வேதங்களில் நாம் அறியாத விநோதக் கதைகள் !! (Post No.10,590)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 10,590

Date uploaded in London – –    23 JANUARY   2022         

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

அதர்வண வேதத்தில் (அ.வே) நாம் அறியாத கதைகள் ஆங்காங்கே பொதிந்துள்ளன. பல கதைகள் நமக்குத் தெரியாமலேயே அழிந்துவிட்டன. வேதங்கள் அவ்வளவு பழமையானவை. உலகிலேயே அதிக சமய இலக்கியம் இந்துக்களிடத்தில்தான் உள்ளது. கிரேக்கர்களும், தமிழர்களும், ரோமானியர்களும் எழுத்து என்பதை அறியாத கி.மு.1000-ம் ஆண்டிலேயே பிரமாண்டமான இலக்கியங்கள் சம்ஸ்க்ருதத்தில் தோன்றிவிட்டன. இதை மறுப்பார் எவருமில்லை. இரு வேறு கருத்துக்கு இடமே இல்லை . 20,000 வேத மந்திரங்கள் மற்றும் சங்கேத பாஷையில், மர்ம மொழியில் (CODED, ENIGMATIC) அமைந்த கதைகளும், விஷயங்களும் வேதத்தில் , பிராமண நூல்களில் வந்துவிட்டன. 20,000 வேத மந்திரங்களையும் எழுதாமல் வாய் மொழியாகவே காத்து வரும் உலக மஹா அத்புதம் இன்று வரை நீடிக்கிறது.

200 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வெள்ளைக்காரர்கள் வேத ஆராய்ச்சியில் இறங்கியவுடன் இவை புஸ்தக வடிவில் இடம்பெற்றன. அதற்கு முன்னர் சாயனர் போன்றோர் சுமார் 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், எழுத்து வடிவில் உரைகளோடு , பாஷ்யங்களோடு, நமக்கு ஓலைச் சுவடிகளில் அளித்தனர்.

xxx

நடுங்கும் புறாக்கதை

அ .வே.யில் இருபது காண்டங்களுள்ளன. இருபதாவது காண்டத்தில் இனம்புரியாத மந்திரங்கள் உள்ளன. குண்டாப மந்திரங்கள் எனப்படும் அவைகளை யாகத்தில் பயன்படுத்தியதாக பின்னர் எழுந்த ஐதரேய பிராமணம் கூறுகிறது.

இதோ ஒரு மாதிரி:_

டாம் , டாம் ; இதோ வந்துட்டான் ! நாய்

புஷ், புஷ், ;போய்ட்டான்; கீழே விழுந்த  இலைகள் !

கரக் , கரக் !மிதித்து நசுக்கியாச்சு; பசுவின் குளம்பு !

இந்த தேவர்கள் தப்பான வழியில போய்ட்டாங்க ! அத்வர்யு ! விரைவில் வேலையை முடித்துவிடு

…………………………………

இப்படி 13 மந்திரங்கள். இவை எல்லாவற்றுக்கும் பொருள் உண்டு. நமக்குத் தெரியாது. வெள்ளைக்காரப் பயல்கள் இவை எல்லாம் ஒலி நயம் மிக்க பிதற்றல்கள் (ONOMOTOPEIC ) என்று எழுதிவைத்துவிட்டான். வேதத்தில் 60090 போன்ற எண்கள் வந்த இடம் எல்லாம் இவை கற்பனை சிறகடித்ததால் வந்த பொருளற்ற எண்கள்(FACY NUMBERS)  என்று எழுதி வைத்துவிட்டான். சாயனர் போன்றோர், நமக்கு 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்ததால் அவர்களுக்கும் பொருள் விளங்கவில்லை. நாம் இப்போது பேந்தப் பேந்த முழிக்கிறோம். ஆயினும் இவைகள் யாகத்தின்போது பயன்படுத்தப்பட்டன என்பதை அறிகிறோம்.

இதில் ஒரு கதை வருகிறது : நடுங்கிய புறாக்கதை

துதி/ஸூக்தம்  723; அ .வே .காண்டம் 20 (ATHARVANA VEDA; BOOK 20; SUKTA 723)

மந்திரம் 12

“ஓ இந்திரா ! நீ சிறகு ஒடிந்த, நடு நடுங்கிய புறாவுக்கு நல்ல தானியத்தை அளித்தாய்.; ‘பிலு’வையும் அளித்தாய்; அதற்குத் தாகம் எடுத்தபோது தண்ணீரையும் கொடுத்து உதவினாய்”   —

என்று ஒரு ரிஷி படுகிறார்.

இந்தக் கதை எதிலும் இல்லை. அதாவது கால வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டுவிட்டது. ஆயினும் முதலில் உள்ள டஷ் புஷ் , கரக் , முறுக் மந்திரங்களுக்கு சாயனர் போன்ற பாஷ்யக்காரர்கள்  விளக்கம் தருகின்றனர்.

முதலில் புறாக்கதையைப் பார்ப்போம்; சிபிச் சக்ரவர்த்தி புறாக்கதை  எல்லோருக்கும் தெரியும்; சோழர்கள் தாங்கள் வடமேற்கு இந்தியாவில் ஆட்சி புரிந்த சிபி என்னும் மாமன்னனின் வழிவந்தவர்கள் என்று சங்க இலக்கியம், மற்றும் சிலப்பதிகாரத்தில் தம்பட்டம் அடிக்கின்றனர். கழுகு வடிவில் இந்திரன் வந்தான்;புறவு வடிவில் அக்கினி வந்தான். கழுகு , அது எனது உணவு; தடுக்காதே சிபியே என்றது.சிபி, புறவுக்காக பரிந்து பேசி, கழுகுக்கு தன் சதையையே அளித்தான் என்பது கதை . இது மேற்கூறிய மந்திரத்துக்குப் பொருத்தமாக இல்லை.

XXXX

இரண்டாவது புறாக்கதை

மாபாரதம் , புராணம், புறநானூற்றில் சிபி கதை உளது. அதற்கு முன்னர் ராமாயணத்தில் வேறு ஒரு புறவின் கதை உளது. முன்னரே இந்த ‘பிளாக்’கில் உளது. சுருக்கமாகப் பார்ப்போம்.

ஒரு காட்டில் இரண்டு புறாக்கள்; இணை பிரியாத ஜோடிகள்; அன்பே ! ஆருயிரே ! என்று கொஞ்சிக் குலவும் அந்யோன்யம் ; ஆண் புறா இரை தேடச் சென்றது . பக்கத்துக் கிராம வேடன் வந்து வலை விரித்தான் ; மரத்தின் மீதுள்ள பெண் புறா தவறி விழுந்து வலையில் அகப்பட்டது ; அப்போது வேடன் அங்கு இல்லை. காட்டிற்குள் சென்ற வேடன் கடும் புயல் மழையில் சிக்கித்தவித்தான் ; இருள் சூழ்ந்தது. ஒரு வழியாக மரத்துக்கு அடியில் வந்து, ‘வன தேவதையே! என்னைக் காப்பாற்று’ என்று கதறினான். இதைக் கேட்ட பெண் புறா , அடடா , அதிதியாக வந்த விருந்தாளியை நாம் காப்பாற்ற வேண்டும் ; விருந்தோம்பல் என்னும் பண்பு நம்முடையது என்று கருதியது.

அதே நேரத்தில் ஆண்புறாவும் கூட்டுக்குத் திரும்பியது; அன்பு மனைவி அங்கே இல்லாமல் கீழே வலையில் அகப்படத்தைக் கண்டு கண்ணீர் விட்டது. ஆனால் பெண்புறாவோ என்னைப் பற்றிக் கவலைப்படாமல் வந்த அதிதியை, விருந்தாளியான வேடனை உபசரி என்றது . ஆண் புறாவும் பழம் , கிழங்கு, தனியங்களைக் கொடுத்து வேடனை உபசரித்தது. அவனோ தினமும் மாமிச உணவில் மிதப்பவன். இதை உணர்ந்த ஆண் புறா அருகிலுள்ள கிராமத்துக்குச் சென்று சுள்ளிக் கட்டைகளைக் கொண்டு வந்து தீ மூட்டியது; ‘என்னை உண்டு பசி ஆறு’ என்று சொல்லி உயிர்த் தியாகம் செய்தது; இதைப் பார்த்த பெண் புறாவும் உயிர்விட்டது. புறாக்களின் உயிர்த் தியாகத்தைக் கண்டு மெய் சிலிர்த்த வேடன் இனி எந்த உயிரையும் கொல்வதில்லை என்று திட விரதம் பூண்டான்.

இந்தப் புறவின் கதை நாடு எங்கிலும் தெரிந்த கதை போலும். ஏனெனில் ராமபிரான் வால்மீகி ராமாயணத்தில் சரணாகதி தத்துவத்தை விளக்க இதை கோடி காட்டுகிறான்; கதை முழுவதையும் சொல்லவில்லை. சுக்ரீவன் , அனுமன் போன்றோர் , அண்ணனைக் கவிழ்த்துவிட்டு ஓடிவந்த விபீஷணனுக்கு அடைக்கலம் தரக்கூடாது என்று வாதிடுகின்றனர்; கருணைக் கடலான ராமனோ, சரணாகதி அடைந்த அகதிகளைக் காப்பது இந்து தர்மம்- சனாதன தர்மம் என்று சொல்லி விபீஷணனை ஏற்கும்போது வேடனுக்காக உயிர்த் தியாகம் செய்த புறாக்களின் கதைதான் உங்களுக்குத் தெரியுமே என்று சொல்கிறான்; பாரதம் முழுதும் பிரசித்தமான இக்கதையை வால்மீகி கோடி காட்டிவிட்டுப் போய்விடுகிறார். பிற்கால வியாக்கியனகார்கள் நமக்கு கதை சொல்கின்றனர்.

ஆயினும் இந்தக் கதையும் ‘நடுங்கும் புறாவுக்கு இந்திரன் பிலு கொடுத்தத்தை’ச் சொல்லவில்லை. ஆக அந்தக் கதையை சுவடுகள் இன்றி காலம் அழித்துவிட்டது.

கட்டுரையின் இரண்டாம் பகுதியில் வேறு சில கதைகளைக் காண்போம் . பிலு என்றால் என்ன? ஏன் ‘டஷ் புஷ் கரக் முறுக்’ மந்திரம் வந்தது என்பதைக் காண்போம்.

To be continued ……………………………………………….

TAGS- புறாக்கதை, புறா, அதர்வண வேத, கதைகள்