கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி (Post No.4114)- Part 2

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 26 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-33 am

 

 

Post No.4114

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

ராட்ஸசன் கஜினி

 

கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி முகமதுவின் கொடூரச் செயல்கள் – 2

by ச.நாகராஜன்

 

கஜினியின் பத்தாம் படையெடுப்பு கி.பி.1022ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்தது.

 

கனௌஜ் ராஜாவுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து அவன் லாகூரை ஆண்ட மன்னன் இரண்டாம் ஜெயபாலைத் தோற்கடித்தான்.

லாகூரை தனது ராஜ்யத்துடன் இணைத்துக் கொண்டான்.

அங்கு தன் சார்பில் ஒரு கவர்னரை நியமித்தான்.

இது தான் முகலாய சாம்ராஜ்யம் இந்தியாவில் தோன்ற வழி வகுத்தது.

 

 

கஜினியின் பதினொன்றாம் படையெடுப்பு 1023ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது. ஆனால் அவன் இதில் வழக்கம் போல கொள்ளையடிக்க முடியவில்லை.

 

அடுத்த ஆண்டு பால்க் நோக்கிப் படையெடுத்த அவன் அங்கு தன்னை எதிர்த்து கலகம் செய்த சுல்தானை அடக்கினான்.

ஆனால் அந்த மஹா பாவிக்கு – பாப ராட்ஸசனுக்கு – இந்தப் பன்னிரெண்டாம் படையெடுப்பு ஹிந்துக்களின் புனித பூமியான சோமநாத்தின் மீது பார்வை பதிய உதவியது.

மஹா பிரம்மாண்டமான சோம்நாத் ஆலயம் ஹிந்துக்க்ளின் உயிர்.

 

அரபிக் கடலின் அலைகள் தழுவி பூஜை செய்த ஆலயம் சோமநாதர் ஆலயம்.

பக்தர்கள் மிகுந்த பக்தியுடன் பூஜை செய்து வழிபட்ட தலம் அது.

1024ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம்.

 

முல்தான் நகரை அடைந்தான் கஜினி. சிந்து பாலைவனத்தின் ஊடே ஆஜ்மீர் நகர் நோக்கிச் செல்ல ஆயத்தமானது அவனது சேனை.

 

மூன்று நாட்கள் நீடித்தது யுத்தம்.

 

ஆலயத்தை முகமதின் சேனை அணுகக் கூட முடியவில்லை. திடீரென்று கஜினி சேனாவீரர்கள் அனைவரும் பார்க்கும்படி தரையில் வீழ்ந்தான். வெற்றி பெற வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்தான். உடனே மூர்க்கத்தனமாக வெறி கொண்ட அவனது சேனை போருக்கு ஆயத்தமானது.

 

உக்கிரமான போரில் சோமநாதர் ஆலயத்தைப் பாதுகாத்த படை பின் வாங்கியது. 5000 பேர் பிணமாகக் கிடந்தார்கள்.

சோமநாதர் ஆலயத்தின் பிரம்மாண்டமான மண்டபத்தை அடைந்தான் பாப ராட்ஸசன்.

 

பிறகு கர்பகிரஹத்தினுள் நுழைந்தான். பின்னர் தான் போரில் பயன்படுத்தும் தனது கோடாலியாலேயே விக்ரஹத்தை அடித்து நொறுக்கினான்.

விக்ரஹத்தின் இரு துண்டுகளை எடுத்து கஜினிக்கு அனைவரின் பார்வைக்காகவும் அனுப்பினான்.

சுமார் 600 ஆண்டுகள் அந்தத் துண்டுகள் பார்வையாளர்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது.

 

1612ஆம் ஆண்டு இந்த வரலாற்றையெல்லாம் எழுதிய ஃபெரிஷ்டா (Ferishta)  தான் அவற்றைப் பார்த்ததாக எழுதியுள்ளார்.

ஆலயத்தினுள் இருந்த பிராமணர்கள் கஜினி முகமதிடம் விக்ரஹத்தை மட்டும் சேதப்படுத்த வேண்டாம் என்று கெஞ்சினர். அதற்கு ஈடாக ஒரு பெரும் செல்வத்தைத் தருவதாகச் சொல்லி மன்றாடினர்.

 

அவர்களிடம் ஆணவத்துடன் கஜினி முகமது,” வரலாற்றில், அழிப்பவன் முகமது என்று இருக்க வேண்டுமே அல்லாது சிலைகளை விற்பவன் முகமது” என்று இருக்கக் கூடாது” என்று கூறினான்.

 

அவன் சிலையை உடைத்து பெயர்த்தெடுத்த  போது அதனடியில் எழுத்தினால் விளக்க முடியாத பெரும் செல்வமும் ரத்தினக்கற்களும் கிடைத்தன.

 

சோமநாதர் என்ற பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தில் 2000 பிராமணர்கள் பணி புரிந்தனர். 500 நாட்டியமாடும் நங்கையர் இருந்தனர்.300 பாடகர்களும் 300 நாவிதர்களும் இருந்தனர்.

நாவிதர்கள் வரும் பக்தர்கள் கர்பகிரஹம் செல்வதற்கு முன் அவர்களுக்கு மொட்டை அடிப்பது வழக்கம்.

 

நெஹ்ர்வாலா ராஜாவைத் தோற்கடித்த பின்னர் முகமது குஜராத்தின் தலைநகரில் சிறிது காலம் ஓய்வெடுத்தான்.

குஜராத் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்து விட்டது. அதையே தனது தலைநகராமாக ஆக்கிக் கொள்ளலாமா என்று யோசித்தான்.

அங்கிருந்து சிலோன் மீதும் பெகு மீதும் படையெடுக்கலாம் என்றும் ஆலோசித்தான்.

 

பின்னர் தனது பிரதிநிதியை அங்கு நியமிப்பது என்ற முடிவுக்கு வந்தான்.

 

முல்தான் நோக்கிச் செல்ல முயன்ற அவன் பாலைவனத்தினூடே செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவனுக்கு வழிகாட்டியாக அமைந்த ஹிந்துக்கள் தவறாக அவனை வழி நடத்தவே சொல்ல முடியாத சித்திரவதைக்கு ஆளானான்.

 

வெப்பம் ஒரு பக்கம்; தாகம் ஒரு பக்கம், அவன் தவித்தான்.

தனக்கு வழிகாட்டியவர்களை அவன் சித்திரவதை செய்ய ஆரம்பித்தான்.

ஒரு புனிதமான தலத்தைச் சின்னாபின்னமாக்கிய அவனுக்குத் தகுந்த பாடம் கற்பிக்க வேண்டுமென்றும் பழி வாங்க வேண்டும் என்றும் எண்ணியே அவனுக்கு அப்படித் தவறுதலாக வழிகாட்டியதாக அவர்கள் ஒப்புக் கொண்டனர்.

 

ஒரு வழியாக 1026ஆம் ஆண்டு கஜினியை அவன் அடைந்தான்.

குஜராத்தில் அவன் நியமித்த வைசிராயான இளவரசன் அவனிடம் தன் எதிரியைத் தன்னிடம் தருமாறு வேண்டினான். கஜினியை அடைந்தவுடன் அவன் பெற்ற முதல் பெடிஷன் அது.

வைசிராயின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி அவன் எதிரியை அவனிடமே ஒப்படைக்க இணங்கினான் கஜினி.

 

ராட்ஸசனான அந்த வைசிராய் தனது சிம்மாசனத்தின் கீழே ஒரு குழியைத் தோண்டச் சொன்னான். அதில் அவனை உயிருடன் புதைப்பது அவன் திட்டம்.

 

ஆனால் தலைநகர் நோக்கிச் சென்ற வைசிராய் வழியில் ஒரு மரத்தின் அடியே இளைப்பாறுவதற்காகப் படுத்தான்.

தனது  முகத்தில் ஒரு சிவப்புத் துண்டைப் போட்டு மூடி அவன் உறங்க ஆரம்பித்தான்.

 

பெரிய பருந்து ஒன்று அந்த சிவப்புத் துண்டை ரத்தம் சொட்டும் இறைச்சித் துண்டு என்று நினைத்து பாய்ந்து கவ்வ, அவன் கண்கள் இரண்டும் பருந்தால் பிடுங்கப்பட்டன.

குருடனான அவன் ஆட்சி செய்யத் தகுதியற்றவன் ஆனான்.

எந்தக் குழியில் எதிரியைப் புதைக்க வேண்டும் என்று எண்ணினானோ அந்தக் குழியில் அவன் போடப்பட்டான்.

கஜினி முகமதின் கடைசியும் பதிமூன்றாவதுமான படையெடுப்பு பஞ்சாபில் இருந்த் ஜட் இனத்தவரை “புனிதமாக்கி” இஸ்லாமுக்கு மதமாற்றம் செய்வதற்காக எடுக்கப்பட்டது.

 

சோமநாதர் ஆலயத்தை அவன் அழிக்க முயன்ற போது ஜட்கள் அவனுக்கு எதிராக இருந்தனர்.

 

சிந்து நதியில் ஒரு கப்பல் போரில் கஜினி அவர்களைத் தோற்கடித்தான். எந்த இடத்தில் அலெக்ஸாண்டர் 1300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தனது நாட்டிற்கு திரும்பத் தீர்மானித்தானோ அதே இடம் தான் அது!

இத்துடன் கஜினியின் இந்தியப் படையெடுப்பு வரலாறு முடிகிறது.

பின்னால் அவன் செல்ஜுக் துருக்கர்கள் உள்ளிட்டவர்க்ளுடன் போரிட்டான்.அந்த வரலாறு தனி வரலாறு.

1030ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 29ஆம் நாள் கஜினியில் அவன் மரணமடைந்தான்.

 

அவன் மரணமடைவதற்கு இரு தினங்களுக்கு முன் அவன் மரணப்படுக்கையில் இருக்க, அவன் கொள்ளையடித்த செல்வம் அனைத்தும் வரிசையாக  அவன் முன்னர் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. அந்த ஊர்வலத்தில் அவனது குதிரைகள், ஒட்டகங்கள், யானைகள், ரதங்கள் பிரம்மாணடமான ஆர்ப்பாட்டத்துடன் அணி வகுத்துச் சென்றன.

தான் இறப்பதை நினைத்து அவன் கலங்கிக் கண்ணீர் விட்டான்.

ஒரு வழியாக பாப ராட்ஸசனின் பூவுலக வாசம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.

 

மனித இனத்தில் கோரமான கொலைகளை மதம் மற்றும்  இனம் ஆகியவற்றின் பேரால் செய்தவர் இருவர்.

ஒருவன் கஜினி முகமது.இன்னொருவன் ஹிட்லர்.

இஸ்லாத்தின் பெயரால் லட்சக்கணக்கானோரைக் கொன்று குவித்த மாபாவி கஜினி முகமது.

 

யூத இனத்தை அழிப்பேன் என்று கங்கணம் கட்டி லட்சக்கணக்கான யூதர்களைக் கொன்று குவித்தவன் ஹிட்லர்.

ஹிட்லருக்கு ஆன்மாவே கிடையாது என்று கூறியிருக்கிறார் மஹரிஷி அரவிந்தர். அவன் ஒரு கோரமான அபூர்வப் படைப்பு என்று இதற்குப் பொருள்.

 

அப்படியானால் அவனுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அவனுடன் சம எடை இருக்கும் கஜினிக்கும் ஆன்மா கிடையாதோ! அவனும் ஒரு கோரமான அபூர்வப் படைப்பு தானோ!!

 

ஒவ்வொரு ஹிந்துவும் சோமநாதர் ஆலயம் மீண்டும் எழுப்பப்பட்ட வரலாற்றைப் படித்து கஜினி அழிக்க முயன்றாலும் அழிக்க முடியாத மாபெரும் ஹிந்து சக்தியைப் பற்றி எண்ணிப் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும். அழியாத ஒரு தொடர்ச்சியான பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் நாம் என்பதை உணர்ந்து அதைக் காக்க உறுதி பூண்டு பணியாற்ற வேண்டும்.

 

***                                                         வரலாறு தெரியாமல் ஹிந்துக்கள் இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே பாப ராட்ஸனைப் பற்றி எழுத நேர்ந்தது.அபூர்வ தியாகிகளாக அமைந்த ஹிந்து ராஜாக்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டு அவர்களைப் போற்றிப் புகழ வேண்டுமல்லவா!

 

***                                                             கஜினி பற்றிய் கட்டுரை முடிகிறது.

ஆனால் இதன் தொடர்ச்சியாக ஹிட்லரையும் கஜினியையும் இணைத்து இன்னொரு கட்டுரை விரைவில் மலரும்.

***                                                            இந்தக் கட்டுரைத் தொடரில் உள்ள வரலாறுக்கு ஆதாரமாக அமையும் நூல் The Muslim Epoch.

எழுதியவர் : J.D.Rees I.C.S.

முதல் பதிப்பு வெளியான ஆண்டு 1894