தலை பற்றிய 6 பழமொழிகளைக் கண்டுபிடியுங்கள் (Post No.8542)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8542

Date uploaded in London – 20 August 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

பல பழமொழிகளில் தலை என்ற சொல் மீண்டும் மீண்டும் வரக்கூடும்; ஒருமுறை வந்த சொல் மீண்டும் கட்டத்தில் இராது ; கொண்டு  கூட்டிப்  பொருள் கொள்க.

1.தருமம் தலை காக்கும் ‘

2.தலைக்குத் தலை நாட்டாண்மையாய் இருக்கிறது

3.தலை இருக்க வால் ஆடுமா ?

4.தலை எழுத்திற்கு தலையைச் சிரைத்தாற்  போகுமா?

5.தலை அளவும் வேண்டாம் , அடி அளவும் வேண்டாம் , குறுக்கே அள அடா படியை

6.தலை  இடியும் காய்ச்சலும் தனக்கு  வந்தால்  தெரியும்

Tags – தலை, வால்

—subham–

சிங்கள மொழி அதிசயங்கள்!

sri lanka

ஆய்வுக் கட்டுரையாளர் : லண்டன் சுவாமிநாதன்

ஆய்வுக் கட்டுரை எண்: 1627; தேதி: 6 பிப்ரவரி 2015

இலங்கையில் பேசப்படும் சிங்கள மொழி பல புதிர்களின் உறைவிடமாக விளங்குகிறது. இந்தப் புதிர்களுக்கு மொழி ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு இதுவரை சரியான விடைகள் கிடைக்கவில்லை. “ரிக் வேதம்- ஒரு வரலாற்று ஆய்வு” — என்ற (The Rig Veda – A Historical by Shrikant Talageri) புத்தகத்தில் ஸ்ரீகாந்த் தலகரி என்பவர் இதை எடுத்துக்காட்டி சம்ஸ்கிருத மொழி இந்தியாவில் தோன்றி வெளி நாடுகளுக்குப் பயணம் செய்தது; அவர்கள் இந்தியாவுக்கு வெளியில் இருந்து இம்மொழியை இறக்குமதி செய்யவில்லை என்று வலியுறுத்துகிறார்.

இந்திய-ஆர்ய (Indo-Aryan) மொழிகள் என்னும் பிரிவின் கீழ் சிங்கள மொழி வைக்கப்பட்டபோதிலும் பல பொருந்தாத விஷயங்களும் இம் மொழியில் இருப்பதை வில்லியம் கெய்கர்(Wilhelm Geiger 1856-1943) முதலிய ஆராய்ச்சியாளர்கள் கண்டறிந்தனர். வில்லியம் கெய்கர் சொன்னதாவது: நெடில் வர வேண்டிய இடத்தில் குறிலும் , குறில் வர வேண்டிய இடத்தில் நெடில் எழுத்துக்களும் வந்து புதிர் போடுகின்றன. மற்ற இந்திய ஆரிய மொழிகளைப் போலல்லாது வேற்றுமை உருபுகள் இருக்கின்றன. சிங்கள மொழி இலக்கணப் புதிர்களை என்னால் விடுவிக்க இயலவில்லை என்பதை நான் ஒப்புக் கொள்கிறேன்.”

king batiya abhya 19 bce

King Batiya Abhaya inscription (19 BCE)

பெல்லா, ககுலா, களுவா, ஒளுவா

சிங்கள மொழியில் உடல் உறுப்புகளைக் குறிக்கும் சொற்கள் எந்த மொழியில் இருந்து வந்தவை என்றே தெரியவில்லை. தமிழ், சம்ஸ்கிருதம், வெட்டா ஆகிய மொழிகளில் வந்த சொற்களே சிங்கள மொழியில் இருக்க வேண்டும். ஆனால் தலை, கழுத்து, கால், தொடை என்னும் சொற்களைக் குறிக்கும்  ஒளுவா, பெல்லா, ககுலா, களுவா, என்ற சொற்கள் எங்கிருந்து வந்தன என்பது புரியவில்லை.

மேலும் மஹாவம்ச நூலின் மூலம் சிங்கள மக்களின் முதல் மன்னன் விஜயன் என்றும் , இந்தியாவின் கலிங்க-வங்க தேசப் பகுதியில் இருந்து வந்து பாண்டிய மன்னனின் மகளையும், ஒரு யக்ஷர் குலப் பெண்ணையும் மணந்து கொண்டான் அவன் என்றும் அறிகிறோம். ஆனால் தற்போதைய ஆராய்ச்சிகள் சிங்கள மக்களின் மூதாதையர்கள் இந்தியாவின் சிந்து சமவெளிப் பகுதில் இருந்து வந்தவர்கள் என்று காட்டுகின்றன. இந்தியாவின் வட மேற்கு மூலையான ஆப்கனிஸ்தான், பாகிஸ்தான் ஆகிய பிரதேசத்தில் இருந்து வந்தவர்கள் என்று தெரிகிறது. இவர்கள் குடியேறிய காலத்தில் அப்பகுதிகள் அகண்ட பாரதத்தின் ஒரு பகுதியாகும்.

6-Sinhala-ConsonantsS

எம்.டபிள்யூ. எஸ். டி சில்வா என்பவர் சிங்கள மொழி பற்றி எழுதிய கட்டுரையில், மற்ற மொழிகளில் இல்லாத சிறப்பு அமசங்கள் இதில் இருப்பதானது மிகவும் உற்சாகமாக ஆய்வு நடத்த உந்துகிறது. தற்போதைய மொழிக் கொள்கைகள் சரியா, இல்லையா என்ற சவாலையும் இது வீசுகிறது. நாம் அறிந்த வரை தற்கால இந்திய-ஆரிய மொழிக் குடும்பத்தில் இதற்கு ஒரு இடம் ஒதுக்குவது கடினமாகவே உள்ளது – என்று எழுதியுள்ளார்.

சிங்கள மூதாதையர்கள், வட மேற்கு இந்தியாவில் இருந்து குஜராத்தில் உள்ள லாட தேசத்தில் வந்து தங்கி,  பின்னர் இலங்கையில் குடியேறினர் என்றும் டி சில்வா கூறுகிறார். கெய்கர், பரனவிதான போன்ற அறிஞர்களும் இது பற்றி ஆராய்ந்து எழுதியுள்ளனர்.

தண்ணீர், தண்ணீர்

தண்ணீர் என்ற பொருள்படும் வடுரா என்ற சிங்களச் சொல் ஜெர்மானிய மொழிக் குடும்பத்தில் உள்ள “வாட்டர்” என்ற சொல்லுக்கு இணையானது பற்றியும் சர்ச்சை நீடிக்கிறது. ஹிட்டைட் மொழியிலும் ‘வதர்’ உள்ளது. ஆனால் இந்தோ ஆரிய மொழிக் குடும்ப விதிகளின்படி இப்படி வர முடியாது என்றும் ஏற்கனவே விக்ரமசிங்க என்ற அறிஞர் கூறியது போல் ‘வரதுக’ என்னும் சம்ஸ்கிருத மூலத்தில் இருந்து இச் சொல் வருவது சாத்தியமல்ல என்றும் கெய்கர் கூறுகிறார். ஆனால் பி.குணசேகர கூறியது போல விஸ்தார (பரவுதல்) என்ற சம்ஸ்கிருத சொல்லுக்குத் தொடர்புடையது இது என்பதை ஒப்புக் கொள்கிறார்.

தலகாரி இது பற்றிக் கூறுவதாவது: இந்திய- ஆரிய மொழிக் குடும்பத்தில் சேராத , இப்பொழுது வழக்கொழிந்த ஒரு இந்திய-ஐரோப்பிய (Indo – European) மொழிக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தது இது என்று ஏன் அவர்களுக்குத் (மேற்படி ஆராய்ச்சியாளர்களுக்கு) தோன்றவில்லை. மேலும் இந்திய மொழிகள் இந்த பூமியில் இருந்து வெளியே சென்று பரவின என்பதே உண்மை. வெளியில் இருந்து இந்திய மொழி பேசுவோர் பாரதத்தில் குடியேறவில்லை என்பதையும் இது காட்டுகிறது. (இதற்கு முந்தைய ‘பாரா’க்களில் பங்கானி என்னும் வேறு ஒரு மொழி பற்றி ஆராய்ந்ததன் அடிப்படையில் அவர் இந்த முடிவை வெளியிட்டார்)

pgss_sinhala_image1

என் கருத்து: 200 ஆண்டுகளுக்கு முன் வெளிநாட்டு “அறிஞர்கள்” எழுதிய இந்திய வரலாறு, இந்தோ ஆரிய மொழிக்கொள்கைகள் அனைத்தும் தவறானவை. திராவிடர்கள் வெளியிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று கால்டுவெல் போன்றோர் நம்பியதன் அடிப்படையிலும், ஆரியர்கள் வெளியிலிருந்து வந்தவர்கள் என்று மாக்ஸ்முல்லர் போன்றோர் நம்பியதன் அடிப்படையிலும் எழுந்த தவறான கொள்கைகள் இவை. இதை மாற்றி எழுதும் இன்றியமையாத கடமை நமக்கு உள்ளது.

வாழ்க சம்ஸ்கிருதம்! வளர்க தமிழ்!!

Contact swami_48@ yahoo.com

3 தமிழ் சங்கங்கள்: கட்டுக்கதையா? உண்மையா?

(படத்தில் புலவர் தருமியும் இறையனாரும்)                                                          தலை, இடை, கடை என மூன்று தமிழ் சங்கங்கள் இருந்தன என்றும் அவைகளில் முதல் இரண்டு சங்கங்கள் கடலுக்குள் போய்விட்டன என்றும் படிக்கிறோம். இந்த சங்கங்கள் பற்றி இறையனார் களவியல் உரை கூறுவது மிகைப் படுத்தப் பட்ட செய்தியாக உள்ளது. கடைசி தமிழ் சங்கத்துக்கு நிறைய ஆதாரம் இருந்தாலும் அதைப் பற்றியும் விடைகாண முடியாத பல புதிர்கள் உள்ளன. பாணிணீயத்துக்கு உரை எழுதிய பதஞ்சலி மஹரிஷியின் அணுகு முறையையும் வேதத்தை ஆங்கிலத்தில் மொழிபெயர்த்த மாக்ஸ்முல்லர் பின்பற்றிய முறையையும் பயன்படுத்தி ஒரு விடை காண்பதே இக் கட்டுரையின் நோக்கம்.

 

தமிழ் மொழியை வளர்க்க, பாண்டிய மன்னர்கள், தமிழ் சங்கங்களை நிறுவிப் புலவர்களை ஆதரித்து வந்தனர். தென் மதுரையில் இருந்த முதல் சங்கம் சுனாமிப் பேரழிவில் கடலுக்குள் போனது. பின்னர் கபாடபுரத்தில் இரண்டாம் தமிழ் சங்கம் இருந்தது. மற்றொரு சுனாமி பேரலை ஏற்படவே அதையும் கடல் விழுங்கியது. பின்னர்தான் மூன்றாம் தமிழ்சங்கம் கூடல் மாநகர் என்றும் ஆலவாய் என்றும் அழைக்கப்படும் மதுரை மாநகரில் அமைக்கப் பட்டது.

 

மதுரையில் கடைச் சங்கம் இருந்ததற்குப் பல சான்றுகள் இருக்கின்றன. சங்கத் தமிழ் புலவர் பெயர்களில் நாற்பதுக்கும் மேலான பெயர்கள் மதுரை என்ற அடைமொழியுடன் துவங்குகிறது. திருவாசகம், திருக்கோவையாரில் “தண்ணார் தமிழ் அளிக்கும் தண் பாண்டி நாட்டான்” பற்றிய குறிப்புகள் வருகின்றன. அப்பரும் ஆண்டாளும் சங்கத் தமிழ் என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். தருமி திருவிளையாடல் கதையையும் தமிழ் சங்கத்தையும் ஒரே பாடலில் அப்பர் குறிப்பிடுகிறார். பிற்காலத்தில் வந்த செப்பேடுகளில், கல்வெட்டுகளில் சங்கம் பற்றிய குறிப்புகள் உள்ளன. திருவிளையாடல் புராணத்தில் நக்கீரர்- சிவ பெருமான் மோதல், சங்கப் புலவர்களிடையே ஏற்பட்ட போட்டி, பூசல், பொறாமை பற்றியும் பல கதைகள் உள்ளன.

நமக்கு இப்பொழுது கிடைத்துள்ள சங்க நூல்கள் 18. அவை பத்துப் பாட்டும் எட்டுத் தொகையும் ஆகும். 2000 க்கும் அதிகமான பாடல்கள் அதில் உள்ளன. 470 புலவர்களுக்கு மேல் அவைகளைப் பாடியுள்ளனர்.

தமிழ் கெழுகூடல் (புறம் 58), என்றும் தமிழ் வையை தண்ணம்புனல் (பரி 6-60) என்றும் “தமிழ் நிலை பெற்ற தாங்கரு மரபின் – மகிழ் நனை மறுகின் மதுரை (சிறுபாண்) என்றும் சங்கப் பாடல்களில் படிக்கிறோம்.

 

கடைச் சங்கம் பற்றி எழும் கேள்விகள் இவைதாம்:

இறையனார் களவியல் உரையில் 49 சங்கப் புலவர்கள் இருந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. ஆனால் சங்கப் பாடல்களை 470 க்கும் மேலானோர் பாடியுள்ளனர். இவர்களில் யார் அசல்-ஒரிஜினல் சங்கப் புலவர்கள் என்று தெரியவில்லை. ஊமைப் பையன் ஒருவன் முன்னால் பாடச் செய்து அவன் யார் பாட்டுக்கு உருகுகிறானோ அவர்களே உண்மைப் புலவர்கள் என்ற டெஸ்டில்-சோதனையில் கபிலர், பரணர், நக்கீரர் ஆகியோர் தேறியதாக திருவிளையடல் புராணம் கூறும்.

கி.பி. 470 ஆம் ஆண்டில் வஜ்ரநந்தி என்ற சமண மதத் துறவி தலைமையில் திராவிட சங்கம் என்ற ஒரு சங்கம் இருந்ததாக சமண வட்டாரம் கூறும். அது யார் சங்கம்? தமிழ் சங்கமா? சமணர் தமிழ் சங்கமா? போட்டி, பூசல் பொறாமை இருந்தது உண்மையா? திருவள்ளுவரையும் திணறடித்ததாக தி. வி. புராணம் கூறும் செய்திகள் உண்மையா? இவை எல்லாம் விடை காணப் படவேண்டிய கேள்விகள்.

 

இவைகளை விட நம்ப முடியாத, பிரமிக்க வைக்கும் செய்திகள் முதல் இரண்டு சங்கங்களைப் பற்றியவை ஆகும். மொத்தம் மூன்று சங்கங்களும் சேர்ந்து 10,040 வருடங்கள் இருந்ததாக களவியல் உரை கூறும். அது மட்டுமல்லாது அந்தக் காலத்தில் இருந்த அரசர் எண்ணிக்கை, புலவர் எண்ணிக்கை முதலியனவும் பெரிய தொகையாக உள்ளன. இவைகளை உறுதிசெய்ய வேறு எந்த வரலாற்று ஆதாரமும் இல்லை. மொழியியல் ரீதியில் இவை சாத்தியமும் இல்லை.

தலைச் சங்கம் 4440 ஆண்டுகள் இருந்ததாகவும் இடைச் சங்கம் 3750 ஆண்டுகள் இருந்ததாகவும் கடைச் சங்கம் 1850 ஆண்டுகள் இருந்ததாகவும் மொத்தம் மூன்று தமிழ் சங்கங்களும் 10040 ஆண்டுகள் இருந்ததாகவும் இறையனார் களவியல் உரை கூறும். முதல் சங்கத்தில் இருந்த முரிஞசியூர் முடிநாகராயர் பாடல் புறநானூற்றில் உள்ளது. இரண்டாம் தமிழ் சங்க நூலான தொல்காப்பியமும் நமக்குக் கிடைத்துள்ளது. முடிநாகராயர், தொல்காப்பியர் ஆகியோரின் மொழிநடை சங்கப் பாடல்களின் மொழிநடையை ஒத்து உள்ளன. ஆகையால் மொழி இயல் ரீதியில் இவற்றை சங்கப் பாடல் காலத்தில்தான் வைக்க முடியும். மிகவும் பின் போடவோ முன் போடவோ முடியாது.

 

மாக்ஸ்முல்லர், ரிக் வேதத்தின் காலத்தைக் கணக்கிட குத்து மதிப்பாக ஒரு உத்தியைக் கையாண்டார். ஒரு மொழியின் நடை மாற இரு நூறு ஆண்டுகள் ஆகும் என்று கணக்கிட்டு சம்ஹிதை, பிராமண, ஆரண்யக இலக்கியங்களுக்கு தலா 200 ஆண்டுகள் வீதம் ஒதுக்கி, உலகின் பழைய மத நூலான ரிக் வேதத்தை யாரும் கி. மு 1200 க்குக் குறைத்து மதிப்பிட முடியாது என்று கூறினார். பெரும்பாலான அறிஞர்கள் அவர் கூற்றை ஏற்றனர். அதே விதியை தமிழுக்குப் பயன்படுத்தினால் முதல், இரண்டாம், மூன்றாம் சங்கங்களை 200 ஆண்டு கால கட்டத்துக்குள்தான் வைக்க முடியும்.

 

தொல்காப்பியர் ஒரு அந்தணர் என்றும் அவர் நூல் “நான்மறை முற்றிய” ஒரு ஆச்சார்யர் தலைமையில் நிலந்தரு திரு வில் பாண்டியன் அவையத்துள் நிறைவேறியதாகவும் பழந்தமிழ் நூல்களும் உரை ஆசிரியர்களும் எழுதிச் சென்றுள்ளனர். மாக்ஸ்முல்லரின் மொழி மாற்ற விதியைத் தமிழுக்குப் பயன்படுத்தினால் திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம் முதலியன நாலாம் ஐந்தாம் நூற்றண்டில் வந்துவிடும்.

அதிகாரம் என்னும் சொல்

மற்றொரு கேள்விக்குறிய வட மொழிச் சொல் “அதிகாரம்” ஆகும். திருக்குறளில் 133 அதிகாரங்கள் உள்ளன. சிலப்பதிகாரத்தின் பெயரில் அதிகாரம் உள்ளது. தொல் காப்பியத்தில் எழுத்து, சொல், பொருள் அதிகாரங்கள் உள்ளன. இவை மூன்றும் ஒரே காலத்தில் எழுந்த நூல்களோ என்ற ஐயப்பாட்டை இந்த சொல் எழுப்பும்.

 

தொல்காப்பியத்தின் பொருள் அதிகாரம் பிற்சேர்க்கை என்றும் தொல்காப்பியத்தின் காலம் கி.மு அல்லது கி.பி. முதல் நூற்றாண்டு என்றும் பெரும்பாலான ஆராய்ச்சியாளர்கள் ஒப்புக்கொள்வர்.

இதில் ஒரு முக்கிய விஷயத்தை நினைவில் கொள்ளவேண்டும். ஒரு நிகழ்ச்சி நடந்த காலம் வேறு. அதை பதிவு செய்த காலம் வேறு. சிலப்பதிகார நிகழ்ச்சிகள் நடந்தது இரண்டாம் நூற்றாண்டு. ஆனால் எழுத்தில் வடித்தது 4 அல்லது 5 ஆம் நூற்றாண்டு. தொல்காப்பிய விதிகள் மிகவும் பழம் தமிழ் விதிகள். அவைகளை தொல்காப்பியர் தொகுத்தளித்த காலம் பிற்காலம். அவரே நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் “என்ப: என்று கூறுவதிலிருந்து அவர் தொகுத்தவரே அன்றி முழு நூலையும் எழுதியவர் அல்ல என்பது புலப்படும். அவருக்கு 4 அல்லது 5 நூற்றண்டுகளுக்கு முன்னரே தமிழ் இலக்கண வடிவம் பெற்றிருக்கலாம். அகத்தியம் உள்பட வேறு பல இலக்கண நூல்கள் அவருக்கு முன்னரே இருந்தன.

 

முதல் இரண்டு சங்கங்களின் நூற் பட்டியலைப் பார்த்தால் பல நூல்கள் முழுக்க முழுக்க சம்ஸ்கிருதப் பெயர்களாக உள்ளன (பஞ்ச மரபு, பூத புராணம், மா ப்புராணம், தகடூர் யாத்திரை, பஞ்ச பரதீயம் –இன்னும் பல)

உலகின் முதல் இலக்கண புத்தகத்தை எழுதிய மாமேதை பாணிணியின் அஷ்டாத்யாயிக்கு உரை கண்ட பதஞ்சலி கி.மு இரண்டாம் நூற்றாண்டச் சேர்ந்தவர். பாணிணியை பகவான் பாணிணி என்று தெய்வ நிலைக்கு உயர்த்தியவர். ராமயணத்தில் ராமர் பல ஆயிரம்ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார் என்பதை நம்பாத பதஞ்சலி, அந்த ஆண்டுகளை 365 ஆல் வகுத்து ராமர் 28 ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்தார் என்று விஞ்ஞான முறையில் விடை கண்டுள்ளார். இதே உத்தியை முச் சங்கங்களுக்கும் பயன் படுத்தினால் ஓரளவுக்குத் திருப்தியான விடை கிடைக்கிறது.

 

முதல் மூன்று சங்கங்களுக்கான ஆண்டுகளை 37ஆல் வகுத்தால் 120+100+50= 270 ஆண்டுகள் கிடைக்கும் ஆக மூன்று சங்கங்களும் 270 ஆண்டுகள் இருந்தன என்பதை மொழியியலும் ஏற்கும். முடிநாகராயர் (முதல் சங்கம்), தொல்காப்பியர், பனம்பரனார், காக்கைபடினியார், முடத்திருமாறன் (இரண்டாம் சங்கம்), ஏனைய 470+ புலவர்களின் (மூன்றாம் சங்கம்) மொழி நடை ஆகியன ஏறத்தாழ ஒன்றே. ஆனால் ஒரு கேள்வி எழும். எதற்காக 37 ஆல் வகுக்க வேண்டும்? இந்த எண்கள் சமணர்களின் கண்டு பிடிப்பு என்றும் அவர்களுக்கு 37 எண்ணின் மேல் ஒரு காதல் என்றும் சில ஆய்வாளர்கள் வாதிட்டனர். இது ஒரு திருப்தியான விட இல்லைதான். ஆனால் மொழி நடைக்குப் பொருத்தமாக இருக்கிறது. இதை ஏற்றால் பெரும் எண்ணிக்கை மன்னர்கள், பெரும் எண்ணிக்கை புலவர்களை எப்படி நியாயப் படுத்துவது என்ற கேள்வி எழும். இதற்கும் வலியச் சென்றே விடைகாண வேண்டும். அந்த மன்னர்களின் எண்ணிக்கையில் ஒன்பது என்ற இலக்கத்தை விட்டாலோ அல்லது ஒற்றைப் படை எண் ஆக்கினாலோ ஓரளவுக்கு நம்பத்தகுந்த விடை கிடைக்கும். ஏன் இப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்று கேட்டால் இவைகளை எல்லாம் எழுதியவர்கள் பொய் சொல்லும் நோக்கத்தோடு எழுதவில்லை ஏதோ நமக்கு ஒரு புதிர் போட “சங்கேத” மொழியில் (coded language) எழுதி வைத்துள்ளார்கள் என்றுதான் சொல்ல முடியும்.

 

இதோ கணக்குப் பட்டியல்:

முதல்               இரண்டாம்                மூன்றாம்

ஆண்டு 4440             3700                        1850

மன்னர் 89              59                       49

(மன்னர் எண்ணிக்கையில் 9 என்பதை விட்டால் 17 மன்னர்கள் வரும் (8+5+4=17). 17 மன்னர்கள் 270 ஆண்டுகள் ஆள்வதை உலகம் ஏற்கும்)

புலவர் 4449                  3700                          449

(இதை அந்த நாட்டில் இருந்த மொத்த தமிழ் புலவர்களின் எண்ணிக்கையாக ஏற்பதில் தடை ஏதும் இல்லை)

சங்க உறுப்பினர் 549       69                     49

 

இவ்வளவு விஷயங்களும் சங்கம் என்று ஒன்று இருந்ததை நன்கு உறுதி செய்கிறது. ஒன்றுமே இல்லாமல் அடியார்க்குநல்லாரும் இறையனார் களவியல் உரை கண்டவரும் எழுதியிருக்க மாட்டார்கள். கடல் கொண்ட தமிழ்நாடு, லெமூரியா கண்டம் போன்ற விஷயங்களை “சங்க இலக்கியத்தில் கடல் கோள் (சுனாமி )” என்ற கட்டுரையில் எழுதியுள்ளேன். (It was published In August 2006 in Ulaka Thamaizar Peramaippu Souvenir,Salem,Tamilnadu)