தமிழில் உள்ள யமகப் பாடல்கள்! (Post No.3527)

Research article Written by S NAGARAJAN

 

Date: 9 January 2017

 

Time uploaded in London:-  5-22 am

 

 

Post No.3527

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

Contact: swami_48@yahoo.com

 

 

 

6-1-2017 தேதியிட்ட பாக்யா வார இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

 

தமிழில் உள்ள யமகப் பாடல்கள்!

.நாகராஜன்

 

தமிழின் எல்லையில்லாப் பெருமை

 

செம்மொழிகளில் எல்லாம் உயரிய செம்மொழியாக விளங்கும் தமிழுக்கு ஏராளமான சிறப்புகள் உண்டு. அவற்றில் ஒரு சிறப்பு யமகம் என்னும் மடக்கணியைக் கொண்டுள்ள பாடல்களாகும்.

 

ஓர் அடியின் முதலில் வந்த சொற்களே மற்ற அடிகளின் முதலிலும் வர வேண்டும் அப்படி வரும் சொற்கள் ஒவ்வொரு அடியிலும் வேறு வேறு பொருளைத் தர வேண்டும். இப்படி அமையும் செய்யுள் அணியை யமகம் அல்லது மடக்கு அணி என்று கூறுவர்.

 

 

இப்படி செய்யுள் அமைப்பதற்கு  மொழி வளமை வாய்ந்த ஒன்றாக இருத்தல் வேண்டும். சொற்கள் ஏராளமான பொருள்களை இயல்பாகக் கொண்டிருப்பதோடு, அவை வழக்கில் இருந்து வரவும் வேண்டும். எழுத்துக்கள் அழகுற ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்து வெவ்வேறு பொருள் தரும் சொற்களை உருவாக்கவும் வேண்டும்.

 

 

உலகில் இந்த மடக்கு அணியை உரிய முறையில் அமைக்க வல்ல மொழிகள் சிலவே உண்டு. சம்ஸ்க்ருதம் போன்ற சில மொழிகளில் யமகம் அமைக்க முடியும். ஆங்கிலம் உள்ளிட்ட ஏராளமான மொழிகளில்  மடக்கணிப் பாடல்களை அமைக்க முடியாது.

 

சுமார் 15000 பாடல்களுக்கும் மேலாக இப்படி மடக்கணிப் பாடல்களைக் கொண்டிருக்கும் உலகின் ஒரே மொழி தமிழ் மொழியே.

 

வாக்கிற்கு அருணகிரியின் யமக ஜாலம்

 

 

கந்தர் அந்தாதி 100 பாடல்களைக் கொண்டது. அருணகிரிநாதர் இயற்றியது.  சி,சீ,செ,சே, தி,தீ,தெ,தே என்னும் எட்டு எழுத்துக்களில் ஒன்றைக் கொண்டு மட்டுமே தொடங்கும் பாடல்களை உடையது. அவருடன் வாதுக்கு வந்த வில்லிப்புத்தூரார் பொருள் கூற முடியாது தோற்றுப் போன பாடலையும்  உள்ளடக்கியது.

 

அதில் ஒரு மடக்குப் பாடலைப் பார்க்கலாம் :

 

திவாகர கன்ன கொடைப்பாரி யென்றுழ றீனவல்லீர்                

திவாகர கன்ன புரைக் குழை வல்லி செருக்குரவ்ந்          

 திவாகர கன்ன சுகவாசகதிறல் வேல் கொடென்புந்                      

திவாகர கன்ன மறலியிடாதுயிர்ச் சேவலுக்கே (செய்யுள் 15):

 

எளிதில் பொருளைப் புரிந்து கொள்ள முடியாத இந்த யமகப் பாடலை முதலில் சொற்களைச் சரியாகப் பிரித்துக் கொண்டு பார்த்தால் பொருள் எளிதில் விளங்கும்.

 

திவா கரகன்ன கொடை பாரி என்று உழல் தீன அல் ஈர்

திவாகர கன்னபுரக் குழை வல்லி செருக்கு உர

(அந்) தி வாகு அர கன்ன சுக வாசக திறல் வேல் கொடு என்

(புந்) தி வா கர கன்ன மறலி இடாது  உயிர் சேவலுக்கே.

 

 

என்று  இப்படிப் பிரித்துக் கொண்டால் பொருள் சுலபமாக விளங்கும்!

 

 

.திவா – பகல் பொழுதில் தானம் கொடுக்கும்

கரகன்ன – கையை உடைய கர்ணனே!

கொடைபாரி – பாரி வள்ளலைப் போன்ற கொடை வள்ளலே!

என்று – என்று இப்படிப் பலபேரிடம் புகழ்ந்து பேசி,

உழல் – என்னன உழல வைக்கும்

தீன – வறுமை என்னும்

அல் – இருளை

ஈர் – பிளக்கக் கூடிய

திவாகர – ஞான சூரியனே!

கன்ன புரக்குழை – கர்ணபூரம் என்றா ஆபரணத்தைத் தரித்திருக்கும்

வல்லி – வள்ளிநாயகி

செருக்கு – பெருமிதத்துடன் தழுவும்

உர – மார்பை உடையவனே!

அந்தி வாகு – மாலைப் பொழுதின் நிறத்தை உடைய

அர – சிவபிரானின்

கர்ண – காதில்

சுக வாசக – இனிமையான ஓம் என்னும் பிரண்வத்தை உபதேசித்தவனே!

கர –ஒளிந்து

மறலி கன்னமிடாது – எம்ன் என்னைக் கொள்ளை கொள்ளாதபடி உயிர் சேவலுக்கே – உயிரைக் காபாற்றுவதற்காக

திறல் வேல் கொடு – வலிமை வாய்ந்த வேலாயுதத்தை ஏந்தி வந்து

 

என் புந்தி வா – என்னுடைய இதயத்தில் நீ வீற்றருள்வாயாக!

அற்புதமாக இப்படி நூறு செய்யுள்களைக் கொண்ட கந்தரந்தாதியை உலகிற்குத் தந்த அருணகிரிநாதரை வாக்கிற்கு அருணகிரி என்று போற்றுவதில் வியப்பே இல்லை.

 

 

    

வில்லிப்புத்தூராரின் சொல் ஜாலம்

 

அடுத்து சொல்லின் செல்வரான வில்லிப்புத்தூரார் வில்லி பாரதத்தில் பல யமகச் செய்யுள்களை அழகுறப் பாடியுள்ளார்.

அவற்றில் ஒன்றைப் பார்க்கலாம்..

 

ஆதி பருவத்தில் அர்ச்சுனன் தீர்த்தயாத்திரை சருக்கத்தில் பத்தாவது பாடலாக் இது அமைகின்றது.

அர்ச்சுனன் நாக லோகம் சென்று உலூபியின் மாளிகையில் அவளோடு இன்புற வாழ்கிறான்.அவள் இராவானைப் பெறுகிறாள்.

பின்னர் அங்கிருந்து மீண்டு அருச்சுனன் கிழக்கு நோக்கிச் செல்வதைச் சொல்லும் பாடல் இது.

 

நாகாதிபன்மகண் மைந்தனலங் கண்டு மகிழ்ந்து            

நாகாதிபன்மகன் மீளவு நதியின் வழி வந்து                    

நாகாதிபன் வண்சாரலி னன்னீர்கள் படிந்து

நாகாதிபன் விடுமும்மதநாறுந்திசை புக்கான்

 

 

இதன் பொருள்:

நாக அதிபன் மகன் –சுவர்க்க லோகத்துக்குத் தலைவனான இந்திரனின்  மகனான அர்ச்சுனன்

நாக அதிபன்  மகள் மைந்தன் நலம் கண்டு மகிழ்ந்து – ஒரு நாகராஜனது மகளான உலூபியிடம் தோன்றிய அந்தப் புத்திரனது அழகைக் கண்டு மகிழ்ந்து

மீளவும் நதியின் வழி வந்து – மீண்டும் பில வாயிலாக கங்கா ந்திக்கு வந்து சேர்ந்து

நாக் அதிபன் வண் சாரலின் நல் நீர்கள் படிந்து – மலையரச்னாகிய இமயமலையினது அழகிய சாரலிலுள்ள அழகிய புண்ணிய தீர்த்தங்களில் நீராடி, அந்த வடதிசையிலிருந்து கிளம்பி

நாக அதிபன் விடு  மும்மதம் நாறும் திசை புக்கான் – யானைகளுக்குத் தலைவனான ஐராவதம் என்னும் யானை சொரிகிற  மூன்று வகை மதஜலங்கள் மணம் வீசப் பெற்ற கிழக்குத் திசையை அடைந்தான்.

எப்படி ஒரு சொல் ஜாலம்!

 

 

கவிச் சக்கரவர்த்தியின் யமகப் பாடல்

 

அடுத்து கவிச் சககரவர்த்தியாகிய கம்பர் ராமாயணத்தில் தகுந்த் இடங்களில் பல யமகப் பாடல்களை மனம் கவரும் வண்ணம் அழகுற அமைத்துள்ளார்.

 

சுந்தரகாண்டத்தில் ஊர் தேடு படலத்தில அடுத்தடுத்து நான்கு யமகப் பாடல்கள் வருகின்றன. அவற்றில் ஒன்று இது.

 

 

அஞ்சு வணத்தி னாடை யுடுத்தா ளரவெல்லாம்            

அஞ்சு வணத்தின் வேக மிகுத்தா ளருளில்லாள்             

அஞ்சு வணத்தி னுத்தரி யத்தா ளலையாரும்                        

அஞ்சு வணத்தின் முத்தொளி ராரந் தணி கொண்டாள் 

 

இலங்கா தேவியின் தோற்றத்தை கம்பன் இந்தப் பாடலில் வர்ணிக்கிறான்.

 

பாடலின் பொருள் :

அஞ்சு வணத்தின் ஆடை உடுத்தாள் – வெண்மை,செம்மை, கருமை,பொன்மை, பசுமை ஆகிய ஐந்து நிறங்கள் கொண்ட ஆடையை உடுத்தி இருந்தாள்

அரவெல்லாம் அஞ்சு உவணத்தின் வேகம் மிகுத்தாள் – பாம்புகளெல்லாம் கண்டு பயப்படும் க்ருடனைப் போன்ற கடும் வேகம் கொண்டவள்

அருள் இல்லாள் – இரக்கம் என்பதே சற்றும் இல்லாதவள்

அம் சுவணத்தின் உத்தரியத்தாள் – அழகிய பொன்னாலான மேலாடையை உடையவள்

அலை ஆரும் – அலை பொருந்திய

அம் – கடல் நீரில்

சு – அழ்கான

வள் – ஒளி பொருந்திய

நத்தின் முத்து ஒளிர் ஆரத்து அணி கொண்டாள் – சங்கினின்று பிறந்த முத்துக்கள் ஒளி வீசும் மாலையாகிய அணிகலனைத் தரித்திருந்தாள்.

எப்படி இலங்கா தேவியின் வர்ணனை?

 

இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள்

 

யமக அந்தாதிகள் தமிழில் ஏராளம் உண்டு. கலம்பகம் உள்ளிட்ட நூல்களிலும் யமகப் பாடல்கள் இலக்கணப்படி அமைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும்.

 

நந்திக் கலம்பகம், காசிக் கலம்பகம், திருமயிலை யம்க அந்தாதி, திருவாலவாய் யம்க அந்தாதி,திருவரங்கத்து யமக அந்தாதி உள்ளிட்ட இருநூறுக்கும் மேற்பட்ட நூல்கள் யமகப் பாடல்களை அழகுறக் கொண்டுள்ளன. தமிழில் உள்ள யம்கப் பாடல்களை மட்டும் தொகுத்தால் அற்புதமான் தமிழ் மொழியின் சிறப்பை உலகினருக்கு எடுத்துக் காட்டும் ஒன்றாக் அது அமையும்!

 

 

புலவர்களுக்குச் சவாலான யமகப் பாடல்களை சுலப்மாக அமைத்துப் பாடிய கவிஞர்களின் வல்லமையையும் தமிழின் வன்மையையும் நினைத்து நினைத்துப் பெருமைப் படலாம். பெருமைப் படுவதோடு அவ்வப்பொழுது சில பாடல்களையாவது படித்து மற்றவர்களோடு பகிர்ந்து மகிழலாம்!

 

**********

 

 

சாயம்காலத்தில் செய்யக்கூடாத ஐந்து செயல்கள் (Post No.3522)

9311b-cocnut2bsunset

Translated by London swaminathan

 

Date: 7 January 2017

 

Time uploaded in London:-  5-56 am

 

Post No.3522

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

பொழுது சாயும் நேரத்தில் செய்யக்கூடாத 5 கரியங்கள் என்ன?

வெறுக்கத்தக்க ஐந்து பேர் யார், எவர்? ஐந்து சாட்சிகள் யார்?

 

1.எல்லோருக்கும் பொதுவான ஐந்து பொருள்கள்

வாபீ = ஏரி

கூப= கிணறு

தடாக = குளம்

தேவாலய= கோவில்

குஜன்மா= மரம்

 

வாபீகூபதடாகானாம் தேவாலயகுஜன்மானாம்

உத்சர்காத்பரத: ஸ்வாம்பயமபி கர்தும் ந சக்யதே

–பஞ்சதந்திரம் 3-92

d426d-lochness2blake252clatha

xxx

2.வெறுக்கத்தக்க ஐந்து வகையினர்

 

அன்யவாதீ = தவறான விடை/பதில் அளிப்பவர்

க்ரியா த்வேஷி = வேலை செய்வதை வெறுப்பவர்

நோபஸ்தாதா= கூட்டத்துக்கு வராதவர்

நிருத்தர-= பதில் சொல்லாமல் மவுனம் சாதிப்பவர்

ஆஹூதப்ரபலாயீ= கூப்பிட்டவுடன் ஓடிப்போகும் ஆசாமி

 

அன்யவாதீ க்ரியத்வேஷீ நோபஸ்தாதா நிருத்தரஹ

ஆஹூதப்ரபலாயீ ச ஹீனஹ பஞ்சவிதஹ ஸ்ம்ருதஹ

நாரத ஸ்ம்ருதி 2-33

 

xxx

3.சாயங்காலத்தில்– சூரிய அஸ்தமன நேரத்தில்- செய்யக்கூடாத ஐந்து செயல்கள்:

 

ஆஹாரஹ= உணவு

மைதுன= உடலுறவு

நித்ரா= தூக்கம்

சம்பாட= வேத சாஸ்த்ரப் படிப்பு

அத்வனி கதிஹி = பயணம்

 

ஆஹாரம் மைதுனம் நித்ராம் சம்பாடம் கதிமத்வனி

ஏதானி பஞ்சகர்மாணி சந்த்யாயாம் வர்ஜயேத் புதஹ

 

xxxx

document

4.ஐந்து சாட்சிகள் யார்?

லிகித:ஸ்மாரிதஸ்சைவ யத்ருச்சாபிக்ஞ ஏவ ச

கூடஸ்சோதர ச சாக்ஷீ பஞ்சவித: க்ருத:

–நாரத ஸ்ம்ருதி: 1-27

லிகிதஹ= எழுத்துமூலமான பத்திரம்

ஸ்மாரிதஹ= வாக்குமூலம்

யத்ருச்சாபிக்ஞா =எதிர்பாராமல் வந்தவர்

கூடஹ = உளவாளி

உத்தரசாக்ஷீ = சாட்சிகள் கூறுவதைக் கவனிப்பவர்

 

–subham–

 

‘இருப்பது பொய், போவது மெய்’ -பட்டினத்தார் பொன்மொழிகள்– Part 2 (Post No.3519)

Compiled by London swaminathan

 

Date: 6 January 2017

 

Time uploaded in London:-  9-03 am am

 

Post No.3519

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

முதல் பகுதி நேற்று “செத்தாரைப் போலத் திரி” என்ற தலைப்பில் வெளியானது. இது இரண்டாம் பகுதி

23.வாதுற்ற திண்புயர் அண்ணாமலையர் மலர்ப்பதத்தைப்

போதுற்று எப்போதும் புகலு நெஞ்சே இந்தப் பூதலத்தில்

தீதுற்ற செல்வம் என் தேடிப் புதைத்த திரவியமென்

காதற்ற ஊசியும் வாராது காணும் கடை வழிக்கே

xx

 

24.ஒன்றென்றிரு தெய்வம் உண்டென்றிரு உயர் செல்வமெல்லாம்

அன்றென்றிரு பசித்தோர் முகம் பார் நல்லறமும் நட்பும்

நன்றென்றிரு நடு நீங்காமலே நமக்கிட்டபடி

என்றென்றிரு மனமே உனக்கே உபதேசம் இதே

xx

25.பேய் போற்றிரிந்து பிணம்போற் கிடந்திட்ட பிச்சையெல்லாம்

நாய்போல் அருந்தி நரிபோல் உழன்று நன் மங்கையரைத்

தாய்போல் கருதித் தமர்போல் அனைவர்க்கும் தாழ்மை சொல்லிச்

சேய்போல் இருப்பர் கண்டீர் ஞானந் தெளிந்தவரே

xx

 

 

26.ஊரீர் உமக்கோர் உபதேசம் கேளும் உடம்படங்கப்

போரீர் சாணைக் கழுவேற்று நீற்றைப் புறந்திண்ணையில்

சாரீர் அனதலைச் சுற்றத்தை நீங்கிச் சக்நகைக்க

ஏரீர் உமக்கவர் தாமே தருவர் இணையடியே

xxx

 

27.ஓம்காரமாய் நின்ற வத்துவிலே ஒரு வித்து வந்து

பாங்காய் முளைத்த பயனறிந்தால் பதினால் உலகும்

நீங்காமல் நீங்கி நிறையா நிறைந்து நிறையுருவாய்

ஆங்காரமானவர்க்கு எட்டாக் கனி வந்தமர்ந்திடுமே

 

xxx

 

28.நாய்க்குண்டு தெண்டு நமக்குண்டு பிச்சை நமனைவெல்ல

வாய்க்குண்டு மந்திர பஞ்சாட்சரம் மதியாமல் அரும்

பேய்க்குண்டு நீறு திகைப்புண்டு நின்ற பிறவிப்பிணி

நோய்க்குண்டு தேசிகன் தன் அருள் நோக்கங்கள் நோக்குதற்கே

 

xxx

29.வானத்தின் மீனுக்கு வந்தூண்டில் இட்ட வகையது போல்

போனத்தை மீள நினைக்கின்றனை என்ன புத்தியிதே

xx

30.நேமங்கள் நிட்டைகள் வேதங்கள் ஆகம நீதிநெறி

ஓமங்கள் தர்ப்பணம் சந்தி செப மந்த்ர யோக நிலை

நாமங்கள் சந்தனம் வெண்ணீறு பூசி நலமுடனே

சாமங்கள் தோறும் இவர் செய்யும் பூசனைகள் சர்ப்பனையே

 

xx

31.மையாடு கண்ணியும் மைந்தரும் வாழ்வும் மனையும் செந்தீ

ஐயாநின் மாயை யுருவெளித்டோற்றம் அகிலத்துள்ளே

மெய்யாய் இருந்தது நாட்செல நாட்செல வெட்ட வெறும்

பொய்யாய்ப் பழங்கதையாய் கனவாய் மெல்லப் போனதுவே

xxx

32.உளியிட்ட கல்லையு ஒப்பிட்ட சாந்தையும் ஊத்தையறப்

புளியிட்ட செம்பையும் போற்றுகிலேன் உயர் பொன்னெனவே

ஒளியிட்ட தாளிரண்டுள்ளே இருத்துவது உண்மையென்று

வெளியிட்டடைத்து வைத்தேன் இனிமேல் ஒன்றும் வேண்டிலனே

xxx

33.முன்னையிட்ட தீ முப்புரத்திலே

பின்னையிட்ட தீ தென்னிலங்கையில்

அன்னையிட்ட தீ அடிவயிற்றிலே

யானும் இட்ட தீ முள்க மூள்கவே!

 

xxx

 

34.அத்தி முதல் எறும்பீறான உயிர் அத்தனைக்கும்

சித்தம் மகிழ்ந்தளிக்கும் தேசிகா – மெத்தப்

பசிக்குதையா பாவியேன் பாழ்வயிற்றைப் பற்றி

இசிக்குதையா காரோணரே

xxx

35.ஒன்பது வாய்த் தோல்பைக்கு ஒருநாளைப் போலவே

அன்பு வைத்து நெஞ்சே அலைந்தாஞ்சாயே! – வன்கழுக்கள்

தத்தித் தத்திச் செட்டை தட்டிக்கட்டிப் பிட்டுக்

கத்திக் குத்தித் தின்னக் கண்டு

xxx

36.முதல் சங்கு அமுதூட்டு மொய்குழலார் ஆசை

நடுச்சங்க நல்விலங்கு பூட்டும் — கடைச் சங்கம்

ஆம்போது அது ஊதும் அம்மட்டோ விம்மட்டோ

நாம் பூமி வாழ்ந்த நலம்

xxx

37.இருப்பது பொய் போவது மெய்யென்று எண்ணி நெஞ்சே

ஒருத்தருகும் தீங்கினையென்னாதே – பருத்த தொந்தி

நம்மதென்று நாமிருப்ப நாய்நரிகள் பேய் கழுகு

தம்மததென்று தாமிருக்க தான்

 

xxx

38.எத்தொழிலைச் செய்தாலும் ஏதவத்தைப் பட்டாலும்

முத்தர் மனமிருக்கு மோனத்தே— வித்தகமாய்க்

காதி விளையாடி இருகைவீசி வந்தாலும்

தாதி மன நீர்க்குடத்தேதான்

xxx

39.நாப்பிளக்கப் பொய்யுரைத்து நவநிதியம் தேடி

நலமொன்றும் அறியாத நாடியரைக் கூடிப்

பூப்பிளக்கப் பொய்யுரைத்துப் புற்றீசல் போலப்

புலபுலெனக்  கலகலனப் புதல்வர்களைப் பெறுவீர்

காப்பதற்கும் வழியறியீர் கைவிடவும் மாட்டீர்

கவர் பிளந்த மரத்துளை யிற் கால் நுழைத்துக் கொண்டே

ஆப்பதனை அசைத்துவிட்ட குரங்கதனைப் போல

அகப்பட்டீர் கிடந்துழல அகப்பட்டீரே

 

xxx

 

40.பாவலன் ஒருவன் செந்தமிழ்க்கு இரங்கிப்

பரவையார் உடலை மாற்ற

ஏவலராகி இரவெலாம் உழன்ற

இறைவனே ஏகநாயகனே

 

–சுபம்-

 

செத்தாரைப் போலத்திரி – பட்டினத்தார் பொன்மொழிகள்- Part1 (Post No.3516)

 

Amathur Temple, Picture by C.Vedanarayanan

Compiled by London swaminathan

 

Date: 5 January 2017

 

Time uploaded in London:-  12-42

 

Post No.3516

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

Golden Sayings of Tamil saint Pattinathar- Part 1

முடிசார்ந்த மன்னரும் மற்றுமுள் ளோரும் முடிவில் ஒரு

பிடிசாம்பராய் வெந்து மண்ணாவதும் கண்டு பின்னும் இந்தப்

படிசார்ந்த வாழ்வை நினைப்பதல்லால் பொன்னின் அம்பலவர்

அடி சார்ந்து நாம் உய்யவேண்டுமென்றே அறிவாரில்லையே

 

xx

 

பிறந்தன இறக்கும் இறந்தன பிறக்கும்

தோன்றின மறையும் மறைந்தன தோன்றும்

பெருத்தன சிறுக்கும் சிறுத்தன பெருக்கும்

உணர்ந்தன மறக்கும் மறந்தன உணரும்

x

 

வாளால் மகவரிந்து ஊட்டவல்லேன் அல்லன் மாதுசொன்ன

சூளால் இளமை துறக்கவல்லேன் அல்லன் தொண்டுசெய்து

நாளாறில் கண்ணிடத்து அப்பவல்லேன் அல்லன் நான்  இனிச் சென்று

ஆளாவதெப்படியோ திருக் காளத்தி அப்பருக்கே

xx

மந்திக் குருளையொத் தேனில்லை நாயேன் வழக்கறிந்தும்

சிந்திக்குஞ் சிந்தையை யானென் செய்வேன் எனைத் தீதகற்றிப்

புந்திப் பரிவிற் குருளையை ஏந்திய பூசையைப் போல்

எந்தைக் குரியவன் காணத்தனே கயிலாயத்தானே

(மற்கட நியாயம், மார்ஜர நியாயம் பாடல்)

xx

வீடு நமக்கு திருவாலங்காடு விமலர் தந்த

ஓடு நமக்குண்டு வற்றாத பாத்திரம் ஓங்கு செல்வ

நாடு நமக்குண்டு கேட்டதெல்லாம் தர நன்நெஞ்சமே

ஈடுநமக்குச் சொலவோ ஒருவரும் இங்கில்லையே

xx

அம்பலத் தரசனை யானந்தக் கூத்தனை

நெருப்பினில் அரக்கென நெக்கு நெக்குருகித்

திருச்சிற்றம்பலத் தொளிரும் சிவனை

நினைமின் மனமே, நினைமின் மனமே

x

ஆசைக் கயிற்றிலாடும் பம்பரம்

ஓயா நோய்க்கிட மோடு மரக்கலம்

மாயா விகாரம் மரணப் பஞ்சரம்

சோற்றுத் துருத்தி கானப் பட்டம்

x

ஆசைக் கயிற்றிலாடும் பம்பரத்தைக்

காசிற் பணத்திற் சுழலுங் காற்றாடியை

மக்கள் வினையின் மயங்கும் திகிரியைக்

கடுவெளியுருட்டிய சகடக் காலை

 

x

மனையாளும் மக்களும் வாழ்வும் தனமும் தன்வாயில் மட்டே

இனமான சுற்றம் மயானம் மட்டுமே வழிக்கேது துணை

தினையா மன வெள்ளளவாகினும் முன்பு செய்த தவம்

தனை யாளவென்றும் பரலோகம் சித்திக்கும் சத்தியமே

(வீடு வரை மனைவி, வீதி வரை உறவு, காடு வரை யாரோ?)

xx

பாவச் சரக்கொடு பவக் கடல் புக்குக்

காமக் காற்றொடுத் தலைப்பக்

கெடுவழிக் கரைசேர் கொடுமரக் கலத்தை

இருவினை விலங்கொடு இயங்கும் புற்கலனை

x

Amirthakateswarar Temple

எண்சாணுடம்பு மிழியும் பெருவழி

மண்பாற் காமம் கழிக்கும் மறைவிடம்

நச்சிக் காமுக நாய்தானென்றும்

இச்சித் திருக்கும் இடைகழி வாயில்

திங்கட் சடையோன் திருவருள் இல்லார்

தங்கித் திரியும் சவலைப் பெருவழி

 

xx

அண்டரண்டமும் அனைத்துள புவனமும்

கண்ட அண்ணலை கச்சியிற் கடவுளை

ஏகநாதனை இணையடி இறைஞ்சுமின்

போக மாதரைப் போற்றுதல் ஒழிந்தே

xx

கட்டி அணைத்திடும் பெண்டீரும் மக்களும் காலத் தச்சன்

வெட்டி முறிக்கும் மரம்போல் சரீரத்தை வீழ்த்திவிட்டால்

கொட்டி முழக்கி அழுவார் மயானம் குறுகி  அப்பால்

எட்டி அடி வைப்பரோ இறைவா கச்சி ஏகம்பனே

 

xx

நன்னாரில் பூட்டிய சூத்திரப் பாவைதன் நார்தப்பினால்

தன்னாலும் ஆடிச் சலித்திடுமோ அந்தத் தன்மையைப் போல்

உன்னாலி யானும் திரிவதல்லால் மற்றுனைப் பிரிந்தால்

என்னாலிங் காவதுண்டோ இறைவா கச்சி ஏகம்பனே

xx

பிறக்கும் பொழுது கொடுவந்ததில்லை பிறந்து மண்மேல்

இறக்கும்பொழுது கொடுபோவதில்லை இடை நடுவில்

குறிக்கும் இச்செல்வம் சிவன் தந்தது என்று கொடுக்க அறியா

திறக்குங் குலாமருக் கென்சொல்லுவேன் கச்சி ஏகம்பனே

 

xx

கல்லாப் பிழையும்  கருதாப் பிழையும்   கசிந்துருகி

நில்லாப் பிழையும்   நினையாப் பிழையும்   நின் அஞ்செழுத்தைச்

சொல்லாப் பிழையும்  துதியாப் பிழையும்  தொழாப் பிழையும்

எல்லாப் பிழையும்  பொறுத்தருள்வாய் கச்சி ஏகம்பனே

 

xx

 

ஆவியொடு காயம் அழிந்தாலும் மேதினியில்

பாவி என்று நாமம் படையாதே — மேவிய சீர்

வித்தாரமும் கடம்பும் வேண்டாம் மடநெஞ்சே

செத்தாரைப் போலே திரி

xx

பருத்திப் பொதியினைப் போலே வயிறு பருக்கத் தங்கள்

துருத்திக்கு அறுசுவை போடுகின்றார் துறந்தோர் தமக்கு

இருத்தி அமுதிட மாட்டார் அவரை இம்மாநிலத்தில்

வருத்திக்கொண்டேன் இருந்தாய் இறைவா கச்சி ஏகம்பனே

xx

ஈயா மனிதரை ஏன் படைத்தாய் கச்சி ஏகம்பனே

xx

கொன்றேன் அநேகம் உயிரை எல்லாம் பின்பு கொன்றுகொன்று

தின்றேன் அதன்றியும் தீங்கு செய்தேன் அது தீர்க என்றே

நின்றேன் நின் சந்நிதிக்கே அதனால் குற்றம் நீ பொறுப்பாய்

என்றே உனை நம்பினேன் இறைவா கச்சி ஏகம்பனே

xx

ஊட்டு விப்பானும் உறங்கு விப்பானும் இங்கொன்றோடொன்றை

மூட்டு விப்பானும் முயங்கு விப்பானும் முயன்றவினை

காட்டு விப்பானும் இருவினைப் பாசக் கயிற்றின் வழி

ஆட்டு விப்பானும் ஒருவனும் உண்டே தில்லை அம்பலத்தே

xx

பிறவாதிருக்க வரந்தரல் வேண்டும் பிறந்துவிட்டால்

இறவாதிருக்க மருந்துண்டு கானிது எப்படியோ

அறமார் புகழ்த் தில்லை அம்பலவாணர் அடிக்கமலம்

மறவாதிரு மனமே அதுகாண் நன் மருந்துனக்கே

–Subham–

 

துளசியின் மகிமையை விளக்கிய ருக்மணி! (Post No.3494)

a82d8-tulsi

Written by London swaminathan

 

Date: 29 December 2016

 

Time uploaded in London:-  8-58 am

 

Post No.3494

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

நாரதர் கலகம் நன்மையில் முடியும் என்பதற்கு மேலும் ஒரு கதை!

ருக்மணி, சத்யபாமா ஆகிய இருவரும் கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் மனைவியர். லெட்சுமியின் மறு அவதாரம் ருக்மணி ஆவார். ஒரு நாள், கலக மன்னன் நாரதர், சத்யபாமாவைப் பார்க்க வந்தார். அவருக்கு ருக்மணி விஷயத்தில் கொஞ்சம் பொறாமை உண்டு. ஆகவே இனி வரும் பிறவிகளிலும் கிருஷ்ணன் தனக்கு கணவனாக வேண்டும் என்றும் அதற்கு வழி என்ன என்றும் கேட்டார்.

 

நாரதர் வந்த வாய்ப்பை நழுவ விடுவாரா? அவர் சொன்னார்: பிராமணர்களுக்கு தானம் கொடுத்தால் அது இனி வரும் ஜன்மங்களில் பன்மடங்காகக் கொடுத்தவருக்கே திரும்பிவரும் என்ற நம்பிகை உள்ளது. ஆகவே கிருஷ்ணனை எனக்கு தானம் கொடுத்துவிடு. நீ எத்தனை பிறவி எடுத்தாலும் அவர் உனக்கே கிடைத்து விடுவார்.

 

சத்யபாமா சொன்னாள்: அப்படியே ஆகட்டும், ஸ்வாமி! உங்களுக்கே கொடுத்துவிட்டேன்.

f156a-tulasi2bbig

கிருஷ்ணரும் நாரதருடன் புறப்பட்டார். நாரதருக்கு எடுபிடி வேலை செய்யும் ஆளாக கிருஷ்ணன் இருந்தார். நாரதரின் வீணையைச் சுமக்கும் வேலை, மூன்று உலகங்களுக்கும் அவர் பின்னால் ஓடும் பையனாக இருந்தார்.

 

தேவலோகம், வைகுண்டம், கைலாசம், குபேரனின் அளகாபுரி, இந்திரனின் அமராவதி, பிரம்ம லோகம் முழுதும் செய்தி காட்டுத் தீ போல பரவியது. கண்ணன் மீது தீராக்காதல் கொண்ட ஏனைய பெண்களும் மனைவியரும், அவரை உடனே திருப்பித் தரவேண்டும் என்று நாரதரிடம் முறையிட்டனர். அவர்கள் அனைவரும் சத்யபாமாவிடம் சென்று அனல் பறக்கப் பேசினர். அப்பொழுதுதான் தெரிந்தது அவர் செய்தது தவறு என்று. உடனே அவரும் நாரதரிடம் ஐயா, என் கணவரை உடனே திருப்பி அனுப்பவும் என்று செய்தி அனுப்பினாள்.

 

 

நாரதர் சொன்னார்:- பிராமணர்களுக்குத் தானம் கொடுத்த எந்தப் பொருளையும் திரும்பி வாங்குவது தவறு. வேண்டுமானால் உங்களுக்குத் திருப்பித் தருகிறேன். ஆனால் ஒரு நிபந்தனை. கிருஷ்ணனின் எடைக்குத் தக்க அளவு தங்கக் கட்டிகள் தரவேண்டு மென்றார்.

 

உடனே கிருஷ்ணனை தராசின் ஒரு தட்டில் உட்காரவைத்து, அங்குள்ள பெண்கள் அனைவரும் தங்களுடைய நகைகளை தராசின் அடுத்த தட்டில் வைத்தனர். இப்படியாக துலாபாரம் ஆரம்பமானது. கிருஷ்ணனின் எடைக்குப் பக்கத்தில்கூட வரவில்லை அவர்களுடைய நகைகளின் எடை! மேலும் மேலும் தங்க கட்டிகளைச் சேர்த்தும் பலனில்லை.

f1832-tulasi-lady

உடனே அவர்கள் எல்லோரும் ருக்மணிக்குச் செய்தி அனுப்பினர். அவள் விரைந்தோடி வந்து எல்லோர் நகைகளையும் எடுங்கள் என்று உத்தரவிட்டாள். தான் கொண்டுவந்த ஒரே ஒரு துளசி இலையை அந்தத் தராசுத் தட்டில் வைத்தார். கிருஷ்ணன் உட்கார்ந்த தட்டும் மிகவும் லேசாகி மேலே எழும்பியது. எல்லோரும் துளசியின் மகிமையை அறிந்தனர். நாரதரும் சிரித்துக் கொண்டே யாருக்கும் தெரியாமல் நழுவிவிட்டார்.

 

இந்துக்கள் எல்லோர் வீட்டிலும், குறிப்பாக வைணவர்கள் வீடுகளில், துளசி மாடமிருக்கும். அதைத் தினமும் வழிபடுவதும், கோலமிட்டுப் பூஜை செய்வதும் வழக்கம்.

 

வடநாட்டில் கார்த்திகை மாத (அக்டோபர்-நவம்பர்) ஏகாதசி நாளில் துளசி கல்யாணம் செய்வது வழக்கத்தில் உள்ளது. துளசி-விஷ்ணு கல்யாணம் முடிந்தவுடன் கல்யாண சீசன் ஆரம்பமாகிவிடும். துளசி கல்யாணம் செய்தால் கன்யா தான புண்யம் கிட்டும் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை. கன்யாதானம் என்பது ஒருவருடைய பெண்ணை திருமணம் செய்து கொடுப்பதாகும். இதையும் இந்துக்கள் புனித காரியமாகவே கருதுவர்!

துளசி கல்யாண வைபோகமே!

-Subham-

 

 

‘தேவர் கோ அறியாத தேவ தேவன்’ யார்? திருவாசகக் கதை (Post No.3478)

Written by London swaminathan

 

Date: 24 December 2016

 

Time uploaded in London:-  5-59 AM

 

Post No.3478

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

திருவாசகத்தில் மாணிக்க வாசகர் பாடுகிறார்: சிவ பெருமானே உன்னை இந்திரனாலும் கண்டு கொள்ள முடியவில்லையே! என்று.

 

தேவர் கோ அறியாத தேவ தேவன்

செழும்பொழில்கள் பயந்து காத்தழிக்கும் மற்றை

மூவர் கோனாய் நின்ற முதல்வன்

பாடல் 30, திருச்சதகம்

இன்னொரு பாட்டிலும் இதே கருத்தை முன்வைக்கிறார்

மேலை வானவரும் அறியாததோர் கோலமே யெனை ஆட்கொண்ட கூத்தனே — பாடல 43, திருச்சதகம்

 

தேவர் கோ= தேவர்களுக்கு அரசனான இந்திரன்; வானவர்=தேவர்கள்

 

 

அது என்ன கதை?

இந்திரன் தலைமையிலுள்ள தேவர்கள் ஒருமுறை அசுரர்களை வென்றவுடன் தலைக் கனம் ஏறிவிட்டது. ஆண்டவன் அருளால் கிடைத்த வெற்றியைத் தாங்களே போராடிக் கிடைத்த வெற்றி என்று யான், எனது என்னும் செருக்கில் (அஹங்காரம் – யான், மமகாரம்/மமதை=எனது) மிதந்தார்கள் இவர்களுடைய இறுமாப்பை வெட்டி வீழ்த்த சிவபெருமான் அவர்கள் முன்னால் ஒரு யக்ஷனாகத் தோன்றினார். யக்ஷன் என்பது மரங்களில் வாழும் பேய். ஒரு பெரிய ஆசனத்தில் உடகார்ந்தார். அது இந்திரலோகத்தில் இந்திரன் அமரும் ஆசானத்தைவிடப் பெரியது. இந்திரனுக்கு யார் இந்த ஆள் என்று தெரியவில்லை. உடனே அக்னியை அழைத்து, நீ போய் யார்?  என்ன? என்று விசாரித்து வா ஏன்று அனுப்பினான்.

 

அக்னி போய் கேள்வி மேல் கேள்வி கேட்ட உடனே யக்ஷன் கேட்டான்:

நீ யார்?

நானா? நாந்தான் அக்னி/நெருப்பு;  எதையும் எரிக்கும் வல்லமை படைத்தவன்.

யக்ஷன் சிரித்துக்கொண்டே, அப்படியா? இதோ ஒரு துரும்பு; இதை எரித்துக்காட்டு என்றான்

அக்னி எவ்வளவு முயன்றும் ஒன்றும் செய்ய முடியவில்லை. உடனே இந்திரனிடம் உள்ளதை உள்ளபடியே சொல்லிவிட்டான்.

 

இந்திரன் வியப்புற்று, அப்படியா சேதி? என்று சொல்லி வருண பகவானை அழைத்தான். அவன் அங்கே சென்றபோது அந்த யக்ஷன், துரும்பை நனைக்க முடியுமா  என்று கேட்டான். வருணன் சிரித்துக் கொண்டே துரும்பின் மீது மழையைக் கொட்டுவிப்போம் என்று சங்கல்பித்தான். ஆனால் ஒரு சொட்டுத் தண்ணீரும் விழவில்லை. அவன் பயந்துபோய் இந்திரனிடம் சொல்லவே வாயு பகவனை அனுப்பினான். அவனும் எதையும் நகர்த்த சக்தி இல்லாதவனாக திரும்பி வந்தான்.

 

உடனே இந்திரன் நான் போய் என் வலைமையைக் காட்டுவேன் என்று புறப்பட்டான். முதலில் யக்ஷனைப் பார்த்து யார் என்று கேட்டான. உடனே யக்ஷன் வடிவில் வந்த சிவபெருமான் மறைந்தார். அப்போது உமையம்மை அவன் முன் தோன்றி, அவனுடைய கேள்விக்குப் பதில் சொன்னாள்:- யக்ஷன் வடிவில் வந்தவர் தனது கணவரே என்றும் அவனின்றி ஓர் அணுவும் அசையாது என்றும் சொன்னாள். அப்போதுதான் தேவர்களின் செருக்கு அழிந்தது. பின்னர் இந்திரனும் சிவனை வழிபட்டு பெரும்பேறு பெற்றான் என்ற கதை கேனோபநிஷத்தில் இருக்கிறது. இது சிவ பெருமானே முழுமுதற் கடவுள் என்பதைக் காட்டும் கதை ஆகும்.

 

இப்போது  திருவாசகப் பாடலைப்  படித்தால் பொருள் நன்கு விளங்கும்:-

 

மேலை வானவரும் அறியாததோர்

கோலமே எனை ஆட்கொண்ட கூத்தனே

ஞால மேவிசும்பே வந்து போங்

காலமேயுனை என்று கொல் காண்பதே (43)

 

பொருள்:-

மேலான பதவிகளில் உள்ள தேவர்களும் அறிய முடியாத ஒப்பற்ற திருவுருவே! அடியேனையும் ஒரு பொருட்டாகக் கருதி ஆட்கொண்டவனே! மண்ணும் விண்ணும் தோன்றி அழிதற்குக் காரணமான கால வடிவானவனே! உன்னை நான் காண்பது எப்போது?

 

தேவர் கோ அறியாத தேவ தேவன்

செழும்பொழில்கள் பயந்து காத்தழிக்கும் மற்றை

மூவர் கோனாய் நின்ற முதல்வன் மூர்த்தி

மூதாதை மாதாளும் பாகத் தெந்தை

யாவர்கோன் என்னையும் வந்தாண்டு கொண்டான்

யாமார்க்கும் குடியல்லோம் யாதும் அஞ்சோம்

மேவினோம் அவன் அடியார்  அடியாரோடு

மேன்மேலுலுங் குடைந்தாடி யாடுவோமே

பாடல் 30, திருச்சதகம்

பொருள்:-

தேவர்களின் அரசனான இந்திரனும் அறியப்படாத தேவ தேவனும், செழுமையான உலகங்கள் அனைத்தையும் படைத்துக் காத்து அழிக்கும் பிரம்மா, விஷ்ணு, ருத்ரன் ஆகிய மூவர்க்கும் தலைவனாய் நிற்கும் முதற்பொருளும், அம்மூவர் வடிவும் தன் மேனியில் கொண்டவனும், அவர்கட்கு மூதாதையும், உமாதேவியை இடப்பக்கத்தில் வைத்தாடும் எந்தையும் யாவர்க்கும் தலவனாக இருப்பவன் சிவன்; அவன் அடியேனையும் வலிய வந்து ஆட்கொண்டான். ஆகையால் நாம் எவர்க்கும் அடிமையல்ல; எவர்க்கும் அஞ்சோம்; அவனுடைய அடியார்க்கும் அடியார் ஆவோம்; மேலும் மேலும் இந்த ஆனந்த வெள்ளத்துள் மூழ்கிக் குடைந்தாடுவோம்.

(இந்தப் பாட்டிலுள்ள வரிகளை அப்பரும் நாமார்க்கும் குடியல்லோம், நமனை அஞ்சோம் என்ற பாட்டில் பயன்படுத்துவது குறிப்பிடத் தக்கது. அப்பர் தேவாரத்தில் மாணிக்க வாசகரின் தாக்கத்தை தனி ஒரு கட்டுரையில் காண்போம்.)

 

–சுபம்–

 

தமிழ் இலக்கியத்தில் ஓம்காரத்தின் பெருமை (Post No. 3461)

Written by London swaminathan

 

Date: 18 December 2016

 

Time uploaded in London:- 10-44 AM

 

Post No.3461

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

உலகின் மிகப்   பழமையான நூல் ரிக்வேதம். அது ஓம்காரத்தில் துவங்கி ஓம்காரத்தில் முடியும்.

ஓம் அக்னிமீளே புரோஹிதம் என்று துவங்கி இறுதியில் ஹரி: ஓம் என்று முடிப்பர்.

 

ஓம்காரத்தில் வேதம் துவங்குவதை  யார் சொன்னார்?

உலகப் புகழ்பெற்ற கவிஞன் காளிதாசன் சொன்னான்:

 

வைவஸ்வதோ மனுர் நாம மானனீயோ மனீஷிணாம்

ஆசித் மஹீக்ஷிதாம் ஆத்ய: ப்ரணவ: சந்தசாம் இவ

–ரகுவம்சம் 1-11

 

வேதங்களுக்கெல்லாம் முதலில் பிரணவம் இருப்பது போல அரசர்களுக்கெல்லாம் முதல் அரசராக இருந்தவர் வைவஸ்வத மனு என்பவர். அவர் சூரியனுடைய புத்ரர். அறிவாளிகளாலும் மதிக்கத் தக்கவராய் இருந்தார்.

 

திருவாசகத்தில்

 

ஓம்காரத்தின் மற்றொரு பெயர் பிரணவம். இதை ஏகாக்ஷரம் என்று பகவத் கீதை பகரும். எப்படி ரிக்வேதம் ஓம்காரத்தில் துவங்கியதோ அப்படி மாணிக்க வாசகரின் திருவாசகமும் ஓம்காரத்தில்  துவங்கி அதில் முடிவடைகிறது. திருவாசகத்தில் 51 பாடற் பகுதிகளில் முதலில் உள்ளது சிவ புராணம். அதில்

உய்ய என்னுள்ளத்துள் ஓம்காரமாய் நின்ற மெய்யா விமலா விடைப்பாகா – என்று சிவபுராணத்தில் ஓம்காரத்தை அமைத்துள்ளார்.

 

கடைசியாக அமைந்த பாடற்பகுதி அச்சோ பதிகம். அதிலும், உய்யு நெறி காட்டுவித்திட்டோங்காரத்துட் பொருளை ஐயனெனக்கருளியவாறு ஆர்பெறுவார் அச்சோவே – என்று சொல்லி முத்தாய்ப்பு வைக்கிறார்.

மாணிக்கவாசகர் செய்த எல்லாவற்றையும் செய்ய முயன்ரறவர் பாரதியார். மணிவாசகப் பெருமானைப்போல திருப்பள்ளி எழுச்சி, அகவல், திருத்த்சாங்கம்,  குயிற்பாட்டு முதலிய பல செய்யுட்களை யாத்த பாரதி, அவரது புகழ் மிகு நூலான பாஞ்சாலி சபதத்தையும் ஓம்காரத்தில் துவங்கி அதிலேயே முடிக்கிறார்.

 

பாரதி பாடலில்

பாஞ்சாலி சபதத்தின் முதல் பாடல்:

ஓமெனப் பெரியோர்கள் – என்றும்

ஓதுவதாய் வினை மோதுவதாய்,

தீமைகள் மாய்ப்பதுவாய் – துயர்

தேய்ப்பதுவாய் நலம் வாய்ப்பதுவாய்

நாமமும் உருவும் அற்றே – மனம்

நாடரிதாய் புந்தி தேடரிதாய்

ஆமெனும் பொருளனைத்தாய் – வெறும்

அறிவுடன் ஆனந்த இயல்புடைத்தாய்

 

நின்றிடும் பிரமம் என்பார் – அந்த

நிர்மலப் பொருளினை நினைத்திடுவேன்

 

என்று பாடுகிறார். இதில் ஓம்காரத்தின் பெருமை முழுதும் கூறப்பட்டுள்ளது.

 

 

 

பாஞ்சாலி சபதத்தின் முடிவுப் பாடல் ஓம்கார கர்ஜனையுடன் முடிகிறது:

 

ஓமென்றுரைத்தனர் தேவர் – ஓம்

ஓமென்று சொல்லி உறுமிற்று வானம்

பூமியதிர்ச்சி உண்டாச்சு – விண்ணை

பூழிப்படுத்தியதாஞ் சுழற் காற்று

சாமி தருமன் புவிக்கே – என்று

சாட்சியுரைத்தன பூதங்களைந்தும்!

நாமுங் கதையை முடித்தோம் – இந்த

நானில முற்றும் நல்லின்பத்தில் வாழ்க.

 

அருமையான முடிவு.

 

திருமந்திரத்தில்

 

ஓம்காரத்து உள்ளே உதித்த ஐம்பூதங்கள்

ஓம்காரத்து உள்ளே உதித்த சராசரம்

ஓம்கார தீதத்து உயிர் மூன்றும் உற்றன

ஓம்கார சீவ பரசிவ ரூபமே

பொருள்:-

நீர் நிலம் காற்று நெருப்பு ஆகாயம் என்னும் பஞ்ச பூதங்களும் ஓம் என்னும் பிரணவத்திலிருந்தே உண்டாயின –ஓம்காரத்திலிருந்துதான் அசையும், அசையாப் பொருட்கள் உண்டாயின. ஓம் எனும் பிரணவத்துள்ளே விஞ்ஞானகலர் (ஆணவ மலம் பற்றிய ஆன்மா), பிரளயாகலர் (ஆணவம், கன்மம் இரண்டும்), சகலர் (ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகிய மும்மலங்களும் பற்றிய ஆன்மா) ஆகிய மூன்று வகைப்பட்ட உயிர்களும் ஒடுங்கியுள்ளன. ஓம்காரம் என்பது சிவ சொரூபமாகவும் பரசிவ வடிவமாகவும் அமைந்தது. ஓம் எனும் பிரணவம் மந்திரம் மட்டும் அல்ல; மகேசனின் உருவமும் ஆகும்.

 

திருப்புகழில்

 

அருணகிரிநாதர் அருளிய திருப்புகழில் நிறைய இடங்களில் ஓம்காரப் பெருமை கூறப்படுகிறது. இதோ ஒரே ஒரு திருப்புபுகழ்:

காமியத்தில் அழுந்தி இளையாதே

காலர் கைப்படிந்து மடியாதே

ஓமெழுத்தில் அன்பு மிகவூறி

ஓவியத்தில் அந்தமருள்வாயே

தூமமெய்க் கணிந்த சுக லீலா

சூரனைக் கடிந்த கதிர்வேலா

ஏமவெற்புயர்ந்த மயில்வீரா

ஏரகத்தமர்ந்த பெருமாளே

 

வள்ளலார் பாடலில்

அகத்திய முனிவனுக்கு முருகப் பெருமான் ஓம்கார மகிமையை உபதேசித்ததை, தெய்வ மணிமாலையில் வள்ளலாரும் பாடுகிறார்:-

 

சேமமிகு மாமறையின் ஓமெனும் அருட்பதத்

திறனருளி மலைய முனிவன்

சிந்தனையின் வந்தனையும் வந்த மெய்ஞ்ஞானசிவ

தேசிகாரத்னமே

 

என்று புகழ்கிறார்.

 

 

சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகம் ஒன்று சொல்லும்:–

ஓம்காரஸ்ச அதசப்தஸ்ச த்வாவேதௌ ப்ரஹ்மண: புரா

கண்டம் பித்வா விநிர்யாதௌ தஸ்மான் மாங்கலிகாஉபௌ

–பாதஞ்ஜலதர்சனம்

பொருள்:– ஓம், அத என்ற இரண்டு சொற்களும் பிரம்மனின் திருவாயிலிருந்து வெளிவந்ததால் இரண்டும் மங்கலச் சொற்களாக கருதப்படும்.

பழங்கால சம்ஸ்கிருத நூல்கள் அனைத்தும் இவ்விரு சொற்களுடனேயே துவங்கும்.

சுவாமி விவேகாநந்தர்  ஒரு அருமையான கருத்தை முன்வைக்கிறார்; எல்லா எண்ணங்களுக்கும் ஒரு சொல் உண்டு. சொல்லையும் அந்த எண்ணத்தையும் (Thought and Word cannot be separated) பிரிக்கமுடியாது. எல்லாப் பொருளுக்கும் ஒரு அர்த்தம் உண்டு அவை இரண்டையும் பிரிக்க முடியாது (Word and Meaning). ஆனால் ஒவ்வொரு எண்ணத்துக்கும் ஒவ்வொரு பொருளுக்கும் பல சொற்கள் இருக்கும்– கடவுள் என்றால் ஒவ்வொரு மொழியிலும் ஒவ்வொரு சொல் இருக்கும்— தண்ணீர் என்றால் ஒவ்வொரு மொழியிலும் ஒவ்வொரு சொல் இருக்கும். ஆகையால் ஒரே சொல்லை வைத்து அந்தப் பொருளை விளக்கமுடியாது. ஆனால் ஓம் என்ற சொல் மட்டும் மொழிக்கு அப்பாற்பட்ட சப்தம் – அது இறைவனையே குறிக்கும். வைஷ்ணவர்கள் விஷ்ணு என்றால்தான் கடவுள் என்று ஒப்புக்கொள்வர்; சைவர்கள் சிவன் என்றால்தான் கடவுள் என்று ஒப்புக்கொள்வர். ஆனால் ஓம் என்பதை அனைவரும் ஒப்புக்கொள்வர். சைவ வைஷ்ணவ சாக்தர்கள் மட்டுமின்றி, சமணர்கள், பௌத்தர்கள் சீக்கியர்களும் ஓம்காரத்தை ஒப்புக் கொள்கின்றனர் என்பார்.

 

இது மிகப்பெரிய உண்மை: இந்தியாவில் தோன்றிய எல்லா மதங்களுக்கும் ஓம் என்பது பொது; அதை சம்ஸ்கிருதத்திலும் எழுதலாம்; தமிழிலும் எழுதலாம் வெவ்வேறு உருவில் இருக்கும். ஆனால் சப்தம் ஒன்றே!

கடவுளை சப்தப் பிரம்ம என்பர்; இந்த உலகமே ஓம்காரத்தில் துவங்கியது. ஓம்காரத்தின் பெருமையை எல்லா முக்கிய உபநிஷத்துகளும் பறை சாற்றுகின்றன.

 

சிவபரத்துவ நிச்சயம் 

பாடல் 2

பிரணவத்தின் அர்த்த மாத்திரையிற் சிவலோக மிருக்குமென்பதால் அவ்வர்த்த மாத்ரா தெய்வம் சிவ பிரானே யென்பது.

 

அவ்வதி லிருக்கும் பூமி யந்தர மிருக்கு முவ்வில் 

மவ்வதி லிருக்குஞ் சொர்க்கம் வாக்கொடு மனமுஞ் செல்லாத 

திவ்விய வுமைவாழ் பாகச் சிவபிரான் சோம லோக 

மெவ்வமி லருத்தந் தன்னி லிருக்குமென் றுரைக்கும் வேதம். 

 

(அ-ரை) அந்தரம் – அந்தரிக்ஷம்; உமைவாழ் பாகச்சிவபிரான் என்றது சோமன் என்றதை விளக்கியபடி; சோமலோகம் – சிவலோகம்; எவ்வம் – கேடு; அருந்தந் தன்னில் – அருத்த மாத்திரையில்.

 

‘கேவலமகாரோகார மகாரார்த மாத்ரா ஸஹிதம் ப்ரணவமூஹ்ய’ என்ற ராம ரஹஸ்யோபநிஷத்தும், ‘அகாரோகார மகாரார்த மாத்ராத்மிகா’ என்ற வராகோபநிஷத்தும், ‘அர்த்தமாத்ரா ஸமாயுக்த: ப்ரணவோ மோக்ஷதாயக:’, “ப்ருதிவி – – அகாரே – – அந்தரிக்ஷம் – – உகாரே – – த்யெள: – – மகாரே – – பஞ்ச தைவதம் ஓங்காரம் ‘ என்ற தியாநபிந்தூப நிஷத்தும், ‘ப்ருதிவ்யகார: – – அந்த ரிக்ஷம் ஸ உகார: – – த்யெள: ஸ மகார: – – ஸோமலோக ஒங்கார:’ என்ற நரஸிம்ஹ பூர்வ உத்தாதாபிநியுபநிஷத்துக்களும் அதர்வ சிகோபநிஷத்தும், ‘அரைமாத்திரையி லடங்கும்மடி’ என்ற தேவாரமும், ‘மஹோசாநமவாங்மநஸகோசரம்’ என்ற சரபோநிஷத்தும் இச்செய்யுட்குப் பிரமாணங்கள்.

 

ஓமின் புகழை ஒரு கட்டுரையில் அடக்க முடியாது.சுட்டிக்காட்டவே இயலும்!

ஓம் நம சிவாய; ஓம் நமோ நாராயணாய

 

–subam–

 

 

கடைசியில் என்ன சொன்னார்கள்?! (Post No.3443)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 13 December 2016

 

Time uploaded in London:- 6-48 am

 

Post No.3443

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

 

பாக்யா வார இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

 கடைசியில் என்ன சொன்னார்கள்?!

by ச.நாகராஜன்

 

“எல்லோரும் ஓர் நாள் இறக்கத்தான் வேண்டும். ஆனால் அப்படிச் சொல்லி ஞாபகப்படுத்துவதைக் கேட்க சிலரே விருப்பப்படுகிறார்கள்”. – லெமனி ஸ்னிக்கெட்

 

 

 

  பிரபல விஞ்ஞானிகள், யோகிகள், மேதைகள், மகான்கள், சீர்திருத்தவாதிகள் தங்களின் கடைசி நிமிடத்தில் என்ன சொன்னார்கள்?

 

 

பிரபல பத்திரிகையாளரான எம்.வி.காமத் பத்ம பூஷண் விருது பெற்றவர். இல்லஸ்ட்ரேடட் வீக்லி ஆஃப் இந்தியா என்ற பிரபல வார இதழின் ஆசிரியராகப் பணியாற்றியவர். அவர் 55 மேதைகளின் இறுதி நேரத்தை ஆராய்ந்து பிலாஸபி ஆஃப் லைஃப் அண்ட் டெத் (Philosophy of Life and Death) என்ற புத்தகத்தை எழுதியுள்ளார்.

 

 

மரணத்தை பிரபல மேதைகள் எப்படி எதிர் கொண்டார்கள் என்பதை ஆராய்ந்த அவர் வாழ்க்கையை நன்கு ஒருங்கிணைந்து வாழ்ந்தவர்கள் தைரியத்துடனும் அமைதியுடனும் இறக்கிறார்கள். என்று தன் ஆய்வு முடிவை அறிவிக்கிறார்.

 

 

வில்லிய்ம் பி.ப்ராம்ஸ் (William B,Brahms)  என்ற அமெரிக்கர் நூலகப் பணியில் ஆழ்ந்த ஈடுபாடு கொண்டவர். அதற்கென நியூ ஜெர்ஸியில் நூலகத்தில் பல்லாண்டுகளாகப் பணியாற்றி வருபவர். அவர் தகவல் தொகுப்பாளரும் கூட.

 

 

1992ஆம் ஆண்டு அவர் ஒரு நாள் நூலகத்தில் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டிருந்தார். முதன் முதலில் யார் எதைக் கண்டு பிடித்தார்கள் என்பதைப் பற்றி பல நூல்கள் இருக்கும் போது பிரபலமானவர்கள் இறக்கும் போது என்ன சொன்னார்கள் என்பதைப் பற்றி ஒரு தகவலும் சரியான முறையில் இல்லையே என்று நினைத்தார். உடனே அதைத் தானே ஆராயப் புகுந்தார். ஆயிரக்கணக்க்கான நூல்கள், பத்திரிகைக் கட்டுரைகளைச் சேகரித்துப் படித்தார்.

 

 

தன் ஆராய்ச்சியின் முடிவாக 3500 பேர்கள் தாங்கள் இறக்கும் போது என்ன சொன்னார்கள் என்பதைத் தொகுத்து ‘லாஸ்ட் வோர்ட்ஸ் ஆஃப் நோடபிள் பீப்பிள்’ (Last words of Notable People)  என்ற நூலை அவர் எழுதியுள்ளார். அதிகாரபூர்வமான தகவல்களை சரி பார்த்து ஆய்வு செய்த நூலாக இது அமைகிறது.

 

மஹாத்மா காந்திஜி இறக்கும் தருணத்தில் ஹே! ராம் என்று கூறியவாறே உயிர் துறந்தார் என்பதையும் பிரபல விஞ்ஞானி ஐன்ஸ்டீன் இறக்கும் கடைசி நிமிடத்தில் தனது தாய் மொழியான ஜெர்மானிய மொழியில் ஏதோ கூற அதை ஜெர்மானிய மொழி அறியாத நர்ஸினால் புரிந்து  கொள்ள முடியவில்லை என்பதையும் அனைவரும் அறிவர்.

 

 

   இன்னும் பல பிரபலங்கள் தங்கள் கடைசி நிமிடத்தில் என்ன சொன்னார்கள்?

 

சில தகவல்களைப் பார்ப்போம்.

 

பிரபல விஞ்ஞானியான சர் ஐஸக் நியூட்டன் கூறியது:

 

 “என்னை உலகம் எப்படிப் பார்க்குமோ எனக்குத் தெரியாது.ஆனால் எனக்கு என்னை கடற்கரையில் விளையாடும் ஒரு பையனைப் போலவே எண்ணத் தோன்றுகிறது. உண்மை என்னும் பெருங்கடல் என் முன்னே கண்டுபிடிக்கப்படாமல் இருக்கும் போது, சாதாரணமாகக் கிடைப்பதை விட ஒரு அருமையான கூழாங்கல் அல்லது கிளிஞ்சலைக் கண்டு பிடிப்பதில் என்னை ஈடுபடுத்தியவன் போலத் தோன்றுகிறது

 

என்று இவ்வாறு எளிமையுடன் கூறி அவர் இறந்தார்.

 

சார்லஸ் டார்வின், “நான் இறப்பதற்குப் பயப்படவில்லை” என்று கூறி விட்டு மரணமடைந்தார்.

 

 

1988இல் லாஸ் ஏஞ்சல்ஸில் மரணமடைந்த பிரபல இயற்பியல் விஞ்ஞானியான ரிச்சர்ட் ஃபெய்ன்மேன், “இந்த மரணம் எனக்கு போரடிக்கும் ஒன்றாக இருக்கிறது” என்றார்.

பிரபல விஞ்ஞானியும் அமெரிக்க ராஜ தந்திரியுமான பெஞ்சமின் ஃப்ராங்க்ளின் தனது 84ஆம் வயதில் இறந்தார். மரணத் தறுவாயில் அவர் அருகில் இருந்த மகள் அவரை படுக்கையில் சற்று ஒருக்களித்துப் படுக்குமாறு கூறினார். அதற்கு அவர்,  “இறக்கும் ஒரு மனிதனுக்கு எதையும் சுலபமாகச் செய்ய முடியாது” என்று பதில் கூறினார். அதைச் சொல்லும் போதே அவர் உயிர் பிரிந்தது.

தாமஸ் ஃபேனட் டெ லாக்னி என்பவர் ஒரு பிரபலமான கணித மேதை. அவர் இறக்கும் போது அவரிடம் 12ன் ஸ்குயர் (12ஐ 12ஆல் பெருக்கு வரும் எண்) என்ன என்று கேட்கப்பட்டது. 144 என்று பதில் கூறியவாறே அவர் மரணமடைந்தார்.

 

 

பாப் மார்லி என்ற இசைக் கலைஞர், “பணம் வாழ்க்கையை வாங்க முடியாது” என்று கூறி விட்டு இறந்தார்.

மேரி ஆண்டாய்னெட் என்பவர் பிரான்ஸின் மஹாராணி. அவருக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்பட்டு அவரை கில்லடீனுக்குக் கொண்டு சென்ற போது கில்லடீனை இயக்குபவரின் காலைத் தவறுதலாக அவர் மிதித்து விட்டார். உடனே அவர், “என்னை மன்னிக்கவும். வேண்டுமென்றே இதைச் செய்யவில்லை” என்று கூறியவாறே கில்லடீன் வைக்கப்பட்ட மேடை மீது ஏறி அதில் தன் தலையை வைத்தார்.

 

 

ஷெர்லாக் ஹோம்ஸைப் படைத்த எழுத்தாளரான சர் ஆர்தர் கானன் டாயில் 71ஆம் வயதில் தனது தோட்டத்தில் மரணம்டைந்தார். அருகில் இருந்த தன் மனைவியைப் பார்த்து “யூ ஆர் வொண்டர்புல்” என்று கூறியவர் தனது மார்பைப் பிடித்துக் கொண்டார். இறந்தார்.

 

 

பிரபல கவிஞரான டி.எஸ். எலியட் இறக்கும் போது ஒரே ஒரு வார்த்தையைத் தான் முணுமுணுத்தார் – வாலெரி என்று.

வாலெரி என்பது அவர் மனைவியின் பெயர்

எல்லோரையும் தியேட்டர்களில் நாற்காலியின் விளிம்பில் அமர வைத்த சஸ்பென்ஸ் மன்னன் ஆல்ஃப்ரட் ஹிட்ச்காக், “எவருக்கும் எப்போது முடிவு வரும் என்பது தெரிவதில்லை. கத்தோலிக்கர்களுக்கு நம்பிக்கை இருக்கிறது என்றாலும் கூட, மரணத்திற்குப் பின் என்ன நடக்கிறது என்பதை அறிய செத்துத் தான் பார்க்க வேண்டும்”என்று கூறி விட்டு இறந்தார்.

 

 

  ஜோ டி மக்கியோ என்ற பேஸ் பால் விளையாட்டு வீரர் இறக்கும் போது, “கடைசி கடைசியாக நான் மர்லின் மன்ரோவைப் பார்க்கப் போகிறேன்” என்று கூறி விட்டு இறந்தார்.

 

3500க்கும் மேற்பட்ட பிரப்லங்களின் இறுதி வார்த்தைகளைப் படிப்பது வாழ்க்கையைப் பற்றியும் மரணத்தைப் பற்றியும் சிறப்பாக அறிந்து கொள்ள முடிகிறது என்று படித்தவர்கள் கூறும் போது அவற்றைத் தெரிந்து கொள்ள ஆவல் கொள்வது இயல்பு தானே!

 

 

 

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் …

 

பிரபல விஞ்ஞானியான தாமஸ் ஆல்வா எடிஸனுக்கு பல விசித்திரமான நம்பிக்கைகள் உண்டு. யார் என்ன சொன்னாலும் தான் நம்பியதை அவர் கடைசி வரை விடவே இல்லை.

 

இப்படிப்பட்ட நம்பிக்கைகளில் ஒன்று ஆவிகளைப் பற்றியது.

ஆவிகளுடன் நிச்சயமாக மனிதர்கள் பேச முடியும் என்று அவர் நம்பினார்.

 

1920ஆம் ஆண்டு அமெரிககன் மாகஸைன் என்ற பத்திரிகையைச் சேர்ந்த ஒரு நிருபருக்கு அவர் பேட்டி அளித்த போது  தான் ஒரு ‘ஆவி போனை’க் கண்டு பிடித்திருப்பதாகத் தெரிவித்தார். அதாவது அந்த போனின்  மூலமாக இறந்த எந்த ஒருவருக்கும் டய்ல் செய்து யார் வேண்டுமானாலும் பேசலாம்.

இதைக் கேட்ட நிருபர் அசந்து போனார்.

 

ஆனால் அந்த போனைக் காட்டுமாறு பலரும் தொடர்ந்து அவரை நச்சரித்தவண்ணம் இருந்தனர். இது பல ஆண்டுகள் தொடர்ந்தது. பின்னர் ஒரு நாள் அப்படிப்பட்ட போனைக் காண்பிக்க முடியாத நிலையில் எடிஸ்ன் தான் அப்படி சொன்னது ஒரு ஜோக் தான் என்று சொல்லிச் சமாளித்தார்.

இறந்தவருக்கு டயல் செய்து பேசும் போனை அவரைத் தவிர வேறு யாரும் கற்பனையும் செய்ததில்லை; உருவாக்க முயன்றதுமில்லை!

 

*******

 

மனைவி கர்ப்பிணி, கணவன் பிரம்மச்சாரி! ஒரு சுவையான கதை! (Post No. 3436)

Written by London swaminathan

 

Date: 10 December 2016

 

Time uploaded in London: 9-32 am

 

Post No.3436

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

This story is available in English in my blog.

 
மனம் ஒரு கடல். நம் ஒவ்வொருவரிடையேயும் மகத்தான சக்தி இருக்கிறது. அதைத் தேவை ஏற்படும் போது பிரயோகித்து அதிசயம் நிகழ்த்தலாம். இதோ பேராசிரியர் உஷர்புத் சொன்ன கதை. அவர் முதலில் அமெரிக்காவில் மின்னசோட்டா ப ல்கலைக் கழக சம்ஸ்கிருதத் துறைப் பேராசிரியராக இருந்து பின்னர் வேதபாரதி என்ற பெயரில் சாமியார் ஆனார்.

 

“முன்னொரு காலத்தில் ஒரு ராஜா இருந்தார். அவருடைய அண்ணன் பெரிய அறிவாளி; ஒரு நேரத்தில் அரசாட்சியைத் தம்பியிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு தவம் செய்யப் போய்விட்டார். தவத்தின் மூலமாக நிறைய சக்தி கிடைத்தவுடன் ஒரு ஆஸ்ரமம் அமைத்தார். ராஜாவின் அரண்மனை நதியின் ஒரு பக்கமும் மறுகரையில் அந்த ஆஸ்ரமமும் அமைந்திருந்தன.

 

காலம் உருண்டோடியது; தம்பிக்கு (ராஜவுக்கு) கல்யாணம் நடந்தது– மனைவி கர்ப்பவதி ஆனாள். கர்ப்பிணிப் பெண்கள் எப்போதும் நல்ல விஷயங்களைக் கேட்டால் குழந்தையும் அறிவாளியாகவும் ஞானியாகவும் பிறக்கும் என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை. அதை ஒட்டி மஹாராணியும் கணவனிடம் சொன்னாள்:

சுவாமி! நாதா! என் பிரிய நாயகரே; எனக்கோ விரைவில் குழந்தை பிறக்கப்போகிறது. உங்கள் குழந்தையும் உங்களைப் போல அறிவாளியாகவும், ஞானவானாகவும் இருக்க வேண்டும் என்பது என் விருப்பம் . ஆகையால் உங்கள் அண்ணனை — சந்யாசியைப் பார்த்துவர அனுமதி கொடுங்கள்.

 

ராஜாவுக்கு மெத்த மகிழ்ச்சி; அதற்கென்ன சென்று வா; வென்று வா! என்று செப்பினார். சாது சந்யாசிகளையும், அரசனையும் பெரியாயோர்களையும் பார்க்கச் செல்லுகையில் வெறும் கையுடன் போகக்கூடாது; ஏதேனும் அன்பாகக் கொடுப்பதற்குக் கொண்டுபோக வேண்டும் என்று இந்துமத சாத்திரங்கள் சொல்லுகின்றன. ஆகவே அவளும் உடனே நிறைய பலகாரங்களைச் சமைத்து எடுத்துக்கொண்டாள். புறப்படுவதற்கு முன் ராஜாவிடம்சென்று, அன்பரே ஆற்றைக் கடக்க படகு ஏற்பாடு செய்துவிட்டீர்களா? என்று வினவினாள்.

ராஜா சொன்னார்: கண்ணே! மணியே! கற்கண்டே! படகு எதற்கு? சத்தியம் செய்துவிட்டு அந்த சத்தியத்தின் பேரில் “நதியே வழிவிடு” என்றால் தானாக வழிவிடும். நந்த கோபன், கிருஷ்ணனை தலைமீது கூடையில் வைத்துக் கொண்டு யமுனையைக் கடக்கவில்லையா? அப்போது யமுனையே வழிவிட்டதே!

 

மனைவி/ மஹாராணி சொன்னாள்: அவர்களுக்கெல்லாம் மஹத்தான சக்தி இருந்தது. எனக்கு அப்படி ஒன்றுமில்லையே!

 

கணவர்/ ராஜா சொன்னார்:

அதனால் என்ன? என்னுடைய சக்தியை எடுத்துக் கொள். நதிக் கரைக்குப் போய் நில்; என் கணவன் மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன் திருமணமான நாள் முதல் இன்று வரை  பிரம்மச்சாரி என்பது உண்மையானால் நதியே எனக்கு வழிவிடு என்று சொல் என்றார்.

 

மனைவிக்கு ஒரு புறம் சந்தேகம்; மறுபுறம் குழப்பம்; என்னுடன் படுக்கையில் படுத்து என்னை கர்ப்பம் தரிக்கச் செய்தவர்; எப்படி பிரம்மச்சாரி என்று சொல்லுகிறார்?  சரி, போய்தான் அவர் சொன்னதைச் செய்வோமே என்று அவர் சொன்னபடியே செய்தாள். நதியும் விலகி வழிவிட்டது!

 

மகிழ்ச்சியுய்டன் மறுகரையிலுள்ள ஆஸ்ரமத்தை அடைந்தாள். ராஜாவின் அண்ணனான சாமியாருக்கு நாள் முழுதும் பணிவிடை செய்தாள்; உபதேச மொழிகளைக் கேட்டறிந்தாள். தான் கொண்டு சென்ற பலகாரங்களைப் பரிமாறி அவரை உண்ண வைத்தாள். அவரும் மிகவும் நன்றாக இருக்கிறது என்று சொல்லிச் சாப்பிட்டார்.

 

மாலை நேரம் நெருங்கியது; கணவனிருக்கும் அரண்மனைக்குப் போவதற்கு விடை பெற்றாள் சந்யாசியிடம்.

“தயவு செய்து, எனக்கு ஒரு படகு மட்டும் ஏற்பாடு செய்து விடுங்கள்; நான் பொழுது சாய்வதற்குள் அரண்மனைக்குப் போக வேண்டும்” என்றாள்.

சந்யாசியோ சிரித்துக் கொண்டே சொன்னார்:

“பெண்மணியே! சத்தியம் செய்துவிட்டுப் போ, நதி தானாக வழிவிடும் என்றார். என்ன சத்தியம் செய்வது?” என்று கேட்டாள்.

 

“நான் காலை முதல் மாலைவரை பணிவிடை செய்த சந்யாசி நாள் முழுதும் உண்ணா நோன்பு அனுஷ்டித்தது உண்மையானால் ஏ! நதியே! எனக்கு விலகி வழிவிடு என்று சொல்; நதியும் விலகிவிடும்” என்றார்.

அவளுக்கு மீண்டும் குழப்பம். என் கையால் சமைத்ததை நாள் முழுதும் சாப்பிட்டுவிட்டு உண்ணாவிரதம் இருந்ததாகச் சொல்லுகிறாரே! என்று திகைத்தாள்

638d2-img_7098

ஆயினும் காலையில் வந்தபோது நிகழ்ந்த அதிசயம் மீண்டும் நடக்குமோ என்று எண்ணி, சந்யாசி சொன்னபடியே செய்தாள். நதியும் இரண்டாகப் பிரிந்து இடைவெளியில் பாதை உண்டாக்கியது. இதைக்கண்டு வியப்புற்ற அவள், கணவனிடம் இதற்கு விடை கேட்காவிடில் என் தலையே வெடித்துவிடும்; அவ்வளவு குழப்பமாக இருக்கிற து என்று எண்ணிச் சென் றாள்.

 

 

கணவன் அவளை இன்முகத்துடன் வரவேற்றவுடன் கேட்ட முதல்

கேள்வி:

நீங்கள் பிரம்மசாரியுமில்லை; உங்கள் அண்ணன் உண்ணாவிரதியும் இல்லை; நீங்கள் என் வயிற்றிலுள்ள குழந்தைக்குத் தந்தை; அவரோ நாள் முழுதும் நான் கொண்டு சென்ற உணவுவகைகளை ருசித்துச் சாப்பிட்டார்.

 

சுவாமீ! நாதா!! இதற்கு என்ன விளக்கமோ?

 

அவர் சொன்னார்:-

“அன்பே! ஆருயிரே! மனத்தின் விசாலம் பலருக்கும் தெரிவதில்லை. அது சமுத்திரம் போலப் பரந்தது; உண்மையாகவுள்ள சமுத்திரத்தைவிட ஆழமானது, பெரியது. அதில் நாம் துளிக்கூடப் பயன்படுத்தவில்லை. நான் உன்னுடன் படுக்கையில் படுத்து இன்பம் துய்த்தது உண்மையே; எனது அண்ணன்/ சந்யாசி நீ கொண்டுசென்ற உணவைப் புசித்ததும் உண்மையே. ஆயினும் எப்படி கடலின் ஒரு ஓரத்தில் அழுக்குப் படிந்தாலும், அந்தக் கடல் முழுதும் அழுக்குக் கடல் ஆகாதோ, அப்படியே மனத்தின் ஒரு ஓரத்தில் பதிந்திருக்கும் இக்காரியங்கள் — செயல்கள் — எங்களைப் பாதிக்காது.

 

என் கருத்து:–

மனத்தின் சக்தி மஹத்தானது; ஆதிசங்கரர்,ஜனக மஹராஜா போன்ற ஞானிகள் அதைப் பயன்படுத்தி பல அற்புதங்களைச் செய்துள்ளனர். மேற்கூறிய கதையைப் பின்னனியில் வைத்து மகான்களின் புரியாத செயல்களை ஆராய்ந்தோமானால் பொருள் விளங்கும்!

 

–subham–

 

சுவர்க்கமும் நரகமும்- குட்டிக் கதை (Post No.3421)

Picture of Osho

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 6 December 2016

 

Time uploaded in London: 5-01 AM

 

Post No.3421

 

Pictures are taken from different sources;thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

ஒரு ஜென் குட்டிக் கதை

சுவர்க்கமும் நரகமும் !

 

ச.நாகராஜன்

 

ஒஷோ என்று உலகில் பிரபலமான ஆசார்ய ரஜனீஷ் ஏராளமான ஜென் குட்டிக் கதைகளைக் கூறியுள்ளார். அவற்றில் ஒரு குட்டிக் கதை இது.

 

ஜப்பானிய மன்னன் ஒருவன் பலரையும் அணுகி சுவர்க்கம் என்றால் என்ன நரகம் என்றால் என்ன என்ற கேள்விகளைக் கேட்டு வந்தான். யாரிடமிருந்தும் அவனுக்குச் சரியான பதில் கிடைக்கவில்லை.

 

 

மன்னனின் மந்திரி, “ஒரு ஜென் மாஸ்டர் இருக்கிறார். அவர் அனைத்தையும் உணர்ந்தவர். அவரிடம் நீங்கள் சென்று கேட்டால் உங்களுக்குத் திருப்தியான பதில் கிடைக்கும்” என்றார்.

மன்னனும் அந்த ஜென் மாஸ்டரிடம் சென்று தனது வழக்கமான கேள்விகளைக் கேட்டான்.

 

 

ஜென் மாஸ்டர் ஒரு நிமிடம் மௌனமாக இருந்தார்.

பின்னர் மன்னனை நோக்கி,” என்ன முட்டாள்தனமான கேள்விகளைக் கேட்கிறாய் நீ! அகம்பாவம் பிடித்தவனே! உன்னைப் போன்ற ஒரு முட்டாளையும் நான் பார்த்ததில்லை; அவலட்சணமானவனையும் நான் பார்த்ததில்லை” என்று வெறுப்புத் தொனிக்கும் குரலில் கூறினார்.

 

 

மன்னன் அதிர்ச்சியுற்றான். அவனிடம் இப்படி யாருமே பேசியதில்லை. கோபம் உச்சத்திற்கு ஏறியது.

“ அட மடையனே, என்னையா இப்படிச் சொல்கிறாய்” என்று கூவியவாறே தன் வாளை உருவினான். ஓங்கினான்.

இப்போது ஜென் மாஸ்டர் உரத்த குரலில் கூவினார்: “நில்! இது தான் நரகத்திற்குப் போகும் வழி. தெரிந்து கொண்டாயா?” என்றார்.

 

 

அவரது நில் என்ற கம்பீரமான சப்தத்தால் வாளை ஓங்கிய மன்னன் அப்படியே நின்றான். அவரது பதிலில் இருந்த உண்மையை அறிந்து கொண்டு அவர் காலில் விழுந்து பணிந்து தன்னை மன்னிக்குமாறு உருக்கமுடன் வேண்டினான்.

“ மன்னா! எழுந்திரு! இது தான் சுவர்க்கத்திற்குப் போகும் வழி! என்ன ஆச்சரியம், ஒரு நிமிடத்தில் நரகத்திற்குப் போகும் வழியையும் தெரிந்து  கொண்டாய்! சுவர்க்கத்திற்குப் போகும் வழியையும் தெரிந்து கொண்டாயே” என்று கூறிய ஜென் மாஸ்டர் அவனை ஆசீர்வதித்தார்.

 

மன்னனும்  மகிழ்ந்து அவரது சீடரானான்.

 

கோபம் நரகத்திற்கு வழி: பணிவு சுவர்க்கத்திற்கு வழி!

 

**********