போஜ மஹாராஜன் : கொடுத்தே சிவந்த கொடைவள்ளல்! (Post No.7527)

போஜனைப் பற்றிய அடுத்த கட்டுரை இது.

போஜ மஹாராஜன் : கொடுத்தே  சிவந்த கொடைவள்ளல்! (Post No.7527)

WRITTEN BY S NAGARAJAN            

Post No.7527

Date uploaded in London – – 3 February 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

ச.நாகராஜன்

மாமன்னன் போஜ மஹாராஜன் அனைத்துக் கலைகளிலும் வல்லவனாக இருந்தான். சிறந்த சிவபக்தன் என்பதாலும் அனைத்து நூல்களையும் ஆராய்ந்தவன் என்பதாலும் வாழ்வின் நிலையாமையைப் பற்றி நன்கு அறிந்திருந்தான்.

அவனது அவையில் ஒரு நாள் நடந்த சமபவம் இது:

சிம்மாசனத்தில் போஜன் அமர்ந்திருக்க அருகில் இருந்த அடைப்பக்காரன் போஜனுக்கு வெற்றிலையை மடித்துக் கொடுத்தான். அதற்குள் வைக்க வேண்டிய பாக்கு மற்றும் வாசனைப் பொருள்களை அவன் எடுத்துக் கொடுப்பதற்குள் போஜன் வெற்றிலையை அப்படியே வாயில் போட்டுக் கொண்டு மென்று தின்ன ஆரம்பித்தான்.

இந்தச் செய்கையைக் கண்ட அரசவை அறிஞர்கள் சற்று வியப்படைந்தனர். அவர்களில் ஒருவர் இதற்கான காரணத்தைக் கேட்க போஜன் கூறினான்: “ மனிதன் மரணத்தின் பற்களில் எப்போதும் சிக்கி இருப்பவன். அவன் எப்போது பிறருக்குக் கொடுக்கிறானோ, அவன் எப்போது ஒரு பொருளை அனுபவிக்கிறானோ அப்போது மட்டும் தான் – அந்தக் கணம் தான் அவனுக்குச் சொந்தம். அடுத்து வருவதெல்லாம் சந்தேகத்திற்கு இடமானது தான்.”

இதைக் கூறி விட்டுப் போஜன் தொடர்ந்தான்:

“ஆகவே ஒவ்வொரு நாளும் மனிதன் படுக்கையை விட்டு எழுந்திருக்கும்போது தனக்குத் தானே. ‘இன்று நான் எந்த நல்ல காரியத்தைச் செய்ய முடியும்’ என்று கேட்டுக் கொள்ள வேண்டும். சூரியன் மாலையில் மேற்கே அஸ்தமிக்கும் போது ஒருவனது வாழ்க்கையின் ஒரு பகுதியையும் எடுத்துக் கொண்டு செல்கிறான். பலரும் என்னைக் கேட்கிறார்கள் :” இன்று என்ன செய்தி? நீங்கள் உடல் ஆரோக்கியத்துடன் இருக்கிறீர்களா” என்று.

உடலின் ஆரோக்கியத்தை எப்படிப் பாதுகாக்க முடியும்? ஒவ்வொரு நாளும் நாம் வாழ்க்கையை விட்டுச் சென்று கொண்டிருக்கிறோம் இல்லையா? ஆகவே நாளை செய்ய வேண்டியதை இன்றே செய். மதியம் செய்ய வேண்டியதை அதற்கு முன்பே செய். மரணம் நீ பகலில் செய்ய வேண்டியதைச் செய்து முடித்தாயா, முடிக்கவில்லையா என்று பார்க்காது. மரணம் என்ன, மரணம் அடைந்து விட்டதா? ஒருவனது ஆபத்துக்கள் எல்லாம் அழிந்து விட்டனவா? உடலை நோக்கிப் பாய்ந்து வரும் வியாதிகள் தடுக்கப்பட்டனவா? அனைவரும் உல்லாசத்தில் திளைக்கின்றனரா?”

போஜன் இப்படிக் கூறி முடித்தவுடன் அவனது மனதை நன்கு அறிந்த ஒரு கவிஞர் அவனை நோக்கி, “ விரைந்து செல்லும் போர்க்குதிரையின் மீது அமர்ந்த மரண தேவன் உன்னை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கிறான்.

ஆகவே மன்னர் மன்னா, நீ எப்போதுமே தர்ம காரியங்கள் செய்வதிலேயே ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்க வேண்டும்.” என்றார்.

மன்னன் மகிழ்ந்தான். அனைவரும் போஜனின் மனப்போக்கையும் அவனது அறம் சார்ந்த வாழ்க்கையையும் போற்றிப் புகழ்ந்தனர்.

போஜராஜன் பெரிய கொடை வள்ளல். இல்லை என்று இரப்போர்க்கு இல்லை என்று சொல்லாமல் வேண்டியதைத் தருபவன்.

தனது வாயிலில் காத்திருப்போர்க்குத் தங்கக் காசுகளைத் தருவது அவன் வழக்கம். அவனது காவலாளிகள் ஒவ்வொருவரையும் வரிசையாக அனுமதிக்க ஒவ்வொருவராக வந்து வாங்கிச் செல்வது வழக்கம்.

அவனது கையில் அணியும் கங்கணத்தில் அவன் ஒரு ஸ்லோகத்தைப் பொறித்து வைத்திருந்தான்.

அதன் பொருள் : “ மனிதனின் செல்வம் இயற்கையாகவே நிலையில்லாதது. துரதிர்ஷ்டம் உன்னை சீக்கிரமே அடைவது நிச்சயம். நல்லதைச் செய்ய உள்ள வாய்ப்பைக் காண்பதற்கு நேரம் கடந்து விட்டது. ஓ! பௌர்ணமி நிலவே! உன்னிடம் இருக்கும் செல்வத்தால் உலகெங்கும் வெண்மையான பிரகாசமான கிரணங்களை அள்ளி வீசு!

உனது செல்வ வளத்தால் பாதிக்கப்படாதவன் விதி! அது நீடித்து நிலைத்து இருக்காது!

ஓ! ஏரியே! உனது பாய்ந்து செல்லும் அழகிய நீரைப் பாய்ச்ச இதுவே தகுந்த தருணம்! மேலும் இப்போது நீர சுலபமாகக் கிடைக்கிறது. சுவர்க்கத்தில் மேகங்கள் நெடுநேரம் மிதக்காது.கொஞ்ச நேரம் தான் நீர் வெள்ளமெனச் செல்லும் -அதன் வேகம் நீரை உயரத்திற்குக் கொண்டு சென்ற போதிலும் கூட! அந்த வெள்ளத்தின் குறும்பு நீண்ட காலம் இருக்காது. நதியின் இரு புறமும் உள்ள உயரமான மரங்களை அது தாழ வளைத்து வைத்திருக்கிறது.”

இந்த ஸ்லோகத்தின் மூலமாக நிலையாக இருக்காத செல்வத்தை அது இருக்கும் போதே பிறருக்குக் கொடுத்து விடு என்று அவன் தனக்குத் தானே அறிவுறுத்திக் கொண்டான்.

போஜன் ஒரு தாயத்தை வேறு தன் கழுத்தில் அணிந்திருந்தான்.

அதில் உள்ள பதக்கத்தில் அவனே இயற்றிய ஒரு செய்யுள் பொறிக்கப்பட்டிருந்தது.

அதன் பொருள் : “பிரகாசமான சூரியன் அஸ்தமிப்பதற்கு முன் இரப்போர்க்கு நான் என் செல்வத்தைக் கொடுக்காவிடில், இந்தச் செல்வம் நாளைக்கு யாருக்குச் சொந்தமாகும் என்பதை யாராவது எனக்குச் சொல்ல முடியுமா?”

இப்படிக் கொடுத்துக் கொண்டே இருந்தால் போஜனின் கஜானா என்ன ஆவது?

அது குறைந்து கொண்டே போனது.

இதைப் பார்த்தார் அவனது அமைச்சர் ரொஹக். அதிர்ந்து போனார் அவர். ஆனால் அதை போஜனிடம் நேரடியாகச் சொல்ல அவருக்குத் துணிச்சலும் இல்லை.

ஆகவே போஜன் தானம் வழங்கும் கூடத்தில் ஒரு நாள் இரவு சென்று அங்கிருந்த ஒரு கரும்பலகையில் எழுதி வைத்தார் இப்படி:

“தேவையான காலத்திற்கு உதவும் வகையில் ஒருவன் செல்வத்தைக் காத்து வைக்க வேண்டும்.”

இதை மறுநாள் காலை பார்த்தான் போஜன். சிரித்தான்.

அதன் அடியில் எழுதினான் இப்படி:

“நல்லவனுக்குத் தீங்கு எப்படி வரும்?”

அன்று இரவு அமைச்சர் போஜன் எழுதியதற்குக் கீழாக இப்படி எழுதினார்:

“சில சமயம் உண்மையிலேயே விதி கோபத்துடன் எழும்”

மறுநாள் காலை இதைப் பார்த்த போஜன் தனது அமைச்சருக்கு முன்னாலேயே இப்படி எழுதினான்:

“அப்படியெனில் குவித்து வைத்திருக்கும் பொற்குவியல்கள் உண்மையிலே மறைந்து போகும்.”

இப்படி எழுதி விட்டுத் தன் அமைச்சரை நோக்கிய போஜன், “ மதியில் சிறந்த பிரதம மந்திரியினால் கூட எனது யானை போன்ற உறுதி மொழியை அவரது அங்குசத்தினால் மாற்ற முடியாது.”

நவரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட அழகிய ஆடையை அணிந்த போதும் கூட போஜனின் மனம் எளியவர் பால் எப்போதும் இருந்தது.

இது போன்ற நூற்றுக் கணக்கான சம்பவங்கள் இன்னும் போஜனின் வாழ்க்கையில் உண்டு.

King Bhoja’s Coin with Varaha Avatara of Vishnu.

இப்படிப்பட்ட ஒரு மன்னனை உலகின் எந்த நாடேனும் கண்டதுண்டா?

இல்லை என்றே சந்தேகமின்றி உரக்கக் கூறலாம்!

Tags – போஜ மஹாராஜன், கொடைவள்ளல்

–subham-

ஏழு வகை பிராக்ருதத்தில் உள்ள அற்புத நூல்கள் (Post No.7525)

ஏழு வகை பிராக்ருதத்தில் உள்ள அற்புத நூல்கள் (Post No.7525)

WRITTEN BY London Swaminathan               

Post No.7525

Date uploaded in London – – 2 February 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

சம்ஸ்க்ருதத்தில் இருந்து பிராகிருதம் வந்ததா  அல்லது பிராக்ருதத்தில் இருந்து சம்ஸ்க்ருதம் வந்ததா என்று வாத ப் பிரதிவாதங்கள் வருவதுண்டு. அல்லது இரண்டும் ஒரே நேரத்தில் இருந்தனவா என்று கேட் போரும் உளர். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வந்த கவிஞர்கள், சம்ஸ்க்ருதம் மூல மொழி என்று கவி பாடிவிட்டுச் சென்றனர் (மேல் விவரம் வேண்டுவோர் விக்கிபீடியாவில் உள்ள ஆங்கிலக் கட்டுரையைப் படிக்கவும்)

ப்ரக்ருதி என்பது இயற்கையில் உளது . அதிலிருந்த வந்தது பிராகிருதம் என்பர் சிலர். இல்லை, இல்லை புரா + க்ருதம் =முன்னரே இருந்தது ப்ராக்ருதம் . பின்னர்  செம்மை செய்யப்பட்டது  சம்ஸ்க்ருதம் என்பர் வேறு சிலர். பழைய கவிஞர்கள் சம்ஸ்க்ருதம்தான் முதலில் இருந்தது என்று சொல்லிவிட்டனர்.

இன்னும் சில அரை வேக்காடுகள் சம்ஸ்க்ருதம் என்ற பெயரையே பழைய இலக்கண வித்தகர்கள் செப்பவில்லையே என்று அங்கலாய்ப்பர். அத்தகைய அறிவிலிகளிடம் கேளுங்கள் செந்தமிழ் என்ற சொல் சங்க இலக்கியத்தில் உள்ளதா? என்று.

இன்னும் சிலர் கேட்பர். அது சரி. பிராகிருதம் என்று சொல்கிறீர்களே. எந்தப் பிராக்ருதத்தை ? என்று கேட்பர் . இன்று அதை ஆராய்வோம்.

எது ஒரிஜினல் பிராகிருதம்? எது உண்மையில் பிராகிருதம் அல்லது அபப்ராம்ஹஸம் என்பதிலும் பிராகிருத அறிஞர்களிடம் கருத்து வேறுபாடு இருக்கிறது. சுருக்கமாய் சொல்கிறேன்.

முக்கிய ப்ராக்ருதங்கள் ஆறு. அவை திரிந்தால் வருவது அபப்பிராம்சம்; ஆக மொத்தம் ஏழு.

தமிழர்கள் சொல்வார்கள் நாநிலம் ; அதாவது குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல் என்று. ஐயா! பின்னர் பாலை  நிலம் பற்றியும் பாடிவிட்டு 4 என்று சொல்கிறீர்களே என்றால், நாலு நிலமும் இயல்பு கெட்டுத் திரிந்து போனால் கிடைப்பது– மிஞ்சுவது — பாலை என்று பகர்வர். அதுபோலத்தான் அபப்ராஹ்ம்ஸம் .

முக்கிய ஆறு பிரிவுகளைக் காண்போம்—

மஹாராஷ்ட்ரி, சௌரசேனி , அர்த்தமாகதி , மாகதி , பாலி,

பைசாசி .

மஹாராஷ்ட்ரி வகை பிராக்ருதத்தில் தோன்றிய மொழி – மராட்டி.

அர்த்த மாகதியில் இருந்து பிறந்தவை – குஜராத்தி, ராஜஸ்தானி, பஞ்சாபி, மேற்குப் பகுதியில் பேசும் ஹிந்தி.

பைசாசி வகை பிராக்ருதத்தில் இருந்து பிறந்த மொழிகள் – வங்காளி , ஒரியா , பிஹாரி, அஸ்ஸாமிய மொழிகள். இதிலிருந்தே நேபாளி மற்றும் இமயமலை மொழிகள் பிறந்திருக்கலாம் என்றும் சிலர் உரைப்பர் .

பாலி

த்ரி பிடகம் (மூன்று பெட்டிகள் ) என்ற புத்த மத புனித நூல்களும் ஜாதகக் கதைகளும் இலங்கை வரலாறு விளம்பும் மஹாவம்சம், தீப வம்சம் முதலியனவும்  பாலி வகை பிராக்ருதத்தில் உள்ளன.

2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தோன்றியது; 14ம் நூற்றா ண்டுவரை இலக்கியம் படைத்த  மொழி இது.

அர்த்தமாகதி

ஸ்வேதாம்பர பிரிவு ,  அதாவது வெள்ளாடை உடுத்தும் — சமணர் பிரிவின் ஆகமங்கள் , அர்த்தமாகதி ப்ராக்ருதத்துள் உள . இரண்டாம் நூற்றாண்டு முதல் இலக்கிய அந்தஸ்த்தைப் பெற்றது. நீதிகளை போதிக்கும் 115 நூல்கள் இருக்கின்றன .

சௌரசேனி

கிருஷ்ண பரமாத்மா உலவிய மதுராபுரியைத் தலை நகராகக் கொண்ட தேசம் சூரசேனம் . அங்கே பிறந்தது இது. சம்ஸ்க்ருத நாடகங்களில் விதூஷகர்களும் பெண்களும் இதில் கதைப்பர் . விதூஷகர் என்னும் நகைச் சுவை நடிகராக பிராமணர் வேடம் போடுவோர் நடிப்பர் .

இங்கே இரண்டு கருத்துக்களைச்  சொல்கிறேன். திரைப்படங்களில் என் பிரமணர்களைக் கிண்டல் செய்யும் பாத்திரங்களில் போட்டுவிக்கிறார்கள் என்று சிறு வயதில் நான்  வியந்ததுண்டு . இது 2300 ஆண்டுகளாக நாடகத்தில் பின்பற்றப்படும் உத்தி என்பது சம்ஸ்கிருதம் கற்ற பின்னரே என் புத்திக்கு எட்டியது .

இரண்டாவது கருத்து இந்துக்களின் அபார அறிவு பற்றியது. ஒரு கேளிக்கை என்றால் – திரைப்படம் , நாடகம் என்றால் — அதில் காமெடியும் இருக்க வேண்டும் என்பதை சம்ஸ்கிருத நாடகம் உலகிற்கு கற்பித்தது. தமிழில் – பழந் தமிழில்– எழுதப்பட்ட நாடகம் எதுவும் நமக்கு கிடைத்தில.

கேரளத்தில் கோட்டயம் தம்புரான் எழுதிய கதகளி நாடக வசனத்தில் சௌரசேனி பிராக்ருதத்தில் ஊர்வசியின் அழகை வருணித்துள்ளார் என்று எல்.சுதர்மணி எழுதிய ஒரு கட்டுரையில் குறிப்பிடுகிறார்.

நாடகத்தின் பெயர்- நிவாட கவச காலகேய வைபவ. இந்தப்  பிரிவில் சத்தகம் என்று அழைக்கப்படும் இலக்கியம் வரும். முக்கிய படைப்புகள் – ராஜசேகர எழுதிய கற்பூர மஞ்சரி, கேரள கவிஞர் ஸ்ரீகண்ட கவி எழுதிய சந்திரலேகா, கண ஷியாம எழுதிய ஆனந்த சுந்தரி, விஸ்வேஸ்வர எழுதிய சிருங்கார மஞ்சரி , நய சந்திர எழுதிய ரம்பா மஞ்சரி .

மஹாராஷ்ட்ரி

இந்த வகை பிராகிருதம் கொஞ்சம் கடினமானது மகாராஷ்ட்ர மாநிலப் பகுதியில் பேசப்பட்டது. இலக்கண கர்த்தாக்கள் பிராகிருதம் என்று சொல்லும்போது அது மஹாராஷ்ட்ரியை மட்டுமே குறித்தது.மிகவும் இனிமையான மொழி என்பதால் சம்ஸ்கிருத நாடகங்களில் பெண்கள் பாடுவது மஹாராஷ்ட்ரி வகை பிராக்ருதத்தில்தான் .

மிகவும் புகழ்பெற்ற ஹாலன் என்ற மன்னன் தொகுத்த காதா சப்த சதி , சமய சுந்தராகினி எழுதிய  காதா சஹஸ்ரி, பிரவரசேனா எழுதிய  சேது பந்தன என்பன இதிலுள்ள முக்கிய படைப்புகள். வரருசி படைத்த பிராகிருத பிரகாச, வாக்பதிராஜனின் கௌடவாஹோ  முதலியனவும் புகழ்பெற்ற நூல்கள் .

பைசாசி

இலக்கண வித்தகர் அனைவரும் குறிப்பிடும் இம்மொழியில் உள்ள படைப்புகள் எதுவும் கிடைத்தில. குணாட்யர் என்பவர் எழுதிய பிருஹத் கதா — பெருங்கதை – இதில் இருந்ததாகவும்  சொல்லுவர். போஜன் என்பவர் சிருங்கார ப்ரகாசாவில் கொடுத்த மேற்கோள்கள் மூலம் சில பகுதிகள் கிடைத்தன.

அபப்ராஹ்ம்ச

இலக்கிய நடையில் இல்லாமல் கொச்சை மொழியில் இருந்த எல்லா வகை பிராகிருத எழுத்துக்களும் இதில் அடங்கும். தண்டி என்ற புலவர் மொழிகளை பற்றிப் பேசுகையில் மொழிகளை நான்கு வகையாகப் பிரிப்பார் — சம்ஸ்க்ருதம், பிராகிருதம், அப பிராஹ்ம்சம் , மிஸ்ரம் என்று . இதை தற்கால வடஇந்திய மொழிகளின் ‘மூலம்’ எனலாம். இதிலும் கூட பின்னர் சில படைப்புகள் தோன்றின.

மஹாகவி ஸ்வயம்பூதேவ் , தேவசேன, புஷ்ப தந்த , ஹேமசந்திர, அப்துர் ரஹ்மான் முதலியோர் 17-ம் நூற்றாண்டு வரை இதில் எழுதினர் . இலக்கண வரம் பற்ற மொழி என்பதே இதன் பொருள். காட்டுவாசி ஒருவன் சொல்லும் பதில் விக்ரம ஊர்வசீயம் என்ற காளிதாசன் நாடகத்தில் வருகிறது. அந்தக் கொச்சை மொழி இவ்வகைத்தே. அப்துர் ரஹ்மான் என்பவர் மூல்டான் நகரைச் சேர்ந்தவர். சுமார் 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர் என்று தெரிகிறது.

மாகதி

மகத தேசத்தில்  பேசப்பட்ட பிராகிருதம். இப்போதும் பிஹாரில் ஏழு மாவட்டங்களில் மகதி பேசப்படுகிறது . ஜார்கண்ட் மாநிலத்தின் சோடா நாகபுரி பகுதியில் பழங்குடி மக்கள் கலப்பட மாகதி பேசுகின்றனர். எல்லாம் இந்தி போலவே இருக்கும். அத்துடன் ஒரு இயா , வா, ஈய என்பன சேரும். அசோகரின் கல்வெட்டுகள் உள்ள மொழி. மௌர்யர்களின் ராஜாங்க மொழி. புத்தர் பேசிய மொழி என்றும் மொழிவார்கள்.

xxx

நாட்டிய சாஸ்திரம் எழுதிய பரத முனி சம்ஸ்க்ருதம், பிராக்ருதம் ஆகிய இரண்டையும் ‘ஆர்ய பாஷை’ என்பார் . ஆர்ய என்பது மாக்ஸ்முல்லர் வகையறா பயன்படுத்திய இனவெறிச் சொல் அல்ல. சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் வரும் கற்றோர், பண்புடையோர் மொழி என்பதாகும். பரத முனி இவ்விரு மொழிகளை அரசர் மொழி என்று சொல்லிவிட்டு, விபாஷா என்ற பட்டியலில் திராவிட, ஆந்திர, சண்டாள , சகர , சைபர், ஆபிர மொழிகளைச் சேர்க்கிறார். அபிநவ குப்தா என்பவர் இவைகளை ‘சிதைந்து போன பிராக்ருதங்கள்’  என்று சொல்லிவிட்டு , ‘காட்டுவாசிகளின் மொழி’ என்றும் செப்புவார்.

தொல்காப்பியர் கூட செந்தமிழ் பேசக்கூடிய சிறு பகுதியை வரையறை செய்துவிட்டு ஏனைய பகுதிகளைக் கொடுந்தமிழ் பகுதிகள் என்பார் . பரத முனி , அபிநவ குப்தர் ஆகியோர் கருத்துக்களையும் அப்படியே நோக்க வேண்டும்.

–subham–

உலகின் மாபெரும் அறிவாளி மன்னன் போஜராஜன்! (Post No.7524)

ச.நாகராஜன்

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No.7524

Date uploaded in London – – 2 February 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

உலகில் உள்ள அனைத்து நாடுகளையும் எடுத்துக் கொண்டு ஆங்காங்கு பல நாடுகளையும் ஆண்ட மன்னர்களில் அறிவாளிகளாக இருந்த மன்னர்களை ஒப்பிட்டுப் பார்த்தால் உயர்ந்த அறிவாளியாகவும் பல்வேறு துறைகளில் பல நூல்களை இயற்றிய அறிவாளியாகவும் மிளிரும் மன்னன் பாரதத்தைச் சேர்ந்த போஜ மஹாராஜனே! ( அரசாண்ட காலம் :கி.பி. 1010-1055)

போஜனின் பெயரால் வழங்கப்படும் நகரின் பெயர் போபால்.

போஜன் 84 நூல்களை இயற்றியதாகப் பலவேறு நூல்களின் அடிப்படையில் அறிகிறோம்.

இன்னும் சிலர் அவன் 104 நூல்களை இயற்றியதாகவும் 104 ஆலயங்களை அமைத்ததாகவும் கூறுகின்றனர்.

போஜன் சிறந்த சிவ பக்தன்.

வாழ்க்கையின் ஒவ்வொரு அம்சத்தையும் ஒவ்வொரு நாளையும் நன்கு அனுபவித்தவன்.

பெருத்த நீதிமான். ஏழைகளின் பால் இரக்கம் கொண்டவன்.

சிறந்த கவிஞன். பல் துறை நிபுணன். எப்போதும் அவனைச் சுற்றிப் பெரும் கவிஞர் கூட்டம் ஒன்று இருந்து கொண்டே இருக்கும்.

ஏராளமான நுட்பமான கேள்விகளை அவர்களிடம் அவன் கேட்டுக் கொண்டே இருப்பான்.

அவர்களில் தலை சிறந்த கவிஞனாக மிளிர்ந்த காளிதாஸன் மன்னனின் மனதில் ஊடுருவி இருக்கும் ரகசியத்தை அறிந்து பளீர் பளீரென்று கவிதையாலேயே பதில் கொடுப்பான்.

போஜனையும் காளிதாஸனையும் இணைத்து பாரதத்தில் உலவி வரும் சம்பவங்கள் ஏராளம்; கதைகள் ஏராளம்.

துரதிர்ஷ்டவசமாக போஜனைப் பற்றிய முழு வரலாறு எழுதப்படவில்லை.

ஆங்காங்கே சிதறிக் கிடக்கும் நூல்களில் உள்ள சம்பவங்கள் மட்டுமே கிடைத்துள்ளன.

அவனது 84 நூல்களில் இன்று கிடைத்திருப்பவை சொற்பமே. ஒரு வேளை முனைப்புடன் ஆராய்ந்தால் (4 லட்சம் சம்ஸ்கிருத சுவடிகள் திறந்து கூடப் பார்க்கப்படவில்லை என்பதை நினைத்துப் பார்த்தால்) அவனது நூல்கள் பல கிடைக்கக் கூடும்.

அவனது நூல்களின் பட்டியலை ஒருவாறாக இன்றைய நிலையில் தொகுத்துப் பார்த்தால் வருவது கீழ்க்கண்ட நூல்கள்:

வானவியல் மற்றும் ஜோதிடம்

ராஜமார்த்தாண்டா

ராஜம்ருகங்கா

இட்வஜ்ஜனவல்லபா (ப்ரஸ்ன ஞானம்)

ஆதித்ய பிரதாப சித்தாந்தா

மருத்துவம்

ஆயுர்வேத சாரஸ்வம்

விஸ்ராந்தவித்யா விநோதம்

சாலைஹோத்ரம் (விலங்கிய கையேடு)

சில்ப சாஸ்திரம்

சமராங்கதஹன சூத்ரதாரா

இலக்கணம்

சப்தானு ஞானம்

தத்துவம்

ராஜமார்த்தாண்டம் (வேதாந்தம்)

பதஞ்சலி யோக சூத்ரம்

தத்வ ப்ரகாசம் (சைவம்)

சித்தாந்த சங்க்ரஹம்

சிவதத்வ ரத்ன காலிகா

யுக்தி கல்பதரு

பரம சாஸ்த்ரம்

வியவஹார சமுச்சயம்

சாருசர்யா

அர்த்த சாஸ்திரம்

அய்ஜக்ய நீதி (தண்ட நீதி) மற்றும் புத்ரமார்த்தாண்டம்

அலங்காரம்

சரஸ்வதி கண்டாபரணம்

ச்ருங்கார ப்ரகாஸம்

கவிதை மற்றும் உரைநடை

ரத்னாயன சம்பு

வித்யாமோத காவ்யம்

இரு பிராக்ருத நூல்கள் (சமீப காலத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்டவை)

மஹா காளி விஜயம் (ஸ்தோத்ர நூல்)

ச்ருங்கார மஞ்சரி (உரைநடையில் கதைகள்)

சுபாஷித ப்ரபந்தம்

அகராதி

நாமமாலிகா

மேலே கண்டவை அனைத்தும் பிரபாவ சரித்ரம் என்ற (1450ஆம் ஆண்டு) நூலில் தரப்பட்டவையாகும்.

வழக்கம் போல ஆங்கில “அறிஞர்களால்” முட்டாள்தனமாக வைக்கப்படும் ஒரு வாதம் – இவ்வளவு நூல்களையும் ஒரே மன்னன் எழுதி இருக்க முடியுமா? என்பது தான்!

உடனேயே இவர்களின் முடிவு “முடியாது” என்பது தான்.

பல்வேறு அறிஞர்களை எழுத வைத்துத் தன் பெயரைப் போட்டுக் கொண்டான் போஜன் என்று கூறி இவர்கள் சந்தோஷப்படுகின்றனர் – பாரத அறிஞன் ஒருவனை மட்டம் தட்டி, அதை அப்படியே காலம் காலமாகச் சொல்ல வித்திட்டு விட்டோமே என்பது இவர்களின் சந்தோஷம். ஆகவே தான் இவர்களின் பெயர்களைக் கூட இங்கே குறிப்பிடவில்லை. வெற்று விளம்பரத்தைத் தேடும் அறிஞர்களுக்கு நாம் ஏன் அதைத் தர வேண்டும்.

இன்றைய உலகை எடுத்துக் கொண்டால் பல அறிஞர்கள் ஏராளமான நூல்களை எழுதிதைப் பார்க்கிறோம்; எழுத்தாளர்கள் பல நாவல்களை எழுதியதைப் பார்க்கிறோம்.

அவர்களை எல்லாம் ஏன் இந்த அறிஞர்கள் மட்டம் தட்டவில்லை? சந்தேகப்படவில்லை?!

காரணம் போஜன் ஒரு பாரத தேசத்து மாமன்னன்; பேரறிஞன் – அவனை அப்படி ஒப்புக் கொள்ளாமல் மட்டம் தட்ட வேண்டும்; அவ்வளவு தான்!

•   I. Astronomy and Astrology   (1) Rajamarttanda   (2) Rajamrganka   (3) Yidvajjanavallabha (pra§najnana)   (4) Adityapratapasiddbanta   II. Medicine   (5) Ayurveda Sarvasvam   (6) Visrantavidyavinoda   (7) Salihotra (a Veterinary Manual)     III. Silpaidstra   (8) SamaranganaSutradbara   IV. Grammar     (9) Sabdanu6a3anam   V. Philosophy   (10) Rajamarttanda (Vedanta)   (11) „ (acorn, on Patanjali’s Yoga Sutras)   (12) Tatvaprakasa (Saivaism).   (13) Siddhantasangraha, „   ( 14 ) Sivatatvaratna Kalika „   (15) Yukti Kalpataru „   VI. Pharma Sastra   (16) Vyavabarasamuccaya.   (17) Carucarya.   VII. Arthasaitra   (18) Caijakyaniti (Dandaniti) and Putramartanda.   VIII. Alankdra   (19) Sarasvati Kantbabharana   (20) jSrngaraprakasa.   IX. Poetry and Prose.   (21) Ratnayana campu.   (22) Vidyavmodakavyam.   (23, 24) Two Prakrt poems (lately discovered at  Dbar).   (25) Mabakalivijayam (a stotra)   (26) Srngaramanjari (prose tales)   (27) Subbasitaprabandha.   X. Lexicography   (28) Namamalika. A list in the Prabhavaka Garitra (c. 1450 A. D.)

*

போஜன் எழுதிய நூல்களாக விக்கிபீடியா தரும் பட்டியல் இது:

According to Ajada, who wrote a commentary titled Padaka-prakasha on Sarasvati-Kanthabharana, Bhoja wrote 84 books. The surviving works attributed to Bhoja include the following Sanskrit-language texts (IAST titles in bracket)

  • Bhujabala-bhima (Bhujabalabhīma), a work on astrology
  • Champu-Ramayana or Bhoja-Champu (Campūrāmāyaṇa), a re-telling of the Ramayana in mixture of prose and poetry, which characterises the champu genre. The first five kandas (chapters) are attributed to Bhoja. The sixth and seventh chapters were completed by Lakshmana and Venkatadhvarin respectively.
  • Charucharya (Cārucārya), a treatise on personal hygiene
  • Govinda-vilasa, poem
  • Nama-Malika, a compiled treatise on lexicography
  • Raja-Martaṅda (Rājamārtanḍa) or Patanjali-Yogasutra-Bhashya, a major commentary on the Yoga Sutras of Patanjali; includes an explanation of various forms of meditations
  • Raja-Mriganka-Karana (Rājamrigankakaraṅa), a treatise on chemistry, especially dealing with the extraction of metals from ores, and production of various drugs.
  • Samarangana-Sutradhara (Samarāṇgaṇasūtradhāra), a treatise on architecture and iconography. It details construction of buildings, forts, temples, idols of deities and mechanical devices including a so-called flying machine or glider.
  • Sarasvati-Kanthabharana (Sarasvatīkaṇṭhabharaṇa), a treatise on Sanskrit grammar for poetic and rhetorical compositions. Most of it is a compilation of works by other writers. Some of the poetic examples provided by him in this work are still appreciated as the highest cream of Sanskrit poetry.
  • Shalihotra (Śālihotra), a book on horses, their diseases and the remedies
  • Shringara-Prakasha (Śṛṅgāraprakāśa), treatise on poetics and dramaturgy
  • Sringara-Manjari-Katha (Śṛṅgāramanjarīkathā), a poem composed in akhyayika form
  • Tattva-Prakasha (Tattvaprākaśa), a treatise on Shaivite philosophy. It provides a synthesis of the voluminous literature of the siddhanta tantras
  • Vidvajjana-Vallabha, treatise on astronomy
  • Vyavahara-Manjari (Vyavahāramanjarī), a work on dharmaśāstra or Hindu law
  • Yukti-Kalpataru, a work dealing with several topics including statecraft, politics, city-building, jewel-testing, characteristics of books, ship-building etc.

The Prakrit language poems Kodanda-Kavya and Kurma-Sataka are also attributed to Bhoja.[79] The Kodanda-Kavya (Kodaṅḍakāvya) was found inscribed on stone slab fragments at Mandu.[80] The Kurma-Sataka (Avanikūrmaśataka), which praises the Kurma (tortoise) incarnation of Vishnu, was found inscribed at the Bhoj Shala in Dhar.[81]

Sangitaraja, attributed to Kalasena or Kumbha, names Bhoja as an authority on music, which suggests that Bhoja also compiled or wrote a work on musi

***

போஜனின் வாழ்க்கையில் நடந்த சுவையான சம்பவங்கள் சிலவற்றை அடுத்துப் பார்ப்போம். 

(தொடரும்)

பிராக்ருத மொழி அதிசயங்கள் -2000 கல்வெட்டுகள் (Post No.7522)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7522

Date uploaded in London – 1 February 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

1.இந்தி, மராட்டி, குஜராத்தி, வங்காளி முதலிய வட இந்திய மொழிகள் பிராகிருத வடிவத்திருந்து பிறந்தன; இம்மொழி பற்றிய சுவையான செய்திகளைக் காண்போம்.

2.பிராகிருதம் பற்றிய வியப்பான விஷயம் அதில் முதலில் கிடைப்பது உரை நடை (Prose) ஆகும். உலக மொழிகள் அனைத்திலும் முதலில் கிடைப்பது (Poetry) கவிதைகள். ஆனால் பிராக்ருதத்திலோ அசோகனின் கல்வெட்டு வாசகங்கள். அது கவிதை நடை இல்லை.

3.சமண மதம்

சமண தீர்த்தங்கரர்களின் போதனைகள் ப்ராக்ருதத்தில் உள்ளன. அவர்களுடைய முக்கிய மந்திரங்களும் இதே மொழியில் உள்ளன.

4.வாக்பதிராஜ என்ற புகழ்பெற்ற கவிஞர் கூறுகிறார் ,

“கடல் நீர் ஆவியாகி மேகமாக மாறி மழையாகப் பொழி  ந்து ஆறாக ஓடி கடலையே அடைவது போல எல்லா மொழிகளும் பிராக்ருதத்திலிருந்து தோன்றி  பிராக்ருதத்திலேயே சங்கமம் ஆகின்றன”.

சயலாவோ இமாம் வாயா விசந்தி எத்தோ யா னேந்தி வாயாவோ

ஏந்தி சமுத்தம் ச்சிய னேந்தி சாயராவோ ச்சிய ஜலாயிம்

—-கௌடவாஹோ

5.மஹாவீரர் , மாமன்னன் அசோகன், காரவேலன் ஆகியோர் செய்திப் பரிமாற்றத்துக்கு பிராகிருத மொழியையே பயன்படுத்தினர்.

6.சமண ஆகமங்களும் அசோகர், காரவேலன் கல்வெட்டுகளும் இம்மொழியில் இருக்கின்றன. 2000 கல்வெட்டுகள் பிராகிருத மொழியில் உள்ளன. தமிழ் நாட்டின் பல பழைய பிராமி லிபி கல்வெட்டுகளும் இதில் அடக்கம்.

7.வியப்பான ஒரு விஷயம் பிராகிருத மொழி இலக்கணத்தை சம்ஸ்க்ருத மொழியில் எழுதினர்

8.பிராக்ருதத்தில் பல வகைகள் உண்டு- மஹாராஷ்ட்ரீ , சூரசேனி ,மாகதி , பைசாசி , ஆபப்ராஹ்மச

பிராகிருத பல்கலைக்கழகம்

9.கர்நாடகத்திலுள்ள சிரவண பெலகோளாவில் மிகப்பெரிய பிராகிருத நூலகம் உள்ளது. அங்குதான் மௌர்ய சந்திரகுப்தர் தவம் செய்து உயிர்விட்டார். அவருடைய குருவின் பெயர் ஸ்ருதகேவலன்  பத்ரபாஹு . ஆகவே இந்த இடம் 2500 ஆண்டு வரலாறு உடையது . அங்குள்ள கோமடேஸ்வரரின் பிரம்மாண்டமான ஒற்றைக் கல் சிலை , சமண மத நம்பிகை இல்லாதோரையும் ஈர்த்திழுக்கும். .அங்குள்ள மடத்தின் தலைவர் ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ சாரு கீர்த்தி பட்டாராக பட்டாச்சார்ய சுவாமிகள் பெரிய அறிஞர் ; பல் மொழி வித்தகர். அவர் போன்களையோ மொபைல் போன்களையோ பயன்படுத்தாத அதிசயப்பிறவி. பெரிய சொற்பொழிவாளர் ; நூலாசிரியர்  அவருடைய முயற்சியின் பேரில் அங்கு பிராகிருத பல்கலைக்கழகம் துவக்கப்பட்டுள்ளது.

10.தர்ம அறிவுரை

அசோகரின் கிர்னார் கல்வெட்டு எண் மூன்றில் காணப்படும் வாசகம்

‘பிராணானாம் சாது அனாரம்போ , அபவ்யயதா ஆபத்பாந்ததா சாது’

அஹிம்சை என்பது எல்லா உயிரினங்களுக்கும் நன்மை பயக்கும்.குறைவாக செலவு செய்வதும், குறைவாக சேர்த்துவைப்பதும் ன்மை பயக்கும்.

கிர்னார் மலையின் 12ஆவது கல்வெட்டில் அசோகன் சொல்கிறார்,

‘ஸவபாசந்தா பஹூசுதா வ அ சு , கலா னாகமா வ அசு’

எல்லா சமய பிரிவினரும் மற்றவர் சொல்வதையும் கேட்டு, பொது நல சேவை செய்ய வேண்டும் .

இவ்வாறு உயரிய கருத்துக்களை இம்மொழி பரப்பியதோடு வரலாற்றை அறியவும் உதவுகிறது.

11.பிராகிருத மொழி வளர்ச்சி

ஏழு வகை பிராக்ருதத்திலும் நிறைய நூல்கள் தோன்றின. இரண்டாம் நூற்றாண்டு இந்திய வரைபடத்தில் மொழிகளைக் குறித்து, இலக்கியப் படைப்புகளை எழுதினால், உலகில் வேறு எங்கும் இல்லாத அளவுக்குப் பல்லாயிரம் நூல்கள் அல்லது கல்வெட்டுகள் அல்லது ஓலைச்  சுவடிகள் இருப்பதைக் காணலாம். அத்தனை பேரும் தர்ம, அர்த்த, காம , மோக்ஷத்தைப் போற்றி எழுதினர். ஒரே பண்பாடு, ஒரே நம்பிக்கைகள்!

xxx

பத்தாம் நூற்றாண்டு முதல் ஸுரசேனி வகையே கவிதையிலும் நாடகத்திலும் பயன்பட்டது. 18ம் நூற்றாண்டு வரை ‘சத்தக’ (SATTAKA) இலக்கியத்திலும் இதைக் காணலாம் . இதன் பிறப்பிடம் மத்திய இந்தியா என்றும் மற்ற கிளை மொழிகள் இதிலிருந்து உதித்ததாகவும் அறிஞர்கள் செப்புவர். இது திகம்பர பிரிவினரின் முக்கிய மொழியாகத்  திகழ்ந்தது.

நாடகங்களில் பயன்பட்டது – ஸுரசேனி . காளிதாசர் முதலியோர் எழுதிய சம்ஸ்க்ருத நாடகங்களிலும் பிராகிருத வசனம் உண்டு. முக்கிய சில கதாபாத்திரங்கள் சம்ஸ்க்ருதத்திலும், ஏனையோர் பிராக்ருதத்திலும் பேசுவதைக் காணலாம். சூத்ரகர் எழுதிய ம்ருச்சகடிக நாடகத்தில் இதைத் தெளிவாகக் காணலாம்

சம்ஸ்கிருத நாடகங்களில் பெண்கள், வேலைக்காரர்கள் இப்படி கொச்சை மொழியில் பேசுவர்.

18ம் நூற்றாண்டு வரை சம்ஸ்க்ருத நாடகங்களில் இந்தப் போக்கைப் பார்க்கிறோம்

சமணர்களின் புனித நூல்கள் பயன்படுத்துவது அர்த்தமாகதி ; பௌத்தர்கள் பயன்படுத்துவது மாகதி ; இலக்கண கர்த்தாக்கள் பின்பற்றுவது ஆர்ச ; ஒவ்வொருவரும் தங்கள் மொழியே மூல மொழி என்பர்.

xxxx

சம்ஸ்கிருதம் என்பது செம்மை செய்யப்பட மொழி. பேச்சு வழக்கில் இருந்த கொச்சை மொழிக்கு பிராகிருதம் என்று பெயர். ஆனால் காலப்போக்கில் அதற்கு என்று தனி இலக்கணம் வகுத்தனர். அதில் கவிதை நூல்கள், அறிவியல் நூல்கள் தோன்றின. அதுவே பெரிய இலக்கியமாக உருவெடுத்தது. மூல சம்ஸ்கிருத மொழி தெரியாதவர்களுக்கு அது புது மொழியாகத் தோன்றும் . வட இந்தியா முழுதும் பரவியதால் காலப்போக்கில் அவைகளே தனி மொழியாக வளர்ந்தன . 2000 ஆண்டுகளுக்கு மேல் இப்படி வளர்ந்து வந்திருக்கிறது இன்றும் கூட சம்ஸ்கிருதம் அறிந்தோர் வட இந்திய மொழிகள் எதுவானாலும் அதைப் புரிந்துகொள்ள முடியும். தர்ம என்பதை பாலி மொழியில் ‘தம்ம’ என்பர். இந்திக்காரர்கள் ‘தரம்’ என்பர்.தமிழர்கள் ‘அறம்’ என்பர். சம்ஸ்கிருத வேதத்திலுள்ள ‘தர்ம’ தெரிந்தவர்களுக்கு மற்ற மூன்று சொற்களையும் புரிந்து கொள்வது எளிது.

இதற்கு இணையாக எடுத்துக்காட்டு சொல்ல வேண்டுமானால் தமிழில் இப்போது வரும் கதைப் புத்தக நடையை பிராக்ருதத் தமிழ் என்றும், நாட்டுப்புறப் பாடல்களை பிராக்ருதத் தமிழ் கவிதைகள் என்றும் சொல்லலாம். சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமானால் பேச்சு மொழி பிராகிருதம்; இலக்கண /இலக்கிய மொழி சம்ஸ்கிருதம்.

இதை புரிந்து கொள்ள தமிழ்த் திரைப்பட மொழி உதவும். அரசர் வேடத்தில் வருவோர் பேசுவது இலக்கிய மொழி; ஆண்டி வேடத்தில் வருவோர் பேசுவது கொச்சை மொழி.

பாலி என்னும் பிராகிருத மொழியை பௌத்தர்கள் அதிகம் பயன்படுத்தினர். பிராக்ருதத்தை சமணர்கள் அதிகம் பயன்படுத்தினர். சம்ஸ்க்ருதம் இதற்கெல்லாம் மூல மொழி. அதை இந்துக்கள் பயன்படுத்தினர். சம்ஸ்க்ருதம் அறிந்தோர் இவ்விரு மொழிகளையும் புரிந்துகொள்ள முடியும்.

–subham—

யுவாங் சுவாங் பொய் சொல்வாரா? பாஹியான் பொய் சொல்வாரா? (Post No.7506)

யுவாங் சுவாங் பொய் சொல்வாரா? பாஹியான் பொய் சொல்வாரா? (Post No.7506)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7506

Date uploaded in London – 28 January 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

ஆங்கிலேயர்கள் இந்தியாவுக்குச் செய்த தீமைகள் பல. கொஞ்சம் பட்டியலைப் பார்ப்போம்.

1. கோடிக்கணக்கான ரூபாய் மதிப்புள்ள செல்வங்களை இங்கிலாந்துக்குக்கு கொண்டு சென்றனர். இந்தியாவின் புகழ் பெற்ற வைரங்கள், மரகதங்கள் , நீலக்  கற்கள் இப்பொழுது பிரிட்டனில் உள்ளன. இதே காலத்தில் வங்காளத்திலும் பீஹாரிலும் மட்டும் பல லட்சம் பேர் பட்டினியாலும் பஞ்சத்தாலும் இறந்தனர்.

2. இந்தியாவை மூன்று துண்டாக போட்டு கிழக்கு பாகிஸ்தான் (தற்போது வங்க தேசம்), மேற்கு பாகிஸ்தான் என்று செய்து நிரந்தர தொல்லை கொடுக்க ஏற்பாடு செய்தனர்.

3. இதையெல்லாம் விட மிகப்பெரிய விஷமம் வரலாற்றைத் திருத்தி எழுதியதாகும் . எகிப்து, பாபிலோனியா, மாயன், கிரேக்க நாகரீகங்களில் 5000 ஆண்டுகளுக்கு ஆட்சி புரிந்த மன்னர்கள் பட்டியல் உண்டு. இந்தியாவில் மட்டும் புத்தர் காலத்துக்கு முன்னர், ஆண்டவர் எவருமே இல்லை. புராணங்களில் இதிகாசங்களில் சொல்லும் மன்னர் பெயர்கள் எல்லாம் கட்டுக்கதை என்று சொல்லி மன்னர்கள் பெயர் அத்தனையையும் அழித்தனர். அது மட்டுமல்லாமல் இந்தியர்கள் மட்டும் உலகில் பூர்வ குடியினர் இல்லை. திராவிடர்கள் மத்தியதரைப் பகுதியில் இருந்தும், ஆரியர்கள் மத்திய ஆசியாவிலிருந்தும்  வந்தனர் என்றும் கால்டுவெல்  மூலமும்,மாக்ஸ்முல்லர்  மூலமும் பரப்பினர். உண்மையில் நாம் வெளியே  சென்று, உலகம் முழுதையும் நாகரீக மயமாக்கியதை மறைத்தனர்.

இந்தக் கட்டுரையில் இந்த மூன்றாவது விஷயத்தை எடுத்துக் கொள்வோம். பாஹியான், யுவாங் சுவாங், வராஹ மிஹிரர், கல்ஹணர் ஆகிய நால் வரும் என்ன சொல்கிறார்கள் என்று பார்ப்போம். இந்த நான்கு  பே ர்களும் அரசியல் கட்சிக்காரர்கள் இல்லை. மத வெறியர்களும் இல்லை என்பதை உலகமே ஒப்புக் கொள்கிறது. ஆகையால் பொய் சொல்ல வாய்ப்புகள் குறைவு.

முதலில் இந்த 4 பேரும் யார் என்று தெரியாதவர்களுக்குச்  சொல்லிவிடுகிறேன்.

பாஹியான் 1600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியாவுக்கு வந்த சீன யாத்ரீ கர்.

யுவாங் சுவாங் , பாஹியானுக்குப் பின்னர்  சீன யாத்ரீகர் – 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியா, இந்தோனேஷியா போன்றா நாடுகளுக்கு விஜயம் செய்து பயணக் கட்டுரைகளை எழுதி வைத்தார்.

வராஹமிஹிரர் என்பவர் கிட்டத்தட்ட அதே காலத்தில் வாழ்ந்தவர்தான். பிருஹத் ஜாதகம், பிருஹத் சம்ஹிதை போன்ற நூல்களில் வான சாஸ்திர,ஜோதிட மற்றும் கலாசார அறிவியல் விஷயங்களை எழுதியவர் .

கடைசியாக வாழ்ந்தவர் கல்ஹணர் என்னும் காஷ்மீரி பிராமணர் ஆவார் . ராஜ தாரங்கிணி என்ற காஷ்மீர் வரலாற்று நூலை சுமார் ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதி வைத்தார். இவர் ஆண்டுகளைக் குறிப்பிட்டு எழுதியதால் இவரை முதல் இந்திய வரலாற்று ஆசிரியர் என்று மேலை நாட்டுக்கார்கள் புகழ்வர் .

ஆயினும் வராஹ மிஹிரரும் கல்ஹணரும் இந்திய வரலாற்றில் ஒரு வெடி  குண்டைத் தூக்கிப் போட்டார்கள்.கலியுகம் என்பது கி.மு.3102ல் துவங்கவில்லை. அதற்குச் சுமார்  600 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர்தான் துவங்கியது என்கிறார்கள்.மற்றோர் புறம் கல்ஹணரும் யுவாங் சுவாங்கும் இன்னொரு வெடிகுண்டைத்  தூக்கிப் போட்டார்கள். குஷான மன்னர்களான கனிஷ்கர் , ஹு விஸ்கர் எல்லோரும் மிகவும் முற்காலத்தில்  ஆண்டதாகவும் , புத்தர் பெருமான் மிகவும் முற்காலத்தில் இருந்ததாகவும் சொல்கின்றனர் .

கல்ஹணரைப் புகழும் மேலை நாட்டினர் அவர் எழுதிய எட்டு அத்யாயங்களில் முதல் 4 அத்தியாயங்களை நம்பாதே என்கின்றனர். ஏனெனில் இதில் கி.மு.2000 முதலான மன்னர் பட்டியல் உளது!!

இதெல்லாம் ஒரு  புறமிருக்க, பல வரலாற்று ஆசிரியர்கள் வெள்ளைக்காரர் எழுதிய இந்திய வரலாறு ஆயிரம் ஆண்டுகளை விழுங்கிவிட்டது, மறைத்துவிட்டது என்பர். அதாவது அசோகர் கல்வெட்டில் குறிப்பிடும் சந்திரகோட்டஸ் ( சந்திர குப்தர் என்பதன் மருவு) மௌர்ய சந்திர குப்தர்  என்பது தவறு. உண்மையில் அது குப்த வம்சத்தைச் சேர்ந்த சந்திர குப்தர்  என்பர். புத்தர் காலம் பற்றியும் இலங்கை , இந்தியா, திபெத், பர்மா, சீன வரலாறுகளில் குழ ப்பம் இருக்கிறது.

வெள்ளைக்காரர் எழுதிய வரலாற்றுப் புஸ்தகங்களை உலகம் முழுதும் திருத்திப் புதுப்புது புஸ்தகங்களை பாடத்திட்டங்களில் சேர்த்து வருகையில் நம் மட்டும் எம்.ஏ வரலாற்றுப் பாடம் வரை பழைய பல்லவியைப் பாடி வருகிறோம்!!

முதலில் வரலாற்றைத்  திருத்தி எழுதவேண்டும். எதிரும் புதிருமான இரு வேறு  கருத்துக்களையும் அருகருகே கொடுத்து ஆராய்ச்சிகளைத் தொடர வேண்டும். பாஹியான்,யுவாங் சுவாங் -கல்ஹணர் சொல்லும் கருத்துக்களை மேலும் ஆராய வேண்டும். 1600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ஒருவர் எழுதி வைத்திருக்க காரணம் இல்லாமல் இருக்காது. பிற்காலத்தில் இந்தியாவுக்கு வந்த அல்பெரூனி  கூட  கலியுகம் முதலியவற்றில் சில மாறுபட்ட கணக்கீடுகள்   இருப்பதைச்  சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

குஷ் (Kush Kingdom of Egypt) என்னும் ஒரு வம்சத்தினர் எகிப்து  நாட்டை ஆண்டனர். அவர்களுக்கும் நமது குஷானர்களுக்கும் தொடர்பு உண்டா  என்றும்  ஆராயலாம். அவர்களும் கி.மு காலத்தை சேர்ந்தவர்கள்.

யுதிஷ்டிரர் பட்டாபிஷேகம் செய்து கொண்டபோது சபதரிஷி சுழற்சி மக நட்சத்திரத்தில் இருந்ததாக வராஹ மிஹிரர் சொல்கிறார். இதனால்தான் ஏறத்தாழ 640 ஆண்டு வித்தியாசம். இரும்பு, குதிரை ஆகிய இரண்டின் குறிப்புகள் காரணாமாக மஹாபாரத காலத்தை கி.மு. 1500 என்று தொல்பொருட் துறையினர் கூறுவர்.

ஆக நமது பஞ்சாங்கம், வராஹ மிஹிரர்/கல்ஹணர் ஜோடி, தொல் பொருட் துறை  சான்றுகள் ஆகியன வெவ்வேறு காலத்தைச்  சொல்லுவதால் அறிஞர் மாநாட்டைக் கூட்டி அவ்வாப்பொழு து ஆராயவேண்டும். ஏனெனில் குதிரை, இரும்பு இரண்டின் காலமும் கி.மு.1500க்கும் முந்தையது என்று தற்காலச்  சான்றுகள் கா ட்டுகின்றன.

புராணங்களில் உள்ள வரலாறு என்ற தலைப்பில் புஸ்தகம் எழுதிய டி .ஆர் .மங்கட் (D R MANKAD, PURANIC CHRONOLGY)  , ஒரு பட்டியல் தருகிறார். அதன்படி

தற்போது இந்துக்கள் தினமும் பூஜையில் சொல்லும் ஏழாவது மநுவான வைவஸ்வத மனுவின் காலம் கி.மு 5976

மஹாபாரத யுத்தம் நிகழ்ந்தது – கி.மு.3201

யுதிஷ்டிரர் இறந்தது – கி.மு. 3176

துவாபர யுகம் முடிவு – கி.மு .2976

இதை அப்படியே நம்பத்  தேவையில்லை. இது ஒரு ஆராய்ச்ச்சிதான். ஆனால் இதில் பசையுள்ள பல வாதங்கள் இருக்கின்றன.

மெகஸ்தனீஸ் (Greek Ambassador) என்ற கிரேக்கரும் அரியான் (Arrian, Greek Historian) என்ற கிரேக்க வரலாற்று ஆசிரியரும் சந்திரகோட்டஸ்   காலத்துக்கு முன்னால் 154 அரசர்கள் இந்தியாவை ஆண்டதாகவும் அவர்களுடைய காலம் 6000  ஆண்டுகளுக்கும் மேல் என்றும் எழுதி வைத்துள்ளனர். இந்த சந்திரகோட்டஸ், மௌர்ய சந்திர குப்தர்  என்பது வெள்ளைக்காரர் வாதம். இல்லை இவர், குப்தப் பேரரசரான சந்திரகுப்தன்தான் என்பது மங்கட்டின் வாதம். இத்துடன் கல்ஹணர் சொன்ன விஷயங்களையும் யுவாங் சுவாங் சொன்ன விஷயங்களையும் இணைத்து ஆராய்தல் அவசியம்.

புத்தர் காலம் பற்றி மகா குழப்பம்

புத்தர்  காலம் பற்றி மகா குழப்பம் உளது. ஆதி சங்கரர் காலம் பற்றியும் குழப்பம் உளது. காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் (1894-1994) போன்றோர் அவர் கிறிஸ்துவுக்கு முந்தைய காலம் என்பார். ஏனையோர் அது கி.பி.732 என்பர். அப்போது சங்கரரைப் போலவே எல்லா விதங்களிலும் அச்சு வார்த்த துபோல அபிநவ சங்கர் என்பவர் இருந்ததால் இப்படிக்  குழப்பம்.

புத்தர் காலம் பற்றி புத்தமத நாடுகள் வெவ்வேறு கணக்கு கொடுக்கின்றன. இந்தக் கணக்கு 1400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் யுவாங் சுவாங் எழுதிய புஸ்தகத்திலும் உளது. அட, காரணமே இல்லாமல் மெகஸ்தனிஸும், கல்ஹணரும் , யுவாங் சுவாங்கும்  பொய் சொல்வார்களா ? சிந்தித்துப் பாருங்கள்.

பாஹியான் என்ற சீன யாத்ரீகர் எழுதிய குறிப்புகளில் தான் இந்தியாவுக்கு வந்தபோது புத்தர் இறந்து 1497 ஆண்டுகள் ஆனதாக எழுதுகிறார். அவர் கி.பி. 405 முதல் 411 வரை இந்தியாவில் இருந்தார். ஆகையால் அவருடைய கணக்குப்படி புத்தர் இறந்தது கி.மு 1086.

அவருக்கு சுமார் 250 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் யுவாங் சுவாங் வந்தார். அவருடைய பெயருக்கு ‘தர்ம ஆசார்ய’ என்று அர்த்தம். அவர் எழுதிய சி யூ கி என்ற புஸ்தகத்தில் “புத்தரின் மரணம் பற்றி வெவ்வேறு அறிஞர்கள் வெவ்வேறு காலத்தை சொல்கிறார்கள். சிலர் 1300, 1200, 1500 ஆண்டுகளுக்கு முன் என்கிறார்கள். சிலர் 900 ஆண்டுதான் ஆயிற்று என்பர்”.

அவருடைய கணக்குப் படி பார்த்தாலும், புத்தரின் மரணம் கி.மு.860 முதல் கி.மு.260 க்குள் இருந்திருக்க வேண்டும்.

சீ னர்கள் பொதுவாக நம்புவது கி.மு 638 (புத்தர் மரண ஆண்டு)

ஸ்ரீலங்கா, பர்மா, அஸ்ஸாம் – கி.மு.543

திபெத் – கி.மு.2422 முதல் கி.மு 546

காண்டன் புள்ளிக் கணக்கு புஸ்தகம் – கி.மு.543 அல்லது 487

வெள்ளைக்காரர்கள் இவை எல்லாவற்றையும் ஒதுக்கிவிட்டு கி.மு 487ல் புத்தர்  இறந்தார் என்று எழுதிவிட்டனர். அதாவது யுவாங் சுவாங், பாஹியான், கல்ஹணர் போன்ற வரலாற்று கதாநாயகர் சொன்னதும் பொய் மக்களின் நம்பிக்கையும் பொய் . நாங்கள் சொல்வதே மெய். என் று  சொல்லி , அசோகர் கல்வெட்டு சொல்லும் சந்திர கோட்டஸ் தான் மௌர்ய  சந்திர குப்தன்  என்று எல்லோரையும் நம்பவைத்தனர். அதாவது கட்டைப் பஞ்சாயத்து முறையில் மற்றவற்றை மறுத்துவிட்டனர். இந்துக்களாகிய நாம் வரலாற்றைத் திருத்தி எழுதினால் தமிழர்கள் சொல்லும் 10,000 ஆண்டு தமிழ்ச் சங்க வரலாறும் உண்மையாகிவிடும்! 

முதலில் எல்லா வரலாற்றுப் புஸ்தகங்களிலும் எதிரும் புதிருமாக உள்ள கருத்துக்களைக் கொடுத்து புதிய முடிவுகள் வந்தவுடன் அவற்றை முழு  அளவுக்கு மாற்றி எழுதலாம்.

Xxxx subham xxx

ஸ்ரீரங்கம் கோவிலில் இருந்த புகழ்பெற்ற வைரம் திருடுபோன கதை (Post No.7501)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7501

Date uploaded in London – 27 January 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

TAGS –சினிமா எடுக்க , நெப்போலியன், ஸ்ரீரங்கம் கோவில், ஆர்லோவ் வைரம், கதரைன் மஹாராணி, ரஷ்யா

அதிசயமடா அதிசயம்! 57 தலைமுறை அதிசயம்!! (Post No.7486)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7486

Date uploaded in London – 23 January 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

Tags 57 , தலைமுறை, பிருஹத் ஆரண்யக, உபநிஷத்,வம்ச பரம்பரை

ஜோத்பூர் கோட்டையில் உள்ள சக்ரங்கள் அடங்கிய பட மர்மம்! (Post No.7453)

Written by S Nagarajan

Post No.7453

Date uploaded in London – 14 January 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

ச.நாகராஜன்

ராஜஸ்தானில் உள்ள இரண்டாவது பெரிய நகரம் ஜோத்பூர். 1459ஆம் ஆண்டு ராஜா ஜோதாவால் உருவாக்கப்பட்டது ஜோத்பூர்.

இங்குள்ள மெஹ்ரன்கார்ஹ் கோட்டை ஜோத்பூரின் 125 மீட்டர் உயரமுள்ள மலை மீது அமைந்துள்ள பிரம்மாண்டமான கோட்டையாகும்.

இந்தக் கோட்டையில் அருங்காட்சியகம் ஒன்றும் உள்ளது.

இந்த மெஹ்ரன்கார்ஹ் கோட்டையில்  (Mehrangarh Fort) ஒரு சித்திரம் உள்ளது. அது எதைச் சுட்டிக் காட்டுகிறது என்பது யாருக்கும் விளங்கவில்லை.

ஜோத்பூரின் தற்போதைய மஹராஜா கஜ் சிங் (Maharaja Gaj Singh) இந்த சித்திர மர்மத்தை எப்படியாவது விடுவிக்க வேண்டும் என்று எண்ணினார்.

ஆகவே சென்னையைச் சேர்ந்த தொல்லியல் ஆராய்ச்சித் துறை நிபுணரான டாக்டர் ஆர். கண்ணன் அழைக்கப்பட்டார்.

8-7-2004இல் கண்ணன் அங்கு சென்றார். அருங்காட்சியக இயக்குநர் திரு மஹேந்த்ரசிங் நகர் (Mahendra Singh Naggar, Director, Mehrangarh Museum Library) அவரிடம் ஒரு பெரிய சித்திரத்தைக் காண்பித்தார். அது கறுப்பு இந்தியன் இங்கினால் வரையப்பட்டிருந்தது. தேவநாகரி எழுத்துக்கள் அதில் இருந்தன.முற்காலத்தில் இருந்தபடியான கோட்டையின் மேப் -வரைபடம்- அது என முதலில் அனைவரும் கருதினர்.

ஒன்றும் புரியாத நிலையில் கண்ணன் திரும்பினார். மீண்டும் 14-6-2006இல் அங்கு சென்ற கண்ணன் ஒரு வேளை அது வாஸ்து சாஸ்திரத்தின் படி வரையப்பட்ட ஒரு வரைபடமோ என நினைத்தார்.

பின்னர் நன்கு ஆய்வு செய்தபின் அது இந்திய தத்துவத்தின் உச்ச கட்ட தத்துவத்தைக் காட்டும் படம் என்ற முடிவுக்கு வந்தார். சுமார் இருநூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலான பழமையான சித்திரம் என்றும் அவர் கூறினார்.

ஸ்வாமி ஏ.சி.பக்தி வேதாந்த பிரபுபாதானந்தா அவர்கள் எழுதிய பாகவத விரிவுரையின் ஐந்தாம் காண்டத்தைப் படித்த போது அவருக்குப் பொறி தட்டியது. உடனடியாக சித்திர மர்மத்தை அவரால் அவிழ்க்க முடிந்தது.

படத்தில் உள் வட்டத்தை மையமாகக் கொண்டு அதைச் சுற்றி  மொத்தம் 14 வட்டங்கள் இருந்தன. இந்த உள்வட்டம் ஜம்பு த்வீபத்தைக் குறிக்கிறது. இதில் உள்ள பகுதி தான் பாரத வர்ஷம்.

இந்த வட்டங்கள் அனைத்தும் பிரபஞ்சத்தின் அமைப்பைச் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

சிசுமார சக்ரம் (Sisumara Chakra) என்ற சக்ரம் விஷ்ணுவின் பிரபஞ்ச வடிவைச் சுட்டிக் காட்டும் ஒரு சக்ரம்.

நமது பூமிக்கு மேல் உள்ள பல உலகங்களையும் வான விந்தைகளையும் பால் வீதி எனப்படும் க்ஷீர சாகரத்த்தையும் ஏராளமான கிரகங்கள் மற்றும் நக்ஷத்திரங்களையும் இது சுட்டிக் காட்டுகிரது.

சிசுமார சக்ரத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட இந்தப் படம் தனித்தன்மை வாய்ந்த ஒன்று. இது போல் ஒரு படம் இதுவரை வேறெங்கும் காணப்படவில்லை.

துர்கா என்பது பெண் சக்தியைக் குறிக்கும். துர்க்கையே அண்ட பிரபஞ்சத்தைக் காத்து வருபவள்.

துர்கா அல்லது துர்கம் என்ற சொல் கோட்டையையும் குறிக்கும் சொல்லாகும்.

இந்த பிரபஞ்சம் ஒரு கோட்டை போல.  எல்லா ஆன்மாக்களும் இதில் உள்ளன. விஷ்ணுவின் அருளால் முக்தி அடைந்து விட்டால் இதிலிருந்து ஆன்மாக்கள் வெளியேறலாம்.

இந்தப் படம் தரும் அரிய பெரிய செய்தி இது தான் : உலகில் கண்ணினால் பிரத்தியட்சமாகக் காணப்படும் கோட்டைகள் எல்லாம் மாயையே. கடைசி கடைசியான இறுதி லட்சியம் ஸ்ரீ கிருஷ்ணனே.

இதைத் தான் படம் மூலம் வரைந்து ஜோத்பூர் ராஜாவிற்கு அந்தக் கால ஆன்மீக  மகான்கள் உணர்த்தியுள்ளனர். இது உயரிய ஆன்மீக நாகரிகத்தைச் சுட்டிக் காட்டும் அரிய படம்.

இப்படி நிர்ணயித்த கண்ணன் அதை மஹாராஜா கஜ சிங்கிற்குத் தெரிவிக்க அவர் மிகுந்த சந்தோஷம் அடைந்தார்.

இதை அப்படியே அருங்காட்சியக வெளியீடாகப் படங்களுடன் வெளியிட வேண்டும் என அவர் நினைத்தார்.

ஆகவே 2008ஆம் ஆண்டு Unravelling The Mysterious Diagram In the Form of Chakras (Sacred Circles) In Mehrangarh Fort. Jodhpur  என்ற புத்தகத்தை டாக்டர் ஆர். கண்ணன் எழுதி வெளியிட்டார்.

114 பக்கங்கள் உள்ள இந்த அரிய புத்தகம்  Maharaja Mansingh Pustak Prakash Research  Centre, Mehrangar Museum Trust, Fort, Jodhpur, Rajasthan (Ph :0291 – 2541447) மியூஸியம் டிரஸ்டின் வெளியீடாக வந்துள்ளது.

ஏராளமான படங்கள் உள்ள இந்த விளக்கப் புத்தகம் டாக்டர் ஆர். கண்ணனின் அரிய ஆராய்ச்சியின் வெளிப்பாடு.

டாக்டர் கண்ணனுக்கு நமது பாராட்டுக்கள்.

இதை எழுதுகின்ற போது இன்னும் ஒரு சித்திரம் நமக்கு நினைவிற்கு வருகிறது.

மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோவில் திருக்கல்யாண மண்டபத்தில் பெரிய படம் ஒன்று உள்ளது. பிரம்மாண்டமான படம்.

இதை அந்தக் காலத்தில் (சுமார் 60 வருடங்களுக்கு முன்னர்) பூகோளம் ககோளம் காட்டும் படம் என்று சொல்லப்படுவதைக் கேட்டு சிறுவர்களான நாங்கள் விழிப்போம்.

இதை உரிய ஆராய்ச்சி செய்தால் அரிய விஷயங்கள் வெளிப்படலாம்.

டாக்டர் கண்ணன் போன்ற நிபுணர்கள் முன் வந்தால் இன்னும் ஒரு பெரிய ரகசியம் வெளிப்படலாம்.

பாரத வர்ஷத்தின் அரிய செல்வங்களைப் பாதுகாப்போம்; அவற்றின் பெருமையை உலகிற்குப் பறை சாற்றுவோம்.

***

2000 ஆண்டுகளுக்கு மன்னரே இல்லாத அதிசய நாடு இந்தியா! (Post No.7444)

Rajarajan and his son Rajendra Choza
Chera King Chenguttuvan

Research article written by London Swaminathan

Post No.7444

Date uploaded in London – 11 January 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

Tamil King Chenguttuvan

ரஷ்யத் தலைவர் யெல்ட்சின் (Post No.7419)

Written by London Swaminathan

Uploaded in London on  – 4 JANUARY 2020

Post No.7419

contact – swami_48@yahoo.com

pictures are taken from various sources; thanks.

ரஷ்யாவில் கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சியில் மதுபானக் குடிப்பழக்கம் மிகவும் ஆபத்தான அளவுக்கு அதிகரித்தது. இதனால் பாதிக்கப்பட்டவர்களில் ஒருவர் யெல்ட்சின். அவர் 2007ல் இறந்ததற்கு இருதய நோய் காரணம் காட்டப்பட்டாலும் உண்மையில் அவர் உடல் நிலையைப் பாதித்தது குடியே . 1990 முதல் 1999  வரை பதவியில் இருந்தார். பின்னர் அரசியல் கொந்தளிப்பால் ராஜினாமாச் செய்தார் . இவரைப் பதவியிலிருந்தது அகற்றும் தீர்மானங்களுக்கு (Impeachment) மூன்றில் இரண்டு பங்கு ஆதரவு இல்லாததால் பதவியில் நீடித்தார். பின்னர் ராஜினாமாச் செய்தார். நான் 1992ல் தினமணியில் எழுதிய கட்டுரை இத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அவர் தனது சுய சரிதையையையும் எழுதினார். எல்டசினுக்குப் பின்னர் தற்போது ரஷ்ய அதிபராக உள்ள விளாடிமீர் புடின் பதவி ஏற்றார்

GUINEA – CIRCA 2011: A stamp printed in Republic of Guinea shows first Boris Nikolayevich Yeltsin (1931-2007), President of the Russian Federation, series George H. W. Bush forty-first President of the United States, circa 2011
bonus item

–subham–