என்ன பேசுவது என்று திகைத்த ஸ்வாமி விவேகானந்தர்!(Post No.9660)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 9660

Date uploaded in London – –  –29 May   2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

என்ன பேசுவது என்று திகைத்த ஸ்வாமி விவேகானந்தர்!

ச.நாகராஜன்

1

இன்று நாம் ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரைப் பற்றிய பல அரிய தகவல்களைப் பெறப் பெரிதும் காரணமாக இருப்பவர் ம (M) என்று அழைக்கப்படும் மஹேந்திர நாத் குப்தா தான்!

அவர் ஒருமுறை பரமஹம்ஸரைப் பற்றி இப்படிக் கூறினார் தன் சிஷ்யரான ஸ்வாமி நித்யாத்மநந்தாவிடம்:

தாகூர் (ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸரை ‘ம’ இப்படித் தான் குறிப்பிடுவார்) உயிருடன் இருந்த சமயம் நடந்த நிகழ்ச்சி இது. ஒரு நாள் நான் பதூர் பகன் (Badur Bagan) செல்லும் வழியில், வித்யாசாகர் மஹாஷய் வீட்டின் முன்னால் மயங்கி விழுந்து விட்டேன். எனது நிலையைக் கண்ட அக்கம்பக்கத்தார் விரைந்து வந்து என்னைத் தூக்கி ஒரு வண்டியில் வைத்து வீட்டுக்கு அனுப்பினார்கள். இதைக் கேள்விப்பட்ட பரமஹம்ஸர் எனக்கு இந்த மருத்துவ பரிந்துரையை (Prescription) அருளினார்: “சில நாட்கள் நன்றாக உறங்கு. எனக்கு அருகில் வராதே. என்னிடம் வந்து எனது சொற்களைக் கேட்டால் இன்னும் உன் நிலையை அது மோசமாக்கி விடும். எவ்வளவு பாலை அருந்த முடியுமோ, எவ்வளவு ஜீரணமாகுமோ அந்த அளவுக்கு அருந்து.”

பரமஹம்ஸரின் சொற்கள் வலிமை வாய்ந்தவை என்பதை விளக்க அவர் தன் சிஷ்யரிடம் கூறிய வார்த்தைகள் இவை.

2

ஸ்வாமி விவேகானந்தருக்கும் பரமஹம்ஸரின் வார்த்தைகள் எவ்வளவு வலிமை வாய்ந்தவை என்பது தெரியும். சில சமயம் அடுத்து என்ன செய்வது என்று அவர் திகைத்தால் வழி காட்டுதல் பரமஹம்ஸரிடமிருந்து தானே வரும்.

ஸ்வாமிஜியின் சீடரான மன்மதநாத் கங்குலி ஒரு சம்பவத்தைக் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு நாள் சம்பாஷணையின் போது ஸ்வாமிஜியே இந்தச் சம்பவத்தை அவரிடம் விவரித்தார்.

ஸ்வாமிஜி ஊர் உராகச் சென்று சொற்பொழிவுகள் ஆற்றி வந்த சமயம் அது. எல்லா விஷயங்களையும் அவர் பேசிக் கொண்டே வந்தார். ஒரு நாள் அவருக்கு மறுநாள் ஆற்ற வேண்டிய சொற்பொழிவில் எதைப் பற்றிப் பேசுவது என்று தெரியவில்லை. சொன்னதையே திருப்பிச் சொல்லவும் அவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. இப்படி ஒரு அவலநிலைக்குத் தன்னை தள்ளி விட்டதற்காக அவர் குருநாதர் ராமகிருஷ்ணரை நொந்து கொண்டார். திடீரென்று அவர் தன்னுடன் பேசுவதை அவர் கேட்டார். கண்களை மூடிக் கொண்டார் ஸ்வாமிஜி. ராமகிருஷ்ணரின் திருவுருவம் தெரியவில்லை. ஆனால் குரல் மட்டும் நன்கு கேட்டது. ‘நீ இதைப் பற்றிப் பேசு; இதோ இது பற்றி…. கவலைப்படாதே’ என்றெல்லாம் அவர் நெடு நேரம் பேசிக் கொண்டிருந்தார். எனக்கு ஒரே ஆச்சரியம். எனக்கு மறுநாள் பேச வேண்டிய விஷயங்கள் அனைத்தும் கிடைத்து விட்டன. ஆனால் அதை விட இன்னொரு பெரிய ஆச்சரியம் எனக்குக் காத்திருந்தது. மறு நாள் காலை நான் தங்கியிருந்த அறைக்குப் பக்கத்து அறையில் இருந்தவர் என்னைச் சந்தித்தார்.

அவர், “நேற்று உங்களுடன் யார் பேசிக் கொண்டிருந்தார். அவர் பேசியது ஒன்றுமே எனக்குப் புரியவில்லை. ஏனெனில் அவர் எனக்குப் புரியாத வேறு ஏதோ ஒரு மொழியில் பேசிக் கொண்டிருந்தார்!” என்றார்.

என்னிடம் ராமகிருஷ்ணர் பேசிக் கொண்டிருந்தது வங்க மொழியில்! எனக்கு ஒரே ஆச்சரியம், அந்த மனிதரும் இந்தப் பேச்சை எப்படிக் கேட்டார் என்பது தான்!

இதைத் தொடர்ந்து ராமகிருஷ்ணரைப் பற்றி இன்னும் பல அரிய தகவல்களை அவர் தொடர்ந்து பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

இப்படி தனது நினைவுகளை மன்மதநாத் கங்குலி பகிர்ந்து கொண்டதை, வேதாந்த கேசரி ஆங்கிலப் பத்திரிகை 1960ஆம் வருடம் ஜனவரி, ஏப்ரல்  இதழ்களில் வெளியிட்டது.

ஆதாரம் : 1. M- The Apostle and the Evangelist by Swami NItyatmananda – Vol 1 P 10

2. Remniscences of Swami Vivekananda – Manmatha Nath Ganguli  P-343

***

tags- ஸ்வாமி ,விவேகானந்தர் ,

ஸ்வாமி ராமதீர்த்தரின் இறுதி நாளில் அவர் எழுதிய இறுதிச் செய்தி!(9622)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 9622

Date uploaded in London – –  –19 May   2021     

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge;

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

ஸ்வாமி ராமதீர்த்தரின் இறுதி நாளில் அவர் எழுதிய இறுதிச் செய்தி!

ச.நாகராஜன்

17,அக்டோபர் 1906. பகல் மணி 12. ஸ்வாமி ராமதீர்த்தர் தனது உடலைக் கங்கையில் துறந்தார்.

ஸ்வாமி ராமதீர்த்தர் ஆங்கிலக் கணக்குப் படி 33 வயதை முடிக்கும் சமயம்! (பிறந்த தேதி :22-10-1873).

அது ஒரு விபத்து தான்.  சில நாட்களுக்கு முன்னர் அவர் முழங்காலில் ஒரு அடிபட்டிருந்தது. அந்த நிலையில் அவர் வீட்டிலேயே குளித்து வந்தார். ஆனால் அக்டோபர் 17ஆம் தேதி தீபாவளி நன்னாள்.

அன்று கங்கையிலே குளிக்க எண்ணிய அவர் கங்கையில் இறங்கினார். தவறி அவரை கங்கை இழுக்க, அவரால் மீண்டு நீந்தி வர முடியவில்லை.

குளிக்கச் செல்லும் முன்னர்  ஸ்வாமி ராமதீர்த்தர் ஒரு கட்டுரையை உருது மொழியில் எழுதிக் கொண்டிருந்தார். Self-Intoxication என்பது பற்றிய அவரது கட்டுரையில் இறுதிப் பாராவை அவர் எழுதி முடித்து விட்டுக் குளிக்கப் போனார்.

இதை அவரது சமையல்காரர் குறிப்பிட்டிருக்கிறார்.

அவரது கடைசி எழுத்துக்கள் உருதுவிலிருந்து ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டிருக்கிறது.

அது இது தான்:-

Indra! Rudra! Maruta! Vishnu! Shiva! Ganga! Etc. Bharat!

O, Death! Certainly blow up this one body. I have enough bodies to use. I can wear those divine silver threads, the beams of the moon, and live. I can roam as divine minstrel, in the guise of hilly streams and mountain brooks. I can dance in the waves of the sea. I am the breeze that proudly walks and I am the wind inebriate. All these shapes of mine are wandering shapes of change. I came down from yonder hills, raised the dead, awakened the sleeping, unveiled the fair faces of some and wiped the tears of a few weeping ones. The nightingale and the roe both I saw and I comforted them. I touched this, I touched that, I doff my hat and off I am. Here I go and there I go; none can fine me.

கடைசி வரி பென்சிலால் எழுதப்பட்டிருந்தது.

இந்திரா! ருத்ரா! மருதா! விஷ்ணு! சிவா! கங்கா! பாரத்!

ஓ, மரணமே! நிச்சயமாக இந்த ஒரு உடலை வெடித்துச் சிதறச் செய். என்னிடம் பயன்படுத்துவதற்கு ஏராளமான உடல்கள் இருக்கின்றன. நான் இந்த தெய்வீக வெள்ளி இழைகளை, சந்திர ஒளிக்கற்றைகளை அணிந்து வாழ்வேன். குன்றில் பாயும் ஓடைகளாக, மலையில் ஓடும் சிற்றோடைகளாக தோற்றம் கொண்டு ஒரு தெய்வீக பாணனாக உலவுவேன். கடலில், அலைகளில் நான் ஆடுவேன். நானே உலவும் தென்றல் காற்று.நானே போதை கொண்ட காற்று.

இந்த எனது அனைத்து வடிவங்களும் மாறுகின்ற எனது சஞ்சார வடிவங்கள்! நான் அதோ அங்கிருந்த மலைகளிலிருந்து இறங்கி வந்தேன், இறந்தவர்களை உயிர்ப்பித்தேன், உறங்கியவர்களை விழித்தெழச் செய்தேன், அழகிய முகங்களை மூடியிருந்த, சிலரது முகத்திரையை விலக்கினேன், அழுகின்ற சிலரது கண்ணீரைத் துடைத்தேன். பாடுகின்ற கானம்பாடி பறவை, ரோஜா மலர் ஆகிய இரண்டையும் பார்த்தேன். அவற்றிற்கு ஆறுதல் தந்தேன். இதைத் தொட்டேன், அதைத் தொட்டேன். எனது தலைப்பாகையைக் களைந்தேன்.இதோ போகிறேன். இதோ இங்கே போகிறேன், அதோ அங்கே போகிறேன். யாராலும் என்னைக் கண்டுபிடிக்க முடியாது.

மரணத்திற்குச் செய்தி கொடுத்து அதையே மனித குலத்திற்குத் தந்த செய்தியாக மாற்றினார் ஸ்வாமி ராமதீர்த்தர்.

பெரியோரது ஒவ்வொரு செயலிலும் ஒரு உள்ளர்த்தம் பொருந்தி இருக்கும் அல்லவா!

தற்செயல் ஒற்றுமையாக இருந்தாலும் கூட ஸ்வாமி ராமதீர்த்தரின் இறுதி வரிகள் அவரது அவதார நோக்கத்தை வெளிப்படுத்துவதாக அமைந்திருப்பது ஒரு தெய்வீக விளையாடல் தானே!

***

tags- ஸ்வாமி, ராமதீர்த்தர் ,