பண்டித மோதிலாலை பறிகொடுத்தோமே! பரிதவித்தோமே! (Post No.3232)

438_motilal_nehru

Written by London Swaminathan

 

Date: 8 October 2016

 

Time uploaded in London: 13-57

 

Post No.3232

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

 

மொழி என்பதற்கு எத்தனை சொற்கள்?(Post No.3233)

 

அமரகோஷம் என்னும் புகழ்பெற்ற சம்ஸ்கிருத  நிகண்டு மொழிக்கான சொற்களின் பட்டியலைத் தருகிறது:-

 

வாக் வர்க:

ப்ராஹ்மி து பாரதீ பாஷா கீர்வாக்வாணீ சரஸ்வதீ

வ்யாஹார உக்திர்  லபிதம் பாஷிதம் வசனம் வச:

 

உரைகாரர்கள் கொடுக்கும் அர்த்தங்கள்:–

ப்ராம்மி- பிரம்மாவைச் சேர்ந்தவள் (சரஸ்வதீ);

பாரதீ- உலகிலுள்ள எல்லாப் பொருட்களிலும் பரந்து இருப்பதால் (எல்லாப் பொருட்களையும் சொல்லால் விளக்குவதால்); பிரம்மனுக்குத் துணையானதால்; (பரத= பிரம்மா, ஆதித்யம்)

பாஷா = பேசுவதால் பாஷை

கீர்- பாடப்படுவதால் கீர்; பாடப் பயன்படுவதால்;உச்சரிப்புகள் வெளிவருவதால்;

வாக்- சொல்லப்படுவதால்

வச: – சொல்லுவதால் (வாக்கியம்)

சரஸ்வதீ- எங்கும் ஓடுவதால் (எங்கும் செல்லுபடியாவதால்; பயன்படுவதால்)

வ்யாஹார: – சொல்லப்படுவதால்

உச்யா – உரைக்க படுவதால்

லபிதம் = சொல்லுவதால்

பாஷிதம் – பாசிப்பதால்/பேசுவதால்

 

xxx

 

அபப்ராம்சோ அபசப்த: ச்யாத் சாஸ்த்ரே சப் தஸ்து வாசக:

திங்சுபந்தசயோ வாக்யம் க்ரியா வா காரகான்விதா

 

உரைகாரர்கள் கொடுக்கும் அர்த்தங்கள்:–

அபப்ராம்சோ – கொச்சையான மருவிய மொழி

அபசப்த-  ப்ரஷ்டமான சப்தம்; ஏற்றுக்கொள்ளப்படாத சப்தம்

 

வாக்யம் – பொருளுடைய சொற்றொடர்

திங்சுபந்தம்- திகந்தம்+ சுபந்தம் (வினை+ பெயர்ச் சொல்)

காரகன் – எழுவாய்

motilal-2

 

அபசப்தம்: = சபையில் சொல்லக்கூடாத சொற்கள்

 

ஒரு முறை மதுரை தினமணி அலுவலகத்தில் ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதி சுதந்திர தினம் கொண்டாடப்பட்டது. ஆண்டுதோறும் ஆகஸ்ட் 15 என்பது அலுவலகம் மூடப்பட்டதால் பெரிய அளவில் சுதந்திர தினம், கலை நிகழ்ச்சிகள், பட்டிமன்றம் ஆகியன நடை பெறும். நாட்டிற்குச் சுதந்திரம் கிடைத்து நாலைந்து ஆண்டுகளில் மதுரையில் தினமணிப் பதிப்பு துவங்கப்பட்டது.

விழா நாளன்று பிரார்த்தனை பாட கூப்பிடப்பட்ட ஆள் வராததால் பிரார்த்தனை என்று அறிவித்தவுடன் ஒரே அமைதி. திடீரென்று அதிகம் படித்தறியாத ஒரு கம்பாசிட்டர் (compositor) மேடைக்கு வந்தார். மைக் முன்னர் தைரியமாக நின்றார்; முழங்கினார்:

 

பண்டித மோதிலாலை பறிகொடுத்தோமே, பரிதவித்தோமே

பண்டித மோதிலாலை பறிகொடுத்தோமே, பரிதவித்தோமே

 

கூட்டத்தில் ஒரு பக்கம் சிரிப்பு; இன்னொரு பக்கம் அதிர்ச்சி. இரண்டு மூன்று பேர் மேடைக்கு ஓடிப்போய் “டேய் நிறுத்தடா; பிரார்த்தனை என்றால் ஒப்பாரி வைக்கிறாயே” என்று அவனை அதட்டி விரட்டினர். பாவம் அறியாமையினால் வந்த விளைவு. அந்தக் காலத்தில் சுதந்திர தினம் என்றால் இப்படி பழைய, காலஞ்சென்ற தலைவர்கள் குறித்து பாடுவது பழக்கம். அதையொட்டி அந்த ஆளும் பாடிவிட்டார். ஆனால் இது பிரார்த்தனை அல்ல; பிலாக்கணம் என்பது அவருக்குப் புரியவிலை.

 

நான் தினமணிப் பத்திரிக்கையில் (1971) சேர்ந்து சப் எடிட்டராகப் பணியாற்றிய போதும் கம்பாசிடர் ஆறுமுகம் பணியாற்றினார். அவர் எங்கள் மேஜையில் ‘புரூப்’புகளை வைத்துவிட்டு உள்ளே சென்ற பின்னர் நாங்கள் எல்லாம் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்து பண்டித மோதி லாலை பறிகொடுத்தோமே! பரிதவித்தோமே என்று பாடி சிரிப்போம்.

 

 

இதே போல இன்னொரு சம்பவம்– மதுரை மீனாட்சி கோவிலில் நடந்தது. ஆடிவீதியில் அனந்தராம தீட்சிதரின் ராமாயண உபந்யாசம் ஏற்பாடாகி இருந்தது. ஊர்ப் பிரமுகர் ஒருவர் நிறைய நன்கொடை வழங்கியதால் அவரை மேடைக்கு அழைத்து கவுவித்துவிட்டு ஓரிரு வார்த்தைகள் சொல்லுங்கள் என்று பணித்தனர். அவர் தனது உரையில் இரண்டு மூன்று தடவை ராமயானம், ராமயானமென்று சொல்லியவுடன் கூட்டத்தில் ஒரே சிரிப்பு! என்ன என்ன ஆயிற்று? என்று அவர் திரும்பித் திரும்பி பார்க்கிறார். உடனே மேடையில் இருந்த ஒருவர் அவரிடம் ராமாயணம் என்று உச்சரிக்க வேண்டும் என்றார். அவர் மீண்டும் பேச்சைத் தொடர்ந்தார். அப்போதும் ராமயானம் என்று சொல்லவே கூட்டத்தில் முன்னைவிட பெரிய சிரிப்பொலி. அவர் பார்த்தார். தனக்கு ராமாயணமும்   வராது; கீமாயணமும் வராது என்று தெரிந்து கொண்டார். அடுத்த முறை ராமயானம் என்று சொல்லிவிட்டு; இப்படியும் சொல்லலாம்; ஐயர் சொன்ன மாதிரியும் சொல்லலாம் என்று சமாளித்தார் (ஐயர்= அனந்தராம தீக்ஷிதர்)

 

xxxx

skt-alphabet

ச்ருதி: (ஸ்த்ரீ) வேத ஆம்நாய த்ரயீ தர்மஸ்து தத்விதி:

ஸ்ச்த்ரீயாம்ருக் சாம யஜுஷீ இதி வேதாஸ்ரயஸ்த்ரயீ

சிக்ஷோத்யாதி ச்ருதேரங்க ஓம்கார ப்ரணவௌ சமௌ

உரைகாரர்கள் கொடுக்கும் அர்த்தங்கள்:–

 

வேதத்தின் மற்ற பெயர்கள்:-

ச்ருதி-காதால் கேட்கப்படுவதால் ச்ருதி; தர்மம் எது, அதர்மம் எது என்பதைக் காட்டுவதால் ச்ருதி;

 

வேத: –ஞானத்தைக் கொடுப்பதால் வேதம்; வேதம் என்பது அறிவு

ஆம்நாய:– விதி, கட்டளை, பரம்பரையாக வரும் விதிகள்

த்ரயீ- ருக், யஜுர், ஸாமம் எ ம் முன்று வேதங்களை

உடையதால் த்ரயீ;

 

சிக்ஷதி- எழுத்துமுறைகளைப் போதிக்கும் சிக்ஷா இதன் ஒரு அங்கம்

சிக்ஷா – தண்டனை; வேதத்தின் ஆறு அங்கங்களின் ஒரு அங்கம்

 

தர்ம: — வேதமே தர்மம்

“தாரயதி ஜகந்தி இதி தர்ம:” = இந்த உலகங்களைத் தாங்குவது தர்மமே:

அறநெறி வாழ்க்கை தர்மம் எனப்படும்; நீதி நெறியற்ற வாழ்க்கை நிலவுமானால் மோதல்கள் ஏற்பட்டு போர், இரத்தக்களரியில் உலகம் அழியும்.

 

ரிக்- ருச்யதே, ஸ்தூயதே (துதிக்கப்படுவதால் ரிக்

பாபத்தை அழிப்பதால் சாமம் எனப்படும்

யஜூர்- வேள்வி வேட்பதால் யஜூர்;தேவ பூஜனம், இஷ்டி பூர்த்தி, வரவேற்றல் என்ற பொருளும் உண்டு

 

ஓம்காரம் – வேதத்தின் இன்னொரு பெயர்; எல்லா மந்திரங்களும் ஓம்காரத்துடன் துவங்குவதால்; ஓம் என்பதன் பொருளை விளக்குவதால்

 

பிரணவம் = ஓம்காரத்தின் இன்னொரு பெயராதலால் வேதத்திற்கும் ஆகுமாம்.

 

–Subham–

 

கடவுள் தந்த இரண்டு மொழிகள்

shiva
பம் பம் பம் பம் பம் பம் பாஜே டமரு
டம் டம் டம் டம் டமருக நாதா (பஜனைப் பாடல்)

கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1408; தேதி 13 நவம்பர், 2014.

இந்தியர்களாகப் பிறந்தவர்கள் உலகிலேயே மிகவும் அதிர்ஷ்டசாலிகள். தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் என்னும் இரண்டு அரிய, பெரிய, பழைய மொழிகள் அவர்கள் நாட்டுக்குளேயே புழங்கி வருகின்றன வீட்டுக்குளேயே பவழங்கி வருகின்றன -. உலகிலுள்ள எல்லா மொழிகளையும் இந்த இரண்டு மொழிகளுக்குள் அடக்கிவிடலாம். இதைவிடப் பெரிய சிறப்பு இவ்விரு மொழிகளும் கடவுளால் படைக்கப்பட்டன. இவ்விரு மொழிகளையும் சிவ பெருமான் கொடுத்ததாக ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக புலவர்கள் பாடி வருகின்றனர்.

பாரதியின் தமிழ்ப் பற்றை சந்தேகிப்பார் எவரேனும் உளரோ? அவரே ஆதி சிவன் இந்த தெய்வீகத் தமிழ் மொழியை உருவாக்கியதையும் அதற்கு அகத்தியன் என்று ஒரு பிராமணன் இலக்கணம் செய்து கொடுத்ததையும் சம்ஸ்கிருத (ஆரியம்) மொழிக்குச் சமமாக தமிழ் மொழி, வாழ்ந்ததையும் பாடுகிறார்:-

damaruka

தமிழ்த் தாய் – என்னும் பாடலில் பாரதியார் பாடுகிறார்:

ஆதி சிவன் பெற்றுவிட்டான் – என்னை
ஆரிய மைந்தன் அகத்தியன் என்றோர்
வேதியன் கண்டு மகிழ்ந்தே – நிறை
மேவும் இலக்கணஞ் செய்துகொடுத்தான்

ஆன்ற மொழிகளுக்குள்ளே – உயர்
ஆரியத்திற்கு நிகரென வாழ்ந்தேன் — (பாரதியார் பாடல்)

சிவபெருமான் தனது உடுக்கையை வாசிக்கும்போது அதன் ஒரு புறத்திலிருந்து தமிழும் மறு புறத்திலிருந்து சம்ஸ்கிருதமும் வந்ததாக ஆன்றோர்கள் கூறுவர். பாணினி என்னும் உலக மகா அறிஞன், உலகின் முதலாவது இலக்கண வித்தகன் சிவபெருமானுடைய ‘’டமருகம்’’ என்னும் உடுக்கை ஒலியில் இருந்து எழுந்த 14 ஒலிகளைக் கேட்டு சம்ஸ்கிருத இலக்கணம் செய்தார். இதை மஹேஸ்வர சூத்ரம் என்று கூறுவர்.

இதே போல அகத்தியர் என்பார் தமிழுக்கு இலக்கணம் செய்தார். ஆக இவ்விரு மொழிகளும் பாணினி, அகத்தியர் என்போருக்கு முன்னதாகவே வழங்கின. ஆனால் காலத்துக்கு காலம் இலக்கணம் மாறுபடும் என்பதால் அவ்வப்போது வரும் பெரியோர் இத்தகைய பணியை ஏற்பர். தமிழில் தொல்காப்பியருக்கு முன்னரும் இலக்கண வித்தகர்கள் இருந்தனர். பின்னரும் பலர் வந்து நூல்களை யாத்தனர். இது போலவே பாணினிக்கு முன்னரும் இலக்கண அறிஞர்கள் இருந்தனர்.

வட கோடு (இமய மலை) உயர்ந்து, தென் நாடு தாழவே, பூபாரத்தை சமனப் படுத்த அகத்தியனை தென் திசைக்குச் செல்லுமாறு சிவ பெருமான் கட்டளையிட்டதை முன்னரே உலகின் முதல் மக்கட்தொகைப் பெருக்கப் பிரச்சனை என்ற கட்டுரை வாயிலாகத் தந்துள்ளேன்.

shiva2

காளிதாசன் வழங்கும் முதல் சான்று
காளிதாசன் என்னும் கவிஞன் கி.மு. முதல் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த மாபெரும் கவிஞன். இவனைப் போல நாடகம், காவியம், கவிதைகள் எனும் முத்துறையிலும் சிறப்புற விளங்கியவர் உலகில் மிக மிகக் குறைவு. அவனது ரகு வம்ச காவியத்தில் (6-61, 6-62) ராவணன் – பாண்டியன் – அகத்தியன் ஆகிய மூவரையும் இணைத்துப் பாடியதில் இருந்து நமக்கு அரிய செய்திகள் கிடைக்கின்றன. அவன் அகத்தியன் பற்றியும் பாண்டியன் பற்றியும் பாடியது வட இந்தியாவரை அகத்தியன் – தமிழ் உறவு தெரிந்திருந்ததைக் காட்டுகிறது. ராவணன் — பாண்டியர் சமாதான உடன்படிக்கை பற்றி நான் முன்னரே எழுதிவிட்டேன்.

புறநானூறு முதலிய சங்க கால நூல்களில் பொதிய மலையையும் இமய மலையையும் ஒப்பிட்டுப் புலவர்கள் பாடுவர். பொதியில் குன்று என்பது அகத்தியர் ஆசிரமம் இருந்த இடம். ஆதாலால் இப்படிச் சிறப்பு எய்தியது.

மாணிக்கவாசகர் தரும் சான்று
ஆழ்வார்கள், நாயன்மார்கள் ஆகியோர் நுற்றுக் கணக்கான இடங்களில் தமிழையும் சம்ஸ்கிருதத்தையும் ஏத்தித் துதிபாடிவிட்டனர். ஓரிரு எடுத்துக் காட்டுகளைத் தருவன்:–

தண்ணார் தமிழ் அளிக்கும் தண்பாண்டி நாட்டானே என்று திருவாசகத்தில் மாணிக்கவாசகர் குறிப்பிடுவது சிவனையே என்பது அவருக்குப் பின்னோர் வந்த பாடலில் மேலும் உறுதிப்படுத்தப்படும்.

வானவர் காண் வானவர்க்கும் மேலானான் காண்
வடமொழியும் தென் தமிழும் மறைகள் நான்கும்
ஆனவன் காண் (அப்பர்—ஆறாம் திருமுறை)

முத்தமிழும் நான் மறையும் ஆனான் கண்டாய் (அப்பர்)
தமிழ் சொல்லும் வடசொலுந் தாணிழற்சேர (தேவாரம்)

மந்திபோல திரிந்து ஆரியத்தோடு செந்தமிழ்ப் பயன் தெரிகிலா
அந்த்தகர்க்கு எளியேன் இலேன் – சம்பந்தர் தேவாரம்
(இந்தப்பாடலில் தமிழ் சம்ஸ்கிதரும் ஆகிய இரண்டின் பெருமையையும் அறியாதோரை குரங்கு, குருடர் — என்பார் சம்பந்தர்)

trishul-damaru

தமிழையும் சம்ஸ்கிருதத்தையும் ஒப்பிட்டு எது பெரிது என்றே சொல்ல முடியாது. ஏனெனில் சம்ஸ்கிருதத்தில் வேதம் இருக்கிறது. தமிழிலோ திருக்குறள் இருக்கிறது என்று பெருமைப்படுவார் வண்ணக்கன் சாத்தனார்:-

ஆரியமும் செந்தமிழும் ஆராய்ந்து இதனின் இனிது
சீரியது ஒன்றைச் செப்பல் அரிதால் – ஆரியம்
வேதம் உடைத்து; தமிழ் திருவள்ளுவனார்
ஓது குறட்பா உடைத்து.

shiva3
கம்பர் தரும் சான்று
உழக்கும் மறை நாலினும் உயர்ந்து உலகம் ஓதும்
வழக்கினும் மதிக்கவியினும் மரபின் நாடி
நிழற்பொலி கணிச்சி மணி நெற்றி உமிழ் செங்கண்
தழற்புரை சுடர்க் கடவுள் தந்த தமிழ் தந்தான் — (கம்ப ராமாயணம்)

தமிழ் மொழியை நெற்றிக் கண் கொண்ட சுடர்க் கடவுள் சிவ பெருமான் தான் தந்தான் என்பதை கம்பன் பட்டவர்த்தனமாகப் பாடிவிட்டான்.

அகத்தியன் பற்றிக் கம்பர் கூறியவை:
‘’தமிழ் எனும் அளப்பரும் சலதி தந்தான்’’ (சலதி = கடல்)
‘’நீண்ட தமிழால் உலகை நேமியின் அளந்தான்’’

பரஞ்சோதி முனிவர் தரும் சான்று
வடமொழியைப் பாணினிக்கு வகுத்தருளி அதற்கிணையாத்
தொடர்புடைய தென்மொழியை, உலகமெலாம் தொழுதேத்தும்
குடமுனிக்கு வலியுறுத்தார் கொல்லேற்றுப்பாகர்
கடல் வரைப்பின் இதன் பெருமை யாவரே கணித்தறிவார்
–பரஞ்சோதி முனிவரின் திருவிளையாடல் புராணம்

shiva on coin

சிவஞான முனிவர் கருத்து
இருமொழிக்கும் கண்ணுதலார் முதற்குரவரியல் வார்ப்ப
இருமொழியும் வழிப்படுத்தார் முனிவேந்தர் இசை பரப்பு
இருமொழியுமான்றவரே தழீஇயனா ரென்றாலி
இருமொழியும் நிகரென்னும் இதற்கையம் உளதோ

தமிழ், சம்ஸ்கிருதம் இரண்டு மொழிகளுக்கும் சிவனே கர்த்தா. இரண்டும் கண்ணின் இரு விழிகள். இவ்விரு மொழிகளும் சமம் என்பதில் என்ன சந்தேகம்? என்பார் காஞ்சிப் புராணம் எழுதிய சிவஞான முனிவர்.

தமிழையும் சம்ஸ்கிருதத்தையும் இரு கண்கள் எனப் பாவித்து இரு மொழி கற்போம் !!

எனது முந்தைய கட்டுரைகளையும் காண்க:
தமிழுக்கு எத்தனை பெயர்கள்? (ஜூன் 9, 2014)
புத்தர் செய்த தவறு: சுவாமி விவேகாநந்தர் ( 28 மார்ச் 2014)
சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச் சொல்லே
தமிழ் ஒரு கடல்

Ravana-Pandya Peace Treaty: Kalidasa solves a Tamil Puzzle (24th June 2014)
Population Explosion: Oldest Reference is in Hindu Scriptures (posted on 2nd February 2013)