓர் அடிவைத்து, ஓர் அடியும் பார் உடுத்த

நீர் அளவும் செல்ல நிமிர்ந்ததே

 

ஜூலை 4 செவ்வாய்க் கிழமை

ஆல மர நீழல் அறம் நால்வர்க்கு அன்று உரைத்த

ஆலம் அமர் கண்டத்து அரன்

ஜூலை 5 புதன் கிழமை

அரன் நாரணன் -நாமம்; ஆன் விடை, புள்- ஊர்தி

உரை-நூல், மறை; உறையும் கோயில் -வரை, நீர்

ஜூலை 6 வியாழக் கிழமை

கரு அரங்கத்துள் கிடந்து கை தொழுதேன், கண்டேன்

திருவரங்கம் மேயான் திசை

 

ஜூலை 7  வெள்ளிக் கிழமை

திசையும் திசை உறு தெய்வமும் தெய்வத்து இசையும் கருமங்கள் எல்லாம் – அசைவு இல் சீர்க் கண்ணன்

 

 

ஜூலை 8 சனிக்கிழமை

மண்ணும் மலையும் மறி கடலும் மாருதமும்

விண்ணும் விழுங்கியது மெய் என்பர்- உலகு அளவும் உண்டோ உன் வாய்?

 

 

ஜூலை 9 ஞாயிற்றுக் கிழமை

வாய் அவனை அல்லது வாழ்த்தாது; கை உலகம்

தாயவனை அல்லது தாம் தொழா;

 

ஜூலை 10 திங்கட் கிழமை

அவர் அவர் தாம் தாம் அறிந்தவாறு ஏத்தி

இவர் இவர் எம்பெருமான் என்று சுவர்மிசைச்

சார்த்தியும் வைத்தும் தொழுவர்

 

ஜூலை 11 செவ்வாய்க் கிழமை

முதல் ஆவார் மூவரே; அம்மூவருள்ளும்

முதல் ஆவான் மூரி நீர் வண்ணன்

ஜூலை 12 புதன் கிழமை

பழுதே பல பகலும் போயின என்று அஞ்சி

அழுதேன்; அரவணைமேல் கண்டு தொழுதேன்

 

ஜூலை 13 வியாழக் கிழமை

வடி உகிரால்

ஈர்ந்தான் இரணியனது ஆகம்

 

ஜூலை 14  வெள்ளிக் கிழமை

தாமரை மலர்ச் சேவடியை வானவர் கைகூப்பி

நிரைமலர் கொண்டு ஏத்துவரால் நின்று

 

ஜூலை 15 சனிக்கிழமை

படை ஆழி; புள் ஊர்தி; பாம்பு- அணையான் பாதம்

அடை; ஆழி நெஞ்சே, அறி

ஜூலை 16 ஞாயிற்றுக் கிழமை

விரலோடு வாய் தோய்ந்த வெண்ணெய் கண்டு, ஆய்ச்சி

உரலோடு உறப் பிணித்த நான்று, குரல் ஓவாது ஏங்கி

 

ஜூலை 17 திங்கட் கிழமை

தொழுவார் வினைச் சுடரை நந்துவிக்கும் வேங்கடமே- வானோர்

மனச் சுடரைத் தூண்டும் மலை

 

ஜூலை 18 செவ்வாய்க் கிழமை

 

மலையால் குடை கவிழ்த்து, மா வாய் பிளந்து

சிலையால் மராமரம் ஏழ் செற்று, கொலையானை

போர்க்கோடு ஒசித்தனவும் பூங்குருந்தம் சாய்த்தனவும்

 

ஜூலை 19 புதன் கிழமை

ஆறிய அன்பு இல அடியார் தம் ஆர்வத்தால்

கூறிய குற்றமாக் கொள்ளல் நீ

 

ஜூலை 20 வியாழக் கிழமை

இரணியனைப் புண் நிரந்த வள் உகிர் ஆர் பொன் ஆழிக் கையால்

நீ மண் இரந்து கொண்ட வகை

ஜூலை 21  வெள்ளிக் கிழமை

வேதியர்கள் சென்று இறைஞ்சும் வேங்கடமே – வெண் சங்கம்

ஊதிய வாய் மால் உகந்த ஊர்

 

ஜூலை 22 சனிக்கிழமை

மீன் வீழக் கண்டு அஞ்சும் வேங்கடமே – மேல் அசுரர்

கோன் வீழக் கண்டு உகந்தான் குன்று

 

ஜூலை 23 ஞாயிற்றுக் கிழமை

புறன் உரையே ஆயினும், பொன் ஆழிக் கையான்

திறன் உரையே சிந்தித்திரு

 

ஜூலை 24 திங்கட் கிழமை

திருமகளும் மண்மகளும் ஆய்மகளும் சேர்ந்தால்

திருமகட்கே தீர்ந்தவாறு என் கொல்?

 

ஜூலை 25 செவ்வாய்க் கிழமை

மன மாசு தீரும்; அரு வினையும் சாரா;

தனம் ஆய தானே கைகூடும்

 

ஜூலை 26 புதன் கிழமை

 

தமர் உகந்தது எவ்வுருவம், அவ்வுருவம்தானே

தமர் உகந்தது எப் பேர், மற்று அப்பேர்

ஜூலை 27 வியாழக் கிழமை

 

மா தவத்தோன் தாள் பணிந்த வாள் அரக்கன் நீள் முடியை

பாதம் – அத்தால் எண்ணினான் பண்பு

 

ஜூலை 28  வெள்ளிக் கிழமை

வாரி சுருக்கி மதக் களிறு ஐந்தினையும்

சேரி திரியாமல் செந்நிறீஇ, கூரிய

மெய்ஞ்ஞானத்தால் உணர்வார் காண்பரே

 

ஜூலை 29 சனிக்கிழமை

சுழல் ஒன்று எடுத்து, ஒரு கை சுற்றி, ஓர் கைமேல்

சுழலும் சுராசுரர்கள் அஞ்ச அழலும்

செரு ஆ ழி ஏந்தினான்

 

ஜூலை 30 ஞாயிற்றுக் கிழமை

எண்மர், பதினொருவர், ஈர் அறுவர், ஓர் இருவர்

வண்ண மலர் ஏந்தி வைகலும் நண்ணி

 

ஜூலை 31 திங்கட் கிழமை

சென்றால் குடை ஆம்; இருந்தால் சிங்காசனம் ஆம்

நின்றால் மரவடி ஆம் நீள் கடலுள் என்றும் புணையாம் (ஆதிசேடன்)

 

நயவேன் பிறர் பொருளை; நள்ளேன் கீழாரோடு;

உயவேன் உயர்ந்தவரோடு அல்லால்; வியவேன்.

 

—Subham–

 

 

பாவத்தின் தந்தை யார்? (Post No.4031)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 28 June 2017

 

Time uploaded in London:-  6-18 am

 

 

Post No.4031

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

ஹிந்து தர்ம அறநெறிக் கதை

பாவத்தின் தந்தை யார்? அரசனின் கேள்வி – பண்டிதரின் திண்டாட்டம்!

ச.நாகராஜன்

 

அரசன் ஒருவனுக்குத் திடீரென்று சந்தேகம் ஒன்று வந்தது.

பாவத்தின் தந்தை யார்?

அரசவையில் இருந்த பண்டிதரை தனது நண்பன் போலவே அவன் நடத்தி வந்தான்.

அவரை நோக்கி, “பாவத்தின் தந்தை யார்? இதற்கான சரியான பதிலை நீங்கள் சொல்ல வேண்டும்.” என்றான்.

 

பண்டிதருக்கோ பெரும் குழப்பம் ஏற்பட்டது.

யார் பாவத்தை உருவாக்கினார்கள்? யாரைப் பாவத்தின் தந்தை என்று சொல்வது?

அவரது முகத்தில் நிலவிய குழப்பத்தைக் கண்ட அரசன், “சரி, இதற்கு உடனடியாகப் பதில் சொல்ல வேண்டாம். ஒரு வாரத்திற்குள் பதில் சொல்லுங்கள். ஆனால் சரியான பதிலைச் சொல்லாவிட்டால் தகுந்த தண்ட்னை உண்டு” என்று எச்சரித்தான்.

 

 

வீடு திரும்பிய பண்டிதர் தனக்குத் தெரிந்த நூல்களை எல்லாம் புரட்டினார். சரியான பதிலைக் காணோம். தெரிந்தவர்களிடம் கேட்டுப் பார்த்தார். அவர்கள் உதட்டைப் பிதுக்கினர்.

நாட்கள் கழிந்தன.

 

ஊரில் ஓடும் நதிக்கரையின் ஓரமாக சோகமான முகத்துடன் அவர் நடந்து சென்று கொண்டிருந்தார்.

நாளைக்குள் பதில் சொல்ல வேண்டுமே!

அவர் முகத்தில் நிலவிய குழப்பதைப் பார்த்த தாசி ஒருத்தி பண்டிதரை அழைத்தாள்.

 

“என்ன பண்டிதரே! எப்போதும் உற்சாகமாகப் போவீர்கள். இன்று ஒரே சோகமாக இருக்கிறது முகம். என்ன விஷயம்?” என்று கேட்டாள்.

பண்டிதர், “பாவத்திற்குத் தந்தை யார் என்று தெரியாமல் தவிக்கிறேன்” என்று புலம்பினார்.

 

 

“அட, இது தெரியாதா? எனக்குத் தெரியுமே” என்று அவள் லேசாகச் சொன்னாள்.

பண்டிதருக்குத் தூக்கிவாரிப் போட்டது.

இவ்வளவு நம்பிக்கையுடன் சொல்கிறாளே, பதில் தெரியும் என்று!!

 

 

“பதிலைச் சொல்லேன்” என்று கெஞ்சினார் பண்டிதர்.

“சொல்கிறேன். ஆனால் இங்கல்ல, எனது வீட்டிற்கு வாரும். அங்கு வர தட்சிணையாக ஒரு பொன் காசு தருகிறேன்.” என்ற அவள் ஒரு பொற்காசைத்  தந்தாள்.

 

அதை வாங்கிக் கொண்ட பண்டிதர் தன் மனதிற்குள் இதற்கு பிராயச் சித்தம் செய்து கொள்ளலாம் என்று தனக்குத் தானே சமாதானம் சொல்லிக் கொண்டார்.

தாசியின் வீட்டை அடைந்த பண்டிதர், “இப்போது பதிலைச் சொல்லேன்” என்றார்.

 

 

“என் படுக்கை அறைக்கு வாருங்கள். இருபது பொற்காசு தந்து பதிலைச் சொல்கிறேன்” என்றாள் அவள்.

பண்டிதர் அவளது படுக்கை அறைக்குச் சென்றார். அடடா, என்ன அற்புதமான சயன அறை!

 

“சரி, இப்போது பதிலைச் சொல்லேன்” என்றார் பண்டிதர்.

“வந்தது வந்தீர்கள். என் மடியில் அமரந்து கொண்டு பதிலைக் கேளுங்கள். வாயில் கொஞ்சம் சுவையான மாமிசத்தை வேறு சாப்பிடலாம்” என்றாள் அவள்.

 

“சும்மா உட்கார வேண்டாம். நூறு பொற்காசுகள் தருகிறேன். என் மார்பைப் பாருங்கள். அதை அலங்கரிக்கும் வைர மாலையையும் கூடவே தருகிறேன்” என்றாள் அவள்.

 

பண்டிதர் அவர் மார்பகங்களைப் பார்த்தார். அதில் அலங்கரிக்கும் வைர மாலை அவர் கண்களைக் கவர்ந்தது.

“சரி, பெரிதாக பிராயச்சித்தம் செய்து கொள்ள வேண்டியது தான்!” என்று அவர் மனதை சமாதானப் படுத்திக் கொண்டு அவள் மடியில் அமர்ந்தார்.

ஒரு மாமிசத் துண்டை கையில் எடுத்து வாயில் போட இருந்த தருணம், அந்த தாசி திடீரென் எழுந்தாள். பண்டிதரைத் தூக்கித் தள்ளியதோடு பளார் என்று  ஒரு அறை அவரது கன்னத்தில் விட்டாள்.

 

பண்டிதர் துடிதுடித்துப் போனார்.

 

“இப்போது தெரிந்ததா, விடை? பாவத்தின் தந்தை ஆசை, பண்டிதரே, பேராசை. தெரிந்ததா, பதில்?” தாசியின் குரல் பண்டிதரின் மனதில் ஆழப் பதிந்தது.

அவருக்கு க்ஷண நேரத்தில் ஞானம் கிட்டியது.

கையில் இருந்த பொற்காசுகளை எல்லாம் தூக்கி எறிந்தார்.

சாலை வழியே “விடை தெரிந்து விட்டது, விடை தெரிந்து விட்டாது” என்று கத்திக் கொண்டே ஓடலானார்.

 

நேராக அரண்மனைக்குச் சென்ற பண்டிதர் மன்னரைச் சந்தித்தார். மக்கள் கூட்டமும் பெருகி விட்டது.

“மன்னா! விடை தெரிந்து விட்டது. பாவத்தின் தந்தை யார் என்று எனக்குத் தெரிந்து விட்டது” என்று சொல்லி விட்டு நடந்ததை அனைத்தும் அப்படியே சொன்னார்.

 

“மன்னா! எனக்குத்  தகுந்த தண்டனை கொடுத்து விடுங்கள். பண்டிதராய் இருந்தும் ஒரு இழிவான காரியத்திற்கு இணங்கினேன். என்னை தேச பிரஷ்டம் செய்து விடுங்கள்” என்று உருக்கமாக வேண்டினார்.

 

“ஆஹா! பாவத்தின்  தந்தை ஆசையா? பேராசையா. சரியான் பதில்” என்று மகிழ்ச்சியுடன் கூவிய மன்னன் பண்டிதரை ந்ண்பன் என்ற முறையில் கட்டிக் கொண்டார்.

 

“நாட்டை விட்டு வெளியேறுவதா? ஒருக்காலும் இணங்க மாட்டேன் அதற்கு! உங்களுற்க்கு ஞானம் வந்து விட்டதை உணர்கிறேன். இந்தக் கணம் முதல் நீங்களே எனது குரு. ஒரு நாளும் தவறான வழியில் செல்ல முடியாத நீங்களே எனக்குத் தகுந்த வழிகாட்டி. என்னை சீடனாக ஏற்றுக் கொள்ளுங்கள்” என்றான் மன்னன். பண்டிதரை அடி பணிந்து வணங்கினான்.

ஆமாம், பாவத்தின் தந்தை பேராசை தான்!

 

***

இந்தியாவில் மட்டுமே இப்படி! (Post No.4023)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 22 June 2017

 

Time uploaded in London:-  20-18 (on 21st June 2017)

 

 

Post No.4020

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

தெய்வ தேசம்

இப்படியும் இருக்கிறார்கள்! இந்தியாவில் மட்டுமே இப்படி!! – 1

 

ச.நாகராஜன்

 

பாழ்பட்டு நிற்கும் கலியுகத்தில் தர்ம தேவதை ஒற்றைக் காலில் நிற்கிறாளாம்.

ஆனால் அந்த ஒற்றைக் காலில் நிற்பதற்கும் தர்மத்தை ஆதரிக்கும் தெய்வ தேசமான பாரதம் தான் காரணமாகும்.

இன்றைக்கும் என்றைக்கும் இது உண்மை!

 

 

ஒரு சம்பவத்தை – நிஜமாக நடந்ததைப் – பார்ப்போம்.

2016ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் மாதம் 30ஆம் தேதி செவ்வாய்க்கிழமை கொல்கத்தாவிலிருந்து வெளி வரும் ஈ தேஷ் என்ற பத்திரிகை  முந்தைய வெள்ளிக்கிழமை நடந்த ஒரு சம்பவத்தை வெளியிட்டது.

சம்பவம் இது தான்.

 

 

மும்பையில் அவசரம் அவசரமாக மாலையில் அலுவலகத்திலிருந்து தொழுகைக்குச் செல்லக் கிளம்பினார் ரமீஸ்.

பொதுவாக அவர் தொழுகையை ஒரு நாளும் தவற விட்டதே இல்லை.

அன்று அவசரத்தில் தனது பர்ஸை ஆபீஸ் டிராயரிலேயே விட்டு விட்டு வெளியே வந்து விட்டார்.

 

 

ஒரு ஆட்டோவைப் பிடித்து அதில் உட்கார்ந்த அவர் பையில் கையை விட்ட போது பகீர் என்றது. பர்ஸைக் காணோம். அலுவலகத்திலேயே அதை விட்டு விட்டோம் என்பது அப்போது தான் அவருக்குப் புரிந்தது.

இப்போது ஆட்டோகாரருக்குக் கொடுக்கக் கூட ஒரு பைசா இல்லை.

 

திரும்பி அலுவலகம் சென்று பர்ஸை எடுக்கலாம் என்றால் தொழுகை முடிந்து விடும். நேரமே இல்லை. ‘போதாத நேரம் அவருக்கு.

 

என்ன செய்வது?

ஒரு கணம் ஆட்டோ டிரைவரைப் பார்த்தார்.

நெற்றியில் நீள்மான குங்கும திலகக் கீற்று. கையில் கண்பதி உற்சவத்திற்கான பச்சையை வேறு இரு கரங்களிலும் அவர் குத்தி இருந்தார். நல்ல கணபதி பக்தர் போலும்!

ரமீஸின் பதட்டத்தைக் கவனித்த டிரைவஎ, “என்ன, ஏதாவது தகராறா, சாஹப் என்று கேட்டார்.

 

ரமீஸ் தன் நிலைமையைச் சொன்னார்.

“என்னை மசூதியில் இறக்கி விட்டு இருபது நிமிடம் காத்திருங்கள். தொழுகையை முடித்து கொண்ட உடனேயே என் வீட்டிற்குப் போய் அங்கு உங்களுக்கான ஆட்டோ சார்ஜையும் கூடவே காத்திருந்ததற்கான வெய்டிங் சார்ஜையும் தந்து விடுகிறேன். தொழுகையை மட்டும் தவற விட்டு விடக் கூடாது. எனக்கு இதைச் செய்ய முடியுமா? என்று அவர் டிரைவரைக் கேட்டார்.

 

 

பிஸியான் மாலை நேரம். மும்பையில் ஆட்டோ சவாரீயில் ஏதோ சிறிது ச்ம்பாதிக்க உகந்த நேரம்.

டிரைவர் தனது வேண்டுகோளை ஏற்பாரா?

“கவலைப்படாதீர்கள். உங்களை மசூதியில் டிராப் செய்து விடுகிறேன். ஆனால் காத்திருக்க ம்ட்டும் என்னால் முடியாது.தொழுகையை நல்லபடியாக முடித்து வீடு திரும்புங்கள்

 

டிரைவருக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது என்று தெரியாமல் திக்குமுக்காடிப் போனார் ரமீஸ்.

மசூதி வந்தது. அங்கு ஆட்டோ டிரைவர் செய்ததைப் பார்த்து ஆடிப் போனார் ரமீஸ்.

 

தன் சட்டைப் பையில் கையை விட்டு சில நோட்டுகளை எடுத்த டிரைவர், ரமீஸிடம் கொடுத்து, “இதை வைத்துக் கொள்ளுங்கள். வீடு போய்ச் சேருங்கள் என்றார்.

ரமீஸ் இறங்கியவுடன் ஒரு வார்த்தையும் மேற்கொண்டு பேசாமல் ஆட்டோ சர்ரென்று கிளம்பியது.

 

 

பிஸியான் நேரத்தில் பிழைப்புக்கான அடுத்த சவாரியை நோக்கி அது கிளம்பியது!

தொழுகையை முடித்த ரமீஸ் பிரமிப்பிலிருந்து விடுபடவே இல்லை.

மாலையில் நடந்த சம்பவம் அவர் மனதை விட்டு அகலவே இல்லை.

 

 

மறு நாள் அந்த ஆட்டோ டிரைவரைத் தேட ஆரம்பித்தார். நெடு நேரம் பல தெருக்களில் தேடிய பின்னர் அவரைக் கண்டு பிடித்தார்.

 

அவரைப் பார்த்த ஆட்டோ டிரைவர், கூப்பிய க்ரங்களுடன், “அட வந்து விட்டீர்களா? என்று வரவேற்றார்.

‘வந்து தானே ஆக வேண்டும். நீங்கள் செய்த உதவியை என் வாழ்நாளில் என்றுமே நான் மறக்க மாட்டேன் என்று உணர்ச்சி பொங்க்ச் சொன்னார் ரமீஸ்.

கொஞ்ச நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்து விட்டு ஆட்டோவுக்கான கட்டணத்தை நன்றியுடன் சேர்த்துக் கொடுத்தார் ரமீஸ்.

அவர் திரும்பும் போது அவர் கையில் ஆட்டோ டிரைவர் கொடுத்த கண்பதி உற்சவத்திற்கான அழைப்பிதழ் இருந்தது.

ரமீஸின் உள்ளமோ ஒளி மயத்தால் விகசித்தது.

இப்படியும் ம்னிதர்கள் இருக்கிறார்கள்!

 

 

இந்தியாவில் மட்டுமே அல்லவா இப்படி நடக்க முடியும்.

தெய்வ தேசத்தில் ஏகம் சத்; விப்ரா: பஹுதா வதந்தி.

உண்மை ஒன்றே; அதை அறிஞர்கள் பலவாறாகச் சொல்கிறார்கள்.

 

***

நன்றி: கொல்கொத்தாவிலிருந்து வெளி வரும் ஆங்கில வார இதழ் TRUTH – 16-9-2016

 

ஐந்து பெண்கள் விலக்கு! ஐந்து பெண்கள் தாய்! (Post No.4010)

Written by London Swaminathan
Date: 17 June 2017
Time uploaded in London- 16-06
Post No. 4010
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.
contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

கன்னியரை பொன்னான் கழிந்தோரை மற்றயலார்

பன்னியரை மாயப் பரத்தையரை – முன்னரிய

தாதியரை நல்லோர் தழுவ நினையார் நரகத்

தீதுவரு மென்றே தெரிந்து.

நீதி வெண்பா பாடல்

 

நல்லோர், மணமாகாத பெண்களையும், பொன்னான தாலியை இழந்த கைம்பெண்களையும், பிறர் மனைவியரையும், வஞ்சனை மிகுந்த வேசியர்களையும், விரும்பத் தகாத வேலைக்காரிகளையும், நரக துன்பம் வந்துவிடுமே என்று உணர்ந்து தழுவ நினைக்க மாட்டார்கள்.

 

எங்கெங்கு தவறுகள் நிகழக் கூடும் என்பதை அறிந்து நம் முன்னோர்கள் ஐந்து பெண்களின் பட்டியலைத் தந்துள்ளனர். ஆகையால் இவர்கள் இருக்கும் இடத்தில் ஆடவர்கள் தனியாக இருக்கக் கூடாது. இருந்தால் பஞ்சினையும் நெருப்பையும் பக்கத்தில் வைத்தது போலாகும்.

 

இவ்வாறு பெண்களைப் பற்றிச் சொன்னவுடன் யாரும் அவர்களைக் குறைத்து மதிப்பிட்டுவிடக் கூடாது என்பதற்காக தாயார் போன்ற ஐந்து பெண்கள் யார் யார் என்பதையும் ஒரு பாடல் கூறுகிறது.

இந்த நீதி வெண்பாவை இயற்றியவர் யார் என்பது தமிழ் கூறு நல்லுலகத்துக்கு இதுவரை கிடைக்கவில்லை.

தன்னையளித்தாள் தமையன் மனை குருவின்

பன்னியரசன் பயிறேவி- தன் மனையைப்

பெற்றாளிவரைவர் பேசி லெவருக்கும்

நற்றாய ரென்றே நவில்

 

பேசுமிடத்து தன்னைப் பெற்றவள், தமையனின் மனைவி, ஆசிரியரின் மனைவி, அரசனின் மனைவி, தன்னுடைய மனைவியைப் பெற்றவள் ஆகிய இந்த ஐந்து வகையினரையும் அவரவர்க்கு பெற்ற தாய்மார்கள் என்றே சொல்லு.

இவர்கள் ஐந்து பேரையும் தாய் போலக் கருத வேண்டும்.

 

MY OLD ARTICLES ON THE SAME THEME:—

ஐந்து தந்தை, ஐந்து தாய், ஐந்து குரு …

https://tamilandvedas.com/…/ஐந்து-தந்தை-ஐந்து-…

 

9 Mar 2015 – Compiled by London swaminathan Article no. 1702; dated 9 March 2015 லண்டன் மாநகர நேரம் காலை 9-25 நம் ஒவ்வொருவருக்கும் 5 தந்தைகள், 5 தாய்மார்கள், …

தாய் | Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com/tag/தாய்/

 

ஐந்து தாய். ராஜாவின் மனைவி (மஹாராணி), குருவின் மனைவி, அண்ணனின் மனைவி, தன்னுடைய சொந்தத் தாய்மற்றும் மாமியார் ஆகிய …

ஐந்து ‘ஜ’ காரமும் ஐந்து ‘வ’ காரமும்!! | Tamil …

https://tamilandvedas.com/…/ஐந்து-ஜ-காரமும்-ஐந…

 

15 Feb 2014 – தாயும், தந்தையும், விஷ்ணு பக்தியும், கங்கையில் ஸ்நானம் … இதே போல ‘வ’ காரத்தில் ஆரம்பிக்கும் ஐந்துவார்த்தைகள் …

 

 

ஐந்து பெண்கள் | Tamil and Vedas

https://tamilandvedas.com/tag/ஐந்து-பெண்கள்/

 

இளவரசர் ஹாரிக்கு ‘பஞ்ச கன்யா’ பெண்கள் வரவேற்பு (Post No 2654). harry with kunkum … (for old articles go to tamilandvedas.comOR swamiindology.blogspot.com) … இந்த ஐந்து பெண்களின் கதை தெரியாதோர் பாரத நாட்டில் இல்லை.

 

 

சுபம்–

பனை மரத்துக்கு அடியில் நின்று பாலைக் குடித்தாலும்… (Post No.3904)

Written by London Swaminathan

 

Date: 13 May 2017

 

Time uploaded in London: 6-34 am

 

Post No. 3904

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

தமிழில் அழகான, ஆழமான பொருள் பொதிந்த பழமொழிகள் உள. ஒருவன் செய்யும் காரியம் எவ்வளவுதான் நல்லதானாலும் இடமும் நேரமும் சூழ்நிலையும் சரியாக இல்லாவிடில் நல்ல பெயர் கிடைக்காது

 

பாம்புப் புற்றுக்கு அருகில் ஒரு கயிறு கிடந்தாலும் அதைப் பாம்பென்றே மக்கள் கருதுவர்; சஹவாச தோஷம்!

பனைமரத்துக்கு அடியில் நின்று பாலைக் குடித்தாலும், அதன் வெண்மை நிறமும், இடமும் அதைக் கள் என்று நினக்கச் செய்யும்.

 

நிந்தையிலாத் தூயவரும் நிந்தையைச் சேரில் அவர்

நிந்தையது தம்மிடத்தே நிற்குமே – நிந்தைமிகு

தாலநிழல் கீழிருந்தான் றன்பால் அருந்திடினும்

பாலதனச் சொல்லுவரோ பார்.

-நீதி வெண்பா (எழுதியவர் பெயர் கிடைக்கவில்லை)

 

பொருள்:-

பனை மரத்தின் அடியின் உடகார்ந்துகொண்டு பசுவின் பாலைக் குடித்தாலும், பிறர் அதைப் பால் என்று சொல்லுவரோ? நீ அதனை நினைத்துப் பார். அதுபோல நல்ல பெயருடைய மேலோர், கெட்டவர்களுடன் சேர்ந்தால் அவர்களுடைய கெட்ட பெயர் இவர்களையும் ஒட்டிக்கொள்ளும்.

பழுதும் பாம்பும்

 

இதே கருத்தை வலியுறுத்த இன்னொரு பாடலையும் பாடி வைத்தார் அந்தப் புலவர்!

 

நல்லொழுக்கம் இல்லாரிடம் சேர்ந்த நல்லோர்க்கு

நல்லொழுக்கமில்லாச் சொல் நண்ணுமே – கொல்லும் விடப்

பாம்பென உன்னாரோ பழுதையே ஆனாலும்

தூம்பு அமரும் புற்று அடுத்தாற் சொல்

-நீதி வெண்பா (எழுதியவர் பெயர் கிடைக்கவில்லை)

 

ஓட்டைகள் மிக்க புற்றுக்குப் பக்கத்தில் கயிறே கிடந்தாலும், அதை கொல்லக் கூடிய விஷப் பாம்பு என்று சொல்லுவார்கள் அல்லவா? நீயே சொல்! அது போல நல்ல ஒழுக்கம் இல்லாதவர்களுடன் சேர்ந்த நல்லோரையும் பழிச் சொல் வந்து சேரும்.

 

அழகான இரண்டு உவமைகள் மூலம் நமக்கு உயரிய கருத்துக்களைச் சொல்வர் தமிழ்ப் புலவர். இளம் வயதிலேயே இந்தச் செய்யுட்களை மனப்பாடம் செய்தால், அவை நம் மனதில் பசு மரத்தாணி போலப் பதியும்.

 

வாழ்க தமிழ்! வளர்க தமிழ்ப் புலவர்தம் பெருமை!

 

–சுபம்–

 

 

புத்தரும் வள்ளுவரும் செப்பியது ஒன்றே! (Post No.3896)


Written by London Swaminathan

 

Date: 10 May 2017

 

Time uploaded in London: 21-34

 

Post No. 3896

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

புத்தர் பெருமான் கி.மு ஆறாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்தவர். இன்று அவருடைய 2561-ஆவது பிறந்த தினம் கொண்டாடப்படுகிறது. வள்ளுவர் கி.மு. 31 என்று பலர் பகர்ந்தாலும் மொழியியல் ரீதியில் அவரை கி.பி 4 அல்லது 5ஆம் நூற்றாண்டில்தான் வைக்க முடியும். ஏனெனில் வள்ளுவனின் குறளில் சம்ஸ்கிருதச் சொல் இல்லாத அதிகாரமே இல்லை. இருவருக்கும் இடையே ஆயிரம் ஆண்டு இடைவெளி. அவர்கள் எக்காலத்தில் வாழ்ந்தால் என்ன? அவர்களுடைய அரிய பெரிய கருத்துக்கள் காலத்தை வென்று நிற்பவை.

 

 

வள்ளுவன் மொழிந்தது 1330 அருங் குறட் பாக்களில் அடக்கம். அவர் யாத்த நூல் திருக்குறள்.

புத்தர் சொன்னது தம்மபதம் (அற வழி=தர்ம பாதை) என்னும் நூலில் 423 பாக்களில் அடக்கம்.

 

இருவர் கருத்துக்களும் பல இடங்களில் ஒரே மாதிரி இருப்பது படித்து இன்புறத் தக்கது. இதோ சில ஒப்பீடுகள்:-

 

உரனெனும் தோட்டியான் ஓரைந்தும் காப்பான்

வரனென்னும் வைப்பிற்கோர் வித்து -குறள் 24

அறிவு என்னும் கருவியால் ஐம்புலன்களையும், அதன் போக்கில் விடாமல் அடக்கி ஆள்பவனே, சிறந்தது எனப்படும் மேல் உலகத்துக்கு விதை ஆவான்.

 

இதே கருத்து திருமந்திரம், தேவாரம், பகவத் கீதை முதலிய எல்லா நூல்களிலும் வருகிறது. புத்தரும் தம்மபதத்தில் 321-324ல் சொல்லுவது இதேதான்:

 

பயிற்சி பெற்ற யானைகளையே போருக்கு கொண்டு செல்வர். பயிற்சி பெற்ற யானையின் மீதே அரசனும் பவனி வருவார். அதுபோலவே பயிற்சி – புலனடக்கப் பயிற்சி –பெற்றவர்களே, கஷ்டம் வந்தாலும் சாந்தமாக வாழ்வர்.

பயிற்சிபெற்ற கோவேறுக் கழுதைகளும், சிந்து மாகாணக் குதிரைகளும் பலமான யானைகளும்  பயிற்சி பெற்றவுடனேயே  நன்றாக இருக்கின்றன. அது போலவே புலனடக்கப் பயிற்சி பெறவனே சிறந்தவன்.

நிர்வாணம் (மோக்ஷம்) என்பது புத்திசாலியாக, தைரியமாக

பயிற்சி செய்பவனுக்கே கிட்டும்.

(பயிற்சி- ஆன்மீக சாதனை)

xxxx

 

இன்னொரு குறளையும் காண்போம்.

 

அஞ்சுவது அஞ்சாமை பேதைமை அஞ்சுவது

அஞ்சல் அறிவார் தொழல் (குறள் 428)

 

பயப்பட வேண்டிய விஷயங்களுக்குப் பயப்படாமல் இருப்பது மடத்தனம். பயப்பட வேண்டிய பழி பாவங்களுக்குப் பயப்படுவதே அறிஞர்கள் செயலாகும்.

 

இதை புத்தரும் தம்மபதம் 317ல் அப்படியே புகல்வார்:

பயப்பட வேண்டிய விஷயங்களுக்கு பயப்படாமல் இருப்பவர்களும், பயப்படக் கூடாத விஷயங்களுக்கு அனாவசியமாகப் பயப்படுவோரும் தவறான கருத்துடைய மனிதர்களே. அவர்கள் கீழ்நோக்கிச் செல்பவரே

 

தொடரும்…………………