பேயும் ஞாபக சக்தியும் (Post No.5227)

Written by London swaminathan

 

Date: 17 JULY 2018

 

Time uploaded in London – 8-27 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5227

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

தற்காலத்தில் கோர்ட்டுகளில் நடக்கும் விஷயங்களை எழுதவோ ரிகார்ட் செய்யவோ வசதிகள் உண்டு. சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர், மனிதர்களின் ஞாபக சக்தி ஒன்றே துணை. ஒவ்வொரு வக்கீலும், சட்ட அறிஞரும் உதவிக்கு ஆட்களை வைத்திருப்பர்; அவர்கள் தக்க நேரத்தில் தகுந்த பாயிண்டுகளை எடுத்துக் கொடுக்க, சட்டம் பேசும் அறிஞர்கள் சத்தமாகப் பேசி வெல்லுவர்.

அமெரிக்காவின் தென் மாநிலங்களில் ஒரு பிரபல வழக்கறிஞர் இருந்தார். அவரிடம் ஸாம் (SAM) எனப்படும் ஒரு கறுப்பின இளைஞன் வேலைக்கு இருந்தான்; அவன் மஹா மேதாவி; எல்லாவற்றையும் நினைவில் வைத்துக் கொள்ளுவான். இதனால் அந்த வக்கீலின் க்யாதி (புகழ்) தென்பகுதி முழுதும் பரவி இருந்தது.

 

ஸாம் சொன்னால் நீதிபதியும் கூட அது சரியாகதான் இருக்கும் என்று ஒப்புக்கொள்வார். அவ்வளவு கீர்த்தி!

 

இது யம தர்ம ராஜாவுக்குப் பிடிக்கவில்லை அவர் சித்ர குப்தனை அனுப்பி ஸாமின் உயிரைப் பறித்து வா என்று அனுப்பினார்.

வழக்கறிஞர் அறையில் ஒரு நாள் ஸாம் வேலை செய்து கொண்டிருந்த போது சித்ரகுப்தன் இருவர் முன்னிலையிலும் தோன்றினான்.

ஏய் யார் நீ? ஏன் இங்கு வந்தாய்? என்று வக்கீல் கேட்டார்.

நான்தான் யம தூதன்; ஸாமின் காலம் முடிந்துவிட்டது; ஆகையால் அவனை அழைத்துச் செல்ல வந்தேன்

வக்கீல்: இதோ பார், ஸாம் இல்லாமல் என்னால் ஒன்றும் செய்ய இயலாது ஆகையால் போய்விடு.

சித்ரகுப்தன் போகவா? என் பாஸ்(BOSS) ஆர்டர் கொடுத்தால் அதை சிரமேல் கொண்டு முடிப்பது எங்கள் வேலை ஒப்பந்தத்திலேயே உளது; ஆகையால் ஒரு அங்குலமும் நகர மாட்டேன்.

 

வக்கீல்- அப்படியா? உங்கள் பாஸிடமும் சொல்; இந்த ஸாமுக்கு ஞாபக சக்தி கு

றைந்து போனால் எனக்கு அவனால் கிஞ்சித்தும் பிரயோஜனம் இல்லை; நீ கொண்டு செல்; ஆனால் ஞாபக சக்தி நன்றாக இருந்தால் அவனை நீ கொண்டு செல்லக் கூடாது. உங்கள் ‘ஐயா’விடமும் சொல்லி என் கட்டளையை ஏற்றுக் கொள். நீ அவனை எப்படி வேண்டுமானாலும் சோதித்துக் கொள்.

 

சித்ரகுப்தன் தன் மானஸீக மொபைல் போன் மூலம் யமதர்ம ராஜனைத் தொடர்பு கொண்டு கட்டளைக்கு ஒப்புக்கொண்டான்

 

 

ஸாம் வயலில் உழுது கொண்டிருந்தான். சித்ர குப்தன் ஒரு பேய் வடிவில் வந்து உனக்கு முட்டை பிடிக்குமா? என்றான்

ஸாம்- ஆமாம் பேயே! எனக்கு முட்டை பிடிக்கும்

பேய் வடிவில் வந்த சித்ர குபதன் மறைந்து விட்டான்.

 

காலம் உருண்டோடியது; அமெரிக்காவில் சுதந்திரப் போர் வெடித்தது; ஸாம் முதலில் சிறைப் பிடிக்கப்பட்டான். பின்னர் அவன் எதிர் தரப்பில் சேர்ந்தான். பின்னர் சுதந்திரம் வேண்டும் என்ற தரப்பில் சேர்ந்தான். இப்படிப் பல்லாண்டுகள் உருண்டோட அமெரிக்கா சுதந்திரம் அடைந்தது.

வழக்கம் போல ஸாம் நிலத்தை உழுது கொண்டு இருந்தான்.

சித்ரகுப்தன் பேய் வடிவில் தோன்றினான்.

 

எப்படி வேண்டும்? என்று ஸாமிடம் கேட் டான்.

ஸாம்- பொறித்துக் கொண்டுவா (FRIED, PLEASE! என்றான்

பேய் பறந்தோடிப் போனது.

 

இந்தக் கதையில் வரும் ஸாம் அமெரிக்காவில் உண்மையில் இருந்தவன் ;அவனது பெருமையை விளக்க இப்படி பேய்க் கதை (DEVIL) ஒன்றை சொல்லுவர்

 

அக்காலத்தில் நினைவாற்றலுக்கு அவ்வளவு மதிப்பு; மொபைல் போன், ஐ பேட், கம்ப்யூட்டர், கால்குலேட்டர் வந்தவுடன் நமக்கு நினைவாற்றல் மழுங்கிப் போய்விட்டது!

 

-சுபம்-

 

ஹிந்து யோகிகளின் அபூர்வ நினைவாற்றல்!

Deenadayal

தீனதயாள்  உபாத்யாயா

Article No. 2076

Written by London swaminathan

Date : 16  August  2015

Time uploaded in London :–  8-47 am

ஹிந்து மத சாது, சந்யாசிகள் அபூர்வ நினைவாற்றலை உடையவர்கள். அவர்களுடைய அபார நினைவாற்றலுக்கு முக்கிய காரணம் பிரம்மசர்ய விரதமே!

இளம் வயதில் யார் ஒருவன் மனம், மொழி, மெய் ஆகிய மூன்றின் (திரி கரண சுத்தி) வாயிலாக பெண்களை நினையாமல் இருக்கிறானோ அவனுக்கு மூளையில் மேதா நாடி என்ற ஒரு விஷேச குணம் வளரும். இதைப் பெற்றவர்கள் அபார நினைவாற்றலைப் பெறுவர். சிலர் இந்த ஞாபக சக்தியைப் பெரிதாக்கிக் கொள்வர். சிலர் அதைப் பொருட்படுத்தாது வேறு சில சித்திகளைப் பெறுவர். மேதா நாடி பற்றி சுவாமி விவேகாநந்தர் எழுதியுள்ளார்.

நமது காலத்திலும் நமது தந்தையர் காலத்திலும் வாழ்ந்த இரண்டு பெரியோர்கள் சுவாமி விவேகாநந்தரும், காஞ்சி பரமாச்சார்ய சுவாமிகளும் ஆவர். காஞ்சி காமகோடிபீடச் சங்கராசார்யராகத் திகழ்ந்த சந்திர சேகர இந்திர சரஸ்வதி (1894-1994) அவர்களுக்கு இருந்த நினைவாற்றலை ஒவ்வொரு பக்தரும் தனது அனுபவத்தில் விளக்கியு ள்ளனர். ஒருவரை ஒரு முறை பார்த்துவிட்டால், பேசிவிட்டால் அது 50 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னரும் அவர் மனதில் அப்படியே இருக்கும். ஒவ்வொரு நாளும் தனிப்பட்ட முறையில் நூற்றுக்கணக்கான முக்கியஸ்தர்களை (வி.ஐ.பி.க்களை)ச் சந்தித்து ஆசிர்வதிக்கும் அவர், யாரோ ஒரு கிராமத்தான் போனாலும் அவன், குலம், கோத்திரம், குடும்பம், ஊர் பற்றி அன்பாக விசாரிப்பார். என்னைப் போன்ற ஏழை, எளியேனைக் கூட எப்போதோ சந்தித்ததை அப்படியே கூறி அன்பாக விசாரிக்கிறாரே என்று எல்லோரும் உருகிப் போவர். இதை ஆங்கிலத்தில் “போட்டோகிராபிக் மெமரி” என்பர்.

viveka  viveka lanka vivekaa maly

விவேகாநந்தா தபால்தலைகள்

சுவாமி விவேகாநந்தர் வாழ்விலும் அவரது நினைவாற்றலை விளக்கும் அரிய சம்பவங்கள் உண்டு. அவர் ஒரு புத்தகத்தைப் படித்துவிட்டால், பக்கம் பக்கமாக அப்படியே மனதில் பதிந்துவிடும். அவர் அடிக்கடி நூலகத்துக்குப் போவார். நூலகரிடம் அந்தப் புத்தகம், எங்கே, இந்தப் புத்தகம் எங்கே என்று கேட்டு நச்சரித்து வாங்குவார். ஒரு முறை நூலகருக்குக் கோபமே வந்துவிட்டது. புத்தகத்தைப் பார்க்க மட்டும் வாங்குகிறீர்கள? படிக்க வாங்குகிறீர்களா? என்று கேட்டுவிட்டார். சுவாமி விவேகாநந்தரோ, பொறுமையாக, நான் படித்துவிட்டேனே! எந்தப் பக்கத்தில் என்ன உள்ளது? என்று கேட்டால் நான் சொல்லத் தயார் என்றார். நூலகரும் விடவில்லை. அவரைக் கேள்வி கேட்டுச் சோதித்தார். விவேகாநந்தரின் அபூர்வ நினைவாற்றலக் கண்டு வியந்தார்.

ஜனசங்கக் கட்சியின் (இப்போது பாரதீய ஜனதா என்று பெயர்) தலைவராக இருந்த, காலஞ் சென்ற தீனதயாள் உபாத்யாயாவும் இப்படி நல்ல நினைவாற்றல் உடையவர். பார்லிமெண்டின் இருசபைகளிலும் உள்ள சுமார் 800 உறுப்பினர்களின் பெயர்களும் தோற்றமும் அவருக்கு அத்துபடி. யாரைபார்த்தாலும், இன்முகத்துடன் பெயரைச் சொல்லி மரியாதை செலுத்துவார். இதனால் அரசியல் எதிரிகளுமவரை நண்பர் போல் கருதினர்.

பிரம்மசர்ய விரதம் கடைபிடித்த வேத கால இந்துக்கள், இந்த அபூர்வ விஷயங்களைச் சர்வ சாதாரணமாகச் செய்தனர். உலகில் மிகப்பெரிய அதிசயம் வேதங்களை எழுதாமலேயே, அப்படியே 4000 ஆண்டுகளாக வாய் மொழியாகப் பரப்பி வருவதாகும். இது போன்ற இலக்கிய அதிசயம் உலகில் எங்கும் இல்லை, இனி வரப்போவதுமில்லை. அளவில் மிகப் பெரிய வேதத்தின் ஒரு சாகையை (கிளை) மனப்பாடம் செய்வதோடு அதன் ஆறு அங்கங்களில் ஏதாவது ஒன்றையும், அமர கோஷம் போன்ற நிகண்டுகளையும் அப்படியே ஒப்பிப்பர். இதற்கு குருகுல வாசத்தில் அவர்கள் கடைப் பிடித்த பிரம்மசர்ய விரதமே காரணம்

ஆனால் ஒருவரின் நினைவாற்றலுக்கு வேறு பல காரணிகளும் உண்டு. பயிற்சி மூலம் இதைப் பெறலாம். வெளிநாட்டுக்கார்கள் சங்கீதக் குறிப்புகள் (நொடேஷன்) இல்லாமல் பாட மாட்டார்கள். ஆனால் நம் நாட்டு இசைக் கலைஞர்களோ நூற்றுக் கணக்கான பாடல்களை எழுதி வைக்காமலே ஒவ்வொரு கச்சேரியிலும் பாடுவர்.

காஞ்சி, சிவனந்தவம்

தவ சீலர் காஞ்சி சங்கராச்சார்ய சுவாமிகள்

ஆர்வம் காரணமாகவும் பெறலாம். சிலர் சினிமா வசனங்களையும், நூற்றுக்கணகான பாடல்களையும் நினைவு வைத்திருப்பது ஆர்வம் காரணமாகப் பிறந்த சக்தி. சகுந்தலாதேவி போன்ற இளம் வயது மேதைகளிடமும் இதைக் கண்டோம். வெளிநாடுகளிலும் இப்படி நினைவாற்றல் மேதைகள் நூற்றுக் கணக்கில் உண்டு. அவை அபூர்வமாக நிகழ்பவை. ஆனால் இந்துக்களோ இதை எல்லோரும் பெறும் முறையை உலகிற்குக் கற்பித்தனர்!

மன்னனை வென்ற புத்திசாலிப் புலவன்

memory

கட்டுரையாளர் லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்.1075; தேதி:- 31/5/14
(This is already published in English under Three Amazing Stories on Memory Power)

அபாரமான, அபூர்வமான நினைவாற்றல் பற்றி சில கதைகள் எழுதினேன். இதோ மேலும் ஒரு சுவையான நிகழ்ச்சி. இது திருவிளையாடல் புராண தருமி கதை போன்றது.

ஒரு மன்னனுக்கு கவிதை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். ஒரு நாள் மிகவும் சந்தோஷமாக இருக்கையில் “பொருள் புதிது, சுவை புதிது, சோதி மிக்க நவ (புது) கவிதை” எழுதி வரும் புலவனுக்கு ஆயிரம் பொற்காசுகள் என்று அறிவித்தார்.. அவருடைய அரசவையில் ஏழு புலவர்கள் இருந்தனர். அவர்களுக்கு அபார நினைவாற்றல் உண்டு. யாரோ ஒரு புலவன் ஒரே கவிதை மட்டும் எழுதி இவ்வளவு காசு பெறுவது அவர்களுக்குப் பிடிக்கவில்லை. சொல்லப் போனால் பொறாமைதான்.

ஏழு பேரும் கூடி திட்டம் வகுத்தனர். அவர்களில் ஒருவர் ஏகாக்ரஹி. அதாவது எதையாவது ஒரு முறை கேட்டால் போதும், அதை அப்படியே சொல்லும் அபூர்வ நினைவாற்றல் உடையவர். மற்றவர் இரண்டு முறை கேட்டால் சொல்லி விடுவார். இப்படியே ஒருவர், மூன்று முறை கேட்டால் இன்னொருவர் 4 முறை கேட்டால் திருப்பிச் சொல்லும் ஆற்றல் இருந்தது.

karikalan

ஒவ்வொரு புலவரும் புதுக் கவிதை எழுதி வாசித்த போதெல்லாம், ஏகாக்ரஹி எழுந்து இது புதுக் கவிதை அல்லவே, எனக்கு முன்னமே தெரியும், இதோ சொல்கிறேன் என்று சொல்லிவிடுவார்! இப்படியே இரண்டாமவர் எழுந்து, ஆமாம் முதல் புலவர் சொன்னது முற்றிலும் உண்மை எனக்கும் தெரியும் என்று சொல்லி அவரும் ஒப்பித்து விடுவார். அதற்கு மேல் மூன்றாவது புலவருக்கு வேலையே இருக்காது. வந்த புலவர் குழம்பிப் போய் வெளியே போய்விடுவார். அவைப் புலவர்களின் அபூர்வ நினைவாற்றலால் இதைச் சாதிக்க முடிந்தது.

இப்படி ஒவ்வொரு புலவரின் புதுக் கவிதையும் பரிசு பெறாமல் போனதுடன் புலவர்களுக்கு எல்லாம் தலையில் குழப்பம், கிறுக்கே பிடித்துவிடும் போல இருந்தது. அந்த ஊரில் இருந்த ஒரு புத்திசாலிப் புலவனுக்கு ராஜ சபையில் இருந்த புலவர்களின் திருட்டுத்தனம் புரிந்தது. அவர் கள்ளனுக்கும் குள்ளன்! அவைப் புலவர்கள் எட்டு அடி பாய்ந்தால் இவர் 16-அடி பாயும் புலமைப் புலி. ஒரு அருமையான கவியுடன் அவைக்குச் சென்றார்.

மன்னர் வழக்கம் போல ஏழு அவைப் புலவர் புடை சூழ கவிதையை ரசிக்கத் தயாரானார்.’ மன்னாதி மன்னா! உன்னப்பன் என்னப்பனிடம் கடன் வாங்கிய பத்தாயிரம் பொற்காசுகளை இன்னும் தராமல் காலம் கழிப்பது ஏனோ? இது நீதியா? நியாயமா? தருமமா? என்று பொருள் தொனிக்கும் கவிதையைப் பொழிந்தார். மன்னருக்கு ஒரே ஆத்திரம். நிறுத்துங்கள், புலவரே. அப்படி என்னப்பன் கடன் வாங்கி இருந்தால் இந்தப் புலவர்களுக்குத் தெரியாமல் இராது. இவர்கள் என்னப்பன் ராஜாவாக இருந்த காலத்தில் இருந்து அவைப் புலவர்களாக் இருக்கின்றனர் என்றான் மன்னன்.

வழக்கமாக வந்த புலவரின் புதுக் கவிதைகளை மனனம் செய்தும் அவைப் புலவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து விழித்தனர். திருட்டு முழி முழித்தனர். உண்மை என்று சொல்லி புதுக் கவிதையை மீண்டும் சொல்ல முடியவில்லை! சொன்னால் தலை போய்விடும். புதுக் கவிதை வாசித்த புலவருக்கு ஒரே மகிழ்ச்சி. மன்னா! நான் புதுக் கவிதைக்காக அப்படிச் சொன்னேன். உன் தந்தை உன்னைவிட கொடையாளி. அவன் கை ”கொடுத்தே அறியும், வாங்கி அறியாது” என்றவுடன் மன்னனுக்கு மகிழ்ச்சி. பன்மடங்கு கூடுதலாகப் பரிசு வழங்கி புலவரை அனுப்பிவைத்தான். அவைப் புலவர்களின் கொட்டம் ஒடுங்கியது!

நினைவாற்றல் பாராட்டத்தக்கதே, அதைத் தீய வழியில் பயன்படுதினால் ஆய்ந்தவிந்து அடங்கிய கொள்கைச் சான்றோர் பொறுப்பரோ? பொறார்!!

contact swami_48@yahoo.com