வேதங்களில் நாம் அறியாத விநோதக் கதைகள் !! (Post No.10,590)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 10,590

Date uploaded in London – –    23 JANUARY   2022         

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

அதர்வண வேதத்தில் (அ.வே) நாம் அறியாத கதைகள் ஆங்காங்கே பொதிந்துள்ளன. பல கதைகள் நமக்குத் தெரியாமலேயே அழிந்துவிட்டன. வேதங்கள் அவ்வளவு பழமையானவை. உலகிலேயே அதிக சமய இலக்கியம் இந்துக்களிடத்தில்தான் உள்ளது. கிரேக்கர்களும், தமிழர்களும், ரோமானியர்களும் எழுத்து என்பதை அறியாத கி.மு.1000-ம் ஆண்டிலேயே பிரமாண்டமான இலக்கியங்கள் சம்ஸ்க்ருதத்தில் தோன்றிவிட்டன. இதை மறுப்பார் எவருமில்லை. இரு வேறு கருத்துக்கு இடமே இல்லை . 20,000 வேத மந்திரங்கள் மற்றும் சங்கேத பாஷையில், மர்ம மொழியில் (CODED, ENIGMATIC) அமைந்த கதைகளும், விஷயங்களும் வேதத்தில் , பிராமண நூல்களில் வந்துவிட்டன. 20,000 வேத மந்திரங்களையும் எழுதாமல் வாய் மொழியாகவே காத்து வரும் உலக மஹா அத்புதம் இன்று வரை நீடிக்கிறது.

200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வெள்ளைக்காரர்கள் வேத ஆராய்ச்சியில் இறங்கியவுடன் இவை புஸ்தக வடிவில் இடம்பெற்றன. அதற்கு முன்னர் சாயனர் போன்றோர் சுமார் 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், எழுத்து வடிவில் உரைகளோடு , பாஷ்யங்களோடு, நமக்கு ஓலைச் சுவடிகளில் அளித்தனர்.

xxx

நடுங்கும் புறாக்கதை

அ .வே.யில் இருபது காண்டங்களுள்ளன. இருபதாவது காண்டத்தில் இனம்புரியாத மந்திரங்கள் உள்ளன. குண்டாப மந்திரங்கள் எனப்படும் அவைகளை யாகத்தில் பயன்படுத்தியதாக பின்னர் எழுந்த ஐதரேய பிராமணம் கூறுகிறது.

இதோ ஒரு மாதிரி:_

டாம் , டாம் ; இதோ வந்துட்டான் ! நாய்

புஷ், புஷ், ;போய்ட்டான்; கீழே விழுந்த  இலைகள் !

கரக் , கரக் !மிதித்து நசுக்கியாச்சு; பசுவின் குளம்பு !

இந்த தேவர்கள் தப்பான வழியில போய்ட்டாங்க ! அத்வர்யு ! விரைவில் வேலையை முடித்துவிடு

…………………………………

இப்படி 13 மந்திரங்கள். இவை எல்லாவற்றுக்கும் பொருள் உண்டு. நமக்குத் தெரியாது. வெள்ளைக்காரப் பயல்கள் இவை எல்லாம் ஒலி நயம் மிக்க பிதற்றல்கள் (ONOMOTOPEIC ) என்று எழுதிவைத்துவிட்டான். வேதத்தில் 60090 போன்ற எண்கள் வந்த இடம் எல்லாம் இவை கற்பனை சிறகடித்ததால் வந்த பொருளற்ற எண்கள்(FACY NUMBERS)  என்று எழுதி வைத்துவிட்டான். சாயனர் போன்றோர், நமக்கு 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்ததால் அவர்களுக்கும் பொருள் விளங்கவில்லை. நாம் இப்போது பேந்தப் பேந்த முழிக்கிறோம். ஆயினும் இவைகள் யாகத்தின்போது பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதை அறிகிறோம்.

இதில் ஒரு கதை வருகிறது : நடுங்கிய புறாக்கதை

துதி/ஸூக்தம்  723; அ .வே .காண்டம் 20 (ATHARVANA VEDA; BOOK 20; SUKTA 723)

மந்திரம் 12

“ஓ இந்திரா ! நீ சிறகு ஒடிந்த, நடு நடுங்கிய புறாவுக்கு நல்ல தானியத்தை அளித்தாய்.; ‘பிலு’வையும் அளித்தாய்; அதற்குத் தாகம் எடுத்தபோது தண்ணீரையும் கொடுத்து உதவினாய்”   —

என்று ஒரு ரிஷி படுகிறார்.

இந்தக் கதை எதிலும் இல்லை. அதாவது கால வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டுவிட்டது. ஆயினும் முதலில் உள்ள டஷ் புஷ் , கரக் , முறுக் மந்திரங்களுக்கு சாயனர் போன்ற பாஷ்யக்காரர்கள்  விளக்கம் தருகின்றனர்.

முதலில் புறாக்கதையைப் பார்ப்போம்; சிபிச் சக்ரவர்த்தி புறாக்கதை  எல்லோருக்கும் தெரியும்; சோழர்கள் தாங்கள் வடமேற்கு இந்தியாவில் ஆட்சி புரிந்த சிபி என்னும் மாமன்னனின் வழிவந்தவர்கள் என்று சங்க இலக்கியம், மற்றும் சிலப்பதிகாரத்தில் தம்பட்டம் அடிக்கின்றனர். கழுகு வடிவில் இந்திரன் வந்தான்;புறவு வடிவில் அக்கினி வந்தான். கழுகு , அது எனது உணவு; தடுக்காதே சிபியே என்றது.சிபி, புறவுக்காக பரிந்து பேசி, கழுகுக்கு தன் சதையையே அளித்தான் என்பது கதை . இது மேற்கூறிய மந்திரத்துக்குப் பொருத்தமாக இல்லை.

XXXX

இரண்டாவது புறாக்கதை

மாபாரதம் , புராணம், புறநானூற்றில் சிபி கதை உளது. அதற்கு முன்னர் ராமாயணத்தில் வேறு ஒரு புறவின் கதை உளது. முன்னரே இந்த ‘பிளாக்’கில் உளது. சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

ஒரு காட்டில் இரண்டு புறாக்கள்; இணை பிரியாத ஜோடிகள்; அன்பே ! ஆருயிரே ! என்று கொஞ்சிக் குலவும் அந்யோன்யம் ; ஆண் புறா இரை தேடச் சென்றது . பக்கத்துக் கிராம வேடன் வந்து வலை விரித்தான் ; மரத்தின் மீதுள்ள பெண் புறா தவறி விழுந்து வலையில் அகப்பட்டது ; அப்போது வேடன் அங்கு இல்லை. காட்டிற்குள் சென்ற வேடன் கடும் புயல் மழையில் சிக்கித்தவித்தான் ; இருள் சூழ்ந்தது. ஒரு வழியாக மரத்துக்கு அடியில் வந்து, ‘வன தேவதையே! என்னைக் காப்பாற்று’ என்று கதறினான். இதைக் கேட்ட பெண் புறா , அடடா , அதிதியாக வந்த விருந்தாளியை நாம் காப்பாற்ற வேண்டும் ; விருந்தோம்பல் என்னும் பண்பு நம்முடையது என்று கருதியது.

அதே நேரத்தில் ஆண்புறாவும் கூட்டுக்குத் திரும்பியது; அன்பு மனைவி அங்கே இல்லாமல் கீழே வலையில் அகப்படத்தைக் கண்டு கண்ணீர் விட்டது. ஆனால் பெண்புறாவோ என்னைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் வந்த அதிதியை, விருந்தாளியான வேடனை உபசரி என்றது . ஆண் புறாவும் பழம் , கிழங்கு, தனியங்களைக் கொடுத்து வேடனை உபசரித்தது. அவனோ தினமும் மாமிச உணவில் மிதப்பவன். இதை உணர்ந்த ஆண் புறா அருகிலுள்ள கிராமத்துக்குச் சென்று சுள்ளிக் கட்டைகளைக் கொண்டு வந்து தீ மூட்டியது; ‘என்னை உண்டு பசி ஆறு’ என்று சொல்லி உயிர்த் தியாகம் செய்தது; இதைப் பார்த்த பெண் புறாவும் உயிர்விட்டது. புறாக்களின் உயிர்த் தியாகத்தைக் கண்டு மெய் சிலிர்த்த வேடன் இனி எந்த உயிரையும் கொல்வதில்லை என்று திட விரதம் பூண்டான்.

இந்தப் புறவின் கதை நாடு எங்கிலும் தெரிந்த கதை போலும். ஏனெனில் ராமபிரான் வால்மீகி ராமாயணத்தில் சரணாகதி தத்துவத்தை விளக்க இதை கோடி காட்டுகிறான்; கதை முழுவதையும் சொல்லவில்லை. சுக்ரீவன் , அனுமன் போன்றோர் , அண்ணனைக் கவிழ்த்துவிட்டு ஓடிவந்த விபீஷணனுக்கு அடைக்கலம் தரக்கூடாது என்று வாதிடுகின்றனர்; கருணைக் கடலான ராமனோ, சரணாகதி அடைந்த அகதிகளைக் காப்பது இந்து தர்மம்- சனாதன தர்மம் என்று சொல்லி விபீஷணனை ஏற்கும்போது வேடனுக்காக உயிர்த் தியாகம் செய்த புறாக்களின் கதைதான் உங்களுக்குத் தெரியுமே என்று சொல்கிறான்; பாரதம் முழுதும் பிரசித்தமான இக்கதையை வால்மீகி கோடி காட்டிவிட்டுப் போய்விடுகிறார். பிற்கால வியாக்கியனகார்கள் நமக்கு கதை சொல்கின்றனர்.

ஆயினும் இந்தக் கதையும் ‘நடுங்கும் புறாவுக்கு இந்திரன் பிலு கொடுத்தத்தை’ச் சொல்லவில்லை. ஆக அந்தக் கதையை சுவடுகள் இன்றி காலம் அழித்துவிட்டது.

கட்டுரையின் இரண்டாம் பகுதியில் வேறு சில கதைகளைக் காண்போம் . பிலு என்றால் என்ன? ஏன் ‘டஷ் புஷ் கரக் முறுக்’ மந்திரம் வந்தது என்பதைக் காண்போம்.

To be continued ……………………………………………….

TAGS- புறாக்கதை, புறா, அதர்வண வேத, கதைகள்

சாப்பாட்டு ராமன் கதைகள் (Post No.4976)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 4 May 2018

 

Time uploaded in London – 5-56 am (British Summer Time)

 

Post No. 4976

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

புகழ் பெற்ற ஆபரா பாடகி (Opera singer) மேடம் எமெஸ்டின் ஷூமான் ஹைங்க், நியூயார்க்கில் ஒரு உணவு விடுதியில் உட்காந்திருந்தார். அது மெட்ரோ பாலிடன் ஆபரா மண்டபம் (Metropolitan Opera House) அருகில் இருந்தது. அவருக்கு முன்னால் ஒரு பிளேட்டில் பெரிய மாமிசத் துண்டு இருந்தது.

அந்த நேரத்தில் புகழ் பெற்ற ஆண் பாடகர் என்ரிகோ கருஸோ  (Enrico Caruso) அங்கே வந்து சேர்ந்தார். இந்தப் பெண்மணியின் தட்டில் பெரிய மாமிசத் துண்டு இருந்ததைப் பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டார். உடனே மனம் திறந்து பேசியும் விட்டார்.

நீங்கள் தனியாக சாப்பிடப் போகிறீர்களா? (You are not going to eat that alone?) என்று கிண்டலாக கேட்டார்.

 

அவர் உடனே சொன்னார்,

இல்லை, இல்லை, உருளைக் கிழங்குக் கறிக்கும் ஆர்டர் கொடுத்துள்ளேன்; அத்துடன்தான் சாப்பிடுவேன்!

 

(என்ரிகோ கேட்டது, வேறு யாராவது வரப்போகிறார்களா என்ற தொனியில்;  இது அந்த அம்மையாருக்கும் புரிந்தது. ஆயினும் தன் விஷயத்தில் வேறு ஒருவர் தலையிடுவதை விரும்பாத அவர் கிண்டலாக, இப்படி மூக்கை உடைக்கும் பதிலைத் தந்தார்)

xxxxxxxxxxxx

ஸ்பூன், போஃர்க், கரண்டி சாப்பிடாதீர்கள்!!!

பிரிட்டனில் வாழ்ந்த புகழ் பெற்ற டாக்டர்களில் ஒருவர் ரிச்சர்ட் ஜெப். அவர மூக்குப் பிடிக்க சாப்பிடும் நல்ல சாப்பாட்டு ராமன்; அவருக்கு யாராவது என்ன சாப்பிடுவது? என்று கேட்டால் பிடிக்காது.

 

வரும் நோயாளி ஒவ்வொருவரும் வழக்கமாகக் கேட்கும் கேள்வி:

 

டாக்டர் ஸார், நான் என்ன சாப்பிடலாம்? என்ன சாப்பிடக்கூடாது? என்று கேட்பர்.

அவர் சிரிக்காமல் அழாமல் மிகவும் ஸீரிஸாகப் பதில் கொடுப்பார்:

ஸ்பூன், போஃர்க், கரண்டி எதையும் சாப்பிட்டு விடாதீர்கள்; வயிற்றுக்கு மிகவும் கெடுதி; ஜீரணமும் ஆகாது; வாயு வேறு வரும்’ என்பார்.

ஏண்டா கேட்டோ,ம் என்று நினைத்துக் கொண்டு நோயாளிகள் ஓடி விடுவர்.

xxxxxxxxxxxxxxxx

மெல்பா டோஸ்ட்

விபத்துகளே ( தவறுகளே ) புதிய கண்டுபிடிப்புகளை உருவாக்குகின்றன (Great Inventions are the products of Accidents) என்று ஆங்கிலத்தில் ஒரு பொன்மொழி உண்டு. மெல்பா டோஸ்ட் (Melba Toast) என்பது உருவான கதை இதோ!

 

லண்டனில் புகழ்பெற்ற ஹோட்டல் ஸவாய் (Savoy) ஹோட்டல். ஸவாய் ஹோட்டல் மிகவும் பிரஸித்தமானது; அதி பயங்கர விலை!

அதில் பிரபல ஆபரா பாடகி நெல்லி மெல்பா (Nellie Melba) தங்கி இருந்தார். அப்போது தலைமைச் சமையல்காரர் பிரான்ஸைச் சேர்ந்த எஸ்கோப்பியே.

நெல்லி மெல்பா மிக ஸீரியஸாக பத்தியம் இருந்தார்; எடை குறைய வேண்டும் என்பதற்காக ரொட்டித் துண்டு மட்டுமே (டோஸ்ட்) சாப்பிட்டு வந்தார்.

ஒரு நாள் மாஸ்டர், வேறு ஏதோ வேலையில் இருந்ததால் வேறு ஒருவர் டோஸ்ட் செய்து கொண்டு போனார். அது காய்ந்து போன கருவாடு போலக் காட்சி தந்தது. அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்த   ஹோட்டல் தலைவர் (Ritz) ரிட்ஸ் பதறிப்போனார். மன்னிப்புக் கேட்க ஓடி வந்தார். அவர் வாயைத் திறப்பதற்கு முன்னால், நெல்லி மெல்பா,

“என்ன அருமையான, சுவையான டோஸ்ட்; என் வாழ்நாளில் இப்படி ஒரு சுவையான டோஸ்ட் சாப்பிட்டதே இல்லை. எஸ்கோப்பியே மிகவும் திறமையான சமையல்கார என்றார். ரிட்ஸ் சத்தம் போடாமல் திரும்பி வந்தார்.

அது முதல் மெல்பா டோஸ்ட் என்ற பெயரில் எல்லோரும் , அதே போலச் செய்து விற்கத் துவங்கி விட்டனர்.

 

xxxxx SUBHAM xxxxx

 

பிராமணங்களில் உள்ள சுவையான கதைகள் (Post No.4347)

Written by London Swaminathan

 

Date: 29 October 2017

 

Time uploaded in London- 6-51 am

 

 

Post No. 4347

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

வேத கால இலக்கியத்தில் நான்கு பகுதிகள் உண்டு. சம்ஹிதை எனப்படும் துதிகள், தோத்திரங்கள் அடங்கியது முதல் பகுதி. இரண்டாவது பிராமணங்கள்; மூன்றாவது ஆரண்யகங்கள்; நாலாவது உபநிஷதங்கள். பொதுவாக கர்ம காண்டம், ஞான காண்டம் என்றும் பிரித்துப் பேசுவர்.

 

இந்த இலக்கியம் தோன்றிய பின்னரே உலகில் கிரேக்கம், லத்தீன், தமிழ் மொழி இலக்கியங்கள் தோன்றின. எபிரேய (ஹீப்ரூ) மொழியில் பைபிளின் சில பகுதிகள், சீன மொழியில் சில துண்டு இலக்கியங்கள் மட்டுமே அப்போது இருந்தன. மற்ற பழைய மொழிகள் இன்று வழக்கில் இல்லை.

 

பிராமணங்களிலும், வேத சம்ஹிதைகளிலும் மறை பொருளில்– ரஹசிய பாஷையில் — கவி மழை பொழிவர்- அல்லது உரையாற்றுவர்- இது புரியாத வெள்ளைத்தோல் அரை வேக்காடுகள் இதை சிறு ‘பிள்ளைத் தனமான பேச்சு’, ‘அபத்தம்’ என்றெல்லாம் எழுதிவைத்தனர். ஏனெனில் மாக்ஸ்முல்லர்களும், கால்டுவெல்களும் இந்து சமயத்தைக் குறைகூற இவைகளைக் கற்றனரேயன்றி புகழ்பாட அல்ல. மேலும் நாங்கள் வெளிநாட்டிலுருந்து இன்று வந்தோம்; ஆரியர்களும், திராவிடர்களும் வெளிநாட்டிலிருந்து அன்று வந்தனர் என்று சொல்லி, அவர்கள் ஆக்ரமிப்புக்கு நியாயம் கற்பித்தனர். ஆனால் இப்போதைய ஆராய்ச்சிகள் சிந்து சமவெளி நாகரீகத்துக்கு முன்னதாகவே சரஸ்வதி நதிக்கரை நாகரீகம் இருந்ததையும் அவர்கள் நாகரீகத்தின் உச்ச நிலையில் இருந்ததையும் காட்டுகின்றன.

 

பிராமணங்கள் என்ற சொல் மிகவும் குழப்பத்தை விளைவிக்கும் சொல். குறிப்பாக இதை ஆங்கிலத்தில் எழுதும் போது ‘பிரம்மா’ என்னும் கடவுளா, ‘பிரம்மன்’ எனப்படும் இறைவன் என்ற பொதுவான சொல்லா, பிராமணங்கள் எனப்படும் வேதப் பகுதியா அல்லது பிராமணர்கள் எனப்படும் ஜாதியா என்று 4 விதக் குழப்பம் வரும். நாம் இங்கே சொல்ல வருவது வேத கால இலக்கியமான பிராமணங்கள் எனப்படும் பகுதியே..

“ஐயா, எனக்கு இதெல்லாம் புரியாது; மேலும் சம்ஸ்கிருதமும் தெரியாது; அது மட்டுமல்ல; சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ள பழங்கால இலக்கியம், உலகத்திலுள்ள எல்லா பழைய இலக்கியங்களையும் சேர்த்து வைத்தாலும் அதை விடப் பெரியது; ஆகையால் நீங்கள் சொல்லுவது உண்மை என்று நான் எப்படி அறிவது? என்று கேட்பீர்களானால், நான் ஒன்று மட்டும் சொல்லுவேன். இதிலுள்ள விசயங்களின் அட்டவணையை மட்டும் பாருங்கள்; உலகிலேயே மிகப் பெரிய எண்கள், மொழி ஆராய்ச்சி, 27 நட்சத்திரங்களின் பட்டியல், வானத்தில் கிருத்திகா ரோஹிணி முதலிய நட்சத்திரங்களின் நிலைகள், பருவ காலங்கள், மனிதனின் ஆயுள் 100 ஆண்டுகள்—- என்று பெரிய பட்டியல் வரும் இதிலுள்ள மலைகள், காடுகள், ஆறுகள், நிலப்பரப்புகள், மன்னர்களின், ரிஷிகளின் பெயர்கள் முதலியவற் றை எடுத்தால் இன்னும் புரியும்; மன்னரின் பட்டாபிஷேகத்துக்கு 17 வகை நீர் வேண்டும் என்று பேசும்; இவை எல்லாம் சிறுபிள்ளத் தனமானவையா? அல்ல, அல்லவே அல்ல. அக்னிக்கு 7, பிரஜாபதிக்கு 17, இந்திரனுக்கு 100 என்று மர்மமான எண்களையும் கொடுக்கும். ரிக் வேதத்தின் கவிஞர்களின் பெயர்களே 450 பேர்! உலகில் இது போல எங்கும் காண முடியாது. தமிழில் சங்க காலத்தில் 450 புலவர் பட்டியலைப் பார்க்க, நாம் வேதங்கள் தோன்றியதற்குப் பின்னர் சில ஆயிரம் ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டியிருந்தது. ஆக வேத கால நாகரீகம் உயர்ந்த நிலயில் இருந்தது என்பதும், அவர்கள் உலகம் முழுதும் ஆரியத்தை (பண்பாட்டினை) பரப்பினர் என்பதும் வெள்ளிடை மலையென விளங்கும்.

 

ரிக் வேதத்தில் நான்கு ஜாதிகளும் தொழில் அடிப்படையிலான சொற்கள் என்றும் (10-90) அவர்கள் இறைவனின் அங்கங்கள் என்றும் துதி உள்ளது ஆனால் வெள்ளைக்கார பாதிரிகளும், திராவிட அசிங்கங்களும் சூத்திரர் என்பவர் திராவிடர் என்று பொய்யுரை உரைத்தனர். அசுரர்களும் தேவர்களும் ஒரு தாய் வயிற்றுப் பிள்ளைகள் என்று பிராமண நூல்கள் பகர்கின்றன. ஆனால் வெள்ளைத் தோல்களும் மார்கஸீய வாந்திகளும் நேர்மாறாக பொய்யுரை பகன்றனர். நிற்க. ஓரிரு கதைகளைப் பார்ப்போம்.

பிராமண நூல்களில் பெரியது சதபத பிராமணம்; அதில் வரும் செய்தி:

“மனம் என்பது ஒரு பெரிய சமுத்திரம்;  அந்தப் பெருங்கடலில் இருந்து தேவர்கள், வாக்கு (சொல்) என்னும் மண்வெட்டியைக் கொண்டு, மூன்று வேதங்களைத் தோண்டி எடுத்தனர். ஆகையால்தான் இந்தத் துதியை இங்கே சொல்கிறோம் (7-5-2-52)

 

இது சிறுபிள்ளைகளுக்கும் புரியும் உவமை; சொல்லினால் ஆனது வேதம்; அதுவும் தேவர்களால் அகழ்ந்தெடுக்கப்பட்டது. அதாவது அவர்கள் மனதை ஒருமுகப்படுத்திய போது வானில் மிதந்த உண்மைகளைக் கேட்டனர். அதை நமக்கும் மொழிந்தனர்.

 

நல்லோரிடையே ஒற்றுமை வேண்டும் என்ற ஒரு கதை சதபத பிராமணத்திலும்,  ஐதரேய பிராமணத்திலும் உளது.

தேவர்களும் அசுரகளும் போட்டி போட்டனர்; தேவர்களுக்குள் போட்டி, பொறாமை மிகுந்திருந்தது. யார் பெரியவர்? நீயா நானா? என்று நினைத்ததால் தனித்தனி கூட்டணி அமைத்தனர்; அதுவும் ஐந்து கூட்டணிகள்! அக்னி தேவன் வசுக்களுடன் சென்றான்; சோம தேவன் ருத்ரர்களுடன் சென்றான்; இந்திரன் மருத்துகளுடன் போனான்; வருணன் ஆதித்யர்களுடன் சேர்ந்தான்; பிருஹஸ்பதியோ, விஸ்வே தேவர்களுடன் கூட்டணி போட்டான். பின்னர் அவர்கள் மனதில் ஒரு சிந்தனை மலர்ந்தது. அசுரர்கள் நம்மை வீழ்த்திவிடுவர்.

ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வு; நம்மில் ஒற்றுமை நீங்கில் அனைவர்க்கும் தாழ்வு– என்று கருதி நாம் எல்லோரும் ஒரே அமைப்பாக (ஓருடல்) இணைவோம் என்றனர். மாபெரும் கூட்டணி!!

நம்மில் யாராவது ஒருவர் மற்றொருவரை எதிர்த்தால் அவர், இந்த அமைப்பிலிருந்து வெளியே தள்ளப்படுவார். நாம் இன்று ஒரு சத்தியப் பிரமாணத்தால் (உறுதிமொழி) கட்டப்பட்டுள்ளோம்; யாராவது இதை மீறினால்– இந்த ஒரே உடலைக் காயப்படுத்தினால், அவருக்கு அழிவு வரும்! எந்த மனிதன் இந்த ஓருடல் உடன்படிக்கையில் சேருகிறானோ அவன் வெற்றி பெறுவான்; எதிரிகளை ஒழிப்பான்.”

 

இந்த உடன்படிக்கைக்கு “தானனப்த்ரம்” என்று பிராமணங்கள் பெயர் கொடுத்துள்ளன; இதன் பொருள் “ஓர் உடல் (இணைந்த உடல்)”.

இன்றைய அரசியல் கட்சி ஒப்பந்தங்கள், ‘நாட்டோ’ போன்ற ராணுவக் கூட்டு ஒப்பந்தங்களிலும் இதே வாசகங்களைக் காணலாம். வெள்ளைக்காரர்கள் — கொள்ளைக்காரர்கள் — கணக்குப்படியே இந்த பிராமணங்கள் கி.மு 1000ல் தோன்றின. நமது கணக்குப் படியோ அதற்கும் பல ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் தோன்றின. எது எப்படியாகிலும் இதை ‘சிறுபிள்ளைத் தனமான’ இலக்கியம் என்று சொல்லும் கால்டுவெல்களையும் மாக்ஸ்முல்லர்களையும் மெகாலேக்களையும் ‘அடு மடையர்கள்’, ‘மடத் தடியர்கள்’ என்று சொல்லுவது பொருத்தம்தானே?

மன்னர்களின் பட்டாபிஷேகத்துக்கு 17 வகை நீர் நிலைகளில் இருந்து தண்ணீர் கொண்டுவர வேண்டும் என்று சதபத பிராமணத்தில் ஒரு நீண்ட பட்டியல் உள்ளது. மன்னன் பிரஜாபதி (பிரம்மா); பிரஜாபதிக்கும் எண் 17; ஆகையால் 17 வகை நீர், மன்னனை அபிஷேகம் செய்யத் தேவை; அப்படிச் செய்தால் 17 வகை சக்தி அவன் உடலில் ஏறும் என்றும் பிராமணம் (for more details, please see my English version of this article) சொல்லும்.

 

இந்துக்கள் மத்திய ஆசியாவில் இருந்தும், ஐரோப்பாவில் இருந்தும் வந்து குடி ஏறியதாகப் பிதற்றும் பேதைகளுக்கு அறிவிலிகளுக்குச் சரியான பாடம் கற்பிப்பது வேத கால இலக்கியம்; இறப்பு முதல் பிறப்பு வரை சமயச் சடங்குகளில் தண்ணீரைப் பயன்படுத்துவது இந்துக்கள் மட்டுமே; ரிக் வேதத்தில் தண்ணீரைப் போற்றி  வரும் மந்திரங்களைப் பிராமணர்கள் இன்றும் தினசரி சந்தியாவந்தனத்தில் சொல்லுகின்றனர். தண்ணீரைக் கொது சந்தியா வந்தனம் செய்கின்றனர். ஆகையால் இவை எல்லாம் கால்டுவெல்கள், மாக்ஸ்முல்லர்கள் தலையில் விழும் இடிகள் என்று சொன்னால் அதை மறுப்பாரிலை!!!

TAGS:–பிராமணங்கள், கதைகள், சதபத, ஐதரேய, ஒற்றுமை, கூட்டணி

— சுபம், சுபம் —

2 கதைகள்! ஐயர் கதையும் குரங்கு கதையும்!!(Post No.3835)

Written by London swaminathan

 

Date: 20 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 21-55

 

Post No. 3835

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com 

 

 

சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைப்பதில் தமிழனுக்கு நிகர் தமிழனே! தமிழ் வேதமாகிய திருக்குறள் இதற்கு நல்லதோர் எடுத்துக்காட்டு. இதே போல நாலு வரிப் பாடல்களிலும் – வெண்பாக்களிலும்- அரிய பெரிய கருத்துகளைக் காணலாம். நீதி வெண்பா என்றதோர் நூலை எழுதியவர் பெயர் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் நல்ல கருத்துகள் அதில் இடம்பெற்றுள்ளன.

 

நல்ல நண்பர்களுக்கும் கெட்ட நண்பர்களுக்கும் வேறுபாடு என்ன? அவர்களால் என்ன நேரிடும் என்ற கருத்தை விளக்க இரண்டு கதைகள் உள்ளன. நான்கு வரிகளேயுள்ள ஒரு வெண்பாவில் அந்த இரண்டு கதைகளையும் புகுத்திவிட்டார் இந்த நூலை யாத்த ஆசிரியர்.

அறிவன் பகையேனும் அன்புசேர் நட்பாம்

சிறுவன் பகையாம் செறிந்த- அறிவுடைய

வென்றி வனசரன்றான் வேதியனைக் கத்தான் முன்

கொன்றதொரு வேந்தைக் குரங்கு

–நீதிவெண்பா

 

பொருள்:-

முன்னொரு காலத்தில் நல்லறிவு படைத்த வேடன் (வனசரன்) ஒருவன், வேதியனை (பிராமணனைக்) காப்பாற்றினான். குரங்கு ஒரு அரசனைக் கொன்றது. அறிவுடைய ஒருவன் பகைவனானாலும் அன்போடு கூடிய நண்பனாகிவிடுவான். அறிவில்லாதவன் (சிறுவன்) நண்பனாக இருந்தாலும் பகைவனாக ஆய்விடுவான்.

 

பிராமணன் கதை

ஒரு வேதியனுக்கு அரசன் மாணிக்கக் கல்லைப் பரிசாகக் கொடுத்தான். அவரோ நெடுந்தொலைவு செல்ல வேண்டி இருந்தது. காட்டு வழியாக தனது சொந்த கிராமத்திற்குப் போக வேண்டி இருந்ததால் இதை இப்பொழுது விழுங்கி விடுவோம். ஊருக்குப் போய் வாந்தி எடுக்கும் மருந்தைச் சாப்பிட்டு, வெளியே எடுத்துவிடலாம் என்று எண்ணி அதை வாய்க்குள் போட்டு விழுங்கி விட்டார். இதை மரத்தின் மீதிருந்த ஒரு வேடன் பார்த்துவிட்டான். உடனே அந்தப் பிராமணனைப் பின்பற்றி நடந்து போய், நடுக்காட்டுக்கு வந்தவுடன் பிராமணனை மிரட்டி ரத்தினக் கல்லைக் கேட்டான். அந்தப் பிராமணனோ தன்னிடம் ரத்தினக் கல் எதுவும் இல்லை என்று சாதித்தான். இருவரும் மாணிக்கக் கல் பற்றி பேசியதை ஒரு வழிப்பறிக்கும்பல் கேட்டுவிட்டது

 

வேடனையும், வேதியனையும் தடுத்து நிறுத்தி மாணிக்கக் கல் எங்கே? என்று கேட்டனர். அவர்கள் தங்களிடம் இல்லை என்று சாதித்தனர். “ஓஹோ, அப்படியா இருவர் வயதையும் கீறிப் பார்த்துவிடுவோம் என்று பெரிய பட்டாக் கத்தியை உருவினர். உடனே அறிவும் அன்பும் மிக்க அந்த வேடன், ஐயோ பாவம்; அந்த மாணிக்கக்கல் உண்மையில் அந்த வேதியனுடையது. அதைப் பெற நான் முயற்சி செய்தது தவறு என்று ஒரு யோஜனை செய்தான்.

 

அந்த வழிப்பறிக் கும்பலை அணுகி, “ஐயன்மீர்! நாங்கள் நீண்ட கால நண்பர்கள் –ஆதலால் விளையாட்டாக மாணிக்கக் கல் பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தோம். உங்களுக்கு இன்னும் சந்தேகம் இருந்தால் இதோ என் வயிற்றைக் கிழித்துப் பாருங்கள்; இருந்தால் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்; இல்லை என்றால் என் வாக்கை நம்பி அந்த  நண்பனையாவது போக விடுங்கள் என்றான். இப்படிச் சொன்ன மாத்திரத்தில் கத்தியை வைத்து வேடன் வயிற்றைக் கீறினர் வழிப்பறிக் கும்பல். ஒன்றும் காணததால் அந்தப் பிராமணனை விட்டுவிட்டனர். அந்த அறிவுள்ள வேடனின் உயிர்த் தியாகத்தை மெச்சியவாறே பிராமணனும் வழிநடைப் பயணத்தைத் தொடர்ந்தான். நல்ல அறிவுள்ளவர்களருகில் இருந்தால் நன்மை கிட்டும்

 

குரங்கு கதை

ஒரு அரசன் ஒரு குரங்கை தனது பிள்ளைபோல வளர்த்து வந்தான். அதுவும் அரசன் என்ன செய்யச் சொன்னாலும் செய்துவிடும். ஒருமுறை அரசன் காட்டுக்கு வேட்டையாடச் சென்றான். மிகவு களைப்பாக  இருந்ததால் ஒரு மரத்தடியில் தூங்கச் சென்றான் அப்போது காவலுக்காக குரங்கின் கையில்  கத்தியைக் கொடுத்துவிட்டுத் தூங்கினான்.

 

அந்த நேரத்தில் அரசன் மீது ஒரு ஈ வந்து உட்கார்ந்தது. அரசனைக் காவல் காத்த குரங்குக்கு ஒரே கோபம். அரசன் வயிற்றில் உட்கார்ந்த ஈயை விரட்ட கத்தியால் ஓங்கி ஒரு போடு போட்டது. ஈ பறந்தோடிப் போனது; அரசனின் வயிறு இரண்டு துண்டு ஆனது. அறிவற்றவரை நண்பனாக வைத்திருந்தால் நாம் வம்பில் மாட்டிக்கொள்வோம்

 

சுபம்–