முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்! (post No.5153)

Tiruchengodu temple sculpture

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 27 JUNE 2018

 

Time uploaded in London –   8-45 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5153

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்!

 

ச.நாகராஜன்

 

அற்புதமான வரலாறுகளைக் கொண்டது பாரதம். இங்கு தோன்றிய மகான்கள் பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தியுள்ளனர். ஆனாலும் அவற்றையெல்லாம் அவர்கள் பெரிது படுத்தி பெருமை கொண்டாடியதில்லை. இறைவனின் திருவிளையாடல்களில் தாங்கள் ஒரு சிறு கருவி என்ற மட்டில் அதற்கு உரிய மதிப்பைத் தந்தனர்.

 

ஆனால் அற்புதங்களைப் பார்த்து வியந்தோர் அதைப் பல்வேறு விதமாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

கொங்கு மண்டல சதகத்தில் வரும் 16ஆம் பாடல் திரு அவிநாசி தலத்தில் நடந்த ஒரு பெரும் அற்புதத்தை விவரிக்கிறது.

 

பூவென்ற சீரடி யாரூர்ப் பரவைதன் போகங்கொளும்

பாவென்ற செந்தமிழ்ச் சுந்தரன் பாடிப் படர்குளத்தில்

ஆவென்ற வாயின் முதலைகொள் பிள்ளையை யன்றுகொண்டு

வாவென் றழைத்த வவிநாசி சூழ்கொங்கு மண்டலமே.

 

பாடலின் பொருள் : பிள்ளையைக் கொண்டு வா என்று செந்தமிழ் சுந்தரர் பதிகம் பாட, ஆவென்று பிள்ளையை விழுங்கிய முதலையானது அந்தப் பிள்ளையை கொண்டு வந்த  அவிநாசியை உடையது கொங்கு மண்டலமே.

 

வரலாறு: திருநாவலூரர் என்று சிறப்பிக்கப்படும் சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் அவிநாசிக்கு எழுந்தருளிய சமயம், ஒரு வீட்டில் மங்கல ஒலியும் அடுத்த வீ ட்டில் அழு குரலும் கேட்டது.

 

மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சில சிறுவர்கள் குளக்கரைக்குச் சென்றனர். அங்கிருந்த முதலை ஒரு சிறுவனை விழுங்கி விட்டது.

 

அச்சிறுவனுடன் சென்றவனுக்கு இன்று உபநயனம். ஆகவே அந்த வீட்டில் மங்கல ஒலி எழுந்தது. அடுத்த வீட்டிலோ தனது குழந்தை இன்று இருந்தால் அவனுக்கும் இது போல உபநயனம் நடந்து கொண்டிருக்குமே என்று அவன் தாயார் ஓவென்று அழுத வண்ணம் இருந்தார்.

 

இதை சுந்தர மூர்த்தி நாயனார்க்கு அங்குள்ளோர் தெரிவித்தனர்.

மனமிரங்கிய நாயனார் குழந்தையை இழந்த தாயார் படும் துயரத்தைக் கண்டு பொறாதவராக இருந்தார்.

நேராக குளக்கரைக்குச் சென்று ”காலனைக் குழந்தையைக் கொடுக்கச் சொல்” என்று பதிகம் ஓதி அருளினார். மூன்று ஆண்டுக்குரிய வளர்ச்சியுடன் அந்தச் சிறுவனை முதலை கரையில் கக்கிற்று.

இதை அவிநாசிப் புராணமும் சுந்தர மூர்த்தி தேவாரமும் தனது பாடல்களால் அழகுற விளக்குவதை கீழ்க்கண்ட பாடல்கள் மூலம் தெரிந்து கொள்ளலாம்:

 

உரைப்பாருரையென் றுள்குறவல்லா ருச்சியின்மீதே யொளிவிடுசுடரே

யரைக்காடரவா வாதியு நடுவு மந்தமுமளவு மல்லவுமானாய்

புரைக்காடவை சூழ்புக்கொளியூரா புகழவிநாசிப் புண்ணியமுதலே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளைதரச்சொல் காலனையென்றே கட்டுரை செய்தார்

  • அவிநாசிப் புராணம்

உரைப்பாருரையிகந் துள்கவல்வார் தங்களுச்சியா

யரைக்காடரவா வாதியு மந்தமுமானாய்

புரைக்காடு சோலைப் புக்கொளியூ ரவிநாசியே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளை தரச்சொல்லு காலனையே

  • சுந்தரமூர்த்தி தேவாரம்

 

இந்தத் திருவிளையாடலில் மகத்தான விஞ்ஞானப் பேருண்மைகள் அடங்கியுள்ளன.

மூன்று வயது வளர்ச்சியுடன் பாலகன் திரும்பி வந்தான் என்பது ஒரு அரிய செய்தி.

மல்டிவர்ஸ் – Multiverse- என்னும் அரிய நவீன விஞ்ஞானக் கோட்பாட்டின் படி பல்வேறு பிரபஞ்சங்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்று அடுக்கடுக்காக உள்ளன என்பது தெரிகிறது.

W.Dunne  எழுதிய   “Nothing Dies” என்ற நூல் ‘எதுவும் இறக்காத நிலை’ என்ற கோட்பாட்டை அழகுற விளக்குகிறது.

பல்லுயிரும் பல்வேறு உலகங்களில் இருப்பதாலேயே, மகத்தான தன் ஆன்மீக சக்தியின் மூலம் மூன்று வயது வளர்ந்த நிலையில் அந்த பாலகனை சுந்தரர் மீட்டார் என்பது வியப்புறும் விஞ்ஞானத்திற்கொத்த ஒரு செய்தியாகும்.

இந்த அரிய அற்புதத்தை வழங்கிய மண்டலம் கொங்கு மண்டலமே.

***

விளக்கு வைத்து சாப்பிடுவது ஏன்? (Post No.4656)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 24 JANUARY 2018

 

Time uploaded in London – 7-36 AM

 

Post No. 4656

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

(தமிழை வளர்க்க விரும்புபவர்கள், தன் மனைவி, மகன்கள், கணவ்ர்கள்
ஆளும் அரசாங்கத்தினர் ஆகியோர் தன்னிடம் நேர்மையாக இருக்க வேண்டும் என்று எண்ணுவோர் என் எழுத்துக்களைத் திருட மாட்டார்கள். எழுதியவர் பெயருடன் பகிர்வார்கள்; பிளாக் பெயரை நீக்க மாட்டார்கள்)

விளக்கு வைத்து சாப்பிடுவது ஏன்? என்பதற்கு நேற்று ஒரு பேய்க்கதை சொன்னேன்; சொக்கா சொக்கா சோறுண்டோ சோழியன் வந்து கெடுத்தாண்டோ- என்ற பழமொழியின் பின்னாலுள்ள கதை அது.

 

நடேச சாஸ்திரியார் தொகுத்து 1886 ஆம் வெளியிட்ட ‘திராவிட பூர்வகால கதைகள்’ புத்தகத்தில் மேலும் ஒரு கதை உளது. பழந்தமிழில் உள்ள கதையை புதுக்கியும் சுருக்கியும்   வரைவது என் சித்தம்.

முன்னொரு காலத்தில் ஒரு ஊரில் ஒரு பிராஹ்மணன் இருந்தான். அவனுக்குக் கல்யாணம் நிச்சயமாயிற்று. ஒரு தொண்டுக் கிழம் அவருடைய கடைசி பெண்ணை விவாஹம் செய்துவிட்டு உயிர்விடக் காத்திருந்தது. கல்யாணமும் சுகமே முடிந்தது. அன்றிரவு சாந்தி முகூர்த்தம்; மாப்பிள்ளை சுத்த வைதீகப் பிராஹ்மணன்; ஆகையால் மாலைச் சந்தியாவந்தனத்தை முடிக்க குளக்கரைக்குச் சென்றான். அந்த ஊரில் முதலைகள் அதிகம்; அது பற்றி புது மாப்பிள்ளையை யாரும் எச்சரிக்கவில்லை. அவர்கள் இதெல்லாம் மாப்பிள்ளை வீட்டுக்குத் தெரிந்திருக்கும் என்று நினைத்து விட்டார்கள் போலும்.

 

குளத்தில் இறங்கிய புது மாப்பிள்ளையின் காலை ஒரு முதலை கவ்வியது. மாப்பிள்ளைக்கு ஒரே நடுக்கம்; இருந்தபோதிலும் சுதாரித்துக் கொண்டு,

 

“முதலை மாமா! முதலை மாமா! ஒரே ஒரு விண்ணப்பம். நான் இப்போதுதான் கல்யாணம் கட்டி, சாந்தி முகூர்த்தத்துக்கு காத்திருக்கிறேன்; நீ என்னை சாப்பிடுவதானால் சாப்பிடலாம்; ஆனால் நான் போய் என் மனைவியுடன் படுத்துவிட்டு, விஷயத்தைப் புரியவைத்துவிட்டு, அனுமதி வாங்கி வந்து விடுகிறேன்; என்னை நம்பி ஒரு பெண்ணும், அவளது தந்தை ஒரு தொண்டுக் கிழமும் இருக்கின்றனர். நான் போகாவிடில் இருவரும் உயிர் விடுவர். நீ மூன்று உயிர்களைப் பறித்த பாவத்துக்கு ஆளாவாய். மேலும் பிராஹ்மணர்கள் ஸத்யம் தவறாதவர்கள் என்பது உனக்குத் தெரிந்திருக்கும்;நான் கட்டாயம் திரும்பி வருவேன். என்னை விடுவாயா?” என்று கேட்டனன்.

Karthik Raghavan’s picture from Kaladi; Adi Shankara story

முதலை சொன்னது:

“உன்னை இப்போது சாப்பிட்டாலும் நாளை சாப்பிட்டாலும் எனக்கு ஒன்றுதான்; போய் வா மகனே, போய் வா! இன்று போய் நாளை வா!”

 

அவன் மனைவியிடம் சென்றான்; சாந்தி முகூர்த்தம் தடபுடலாக நடந்தது. நள்ளிரவில் மனைவியிடம் எல்லா வற்றையும் சொன்னான். அவள் சொன்னாள்—“ நாளை வரை காத்திராதீர்கள் இப்போதே போங்கள்”.

 

அவனும் புறப்பட்டான்; இந்த மாதிரி கொலைகார மனைவியிடம் வாழ்வதைவிட ஒரு முதலையின் பசியைத் தீர்ப்பது சாலச் சிறந்தது. இரண்டு மணி நேரம் சுகம் அனுபவித்த பின், முதலையிடம் என்னைப் பலி கொடுக்கத் தயாராகி விட்டாளே! என்று மனதுக்குள் வசை பாடிக்கொண்டு குளத்துக்கு வந்தான்.

 

“முதலை மாமா! நீ நாளை வரை காத்திருக்க வேண்டாம்; என் மனைவியே என்னை அனுப்பி விட்டாள்; என்னைச் சாப்பிடு என்றான்.

முதலையும் தாவிப் பாய்ந்தது.

அப்போது ‘பளிச்’ என்று ஒரு வெளிச்சம் தோன்றி மறைந்தது; மீண்டும் இருள் சூழ்ந்தது.

 

முதலை சொன்னது,

“அடக் கடவுளே! சாப்பிட வந்த போது விளக்கு அணைந்துவிட்டதே. நான் உன்னைச் சாப்பிடக்கூடாது. சாப்பிடும் போது விளக்கு  அணைந்தாலும், விளக்கு இருந்தாலும் சாப்பிட மாட்டேன். நீ போகலாம்” என்று அனுப்பிவிட்டது.

 

திரும்பிப் பார்த்தான்; அவன் மனைவி ஒரு சட்டியில் அணைந்த  விளக்குடன் ஓடி வந்தாள். அவள் சொன்னாள்,

“என் பிராண நாதா! சுவாமி! நீங்கள் எந்த விக்கினமும் இல்லாமல் திரும்பி வரவேண்டும் என்று உலகிள்ள எல்லா ஸ்வாமியையும் பிரார்த்தித்தேன். என் பிரார்த்தனை பலித்தது” என்று சொல்லி அவனை இறுகக் கட்டிக் கொண்டாள்.

 

விளக்கின் மஹிமை இத்தகையது. மிருகங்களும் ஸத்தியத்துக்குக் கட்டுப்படும். இதனால் மனிதர்கள் யாரும் விளக்கு ஏற்றாமலோ , விளக்கு அணைந்தாலோ சாப்பிட மாட்டார்கள்.

 

(மின்சார விளக்குகள் ஜகஜ்ஜோதியாக இருக்கும் லண்டனில் கூட என் வீட்டில் சாப்பிடும் போது ஒரு விளக்கையும் அனைக்கக் கூடாது என்பது என் மனைவியின் கட்டளை; நானும் எனது மகன்களும் இன்றும் அந்த சட்டத்துக்குக் கீழ்ப்படுகிறோம்)

 

-சுபம், சுபம்-

 

 

tags–விளக்கு, முதலை, பிராஹ்மணன், சாந்தி முஹூர்த்தம்

 

சுந்தரருடன் 60 வினாடி பேட்டி

(கேள்விகள்: சுவாமிநாதன் கற்பனை; பதில்கள்: சுந்தரர் தேவாரத்திலிருந்து. இது போல கம்பன் முதல் கண்ணதாசன் வரை மேலும் 25 பேட்டிகள் உள்ளன. படித்து மகிழ்க)

வாழி திருநாவலூர் வன் தொண்டரே ! இறைவனே உமக்கு அடி எடுத்துக் கொடுக்க, உம் வாயிலிருந்து மலர்ந்த, பொன்னான பாடல் என்னவோ?

பித்தா பிறை சூடி, பெருமானே அருளாளா

எத்தால் மறவாதே நினைக்கின்றேன் மனத்துன்னை

வைத்தாய் பெண்ணைத் தென்பால் வெண்ணெய் நல்லூர் அருட்துறையுள்

அத்தா உனக்காளாய் இனி அல்லேன் எனல் ஆமே

ஆண்டாண்டு தோறும் அழுது புரண்டாலும் மாண்டவர் வருவாரோ என்று அவ்வையாரும் முடிசார்ந்த மன்னரும் பின்னர் பிடிசாம்பராய்ப் போவர் என்று பட்டினத்தாரும் கூறுகின்றனர், உங்கள் கருத்து……?

வாழ்வாவது மாயம் இது மண்ணாவது திண்ணம்

பாழ்போவது பிறவிக் கடல் பசி நோய் செய்தபறிதான்

தாழாது அறம் செய்யின் தடங் கண்ணான் மலரோனும்

கீழ்மேலுற நின்றான் திருக் கேதார மென்னீரே.

ஆதி சைவர் குலத்து உதித்தீர். மன்னர் நரசிங்க முனையரையரால் வளர்க்கப் பெற்றீர். ருத்ர குல கணிகை பரவை, வேளாளர் குலப் பெண் சங்கிலி ஆகியோரையும் மணந்தீர். 1300 ஆண்டுக்கு முன்னரே புரட்சித் திருமணம் செய்தீர். நம்பி ஆரூரரே, சிவனைப் பாடவா இவ்வளவும்……?

பொன்னார் மேனியனே புலித்தோலை அரைக்கசைத்து

மின்னார் செஞ்சடைமேல் மிளிர் கொன்றை அணிந்தவனே

மன்னே மாமணியே மழ பாடியுள் மாணிக்கமே

அன்னே உன்னையல்லால் இனி யாரை நினைக்கேனே

 

சிறுவரும் புரிந்து கொள்ளும் அருமையான பாடல். ராமா நீ நாமமு ஏமி ருசிரா என்று பத்ராசலம் ராமதாஸ் பாடினார். சிவ நாமத்தின் சுவை பற்றி…

பண்ணிடைத் தமிழொப்பாய் பழத்தினிற் சுவையொப்பாய்

கண்ணிடை மணி ஒப்பாய் கடு இருள் சுடர் ஒப்பாய்

நல்ல சுவையான பாடல். சேக்கிழார் பெருமான் தமிழர்களுக்கு வழங்கிய மாபெரும் கொடை பெரிய புராணம். அதைப் பாடுவதற்கு அச்சாரம் போட்டதே உம்முடைய திருத் தொண்டர் தொகையாமே?

தில்லை வாழ் அந்தணர்தம் அடியார்க்கும் அடியேன்

திரு நீலக் கண்டத்துக் குயவனார்க்கு அடியேன்

இல்லையே என்னாத இயற்பகைக்கும் அடியேன்

இளயான்றன் குடிமாறன் அடியார்க்கும் அடியேன்

வெல்லுமா மிகவல்ல மெய்ப் பொருளுக்கு அடியேன்

விரி பொழில் சூழ் குன்றையார் விறன்மிண்டற்கு அடியேன்

அல்லி மென் முல்லையந்தார் அமர்நீதிக்கு அடியேன்

ஆரூரன் ஆரூரில் அம்மானுக்காளே

நல்ல துவக்கம். இசையும் தமிழும் இணைந்ததோ. நீரே நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பும் ஞான சம்பந்தன் என்று புகழக் காரணம்?

ஏழிசையாய் இசைப்பயனாய் இன்னமுதாய் என்னுடைய

தோழனுமாய் யான் செய்யும் துரிசுகளுக்குடனாகி

மாழை ஒண்கண் பாவையைத் தந்து ஆண்டானை மதியில்லா

ஏழையேன் பிரிந்திருக்கேன் என் ஆருர் இறைவனையே

குற்றம் செய்தவர்களை எல்லாம் மன்னிப்பவன் என்பதால்தான் சிவ பெருமானைத் தஞ்சம் அடைந்தீரோ?

நற்றமிழ் வல்ல ஞான சம்பந்தன்

நாவினுகரையன் நாளைப்போவானும்

கற்ற சூதன் நற் சாக்கியன் சிலந்தி

கண்ணப்பன் கணம் புல்லன் என்றிவர்கள்

குற்றம் செயினும் குணம் எனக் கருதும்

கொள்கை கண்டு நின் குரை கழல் அடைந்தேன்

பொற்றிரள் மணிக் கமலங்கள் மலரும்

பொய்கை சூழ் திருப்புன்கூர் உளானே

உம்மைச் சிவன் படாத பாடு படுத்திவிட்டாரே. உம்மை அடிமை என்று வழக்காடு மன்றத்தில் ஆவணம் எல்லாம் காட்டி ஆட்கொண்டாரே…..

கற்பகத்தினைக் கனக மால் வரையைக்

காமகோபனைக் கண்ணுதலானைச்

சொற்பதப் பொருள் இருள் அறுத்தருளும்

தூய சோதியை வெண்ணெய் நல்லூரில்

அற்புதப் பழ ஆவணம் காட்டி

அடியனா வென்னை ஆளது கொண்ட

நற்பதத்தனை நள்ளாறனை அமுதை

நாயினேன் மறந்தென் நினைக்கேனே

காஞ்சியில் இழந்த பார்வையைப் பெற்றபின் பாடிய பதிகம்:

ஆலந்தான் உகந்து அமுது செய்தானை ஆதியை அமரர் தொழுது ஏத்தும்

சீலந்தான் பெரிதும் உடையானைச் சிந்திப்பார் அவர் சிந்தையுளானை

ஏலவார் குழலாள் உமை நங்கை என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற

காலகாலனைக் கம்பன் எம்மானைக் காணக் கண் அடியேன் பெற்றவாரே

“அன்பில் பெருகிய சிறப்பின் மிக்க அர்ச்சனை பாட்டேயாகும்; ஆதலால் மண்மேல் நம்மைச் சொற்றமிழ் பாடு” என்று இறைவனே உம்மைப் பணித்தார். உமக்கும் பசியோடு வந்த பக்தர்களுக்கும் சோறிட்டு சிவன் மறைந்தவுடன் பாடியது—-

இத்தனை யாமாற்றை அறிந்திலேன் எம்பெருமான்

பித்தரே என்றும்மைப் பேசுவார் பிறர் எல்லாம்

முத்தினை மணி தன்னை மாணிக்கம் முளைதெழுந்த

வித்தனே குருகாவூர் வெள்ளடை நீயன்றே

 

முதலை வாயில் போய் மாண்ட சிறுவனையும் மீட்டுக் கொடுத்தீர்கள். சேரமான் பெருமாள் நாயனார் கொடுத்த பொருளை உம்மிடமிருந்து வேடர் பறித்தவுடன் மீட்கப் பாடிய பாடல்——

கொடுகு வெஞ்சிலை வடுக வேடுவர்

…..

எத்துக்கு இங்கிருந்தீர் எம்பிரான் நீரே

தங்கக் கட்டிகளை ஆற்றில் போட்டுவிட்டு குளத்தில் தேடிய பெருந்தகையே.திருமுதுகுன்றில் ஆற்றில் இட்ட பொன்னைத் திருவாருர்க் குளத்தில் தேடி அதை அள்ளிக் கொண்டு போனபோது பாடிய பதிகம்

பொன் செய்த மேனியினீர் புலித்தோலை அரைக்கசைத்தீர்

முன் செய்த மூவெயிலும் எரித்தீர் முது குன்றமர்ந்தீர்

மின் செய்த நுண்ணிடையாள் பரவை இவள் தன் முகப்பே

என்செய்த வாறடிகேள் அடியேன் இட்டளங்கெடவே..

சுந்தரத் தமிழில் பாடிய சுந்தரரே நன்றி.