சொர்கத்துக்குப் போவோரின் அடையாளங்கள் – சாணக்கியன் செப்பியது (Post No.4774)

Date: 22 FEBRUARY 2018

 

Time uploaded in London- 11-19 am

 

Written by London swaminathan

 

Post No. 4774

 

PICTURES ARE TAKEN from various sources. They may not be directly related to the article. They are only representational.

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU.

 

சொர்கத்துக்குப் போவோரின் அடையாளங்கள் – சாணக்கியன் செப்பியது (Post No.4774)

 

சாணக்கியன் என்னும் பிராஹ்மணன் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன் வாழ்ந்தான். அவன் பல வியப்பான செய்திகளைச் சொல்லுகிறான். அவன் பெரிய சாம்ராஜ்யத்தை ஸ்தாபித்த போதும் ஒரு குடிசையில் வாழ்ந்தான் அவன் பிராமணர்கள் பற்றி விளம்பும் பாடல்கள் சிந்தனையைத் தூண்டும் பாடல்கள்–

 

இதோ சில பாடல்கள்:

 

 

மயில்களும் பிராஹ்மணர்களும்

துஷ்யந்தி போஜனே விப்ரா மயூரா கணகர்ஜிதே

சாதவஹ பரசம்பத்தௌ கலஹ பரவிபத்திஷு

 

சாணக்கிய நீதி 7-9

 

பிராமணர்கள், சாப்பாட்டில் மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்;

மயில்கள், இடி முழக்கத்தில் மகிழ்ச்சியுடன் ஆடுகின்றன;

நல்லவர்கள், மற்றவர்களின் முன்னேற்றம் கண்டு மகிழ்ச்சி அடைவர்;

கெட்டவர்களோ, ஏனையோரின் கஷ்டத்தில் கூத்தாடுவர்.

xxxx

 

 

பிராஹ்மணன் ஒரு மரம்!

பிராஹ்மணன் ஒரு மரம்; அந்த மரத்தின் வேர்கள்- காலை, மதியம், மாலையில் செய்யும் த்ரி கால சந்தியா வந்தனம் (காயத்ரீ மந்திரம்);

வேதங்கள், அந்த மரத்தின் கிளைகள்;

ஆன்மீகச் செயல்பாடுகள் (யாக யக்ஞக்கள்) அதன் இலைகள்;

ஆகையால் மரத்தின் வேர்களைப் பாதுகாருங்கள்;

வேர்கள் (சந்தியா வந்தனம்) அழிந்தால் கிளையும் இல்லை; இலையும் இல்லை!

 

விப்ரோ வ்ருக்ஷஹ தஸ்ய மூலம் ச சந்த்யா

வேதாஹா சாகா தர்ம கர்மாணி பத்ரம்

தஸ்மாத் மூலம் யத்னதோ ரக்ஷணீயம்

ச்சின்னே மூலே நைவ சாகா ந பத்ரம்

 

சாணக்கிய நீதி 10-13

 

xxxxx

 

பிராமணர்களின் பலம் அறிவு

 

Picture of Brain from Wellcome Centre, London

 

பாஹுவீர்யம் பலம் ராக்ஞோ ப்ராஹ்மணௌ ப்ரஹ்மவித் பலீ

ரூப  யௌவன மாதுர்யம் ஸ்த்ரீணாம் பலம் அனுத்தமம்

 

சாணக்கிய நீதி  7-11

 

புஜ பலம் (தோள் வலி) அரசனுக்கு பலம்;

வேதத்தில் வல்ல பிராஹ்மணனுக்கு அறிவு பலம்;

அழகு, இனிமை, இளமை ஆகியன பெண்களுக்கு ஈடு இணையற்ற பலம்

 

xxxx

 

Picture from Ratnagiri, by S Sivam

சொர்கத்துக்கு வழி

 

சொர்கத்துக்குப் போவோரின் நான்கு அடையாளங்கள் பூமியிலேயே

அவர்களின் செயல்பாட்டில் தெரிந்துவிடும் அவை யாவன:

அறப் பண்பு (தர்ம சிந்தனை), இனிய பேச்சு, கடவுள் வழிபாடு, பிராமணர்களுக்கு அன்னமிடுதல்

 

ஸ்வர்க  ஸ்திதானாம் இஹ ஜீவலோகே

சத்காரி சின்னானி வசந்தி தேஹே

தானப்ரஸங்கோ மதுரா ச வாணீ

தேவார்ச்சனம் ப்ராஹ்மணதர்பணம் ச

 

சாணக்கிய நீதி   7-16

xxx

திருப்தி வேண்டும்

 

திருப்தி அடையாத பிராஹ்மணர்கள்,

மன நிறைவு அடையாத மன்னர்கள்,

வெட்கப்படும் விபசாரிகள்,

வெட்கமே இல்லாத குடும்பப் பெண்கள்

ஆகிய நால்வரும் விளங்கமாட்டார்கள்.

 

அசந்துஷ்டா த்விஜா நஷ்டா சந்துஷ்டாஸ்ச மஹீபுஜஹ

ஸலஜ்ஜா கணிகா நஷ்டா நிர்லஜ்ஜாஸ்ச குலாங்கணாஹா

 

சாணக்கிய நீதி 8-18

 

xxx

 Picture by Lalgudi Veda

பிராஹ்மணன் அறிஞனா? இல்லையா?

 

பிராஹ்மணர்களின் அறிவுக்கு சான்றும் வேண்டுமோ!

வானத்தில் தூதர் யாரும் இல்லை;

எவரும் இதைப் பற்றிப் பேசவும் இல்லை;

முன்னரும் யாரும் சொல்லவில்லை;

எவரையும் தொடர்பு கொள்ளவுமில்லை;

வானத்தில் நிகழப்போகும் சூர்ய, சந்திர கிரஹணங்களை

முன்கூட்டியே சொல்கிற பெரிய பிராஹ்மணனை

அறிஞர் என்று சொல்லவும் வேண்டுமா?

 

தூதோ ந சஞ்சரதி கே ந சலேச்ச வார்தா

பூர்வ ந ஜல்பிதம் இதம் ந ச ஸங்கமோஸ்தி

 

வ்யோம்னி ஸ்திதம் ரவி சசி க்ரஹணம் ப்ரசஸ்தம்

ஜானாதி யோ த்விஜவரஹ ஸ கதம் ந வித்வான்

 

சாணக்கிய நீதி 9-5

 

xxx

 

 

பிராஹ்மணரைத் திட்டுவோர் குடும்பத்தோடு……

 

தன்னைத்தானே வெறுப்பவன் சாவான் (தற்கொலை);

மற்றவனை வெறுப்பவன் செல்வத்தை இழப்பான்;

மன்னனை (ஆட்சியாளரைப்) பகைப்பவன் அழிவான்;

பிராஹ்மணனை வெறுப்பவன் குடும்பத்தோடு அழிவான்.

 

சாணக்கிய நீதி 10-11

ஆத்மத்வேஷாத் பவேன் ம்ருத்யுஹு பரத்வேஷாத் தன க்ஷயஹ

ராஜத்வேஷாத் பவேன் நாசோ ப்ரஹ்மத்வேஷாத் குல க்ஷயஹ

 

(இது சாணக்கியனின் சுய அனுபவத்தில் கண்ட உண்மை; சாணக்கியன் ஒரு அவலட்சணமான முகம் உடைய ப்ராஹ்மணன்; அப்போது பிராஹ்மணர்களைக் கிண்டல் செய்யும் நந்தர்கள் ஆண்டு வந்தனர். ஒரு முறை அரண்மனை விசேஷத்தில் முதல் பந்தியில் கறுத்த நிறமுள்ள, அசிங்கமாமன முகம் உடைய பிராஹ்மணனைப் பார்த்த, நந்த வம்சத்தரசன், அவரை பாதி சாப்பிடும் போது தர தர வென்று வெளியே இழுத்துக் கொண்டு போய் தள்ளிவிட்டான். அப்போது குடுமியை அவி ழ்த்துப் போட்டு, உனது ஆட்சியை வேர் அறுக்கும் வரை இந்த குடுமியை முடிக்க மாட்டேன் என்று சாணக்கியன் வீர சபதம் செய்தான்; மயில் வளர்க்கும் மூரா என்ற பெண்மணியின் மகனான சந்திர குப் தனை அழைத்து, பயிற்சி கொடுத்து, மாபெரும் படையை உருவாக்கி நந்த வம்சத்தின் 9 மன்னர்களையும் அடியோடு அழித்தான். அலெக்ஸாண்டர் படைகள் நடுங்கக்கூடிய அளவுக்கு மகத சாம்ராஜ்யத்தின் படைபலம் இருந்ததை பிற்கால கிரேக்க எழுத்தாளர்கள் எழுதிச் சென்றனர். ஒழுக்கத்திலும் அறிவிலும் சிறந்து இருந்ததால் இதைச் சாதிக்க முடிந்தது; பின்னர் பிராமணர்கள் செல்வம் சேர்க்கக்கூடாது என்ற விதியின்படி குடிசையில் வாழ்ந்தான். சுயநலம் அற்றவரைக் கண்டு உலகமே நடுங்கும் அல்லவா? சாணக்கியன் என்றால் எல்லோருக்கும் சிம்ம சொப்பனம்; எவருக்கும் கட்டளை இடும் தகுதி அவனுக்கு இருந்தது.

 

Brahmins at Pillayarpatti Temple

 

(நல்லவர்களை எப்படி அறியலாம்? பிறர் எழுதியதை, பிறர் எடுத்த படங்களை அவர்களுடைய பெயர்களுடன் வெளியிடுவார்கள். கெட்டவர்களை எப்படிக் கண்டுபிடிக்கலாம்? பிறர் எழுதியதை,அது வெளியான பிளாக், பத்திரிக்கை பெயர்களை நீக்கிவிட்டு , தங்களுடையது போல வெளியிடுவார்கள்;  கெட்டவர்களைக் கண்டுபிடிப்பது மிகவும் எளிது))

xxx SUBHAM xxx

 

 

 

 

விளக்கு வைத்து சாப்பிடுவது ஏன்? (Post No.4656)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 24 JANUARY 2018

 

Time uploaded in London – 7-36 AM

 

Post No. 4656

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

(தமிழை வளர்க்க விரும்புபவர்கள், தன் மனைவி, மகன்கள், கணவ்ர்கள்
ஆளும் அரசாங்கத்தினர் ஆகியோர் தன்னிடம் நேர்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணுவோர் என் எழுத்துக்களைத் திருட மாட்டார்கள். எழுதியவர் பெயருடன் பகிர்வார்கள்; பிளாக் பெயரை நீக்க மாட்டார்கள்)

விளக்கு வைத்து சாப்பிடுவது ஏன்? என்பதற்கு நேற்று ஒரு பேய்க்கதை சொன்னேன்; சொக்கா சொக்கா சோறுண்டோ சோழியன் வந்து கெடுத்தாண்டோ- என்ற பழமொழியின் பின்னாலுள்ள கதை அது.

 

நடேச சாஸ்திரியார் தொகுத்து 1886 ஆம் வெளியிட்ட ‘திராவிட பூர்வகால கதைகள்’ புத்தகத்தில் மேலும் ஒரு கதை உளது. பழந்தமிழில் உள்ள கதையை புதுக்கியும் சுருக்கியும்   வரைவது என் சித்தம்.

முன்னொரு காலத்தில் ஒரு ஊரில் ஒரு பிராஹ்மணன் இருந்தான். அவனுக்குக் கல்யாணம் நிச்சயமாயிற்று. ஒரு தொண்டுக் கிழம் அவருடைய கடைசி பெண்ணை விவாஹம் செய்துவிட்டு உயிர்விடக் காத்திருந்தது. கல்யாணமும் சுகமே முடிந்தது. அன்றிரவு சாந்தி முகூர்த்தம்; மாப்பிள்ளை சுத்த வைதீகப் பிராஹ்மணன்; ஆகையால் மாலைச் சந்தியாவந்தனத்தை முடிக்க குளக்கரைக்குச் சென்றான். அந்த ஊரில் முதலைகள் அதிகம்; அது பற்றி புது மாப்பிள்ளையை யாரும் எச்சரிக்கவில்லை. அவர்கள் இதெல்லாம் மாப்பிள்ளை வீட்டுக்குத் தெரிந்திருக்கும் என்று நினைத்து விட்டார்கள் போலும்.

 

குளத்தில் இறங்கிய புது மாப்பிள்ளையின் காலை ஒரு முதலை கவ்வியது. மாப்பிள்ளைக்கு ஒரே நடுக்கம்; இருந்தபோதிலும் சுதாரித்துக் கொண்டு,

 

“முதலை மாமா! முதலை மாமா! ஒரே ஒரு விண்ணப்பம். நான் இப்போதுதான் கல்யாணம் கட்டி, சாந்தி முகூர்த்தத்துக்கு காத்திருக்கிறேன்; நீ என்னை சாப்பிடுவதானால் சாப்பிடலாம்; ஆனால் நான் போய் என் மனைவியுடன் படுத்துவிட்டு, விஷயத்தைப் புரியவைத்துவிட்டு, அனுமதி வாங்கி வந்து விடுகிறேன்; என்னை நம்பி ஒரு பெண்ணும், அவளது தந்தை ஒரு தொண்டுக் கிழமும் இருக்கின்றனர். நான் போகாவிடில் இருவரும் உயிர் விடுவர். நீ மூன்று உயிர்களைப் பறித்த பாவத்துக்கு ஆளாவாய். மேலும் பிராஹ்மணர்கள் ஸத்யம் தவறாதவர்கள் என்பது உனக்குத் தெரிந்திருக்கும்;நான் கட்டாயம் திரும்பி வருவேன். என்னை விடுவாயா?” என்று கேட்டனன்.

Karthik Raghavan’s picture from Kaladi; Adi Shankara story

முதலை சொன்னது:

“உன்னை இப்போது சாப்பிட்டாலும் நாளை சாப்பிட்டாலும் எனக்கு ஒன்றுதான்; போய் வா மகனே, போய் வா! இன்று போய் நாளை வா!”

 

அவன் மனைவியிடம் சென்றான்; சாந்தி முகூர்த்தம் தடபுடலாக நடந்தது. நள்ளிரவில் மனைவியிடம் எல்லா வற்றையும் சொன்னான். அவள் சொன்னாள்—“ நாளை வரை காத்திராதீர்கள் இப்போதே போங்கள்”.

 

அவனும் புறப்பட்டான்; இந்த மாதிரி கொலைகார மனைவியிடம் வாழ்வதைவிட ஒரு முதலையின் பசியைத் தீர்ப்பது சாலச் சிறந்தது. இரண்டு மணி நேரம் சுகம் அனுபவித்த பின், முதலையிடம் என்னைப் பலி கொடுக்கத் தயாராகி விட்டாளே! என்று மனதுக்குள் வசை பாடிக்கொண்டு குளத்துக்கு வந்தான்.

 

“முதலை மாமா! நீ நாளை வரை காத்திருக்க வேண்டாம்; என் மனைவியே என்னை அனுப்பி விட்டாள்; என்னைச் சாப்பிடு என்றான்.

முதலையும் தாவிப் பாய்ந்தது.

அப்போது ‘பளிச்’ என்று ஒரு வெளிச்சம் தோன்றி மறைந்தது; மீண்டும் இருள் சூழ்ந்தது.

 

முதலை சொன்னது,

“அடக் கடவுளே! சாப்பிட வந்த போது விளக்கு அணைந்துவிட்டதே. நான் உன்னைச் சாப்பிடக்கூடாது. சாப்பிடும் போது விளக்கு  அணைந்தாலும், விளக்கு இருந்தாலும் சாப்பிட மாட்டேன். நீ போகலாம்” என்று அனுப்பிவிட்டது.

 

திரும்பிப் பார்த்தான்; அவன் மனைவி ஒரு சட்டியில் அணைந்த  விளக்குடன் ஓடி வந்தாள். அவள் சொன்னாள்,

“என் பிராண நாதா! சுவாமி! நீங்கள் எந்த விக்கினமும் இல்லாமல் திரும்பி வரவேண்டும் என்று உலகிள்ள எல்லா ஸ்வாமியையும் பிரார்த்தித்தேன். என் பிரார்த்தனை பலித்தது” என்று சொல்லி அவனை இறுகக் கட்டிக் கொண்டாள்.

 

விளக்கின் மஹிமை இத்தகையது. மிருகங்களும் ஸத்தியத்துக்குக் கட்டுப்படும். இதனால் மனிதர்கள் யாரும் விளக்கு ஏற்றாமலோ , விளக்கு அணைந்தாலோ சாப்பிட மாட்டார்கள்.

 

(மின்சார விளக்குகள் ஜகஜ்ஜோதியாக இருக்கும் லண்டனில் கூட என் வீட்டில் சாப்பிடும் போது ஒரு விளக்கையும் அனைக்கக் கூடாது என்பது என் மனைவியின் கட்டளை; நானும் எனது மகன்களும் இன்றும் அந்த சட்டத்துக்குக் கீழ்ப்படுகிறோம்)

 

-சுபம், சுபம்-

 

 

tags–விளக்கு, முதலை, பிராஹ்மணன், சாந்தி முஹூர்த்தம்