கடவுளின் கருணை! (Post No.8153)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No. 8153

Date uploaded in London – – –12 June 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

கடவுளின் கருணை!

ச.நாகராஜன்

சீதா பிராட்டியைத் தேடி ஸ்ரீ ராமர் சமுத்திரக் கரையை வானர சேனையோடு அடைந்த போது நடந்த சம்பவம் இது.

சமுத்திரக் கரையை அடைந்த அவர் மூன்று இரவுகள் தர்ப்பைபுல்லின் மீது படுத்து சமுத்திரராஜனை நோக்கி நோன்பிருந்து அவன் வருகையை எதிர்நோக்கி இருந்தார். ஆனால் அவன் வரவில்லை. இதனால் கோபம் கொண்ட அவர் தன் வில்லை எடுத்து பிரம்மாஸ்திரத்தைத் தொடுத்தார். இதனால் பயந்து போன சமுத்திரராஜன் அவர் முன் தோன்றி, “தான் இயற்கையில் படைக்கப்பட்டதால் இயல்பாகவே தாண்டமுடியாதவன் என்றும் ஆனால் வானரர்களுடைய கடக்கும் விஷயத்தில் ஒரு வழியை ஏற்படச் செய்வேன் என்றும்” கூறினான்.

இப்படி தன் முன் தோன்றி கை கூப்பி நிற்கும் சமுத்திரராஜனைக் கண்டு ராமரின் கருணை உள்ளம் அவனை மன்னித்தது. ஆனால் அவர், “ஓ! சமுத்திரராஜனே! எனது வில்லில் தொடுத்த அம்பு வீணாகக் கூடாதே! அதற்கு இலக்கு ஒன்று வேண்டுமே” என்றார்.

“இதை வடக்கு நோக்கி விடுங்கள். அங்கு எனக்கு துருமகுல்பம் எனப் பெயர் பூண்ட பிரசித்தி பெற்ற புண்யஸ்தலம் ஒன்று இருக்கிறது. அங்கு சில பாவிகள் ஆபிரர்கள் என்பவர்களைத் தலைமையாய்க் கொண்டு எனது ஜலத்தைக் குடிக்கிறார்கள். அவர்கள் மீது உமது உத்தம பாணத்தை செலுத்துங்கள்” என்று சமுத்திர ராஜன் விண்ணப்பித்தான்.

(“This spell is ne’er invoked in vain

Where shall the magic shaft,  to spend

The fury of its might, descend?’

‘Shoot,’ Ocean cried, ‘thine arrow forth

With all its fury to the north’)

ராமரும் சமுத்திரராஜன் வேண்டுகோளின் படி வடக்கே பாணம் செலுத்த ஆபிரர்கள் அழிந்தனர். அத்தோடு மருகாந்தாரம் எனப் பெயர் பெற்ற அப்பகுதிக்கு எப்போதும் வற்றாத பாலை பசுக்களுக்கு ஏற்படுமாறும் ஏராளமான ஓஷதிகளையும் அப்பகுதி உடையதாக ஆகட்டும் எனவும் வரமளித்தார்.

(வால்மீகி ராமாயணம்,யுத்த காண்டம் 22ஆம் ஸர்க்கத்தில் முழு விவரத்தையும் காணலாம்)

இது எதைக் காட்டுகிறது? எப்படிப்பட்ட பாவம் செய்தவனும் கூட இறைவனைச் சரணாகதி அடைந்தவுடன் அவன் தண்டனையை அந்தப் பாவியினுடைய எதிரிகளின் மீது செலுத்தி அவனுக்கு அனுக்ரஹமே செய்கிறான் என்பதை அல்லவா காட்டுகிறது? இது தான் கடவுளின் சட்டம். அவனது தண்டனையும் நிறைவெற்றப்படுகிறது!

இதை நன்கு விளக்குவதற்காக பட்டார்ர்யா ஒரு வேடிக்கையான கதையைச் சொல்கிறார்.

ஒரு பெரிய பண்ணையார் இருந்தார். அவருக்குத் தலை வழுக்கை. ஒரு நாள் அறுவடை முடிந்து வந்து குவிந்திருந்த நெல்மணிகளை அளப்பதில் அவர் மிகவும் சுறுசுறுப்பாக ஈடுபட்டிருந்தார்.

அப்போது ஒரு பிச்சைக்காரன் அவர் அருகே வந்து சொன்னான் இப்படி:- “எவ்வளவு வேலை உங்களுக்கு? உங்கள் தலைமுடியைச் சீவி விடக் கூட உங்களுக்கு நேரமில்லையே!”

பண்ணையாருக்கு ஒரே குஷி! தனக்கு அவ்வளவு தலைமுடியா?!

பண்ணையார் : “உன்னை இங்கே அனுப்பியது யார்? உனக்கு என்ன வேண்டும்?”

பிச்சைக்காரன் : “யாருமில்லை. உங்களை சும்மா பார்த்துவிட்டுப் போகலாம் என்று தான் வந்தேன்!”

பண்ணையார் : அப்படியா? உனக்கு ஒரு சாக்கு நிறைய நெல் வேண்டுமா?”

ஒரு சாக்கை எடுத்து அதை நெல்மணிகளால் நிரப்பினார் பண்ணையார். அவனுக்குக் கொடுத்தார். அவன் தலையில் அதை அவரே தூக்கிக் கூட வைத்தார்.

தன்னைப் புகழ்ந்து பேசியதில் அவருக்குக் கொள்ளை மகிழ்ச்சி!

 பிச்சைக்காரன் தன் வழியே நடந்தான். வழியில் அவனைப் பார்த்த ஒருவன் “எங்கேயிருந்து உனக்கு ஒரு சாக்கு நெல் கிடைத்தது?” என்று வியப்புடன் கேட்டான்.

பிச்சைக்காரன் : “அது தான், அந்த வழுக்கைத் தலை பண்ணையார் கொடுத்தது”

அந்த வழிப்போக்கன் நேராகப் பண்ணையாரிடம் சென்றான். அந்தப் பிச்சைக்காரன் பண்ணையாரைக் குறித்து ஏளனமாகப் பேசி அவரை வழுக்கைத் தலையர் என்று கூறியதைக் கூறினான்.

வந்தது கோபம் பண்ணையாருக்கு. நேராக பிச்சைக்காரன் போன வழியில் ஓடிச் சென்று அவனை நெருங்கினார்.

பிச்சைக்காரன் அவர் ஓடி வருவதைப் பார்த்தவுடன் தூரத்திலிருந்தே கத்தினான்: :ஐயா! இப்படி ஓடி வரலாமா? தங்கள் தலை முடி இப்படி அலங்காரமாக நடனம் ஆடுகிறதே!”

பண்ணையாருக்கு கோபம் போன இடம் தெரியவில்லை.

“அப்பனே! நான் ஏன் ஓடி வருகிறேன் தெரியுமா? உன்னால் சுமக்க முடிந்தால் இன்னொரு மூட்டை நெல் தரலாம் என்று நினைத்தேன். அதைச் சொல்லத்தான் ஓடி வந்தேன்.”

புகழ் மொழிகளால் கோபம் நட்பாக மாறும் போது மனிதனுக்கு மனிதனே இப்படி மாறுகிறான் என்றால் இன்னும் எவ்வளவு அதிகம் கடவுள் மீது ஸ்தோத்திரம் செய்யும் போது மனிதனுக்கு அது நல்லனவற்றைக் கொடுக்கும்! சற்று எண்ணிப் பாருங்கள்!!

சமுத்திரராஜன் தன் மேல் இறைவன் கொண்ட கோபத்தை நட்பாக மாற்றியது சரணாகதியால் தானே!

உணர்வோம், உய்வோம்!

குறிப்பு : இது பகவத் விஷயம்  மூன்றாம் பாகம் பக்கம் 1171 வேங்கடம் III 3-6 விரிவுரையிலிருந்து தரப்பட்டிருக்கிறது. தலைப்பு எண் 41.

ஆங்கிலத்தில் இப்படிப் பல அபூர்வமான வைணவக் கருத்துக்களும் விரிவுரைகளும் உள்ள புத்தகத்தின் பெயர் : The Divine Wisdom of the Dravida Saints எழுதியவர் : அல்கொண்டவில்லி கோவிந்தாசார்யா (Alkondavilli Govindacharya). இது 1902ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்ட புத்தகம்.

262 பக்கங்கள் கொண்ட இந்த ஆங்கிலப் புத்தகத்தைப் படிக்க விரும்பும் அன்பர்கள் நமது தளத்தைத் தொடர்பு கொண்டு மின்னஞ்சல் மூலமாகப் பெறலாம்.

 tags — கடவுளின் கருணை

***