அறிவு வளரும் விதம்!

lotus reflection

சம்ஸ்கிருத செல்வம்–அத்தியாயம் 25
அறிவு வளரும் விதம்!
Post No.822 Date 6th February 2014

சூரியனைக் கண்டதும் நளினமான தாமரை மலர் மலர்கிறதல்லாவா! அது எப்போது தோன்றும் என்று சூரிய உதயத்திற்காக எங்குகிறது கமல மலர். இதைப் பார்த்தார் கவிஞர், அவருக்கு உடனே ஞாபகம் வருவது பண்டிதனைப் பார்த்தவுடன் மனம் மகிழும் அறிவு ஜீவி தான்! தன் மனதில் எழுந்த எண்ணத்தைக் கவிதையாகப் பொழிகிறார் இப்படி:

ய படதி லிகதி பஷ்யதி, பரிப்ரச்சதி பண்டிதானுபாஸ்ரயதே I
தஸ்ய திவாகர-க்ரணைர் நளினிதளாமிவ விகாஸயதே புத்தி: II

இதன் பொருள்:
யார் ஒருவன் எழுத வல்லவனோ (லிகதி), எவன் எதையும் உற்றுக் கவனிப்பவனோ (பஷ்யதி), எவன் ஒருவன் எதையும் ஆராயும் மனப்பான்மை கொண்டவனோ (பரிப்ரச்சதி) அவன் பண்டிதர்களுடைய சகவாசத்தால் (பண்டிதான் உபாஸ்ரயதே) மனம் மிகவும் மகிழ்கிறான். அது எது போல இருக்கிறது என்றால், தாமரை மலரின் இதழ்கள் (உயிரைத் தரும்)திவாகரனின் கிரணங்களைக் கண்டவுடன் மலர்வது போல இருக்கிறது!

அறிவு எப்படி அதிகரிக்கிறது என்பதை இன்னொரு கவிஞரின் பாடல் தெரிவிக்கிறது.

ஆசார்யாத் பாதமேகம் ஸ்யாத் பாதம் ஸப்ரஹ்மசாரிபி: I
பாதம் து மேதயா ஞேயம் சேஷம் காலேன பச்யதே II

அறிவின் ஒரு பகுதியே ஆசார்யரிடமிருந்து பெறப்படுகிறது (ஆசார்யாத் ஏகம் பாதம் ஸ்யாத்)

இன்னொரு பகுதி கூடப் படிக்கும் சக தோழர்களிடம் விவாதிப்பதால் உண்டாகிறது. (ஏகம் பாதம் ச:ப்ரஹ்மசாரிபி:)

மூன்றாவது பகுதியோ சுயமாகப் பிரகாசிக்கும் ஒருவனது அறிவிலிருந்து பெறப்படுகிறது (ஏகம் பாதம் து மேதயா ஞேயம்)

மீதிப் பகுதியோ காலம் செல்லச் செல்ல உலகின் தொடர்பினால் பெறப்படுகிறது (சேஷம் காலேன பச்யதே).

இந்த நான்கு பகுதியுமே முக்கியம் தான்; இவை அனைத்தும் இணையும் போது ஒரு மேதை உருவாகிறான். ஆசார்யரும் அருமையாக இருந்து சக மாணவர்களும் புத்திசாலிகளாக இருந்து இயல்பினாலேயே அறிவு பிரகாசித்து, உலகியல் தொடர்பு நல்லறிவை இன்னும் அதிகரிக்குமானால் அப்படிப்பட்டவனுடைய மேதைத் தன்மை சமுதாயத்திற்கு எவ்வளவு நலத்தை உண்டாக்கும்!
இதை செய்யவே பண்டைய நாட்களில் குரு குலங்கள் நிறுவப்பட்டன.

ஆங்கிலேயன் வகுத்த குமாஸ்தா படிப்பு வந்தவுடன் இந்த மேதைத் தன்மை அழிந்து விட்டதே என்று வருத்தம் தான் பட வேண்டும். இன்றைய நாட்களில் இந்த நான்கு வகை அறிவையும் நாமே முயன்று தான் பெற வேண்டும்.

Compiled by S. Nagarajan
Contact us for more of the same: swami_48@yahoo.com
***************
picture is used from another website;thanks.

புலவரின் வேதனை: சிவன் இப்படிச் செய்யாமல் விட்டு விட்டானே!

Pictures of Shiva and Brahma

சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்-5

 

புலவரின் வேதனை: சிவன் இப்படிச் செய்யாமல் விட்டு விட்டானே!

 

By ச.நாகராஜன்

 

பொல்லாத வார்த்தைகளில் ஒன்று விதி என்பது! புரிந்து கொள்ள முடியாததும் கூட!

சோக மனத்துடன் வருந்தும் ஒருவனுக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறார் ஒரு புலவர் இப்படி:-

 

ஏன் அதிகமாக சிந்திக்கிறாய்?

கிம் சிந்த்தேன பஹுனா?

 

ஏன் அவன் சோக மனத்துடன் வருந்துகிறான்?

கிம் வா சோகேன மனஸி நிஹிதேன?

 

முன் நெற்றியில்  விதியால் என்ன எழுதப்பட்டிருக்கிறதொ அது நிச்சயம் நடக்கும்!

தன்னிஸ்சித்தம் பவிஷ்யதி

   விதினா லிகிதம் லலாடே யத்

 

தீர்க்கமாக விதியைப் பற்றிச் சொல்லி விட்டார் அவர் இப்படி:-

கிம் சிந்த்தேன பஹுனா?

   கிம் வா சோகேன மனஸி நிஹிதேன? I

தன்னிஸ்சித்தம் பவிஷ்யதி

   விதினா லிகிதம் லலாடே யத் II

 

  (லலாடம் – முன் நெற்றி லிகிதம் – எழுதப்பட்டது)

 

ஆனால் இன்னொரு புலவரோ உலகத்தில் நடப்பதை எல்லாம் நன்கு கூர்ந்து கவனிக்கிறார். நல்லவனுக்கு ஏகப்பட்ட சோதனைகள்! தீயவர்களோ கொடி கட்டிப்

பறக்கிறார்கள். செல்வத்தில் புரள்கிறார்கள்.

அனைவரையும் இஷ்டத்திற்கு வாட்டுகிறார்கள். இது சரியா? விதி இப்படி இருக்குமானால் அது சரி இல்லையே! வருகிறது கோபம் அவருக்கு. சிவன் செய்தது சரி இல்லை என்று ஒரே போடாகப் போடுகிறார் சிவன் மேல் ஏன் கோபம்? சிவனுக்கும் விதிக்கும் என்ன சம்பந்தம்?

 

அனுசிதமேவாசரிதம்

     பசுபதினா யத்திதே: சிரச்சின்னம்

சிவன் செய்தது முறையில்லை. பிரம்மாவின் தலையை மட்டும் தான் அவர் அறுத்தெறிந்தார்.

 

சின்னோ ந சாஸ்ய ஹஸ்தோ

    யேனாயம் துர்லிபிம் லிகதி

எந்தக் கையால் மோசமான எழுத்துக்களை (விதியை) அவர் எழுதுகிறாரோ அந்தக் கையை அறுக்கவில்லையே!

 

பாடலை முழுதுமாகப் பார்ப்போம்:-

அனுசிதமேவாசரிதம்

     பசுபதினா யத்திதே: சிரச்சின்னம் I

சின்னோ ந சாஸ்ய ஹஸ்தோ

    யேனாயம் துர்லிபிம் லிகதி II

 

(அனுசிதம் – முறையில்லை; பசுபதி – சிவன் துர்லிபி – மோசமான எழுத்து – அதாவது விதி)

 

பிரம்மாவின் தலையை அறுத்து என்ன பிரயோஜனம்? மோசமான விதியை எழுதும் பிரம்மாவின் கையை அல்லவா சிவன் அறுத்தெறிந்திருக்க வேண்டும்!

 

நாட்டு நடப்பைப் பார்த்தால் கவிஞரின் கோபம் நியாயமானது தான் என்று நமக்கும் அப்படியே தான் தோன்றுகிறது. ஆனால் விஷயம் பற்றி நன்கு ஆய்ந்த கவிஞர் இதற்குச் சமாதானம் கூறுகிறார் இப்படி:-

 

க்ருத கர்மக்ஷயோ நாஸ்தி

   கல்பகோடி ஷதைரபி I

அவஸ்யமேவ போக்தவ்யம்

    க்ருதம் கர்ம சுபாசுபம் II

 

ஒருவன் செய்த கர்மம் அவனை கோடி கல்பம் சென்றாலும் விடாது. அவன் செய்ததற்கான பலனை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும். அது நல்ல செயலோ அல்லது கெட்ட செயலோ பலனை அனுபவித்தே ஆக வேண்டும்!

 

க்ருத கர்மம் – ஒருவன் செய்த செயல்களின்

க்ஷயோ நாஸ்தி –விளைவுகள் நாசமடைவதில்லை

அவஸ்யம் ஏவ –நிச்சயமாக

போக்தவ்யம் – அனுபவித்தே ஆக வேண்டும்

கல்ப கோடி ஷதைரபி– நூறு கோடி கல்பம் சென்றாலும் சரி

சுபாசுபம் – நல்ல மற்றும் தீய

க்ருதம் கர்ம – செயல்களைச் செய்ததற்கான பலன்களை அனுபவித்தே தீர வேண்டும்.

 

இப்படி கர்மம் பற்றிய உண்மையை நமக்குக் கூறி நம்மைத் தெளிவு படுத்துகிறார்கள் நம் பெரியோர்!

 

இப்போது நமக்கு மனம் ஆறுதல் அடைகிறது. செய்ததன் விளைவை ஒரு நாள் தீயவன் அனுபவித்தே ஆக வேண்டும் என்ற எண்ணம் நம்மை நல்ல பாதையில் செல்லத் தூண்டுகிறது!

 

*********************