அவதூதர் கொண்டிருக்கும் 24 குருக்கள் – 2 (Post No.8634)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No. 8634

Date uploaded in London – – –6 SEPTEMBER 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

அவதூதர் கொண்டிருக்கும் 24 குருக்கள் – 2

ச.நாகராஜன்

  1. பிங்கலை : பிங்கலை என்று ஒருவேசி இருந்தாள். அவள் ஒரு நாள் தனக்கு நிறையப் பணம் தருவார் என்று நினைத்திருந்த ஒருவருக்காகக் காத்திருந்தாள்.அவர் வரவே இல்லை. இரவு முழுவதும் காத்திருந்த பிங்கலை, ‘அடடா! என்ன ஒரு முட்டாள்தனம் இது. பேராசையை ஊட்டும் புலனின்பத்திற்காக அல்லவா என் வாழ்க்கையைச் செலவழித்து விட்டேன். என்றும் அழியாத ஒன்றைப் பற்றி இனி நினைப்பேன்” என்று எண்ணி அனைத்தையும் துறந்து ஞான மார்க்கத்தில் பிரவேசித்தாள். அவளே எனது பதிமூன்றாவது குரு.
  2.  அம்பு செய்பவன் : ஒரு நாள் அம்பு செய்யும் ஒருவனை நான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அவன் கூரிய அம்பைச் செய்வதிலேயே குறியாக இருந்தான். அருகிலே சென்று கொண்டிருந்த ஒரு படை அலங்கார அணிவகுப்பைக் கூட அவன் பார்க்கவில்லை. அவனது இந்த செய்கை கூர்மையாக ஒரே கவனத்துடன் தன் லட்சியத்தில் இருக்க வேண்டும் என்பதை நான் கற்றுக் கொண்டேன். ஆன்மீக வாழ்க்கையில் முன்னேற இந்த இரகசியத்தைக் கற்றுக் கொடுத்த அவனே எனது பதிநான்காவது குரு.
  3. விளையாட்டுச் சிறுவன் : சிறுமிகளும் சிறுவர்களும் கௌரவம் அகௌரவம் பாராட்டாதவர்கள். யாருடனும் அவர்களுக்குக் கோபதாபம் இருப்பதில்லை. எது தன்னுடையது, எது மற்றவர்களுடையது என்று அவர்களுக்குத் தெரியாது. அவர்களது சந்தோஷம் அவர்கள் உள்ளில் இருந்தே பூரிக்கிறது. வெளியிலிருந்து அல்ல. பூரண ஞானி ஒருவனும் இதே நிலையில் தான் இருக்க வேண்டும் என்பதை அவனிடமிருந்து நான் கற்றுக் கொண்டேன். எனது பதினைந்தாவது குரு அந்த விளையாட்டுப் பையனே.
  4. சந்திரன் : படைப்பில் தனித்துவம் பெற்றது சந்திரன். நமது பார்வைக்கு அது தேயும், வளரும். ஆனால் உண்மையில் அது அப்படியே தான் இருக்கும். ஒரு மனிதன் குழந்தைப் பருவம், வாலிபப் பருவம், முதுமைப் பருவம் என பல நிலைகளைக் கடக்கிறான். ஆனால் அவன் ஆன்மாவோ ஒரே நிலையில் தான் இருக்கிறது. சந்திரன் சூரிய ஒளியையே பிரதிபலிக்கிறது. அதற்கென தனி ஒளி இல்லை. அது போலவே ஆன்மாவின் ஒளியே மனிதனின் மனதில் பிரதிபலிக்கிறது. இதை உணர்த்தும் சந்திரனே எனது பதினாறாவது குரு.
  5. தேனீ : மலருக்கு மலர் தாவும் தேனீ அவற்றை துன்பப்படுத்தாது, தேனை உறிஞ்சி எடுத்துக் கொள்கிறது. அதே போல ஆன்ம ஞானம் நாடும் ஒருவனும் சாஸ்திரங்களில் தன் மனதைச் செலுத்தி, தேவையானவற்றை எடுத்துக் கொள்ள வேண்டும். இதைக் கூறும் தேனீ எனது  பதினேழாவது குரு.
  6. மான் : இசையில் பெரும் விருப்பமுள்ள மான்கள் அதை வேட்டையாடுவோருக்கு அதனால் இலக்காகிறது. புலனின்பமும் பற்றும் நம்மை பலஹீனப்படுத்துகிறது. இதைச் சொல்லும் மானே எனது பதினெட்டாவது குரு.
  7. இரையாகும் பறவை : இரை தேடும் பறவை ஒன்று ஒரு செத்த எலியைத் தூக்கிக் கொண்டு பறந்தது. அதைப் பார்த்த கழுகு மற்றும் பருந்துகள் அதைத் துரத்தலாயின. அங்கும் இங்கும் அலைந்த அது கடைசியில் தன் இரையைக் கீழே போட்டது. தனது இரையைக் கீழே போட்டவுடன் அதற்கு மற்ற பறவைகளிடமிருந்து சுதந்திரம் கிடைத்தது. அதிலிருந்து உலக இன்பங்களைச் சுமந்து கொண்டு அதை நாடும் ஒருவன் மற்றவர்களுடன் சண்டையிட வேண்டும், அவர்களால் துரத்தப்படுவான் என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். உலக இன்பங்களை நாடக் கூடாது என்பதை கற்றுக் கொடுத்த அந்தப் பறவையே எனது பத்தொன்பாவது குரு.
  8.  கன்னிப் பெண் : குடும்பம் ஒன்று தங்களது பிள்ளைக்கு ஒரு கன்னிப் பெண்ணை  மணமுடிக்க அந்தப் பெண்ணின் இல்லத்திற்குச் சென்றது. அந்தச் சமயம் பெண்ணின் தாயார் வெளியே சென்றிருந்தாள். ஆகவே அந்தக் கன்னிப் பெண்ணே வந்தவர்களை வரவேற்று உபசரிக்க வேண்டிய நிலையில் இருந்தாள். வந்திருப்பவர்களுக்காக அவள் மாவை அரைக்க ஆரம்பித்தாள். அதனால் அவள் வளையல் ஓசை பெரிதாகக் கேட்டது. வந்த விருந்தினர்கள் இதைத் தவறாக நினைக்கக் கூடாது என்று நினைத்த அவள் ஒவ்வொரு கையிலும் இரு வளையல்களை மட்டும் வைத்துக் கொண்டு மற்றவற்றைக் கழட்டி விட்டாள். அப்போதும் கூட வளையல் ஓசை கேட்டது. ஆகவே அவள் ஒரே ஒரு வளையலை மட்டும் அணிந்து  கொண்டாள். இதிலிருந்து நான் புரிந்து கொண்டது ஒரே இடத்தில் பல ஆன்மீக சாதகர்கள் இருந்தால் தேவையற்ற வீண்பேச்சு தான் வரும் என்பதைத் தான்! ஆகவே ஒருவன் தனிமையை நாடி சாதனை புரிய வேண்டும். இதைக் கற்றுக் கொடுத்த அந்தக் கன்னிப் பெண்ணே என் இருபதாவது குரு.
  9. பாம்பு : பாம்பு எப்போதும் தனக்கென ஒரு உறைவிடத்தைக் கட்டிக் கொள்வதில்லை. கரையான்கள் தனக்கென ஒரு புற்றை அமைக்கும் போது பாம்பு அதில் வசிக்கத் தொடங்குகிறது. அதே போல உலகியலில் ஈடுபடும் மனிதர்கள் தமக்கென வீடுகளைக் கட்டிக் கொள்கின்றனர். ஆனால் ஒரு சாதுவோ அவர்கள் கட்டித் தரும் மடாலயங்களிலோ அல்லது கோவில்களிலோ அல்லது மரத்தடியிலோ  தான் தங்க வேண்டும். பாம்பு தன் பழைய சட்டையை உரித்துப் போட்டு விடுகிறது. அது போலவே ஒரு சாதுவும் தன் உடலை முழு விழிப்புடன் உதிர்த்து விட வேண்டும். மரணத்தைக் கண்டு அவன் அஞ்சக் கூடாது. இதைச் சொல்லும் பாம்பே எனது இருபத்தொன்றாவது குரு.
  10. சிலந்தி : சிலந்தி திரவத்தினால் தனக்கென ஒரு கூட்டை அமைத்துக் கொள்கிறது. பிறகு அதைத் தனக்குள் சுருக்கிக் கொள்கிறது, அதே போல மஹா சக்தி பிரளய காலத்தில் அனைத்தையும் தன்னுள் இழுத்துக் கொள்கிறது. அதே போலவே மனித ஆன்மாவும் அனைத்தையும் தன்னுள் கொண்டிருக்கிறது. மனிதப் பிறப்பில் அவற்றை மனித அங்கங்களாக மனமாக வெளிப்படுத்துகிறது. வாழ்க்கைக்குத் தேவையான அனைத்தையும் அது இதன் மூலம் பெற்றுக் கொள்கிறது. இறுதியில் அது புலன்களிலிருந்தும் மனத்திலிருந்தும் விடுபடுகிறது. இதைச் சொல்லும் சிலந்தியே என் இருபத்தியிரண்டாவது குரு.
  11.  புழு : புழு தனது குட்டியை கூட்டில் வைத்து பத்திரமாக அது இருப்பதற்காக அங்கு கூட்டைச் சுற்றி ரீங்காரம் இடுகிறது. குட்டி அந்த ஓசையைத் தவிர வேறு எதையும் நினைப்பதில்லை. நாளடைவில் அதுவும் தாய் போலவே வடிவெடுக்கிறது. அது போலவே சாதகன் ஒருவன் தன் குருவையன்றி வேறு யாரையும் நினைக்காமல் இருக்க வேண்டும். அப்படிப்பட்ட ஒரு முனைப்பட்ட தியானத்தினால் அவன் குரு போலவே உயரிய நிலையை அடைகிறான். இதைக் கற்றுத் தரும் புழுவே என் இருபத்திமூன்றாவது குரு.
  12.  தண்ணீர் : ஒவ்வொரு ஜீவராசியின் தாகத்தையும் தண்ணீர் தணிக்கிறது. ஆனால் அது ஒரு போதும் கர்வம் கொள்வதே இல்லை. அது தாழ்வான இடத்தை நோக்கியே பாய்கிறது. அது போலவே ஒரு ஞானியும் அனைவருக்கும் சந்தோஷத்தையும் ஆரோக்கியத்தையும் அருள வேண்டும். கடவுளின் படைப்பில் நீர் போல எளிமையுடன் அனைவருக்கும் பயன்படுத்தும் விதத்தில் ஒரு ஞானி இருக்க வேண்டும். நீரே எனது இருபத்திநான்காவது குரு.

இப்படியாக படைப்பில் அருமையான பாடங்களைக் கற்றுத் தரும் இந்த இருபத்துநான்கு குருக்களை நான் ஏற்றுக் கொண்டு எனது சாதனையைத் தொடர்கிறேன்.

இப்படி யதுவிடம் சொல்லி முடித்தார் அவதூதர்.

பாகவதம் தரும் இந்த அருமையான உபதேசத்தில் வரும் அவதூதரை தத்தாத்ரேயர் என்று கொண்டு தத்தாத்ரேய உபதேசம் எனவும் இது கூறப்படுகிறது,

tags –தத்தாத்ரேயர் ,பாகவதம்,24 குருக்கள்-2

***

பாகவத மஹிமை

blue krish

Written by S Nagarajan
Post No.1154; Dated:- 7th July 2014.

This is the fourth part of S Nagarajan’ article on the Puranas. First three parts were published in the past few days.

எவன் ஒருவன் இந்த ஸ்ரீ பாகவத சாஸ்திரத்தை அர்த்தத்துடன் வாசிக்கிறானோ, அவன் கோடி ஜன்மங்களில் செய்த பாவங்களும் தீரப் பெறுவான். இதில் சந்தேகமில்லை. இதில் பாதி ஸ்லோகத்தையாவது அல்லது கால் ஸ்லோகத்தையாவது வாசிப்பானாயின், ராஜசூய, அஸ்வமேத யாகங்களின் பலனைப் பெறுவான். சரீரத்தை விடும் காலத்தில் இந்தக் கதையைக் கேட்பானாயின், அவனுக்கு ஸ்ரீமன் நாராயணன் தனது வைகுண்ட லோகத்தைக் கொடுப்பான். இந்தக் கதையை ஒரு தடவையாவது கேளாதவனுடைய ஜன்மம் பயனற்றதே. இந்தக் கதையைக் கேட்கும்படியான பாக்கியம் கோடி ஜன்மங்களில் செய்த புண்ணியங்களினால் தான் கிடைக்கும்.

நாரத முனிவரிடம் ஸனகாதிகள் கூறும் இந்தப் பகுதி பத்ம புராணத்தில் உத்தர காண்டத்தில் பாகவத மாஹாத்மியத்தில் இடம் பெறுகிறது..

GoddessAmbika_21479

அம்பிகைக்குப் பிரியமான விரதங்கள் எவை?

“அனந்த த்ரிதியை விரதம், ரசகல்யாணி விரதம், ஆனந்தத்தை விளைவிக்கின்ற ஆருத்ரா விரதம், மங்கள வார விரதம், சுக்கிர வார விரதம், கிருஷ்ண பக்ஷ சதுர்தசி விரதம்,பிரதோஷ விரதம், புரட்டாசி மாதத்திலும் சித்திரை மாதத்திலும் வருகிற நவராத்ரி விரதம் ஆகியவற்றைப் புருஷர்களும் ஸ்தீரிகளும் பிரயத்தனத்தோடு அனுஷ்டிக்க வேண்டும். இவை போலவே சோமவார விரதமும் எனக்குப் ப்ரீதியானது.”

இனி ரசகல்யாணி விரதமானது அந்தந்த திரிதியையோடு கூடிய தினம்.

ஆருத்ரா விரதமாவது ஆருத்ரா நக்ஷத்திரத்தில் திரிதியையோடு கூடிய தினம். பிரதோஷ விரதமாவது – மஹாதேவன் தேவியை அந்திப் பொழுதில் உன்னதமான ஆசனத்தில் வீற்றிருக்கச் செய்து சகல தேவர்களும் தன்னைச் சூழ்ந்திருக்க அந்த அம்பிகை எதிரில் நடம் புரிவன். அந்த அந்திப் பொழுதே பிரதோஷ காலம் எனப்படும். அக்காலத்தில் ஆகாராதிகளை விட்டு மஹாதேவியைப் பூஜிக்க வேண்டும்..
பர்வத ராஜனிடம் தேவி கூறியது.

– தேவி பாகவதத்தில் ஏழாம் ஸ்கந்தத்தில் 39ஆம் அத்தியாயமான தேவீ பூஜா விதி என்னும் அத்தியாயத்தில் வருவது

மூன்று ஈஷணைகள்!

ஈஷணைகள் மூன்று.
1) தாரேஷணை
2) தனேஷணை
3) புத்ரேஷணை

(தாரேஷணை என்றால் மனைவியின் மீது ஆசை. தனேஷணை என்றால் பணத்தின் மீது ஆசை. புத்ரேஷணை என்றால் மகன் மீது ஆசை)
இந்த மூன்று ஆசைகளையும் திருதராஷ்டிரன் விட்டு விடுவான் என்று அவன் முடிவு பற்றி நாரதர் தர்மபுத்திரருக்கு உரைத்தது.
(ஸ்ரீமத் பாகவதம் முதல் ஸ்கந்தத்தில் 13ஆம் அத்தியாயம்)

blessings from parents

கிருஷ்ணர் வில்லை முறித்த சம்பவம்!

ராமர் வில்லை முறித்த சம்பவம் பிரசித்தமானது. கிருஷ்ணரும் வில்லை முறித்திருக்கிறார். அதைப் பற்றி ஸ்ரீமத் பாகவதம் கூறுவது இது:-

அச்சுதன் வில் வைத்திருக்கும் இடம் எது என்று பட்டணத்து ஜனங்களை வினவிக் கொண்டு வில் வைத்திருந்த இடத்திற்குச் சென்றான். அங்கு இந்திர தனுசு போல அற்புதமாக இருக்கின்ற வில்லைக் கண்டான். அதைப் பல மனிதர்கள் பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்தனர். மற்றும் அது பூஜிக்கப்பட்டு ஸ்வர்ணா லங்காரத்துடன் பல மேன்மைகள் அமைந்ததாய் இருந்தது. அப்போது அதைப் பாதுகாப்போர் ‘வேண்டாம் வேண்டாம்’ என்று தடுத்த போதும் ஸ்ரீ கிருஷ்ணன் அதைப் பொருட்படுத்தாமல் பலாத்காரமாக அந்த வில்லை எடுத்துக் கொண்டான். திரிவிக்கிரமாவதாரம் செய்த மஹாபுருஷனான ஸ்ரீ கிருஷ்ண பகவான் அந்த வில்லை ஒரு நிமிடத்தில் இடக்கையால் அவலீலையாக எடுத்து நாணேற்றி ஜனங்கள் அனைவரும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கையில் யானை கரும்புத்தடியை முறிப்பது போல இழுத்து இடையில் முறித்தான். அப்போது முறிகின்ற அந்த தனுஸின் ஒலி அந்தரிக்ஷ லோகத்தையும் பூமி ஆகியவைகளையும் நிறைத்து விட்டது. கம்ஸன் பயம் அடைந்தான்.

ஸ்ரீமத் பாகவதம் தசம ஸ்கந்தம் – பூர்வ பாகம் – 42ஆம் அத்தியாயம்

To be continued…………

பாகவதம் பலவிதம், ஒவ்வொன்றும் ஒரு விதம்!

பகவான் கிருஷ்ணனின் வாழ்க்கைச் சரிதத்தைக் கூறும் நூல் பாகவதம். ஆனால் கிருஷ்ணனுடன் நிறுத்திக் கொள்ளாமல் விஷ்ணுவின் பல்வேறு அவதாரங்களையும் இது சுவைபடக் கூறும். ஆதிகாலத்தில் பகவத் பெருமையை சங்கீத உபந்யாசமாகச் செய்தவர்களை மட்டுமே பாகவதர் என்று அழைத்தார்கள். இப்போது உபந்யாசம் போய்விட்டது. வெறும் சங்கீதம் மட்டும் இசைப்பவர்களையே பாகவதர் என்று சொல்லிவிட்டோம். காலம் மாற மாற சொற்களின் பொருளும் மாறிவிடுகிறது.

 

பாகவதங்கள் பலவிதம், ஒவ்வொன்றும் ஒருவிதம். ராமாயணத்தில் 300 வகைகள் இருக்கின்றன என்று முன்னமேயே ஒரு கட்டுரையில் குறிப்பிட்டேன். இதே போல பாகவதத்திலும் பலவகைகள் உண்டு. சிலவற்றில் கூடுதல் அவதாரங்கள் பேசப்படுகின்றன. பெரும்பாலோருக்குத் தெரிந்த கீதை பகவத் கீதை. இது மஹா பாரதத்தில் உள்ளது. மஹா பரதத்திலேயே வேறு பல கீதைகளும் உண்டு.

 

பாகவதத்திலும் பலவேறு கீதைகள் உள்ளன. இது புத்தகத்துக்கு புத்தகம் மாறுபடும்.. ஆயினும் எல்லா கீதைகளிலும் புகழ்பெற்றது பகவத் கீதை, இதற்கு அடுத்தாற்போல மிகவும் புகழ்பெற்றது உத்தவ கீதை. இது பாகவத்தின் 11ஆவது அத்தியாயமாக வருகிறது. பாகவத சப்தாஹம் என்று ஏழே நாட்களில் பாகவதத்தைப் பாராயணம் செய்யும் மரபு உண்டு. அதில் உத்தவ கீதை சொல்லும் நாட்களில் கூட்டம் அதிகரிக்கும்.

 

லண்டனிலுள்ள எனது நண்பர் வருடந்தோறும் குருவாயூருக்குச் சென்று பாகவத சப்தாஹம் நடத்துகிறார். பாராயணம் செய்யும் பக்தர்கள், அதைக் கேட்க வரும் பக்தர்கள் ஆகியோருக்குச் சாப்பாடு போட லட்சககணக்கில் தனது சொந்தப் பணத்தைச் செலவழிக்கிறார்.அவ்வளவு பெருமையும் புண்ணியமும் பாகவதத்துக்கு உண்டு

 

வியாசரின் மகனான சுக முனிவர் சொன்னது பாகவதம். இதைக் கேட்டவன் பரீக்ஷித் மன்னன். இதில் 18,000 ஸ்லோகங்கள் உண்டு. 18 புராணங்களில் மிகவும் பிரபலமானது பாகவத புராணமே.

 

இதிஹாச பாகவதம், புராண பாகவதம், சம்மிதா பாகவதம், உபசம்மீதா பாகவதம், விஷ்ணுரகசிய பாகவதம், விஷ்ணுயாமள பாகவதம், கௌதம சம்மிதா பாகவதம் என வட மொழியில் பல பாகவதங்களும் அவைகளில் 15 வகையான கீதைகளும் இருக்கின்றன.

தமிழில் பாகவதம்

செவ்வைச் சூடுவார் மற்றும் அருளாளதாசர் ஆகிய இருவரும் தமிழில் பாகவதத்தைப் பாடியுள்ளனர். தமிழில் புராண இலக்கியம் மிக மிகப் பெரியது. பல்லாயிரக்கணக்கான படல்களைக் கொண்டது. இவைகளில் ஸ்காந்தம் எனப்படும் கந்தபுராணம் ஒன்றே இன்று படிக்கப்படுகிறது. மற்றவை எல்லாம் நூலகத்தில் பழுப்படைந்து வருகின்றன.

 

ராமநாதபுரம் மாவட்ட வேம்பத்தூரைச் சேர்ந்த மாதவனின் மற்றொரு பெயர் செவ்வைச்சூடுவார். அவரது இதிஹாச பாகவதத்தில் 4970 பாடல்கள் உள்ளன. பத்தாவது அத்தியாயம் கண்ணனின் கதையைக் கூறும். 11ஆவது அத்தியாயம் உத்தவ கீதையைக் கூறும். இரண்டும் முக்கியமானவை.

 

இவருக்கு அடுத்துவந்த அருளாளதாசரின் இயற்பெயர் வரதராஜ அய்யங்கார். இவர்தான் 18 புராணங்களில் ஒன்றான பாகவதத்தை 9167 பாடல்களில் மொழி பெயர்த்தார். இது முன்னதை விட நீண்டதாயினும் செவ்வைசூடுவாரின் பாகவதமே மொழி நடையில் சிறந்தது என்பது தமிழ் அறிஞர்களின் கருத்து. தமிழ் மொழி தெய்வத் தமிழ் ஆகும். ஆயினும் அவைகளில் உள்ள பல்லாயிரக் கணக்கான பாடல்களை படிக்கும் ஆட்கள் குறைந்து வருகிறார்கள். பலகலைக்கழக பட்டங்களுக்கும் ஆராய்ச்சிக்கும் படிக்கும் மாணவர்கள் மட்டுமே ஆழமாகப்படிக்கிறார்கள் .(பட்டங்களுக்காக). ஏனையோர் இதைக் கண்டுகொள்ளாதது வருத்தம் தரும் விடயமாகும்.

Pictures are taken from face book, thanks.