எலி கடிக்குது நெசவு நூலை ! கவலை கடிக்குது என் மனதை ! –ரிக்வேதம் ( Post No. 9474)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 9474

Date uploaded in London – –9  APRIL  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

எலி கடிக்குது நெசவு நூலை ! கவலை கடிக்குது என் மனதை !

TRUE HINDUS AND TRUE TAMILS NEVER DELETE THE AUTHOR’S NAME AND BLOG’S NAME

BY LONDON SWAMINATHAN

உலகிலேயயே பழமையான நூல் ரிக்வேதம் ; ஜெர்மன் அறிஞர் ஹெர்மன் ஜாகோபியும் இந்திய சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் பால கங்கா தர திலகரும் கி.மு 4500 க்கு முந்தையது என்று வான சாஸ்திர ரீதியில் காட்டினார்கள். வில்சன் முதலானோர் கி.மு.2000 என்றனர். மாக்ஸ்முல்லர் முதலில் கி.மு 1200 என்று சொல்லி மற்ற அறிஞர்களிடம் செமை அடி வாங்கிய பின்னர் இது கி.மு. 1500 க்கு முந்தையது; எவரும் இதன் காலத்தைக் கணிக்கவே முடியாது என்று சொல்லி ‘ஜகா’ வாங்கினார்.

துருக்கி-சிரியா எல்லையில் பொகஸ்கொய்  (Bogazkoy Inscription) என்னும் இடத்தில் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட களிமண் படிவ கியூனிபார்ம் கல்வெட்டும் ரிக் வேத தெய்வங்களை அதே வரிசையில் குறிப்பிடுவதால் தொல்பொருட் துறை ஆதாரமும் கிடைத்துவிட்டது. இப்போது சந்தேகப் பேர்வழிகளும் , இந்து மத விரோதிகளும் கூட  கி.மு 1700 என்று கதைக்கத் துவங்கியுள்ளனர்!

ரிக் வேதம் அற்புதமான கவிதைத் தொகுப்பு ஆகும். அதிகமான உவமைகள் தாய்க்கும் தந்தைக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் உள்ள அன்பு, பாசம், நேசம் குறித்துப்  பேசுகின்றன .

ஒரு சில உவமைகளை இப்போது படித்து ரசிப்போம்.

***

புலவர்/ ரிஷி காதினன் விசுவாமித்திரன் பாடுகிறார் :–

நதிகள் இடையே உரையாடலாகவும் , இந்திரன் மீதான துதியாகவும் இந்தப் பாடல் அமைந்துள்ளது

“ஏய் , புலவா ! மறந்துவிடாதே;, நீ எங்களுடன் நடத்திய உரையாடலை மறந்து விடாதே! வருங்கால சந்ததியினர் இதைப் போற்றி பாடப்போகிறார்கள் .

“புலவரே , கவிதைகள் /சூக்தங்கள் மீதுள்ள உன் ஆர்வத்தை எங்களுக்கும் சொல் ; மனிதர்களுக்கு இடையில் எங்களைத் தாழ்த்தி, மட்டம்தட்டிப் பாடி விடாதே ; உனக்கு வணக்கம்” . இவ்வாறு நதிகள் சொல்கின்றன.

உடனே விசுவாமித்திரர் பாடுகிறார் …

நதி சகோதரிகளே! உங்களைப் பாடுகிறேன் ; அன்போடு கேளுங்கள்; நான் தொலை தூரத்திலிருந்து தேரில் வந்து இருக்கிறேன். நீங்கள் தாழ்ந்து வணங்குங்கள்  சுலபமாய் உங்களைத் தாண்ட உதவுங்கள் . உங்கள் நீரோட்டம் என் தேர்ச் சக்கரத்தின் அச்சுக்கும் கீழே இருக்கட்டும்.”

உடனே நதிகள் பதில் சொல்கின்றன

“புலவா , நீ சக்கரம் உடைய தேரோடு வந்திருப்பதை நாம் அறிவோம். . நீ தொலைவிலிருந்து வந்ததாகச் சொன்னதையும் நாங்கள் செவி மடுக்கிறோம்

நாங்கள் குழந்தைக்கு  பாலூட்டும் தாய் போலவும் , காதலன் கட்டி அணைக்க வசதியாக தாழத்தணியும் இளம் அழகி போலவும் உனக்கு உதவி செய்வோம்”.

ரிக் வேதம் 3-33-8/9

இப்படி உரையாடல் நீடிக்கிறது

இதுபற்றி வேதங்களுக்கு பாஷ்யம் எழுதிய சாயனர் ஒரு கதையும் சொல்கிறார் :-

இங்கே விபாஸா , கதுத்ரி என்ற இரண்டு நதிகள் பாடப்படுகின்றன. விசுவாமித்திரர் ஒரு மன்னர். அவர் நிறைய செல்வத்தை ஈட்டிக்கொண்டு இவ்விரு நதிகளும் கூடும்  இடத்திற்கு வந்தபோது இதைப் பாடினார் . இது கவிதை அழகு மிகவும் நிறைந்தது .

விபாஸ என்பது இப்போது பியாஸ் என்று அழைக்கப்படுகிறது. இதை வியாஸ நதியின் மரூஉ என்றும் செப்புவர். கதுத்ரி என்பது அமிர்தசரஸ் நகரின் தெற்கில் பாயும் நதியாக இருக்கலாம் என்றும் யூகிப்பர்

கவிதையை முழுதும் படித்து அனுபவியுங்கள் !

***

என் கருத்துக்கள் :–

என்ன அற்புதமான கவிதை ! இயற்கை பற்றிய வருணனையும் காதலன்-காதலி அன்பும், தாய்ப்பால் ஊட்டும் தாயின் அன்பும் உவமைகளாக வருகின்றன. எந்த அளவுக்கு   வேத கால இந்துக்கள் பாசமும் நேசமும் கொண்டனர் என்பதை இந்தப் பாடல் நமக்குத் தெரிவிக்கிறது.

அது மட்டுமல்ல; வேத கால இந்துக்களை நாடோடிகள் என்று எழுதிய அழுக்கு மூஞ்சிகளின் முகத்தில் கரி பூசுகிறது . எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக இந்தக் கவிதையை “எதிர்கால மக்கள் பாடப்போகிறார்கள்” என்று நதியின் கூற்றாக புலவன் சொன்னது எவ்வளவு உண்மையாயிற்று! ஹெர்மன் ஜாகோபி, திலகர் கணக்குப்படி 6500 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் இந்தக் கட்டுரையை நாம் ரசித்துக் கொண்டு இருக்கிறோம். ‘பொய்யா நாவுடையோர் புலவர்’ என்பது மெய்யாகிப் போயிற்று . இதற்கு இணையான கவிதையை நான் எங்கும் படித்ததில்லை ( லண் டன் சாமிநாதனாகிய நான் 27,000+++ வரிக ளையுடைய 18 சங்க கால நூல்களையும், எட்டு ஆண்டுகளுக்கு, இரு முறை வாசித்துள்ளேன். அவற்றின் மீது நூற்றுக் கணக்கான கட்டுரைகளை இதே பிளாக்கில் எழுதியுமுள்ளேன்)

‘பால் நினைந்து ஊட்டும் தாயினும் சாலப் பரிந்து’ என்றும், ‘அம்மையே அப்பா ! ஒப்பிலா மணியே’ என்றும் மாணிக்கவாசகர் பாடியது இந்த வேத மந்திரத்தைப் பயின்றதால் தானோ!

xxxx

ஐயோ ஐயோ எலி கடிக்குது நெசவு நூலை !

இன்னொரு கவிதையையும் பார்ப்போம். இது நெசவாளர் உவமையைத் தருகிறது. வேத கால இந்துக்கள் என்ன தொழில் செய்தனர் என்பது மிக நீண்ட பட்டியல். ஆனால் அவர்களை நாடோடி என்று சொன்னவர்களுக்கு ‘செமை அடி, மிதி அடி’ கொடுக்கும் பாடல் இது. கவலையில் வாடிய ஒரு புலவனின் புலம்பல். நம்மில் எவருக்கேனும் கவலை இல்லாத வாழ்வு இருந்து இருக்கிறதா ?

கவசன்  ஐலுசன் என்ற புலவர் விஸ்வே தேவர்களை — பல கடவுளரை — நோக்கிப் பாடுகிறார் …

ரிக் வேதம் 10-33-3

“என்னுடைய இருபுற விலா எலும்புகளும் சக்களத்திகளைப் போல ( இரட்டை மனைவி) நோவு கொடுக்கின்றன. என் மனமோ வேடனால் அச்சுறுத்தப்பட்ட பறவை போல படபடக்கிறது நோயும் பசியும், வெறுமையும் என்னை வாட்டுகின்றன.; கவலைகள் நூலைக் கடித்துக் குதறும் எலிகளைப் போல என்னை தின்கின்றன. இந்திரனே, மகவானே, சதக்ரதுவே! ; எங்களுக்கு நிறைய செல்வத்தைத் தந்து ஒரு தந்தை போல கவனித்துக்கொள்.” 

இதைப் படிக்கும்போது சங்க காலக் கவிதைகளில் வரும் வறுமையில் வாடிய பாணர்கள் நினைவுக்கு வரும். எல்லா காலங்களிலும் மனித குலத்தில் ஏற்ற தாழ்வுகள் இருந்தன. கிருஷ்ண பரமாத்மா மாளிகையில் வசித்தபோது, அவருடைய கிளாஸ்மேட்  classmate குசேலர்/ சுதாமா குடிசையில் வறுமையில் சோற்றுக்கு ‘லாட்டரி அடித்ததை’ , ‘தாளம் போட்டதை’ நாம் அறிவோம். அதே போல இந்த நெசவாளர்  காலனி குடும்பமும் வறுமையில் வாடிற்று ; அப்பாவைப் போல  என்னைக் கவனித்துக் கொள் என்ற உவமை அக்கால குடும்பங்களில் நிலவிய  பாச பந்தங்களை எடுத்துக் காட்டுகிறது .

இப்படி எவ்வளவோ கவிதைகள் உள்ளன  கவிதை வேட்டையைத் தொடர்வோம் .

நெசவாளர் இடையே, வறுமையில் வடிய புலவர் போலும் அல்லது அவர்களுடைய வறுமையை பிரதிநிதித்வப் படுத்த(to represent the poor weavers)  பாடினார் போலும் !

கவலைங்களும் வறுமையும் மறையட்டும்!!

–subham–

TAGS- எலி, கடிக்குது ,நெசவு, கவலை ,ரிக்வேதம், நூல், மனது ,

காளை வாகனம் எப்படிக் கிடைத்தது?

காளை வாகனம் எப்படிக் கிடைத்தது?

சிவனுக்குக் காளை வாகனம் எப்படிக் கிடைத்தது? என்று அருணகிரிநாதர் திருப்புகழிலும் மாணிக்கவாசகர் திருவாசகத்திலும் பாடுகின்றனர்:

 

“காமபாண மட்டனத கோடிமாதரைப் புணர்ந்த

காளியேறு கர்த்தனெந்தை அருள்பாலா” (திருப்புகழ்)

“தட மதிகள் அவை மூன்றும்டழல் எரித்த அந்நாளில்

இடபமதாய்த் தாங்கினான் திருமால் காண் சாழ்லோ” (திருவாசகம்)

 

முப்புரத்தை எரிக்க சிவன் புறப்பட்டார். தேவர்களும் அவருக்கு உதவியாக வந்தனர். ஒவ்வொருவரும் தன்னுடைய பலத்தாலதான் சிவன் முப்புரங்களையும் எரிக்கப்போகிறார் என்று ஆணவம் கொண்டனர். இதை அறிந்த சிவ பெருமான் தனது தேரை சிறிது கீழே அழுத்தினார். தேர் ஒடிந்துபோனது. தேவர்கள் பயந்தனர். இனி சிவபெருமான் எப்படி பயணம் செய்வார் என்று கலங்கி நின்றனர். இச் சமயத்தில் திருமால் களையாக வன்ஹு அவரைத் தான்கிச் சென்றார்.

ஆட்டு வாகனம் எப்படி வந்தது?

இந்தப் பூவுலகில் நாரதர் ஒரு வேள்வி செய்தார். அதில் இருந்து முரட்டு ஆட்டுக் கிடா புறப்பட்டது. அதைக் கண்டு தேவர்கள் பயந்தோடினர். நாரதரும் கயிலயை நோக்கி ஒடினார். சிவனுக்குச் செய்தி அனுப்ப முருகனிடம் முறையிட்டனர். முருகனோ தனது படைத்தலைவர் வீரவாகு தேவருக்கு உத்தரவு இட்டார். அவர் ஓடிப் போய் ஆட்டைப் பிடித்துவந்தார். நாரத்ர் முதலியோரின் வேண்டுகோளுக்கிணங்க ஆட்டை தனது வாகனமாக்கினார் முருகப் பெருமான் (ஆதாரம்: கந்தபுராணம்).

 

பெருச்சாளி வாகனம் எப்படி உண்டானது?

தேவர்களுக்கும் முனிவர்களுக்கும் மிகப் பெரிய தொல்லைகள் கொடுத்தவன் கஜமுகாசுரன். அவனை எப்படியாகிலும் ஒழித்துவிடும்படி பிள்ளையாரை வேண்டினான் இந்திரன்.

கணபதியும் அவர்களுடைய வேண்டுக்கோளுக்கிணங்க அவனைச் சம்ஹாரம் செய்யப் புறப்பட்டார். கடுமயான சண்டையில் விநாயகப் பெருமான், தனது ஒரு தந்தத்தை ஒடித்து கஜமுகாசுரன் மீது எறிந்தார். கீழே விழுந்து இறந்தவன் போல நடித்த அவன, திடீரெனப் பெருச்சாளி ரூபம் எடுத்து கணேசர் மீது பாய்ந்தான். பிளையார் அவன் மீது தாவி ஏறி அமர்ந்தார். இனி எப்போதும் இதுபோலவே என்னைச் சுமக்கக்கடவாயாக என்றும் ‘ஆசிர்வத்திதார்’.

“கசமுகத்தவுணனைக் கடியானை” (ஆதாரம்: புராணம்)

சிவன் வாகனம் எலி!!

யஜுர் வேதத்தின் மிக முக்கியமான பகுதி ருத்ரம். அதில் சிவனை கணபதி, சேனானி (மக்கள் தலைவன், படைகளின் தலைவன்,) என்று ரிஷிக்கள் வருணிக்கின்றனர். இதுவே பிற்காலத்தில் கணபதியாகவும், முருகனாகவும் தனி தெய்வங்களாக உருப்பெற்றன என்பது ஆராய்ச்சியாஅரின் துணிபு. இதற்கு ஒரு ஆதாரமும் உளது. ருத்ரனின் வாகனம் ஆகு, அதாவது எலி. சதபத பிராமணமும், தைத்ரீய பிராமணமும் (S.B.2-6-2-10, T.B.1-6-10-2) ருத்திரனின் வாகனமாகக்க் கூறும் எலி, புராண காலத்தில் விநாயகரின் வாகனமாக மாறிவிட்டது. பல கொள்கைகளையும் தத்துவங்களையும் விளக்குவதற்காகக் கூறப்பட்ட கதைகள், உவமைகள் பிற்காலத்தில் பல தெய்வங்களையும் வாகனங்களையும் உருவாக்கிவிட்டன. கடவுளரின் சின்னங்களாக எழுந்த கொடிகள் பிற்காலத்தில் வாகனங்களாக உருப்பெற்றன.

Picture  shows Indra’s Airavata vahana in Indus valley seal. Indra’s other name is Chakra which is inscribed over his head.

அந்தகக் கவி வீரராகவனார் வாகனப் பாட்டு

அந்தகக் கவி வீரராகவ முதலியார் தன்னுடைய இல்லாளுடன் கோபித்துக் கொண்டு நண்பர் வீட்டில் போய்ச் சாப்பிட்டார். அவர் கொஞ்சம் கட்டுச் சோற்றைக் கட்டிக் கொடுத்டு வழி அனுப்பினார். முதலியார் தன்னுடைய சீடர் ஒருவருடன் வழிபயணத்தைத் தொடர்ந்தார். வழியில் சீடன், கட்டுச் சோற்று மூட்டையை வைத்துவிட்டு, தண்ணிர் எடுக்க அருகிலுள்ள குளத்தில் இறங்கினான். ஒரு நாய் வந்து அந்த சோற்று மூடையைக் கவ்விக் கொண்டு கற்றய்ப் பறந்துவிட்டது. அப்போது அவர் பாடிய பாடல்:

 

“சீராடையற்ற வயிரவன் வாகனம் சேரவந்து

பாராரும் நான்முகன் வாகனம் தன்னை முன் பற்றிக்கொண்டு

நாராயணனுயர் வாகன மாயிற்று நம்மை முகம்

பாரான் மை வாகனன் வந்தே வயிற்றினிற் பற்றினனே”

 

வயிரவன் வாகனம்=நாய், நான்முகன் வாகனம்= அன்னம், நாராயணன் வாகனம்= கருடன், மை வாகனன் = அக்னி பகவான். கட்டுச் சோற்று மூட்டையை நாய் தூக்கிக்கொண்டு போனதால் பசித் தீ வயிற்றில் பற்றிக்கொண்டது என்று பொருள்பட பாடினார். அன்னம் என்பது சோற்றையும் அன்னப் பறவையையும் குறிக்கும்.

 

My Articles on VAHANAS (Mounts of GODS):

வாகனங்கள் தோன்றியது எங்கே?

எந்தக் கடவுளுக்கு என்ன வாகனம்?

Vahanas in Kalidasa and Ancient Tamil Literature

Hindu Vahanas Around the World

Hindu Vahanas in Italy and Greece

Vahanas on Coins and in Sculptures

Interesting Facts About Vahanas

Seven Gods Procession on Vahanas

Who Rides on What Vahana (Animal or Bird)?

 

தொடர்பு முகவரி: swami_48@yahoo.com