அசோகனுக்கு ஒரே நாளில் 84,000 கடிதங்கள்!!

letter-writing

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எழுதியவர் — லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:-1314; தேதி:– 28 September 2014.

மகாவம்ச ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை வரிசையில் இது 12-வது கட்டுரை.

மகாவம்சத்தில் கடிதம் எழுதும் கலை!

இந்தியர்களுக்கு எழுதத் தெரியுமா, தெரியாதா? அப்படி எழுதத் தெரிந்தால் அதை யாரிடம் கற்றார்கள்? என்று 100 ஆண்டுகளுக்கு முன் வெள்ளைக்காரர்கள் ஆராய்ச்சிக் கட்டுரைகளை எழுதி —ஆங்கிலத்தில் எழுதி!!!!! — பல கட்டுரைகளை வெளியிட்டார்கள். இந்தியர்களுக்கு எழுதத்தெரியாது அதை சுமேரியர்கள் அல்லது பீனிசியர்கள் இடமிருந்து கற்றார்கள் என்று எழுதி முடித்தார்கள். மார்கசீய வரலாற்று ‘’அறிஞர்களும்’’ ஆமாம், ஆமாம் அது உண்மையே என்று முத்திரை குத்தினார்கள்.

அதாவது கிரேக்கர்கள், எகிப்தியர்கள், சுமேரியர்கள், மாயா இன மக்கள், சீனர்கள் ஆகிய எல்லோரும் எழுத்துக்களைத் தானாக உருவாக்கும் வல்லமை படைத்தவர்கள். ‘’முட்டாள் இந்தியர்கள்’’ மட்டும் எதையுமே இறக்குமதி செய்யும் ‘’கடன் வாங்கிகள்’’ என்று முத்திரை குத்தினர். நம்மூர் திராவிடங்களுக்கும், அதுகளுக்கும் இதுகளுக்கும் ஒரே மகிழ்ச்சி. ஆமாம் ஆமாம், ஆரியப் பார்ப்பனர்கள் சைபிரீயவிலிருந்து வந்த காட்டு மிராண்டிகள் என்று மேடை போட்டு முழக்கி தமிழர்களுக்கு இருந்த மூளை எல்லாவற்றையும் மழுங்கடித்தனர்.

உண்மை என்ன?

கடிதம் எழுதும் கலை, 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் எப்படி வளர்ச்சி அடைந்தது என்பதற்கு மகாவம்சம் என்னும் இலங்கை வரலாற்று காவியத்தில் குறந்தது ஆறு எடுத்துக்காட்டுகள் உள.
அசோகன் என்னும் மாமன்னன் கல்லிலே எழுத்துக்களைப் பொறித்ததால் நமக்குக் கொஞ்சமாவது தடயங்கள் கிடைத்தன. அதே காலத்தில் – 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் —- இலங்கையிலும் கல்வெட்டுகள் உள. இதிலிருந்து நாம் அறிவதென்ன?

காஷ்மீர் முதல் கண்டி வரை எழுத்துக்கள் இருந்தன. அது மட்டுமல்ல. அதை எல்லோரும் படிக்க முடியும் அளவுக்கு அறிவுத் தீ கொழுந்துவிட்டு எரிந்தது. அப்படி இல்லையானால் ஆப்கனிஸ்தான் முதல் கர்நாடகம் வரை அசோகன் கல்வெட்டில் எழுதி இருக்கமாட்டான்.

அது சரி! 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் இருந்த நிலவரம் என்ன? நம்மிடையே இருக்கும் சிந்து சமவெளி எழுத்துக்கள் 4000 ஆண்டு பழமை உடையவை. ஆனால் அவர்கள் என்ன எழுதினர் என்பதை இதுவரை கண்டறிய முடியவில்லை. மேலும் அசோகனுக்கும் சிந்து வெளி நாகரீகத்திற்கும் இடையே 1500 முதல் 2000 ஆண்டுவரை இடைவெளி இருக்கிறது. இந்தியர்கள் எழுத்தையே மறந்துவிட்டார்களா?

இல்லை! இந்தியர்கள் எழுதிக் கொண்டேதான் இருந்தார்கள். ஆனால் மரவுரியிலும், பனை ஓலைகளிலும் எழுதினார்கள். அவை சில நூறு ஆண்டுகளுக்கு மேல் இரா. அழியக்கூடிய பொருட்கள்.
இதற்கு என்ன ஆதாரம்?

சிசுபாலவாதம் என்னும் நாடகத்தில் ருக்மினி, கிருஷ்ண பரமாத்மாவுக்கு எழுதிய காதல் கடிதம் பற்றி வருகிறது.

Love Letters from Ancient India – posted on 21st April 2012
Techniques of Secret Writing in India –posted on 19th March 2013

இதை இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே எழுதி இருக்கிறேன். பெண்கள் ரகசிய சங்கேத மொழியில் எப்படிக் கடிதம் எழுத வேண்டும் என்று 64 கலைகளைப் பட்டியலிட்டுக் கொடுத்த காமசூத்திர ஆசிரியர் வத்ஸ்யாயன மகரிக்ஷி கற்றுத் தருகிறார். அதையும் மேற்கூறிய இரு கட்டுரைகளில் காண்க. பத்தாம் நூற்றாண்டில் சிலை வடித்த சிற்பிகளும்கூட பெண்கள் கடிதம் எழுதுவது போல சிலை வடித்தானேயன்றி ஆண்கள் எழுதுவது போல வடிக்கவில்லை!!

கிருஷ்ணர் காலம் கி.மு. 3100-க்கு முன்னர். அதாவது கலியுகம் தொடங்கியதற்கு முன்னர். அதே காலத்தில் வாழ்ந்த வியாசன் என்னும் மாமுனிவன் மஹாபாரதம் என்னும் உலகிலேயே நீண்ட காவியத்தை எழுத முயன்றபோது பிள்ளையாரை அழைத்ததையும் அதற்கு ஒருவருக்கு ஒருவர் ‘’நிபந்தனை– பதில் நிபந்தனை’’ என்று போட்ட கதையையும் நாம் அறிவோம்.

letter writing

மஹாபாரதத்துக்கு முந்தி நடந்தது ராமாயணம். அதில் ராமன் என்ற பெயர் அம்புகளில் எழுதப்பட்டதையும். இலங்கைக்கு கடல் பாலம் கட்டுகையில் ராம என்று எழுதிய கற்கள் மிதந்ததையும் நாம் கதைகளில் படிக்கிறோம். ஆனால் இவைகளுக்கு தொல்பொருட் துறை சான்றுகள் இல்லாததால் அறிஞர் பெருமக்கள் ஏற்கமாட்டார்கள். போகட்டும்.

மகாவம்சத்திம் வரும் சாட்சியங்களைப் பார்ப்போம். அத்தியாயம் 5-ல் ஆசோகனுக்கு வந்த கடிதங்கள் பற்றி சொல்லப்படுகிறது. 84,000 ஊர்களிலும் புத்த விகாரைகள் கட்டி முடிக்கப்பட்ட செய்தி ஒரே நாளில் கடிதங்கள் மூலம் வந்ததாக மகாவம்சம் இயம்பும். இதிலிருந்து நாம் அறிவதென்ன?

அருமையான அஞ்சல்துறை அக்காலத்தில் செயல்பட்டது. ஒரே நேரத்தில் மன்னன் வீட்டில் (அரண்மனையில்) கடிதங்கள் டெலிவரி ஆயிற்றூ!! ஐயா! 84,000 ஊர்கள் என்பது மிகைப்படுத்த எண்ணிக்கையாக இருக்கிறதே என்று சிலர் அங்கலாய்க்கலாம். அப்படிப்பட்டவர்கள் கபிலர் பாடிய புறநானூற்றுப் பாடலை நினைவிற் கொள்ள வேண்டும். பாரி என்னும் சிற்றரசன் வசத்தில் இருந்த 300 ஊர்களையும் பாரி வள்ளல் ஏற்கனவே தானம் செய்துவிட்டதாக மூவேந்தர்களுக்குச் செய்தி தருகிறார் கபிலர். சின்ன பாரியிடமே 300 ஊர்கள் இருந்தால் ஆப்கனிஸ்தான் முதல் கர்நாடகம் வரை ஆண்ட அசோகனிடம் 84,000 ஊர்கள் இருந்ததில் வியப்பில்லையே. பிற்காலத்தில் வந்த யுவாங் சுவாங் போன்ற சீன யாத்ரீகர்களும் இதை உறுதி செய்கின்றனர்.

சுவையான காதல் கடிதம்

அத்தியாயம் 22-ல் காதல் கடிதம், அதைத் தொடர்ந்து நடந்த படுகொலைச் செய்திகள் வருகின்றன.. கோதபயனுடைய மகன் காகவன தீசன் ராஜாவாகப் பதவியேற்ற காலத்தில் நடந்தது இது. அவனுடைய மனைவி பெயர் விஹாரதேவி. புத்த விஹாரத்தின் பெயரில் ஒரு ராணியா என்று வியப்போருக்கு மஹாவம்சம் விளக்கம் தருகிறது.

கல்யாணி என்னும் பகுதியை தீசன் என்பவன் ஆண்டு வந்தான். அவன் தம்பி உதிகன் என்பான் ராணியையே (அண்ணன் மனைவி) காதலித்தான். மன்னனுக்கு இது தெரிந்தவுடன் அவன் தம்பி ஊரை விட்டே ஓடிவிட்டான். இருந்தாலும் காதல் தீ அணையவில்லை. ஒருவருக்கு புத்தபிட்சு வேடம் போட்டுக் காதல் கடிதம் கொடுத்து அனுப்பினான். அந்தத் ‘’திறமைசாலி’’ அரண்மனை வாயிலில் இருந்த தேரர் குழுவுடன் கூட்டத்தோடு கூட்டமாக உள்ளே சென்று விடுகிறான். போஜனம் முடிந்து ராஜா ராணி கிளம்பும் தருணத்தில் ராஜா முன்னே சென்றார். ராணி பின்னே ஏகினாள். ராணியின் காலடியில், போலி புத்தபிட்சு காதல் கடிதத்தை வீசி எறியவே அந்தக் காகித சப்தம் கேட்டு ராஜா திரும்பிப் பார்க்கிறார். நடந்ததை அறிந்தவுடன் உண்மையை விசாரித்தரியாமல் புத்த குருவான தேரரையும் போலி புத்த பிட்சுவையும் தலையைச் சீவி கடலில் எறிந்து விடுகிறான்.

உண்மையான தேரரையும் மன்னன் கொன்றதால் இலங்கையை சுனாமி தாக்கி ஊருக்குள் கடல் அலைகள் பொங்கி வந்தன. உடனே கடல் தேவனின் கோபத்தை தணிக்க தனது அழகிய மகள் தேவியை பொற்கலத்தில் வைத்து கடலில் மிதக்க விடுகிறான். அது லங்கா விஹரை அருகே ஒதுங்கியது. அவளைக் காகவனதீசன் கல்யாணம் செய்துகொண்டு ராணி ஆக்குகிறான். அவள் பெயரே விஹார தேவி.

இதில் நமக்கு முக்கியமான விஷயம் புத்தபிட்சு மூலம் ராணிக்குப் போன லிகிதமே (கடிதம்)!

அத்தியாயம் 8-ல் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், முதல் மன்னன் விஜயன் எழுதிய கடிதம் பற்றிய செய்தி கிடைக்கிறது. அவன் முதல் மனைவி யக்ஷிணி என்பதால் அவளையும் அவள் மூலம் பிறந்த இரண்டு குழந்தைகளையும் விரட்டிவிட்டான். பின்னர் கல்யாணம் கட்டிய தமிழ்ப் பெண் மூலம் குழந்தை கிடைக்கவில்லை. சாகப்போகும் தருணத்தில் தன் சொந்த நாடான வங்க தேசத்துக்கு கடிதம் அனுப்பி தன் தம்பியை வரவழைக்கிறான். இதன் மூலம் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்த அஞ்சல் சேவையை (தபால் துறை) நாம் அறிய முடிகிறது

letter writing4

அத்தியாயம் 10-ல் பாண்டுகாபயனுக்கு அரசன் எழுதிய கடிதம் பற்றிப் படிக்கலாம். அவன் மாமன்மார்களை வெற்றி கொண்டு படைகளுடன் முன்னேறி வந்தவுடன் அரசன் கடிதம் அனுப்புகிறான். கங்கைக் கரையைத் தாண்டாதே. அதற்குப்பின் நீ வசப்படுத்திய பகுதிகளை வைத்துக் கொள் என்று கடிதம் கூறியது. ஆக உள்நாட்டு கடித சேவைபற்றியும் நாம் அறிய முடிகிறது.

அத்தியாயம் 33-ல் ரோஹனாவில் கலகம் செய்த பிராமணனுக்கு அரசன் அனுப்பிய செய்தி வருகிறது முதலில் ஏழு தமிழர்களுடன் சேர்ந்து கொண்டு அந்த பிராமணன் ‘’ஆட்சியை ஒப்படைத்துவிடு’’ என்று மன்னன் காமனிக்கு கடிதம் அனுப்புகின்றான். அவன் கலகம் செய்த பிராமணன் தீசனுக்கு பதில் அனுப்புகிறான். ‘’இந்த அரசு இப்போது உன்னுடையது முதலில் தமிழர்களைப் போரிட்டு வெல்வாயாக’’– என்று அரசன் பதில் கூறுகிறது.

அத்தியாயம் 23-ல் வேறு ஒரு தண்டச் சோறு உண்ணூம் இளைஞன் பற்றிய கதை வருகிறது. சங்கன் என்பனுக்கு ஏழு பிள்ளைகள் அதில் நிமிலன் என்பவன் வெட்டிச் சோறு உண்டு பொழுதை வீணாய்க் கழித்துவந்தான். அவன் சகோதர்களுக்கு ஏக கோபம். அப்போது அந்தப் பகுதிக்குக் காவலுக்குக் குடும்பத்துக்கு ஒருவர் வரவேண்டும் என்று கட்டளை இட்ட உடன் அவனே சென்று இளவரசனைக் கண்டான்.

இளவரசன் இந்த ஆள்– நல்ல உடல் வலுவோடு இருக்கிறான். இவனுக்கு ஒரு சோதனை வைப்போம் என்று கருதி தொலை தூரத்தில் என்னுடைய பிராமண நண்பன் குண்டலி வசிக்கிறான். அவனிடம் இந்தக் கடிதத்தைக் கொடுத்துவிட்டு அவன் கொடுக்கும் வெளிநாட்டுச் சரக்குகளை வாங்கி வா என்கிறான். அவன் அந்தத் தேர்வில் வெற்றி பெறவே அவனுக்கு பெரும் பதவிகள் கிடைக்கின்றன. இங்கு நாம் கவனிக்க வேண்டிய விஷயம் பிராமணனுக்கு அனுப்பிய கடிதம் என்பதே!

கட்டுரையில் நாம் கண்டது என்ன?
2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், கண்டி முதல் காஷ்மீர் வரை கடிதப் போக்குவரத்து நடந்தது. மக்கள் எல்லோருக்கும் எழுதப் படிக்கத் தெரியும். காதல் கடிதம் முதல் மிரட்டல் கடிதம் வரை பலவகையான கடிதங்கள் எழுதப்பட்டன. அசோகன் காலத்தில் பிரம்மாண்டமான கடிதப் போக்கு வரத்து நடந்தது. இந்த எழுத்துக் கலை ராமாயண, மஹாபாரத காலத்திலேயே தோன்றிவிட்டது.

வளர்க கடிதம் எழுதும் கலை!! வாழ்க கடிதம் எழுதுவோர்!!

பனை மர வழிபாடு: மகாவம்ச, சங்க இலக்கியச் சான்றுகள்

palmyra with 8 branches
Rare type of Palmyra with 8 branches in Sri Lanka

தொகுத்து வழங்குபவர்- கட்டுரை மன்னன் லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்.. 1309; தேதி- 25 செப்டம்பர் 2014

மஹாவம்ச ஆய்வுக் கட்டுரை வரிசையில் இது பதினோராவது கட்டுரை.

2014 ஜனவரி 27ல் — “பனமரங்கள் வாழ்க” — என்று ஒருகட்டுரை (எண் 804) வெளியிட்டேன். மஹாவம்ச நூல் ஆராய்ச்சியில் ஈடுபட்டபோது சங்க இலக்கியத்தில் உள்ள பனைமர வழிபாடு இலங்கையில் பௌத்த சமயத்திலும் இருப்பதைக் கண்டு வியந்தேன். அதன் விளைவாகப் பிறந்து இக்கட்டுரை.

மரங்களிலும் ஏரி, குளங்களிலும், காடுகளிலும் கடலிலும் அணங்குகள் (தேவதைகள்) வசிப்பதாக சங்க காலத் தமிழர்கள் நம்பினர். இவர்கள் பற்றியும் பேய்கள், பூதங்கள் பற்றியும் நூற்றுக் கணக்கான குறிப்புகள் சங்க இலக்கியத்தில் உண்டு.

மரங்கள் பற்றி மகாவம்சத்தில் 25–க்கும் மேலான குறிப்புகள் இருக்கின்றன. பட்டப் படிப்பில் தாவர இயலைக் கற்ற எனக்கு இவை எல்லாம் தேன் போன்று இனிக்கும் தகவல்கள். பனைமரம் பற்றிய குறிப்பு இதோ:

அத்தியாயம் 10– பாண்டுஅபயன் காலத்தில் நடந்தது இது.
“பொது கல்லறை, கொலைக் களம், மேற்றிசை ராணிகளின் ஆலயம், வேசவனத்து ஆலமரம், வேட்டை பூதத்துக்குரிய பனை மரம், யோனர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட இடம், மகா யக்ஞ சாலை – ஆகிய இவைகளை அவன் மேற்கு வாயிலுக்கு அருகில் அமைத்தான்”.

இந்த மகாவம்ச தகவலுக்கு விளக்கம் எழுதியோர் இதை வேட்டைக் காரர்களின் கடவுள் என்று எழுதி இருக்கின்றனர்.

battocaola branched palmyra
Branched Palmyras in Mattakilappu (Batticaloa) of Sri Lanka

இதே போல சங்க இலக்கியத்திலும் பேசப்படும்.ஆனால் அது நெய்தல் என்னும் கடலும் கடற்சார்ந்த நிலமும் பற்றிய குறிப்பு. நற்றிணைப் பாடல் 303-ல் மதுரை ஆருலவிய நாட்டு ஆலம்பேரி சாத்தனார் பாடிய பாடலில்

“தொன்று உறை கடவுள் சேர்ந்த பராரை
மன்றப் பெண்ணை வாங்கு மடற் குடம்பைத்
துணை புணர் அன்றில் உய்வுக்குரல் கேட்டொறும்
………………………………

என்ற வரிகளுக்கு உரை எழுதிய பின்னத்தூர் அ. நாராயணசாமி அய்யர் கூறுவது யாதெனில்: “ பண்டுதொட்டு உறைகின்ற கடவுள் தங்கப் பெற்ற பருத்த அடியையுடைய ஊர்ப்பொதுவிலுள்ள பனையின் வளைந்த மடலிடத்துச் செய்த குடம்பையின் கண் இருந்து தன் பெடையைப் புணர்கின்ற மகன்றிலின் வருத்தம் தரும் குரலைக் கேட்கும்தோறும்”

இதில் நமக்குத் தேவையானது பருத்த பனைமரத்தில் கடவுள் இருக்கிறார் என்ற நம்பிக்கையாகும். இதே நம்பிக்கை 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன் இலங்கையை அரசாண்ட பாண்டு அபயனுக்கும் இருந்தது ஒப்பிடற்பாலது.

பனைமரக் கொடியை கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் அண்ணன் பலராமன் வைத்திருந்ததை ஒல்காப் புகழ் தொல்காப்பியனும் மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கிரனாரும் (புறம் 56) விதந்து ஓதுவதும் வியப்புக்குரியது. எத்தனையோ மரங்கள் இருக்க பலராமன் பனை மரத்தைத் தேர்ந்தெடுத்தது ஏன்? என்று நான் வியப்பதுண்டு. ஆனால் விக்கிபீடியா பொன்ற கலைக்களஞ்சியங்கள் பனைமரம் 800 வகைகளில் பயன்படுத்தப்படுவதாக எழுதியதைப் படித்தவுடன் வியப்பு போய்விட்டது. பலராமன், கண்ணன் விளையாடிய ராஜ தந்திர ஆட்டங்களில் சிக்காமல், நாடு முழுதும் விவசாயத்தைப் பிரசாரம் செய்வதையே தனது அரும்பணியாகக் கொண்டவர். தோளில் கலப்பயுடன் காட்சிதருவார்!

palmyra 7
Rama piercing seven Palmyra Trees with a single arrow in Amriteshwar Temple, Karnataka

பனை மரம் பற்றிய மற்றொரு புதிரை பனைமரங்கள் வாழ்க என்ற கட்டுரையில் வெளியிட்டு ஒருவேளை இப்படி இருக்கலாம் என்று ஒரு ஊகச் செய்தி வெளியிட்டேன். இப்போது அதுவும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டு விட்டது. இலங்கை மன்னனாக விபீஷணனை அம்ர்த்திவிட்டுப் புறப்பட்ட இராம பிரானுக்கு விபீஷணன் ஒரு பரிசுப்பொருள் தருகிறான். இது தங்கத்தினால் ஆன ஏழு பனை மரங்கள் என்று இராமாயணம் பகரும். ஒருவேளை இரமன் ஒரே அம்பில் ஏழு மராமரங்களைத் துளைபோட்டு (கின்னஸ்) சாதனைப் புத்தகத்தில் இடம் பெற்றதால் இப்படி இருக்குமோ என்று ஊகச் செய்தி வெளியிட்டேன்.

கோவில் சிற்பங்களில் உள்ள மரங்கள் பற்றி வெளியான ஆரய்ச்சிப் புத்தகத்தில்(See page 200 of Plants in Indian Temple Art by Shakti M Gupta) ராமபிரான் ஏழுபனை மரங்களைத் துளைத்த காட்சி கர்நாடக மாநில அமிர்தேஸ்வரர் கோவிலில் இருப்பதாக அவர் எழுதி இருந்தார். ஆக ராமன் பனைமரம் ஏழையும் துளை போட்டதற்காகவே விபீஷணன் ஒரு நினைவுப் பரிசு கொடுத்தான் என்பது பொருத்தமாகவே இருக்கிறது. ராமாயன மரா மரம் அந்தச் சிற்பத்தில் பனை மரமானதும் ஆய்வுக்குரியது.

அடிமுதல் முடி (நுனி) வரை நமக்குப் பயன்படும் பனை மரம் வடமொழியில் தாட என்றும் தால என்றும் எழுதப்படும். இதை ஓலைச் சுவடிகளாகப் பயன்படுத்தியதே இதன் புனிததன்மைக்குக் காரணம் என்று வேறு ஒரு புத்தகத்தில் படித்தேன். அவருக்கு மஹாவம்ச, சங்கத் தமிழ் இலக்கிய அறிவின்மையே அத்தகைய முடிபுக்குக் காரணம்.

இந்திய வரலாற்று ஆராய்ச்சியில் இறங்குவோருக்கு தமிழும் சம்ஸ்கிருதமும் தெரிந்திருக்கவேண்டும். இல்லாவிடில் நிறைய தவறான முடிவுக்கு வருவார்கள்.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA
Tasty Palmyra fruits (fleshy parts inside is eaten)

கம்போடியா நாட்டு தேசிய மரமாகத் திகழும் பனை மரம், தமிழ்நாட்டில் திருப்பனந்தாள், திருப்பனங்காடு, திருப்பனையூர், திருமழல்பாடி, திருக்குறுங்குடி ஆகிய தலங்களில் தல மரங்களாக வழிபடப்படுவதும் குறிப்பிடத் தக்கது.

அனுராதா நட்சத்திரத்தை தமிழர்கள் முடைப் பனை என்று அழைப்பது, ஞான சம்பந்தப் பெருமான் ஆண் பனை மரங்கள் அனைத்தையும் பூத்துக் குலுங்கும் பெண் மரங்களாக மாற்றி அற்புதம் செய்தது, ஆதிசங்கரர் தாடங்கப் பிரதிஷ்டை செய்தது ( தால/தாட அங்கம் = தோடு), தாயத்துக்கும் பனைமரத்துக்கும் உள்ள தொடர்பு முதலிய விஷயங்களை முந்திய கட்டுரையில் கண்டு கொள்க.

2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் காதலில் தோவியுற்ற தமிழ் இளைஞர்கள் ஊர் அறிய பனைமர மடலான குதிரை மீது பவனி வருவர். இது தமிழர்களுக்கே உரித்தான வழக்கம். ஆயினும் இதிலும் வடக்கில் இருந்தோ அல்லது வெளிநாட்டில் இருந்தோ இறக்குமதி செய்யப்பட்ட குதிரையின் தொடர்பு இருப்பது ஏன் என்று விளங்கவில்லை. ஆனால் தமிழர்கள் பற்றிய செய்தி எல்லாம் குதிரைகள் நன்கு பயன்படுத்தப்பட்ட காலத்துக்குப் பிற்பட்டவையே. இதைத் தனியாக ஆராய்வோம்.

122 Amruteshwara temple Rama Sita Lakshmana Golden Deer
Ramayana is depicted in sculptures in Karnataka

My earlier Ramayana and Tree related posts:
1.Where is Rama Setu (Rama’s Bridge) ? 2. Did Sita Devi Die in Earth Quake? 3. Ramayana Wonders Part1 (4) . Ramayana Wonders Part2 :How many miles did Rama walk? (5) Ramayana Wonders Part 3: Rama and Sanskrit G’ramma’r (6) Part 4: Who can read all 300 Ramayanas? (7) Ramayana Wonders part 5: Indus Valley Cities in Ramayana (6) Indian wonder: The Banyan Tree (7) Ramyana Wonders Part 6 (8) Where there is Rama, No Kama and many more 9) இந்திய அதிசயம்: ஆலமரம் 10) பனை மரங்கள் வாழ்க 11)தமிழ் பக்தர்களின் அபார தாவரவியல் அறிவு 12)அருகம்புல் ரகசியம் 12)சிந்து சமவெளியில் அரச மரம் 13)மரத் தமிழன் வாழ்க 14) வேதத்தில் 107 மூலிகைகள் 15) சிவனுக்கும் தமிழர்களுக்கும் மரங்கள் சுவீகார புத்திரர்கள் 16)ஒன்றுக்கும் உதவாத உதிய மரமே 17) தமிழ்நாட்டைப் பற்றி 100 அதிசய செய்திகள் 18) Magic of Trees 19)இளநீர் மகிமையும் தென்னையின் பெருமையும் 20) வாழைப்பழம் வாழ்க 21) தக்காளி ரசத்தின் மகிமை.

Contact swami_48@yahoo.com

மகாவம்சத்தில் ஜோதிடச் செய்திகள்

soothsayer-1a

கட்டுரை மன்னன் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்:-1281; தேதி: 11 செப்டம்பர் 2014

மகாவம்சம் என்றால் என்ன?

இது பாலி மொழியில் எழுதப்பட்ட இலங்கையின் வரலாறு. இலங்கையின் வரலாறு என்பதைவிட இலங்கையில் புத்தமதம் பரவிய வரலாறு என்பது பொருத்தமாக இருக்கும். ஏனெனில் இலங்கை என்னும் நாடு இராமாயண காலத்தில் இருந்தே வாழும் நாடு. இந்தியாவின் வங்காளப் பகுதியில் இருந்து நாடுகடத்தப்பட்ட விஜயன் என்னும் மன்னன் இலங்கையில் வந்து இறங்கிய நாள் முதல் மஹாசேனன் (கி.மு. 543 முதல் கி.பி. 361 முடிய) என்ற மன்னனின் ஆட்சி முடியும் வரையுள்ள இலங்கையின் வரலாற்றை இன்னூல் இயம்புகிறது.

காளிதாசன் எழுதிய புகழ்பெற்ற ரகுவம்சம் என்னும் காவியம் சூரியவம்ச அரசர்களின் அருமை பெருமைகளைப் போற்றிப் பாடுகிறது. அதை மனதிற்கொண்டு மஹாவம்சம் என்று பெயரிட்டனர் போலும்.

அக்கால சோதிட, ஆரூட நம்பிக்கைகளைச் சுருக்கித் தருகிறேன்.

சங்க காலத் தமிழரின் ஜோதிட நம்பிக்கைகள், கிளி ஜோதிடம் பற்றி எல்லாம் ஏற்கனவே எழுதிவிட்டேன். மஹாவம்சத்தில் குறிப்பிடப்படும் ஆருடக்காரர்கள் எப்படி அதைச் சொன்னார்கள் என்று எழுதப்படவில்லை. குஷ்டரோகிகளும் குருடர்களும் கூட ஆரூடம் சொன்னதை அது எடுத்துரைக்கிறது. ஒருவேளை உள்ளுணர்வால் (இன் ட்யூஷன்) அல்லது சாமுத்ரிகா லட்சணத்தால் இப்படிச் சொல்லி இருக்கலாம். இந்தியாவில் ரோட்டில் விளையாடிக் கொண்டிருந்த சிறுவனைப் பார்த்துக்கூட மந்திரி ஆவாய், அரசன் ஆவாய் என்று சொன்ன சம்பவங்கள் உண்டு.

adilabad kili
ஆரூடம் 1

பாண்டு அபயன் பட்டாபிஷேகம் என்பது பத்தாவது அத்தியாயத்தின் பெயர். அவனைக் கொல்ல பல சதிகள் நடந்ததால் ஒளிந்துவாழ வேண்டிய நிலை. அப்போது பண்டுலா என்னும் பணக்கார, வேதம் கற்ற பிராமணன் அவனைச் சந்தித்து நீ தான் பாண்டு அபயனா என்று கேட்கிறார். அவன் ஆம் என்றவுடன் நீ அரசன் ஆகப் போகிறாய், எழுபது ஆண்டுகள் அரசாட்சி புரிவாய். இப்போதே ராஜ தர்மங்களைக் கற்றுக் கொள் என்கிறார். அவனும் அவருடைய மகன் சந்தனும் அவருக்கு அரசாளும் கலையைக் கற்றுத் தருகின்றனர்.

இதில் வேறு சில உண்மைகளையும் உய்த்தறியலாம். 2600 ஆண்டுகளுக்கு முன் இலங்கையில் ஒரு கிராமத்தில்கூட வேதம் கற்ற பிராமணன் இருந்தான். அவன் பணக்காரன். அவன் முக்காலமும் உணர வல்லவன். அவன் மாற்றானுக்கு பிரதிபலனை எதிர்பார்க்காமல் நன்மை செய்தான். அவனும் அவன் மகனும் போர்க்கலையிலும் ராஜ தந்திரத்திலும் வல்லவர்கள்.
அர்த்தசாஸ்திரம் என்னும் உலகப் புகழ்பெற்ற நூலை எழுதிய சாணக்கியன் என்ற பிராமணன நாம் எல்லோரும் அறிவோம்

மஹாபாரத காலத்தில் துரோணன் என்னும் பிராமணன் தான் பாண்டவ ,கௌரவர்களுக்குப் பாடம் சொல்லிக் கொடுத்தார் எனபது நமக்குத் தெரிந்த விஷயமே. இலங்கையில் கி.மு. ஐந்தாம் நூற்றாண்டில் கற்றறிந்த பிரமணன் இருந்தான் என்றால் தமிழ்நாடு என்ன சளைத்ததா?

ஒல்காப்புகழ் தொல்காப்பியனுக்கே, நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டாசான் தான் ‘சர்ட்டிபிகேட்’ கொடுத்தார். அவருக்கு முன்னால் அகத்தியன் என்னும் வேதியன் என்பான் தமிழுக்கு இலக்கணம் வகுத்தான்.

1.தமிழ்த் தாய் பாடலில்……………..
ஆதி சிவன் பெற்று விட்டான் – என்னை
ஆரிய மைந்தன் அகத்தியன் என்றோர்
வேதியன் கண்டு மகிழ்ந்தெ – நிறை
மேவும் இலக்கணஞ் செய்து கொடுத்தான் (பாரதியார் பாடல்)

ஆரூடம் 2

மகாவிகாரை என்னும் 15-ஆவது அத்தியாயத்தில் மன்னனிடம் தேரர் கூறுகிறார்: உன்னுடைய சகோதரன் மகாநாமனுடைய மைந்தன் யத்தாலாயகதீசன் இனிமேல் அரசன் ஆவான். அவன் மகன் கோத அபயன், அவன் மகன் காகவனதீசன், அவன் மகன் அபயன் ஆகியோர் அடுத்தடுத்து அரசன் ஆவர். அபயன் என்பவன் துட்டகாமனி என்னும் பெயருடன் புகழ்பெற்று விளங்குவான் என்பது ஆருடம்.

புண்ய புருஷர்கள், சாது சந்யாசிகள் ஆகியோர், எதிர்காலத்தை உணர்ந்தவர்கள் என்ற நம்பிக்கை இந்தியாவில் உண்டு. மக்கள் அவர்கள் சொல்வதை நம்பினர் என்பதை மஹாவம்ச சரிதம் காட்டுகிறது. இது போன்ற விஷயங்கள் பவிஷ்ய புராணத்திலும் இருக்கிறது.

Congress Yagna

Congress leaders Sonia Gandhi and Rahul Gandhi doing Yagas as instructed by their astrologers. Individually they won the elections, but their party failed miserably!

ஆரூடம் 3

12 அரசர்கள் என்ற 35-ஆவது அத்தியாயத்தில் வசபன் என்ற லம்பகர்ணன் அரசன் ஆவான் என்று ஒரு ஆருடம் இருந்தது. அவனைப் பார்த்த ஒரு குஷ்டரோகியும் கூட இதை அவனிடம் சொல்கிறான். முன்னரே வசபன் என்ற பெயருள்ளவன் அரசன் ஆவான் என்று ஜோதிடர்கள் சொன்னதால் வசபன் பெயர்கொண்ட எல்லா வாலிபர்களியும் தீர்த்துக் கட்டினான் மன்னன். அப்படியும் ஆருடப் படியே ஒரு வசபன் அரசன் ஆனான். உடனே தனது ஆயுட்காலம் பற்றி ஜோதிடரைக் கலந்தாலோசித்தான். அவன் இவனுக்கு 12 வருடமே ஆயுள் என்றவுடன் புத்தமத தேரர்களைச் சந்தித்து ஆயுளை நீட்டிப்பதற்கான வழிமுறைகளை கண்டறிகிறான். அதன்படி தான தருமங்களைச் செய்கிறான்.

ஆரூடம் 4

13 அரசர்கள் என்ற 36-ஆவது அத்தியாயத்தில் ஒரு அந்தகன் ஆரூடம் சொன்ன அதிசய சம்பவம் வருகிறது. சங்கதீசன், சங்கபோதி, கோதகாபயன் என்ற மூன்று லம்பகர்ணர்கள் நடந்துவரும் காலடி சப்தத்தைக் கேட்ட மாத்திரத்திலேயே ஒரு கண்பார்வையற்ற ஆள், மூன்று மன்னர்களை இந்த மண் தாங்கிநிற்கிறது என்றான். அவர்கள் மூவரும் விஜயகுமரன் என்ற அரசனிடம் சேவகம் செய்து பின்னர் அவனைக் கொன்றுவிடுகின்றனர். சங்கதீசன் என்ற லம்பகர்ணனை மற்ற இருவரும் சேர்ந்து முடி சூட்டுகின்றனர்.

இந்த சம்பவங்கள் அக்காலத்தில் ஜோதிடர்கள் இருந்ததையும் அவர்களை மன்னர்கள் அல்லது எதிர்கால மன்னர்கள் கலந்தாலோசித்தனர் என்பதையும் காட்டுகின்றன.

அடுத்தாற்போல “மகாவம்சத்தில் அற்புதச் செய்திகள்”, “மகாவம்சத்தில் படுகொலைகள்”, “மகாவம்சத்தில் தமிழ் வரலாற்றுச் செய்திகள்” என்ற ஆய்வுக் கட்டுரைகள் வெளிவரும்.

( கட்டுரைக்கு உதவிய மூல நூல்: மகாவம்சம், தமிழாக்கம் எஸ்.சங்கரன், சென்னை, 1962)