புத்தரின் போதனை: சேற்றில் மலரும் செந்தாமரை போல இரு! (Post No.7735)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No.7735

Date uploaded in London – – 24 March 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

ச.நாகராஜன்

புத்தர் வாழ்ந்த காலத்தில் அவரைப் போல புகழப்பட்டவரும் இல்லை; இகழப்பட்டவரும் இல்லை.

இரண்டையும் சமமாகக் கருதியதோடு அனைவரையும் புகழையும் இகழையும் ஒன்றாகக் கருதுமாறு அவர் உபதேசித்தார்.

ஒரு முறை ஒரு அந்தணர் அவரை தனது வீட்டிற்கு விருந்துண்ண வருமாறு அழைப்பு விடுத்தார்.

அதை ஏற்ற புத்தர் அவர் வீட்டிற்குச் சென்றார்.

விருந்து படைப்பதற்குப் பதிலாக கண்டபடி பல்வேறு வார்த்தைகளால் அவர் புத்தரை ஏசினார்.

புத்தர் அமைதியாக அவரை நோக்கிக் கேட்டார் : “ உங்கள் வீட்டிற்கு விருந்தாளிகள் வருவதுண்டா, ஓ, பிராமணரே?”

“வருவதுண்டு” என்றார் அவர்.

“அவர்கள் வரும்போது நீங்கள் என்ன செய்வீர்கள்?”

“அருமையான விருந்தைத் தயார் செய்து அவர்களுக்கு அளிப்பேன்.”

“ஒருவேளை அவர்கள் வரவில்லை எனில்..”

“அதை நாங்களே சாப்பிட்டு விடுவோம்.”
“ஆஹா, நல்லது. நீங்கள் பிக்ஷை ஏற்க எனக்கு அழைப்பு விடுத்தீர்கள். என்னை கண்டபடி ஏசித் தீர்த்தீர்கள். அந்த மொழிகளை நான் ஏற்கவில்லை. ஆகவே அதை திருப்பி எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.”

யாரையும் திருப்பித் தாக்காதீர்கள் என்றார் புத்தர். “வெறுப்பை வெறுப்பினால் ஒழிக்க முடியாது. வெறுப்பை அன்பினால்  துரத்தி விட முடியும்” என்றார் அவர்.

உபாலி என்ற கோடீஸ்வரர் ஒருவர் புத்தரது சீடராக ஆனார்.

கடகடவென்று புத்தரின் நூறு அற்புதமான குணங்களை எந்த வித முன்னேற்பாடும் இன்றி வரிசையாக அடுக்கிப் புகழ்ந்தார் அவர்.

புத்தரின் அற்புதமான ஒன்பது குணங்கள் இன்றும் கூட அவரைப் பின்பற்றும் அனைவராலும்  அவரது திருவுருவச் சிலைக்கு முன்னால் சொல்லப்படுகிறது.

புத்தர் இந்தப் புகழ்மொழிகளைக் கேட்டு அமைதியாகப் புன்னகை பூத்தார்.

இகழ்ச்சியையும் புகழ்ச்சியையும் அவர் ஒன்றாகவே பாவித்தார்.

உலகில் உள்ள பெரும்பாலானோருக்கு ஒருவரை இகழ்வது என்றால் மிகவும் பிடிக்கும்.

ஆனால் களத்தில் இறங்கிய யானை எப்படித் தன்மீது வரும் சரங்களை ஏற்கிறதோ அதே போல அவர் சுடுமொழிகளை ஏற்றார்.

புத்தர் ஒரு பெண்ணைத் தன் சீடர்களுடன் சேர்ந்து கொன்று விட்டதாக அவரை வழக்கமாகத் தூற்றும் ஒரு கோஷ்டி பழி சுமத்தியது.

தாங்க முடியாத அளவு இந்த தூற்றல் போய் விடவே ஆனந்தர் புத்தரை அணுகி, “ஐயனே! இந்த கிராமத்தில் நாம் இருக்க வேண்டாம். அடுத்த கிராமத்திற்குச் சென்று விடுவோம்” என்றார்.

“சரி அடுத்த கிராமத்திலும் நம்மைத் தூற்றினால்..?”- புத்தர் கேட்டார் இப்படி.

“நாம் இன்னொரு கிராமத்திற்குப் போய் விடுவோம், ஐயனே!”

“அப்படியெனில் இந்த பாரதம் முழுவதும் நாம் வசிப்பதற்கு நமக்கு ஒரு கிராமம் கூடக் கிடைக்காது, ஆனந்தா! பொறுமையாக இரு! இந்தத் தூற்றுமொழிகள் தானாகவே வலு இழந்து ஒழிந்து போகும்!”

மகந்தின்யா என்ற பேரழகி புத்தரை மணக்க ஆசைப்பட்டாள். அவளது தந்தை புத்தருக்கு அவளை மணம் முடிக்கத் தயாராக இருந்தார். ஆனால் புத்தரோ அவள் அழகில் ஈர்க்கப்படவில்லை.

தன் அழகைப் பழித்துக் கூறிய புத்தரை குடிகாரர்களை விட்டு பொது இடத்தில் அனைவருக்கும் முன்பாக கண்டபடி ஏசுமாறு ஏவினாள் அவள். புத்தர் அனைத்து இழிமொழிகளையும் கேட்டுக் கொண்டார்.

மனித குலத்தில் ஒருவர் புகழை அதிகம் பெறப் பெற அதைப் பொறுக்காமல் இருப்பவர்கள் ஏராளம். உயரத்தில் ஒருவர் செல்லச் செல்ல அதிகமான இழிச்சொற்களைக் கேட்கும் தெம்பு ஒருவருக்கு வேண்டும்.

  • மற்றவரிடம் உள்ள குற்றங்களைப் பார்ப்பதில் குருடனாக இரு!
  • நேர்மையற்ற பொய்யான வார்த்தைகளால் ஒருவரை மற்றவர்கள் இகழும் போது நீ செவிடனாக இரு!
  • மற்றவர்களின் குறைகளைக் கூற முனையும் போது நீ ஊமையாக ஆகி விடு!
  • தவறான குற்றச்சாட்டுகள், வதந்திகள் ஆகியவற்றிற்கு முற்றுப்புள்ளி வைப்பதென்பது இயலாத காரியம்.

இது தான் புத்தர் போதித்த போதனை!

புத்தர் போதித்த தர்மம் எளிமையானது!

வெற்று ஒலிகள் எழும் போது அசையாத சிங்கமாக இரு!

வலையில் அகப்படாத காற்றாகப் பற!

தான் தோன்றிய இடத்தில் உள்ள சகதியினாலும் சேறினாலும் பாதிக்கப்படாத தாமரையைப் போல இரு!

காண்டாமிருகம் போலத் தனித்துத் திரி!

காட்டிற்கு அரசன் என்பதால் சிங்கம் எதற்கும் அஞ்சுவதில்லை. மற்ற மிருகங்கள் ஓலமிடும் போது அதற்கு அது பயப்படுவதில்லை. இவ்வுலகில் தவறான குற்றச்சாட்டுகளைக் கேட்க நேரிடும். தரக்குறைவான விமரிசனங்களைக் கேட்க நேரிடும்.

சிங்கம் போல அவற்றை நாம் கேட்கக் கூட வேண்டாம், ஒதுக்கி விடலாம்.

பூமராங் போல எங்கிருந்து எவரால் அவை வீசப்பட்டனவோ அங்கேயே சென்று அவர்கள் மீதே அவை விழும்!

நாய்கள் குரைக்கும். ஆனால் ஒட்டகமோ அமைதியாக முன்னேறும்.

நாம் சேறும் சகதியுமாக உள்ள உலகில் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.

அவற்றில் பாதிக்கப்படாது எண்ணற்ற தாமரை மலர்கள் பூக்கின்றன. தாமரை மலர் போல எதனாலும் பாதிக்கப்படாது, நம் மீது சேறு வீசி எறியப்பட்டாலும் கூட அற்புதமான ஒரு நல்வாழ்வை நாம் வாழ்வோம்!

மலர்கள் நம் மீது விழாது, சேறு தான் எறியப்படும் என்பதை மனதில் கொண்டு விட்டால் ஏமாற்றம் என்றுமே ஏற்படாது.

கஷ்டம் தான் என்றாலும் கூட, பற்றற்று இரு.

தனியாகவே இந்த உலகில் வந்தோம், தனியாகவே இந்த உலகத்தை விட்டுப் போவோம். பற்றற்று இருப்பது தான் இந்த உலகில் சந்தோஷம்.

கட்டுப்படாத நாக்குகள் நம் மீது வசைமாரி பொழிந்த போதிலும் கூட, நம் சக்திக்குத் தக்கபடி அனைவருக்கும் நாம் சேவை புரிவோம்.

இப்படித் தான் புத்தர் தன் வாழ்நாள் நெடுகிலும் போதனை செய்து வந்தார்.

அவர் கூறியபடியே தான் உலகத்தின் இயல்பு இன்றும் இருக்கிறது.

ஆகவே அவர் போதனையின் சத்தியத்தைப் புரிந்து கொண்டு சேறு நிறைந்த குளத்தில் பூக்கும் தாமரை போல சேற்றினால் பாதிக்கப்படாமல் சேவை புரியும் வழியைத் தேர்ந்தெடுப்பதே நல்லோர் வழி!

tags — புத்தர், போதனை ,செந்தாமரை

***