பிரிட்டனின் பேய்க்கதை மன்னன் எம்.ஆர். ஜேம்ஸ் (Post No.9939)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 9939

Date uploaded in London – 5 AUGUST  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

பேய்க் கதைகள் (GHOST STORIES) , பயமுறுத்தும் ஆவிகள், துரத்தியடிக்கும் பிசாசுகள் பற்றி எழுதிப் புகழ்பெற்றவர்  பிரிட்டனின் அதி பயங்கர எழுத்தாளர் எம். ஆர். ஜேம்ஸ் M R JAMES . கல்யாணம் செய்துகொள்ளாமல் பிரம்மச்சாரியாகவே இறந்தார். பெண்களையும் பேய் என்று நினைத்தாரோ!?!?

அவர் எழுதிய கதைகளைப் படித்தால், யாரும்  அந்தப் பேய்களை  மறக்க முடியாது.

மாண்டேகு ரோட்ஸ் ஜேம்ஸ் MONTAGUE RHODES JAMES , ஒரு கிறிஸ்தவ மதப் பிரசராகரின் மகன். அவர் அரச வம்சத்தினரும் பணக்கார்களும் கல்வி பயிலும் ஈடனில் ETON COLLEGE பயின்றார்.அங்கே ஐரிஷ் பேய்க்கதை எழுத்தாளர் ஷெரிடன் லே பானு SHERIDAN LE FANU எழுதிய பேய்கள் பற்றிய கதைகளை விரும்பிப் படித்தார். வாழ்நாள் முழுதும் அவரை மறக்காமல் பாராட்டியும் வந்தார். கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் வரலாற்றுப் படம் கற்றார். பழங்கால சுவடிகள் (ANCIENT MANUSCRIPTS), தஸ்தாவேஜுகளைப் படிப்பதில் தேர்ச்சியும் பெற்றார்.

கேம்பிரிட்ஜ்  நகரில் ஒரு கல்லூரிக்கும், ஈடன் கல்வி நிறுவனத்துக்கும் தலைமைப் பொறுப்பேற்று பணியாற்றினார்.ஆண்கள் சகவாசத்திலேயே வாழ்ந்த அவர் திருமணம் செய்துகொள்ளவே இல்லை.

பழகுதற்கு இனியர் ஆயினும் ஒரு பயங்கொள்ளி. இரவு நேரத்தில் பயங்கரக் கனவுகள் வருவது அவருக்கு சர்வ சாதாரண நிகழ்வு. சின்னப்பையனாக இருக்கும்போது பஞ்ச் அன்ட் ஜூடி PUNH AND JUDY  பொம்மலாட்ட வடிவங்களை அட்டையில் வெட்டித் தயாரித்து விளையாடுவார். இதில் ஒன்றை பேய் GHOST என்று சொல்லி விளையாடுவார் . இது அவர் வாழ்நாள் முழுதும் சொப்பனங்களிலும் கதைகளிலும் கதாநாயகன் ஆகிவிட்டது.

குடும்பத்தினருக்கும் நண்பர்களுக்கும் ஒவ்வொரு கிறிஸ்துமஸ் விடுமுறைக்  காலத்திலும் ஒரு பேய், பிசாசுக் கதையை சொல்லுவது வழக்கம். இதை அவரே எழுதி உரத்த குரலில் படித்து நண்பர்ளை மகிழ்விப்பார் ; பயமுறுத்துவார் .ஒரு நடுத்தர வயது வரலாற்று அறிஞர் ஒரு வரலாற்றுப் புதியலைக் கண்டுபிடித்து தோண்டி எடுப்பதாகவும் அதில் ஒரு வரலாற்று கலைப்பொருளுடன் தொடர்புடைய பேயும் தோன்றுவதாகவும் அவர் கதைகளில் வரும். அந்தப் பேயை அதி பயங்கர உருவமாகக் காட்டி வருணிப்பார் . அதுமட்டுமல்ல. அது தோன்றும் நள்ளிரவு வேளை வருணனை, கேட்போரை புல்லரிக்கச் செய்யும்.

42 வயதில் அவர் முதல் பிசாசுக் கதைத் தொகுப்பை புஸ்தகமாக வெளியிட்டார். அது முதல் இவர் நன்றாக ‘கதை அடிப்பவர்’ என்பது எல்லோருக்கும் தெரிந்தது. இவர் அடித்த கதைகளில் ஒன்று:- ஒரு அறிஞர் பேய்களைப் பற்றிய சில காகிதங்கள், சுவடிகளைக் கண்டுபிடிக்கிறார். அதில் விசில்/ ஊதல்  பேய் சொல்கிறது. எப்போதாவது நீ விசில் அடித்தால் நான் வந்துவிடுவேன் என்று. கண்டுபிடித்த வரலாற்று அறிஞர் விசில் அடிக்கிறார். அவ்வளவுதான்! ஒரு பயங்கர ஆவி தோன்றி அவரைத் துரத்தித் துரத்தி அடிக்கிறது . முடிவு என்ன ஆயிற்று – வெள்ளித் திரையில் காண்க!!! அல்லது புஸ்தகத்தில் கடைசி பக்கங்களில் காண்க!!!.

பிறந்த தேதி – ஆகஸ்ட் 1, 1862

இறந்த தேதி – ஜூன் 12, 1936

வாழ்ந்த ஆண்டுகள் – 73

ஜேம்ஸ் எழுதிய கதைப் புஸ்தகங்கள் –

1904- GHOST STORIES OF AN ANTIQUARY

1911- MORE GHOST STORIES OF AN ANTIQUARY

1919- A THIN GHOST AND OTHERS

1922-  THE FIVE JARS

1922- MEDEVAL GHOST STORIES

1926 – A WARNING TO THE CURIOUS

1931- COLLECTED GHOST STORIES

அவர் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகத்தின் துணை வேந்தராகவும்  இருந்தார்; பல வரலாற்று நூல்களை எழுதினார். சுவடிகளின் அட்டவணை / கேட்டலாக் நூல்களை தொகுத்தார் . அவர் காலத்தில் அருங்காட்சியக ங்களுக்கு அரிய ஓவியங்களையும் கலைப் பொருட்களையும், சுவடிகளையும் சேகரித்துக் கொடுத்தார்.

ஜேம்ஸின் கதைகள் டெலிவிஷன் தொடராகவும், பிபிசி வானொலி ஒலி பரப்புகளாகவும் வந்தன.

–SUBHAM–

TAGS- பேய்க் கதைகள், எம்.ஆர்.ஜேம்ஸ், ஆவிகள், பிசாசுகள் , கதை, M R JAMES

பரதநாட்டியம் பூமிக்கு வந்த கதை ! (Post No.9930)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 9930

Date uploaded in London – 3 AUGUST  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

முன்னொரு கட்டுரையில் பரத நாட்டியம் தோன்றியது எப்படி? அதை பரத முனிவர் 6000 சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோக ங்களில் சுருக்கி வரைந்தது எப்படி என்பனவற்றைக் கண்டோம் .அது 36 அத்தியாயங்களைக் கொண்ட  நாட்டிய சாஸ்திரத்தின் முதல் அத்தியாயத்தில் உள்ள கதை. இப்போது 36ஆவது, அதாவது கடைசி அத்தியாயத்தில் உள்ள சுவை மிகு கதையைக்  காண்போம். இதுவும் பரத முனிவரே சொல்லும் பாணியில் அமைந்துள்ளது.

இதோ ஸ்லோகம் வாரியாக சுவையான கதை—

ஸ்லோகம் 1-15

முனிவர்கள் சொன்னார்கள்- நாட்யவேதம் பற்றி நீங்கள் சொன்னதைக் கேட்டோம். ஒரு சந்தேகம் உளது. அதைத் தெளிவு செய்யுங்கள்; உம்மைத் தவிர வேறு எவருக்கு நாட்யவேதம் பற்றிய அறிவு உளது? உமக்கு சவால் விடுக்கும் தொனியிலோ நக்கல் செயய்யும் பாணியிலோ , விரோதம் காரணமாகவோ நாங்கள் இதைக் கேட்பதாக என்ன வேண்டாம். முன்னரே நாங்கள் கேட்காததற்கு கரணம், உம்மை இடையில் தொந்தர வு செய்யக் கூடாதென்பதற்காகவே. இப்போது எங்களுக்கு இந்த ரஹஸ்யத்தைக் கூறவும் . உலக நடை முறையே நாடகம் என்று நீவீர் சொன்னீ ர் ; இதில் மறைந்துள்ள ரஹஸ்யம் ஏதேனும் உளதோ? பூர்வாரங்கத்தி ல் உள்ள து யாது? சங்கீதம் ஏன் அங்கு வந்தது? அதன் பொருள் என்ன? சூத்ரதாரனே தூய்மையானவனே ! பின்னர் எதற்காக அவர் சுத்திகரிப்பு சடங்குகளை செய்கிறார் ? சொர்க்க லோகத்திலிருந்து நாடிய நாடகம் பூமிக்கு எப்படி வந்தது/? உங்கள் சந்ததியினர் நடிகர்களை அறிந்தது எப்படி? இவற்றையெல்லாம் உள்ளது உள்ளபடியே விளம்புங்கள்.

((சில பகுதிகளை விட்டு விட்டு நாடகம் பூமிக்கு வந்த கதையை மட்டும் பார்ப்போம்.))

ஸ்லோகம் 32-35

என்னுடைய மகன்களுக்கு செருக்கு ஏற்படவே முனிவர்களையும் ரிஷிகளையும் கிண்டல் செய்து ‘காமடி’ (Prahasana) நாடகம் நடத்தினர். ரிஷிகள் கோபப்பட்டு உங்கள் நாடகம் அழிந்து ஒழியட்டும் என்று சாபமிட்டனர். நீங்களும் உங்கள் சந்ததியினரும் பூமியில் பிறந்து கீழ் ஜாதியினர் போல நடத்தப்படுவீர்களாகுக என்று சபித்தனர்.

இந்திரன் அவர்களிடம் மன்றாடவே நாடகம் அழியாது இருக்கட்டும் ; ஏனைய சாபம் பலிக்கட்டும் என்றனர்

 என் மகன்கள் என்னிடம் வந்து முறையிட்டு கதறவே இதை அழியாது காக்க நாடகமாக நடித்துவிடுவோம் என்று  சொல்லி, ஒரு பிராயச்சித்தமாக அப்சரஸ் பெண்களுக்கு அதைக் கற்பித்தனர் .

ஸ்லோகம் 52-70

காலம் உருண்டோடியது. பூலோக மன்னனான நஹுஷன் என்பான், தனது  திறமையால் சொர்க்கலோக பதவி பெற்றான். அவன் இசையுடன் கூடிய நாட்டியத்தை அங்கே கண்டான். நாம் பூமிக்குத் திரும்புகையில் என் வீட்டிலும் இது நடைபெறவேண்டும் என்று எண்ணினான். தேவர்களைக் கேட்டபோது அப்சரஸ் பெண்கள் பூவுலக மக்களுடன் தொடர்புகொள்ள முடியாது; ஆகையால் உமது கோரிக்கையை ஏற்கமுடியாது என்று பிருஹஸ்பதி சொன்னார். அவர்கள் இந்தக் கலையின் ஆசார்யரான பரத முனிவனைக் கேட்டால் ஒரு வழி பிறக்கலாம் என்றார்  பிருஹஸ்பதி.

நஹுஷனின் பூர்வீக அரண்மனையில் ஊர்வசி தனது தோழிகளுடன் நாட்ய பயிற்சி செய்தபோது . திடீரென்று ஒருநாள் மறைந்தவுடன் அப்போது அங்கிருந்த மன்னன் ஏக்கத்தில் இறந்தான் . பின்னர் நான் பூமியில் இதை நடத்த திட்டமிட்டேன் நஹுஷனும் பல பெண்களின் நளின அபிநயத்துடன் இது அவனது அரண்மனையில் நடக்க வேண்டும் என்று கூறியதால் என்  மகன்களை அழைத்து இதை பூவுலகில் நடத்துங்கள். பிரம்மா உண்டாக்கிய கலையால் அவர் அனுமதித்து விட்டார். ஒரு அபவாதமும் ஏற்படாது. கோகல என்பவர் உங்களுக்கு மேலும் பல உதவிகளை வழங்குவார் என்றேன்.

என் மகன்களும் பூமிக்குச்சென்று நஹுஷனின் அரண்மனையில் நாட்டிய நாடகம் நடத்தி  அங்குள்ள பூலோக பெண்களை மணந்து பிள்ளைகளையும் பெண்களையும் பெற்றுக்  கொடுத்துவிட்டு விண்ணுலகம் வரவே அவர்களை பிரம்மாவும் அனுமதித்தார்.ஆகையால் சாபத்தின் ஒரு பகுதியின்படி, பூமியில் நடிகர் பரம்பரை தோன்றியது இது பிரம்மாவிடமிருந்து தோன்றிய கலை ஆதலால் சர்வ மங்களும் சுபிட்சமும் உண்டாகும்.

இதன் பின்னார் ஸ்லோகம் 71-82ல் மங்களம் கூறுவதுடன்

பரத முனிவர் எழுதிய நாட்டியசாஸ்திர நூல் நிறைவு அடைகிறது

–சுபம்–

tags- பரதநாட்டியம்,  பூமி,  கதை, பரத முனிவர்,  நாட்டியசாஸ்திரம்

ராமாயணத்தில் எறும்பின் கதையும் கைகேயி வம்சமும் (Post No.9738)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 9738

Date uploaded in London – –15 JUNE   2021           

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

கம்ப ராமாயணத்தின் அயோத்யா கண்டத்தில் ஒரு சுவையான கதை வருகிறது. கோடிப்  பேரில் ஒருவருக்கு மட்டும் பிராணிகள் பேசுவதைக் கேட்கும் அபூர்வ சக்தி இருக்கும். இந்து மத நூல்களில் விக்ரமாதித்தன், கழற்றறிவார் , ஆனாய  நாயனார் ஆகியோர் இவ்வாறு அபூர்வ சக்தி படைத்தவர்கள்  வால்மீகி ராமாயணத்தில் கைகேயியின் தந்தை அசுவபதிக்கும்  இந்த சக்தி இருந்ததாக செய்திகள் உள . கம்பரும் நமக்கு போகிற போக்கில் ஒரே வரியில் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

பிரபஞ்சத்தில் 4 விதமான ஒலிகள் உண்டு என்றும் அவற்றில் மனிதன் கேட்கும் ஒலி ஒன்று மட்டும்தான் என்றும் ஒரு அற்புதத் தகவலை உலகின் மிகப் பழைய நூலான ரிக் வேதத்தின் முதல் மண்டலத்தில் தீர்க்க தமஸ் (RV1-164) என்ற அந்தகக்  கவிராயர் நமக்கு அளிக்கிறார். ஆக நாம் கேட்க முடியாத ஒலிகளில் ஒன்று பிராணிகளின் ஒலி – பாஷை என்பது சொல்லாமலேயே விளங்கும்.

இதோ கம்பன் சொல்லும் கதை

வன்மா யாக்கை கேசி வரத்தால் என்றான் உயிரை

முன் மாய் விப்பத் துனிந்தாளேனும்  கூனி மொழியால் ,

தன் மாமகனும் தானும் தரணி பெறுமாறு அன்றி

என்மாமகனைக்  கான் ஏகு என்றாள் எறும்பின் கதையாள்

நகர் நீங்கு படலம், அயோத்யா காண்டம் , கம்ப ராமாயணம்

பொருள் –எறும்பின் சரித்திரத்தைக் கொண்டவளின் மகளாகிய கைகேயி வஞ்சனையால் ,

கூனியால் தூண்டப்பட்டுத் தன் வரத்தாலே என் உயிரை வாங்கத் துணிந்துள்ளாள். மேலும் தன்னுடைய பெருமை மிக்க மகனும் தானுமாக இவ்வுலகினைப் பெற்றுக்கொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல் என்னுடைய உயர்ந்த  மூத்த மகனையும் காட்டிற்குச் செல்க என்றாள்  என்று கைகேயியின் கொடுமையை கோசாலையிடம் கூறி, தசரதன் வருந்தினான்.

இங்கே ‘எறும்பின் கதையாள்’ என்ற 2 சொற்களின் பின்னால் ஒரு கதை உளது

அது என்ன கதை?

கைகேயியின் தந்தை பெயர் அஸ்வபதி. அவன் கேகய நாட்டின் மன்னன்.அவனுக்கு ஈ , எறும்பு போன்ற உயிர் இனங்கள் பேசும் மொழி தெரியும். இதை அவனுக்கு ஒரு முனிவர் கற்றுக் கொடுத்தார். ஒரு முறை மனைவியுடன் படுக்கையில் படுத்திருந்த போது அஸ்வபதி. திடீரென வெடிச் சிரிப்பு சிரித்தான். மனைவிக்குக்     கோபமும் சந்தேகமும் வந்தது. “ஓய் , என்ன என்னைக் கிண்டல் செய்கிறீர்களா? எதற்காக எம்மைப் பார்த்து இளித்தீர் ?” என்று வினவினாள். அஸ்வபதி சொன்னார்:- “அன்பே, ஆருயிரே, உன்னைப் பார்த்துச் சிரிக்கவில்லை. நம் படுக்கையின் கீழே போன இரண்டு எறும்புகள் பேசிக்கொண்டு இருந்ததைக் கேட்டுச் சிரித்தேன்”  என்றார்.

ஐயா நீவீர் ‘டூப்’ (பொய்) அடிக்கிறீர். அப்படியானால் எறும்புகள் என்ன பேசின என்பதை எமக்கும் செப்பும். பின்னர் உம்  மீதுள்ள ஐயப்பாடு அகலும் என்று புகன்றார்   .

அஸ்வபதி சொன்னார்:- அம்மே; சினம் தணிக !ஐயம் அகல! எனக்கு உயிரின மொழி கற்பித்த முனிவர், அவற்றின் பாஷையை எவருக்கும் நீர் புகலக் கூடாது என்று உத்தரவிட்டுள்ளார். அப்படிச் சொன்னால், மரணம் சம்பவிக்கும்; நான் உயிர் வாழ முடியாது என்றான்.

அவளோ அட, நீர் செத்தால் செத்துத் தொலையும் ; எனக்கு எறும்பின் குறும்புப் பேச்சைப்  பகரும் என்றாள். மறு  நாள் முனிவர் அனுமதி பெற்று உரைக்கிறேன் என்றான். முனிவரோ அத்தகைய  கொடியாள் நாட்டில் இருப்பது நல்லதல்ல அவளை நாடு கடத்து என்றார் .

முனிவரின் சொற்படி மனைவியை நாடு கடத்தி விட்டு அஸ்வபதியும் இனிதே அரசாண்டான். அந்தத் தாய்க்குப் பிறந்தவள்தானே கைகேயி! அவள் குணமும் அப்படியே; கணவன் செத்தாலும் ராமன் காட்டுக்குப் போகவே வேண்டும் என்று எண்ணுகிறாள்! என்னும் பொருள் தொனிக்க தசரதன் ஒரு சொல்லைப் போட்டான். அந்தச் சொல்தான் எறும்பின் கதையாள் .

ராமாயணத்தில்தான் எவ்வளவு உண்மைகள்! இதில் மரபணு இயல் என்னும் (Genetics) ஜெனெடிக்ஸ், பிராணிகளின் பாஷை  (Language of Animals) முதலிய அரிய விஷயங்களும் வந்து விட்டன.

தாயைப் போல (பெண்) பிள்ளை!!

நூலைப்  போல சேலை!!

–சுபம்–

tags- எறும்பின் கதையாள், ராமாயணத்தில், கதை,  கைகேயி,எறும்பு 

யோகவாசிஷ்டம் கூறும் மனம் பற்றிய கதை! (Post.9354)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 9354

Date uploaded in London – –  8 MARCH  2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

IF U WANT THE ARTICLE IN WORD FORMAT, PLEASE CONTACT US

PICTURES ARE FROM KALKSHETRA POST; THANKS

யோகவாசிஷ்டம் கூறும் மனம் பற்றிய கதை!

ச.நாகராஜன்

மஹரிஷி வால்மீகி இயற்றி அருளியுள்ள யோகவாசிஷ்டத்தில் மனம் பற்றிய ஒரு அருமையான கதை வருகிறது.

அது இது தான்:-

அடர்ந்த காட்டில் ஒரு மனிதன் வசித்து வந்தான். தன் முதுகில் தானே இரும்புத் தடிகளைக் கொண்டு அடித்துக் கொண்டான் அவன். வலி தாங்கவில்லை. ஆவென்று அலறிக் கொண்டே வேக வேகமாக ஓடி ஒரு கிணற்றில் விழுந்தான்.பின்னர் சிறிது நேரம் கழித்து ஒருவாறாக எழுந்த அவன் மீண்டும் முள் நிறைந்த அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிக்குள்

யோக வாசிஷ்டம் சம்ஸ்கிருதத்தில் அமைந்துள்ள ஒரு அற்புதமான நூல். இதில் 64000 வரிகள் உள்ளன அதாவது 32000 செய்யுள்கள் உள்ளன. மனம் மற்றும் எண்ண சக்தி ஆகியவற்றைப் பற்றி மிக அழகாக தகுந்த கதைகளுடன் சுவை படக் கூறும் நூல் யோக வாசிஷ்டம். வாழ்வியல் ரகசியங்களைத் தெரிந்து கொண்டு உயரிய நிலையை அடையத் துடிப்பவர்கள் நாட வேண்டிய ஒரே நூல் யோக வாசிஷ்டமே!

***

 TAGS- யோக வாசிஷ்டம், கதை, மனம்

இசையும் இசையின் கதையும்! – Part 1 (Post 9028)

WRITTEN  BY KATTUKKUTY

Post No. 9028

Date uploaded in London – – 12 DECEMBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

இசையும் இசையின் கதையும்!

                                                    BY Katukutty

செல்வத்துள் செல்வம் செவிச் செல்வம் அச்செல்வம்

செல்வத்துள் எல்லாம் தலை.

பொய்யா மொழிப்புலவர், தெய்வப்புலவர், திருவள்ளுவர் ஒரு் செய்தியைச் சொல்ல ஒரு வார்த்தையை ஐந்து முறை உபயோகப்படுத்தியுள்ளார் என்றால் அதன் பெருமை தான் என்னே!!!

ஐம்புலன்களில் மிகவும் நுட்பமானது “செவி”.

மற்ற நான்கு புலன்களான மெய் – அதிகம் வேலை செய்தால் உடலில்

வலி உண்டாகும். கண் – வெகு நேரம் பார்த்தால், கண் எரியும்.

வாய் – பேசினால் தொண்டை வலிக்கும். மூக்கு – வெகு நேரம் வாசனை அல்லது

துர் நாற்றம் பிடித்தாலோ, கேட்கவே வேண்டாம்.

மூக்கு எரியும், தொண்டை கமரும்.

காது – எவ்வளவு நேரம் கேட்டாலும் சோர்வடையாது.!!!

இந்தக் காதினால் நாம் ஒருவருக்கொருவர் விஷயங்களை பரிமாறிக்

கொண்டு தான் உலகமே நடக்கிறது!!!

காதினால் கேட்டு பயனடையும், வழியை இன்பமடையும் வழியை, நமது முன்னோர்கள் முதன் முதலில் கண்டு பிடித்தார்கள் 5000 வருடங்களுக்கு முன் “வேதம்” மூலமாக!!! இதுதான் இசையின்ஆரம்பம்!!! . மிகப்பழமையான

“ரிக்”வேதம், “உதாத்தம்”,”அனுதாத்தம்”, “ஸ்வரிதம்”, தீர்க்க ஸ்வரிதம் என்று நான்கு உச்சரிப்பு அளவினைக் கொண்டு ஓதப்பட்டது..பின்னர் அந்த ரிக் வேதத்தை வைத்து “சாம வேதம்”பாடப்பட்டது. இப்படியாக வளர்ந்தது தான் “இசை”!!!

ஒலி எப்படி உண்டாகிறது???

”ஒலி”ஒரு பொருளின் அசைவினால், காற்று மூலமாக உண்டாவதாகும்.

இதை இரண்டாக பிரிக்கலாம்.

ஒன்று இசை, மற்றொன்று இரைச்சல்.

இசை என்றால் என்ன ???

இசை என்றால் கட்டுப்பாடான, ஒழுங்கான, இனிமையான “ஒலி”ஆகும். உள்ளத்திற்கும், உணர்விற்கும் இன்பத்தை செவி மூலமாக கிடைக்கும் ஒலியையே “இசை “என்கிறோம்.. இந்த இசைக்கு

ஒரு ஒழுங்கு, கட்டுப்பாடு, ஏற்றத்தாழ்வுகள், மேலும் அழுத்தமும் உண்டு.

இரைச்சல் – ஒழுங்கற்ற, கட்டுப் பாடில்லத , அதிகமான ஒலியுடன்

செவிக்கும், உணர்வுக்கும் எரிச்சல் உண்டாக்குவதே “இரைச்சல்”

(NOISE) ஆகும்.

MUSIC – விளக்கம்

இந்த “MUSIC” என்ற சொல் கிரேக்க இசை தேவதையான “ MUSES”என்ற பெயரிலிருந்து வந்தது. பின்பு அது ஆங்கிலத்தில்

“MUSIC” என்று ஆயிற்று.

நம் வாழ்க்கையும் இசையின் பலன்களும்

நம் வாழ்க்கையே தாயினுடைய தாலாட்டு பாடலுடன் தான் ஆரம்பிக்கிறது.

பள்ளியில் பாடங்களுடன் இசையும்,சில சமயம் பாடங்களையே இசை மூலமாகவும் சொல்லிக் கொடுக்கும் பழக்கமும் உள்ளது்

இசை மூலமாக நினைவாற்றல் பெருகுகிறது.

மாணவர்களின் மனது ஒருமைப்படுகிறது.

கடினமான வேலை செய்பவர்களும், இசையினால், தங்கள் வலியை

போக்கிக் கொள்கிறார்கள்

மன இறுக்கம் கொண்டவர்களுக்கும், உடல் நலம், மனநலம், குன்றியவர்களுக்கும், இசை ஒரு அருமையான மருந்தாகும்.

இரவு தூக்கம் வராமல் தவிப்பவர்களுக்கு இசையே மருந்து.

மனைவியை விட்டு பாடச்சொல்லி, மன அமைதி பெற்று

தூங்குவார்கள் பெரியவர்கள். தூங்காமல் அடம்பிடிக்கும்

குழந்தைகளையும் தூங்க வைக்கும் பாட்டு.

எல்லா மதத்தினரும் இறை வழிபாட்டிற்கென்றே பாடல்களும்

தோத்திரங்களும் வைத்திருக்கிறார்கள்

காலையில் கடவுளை சுப்ரபாதம் முதல், மதியம் பூஜை, இரவு

பள்ளியறை பூஜை முடிய,பிரார்த்தனை,வேண்டுகோள்,பதிகங்கள்

பாடி இறை வழிபாட்டுடனேயே வாழ்க்கை முடிகிறது.

“இறை வணக்கம்” பாடாத கூட்டங்களே கிடையாது!!!

கல்யாணம் என்றால் கேட்கவே வேண்டாம்……பெண்பார்க்க

வந்தவர்கள் முதலில் கேட்கும் கேள்வி “பெண்ணுக்கு பாடத்

தெரியுமா”???கல்யாணப் பாட்டுக்கள் ஏராளம்! ஊஞ்சல், நலுங்கு

சாந்தி முகூர்த்தம் வரை ஒரே நக்கலும் கேலியும் தான்……

கற்பனையின் எல்லைக்கே போய்விட்டார்களோ என்று தோன்றும்

அளவுக்கு அந்தபாடல்களில் ராகங்களும், அர்த்தங்களும்

இருக்கும். சீமந்தம், வளைகாப்பு, முதலியவற்றிலும் பொருள் செறிந்த பாடல்கள் உண்டு.

இறந்தாலும் இறந்தவரின் புகழைப்பாடும் “ஒப்பாரி”, பாடி,

கொட்டுடனேயே அடக்கம் செய்வார்கள்.

பெண்களுக்கென்றே இசையைப் படைத்தது போன்று பெண்களின் குரல் வளையை அப்படி படைத்திருக்கிறான் ஆண்டவன்!!!!

பாடுவதற்கென்றே உண்டான விழா தான் “நவராத்திரி” !!!

கொலுவுக்கு வரும் பெண்களோடு துணைக்கு வரும்ஆண்களும்

வித்யாசமின்றி பாடக்கூடிய பாடல் திருவிழா தான் “நவராத்திரி”

மார்கழி மாதமென்றால் கேட்கவே வேண்டாம், குளிரை பொருட்படுத்தாமல்  அதி காலையில் தெருவெங்கும் பஜனை பாடல்கள்.இரவு எல்லா சபாக்களிலும் பாட்டுக்கச்சேரி……. பாட ஆரம்பித்தவர் முதல் பத்ம பூஷன் வாங்கியவர்களின் கச்சேரி வரை நடக்கும்!!!

அதில் பாட்டு கேட்க வந்தவர்கள் பாதி, விதம் விதமான பண்டங்கள்

விற்கும் ஓட்டல்களில் சாப்பிட வந்தவர்கள் மீதி!!!

இன்றைய இசையின் “மெயின்” காரணமே சினிமா!!! திரைப்படம்

தோன்றிய நாட்களிலிருந்து இன்று வரை இதை ஆட்டிப் படைப்பது இசைதான்!!!ஆரம்பத்தில 50 அல்லது 60 பாடல்களுடன்

ஆரம்பித்த சினிமா தற்சமயம் 7 அல்லது 8 பாடல்களுடன் நிற்கிறது. பாட்டே பிரதானம் என்று ஆரம்பித்த சினிமா இப்போது நடனத்தையும் சேர்த்துக் கொண்டது. கர்நாடக இசையில்ஆரம்பித்த சினிமா,வட இந்திய இசைக்குசென்று, மேற்கத்திய இசைக்கு சென்று “ஆட்டம்” போட்டது. சாதாரண பாடல்களை விட்டு

“குத்தாட்டத்தையே “ மக்கள் ரசிக்கின்றனர்!!! குடித்துவிட்டு ஆடும் பாடல்கள்

“யு ட்யூபில் ”ஒரு கோடி ஹிட்ஸ்” என்று. பெருமையுடன் பீற்றிக் கொண்டிருக்கிறது!!!

தெருவுக்குத் தெரு காளியம்மன், மாரியம்மன் போன்ற

தெய்வங்களுக்கு ஒவ்வொரு ஆண்டும் கஞ்சி ஊற்றும் திருவிழாவில்

குத்தாட்ட பாடல்கள் இல்லாமல் நடை பெறுவதே கிடையாது.!!!

பாவம் தெய்வங்கள்!!!! எப்படித்தான் பொறுத்துக் கொள்கின்றனவோ ???

ஒவ்வொரு திருமண ரிஸப்ஷன்களிலிலும், கட்சி மீட்டிங் ஆரம்பகளிலும் இந்த “குத்தாட்ட கச்சேரி”நடக்கிறது!!! சில சமயங்களில் “குடி மகன்கள்”, காரணமாக போலீஸ் தடியடியும் உண்டு!!!

TO BE CONTINUED…………………………..

tags —  இசை, கதை, 

ஒரு நாத்திகன் ஆத்திகன் ஆன கதை! (Post No.6067)

Written by S Nagarajan


Date: 13 February 2019


GMT Time uploaded in London – 6-54 am


Post No. 6067

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog. ((posted by swamiindology.blogspot.com AND tamilandvedas.com))

Source : 1973 Summer Showers in Brindavan – page 139

பேயும் ஞாபக சக்தியும் (Post No.5227)

Written by London swaminathan

 

Date: 17 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 8-27 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5227

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

தற்காலத்தில் கோர்ட்டுகளில் நடக்கும் விஷயங்களை எழுதவோ ரிகார்ட் செய்யவோ வசதிகள் உண்டு. சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர், மனிதர்களின் ஞாபக சக்தி ஒன்றே துணை. ஒவ்வொரு வக்கீலும், சட்ட அறிஞரும் உதவிக்கு ஆட்களை வைத்திருப்பர்; அவர்கள் தக்க நேரத்தில் தகுந்த பாயிண்டுகளை எடுத்துக் கொடுக்க, சட்டம் பேசும் அறிஞர்கள் சத்தமாகப் பேசி வெல்லுவர்.

அமெரிக்காவின் தென் மாநிலங்களில் ஒரு பிரபல வழக்கறிஞர் இருந்தார். அவரிடம் ஸாம் (SAM) எனப்படும் ஒரு கறுப்பின இளைஞன் வேலைக்கு இருந்தான்; அவன் மஹா மேதாவி; எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுவான். இதனால் அந்த வக்கீலின் க்யாதி (புகழ்) தென்பகுதி முழுதும் பரவி இருந்தது.

 

ஸாம் சொன்னால் நீதிபதியும் கூட அது சரியாகதான் இருக்கும் என்று ஒப்புக்கொள்வார். அவ்வளவு கீர்த்தி!

 

இது யம தர்ம ராஜாவுக்குப் பிடிக்கவில்லை அவர் சித்ர குப்தனை அனுப்பி ஸாமின் உயிரைப் பறித்து வா என்று அனுப்பினார்.

வழக்கறிஞர் அறையில் ஒரு நாள் ஸாம் வேலை செய்து கொண்டிருந்த போது சித்ரகுப்தன் இருவர் முன்னிலையிலும் தோன்றினான்.

ஏய் யார் நீ? ஏன் இங்கு வந்தாய்? என்று வக்கீல் கேட்டார்.

நான்தான் யம தூதன்; ஸாமின் காலம் முடிந்துவிட்டது; ஆகையால் அவனை அழைத்துச் செல்ல வந்தேன்

வக்கீல்: இதோ பார், ஸாம் இல்லாமல் என்னால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது ஆகையால் போய்விடு.

சித்ரகுப்தன் போகவா? என் பாஸ்(BOSS) ஆர்டர் கொடுத்தால் அதை சிரமேல் கொண்டு முடிப்பது எங்கள் வேலை ஒப்பந்தத்திலேயே உளது; ஆகையால் ஒரு அங்குலமும் நகர மாட்டேன்.

 

வக்கீல்- அப்படியா? உங்கள் பாஸிடமும் சொல்; இந்த ஸாமுக்கு ஞாபக சக்தி கு

றைந்து போனால் எனக்கு அவனால் கிஞ்சித்தும் பிரயோஜனம் இல்லை; நீ கொண்டு செல்; ஆனால் ஞாபக சக்தி நன்றாக இருந்தால் அவனை நீ கொண்டு செல்லக் கூடாது. உங்கள் ‘ஐயா’விடமும் சொல்லி என் கட்டளையை ஏற்றுக் கொள். நீ அவனை எப்படி வேண்டுமானாலும் சோதித்துக் கொள்.

 

சித்ரகுப்தன் தன் மானஸீக மொபைல் போன் மூலம் யமதர்ம ராஜனைத் தொடர்பு கொண்டு கட்டளைக்கு ஒப்புக்கொண்டான்

 

 

ஸாம் வயலில் உழுது கொண்டிருந்தான். சித்ர குப்தன் ஒரு பேய் வடிவில் வந்து உனக்கு முட்டை பிடிக்குமா? என்றான்

ஸாம்- ஆமாம் பேயே! எனக்கு முட்டை பிடிக்கும்

பேய் வடிவில் வந்த சித்ர குபதன் மறைந்து விட்டான்.

 

காலம் உருண்டோடியது; அமெரிக்காவில் சுதந்திரப் போர் வெடித்தது; ஸாம் முதலில் சிறைப் பிடிக்கப்பட்டான். பின்னர் அவன் எதிர் தரப்பில் சேர்ந்தான். பின்னர் சுதந்திரம் வேண்டும் என்ற தரப்பில் சேர்ந்தான். இப்படிப் பல்லாண்டுகள் உருண்டோட அமெரிக்கா சுதந்திரம் அடைந்தது.

வழக்கம் போல ஸாம் நிலத்தை உழுது கொண்டு இருந்தான்.

சித்ரகுப்தன் பேய் வடிவில் தோன்றினான்.

 

எப்படி வேண்டும்? என்று ஸாமிடம் கேட் டான்.

ஸாம்- பொறித்துக் கொண்டுவா (FRIED, PLEASE! என்றான்

பேய் பறந்தோடிப் போனது.

 

இந்தக் கதையில் வரும் ஸாம் அமெரிக்காவில் உண்மையில் இருந்தவன் ;அவனது பெருமையை விளக்க இப்படி பேய்க் கதை (DEVIL) ஒன்றை சொல்லுவர்

 

அக்காலத்தில் நினைவாற்றலுக்கு அவ்வளவு மதிப்பு; மொபைல் போன், ஐ பேட், கம்ப்யூட்டர், கால்குலேட்டர் வந்தவுடன் நமக்கு நினைவாற்றல் மழுங்கிப் போய்விட்டது!

 

-சுபம்-

 

தமிழர் தெய்வம் மணிமேகலையும் மணிபத்ராவும் (Post No.5079)

மணிபத்ரா

 

Written by London Swaminathan 

 

 

Date: 5 JUNE 2018

 

 

Time uploaded in London – 19-31

 

Post No. 5079

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

 

தமிழர்களின் ஐம்பெரும் காப்பியங்களில் தனித்து நிற்பது ‘நெஞ்சை அள்ளும் சிலப்பதிகாரம்’ என்று பாரதியாரால் போற்றப்பட்ட சிலப்பதிகாரம் ஆகும்; அதன் தொடர்கதை மணிமேகலை என்னும் காப்பியத்தில் உள்ளதால் அவைகளை இரட்டைக் காப்பியங்கள் என்று அழைப்பர் தமிழர்.

யார் இந்த மணிமேகலை?

மாதவியின் மகளுக்கு மணிமேகலை என்று பெயர்; மாதவி , மணிமேகலை என்பதெல்லாம் ஸம்ஸ்க்ருதப் பெயர்கள். மணிமேகலை என்பது கடல் வணிகரின் பாதுகாப்புத் தெய்வம் ஆகும். இந்த தெய்வம் தென் இந்திய வணிகர்களின் பெண் தெய்வம். வடக்கிலுள்ள வணிகர்கள் மணிபத்ரா என்ற யக்ஷனை இது போலப் பயணிகளின் தெய்வமாகக் கருதினர். 2300 ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய ஜாதகக் கதைகளில் மணிபத்ரா, மணிமேகலை போன்ற தெய்வங்களின் கதைகள் வருகின்றன. புத்த மதத்தினர் ராமாயண, மஹாபாரத, பஞ்ச தந்திர, ஹிதோபதேச மற்றும் நாட்டுப்புற கதைகளை எல்லாம் புத்தர் பெயரில் ஏற்றி பௌத்த ஜாதகக் கதைகள் என்று பாலி மொழியில் எழுதி வைத்தனர். இதுவும் நன் மையில் முடிந்தது. ஸமுத்ர வாணிஜ (வணிகர்) கதை, மஹா ஜனக கதை முதலியன மூலம்  அக்கால கடல் வணிகத்தை நாம் அறிய முடிகிறது.

 

மஹா ஜனக ஜாதகத்தில் ஒரு உரையாடல் வருகிறது:–

 

மஹா ஜனகன் என்பவன் சென்ற கப்பல்  உடைந்து போய் உயிரைக் கையில் பிடித்துக்கொண்டு மூச்சு இளைக்க நீந்திக் கொண்டிருந்தான்.

அப்பொழுது மணிமேகாலா தேவி அவனைப் பார்த்தாள்; இருவருக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல்:—

 

மணிமேகலை:-

யாரையா நீ? இந்தப் பரந்த பெருங்கடலில் பயனின்றி கைகளை அடித்துகொண்டு தப்பிக்கலாம் என்ற நப்பாசையுடன் போகிறாயே நீ யார்? யாரை நம்பி இப்படி உயிர் பிழைக்கலாமென்ற நம்பிக்கையுடன் போகிறாய்?

 

மஹா ஜனகன்:

ஓ, தேவதையே! எவன் ஒருவன் ஆனாலும் நம்பிக்கையுடன் முயற்சி செய்வது அல்லவோ கடமை; எனக்குக் கண்ணுக்கு எட்டிய தூரம் வரை கரை தென் படவில்லை என்பது உண்மைதான்; ஆயினும் கரையை அடைய என் பயணத்தைத் தொடர்வேன்.

மணிமேகலை:-

கடலில் உன் தைரியத்தைக் காட்டுவதில் பயன் ஒன்றும் இல்லை, அன்பனே! கரையை அடைவதற்கு முன்பே நீ அழியப் போகிறாயே!

மஹா ஜனகன்:

 

ஓ கடவுளே! நீ இப்படிச் சொல்லலாமா? நான் அழிந்தாலும் கூட எனக்கு ஏற்படக்கூடிய அவப் பெயரை நான் தவிர்க்கலாமே. என்னைப் போல முயற்சி செய்பவன், பின்னர் வருத்தப்படுவதற்கு எதுவும் இராது.

 

மணிமேகலை:-

வெற்றி பெறாத முயற்சியில் என்ன பலன்? அதுவும் வெற்றி என்பது கண்ணுக்கு எட்டிய தொலைவில் காணவில்லையே! மரணம் என்பது தவிர்க்க முடியாத சூழ்நிலையில் என்ன பயன்?

மஹா ஜனகன்:

பார்! என் தோழர்கள் அனைவரும் மூழ்கி இறந்து விட்டனர்; ஆயினும் நான் மட்டும் நீந்துகிறேன் பார்; என் உடலில் சக்தி உள்ள வரை நான் நீந்துவேன். நான் கடலைக் கடக்க முயற்சி செய்வேன்.”

மணிமேகலையின் கோவில் காவேரி முகத்வாரத்தில் இருந்தது. குமரி முதல் கடாரம் வரை அவள் வணங்கப்பட்டாள்.

இந்த உரையாடலானது, அந்தக் கால மாலுமிகளின் நம்பிக்கையையும், விடா முயற்சியையும், நற் பெயர் எடுக்க வேண்டும் என்ற பேரவாவையும் காட்டுகிறது

 

வடக்கில் மணிபத்ரா என்ற யக்ஷ்னை இதே போல வணிகர்கள் வழிபடுவர். மதுரா முதலிய இடங்களில் அவாது சிலைகளும் கோவில்களும் இருந்தன. இப்பொழுது மிகப்பெரிய மணிபத்ரா சிலை மதுரா ஜில்லாவில் (உ.பி) இருக்கிறது. குவாலியர் பகுதியில் ஒரு காலத்தில் பெரிய அளவில் மணிபத்ரா வழிபாடு நடந்து வந்தது.

ஸமுத்ர வணிக ஜாதகத்தில் உள்ள ஒரு கதையும் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் கடல் பயணம் என்பது எவ்வளவு சர்வ சாதாரணமாக இருந்தது என்பதைக் காட்டுகிறது.

இதோ அந்தக் கதை:

ஒரு நகரத்தில் தச்சர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து மரச்சாமான்கள் செய்து விற்பதற்காக கடன் வாங்கினர். ஆனால் அவர்கள் திட்டம் குறித்த காலத்துக்குள் நிறைவேறவில்லை; கடன் கொடுத்தவர்களோ நச்சரிக்கத் துவங்கினர். தச்சர்கள் அனைவரும் ஒரு திட்டம் போட்டனர்; நாம் எல்லோரும் ஒரு கப்பல் செய்வோம்; திரை கடல் ஓடித் திரவியம் கொணர்வோம் என்றனர். அந்த திட்டப்படியே ஒரு நாள் கப்பலில் புறப்பட்டனர். அவர்களுடைய அதிர்ஷ்டம் காற்றும் கடலும் அவர்களுக்கு உறுதுணையாக நின்றன.  ஒரு அழகான தீவுக்குச் சென்றனர். தென்னை மரங்களும் பழ மரங்களும் காய்த்துத் தொங்கின. அங்கு இவர்களுக்கு முன்னமே வேறு ஒருவன் உடைந்த கப்பலில் இருந்து அங்கு நீந்தி வந்து வசித்தான்; இவர்களைப் பார்த்தவுடன்

“ஆஹா, என்ன  ஆனந்தம்

உழைக்காமலேயே வாழும் இடம் இதுதான்.

நெற்றி வேர்வை நிலத்தில் சிந்தி உழைக்கும் உழைப்பாளிகள் இங்கு  வர வேண்டாம். எனது தாய்நாட்டைவிட இதுதான் இன்பம் தருகிறது”.

இந்தப் பாடல் கிரேக்க புலவன் ஹோமர் எழுதிய ஆடிஸி காவியத்தில் வரும் மாயா லோக மனிதர்கள் போல இருக்கிறது. அவர்கள் தேன் குடித்து உயிர் வாழ்ந்தனர்;  ஆடிஸியஸை அழைத்த போது அந்த சோம்பேறித் தனமான சுக போகம் வேண் டாம் என்றும் வீர தீரச் செயல் செய்யவே விருப்பம் என்றும் பதில் கொடுத்துவிட்டு வெளியேறுகிறான்.  அதை நினைவு படுத்துகிறது இந்த ஜாதக் கதை.

 

ஆகவே பழங்கால வணிகரின் வாழ்க்கையை அறிய இந்த ஜாதக் கதைகளும் ஏனைய நூல்களும் உதவுகின்றன; கடற்பயணம் என்பதும் கனவுலகம் போன்ற வெளிநாடுகளும் எல்லோரும் அறிந்த விஷய மாக இருந்தது.

-சுபம்–

வள்ளுவன் கதை: அழுக்காறு என ஒரு பாவி (Post No.4747)

Date:15 FEBRUARY 2018

 

Time uploaded in London- 13-12

 

Written by London swaminathan

 

Post No. 4747

 

PICTURES ARE TAKEN from various sources.

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU.

 

 

 

 

பொறாமை பற்றிய ஒரு சுவையான கதையைப் படியுங்கள்.

 

வள்ளுவன் பத்து குறட்பாக்களில் அவ்வியம் பற்றிப் பாடுகிறான். பொறாமை எனப்படும் தீய குணத்தினால் செல்வம் அழியும் என்கிறான். அழுக்காறு இல்லாதவனுக்கு அது ஒரு பெரிய வரம் என்கிறான்

 

இதோ சில வரிகள்:

 

அழுக்காறு எனஒரு பாவி திருச்செற்றுத்

தீயுழி உய்த்துவிடும் – குறள் 168

 

பொறாமை என்னும் கொடிய பாவி செல்வத்தை அழிக்கும்; தீய வழியில் செலுத்தும்.

 

இன்னும் கொஞ்சம் அழகாகச் சொல்கிறான்:

அழுக்கற்று அகன்றாரும் இல்லை அஃது இல்லார்

பெருக்கத்தில் தீர்ந்தாரும் இல் (170)

பொறாமை உடையோர் உயர்ந்ததும் இல்லை;பொறமை இல்லாதோர் சிறுமை அடைந்ததும் இல்லை.

 

பத்து குறட்பாக்களில் அழுத்தம் திருத்தமாகப் பேசுகிறான்.

அவ்வியம் பேசேல்’’ என்று அவ்வையாரும் இயம்புவார்.

 

ஒரு ஊரில் ஒரு கணவன் மனைவி ஜோடி. கணவனுக்கு வேலை இல்லை. குடும்பம் வறுமையில் வாடியது. மனைவியின் நச்சரிப்பு தாங்கவில்லை. திரை கடலோடியும் திரவியம் தேடு என்கிறார்களே. நீங்கள் கடல் தாண்டிக் கூட செல்ல வேண்டாம்; அடுத்த ஊருக்காவது போய் வேலை தேடுங்கள் என்றாள்; அவனும் நச்சரிப்பு தாங்காமல் சரி என்றான்.

(நல்லவர்களை எப்படி அறியலாம்? பிறர் எழுதியதை, பிறர் எடுத்த படங்களை அவர்களுடைய பெயர்களுடன் வெளியிடுவார்கள். கெட்டவர்களை எப்படிக் கண்டுபிடிக்கலாம்? பிறர் எழுதியதை,அது வெளியான பிளாக், பத்திரிக்கை பெயர்களை நீக்கிவிட்டு , தங்களுடையது போல வெளியிடுவார்கள்;  கெட்டவர்களைக் கண்டுபிடிப்பது மிகவும் எளிது))

 

அவளுக்கு ஏக சந்தோஷம்; அறு சுவை உண்டி சமைத்தாள். பெரிய பித்தளை பாத்திரத்தில் (சம்புடம்) கட்டுச் சோறு கட்டிக் கொடுத்தாள். அவனும் வழி நடந்தான். மாலை நெருங்குகையில் களைப்பு மேலிடவே ஒரு மரத்தடியின் கீழ்ப் படுத்தான். அதற்கு முன் உணவு சம்படத்தை ஒரு மரக்கிளையில் கட்டித் தொங்கவிட்டான்.

 

களைப்பில் நன்றாகக் கண் அயர்ந்தான். இவனது அதிர்ஷ்டம் அந்தப் பக்கமாகப் பார்வதி பரமேஸ்வரன் பூமி வலம் வந்தார்கள்.

இவனுடைய உணவுப் பாத்திரத்தில் இருந்து புறப்பட்ட நறுமணம் ஈரேழு உலகங்களையும் வியாபித்து  நின்றது.

பார்வதி: நாதா! வாசனை மூக்கைத் துளைக்கிறது; நாக்கில் ஜலம் ஊறுகிறது. அங்கே படுத்திருப்பவன் சாப்பாட்டைக் கொஞ்சம் ருசிப்போமே என்றாள்.

சிவனும் அப்படியே ஆகட்டும் என்றார். சுவைக்கப்போன இருவரும் முழு உணவையும் சாப்பிட்டு முடித்தனர். மரத்தடியில் தூங்கினவன் எழுந்தால் ஏமாறக்கூடாதென்பதற்காக பித்தளை சம்புடத்தை தங்கமாக மாற்றி நினைத்த போதெல்லாம் உணவளிக்கும் அக்ஷய பாத்திரமாகச் செய்து மரத்தின் கிளையில் தொங்க விட்டனர்.

 

அவன் தூங்கி எழுந்ததபோது பசி  வயிற்றைக் கிள்ளியது.  இலையை விரித்தான்,பாத்திரத்தைத் திறந்தான். ஒன்றுமில்லை. அடியில் ஒட்டிக் கொண்டிருக்கும் பருக்கைகளாவது கிடைக்கட்டும் என்று அதை கவிழ்த்தான். என்ன அற்புதம்? அறு சுவை உணவு இலையில் விழுந்தது சாப்பிட்டுவிட்டுப் பாத்திரத்தை எடுத்துக்கொண்டு கிராமத்துக்கு ஓடினான். உறவினர்கள், நண்பர்கள் எல்லோரையும் அழைத்து தனது கதைகளை விஸ்தாரமாய்ச் சொல்லி சாப்பாடு போட்டான்.

 

அப்படிச் சாப்பிடவர்களில் அடுத்த வீட்டுக் காரியும் இருந்தாள்; அவளோ பொறாமையின் ஒட்டுமொத்த வடிவம்; அவளும் இரவோடு இரவாகத் திட்டம் போட்டாள். கணவனுக்கு தலையணை மந்திரோபதேசம் செய்து அவனை மறு நாளே அயலூருக்கு அனுப்பிவைத்தாள்; மந்திரோபதேசத்தின் முக்கிய அம்சம்—அடுத்த வீட்டுக்காரன் செய்தது போலவே எல்லாம் செய்யவேண்டும். இவனும் நடைவழிப் பயணத்தின் பாதியில் ஓய்வு எடுத்தான்; மரக்கிளையில் பித்தளைப் பாத்திர உணவைத் தொங்கவிட்டான். கண்ணயர்ந்து எழுந்தபோது சம்படம் மாறி இருந்தது. ஆயினும் இருட்டு நேரம் ஆதலால்     அ ப்படியே வீட்டுக்கு ஓடி வந்த மனைவியிடம் கொடுத்தான்.

 

அவளோ அவசரக்காரி; ஆத்திரக்காரி; பாத்திரத்தில் என்ன இருக்கிறது, என்ன பாத்திரம் என்பதைப் பார்க்காமல் ஊரையே அழைத்தாள் விருந்துக்கு.

உண்மையில் நடந்தது என்ன வென்றால் அவன் உறங்கியபோது பார்வதி பரமேஸ்வரனுக்குப் பதிலாக ஒரு பிரம்ம ராக்ஷஸ் (பேய்) தம்பதியினர் அந்தப் பக்கம் வந்து அவனுடைய அறுசுவைச் சாப்பாடு எல்லாவற்றையூம் சாப்பிட்டுவிட்டு, அவனது தீய எண்ணத்தை உணர்ந்து அந்த பாத்திரத்தில் ஒரு மூக்கறுப்பு கருவியை வைத்துச் சென்றனர்.

 

ஊரே கூடியபோது மனைவி அதைத் திறக்கவே, அதனுள்ளே இருந்த பேய் அவளுடைய மூக்கையும் அருகில் சாப்பிட உட்கார்ந்த எல்லோருடைய மூக்கையும் அறுத்துத் தள்ளியது.

ஆக ‘அழுக்காறு என்னும் பாவி’, அந்த பொறாமைக்கார மனைவியையும் அவளுடன் சேர்ந்தோரையும் தண்டித்தது.

நீதி- அவ்வியம் பேசேல்

 

–சுபம்–

சாணக்யன் சொன்ன பெண்மணி கதை (Post No.4512)

WRITTEN by London Swaminathan 

 

Date: 18 DECEMBER 2017 

 

Time uploaded in London-  18-34

 

 

Post No. 4512

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

பெண்களைத் தவறான எண்ணதுடன் நெருங்கும் ஆண்களுக்கு, பெண்கள் பலவகைகளில் பதில் சொல்லுவர். சில நேரங்களில், அவர்கள் குறிப்பால் உணர்த்துவர். இன்னும் சில நேரங்களில் நேரடியாகவே சொல்லுவர். இதெல்லாம் பழங்கால இந்தியாவில்.இப்போதெல்லாம் இதற்குத் தேவையே இல்லை; முதலில் எச்சரிப்பர்; அத்துமீறினால் காலில் போட்டிருப்பதைக் கையில் எடுத்துக் காட்டுவர்; தேவையானல் போலீஸாரையும் அழைப்பர். அந்தக் காலத்திலோ ஆண்களுக்கு முன் நிற்கவே கூசிய பெண்கள் பேசா மடந்தைகளாக இருந்தனர். இருந்த போதிலும் அழகாக எண்ண

த்தைத் தெரிவித்தனர். இதை விளக்க சாணக்ய நீதியின் ஒரு ஸ்லோகத்தை மேற்கோள் காட்டுகிறேன்.

 

சாணக்கிய நீதி நூலின் 17 ஆவது அத்தியாயத்தில் கடைசி ஸ்லோகம் இதோ:

 

அதஹ பஸ்யஸி பாலே பதிதம் தவ கிம் புவி

ரே ரே மூர்க்க ந ஜானாஸி கதம் தாருண்ய மௌக்திகம்

பொருள்:

ஒரு நடுத்தர வயதுப் பெண்ணைப் பார்த்த ஒரு இளைஞன், அவளை வசப்படுத்த எண்ணினான். நடுத்தர வயது என்று அவள் ‘முகத்தில் எழுதி ஒட்டியிருந்தபோதிலும்’, புன்னகைத்த முகத்துடன் அவளை அழைத்தான்.

 

” ஓ இளம் பெண்ணரசியே, எதையோ தேடுகிறாய் போலும்? எதைக் குனிந்து பார்த்துக்கொண்டு தேடுகிறீர்கள்?” என்றான்

அவளுக்கு இவன் எண்ணம் புரிந்தது. உடனே நேரடியாகவே பதில் சொல்லிவிட்டாள்.

“ஆமாம், அன்பரே! என்னுடைய இளமை என்னும் முத்து உதிர்ந்துவிட்டது அதைத்தான் தேடிக் கொண்டிருக்கிறேன்”- என்றாள்.

 

இளைஞனுக்குப் புரிந்தது; ஏமாற்றத்துடன் திரும்பினான்.

 

xxxx

இதே போல பிராக்ருத மொழியில் உள்ள காதா சப்த சதியில் ஒரு ஸ்லோகம் உள்ளது. புது மணத் தம்பதிகள் புகுந்த வீட்டில் குடியேறினர். அந்தக் காலத்தில் கூட்டுக் குடும்பம். எல்லோரும் சேர்ந்து வாழ்ந்தனர். புதுக் கணவன் வணிகம் காரணமாக வெளியூர் செல்ல நேரிட்டது.

 

 

 

 

புதுமணப் பெண்ணை, புகுந்த வீட்டில் கொழுந்தன் ஒருவிதமான பார்வையில் பார்த்தான். அதை எப்படி கண்டிப்பது அல்லது நிறுத்துவது என்று தவியாகத் தவித்தாள்.  அதைச் சொல்லவும் முடியாமல் மெல்லவும் முடியாமல் கஷ்  டப்பட்டாள். கணவனிடம் சொன்னாலோ குடும்ப உறவுகள் பாதிக்கப்படுமே என்று அஞ்சினாள்.

 

நல்ல வேளையாக அந்த வீட்டுச் சுவரில் ஒரு ராமாயண ஓவியம் இருந்தது. இந்தக் காலத்தில் நாம் காலண்டர் அல்லது ஓவியங்களை கண்ணாடி போட்டுச் சுவரில் மாட்டிவைக்கிறோம்; 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எல்லார் வீட்டுச் சுவரிலும் தெய்வத்தின் படங்கள் வரையப்பட்டிருந்ததை சங்கத் தமிழ் நூல்களும் குறிப்பிடுகின்றன. அது போல இந்த வீட்டில் ராமனும் லெட்சுமணனும் சீதையும் காட்டில் செல்லும் காட்சி வரையப்பட்டிருந்தது.

 

லெட்சுமணன், அண்ணன் மனைவியான சீதையின்  முகத்தைக் கூடப் பார்க்க மாட்டான்.அவள் காலில் அணிந்திருந்த மெட்டி மட்டுமே அவனுக்குத் தெரியும். அந்தப் படத்தைக் காட்டி அவள் லெட்சுமணனின் பெருமையை கதை சொல்லுவது போலச் சொல்லுகிறாள். இலட்சுமணன் போல அண்ணியை நீயும் தாயாக மதிக்க வேண்டும் என்று சொல்லாமற் சொன்னாள்.

 

இதைச் சொல்லும் பிராக்ருத மொழி ஸ்லோகத்தை மு.கு.ஜகந்நாத ராஜா அழகாக தமிழில் மொழி பெயர்த்துள்ளார். இது சாலிவாஹநன் என்ற மன்னன் எழுதியது:

கோதுறு மனமுடைக் கொழுந்தனை நோக்கி

மாதவள் தினமும் போதனை செய்தாள்

இராமனுடன் செலும் இலக்குவன் சரிதம்

சுவரில் வரைந்த சுடரோவியத்தே

–சாலிவாஹனன் (ஹாலன்) 1-35, காதா சப்த சதி

 

கோது= குற்றம்

 

எங்கள் மதுரையில் அந்தக் காலத்தில் கணவன் பெயரைக்கூட பெண்கள் சொல்ல மாட்டார்கள். கணவன் பெயர் சொக்கன் , சுந்தரம், சுந்தரேஸ்வரன் என்றிருந்தால், ‘அதான் இந்த ஊர்க்கடவுள் பெயர்’ என்பார்கள். ராமன், கிருஷ்ணன் என்றிருந்தால் சுவற்றில் மாட்டி இருக்கும் படத்தைக் காண்பிப்பாள் அல்லது சுற்றி வளைத்து ஏதேனும் ஒரு வகையில் விளங்க வைத்துவிடுவாள்.

பெண்கள் கெட்டிக்காரிகள்!

 

–சுபம்—