ஹைகூ கவிதைகள்! (Post No.5803)

Written by S Nagarajan

Date: 20 DECEMBER 2018


GMT Time uploaded in London –6 -56 am


Post No. 5803

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

ஜப்பானிய இலக்கியம்

ஹைகூ கவிதைகள்!

ச.நாகராஜன்

ஜப்பானியக் குட்டிக் கவிதை தான் ஹைகூ. 6 விநாடிகளில் இதைச் சொல்லி முடித்து விடலாம்.

3 வரிகளில் அமையும். 17 அசைகளைக் கொண்டிருக்கும். முதல் வரியில் 5 அசைகள், அடுத்த வரியில் 7 அசைகள், இறுதி அடியில் 5 அசைகள்!

சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கும் கவிதைகள் இவை.

நிகழ்காலத்தைக் குறிக்கும்.

ஹொக்கு என்பதிலிருந்து உரு மாறி 17ஆம் நூற்றாண்டில் பிரபலமானது ஹைகூ.

பாஷோ (Basho-1644-1694) என்ற கவிஞர் தான் ஜப்பானில் ஹைகூவிற்கு முன்னோடியாக இருந்தார். ஆயிரத்தி எண்ணூற்றி ஐம்பதுகளில் ஹைகூ மேலை நாடுகளுக்குப் பரவியது.

இதன் வடிவமோ சிறிது. கருத்தோ பெரிது. ஆகவே பல அறிஞர்களும் கவிஞர்களும் இதைப் போற்றிப் பாராட்டினர்.

ஜேம்ஸ் ஜாய்ஸ், டி.ஹெச். லாரன்ஸ், அமி லொவெல் (Amy Lowell)என இதை விரும்பும் மேலை நாட்டு அறிஞர்கள் மற்றும் கவிஞர்களின் பட்டியல் நீ விரிகிறது.

ஆனால் 17 அசை என்பது ஆங்கிலத்தில் முடியாது என்பதால் சுருக்கமான மூன்று வரிக் கவிதை என்று வைத்துக் கொண்டு ஆங்கிலத்தில் ஹைகூ உருவாக ஆரம்பித்தது.

பாஷோ ஜப்பான் முழுவதும் சுற்றி வந்தவர். தனது அனுபவங்களை ஹைகூவில் குழைத்துக் கொடுத்தார். அதை ஜப்பானியர் பெரிதும் விரும்பினர்.

உள்ளத்தில் இருப்பதை வெளிப்படுத்தும் ஒரு உன்னதக் கவிதைக் கலையாக ஹைகூ வளர ஆரம்பித்தது. மசாவொ ஷிகி(Masaoka Shiki),டகஹாமா க்யோஷி(Takahama Kyoshi), கவாஹிகஷி ஹெகிகோடோ (Kawahigashi Kekigoto) ஆகியோர் 19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியிலும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியிலும் இதை வளர்த்தனர்.

21ஆம் நூற்றாண்டிலோ ஹைகூ இயற்றுவோரின் எண்ணிக்கை பத்து லட்சத்தைத் தொட்டு விட்டது.

மூன்று வரிகள், சிறிய சொற்கள் என்ற வடிவத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு தமிழ் உள்ளிட்ட உலக மொழிகளில் ஹைகூ பாடுவது வளர்ந்து விட்டது.

பாஷோவின் கவிதை இது:

Summer grasses-

All that remains

Of warriors’ dreams

பாஷோ தனது பயணத்தில் இயற்றிய யுத்தம் பற்றிய கவிதை இது. ஃப்யூஜிவாரா வமிசத்தில் நடந்த ஒரு போரை அவர் பார்த்தார்.யுத்த களம் முற்றிலும் ரத்தம் ஆறாக ஓட, சதைத் துண்டங்கள் சிதறிக் கிடந்தன. அவர் அழுதார்.அனைத்தும் அழியும் உலகில் அழியாத உண்மை பற்றிய சிந்தனை அவர் உள்ளத்தில் எழுந்தது.

யுத்தகளத்தில் மாண்டு கிடந்த போர்வீரர்களின் சடலங்கள் அவருக்கு நிலையாமையை உணர்த்த என்றும் நிலைத்திருக்கும் பேருண்மையை அவர் ஒரு கணத்தில் உணர்ந்தார்.

பெரும்பாலும் இப்படி பேரனுபவ ஞானம் ஒரு கணத்தில் உள்ளத்தில் ஒளிரும் போது எழுவது தான் ஹைகூ.

இன்னொரு கவிதையைப் பார்ப்போம்.

சோடோ யமகுச்சி எழுதிய ஹைகூ இது.

This spring in my hut

there is nothing

there is everything  (Sodo Yamakuchi)

எளிமையில் தான் எல்லா அடங்கி இருக்கிறது. மகாத்மா காந்திஜி உலகில் விட்டுச் சென்ற பொருள்களின் எண்ணிக்கை இரு கை விரல்களின் எண்ணிக்கையைத் தாண்டாது. ஹென்றி தோரோ எளிமையைப் போற்றினார்.

எளிமையாக வாழும் போது வளமையின் உச்சத்தை அவர்கள் பெற்றனர்.

சொத்தைச் சேர்க்கச் சேர்க்க மனம் கனமாகிறது. வெளியில் செல்வம்; ஆனால் அகத்தினுள் தரித்திரம்!

வசந்த காலத்தில் என் குடிலில்

ஒன்றுமே இல்லை

எல்லாம் இருந்தது.

என்ன அழகிய ஹைகூ.

கை (Kai) என்ற இடத்தில் பிறந்த சோடோ (1643-1716) பின்னர் டோக்கியோ சென்றார். அங்கு பாஷோவுடன் நெருங்கிப் பழகி அவரது நண்பரானார். சீன இலக்கியத்தில் பாண்டித்யம் கொண்ட இவரது அறிவைப் பார்த்து பாஷோ  பிரமித்தார்.

இன்னொரு அருமையான கவிதை இது.

இதை எழுதியவர் கிறிஸ்டோபர் ஹெரால்ட்.

First light

Everything in this room

Was already here    (Christopher Herold)

ஒளி அனைவருக்கும் பொதுவானது. அது புகாத இடமில்லை. அது உள்ளே புகுந்தவுடன் நமது பார்வை திறக்கிறது.

இதுவரை இருளில் தெரியாத அனைத்தும் தெரிகிறது.

ஆனால் அவை அங்கு தான் இருந்தன. நமக்குத் தான் தெரியவில்லை.

பார்வையை மாற்றுங்கள். அனைத்தும் பிரகாசமாகும்.

சிறையில் தூக்கிப் போடப்பட்டவன் வெளியில் வந்தவுடன் சுதந்திரமான உலகத்தைப் பார்க்கிறான்; பிரமிக்கிறான். அட, என்ன ஒரு அற்புதமான உலகம் இது!

மருத்துவமனையில் மாதக் கணக்கில் அடைந்து கிடந்தவன் உடல் நலம் தேறி வெளியே வருகிறான்.

அடடா, அனைத்தும் அற்புதம் தான் அவனுக்கு.

ஆனால் உலகம் மாறவில்லை. அவன் பார்வை தான் மாறி இருக்கிறது.

இந்த ஹைகூ அனைத்தையும் ஒளியுடன் பார்க்க உத்வேகம் ஊட்டுகிறது. அந்த ஒளியில் புதிய பார்வை இருக்க வேண்டும். அப்போது அனைத்துமே நமக்குச் சரியாகப் புலப்படும்.

இதை எழுதிய அமெரிக்கரான கிறிஸ்டோபர் ஹெரால்ட் 1948இல் பிறந்தவர். ஜென் பிரிவில் அடங்காத ஆர்வம் கொண்டவர். அதை அனைவருக்கும் போதிக்கும் ஆசிரியரும் கூட.The Heron’s nest என்ற பன்னாட்டு ஹைகூ பத்திரிகையின் ஆசிரியரும் கூட.

ஆயிரக் கணக்கில் ஹைகூ கவிதைகள் இன்று உருவாகின்றன.

ஆனால் மூன்று வரிகளில் இருப்பதெல்லாம் ஹைகூ அல்ல. நூற்றுக் கணக்கில் ஈசல் போலப் பிறக்கும் கவிதைகள் வெறும் சொற் கதம்பம் தான்.

நிஜமான கவிதைகளைத் தேர்ந்தெடுத்துப் படித்தால் தான் ஹைகூவின் அருமை தெரிய வரும்.

108 ஹைகூ கவிதைகளைத் தொகுத்து பாட்ரியா டொனெகன் (Patricia Donegan) எழுதிய ஹைகூ மைண்ட் (Haiku Mind) குறிப்பிடத் தகுந்த ஒரு புத்தகம்.

இது போல நூற்றுக் கணக்கில் உள்ள சிறந்த ஹைகூ தொகுப்பு நூல்களைப் படித்தால் மனம் சிறக்கும்; சிறகடித்துப் பறக்கும். இருளகன்று உளத்தில் ஒளி பிறக்கும்!

tags-  ஹைகூ,  கவிதைகள்

***

காலத்தை வென்ற நூறு கோடி கவிதைகள் எங்கே? (Post No.4308)

 

 
Written by S.NAGARAJAN

 

 

Date:17 October 2017

 

Time uploaded in London- 7–47 am

 

 

Post No. 4308

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

 

ஞானபூமி பாரதம்

 

காலத்தை வென்ற நூறு கோடி கவிதைகள் – எங்கே?

 

ச.நாகராஜன்

 

1

நல்ல கவிதை சாகா வரம் பெற்றது.

காலத்தை வென்றது தான் கவிதை.

 

அனவஹித: கிமஷக்தோ

விபுதைரம்யர்தித: கிமதிரஸிக: I

சர்வகஷோபி காலம்

கிரயதி சூக்தானி ந கவீனாம் II

 

வல்லபதேவர் என்ற கவிஞரால் ஆர்யா சந்தத்தில் இயற்றப்பட்ட கவிதை இது.

பெரிய உண்மையைக் கூறும் இந்தக் கவிதையின் பொருள் இது தான்:

 

 

காலம் தன் கவனக்குறைவினால் வலிமை இழந்து விட்டதோ!
அல்லது நேர்த்தியானவற்றைப் மிகவும் போற்றுவதனால், அறிஞர்களால் அதற்கு வேண்டுகோள் விடப்பட்டதா?

அனைத்தையும் அழிப்பது தான் காலம் என்றாலும் கூட, அது கவிஞர்களின் நல்ல கவிதைகளைத் திரை போட்டு மறைப்பதில்லை (ஒளித்து விடுவதில்லை)

 

இதன் ஆங்கில் மொழியாக்கம்:

 

Is Time powerless by oversight? Is it, as a very good appreciator of excellencea, he has been requested by the wise? Time, though a destroyer of every thing, does not screen (conceal) the good sayings of poets.

Translation by A.A.Ramanathan

 

உண்மை தான்; நல்ல கவிதைகளை காலம் திரை போட்டு மறைப்பதில்லை.நல்ல கவிதைகளை காலம் சிரஞ்சீவித்வம் கொண்டதாக ஆக்கி விடுகிறது.

காலமே, உனக்கு நமஸ்காரம்!

 

2

இப்போது ஒரு கேள்வி எழுகிறது.

காலம் அழிக்கவில்லை என்றால் நமது நாட்டில் தோன்றிய கவிதைகள் எங்கே?

முதலில் எவ்வளவு கவிதைகள் தோன்றியிருக்கலாம் என்பதை ஒரு உத்தேச மதிப்பீடு செய்து பார்க்கலாம்.

எட்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முறபட்டது வேதகாலம்.

(ஸ்வாமி விவேகானந்தரின் கூற்று இது : ஞான தீபம் மூன்றாம் பாகம்)

 

எட்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முற்பட்ட வேதத்தில் மன்னரின் கதைகள் பல உண்டு.

 

ஆக மன்னர் காலம் அப்போதிலிருந்தே தொடங்கி விட்டது.

ஒரு தலைமுறை என்பது சுமாராக முப்பது வருடம் என்று வைத்துக் கொண்டு, ஒரு மன்னரின் அரசாட்சி காலம் உத்தேசமாக முப்பது வருடங்கள் என்று வைத்துக் கொண்டு கணக்கிட்டால் எட்டாயிரம் ஆண்டுகளில் சுமார் 266 மன்னர்கள் ஆட்சி புரிந்திருக்க வேண்டும்.

 

பாரதத்தில் 56 தேசங்கள் உண்டு.

 

ஆக 56 தேசங்களில் 56 X 266  = 12896 மன்னர்கள் ஆட்சி புரிந்திருக்க வெண்டும்.

 

ஒரு மன்னனின் அரசவையில் முப்பதாண்டு காலத்தில் பத்து கவிஞர்கள் இருந்தனர் என்று வைத்துக் கொண்டால் 1,28,960 கவிஞர்கள் இருந்திருக்க வேண்டும்.

 

இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் முப்பதாண்டு காலத்தில் வெறும் பத்து கவிதைகளே புனைந்திருந்தனர் என்று வைத்துக் கொண்டால் வரும் எண்ணிக்கை 12, 89,600.

 

பத்து தானா, சே, மோசமான மதிப்பீடு, ஆயிரக்கணக்கில் கவிதைகள் இயற்றியுள்ள புலவர்களை நமக்குத் தெரியாதா என்று கேட்டு இதை நூறு கவிதைகள் என்று வைத்துக் கொண்டால் வருவது 1,28,96,000.

 

பத்தாயிரம் ஸ்லோகங்கள் கொண்ட வால்மீகி ராமாயணம், ஒரு லட்சம் ஸ்லோகங்கள் கொண்ட் மஹா பாரதம், 18 புராணங்கள், 18 உப புராணங்கள், காளிதாஸன், பவபூதி, தண்டி, ஹர்ஷன் போன்றோர் இயற்றிய காவியங்கள் என்ற நீண்ட பட்டியலை கணக்கில் எடுத்துப் பார்த்தால் சுலபமாக ஒரு பில்லியன், அதாவது நூறு கோடி என்ற எண்ணிக்கையை நமது கவிதைகள் தாண்டி விடுகின்றன!

 

நூறு கோடி அற்புதமான கவிதைகள்!

 

ஒரு கவிதையிலேயே உயிரைக் கொடுத்து எழுத்துக்கு அக்ஷர லட்சம் பொன் கொடுத்த நாட்டில் ஒரு பில்லியன் – நூறு கோடிக் கவிதைகள் என்றால், அடடா உள்ளம் பூரிக்கிறது.

 

என்ன ஒரு அறிவு!

என்ன ஒரு அழகு!

என்ன ஒரு சொல்வளம்!

என்ன ஒரு கருத்து வளம்!

என்ன ஒரு கலை வளம்!

 

 

 

3

அந்த நூறு கோடிக் கவிதைகள் எங்கே?

காலம் அவற்றை ஒளிக்காது, மறைக்காது,அழிக்காது என்றால் இன்று அவை எங்கே?

முகமதியரின் முட்டாள்தனமான, கொடூரமான, அழிவுக் கலாசாரத்தினால் பல நூல்கள் அழிந்து பட்டன. ஒப்புக் கொள்கிறோம். ஆனால் அந்த நூல்கள் பல நாடுகளுக்கும் பரவி இருந்தன. ஆகவே அவற்றில் அழிந்தது போக பலவும் மீதம் இருக்க வேண்டுமல்லவா?

 

அவை எங்கே?

 

இருக்கின்றன! அவை இருக்கின்றன!

இதில் அந்தக் கால மொழியாகப் பரவி இருந்த சம்ஸ்கிருத நூல்களை மட்டும் பட்டியலிடப் புகுந்து தன் வாழ்நாளிம் பெரும் பகுதியை அர்ப்பணித்த டாக்டர் வி.ராகவன் நூல்களின் பட்டியல் அடங்கிய ஒரு கலைக்களஞ்சிய தொகுதியையே வெளியிட்டுள்ளார்.

 

அவருக்கு நமது உளங்கனிந்த நமஸ்காரம்.

நான்கு லட்சம் சுவடிகள் பிரிக்கப்படாமல் ஆங்காங்கு உள்ளன.

அச்சிடப்படாமல் கையெழுத்துப் பிரதிகளாக பல ஆயிர்ம் நூல்கள் உள்ளன.

 

சரஸ்வதி மஹால், புனே பண்டார்கர் நிலையம் உள்ளிட்ட நூற்றுக் கணக்கான நிலையங்கள் பணமின்றித் தவித்து இவற்றை அரும்பாடு பட்டுப் பாதுகாத்து வருகின்றன.

 

நூறு கோடிக் கவிதைகள் என்றால் உலகின் மொத்த அறிவுக் களஞ்சியம் என்று பொருள்.

 

வளமார்ந்த ஒரு உலக சமுதாயத்தின் உன்னதமான எண்ணங்களைக் கொண்ட கவிதைத் தொகுப்புகளின்

எண்ணிக்கை என்று பொருள்.

 

எண்ணவும் (TO COUNT) இனிக்கிறது.

எண்ணவும் (TO THINK) இருக்கிறது.

பாரத அறிவுச் செல்வத்தில் ஆர்வம் உள்ளவர்கள் ஒரு திருக்கூட்டமாக மாறி ஏதேனும் செய்ய வேண்டாமா?

செய்ய வேண்டும்.

 

 

4

ஒரு சில கவிதைகளைப் படித்து மகிழ்ந்து சில கட்டுரைகளைப் படைத்த எனக்கே இப்படி ஒரு ஆதங்கம் என்றால் அறிஞர்களுக்கும் என்னைப் போன்ற இதர ஆர்வலர்களுக்கும் என்ன ஒரு உத்வேகம் எழ வேண்டும்.

இருக்கின்றவற்றைப் பாதுகாப்போம்.

 

இருப்பதைப் பரப்புவோம்.

 

இல்லாததைத் தேடுவோம்.

 

தேடிக் கண்டனவற்றைப் பதிப்பிப்போம்.

 

பதிக்க முன்வருவோருக்கு உதவி செய்வோம்.

 

எந்த மொழியில் இருந்தாலும் நமது கவிஞர்களின் கவிதைகளை – நூற்றொரு கோடியாக இருந்தாலும் அனைத்தையும் -மீட்டெடுப்போம்.

 

 

புவன ச்ரேஷ்டம் பாரதம்; நல்லறிவின் தலைமையகம் பாரதம்.

புனர் நிர்மாணம் செய்து பழைய தலைமையை அனைத்துத் துறைகளிலும் நிலை நாட்டுவோம்!

***