A Foreigner’s account of Chidambaram Temple Festival!

chidambara gold


Compiled  by London swaminathan

Date: 30 September 2015

Post No: 2202

Time uploaded in London :– 20-01

(Thanks  for the pictures)

From the book SOUTH INDIAN HOURS by Oswald J.Couldrey

Year of Publication 1924, London

I lately visited temple of Nataraja, the Dancer, at Chidambaram. The Dikshitas, a sect or tribe of Brahmins whose hereditary right is conduct the worship, and share the revenues of the temple, keep considerable state. They made me leave my boots under the gopuram; “put off”, they said, ‘thy shoes from off thy feet, for the place whereon thou standest is holy’; a requisition with which it was not in my conscience to refuse compliance, particularly as I very much wanted to see the temple. But the pavement of the outer court was rough and weedy, and a European always feels rather small and foolish without his boots; and I suspected all the Dikshitas arrogated unto themselves much of the honour of my homage, for they seem to regard the god as a kind of an elder brother, or first among the equals, and boast that he has but a lot and share in the sacred household, like one of themselves.

The Hindus know more than we do about God, but they sometimes appear to presume upon their familiarity…… These Dikshitas are sleek, well grown fellows, who wear the golden emblem of the god embossed upon the clasp of their rosaries, and knot their hair jauntily on one side of the head, not at the back, as ordinary Brahmins do. Some of the boys in their white clothing and sallow sapliness were especially charming, and the youger ones reminded me of Italian angels, but without the rose.

chidambaram there2

Hindu Rathas/Chariots are Museums on Wheels!

To see the cars (Chariots) was one of the main objects of my visit. I had somehow never got the sight of processional cars of the Madura deity, though doubtless he somewhere stables vehicles worthy of his wealth and fame.

I was lucky enough to arrive at Chidambaram a few days before the festival, and the cars stood in a line before the eastern gopuram, bared of their huge caps of thatch and ready to be decorated. They were, if I mistake not, five in number, enough to accommodate all the Siva’s household and over. The chariot of the paternal deity was new, and the height of the wooden hull alone must have been nearly twenty feet the car was, as usual octagonal in shape, and over hung; and though inferior to some of the older cars in design and ornament, it was by no means unworthy to be placed among them.

The former car of the god, which stood beside it, and perhaps to devolve upon his consort, was not so large, but far superior in boldness and beauty of design and ornamental fancy. It stood like a museum on wheels, a moveable abridgement of Dravidian sacred art, not only learnedly representing all the persons and legends of the Saiva mythology, but displaying in exquisite miniature upon corbel, bracket and panel moulding all those decorative devices and canonical figures, the model shrines, and lotus bells, and mounted atlantes, and ramping beasts, and curious columns, and florid scrolls, that together constitute the very style and language of those epics in stone, the temples of the south. The other three cars were neither so large nor so elaborate as these, but seen anywhere else, would have well deserved admiration and study.

chidambaram ther

Panchamrita = Pentambrosia

As a reward, perhaps, for taking my boots off, I was allowed much further into the sacred apartments than is usual with strangers in other temples. I stood before the ancient silver steps, curiously graven, of the shrine of the Dancer himself in his dancing hall – a raised porch thronged with the yellow, lusty torsos of serviceable Brahmins, who shealed large armfuls of plantains and threw them into pans. They were engaged, I am told, in preparing the Panchamrita or pentambrosia (if I so Hellenise the Sanskrit), the fivefold food of immortality, a mixture of the fruit aforesaid with butter, milk, honey and water, which is dealt out as a sacrament among the worshippers.

I was shown the famous Air Lingam, the secret of Chidambaram, which is no more, I am told, than an empty cell, said to contain the invisible emblem of the god; a queer blend, like so much else of popular Hinduism,  between spiritual teaching and the craft of the showman.

chidambaram old

God’s Procession

Those were the festival days at Chidambaram, and every morning the five gods went in procession through the streets nearest the temple. Wreathed and almost hidden in garlands of yellow flowers, the brazen images were carried in carved and gilded arks or thrones upon the shoulders of the temple servants. The god’s two elephants, one of them a very giant, walked before caparisoned in crimson, and there were curious flags, and a music of old world instruments, and chanting choirs; not all in evidence at first, but added severally from day to day so as to maintain a gradual increase of display, until the climax of the festival should be marked, presumably, by the appearance of the cars.  Brahmins from all parts have come together on this occasion, to minister pilgrims, and share the bounty of the Dikshitas. Increasing numbers of them walked daily in procession hand in hand, singing responses and receiving alms of rice, which one of the Dikshitas distributed, walking up and down the lines.  This functionary with his golden ornaments, and scarf of crimson silk thrown over his naked shoulders, in token, I presume, of his dignity as the vehicle of god’s bounty, looked very spruce and sleek beside his poor and vagrant brethren. The latter, for processional purposes, were divided into two bands- the veterans and the bachelors. They sang their Sanskrit antiphonal with a vigour and sharpness of enunciation, an exactitude of mutual register, an absolute perfection of unison, such as I should not have considered possible among vagrants gathered suddenly together.  They chanted like one stentorian throat and gave me a new notion of the power of words and music, properly welded, to set each other off.

Last Day in Chidambaram

I spent a week in Chidambaram, loitering and making sketches. I became familiar with the life of the place, and learned the ritual of the festival. I had to leave Chidambaram while the festival had some days to run, so that I did not see the cars in motion after all. But on the last night of my stay, as I left my house, fortunately early, for the little railway station, I saw the southern gate head aglow with a great orange light. I hastened to the spot, and found in the street a numerous concourse of people watching the same pageant, which I had seen daily in the forenoon, but now very much enlarged, and quite transfigured. It shone, not with Washington gas lights, such as vulgarise all the night festivals of the north, and even of madras, but in fierce old-fashioned flare of torches.

sunset, chidambaram

There were the elephants, the musicians, the Brahmin choirs, reinforced beyond recognition; but the gods themselves, who came after, no longer rode on Chairs, or arks, or whatever you choose to call the little tabernacles in which they moved before, but upon their appropriate ‘vehicles (Vhanams)’, Siva on his bull, Skanda on his peacock, Ganapati on his bandicoot, like the Seven Deadly Sins in an old morality. All too hurriedly I perused this weird procession. The animals were cast in some silvern metal, and the style of Siva’s bull in particular put me in mind of Jeroboam’s idol, or the calf in Horeb. They were fixed upon huge timbers, and borne shoulder-high by much greater number than were found before necessary to carry the tabernacles. High above the smoke and glare, the din, the moving multitudes, the dance of monstrous shadows, a green moon, three-quarters full, the moon of the festival, hung aslant in a sky of jade.

பூமியைக் காப்பாற்றுங்கள்



Compiled  by ச. நாகராஜன்

Date: 30  September 2015

Post No: 2201

Time uploaded in London :– 6-06 (காலை)

(Thanks  for the pictures) 



அறிவியல் துளிகள் தொடர், பாக்யா வார இதழில் கடந்த நாலரை ஆண்டுகளுக்கு மேல் வந்து கொண்டிருக்கிறது. அதில் 238வது அத்தியாயமாக    11-9-2015இல் வெளியான கட்டுரை இது!


பூமியைக் காப்பாற்றுங்கள் ஒரு விண்வெளி வீரரின் உருக்கமான இறுதி உரை!



நமது பூமி பெரும் ஆபத்தில் இருக்கிறது! என்ன நடவடிக்கையை நீங்கள் எடுக்கப் போகிறீர்கள்?”  – பூமியைக் காப்போம் என்ற இயக்கத்தின் ஸ்லோகன்களில் ஒன்று



நெதர்லாந்திலிருந்து முதலில் விண்வெளிக்குச் சென்ற பெருமையைப் பெற்றவர்    இயற்பியல் வல்லுநரான உப்போ ஜோஹன்னஸ் ஓகெல்ஸ் (Wubbo Johannes Ochkels பிறப்பு 28, மார்ச்,1946 மறைவு 18, மே,2014).


யூரோப்பியன் ஸ்பேஸ் ஏஜென்ஸி மூலம் 1985ஆம் ஆண்டு இவர் விண்வெளிக்குப் பயணமானார்.

இயற்பியல் வல்லுநரான இவரது சிந்தனைகள் புதியவை. மலைக்க வைப்பவை.


TED என்ற நிறுவனம் தொழில்நுட்பம், பொழுதுபோக்கு மற்றும் வடிவமைப்பு  (Technology, Entertainment and Design) ஆகியவற்றை இணைத்து புதிய சிந்தனைகளைத் தரும் சொற்பொழிவுகளை 1984ஆம் ஆண்டிலிருந்து ஏற்பாடு செய்து வருகிறது. நிபுணர்கள் பேசும் இந்தப் பேச்சுக்கள் பிரபலமானவை. 18 நிமிடங்கள் மட்டுமே நீடிக்கும் பேச்சுக்கள் இவை.


இந்த டெட் சொற்பொழிவில் உப்போ ஓகெல்ஸின் ஆம்ஸ்டர்டாம் சொற்பொழிவு மிகவும் பரவலாகப் பேசப்படும் ஒன்றாக அமைகிறது.

இதில் காலம் பற்றிய ஒரு புதிய சிந்தனையை முன் வைத்தார் ஓகெல்ஸ். காலம் என்பதே மாயை என்பது இவரது வாதம்.

காலத்தை யாராலும் அளக்க முடியாது. ஏனெனில் அதில் பிரிக்கக் கூடிய சிறு பகுதி என்று ஒன்று இல்லை. ஒளியின் வேகம் நிலையானது. அந்த வேகத்தில் ஒளியோடு ஒருவர் பயணிக்க முடிந்தால் அவருக்கு காலமே கிடையாது.


 விண்வெளி வீரர்

இவரது 18 நிமிட டெட் பேச்சைக் கேட்டவர்கள் அசந்து போனார்கள். இதனால் காலத்தைப் பற்றிப் புதிய பார்வையில் ஆய்வு நடக்க ஆரம்பித்துள்ளது.

விண்வெளியில் பறந்த போது இவருக்குப் பெரும் ஆன்மீக அனுபவம் ஏற்பட்டது. ஒரு விரிந்த பார்வை இவருக்கு வந்தது.


இவர் தனது மறைவிற்கு முன்னர் நீட்டித்த ஆற்றல் தீர்வுகள் பற்றி ஒரு கடிதம் உலகத்தினருக்கு எழுதினார். அதில், “நாம் உணர்வற்று காலனிகளை அமைக்கும் தேனீக்கள் இல்லை. நாம், இணைந்து சேர்ந்து சிந்திக்க வல்ல திறமை இருப்பதை அறியாத நியூரான்களும் இல்லை. நாம் அறிவார்ந்தவர்கள். நமது சமூகத்தின் நடத்தையைப் பார்த்து கவனிக்கும் வல்லமை பெற்றவர்கள். மனித குலம் எங்கே செல்கிறது என்பதை நாம் நன்கு அறிவோம். நாம் அனைவரும் இணைந்து செயலாற்றினால் மனித குலத்தை இன்னும் பிரமாதமான திசை நோக்கி நடத்திச் செல்லலாம். அனைவரையும் இணைக்கும் ஒரு புதிய மதத்தை மனித குலத்தின் மீது ஒரு புதிய நம்பிக்கை கொண்டு நாம் உருவாக்கலாம்.


பல மதங்கள் உள்ளன. மக்களை இணைக்கின்றன. ஆனால் அனைத்து மக்களையும் அவை இணைக்கவில்லை. மக்கள் நம்பும் வெவ்வேறு கடவுள்கள் மனித குலத்தைப் பிரிக்கின்றனர். இந்தப் பிரிவினைகள் பிரச்சினைகளுக்கு வழி வகுக்கின்றன. பூமியுடன் இந்த மதங்கள் மனித குலத்தை ஒன்றாக இணைக்கவில்லை. அவை நீடித்திருப்பவை அல்ல.

ஆனால் முழு மனித குலத்தின் மீதும் நாம் நம்பிக்கை கொண்டிருப்போமானால் ஒரு பிரச்சினையும் இருக்காது. ஏனெனில் நம்மிடம் தான் பிரிவினை இருக்காதே, ஒன்றுபட்டு அல்லவா இருப்போம்! மனித குலத்தின் கடவுள் நம் ஒவ்வொருவரிடமும் இருக்கிறார். நம்மை விட்டு வெளியே கடவுள் இல்லை. நாம் இந்தக் கடவுளிடமிருந்து ஒளிந்து கொண்டிருக்க முடியாது. ஏனெனில் நாமே கடவுள்


சமாதானத்துடன் ஒரே மனதைக் கொண்ட, சண்டை இல்லாத மனித குல எழுச்சிக்காக அறைகூவுகிறார் ஓகெல்ஸ்.

விண்வெளியிலிருந்து பூமிப் பந்தைப் பார்த்த போது அவருக்கு உயரிய ஆன்மீக அனுபவம் ஏற்பட்டு நல்ல புதிய சிந்தனைகள் மலர்ந்தன.


அருமையான மனைவி, குழந்தைகள், பேரப் பிள்ளைகள் என நல்ல வாழ்வு வாழ்ந்த அவருக்கு 2005ஆம் ஆண்டு  மாரடைப்பு ஏற்பட்டது. ஒருவழியாக மீண்டார். ஆனால் 2013, மே மாதம் அவருக்கு சிறுநீரகத்தில் புற்று நோய் இருப்பது கண்டு பிடிக்கப்பட்டு டாக்டர்கள் அவருக்கு இரண்டு வருடம் என்றுநாள் குறித்துவிட்டனர்.


2014, மே மாதம் 18ஆம் தேதி மரணமடைந்த அவர் இறப்பதற்கு முதல் நாள் மருத்துவ மனையில் படுத்திருந்தபடியே தொலைக்காட்சி ஒன்றிற்குத் தனது கடைசி பேட்டியை அளித்தார். உணர்ச்சி ததும்ப மூச்சை இழுத்து விட்டுக் கொண்டு அனைத்து சக்தியையும் ஒருங்கிணைத்து, சக்தி வாய்ந்த தனது பேச்சில் அவர் உலகினரிடம் இந்த பூமி மிகவும் மதிப்பு வாய்ந்தது என்றும் அதை எப்படியேனும் காக்க வேண்டும் என்றும் உருக்கமாக வேண்டிக் கொண்டார். “இது ஒன்றே தான் நமக்கான வசிப்பிடம். இரண்டாவது பூமி இல்லைஎன்றார் அவர்.


தனக்கு வந்தது போல பூமிக்கும் கான்ஸர் வந்து விடக் கூடாது என்ற ஆதங்கத்தை வெளிப்படுத்திய அவர்,” நம்முடைய பூமி கான்ஸரினால் பீடிக்கப்பட்டிருக்கிறது. எனக்கு கான்ஸர் உள்ளது. மக்களில் ஏராளமானோர் கான்ஸரினால் இறக்கின்றனர். எல்லோரும் இறக்கத் தான் வேண்டும். ஆனால் மனித குலம் எப்போதும் நீடித்து இருக்க போதுமான அளவு மனிதர்கள் உள்ளனர்.


நாம் நமக்கே சொந்தமான நமது பூமியைக் காக்க வேண்டும். ஒரு விண்வெளி வீரரின் உற்சாகமும் ஆர்வமும் உள்ளொளியும் அணுகுமுறையும் இருக்கும் போது மற்றவர்கள் நேசிக்க முடியாத அளவிற்கு பூமியை நீங்கள் நேசிக்க ஆரம்பிப்பீர்கள். ஒன்றை உளமார நேசிக்க ஆரம்பித்து விட்டால் அதை விட உங்களுக்கு மனமே வராது.


என் மனைவியைப் பாருங்கள். அவளுக்கு என்னை இழக்க விரும்பவில்லை. என்னவெல்லாமோ முடியுமோ அதையெல்லாம் செய்து என்னை வாழ வைக்க அவள் விரும்புகிறாள். அந்த அன்பும் அணுகுமுறையுமே மனித குலம் பூமியை வாழ வைக்கத் தேவையானவை!”


அவரது தொலைக்காட்சி பேட்டியைக் கண்டோர் நெகிழ்ந்து உருகியதில் அதிசயமே இல்லை.

7 நாட்கள் 44 நிமிடங்கள் விண்வெளியில் பறந்த வீரர் மண்ணில் வாழும் மாந்தருக்குக் கூறிய அறிவுரைகளும் புதிய சிந்தனைக் கருத்துக்களும் வளமானவை; வரவேற்கப்பட வேண்டியவை; வாழ்ந்து காட்டப்பட வேண்டியவை!



மைல் கல் பற்றிய 1921 ஆம் ஆண்டு கவிதை


Compiled  by London swaminathan

Date: 30  September 2015

Post No: 2200

Time uploaded in London :– 5-50 (காலை)

(Thanks  for the pictures) 

bhavnagar milestone

1920 ஆம் ஆண்டுகளில் உயர்நிலைப் பள்ளி மாணவர்களுக்கான செய்யுள் தொகுப்பில் வழக்கமான தமிழ் செய்யுட்களுடன் தனியாரின் சில கவிதைகளும் இடம் பெற்றன. அதில் ஒன்று சாலைகளில் காணப்படும் மைல் கல் பற்றியது. இப்பொழுது வெளிநாடுகளைப் போல உயரத்தில் தொங்கும் போர்டுகள் வந்துவிட்டதால் அடுத்த தலை முறைக்கு மைல் கல் என்றால் என்ன என்றே தெரியாது. ‘கூகுள்’ மூலம் கிடைத்த சில படங்களை இணத்துள்ளேன். அவை தற்காலத்தியவை. அந்தப் பழைய நூலுக்கும் இவைகளுக்கும் தொடர்பு இல்லை.

கவிதையை இயற்றியவர் ஆனைமலை ஸ்ரீ ஸ்ரீநிவாச முதலியார் . ஷேக்ஸ்பியரின் ரோமியோ அண்ட் ஜூலியட்டைப் பாடல் வடிவில் தமிழில் மொழிபெயர்த்தவர்!! இப்போது பெரிய பல்கலைக்கழகங்களும் சாதிக்க முடியாத பணிகளைப் பல தமிழ் ஆர்வலர்கள் 1900- 1940 ஆண்டுகளில் சாத்தித்துள்ளனர். புத்தகம் இருப்பிடம்: பிரிட்டிஷ் லைப்ரரி, லண்டன்.

IMG_6263 (2)

IMG_6367 (2)

IMG_6368 (2)

IMG_6369 (2)


IMG_6370 (2)


Sringeri Shankaracharya’s Talk on Bhakti!



Compiled  by London swaminathan

Date: 29  September 2015

Post No: 2199

Time uploaded in London :– 20-00

(Thanks  for the pictures) 

People of my age were lucky to have the darshan of two great Shankaracharyas of Kanchi and Sringeri. Because of them the Mutts got great recognition from even secular circles. Kanchi Paramacharya Sri Chandra Sekhara Indra Sarasvati (1894-1994) and Sringeri Shankaracharya Sri Abhinava Vidhyatirtha Bharati (1954 -1989)—both had visited Madurai several times and camped there for weeks or months.

What is Bhakti (Devotion)?

Following is an excerpt from His Holiness Sri Abhinava Vidhyatirtha Svaminah’s talk:

It is inherent in man’s nature to develop an attachment or devotion to some object or other. Even the Mumukshus are devoted to the attainment of Atma –Jnana or knowledge of the Self. When devotion is directed towards God, it is designated as Bhakti. God is worshipped even by those who have attained the knowledge of the Atma. It is therefore needless to say that God should be worshipped by the seekers of knowledge, wealth and other objects.

Bhakti in Bhagavad Gita

God has assured to the mankind in the Bhagavad Gita that his Bhakta will never perish. Faith in God and Bhakti towards him are therefore sure to save mankind and secure its good.

Works like the Bhagavata have been written solely for the purpose of helping mankind to foster Bhakti by reading them or listening to them.

In the Vishnu Sahsranama, God is described as Bhayakrt and Bhayanasanah. If he generates fear, it is only as a temporary test or a trial of our devotion. He destroys all fear ultimately.


Similes of Ankola Tree and Rain Water

Adi Shankara has given a wonderful description of the true nature of Bhakti in one of the Slokas of Sivanada lahari (Sloka 61): The bahkta is stated in that Sloka to be drawn towards God, becoming one with him even as the seeds of the Ankola tree are at the due time drawn towards the tree itself as iron towards the magnet.

The waters of the ocean are converted into clouds and the rains that are released by the clouds become the rivers and all rivers ultimately flow in to and become one with the ocean. Even as the rivers merge into the ocean, so should Jiva merge itself into the Paramatma (God). Every drop of the waters of the ocean partakes of all the characteristics of the entire waters of the ocean. So does the Jiva partake of the Chaitanya of the Paramatma; only the Chaitanya of the Jiva is limited while that of the Paramatma is limitless.

Bhakti in School Syllabus

Bhakti should be taught along with ordinary education to everyone from infancy. Nama sankirtana such as the chanting of “Hare Krishna, Hare Rama” is a great sadhana of Bhakti.

To be born as a human being in this world is a rare fortune. It is true that the Devas are not afflicted by old age; but they have no Adhikara, competency to practise the sadhanas necessary for attaining the Divine Bliss or Mukti.

The path of Karma, which is otherwise known as the Pravrtti –Marga requires the help of others; but the path of Bhakti does not require any extraneous help.


It should, however, be remembered that just because one has developed great devotion to God, he is not absolved from the duties enjoined upon him by the sastras (scriptures). It is only by practising right conduct one can attain the fruits of bhakti or devotion. The merchant Tuladhara conducted his trade with the object of making available to those that needed the things that he was selling at reasonable prices with allow margin of profit and did not want to get rich or get rich quickly. His devotion to God coupled with his right conduct helped him to attain Mukti.



The lives of Dharma Vyadha who was a butcher, of Dhruva who was a boy, of Gajendra the elephant, of Vidura who was not high born, of Ugrasena the weakling king and of Kubja the deformed maid servant, who were all great Bhaktas, should serve to illustrate that Bhakti can be attained and practised by one and all without any extraneous help, by one’s own efforts and does not require any special qualification.


Purity of thought is absolutely essential for Bhakti. Flowers to be offered to the Lord with the intention of worshipping Him. Such worship yields the desired good results. The story of Manmatha illustrates the importance of intention in the matter of worship and Bhakti. Manmatha’s arrows, no doubt, consisted of flowers; nevertheless, since his shooting them at Lord Shiva was for the purpose of causing disturbance to his Tapas (penance), it resulted in his being reduced to ashes. This shows that the attitude of sincere devotion alone counts and not mere external show.

Nine Sadhanas

In a sloka in the Bhagavata, Prahlada explains to Hiranyakasipu that there are nine sadhanas to foster Bhakti, namely, Sravana, Kirtana, Smarana, Padasevana, Archana, Vandana, Dasya, Sakya and Atmanivedana. Listening to the stories of God’s Lilas, singing  His praises, and constantly remembering them are the first steps. Visiting holy shrines and offering worship to his images are also sadhanas. Vandana helps to express our wish to seek refuge in Him. One should regards himself as God’s servant and do service to Him and to all created  beings, which are but his manifestations. One should regard himself as God’s Sakha and knowing his mind, serve him and place him in every way. Ultimately comes the stage when one offers himself up to God effacing his self completely.

May God help us all to attain the right type of Bhakti!

டெலிபதி மூலம் செய்திகளைப் பரிமாறும் காலம் வருகிறது!



Compiled  by S.NAGARAJAN

Date: 29  September 2015

Post No: 2198

Time uploaded in London :– 8-59 am

(Thanks  for the pictures) 


விஞ்ஞான விந்தை

அறிவியல் துளிகள்தொடர், பாக்யா வார இதழில் கடந்த நாலரை ஆண்டுகளுக்கு மேல் வந்து கொண்டிருக்கிறது. அதில் 239வது அத்தியாயமாக    18-9-2015இல் வெளியான கட்டுரை இது!


டெலிபதி மூலம் செய்திகளைப் பரிமாறும் காலம் விரைவில் வருகிறது!


india antenna

ஃபேஸ்புக்கின் எதிர்காலம் டெலிபதி தான்!” – மார்க் ஜுக்கர்பெர்க்

 அதிசயங்கள் நிகழும் ஆனந்தமான நாட்களில் நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். நமது முன்னோர்களுக்குக் கிடைக்காத அரிய விஞ்ஞான அதிசயங்கள் நம் விரல் நுனிகளில் இன்று இருக்கின்றன. செல் போன். வாட்ஸ் அப், மடிக் கணினி, கணினி வழியே ஸ்கைப், முகநூல் (ஃபேஸ்புக்), ட்விட்டர் இன்ன பிற மென்பொருள்கள் என இவற்றைக் கொண்டு அமர்க்களமான வாழ்க்கையை நாம் வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம்.



இதற்கு அடுத்த கட்டம் என்ன என்பதை உலகின் முக்கியமான நபர் ஒருவர் அறிவித்துள்ளார். அது தான் இன்றைய உலகில் பரபரப்பாகப் பேசப்பட்டு வரும் முக்கிய விஷயம்.

சொன்னவர் ஃபேஸ்புக்கின் இணை நிறுவனரான மார்க் ஜுக்கர்பெர்க். சொன்ன விஷயம்சமீப எதிர்காலத்தில் டெலிபதி சாத்தியம், மனத்தோடு மனம் பேசப் போகிறோம், உணர்ச்சிகளை தொலைதூரத்திலிருந்து நிஜமாகவே பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறோம் என்பது தான்.



2015, ஜூன் 30ஆம் தேதி ஒரு கேள்விபதில் நிகழ்ச்சியில் கலந்து கொண்ட அவர் தன் அசாதாரணமான வார்த்தைகளால் உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்தினார்.

தொழில்நுட்பத்தைப் பயன்படுத்தி ஒரு நாள் நாம் வளமான சிந்தனைகளை ஒருவருக்கொருவர் பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறோம். உரைகள் மூலமாகவும் போட்டோக்கள் மூலமாகவும் இன்று செய்திகளை ஒருவருக்கொருவர் பரிமாறிக் கொள்கிறோம். இனி எதிர்காலத்தில் வீடியோவாகப் பகிர்ந்து கொள்ளப் போகிறோம். அதன் பின்னர் வர்ச்சுவல் ரியாலிடி எனப்படும் மெய்நிகர் நிலை மூலமாக அனுபவங்களைப் பகிர்ந்து கொள்வோம்.இதில் புலன் மற்றும் உணர்ச்சிகரமான அனுபவங்கள் தத்ரூபமாகப் பகிர்ந்து கொள்ளப்படும்.”



இப்படி ஜுகர்பெர்க் சொன்னதன் உண்மையான அர்த்தம் என்ன? எதிர்காலத்தில் மூளையுடன் மூளை தொடர்பு கொள்ளப் போகிறது. அதாவது டெலிபதி சாத்தியம் தான் என்பதே இதன் பொருள்!

ஒரு ஹெட்செட்டைப் பொருத்திக் கொண்டு பாட்டைக் கேட்கிறோம் இல்லையா, அதே போல ஹெட்செட்டைப் பொருத்திக் கொண்டு மூளையுடன் தொடர்பை ஏற்படுத்திக் கொள்ளலாம். நியூரான்கள் மூலமாக நமது மூளை நமது எண்ணங்களை நாம் விரும்பும் இன்னொருவரின் மூளையில் உள்ள நியூரான்களுக்கு அனுப்பும்.


இன்றைய தொழில்நுட்ப ரீதியாகவே ஒருவரின் மூளையை நாம்படிக்கமுடியும் என்கிறார் பிரிட்டனில் உள்ள வார்விக் ஷைர் பல்கலைக்கழக பயோமெடிகல் பேராசிரியரான கிறிஸ்டோபர் ஜேம்ஸ். ஆனால் மூளை செல்கள் என்ன சிக்னலைத் தருகின்றன என்பது இப்போது தெரிந்தாலும் கூட அது என்ன சொல்கிறது என்பதைடீ கோட் செய்துஅர்த்தத்தை அறிவது இன்றைய நிலையில் முடியவில்லை.


இந்த சிக்னல்களை டீகோட் செய்து விட்டால் ஒருவர் என்ன எண்ணுகிறார் என்பதைச் சொல்லி விட முடியும். அதைக் கண்டுபிடிக்கத் தான் இன்றைய விஞ்ஞானிகள் முயன்று வருகிறார்கள்.


ஒரு மனிதனின் மூளையில் உதிக்கும் எண்ணத்தின் மொத்த வோல்டேஜ் மற்றும் மின்சக்தியை அறிய முடிகிறது. ஆனால் அது எதைத் தெரிவிக்கிறது என்பதைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை! இந்த மர்மம் துலங்கும் நாள் நெருங்குகிறது.

உண்மையில் ஒரு எண்ணம் என்பது என்ன என்பதை விஞ்ஞானிகளால் இன்று கூட விளக்க முடியவில்லை.


அப்படி இருக்கும் போது, ஜுக்கர்பெர்க்கின் தீர்க்கதரிசன வாக்கு எப்படி நடைபெறப் போகிறது?

வாஷிங்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு குழு பல விசித்திரமான சோதனைகளை நடத்தி முடித்திருக்கிறது. மூளையின் மோட்டார் கார்டெக்ஸ் (தமிழில் இயக்கப் புறணி) பகுதி வழியே இரு நபர்களுக்கு இடையே தகவல் பரிமாற்றம் செய்யும் சோதனையைத் தான் இந்தக் குழு செய்து பார்த்துள்ளது.


air india

வெவ்வேறு அறைகளில் இருவர் இருக்கின்றனர். அவர்கள் தலையில் எலக்ட்ரோட் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. இன்டர்நெட் வழியே அவர்களில் ஒருவரின் தலையிலிருந்து சிக்னல்கள் கிளம்பி இன்னொருவரின் தலைக்குச் சென்று சேர்கிறது! அதாவது ஒரு மோட்டார் கார்டெக்ஸிலிருந்து இன்னொரு மோட்டார் கார்டெக்ஸுக்குச் செய்தி வெற்றிகரமாகச் சென்று சேர்கிறது! எந்த வார்த்தையை அனுப்புபவர் நினைக்கிறாரோ அதற்கான சிக்னலைப் பெறுபவர் அந்த வார்த்தையையும் டீகோடிங் முறையில் சரியாக புரிந்து கொள்கிறார்


இது உண்மையான விஞ்ஞான விந்தை!


ட்யூக் பல்கலைக் கழகத்தில் நடந்தது இன்னொரு விசித்திரமான சோதனை. இரண்டு எலிகளின் மூளைகள் இணைக்கப்பட்டன. முதல் எலிக்கு சிக்னல் தரப்பட்ட போது அது விஞ்ஞானிகள் வைத்திருந்த நெம்புகோலைத் தட்டியது. இரண்டாவது எலிக்கு சிக்னல் தரப்படாமல் இருந்தாலும் இரு எலிகளின் இணைப்புகளால் அதுவும் நெம்புகோலைத் தட்டியது.


இரு மூளைகளும் இணைக்கப்படலாம் என்பதை அறிந்த விஞ்ஞானிகள் பரவசம் அடைந்தனர்.

எலிக்கு எலி சரி! ஆனால் மனிதனுக்கு இதெல்லாம் சாத்தியப்படுமா? ஆரம்ப கால முயற்சி தான் இது! இதில் முன்னேற வேண்டியது எவ்வளவோ இருக்கிறது!

மூளை இணைப்பு சம்பந்தமான ஆராய்ச்சிகள் மும்முரமாக உலகெங்கும் நடைபெற்று வருகின்றன.


UNITED STATES OF AMERICA - CIRCA 1964: A stamp printed in USA shows Radio Waves and Dial, dedicated to the 100th anniversary of the Amateur Radio, circa 1964

சும்மா சொல்லவில்லை ஜுக்கர்பெர்க்! நடந்து முடிந்த ஆராய்ச்சிகளின் பலன்களை வைத்தே நாளைய உலகம் பற்றிச் சொல்லி இருக்கிறார்.

யாராவது ஏதாவது சொன்னால் நம்ப முடியாது!

ஆனால் சொன்னவர் ஃபேஸ்புக்கைத் தந்தவர் ஆயிற்றே. கோடிக்கணக்கான மக்களின் முக தரிசனத்திற்குக் காரணமானவர் எதைச் சொன்னாலும் நம்பலாம். டெலிபதி மூலமாகவே அவரைப் பாராட்டும் காலமும் வரலாம்!



யாழ்ப்பாணம் பற்றிய சுவையான நூல்

IMG_6160 (2)


Compiled  by London swaminathan

Date: 29  September 2015

Post No: 2197

Time uploaded in London :– 8-09 am

(Thanks  for the pictures) 

லண்டனிலுள்ள பிரிட்டிஷ் லைப்ரரியில் யாழ்ப்பாணம் பற்றிய, 1915 ஆம் ஆண்டு வெளியான, நூல் ஒன்று கண்டேன். 156 பக்கங்களுக்கு மேலுள்ள இந்த நூலில் பல அரிய தகவல்கள் உள்ளன. இத்தகைய நூல் இன்று இலங்கையில் கிடைக்காவிடில் இதை மீண்டும் அச்சிடுவது நல்லது. இதை எழுதியவர் முத்துத்தம்பிப் பிள்ளை. புத்தக முடிவில் அந்தக் கால வழக்கப்படி ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னருக்கு வாழ்த்துக் கூறியிருப்பது அக்கால மனநிலையை உண்ர முடிகிறது. விக்டோரியா ராணியாரையும், மன்னரையும் வாழ்த்துவது அக்கால கட்டங்களில் வெளியான நூல்களில் காணமுடிகிறது.

யாழ்ப்பாண நில அமைப்பு, குடியேறிய ஜாதிகள் விவரம் முதலியனவும் புத்தகத்தின் இறுதியில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. யாழ்ப்பாணர் படம் ஒன்றும் நூலில் இருக்கிறது.

IMG_6161 (2)


IMG_6163 (2)

IMG_6164 (2)

IMG_6165 (2) - Copy

IMG_6166 (2)

IMG_6167 (2)


IMG_6169 (2)

IMG_6170 (2)


Last few pages are given below:——————

IMG_6171 (2)

IMG_6172 (2)

IMG_6173 (2)

IMG_6174 (2)

IMG_6175 (2)

IMG_6177 (2)

(Jaffna map is NOT from the old book.)


More joy in pining for God!

IMG_4538 (2)


Compiled  by London swaminathan

Date: 28  September 2015

Post No: 2196

Time uploaded in London :– 18-15

(Thanks  for the pictures) 

There is a Sufi story which illustrates how familiarity breeds contempt. Some devotees, therefore, do not wish to meet God but would prefer to thirst and pine for Him all their life. They find a particular joy and ecstasy in merely crying and wailing for Him all their life.  The story is this:

On a hot day a herd of sheep was grazing on a hill. When the sun had ion of gone down meridian, the sheep felt inordinately thirsty. With raised heads they looked for water in all directions in great expectation of seeing a water course or a stream some distance from there.

Fortunately for them, they saw down on the slope, about half a mile away, a stream of crystal water flowing. The sight enchanted them because their thirst was great, so also their love for water. All the sheep now rushed in a body towards the stream in tremendous haste. Soon they reached the stream and, going in it knee deep, drank the water to their fill. Then they stood for a while in the water and turned it dirty by passing into it urine, etc. they lost the long eagerness to see and drink the water. On the other hand, they made the water dirty.

Too near association of your Beloved gradually wears away your high veneration and love for Him or Her who was held by you at one time in high esteem as you all in all.

–Story told by Swami Ramdas of Anandashramam

IMG_4536 (2)

Many Tamil Vaishnavite saints, known as Alvars, also enjoy Lord Vishnu this way. They are ready to be born as steps made of stones in the Balaji temple. What they want is to enjoy God from a distance, but for ever. This gives them more joy than going closer to him. Kulasekara Alvar, one of the 12 Alvars, praises the Lord of the Venkata Hills and prays to him that he should be born as a crane or a fish or a stream or a tree in the holy Venkata hills. Both Saivite and Vaishnavite saints look at the Lord as husband and himself or herself as a woman longing for Him. This gives them immense joy. This is known as Nayaki- Nayaka Bhava.


அக்டோபர் 2015 காலண்டர்

arunagiri annamalai

அருணகிரிநாதர் சிலையின் படம்

(மன்மத வருடம் புரட்டாசி/ஐப்பசி)

இந்த மாதக் காலண்டரில், அருணகிரிநாதர் பாடிய, சந்தத் தமிழ் திருப்புகழ் மேற்கோள்கள் இடம்பெறுகின்றன.


Compiled  by London swaminathan

Date: 28  September 2015

Post No: 2195

Time uploaded in London :– 16-10

(Thanks  for the pictures) 

முக்கிய நாட்கள்: அக்டோபர் 2 காந்தி ஜயந்தி, 12 மஹாளய அமாவாசை ,13 நவராத்திரி ஆரம்பம்,21 சரஸ்வதி பூஜை, 22 விஜயதசமி, 24 மொகரம்;

8, 13 ஏகாதசி , 27 பௌர்ணமி

முகூர்த்த நாட்கள்: 19, 22,25, 26

amman gold

அக்டோபர் 1 வியாழக்கிழமை

முத்தமிழடை வினை முற்படு கிரிதனில்

முற்பட எழுதிய முதல்வோனே

முப்புரம் எரிசெய்த அச்சிவனுறை ரதம்

அச்சது பொடிசெய்த அதிதீரா.

அக்டோபர் 2 வெள்ளிக்கிழமை

தினைவேடர் காவல் தங்கு மலை காடெலாமுழன்று

சிறுபேதை கால் பணிந்த குமரேசா

திரையாழி சேது கண்டு பொரு ராவணேசனை வென்ற

திருமால் முராரி தங்கை  அருள்பாலா.

அக்டோபர் 3 சனிக்கிழமை

சந்ததம் பந்தத் தொடராலே

சஞ்சலந்துஞ்சித் திரியாதே

கந்தனென்றுற் றுனைநாளும்

கண்டுகொண் டன்புற்றிடுவேனோ.

அக்டோபர் 4 ஞாயிற்றுக்கிழமை

இரவுபகல் மோகனாகியபடியில் மடியாமல் யானுமுன்

இணையடிகள் பாடி வாழ என்நெஞ்சிற் செஞ்சொல் தருவாயே.

அக்டோபர் 5 திங்கட்கிழமை

உயர் கருணை புரியும் இன்பக் கடல் மூழ்கி

உனையெனதுள் அறியும் அன்பைத் தருவாயே

amman lakshana

அக்டோபர் 6 செவ்வாய்க்கிழமை

மங்கை அழுது விழவே யமபடர்கள்

நின்று சருவமலமே யொழுக வுயிர்

மங்கும் பொழுது கடிதே மயிலின்மிசை வரவேணும்.

அக்டோபர் 7 புதன்கிழமை

மதித்துச் திண்புரம் சிரித்துக் கொன்றிடும்

மறத்திற் றந்தைமன் ரினிலாடி

மழுக்கைக் கொண்ட சங்கரர்க்குச் சென்றுவண்

டமிழ்சொற் சந்தமொன்  றருள்வாயே.

அக்டோபர் 8 வியாழக்கிழமை

புரக்கைக்குன் பதத்தைந்தெனக்குத் தொண்டுறப்பற்றும்

புலத்துக்கண் செழிக்கச் செந்தமிழ் பாடும்

அக்டோபர் 9 வெள்ளிக்கிழமை

மங்கைமார் கொங்கைசேரங்க மோகங்களால்

வம்பிலே துன்புறாமே

வண்குகா நின்சொரூபம் ப்ரகாசங்கொலே

வந்து நீயன்பில்  ஆள்வாய்.

அக்டோபர் 10 சனிக்கிழமை

துன்பநோய் சிந்த நற்கந்தவேள் என்றுனைத்

தொண்டினால் ஒன்றுரைக்க  அருள்வாயே

a o maa

அக்டோபர் 11 ஞாயிற்றுக்கிழமை

அறிவால் அறிந்து இருதாளிறைஞ்சும்

அடியார்  இடைஞ்சல் களைவோனே

அழகான செம்பொன் மயில்மேல் அமர்ந்து

அலைவாயுகந்த பெருமாளே

அக்டோபர் 12 திங்கட்கிழமை

தீப மங்கள ஜோதி நமோ நம

தூய அம்பல லீலா நமோ நம

தேவ குஞ்சரிபாகா  நமோ நம  –அருள்தாராய்.

அக்டோபர் 13 செவ்வாய்க்கிழமை

அபகாரநிந்தைப் பட்டுழலாதே

அறியாத வஞ்சரைக் குறியாதே

உபதேச மந்திரப் பொருளாலே

உனை நான் நினைந்தருட் பெறுவேனோ.

அக்டோபர் 14 புதன்கிழமை

அவமாயை கொண்டு உலகில் விருதா அலைந்து உழலும்

அடியேனை அஞ்சலென வரவேணும்

அறிவாகமும் பெருக இடரானதும் தொலைய

அருள்ஞான இன்பமது புரிவாயே.

அக்டோபர் 15 வியாழக்கிழமை

பிணிபட்டு உணர்வற்று அவமுற்றியமற்

பெறுமக் குணமுற் றுயிர்மாளும்

பிறவிக்கடல் விட்டுயர் நற்கதியைப்

பெறுதற்கு அருளைத் தரவேணும்


அக்டோபர் 16 வெள்ளிக்கிழமை

கமல விமல மரகதமணி

கனகமருவும் இருபாதங்

கருத அருளி எனது தனிமை

கழிய அறிவு தரவேணும்.

அக்டோபர் 17 சனிக்கிழமை

வானே காலே தீயே நீரே

பாரே பருக் குரியோனே

மாயா மானே கோனே மானார்

வாழ்வே கோழிக் கொடியோனே.

அக்டோபர் 18 ஞாயிற்றுக்கிழமை

நானே நீயாய் நீயே நானாய்

நானா வேதப் பொருளாலும்

நாடா வீடா யீடே றாதே

நாயேன் மாயக் கடவேனோ.

அக்டோபர் 19 திங்கட்கிழமை

ஓதம் பெறுகடல் மோதுந்திரையது

போலும் பிறவி  லுழலாதே

ஓதும் பல அடி யாருங் கதிபெற

யானுன் கழலினை பெறுவேனோ.

அக்டோபர் 20 செவ்வாய்க்கிழமை

ஆலத்தை ஞாலத்து ளோர்திக்கு வானத்த

ராவிக்கள் மாள்வித்து மடியாதே

ஆலித்து மூலத் டேயுட்கொ ளாதிக்கு

மாம்வித்தை யாமத்தை யருள்வோனே


அக்டோபர் 21 புதன்கிழமை

ஏறு தோகை மீதேறி யாலித் திடும்வீரா

ஏழு லோகம் வாழ்வான சேவற் கொடியோனே

சீறு சூரர் நீறாக மோதிப் பொரும்வேலா

தேவ தேவ தேவாதி தேவப் பெருமாளே.

அக்டோபர் 22 வியாழக்கிழமை

ஆடலழ கொக்க ஆடுமயி லெற்றி

ஆண்மையுயுட னிற்கு முருகோனே

ஆதியர ரனுக்கு வேதமொழி முற்றி

யார்வம்விளை வித்த அறிவோனே

அக்டோபர் 23 வெள்ளிக்கிழமை

செருக்கழியத் தெழித்துதிரத்

திரைக்கடலிற் சுழித்தலையிற்

றிளைத்த  அயிற் கரக்குமரப் பெருமாளே

அக்டோபர் 24 சனிக்கிழமை

வடகிரி தொளைபட அலைகடல் சுவறிட

மற்றுத் திக்கெனு மெட்டுத் திக்கிலும் வென்றிவாய

வலியுட னெதிர்பொரு மசுரர்கள் பொடிபட

மட்டித் திட்டுயர் கொக்கைக்குத்திம லைந்தவீரா

அக்டோபர் 25 ஞாயிற்றுக்கிழமை

பருகுத லரியது கந்த தீதிது

உளதென குறளிகள் தின்று மேதகு

பசிகெட வொருதனி வென்ற சேவக மயில்வீரா


அக்டோபர் 26 திங்கட்கிழமை

மயிலு மியலறி புலமையு முபநிட

மதுர கவிதையும் விதரண கருணையும்

வடிவு மிளமையும் வளமையு மழகிய பெருமாளே

அக்டோபர் 27 செவ்வாய்க்கிழமை

கால சங்கரி சீலா சீலித்ரி சூலிமந்த்ர சுபாஷா பாஷனி

காள் கண்டிக பாலீ மாலினி கலியாணி

காமதந்திர லீலா லோகினி வாமதந்திர நூலாய் வாள்சிவ

காமசுந்தரி வாழ்வே தேவர்கள் பெருமாளே

அக்டோபர் 28 புதன்கிழமை

ஆறுமுகமான பொருள் நீயருளல் வேண்டும்

ஆதியருணாசலம்  அமர்ந்த பெருமாளே

அக்டோபர் 29 வியாழக்கிழமை

முட்டா மற்றா ளைச்சே விப்பார் முற்பா வத்தைக் களிவோனே

முத்தா முத்தீ யத்தா சுத்தா முத்தீ யத்தா சுத்தா முத்தா முத்திப் பெருமளே

அக்டோபர் 30 வெள்ளிக்கிழமை

வித்தகத் திப்பவள தொப்பையப் பற்கிளைய

வெற்றிசத் திக்கரக முருகோனே

வெற்புமெட் டுத்திசையும் வட்டமிட் டுச்சுழல

விட்டபச் சைச்சரண மயில்வீரா


அக்டோபர் 31 சனிக்கிழமை

நீலமே னிக்குலத் தோகைமே லுற்றுநிட்

டூரசூர் கெட்டுகப் பொரும்வேலா

நேசமாய் நித்தநிற் றாலைநீ ளச்சமற்

றோதநீ திப்பொருட் டரவேணும்


கண்ணாடி முன்னர் ஷேக்ஸ்பியரும், கம்பனும்!



Wriiten  by S NAGARAJAN

Date: 28 September 2015

Post No: 2194

Time uploaded in London :– 15-12

(Thanks  for the pictures)


கம்பன் காவிய இன்பம்

கண்ணாடி முன்னர் ஷேக்ஸ்பியரும், கம்பனும்!




உலக மகாகவி கம்பன் என்று சொன்னால் உதட்டைப் பிதுக்குவர் ஆங்கில இலக்கியம் நன்கு அறிந்தோர் – பழைய காலத்தில்!

அது ஆங்கிலேயர் அரசாண்ட காலம். தமிழைப் படிக்க வாய்ப்பில்லை. வாய்ப்பிருந்தாலும் தமிழில் ஒன்றும் இல்லை என்று சொல்வது ஒரு வித கௌரவம்!

இரண்டு மொழிகளின் இலக்கியங்களையும், கூடவே சம்ஸ்கிருத இலக்கியங்களையும் படித்தோர் இன்று மனமார ஒப்புக் கொள்வர் கம்பன் உலக மகா கவி தான் என்று.

உதாரணத்திற்கு ஒரே ஒரு வார்த்தையை எடுத்துக் கொள்வோம்.

ஆடி! கண்ணாடி!!


வள்ளுவரின் கண்ணாடி

வள்ளுவர், குறளில் எதிரில் இருப்பதை உள்ளபடி கண்ணாடி பிரதிபலிப்பது போல நெஞ்சம் கடுத்ததைக் காட்டி விடும் முகம் என்றார். கண்ணாடிக்கு அவர் பயன்படுத்திய சொல் பளிங்கு.

“அடுத்தது காட்டும் பளிங்கு போல் நெஞ்சம்

கடுத்தது காட்டும் முகம்” (குறள் 706)

வள்ளுவரிலிருந்தே கண்ணாடி உவமை பல்வேறு விதமாக காவியங்களில் இடம் பெற்று வந்துள்ளது.


ஆலங்குடி வங்கனாரின் கண்ணாடி

குறுந்தொகையில் ஒரு பாடல் (எண் 8). ஆலங்குடி வங்கனார் என்ற புலவர் பாடிய பாடல் இது.

பரத்தை ஒருத்தி வீட்டிலிருந்து தன் இல்லம் ஏகிய தலைவன் ஒருவனை, அந்தப் பரத்தை தன் பெண்டாட்டி சொன்னபடி அவன் ஆடுவதாக எல்லோரும் கேட்க (எரிச்சலுடன் நையாண்டியாக) இதைக் கூறுகிறாள்.

கழனி மாஅத்து விளைந்து உகு தீம்பழம்

பழன வாளை கதூஉம் ஊரன்

எம்மில் பெருமொழி கூறித் தம்மில்

கையும் காலும் தூக்கத் தூக்கும்

ஆடிப்பாவை போல

மேவன செய்யும் தன் புதல்வன் தாய்க்கே

வயலில் இருக்கும் மரம் ஒன்றிலிருந்து கீழே விழும் இனிய பழத்தைக் குளத்தில் உள்ள வாளை மீன்கள் கவ்விப் பிடிக்கும் நாட்டவனான ஊரன், என்னுடைய வீட்டில் இருக்கும் போது பெரும் பேச்சைப் பேசுவான் (அதாவது பரத்தை வீட்டில் ஆட்டம் போடுவான்) ஆனால் தன் இல்லம் ஏகி விட்டாலோ கண்ணாடி முன்னால் கையைத் தூக்கினால் அதுவும் தூக்குவது போல தன் மனைவிக்குப் பணிவிடை செய்வான். (அவள் பேச்சு தான் அங்கே; அங்கு ஆட்டம் மாறும் – அவள் சொல்வதற்கு ஆடுவான்! அதாவது விளையாட்டு விதிகளே மாறி விடும்).

என்ன ஒரு பாடல் பாருங்கள், கண்ணாடியை மையமாக வைத்து! செய்ததைச் செய்யும் கண்ணாடி போல ஆகி விடுவானாம் அங்கே. மனைவி கையைத் தூக்கினால் இவனும் ஆடி போலத் தூக்கி ஆட வேண்டியது தான்!



திருதராஷ்டிரனை விவரிக்க வந்த வில்லிப்புத்தூரார் வில்லி பாரதத்தில் முகுரவானனன் என்று கூறுகிறார் (ஆதிபருவம் சம்பவச் சருக்கம் பாடல் 115)

முகுரம் என்றால் கண்ணாடி. ஆனனம் என்றால் முகம். கண்ணாடி போன்ற முகத்தை உடையவன் என்று பொருள். கண்ணாடி எப்படி தான் பிறரால் காணப்பட்டு பிறரைத் தான் காணும் உணர்ச்சி அற்று இருக்கிறதோ அது போல திருதராஷ்டிரனை அனைவரும் பார்க்க முடிந்தாலும் அவர்களைக் காண முடியாத பிறவிக் குருடன் அவன் என்பதை இந்தப் பெயர் விளங்கச் சொல்கிறது.

இனி உலக இலக்கியத்திற்கு வருவோம்.

ஷேக்ஸ்பியரின் கண்ணாடி

ஷேக்ஸ்பியர்! இலக்கியப் பிரியர்கள் விழிகளை விரிப்பர். அவர் இயற்றிய 43 நூல்களில் எட்டு லட்சத்து எண்பத்தி நான்காயிரத்து நானூற்றி இருபத்தியொன்று (8,84,421) வார்த்தைகள் இருப்பதாக எழுத்தெண்ணிப் படித்தவர்கள் கூறுகிறார்கள். ஆனால் இந்த எட்டு லட்சத்து எண்பத்திநான்காயிரம் + வார்த்தைகளில் அவர் என்ன சொல்ல வருகிறார் என்று புரியாத வார்த்தைகள் 10. அதில் கண்ணாடியும் ஒன்று!

அவரது படைப்பான Measure for Measure இல் (II.II) ஒரு காட்சி. இஸபெல்லாவின் சகோதரனான க்ளாடியோவுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கப்படுகிறது – லார்ட் ஏஞ்சலோவின் ஆணைப்படி. இஸபெல்லா தன் சகோதரனை விடுவிக்க வேண்டும் என்று ஏஞ்சலோவிடம் மன்றாடுகிறாள் இருவரும் மனிதர்களிடம் உள்ள குறைபாடுகளைப் பற்றி விவாதிக்கின்றனர். அப்போது, “Mankind’s glassy essence’ என்று ஷேக்ஸ்பியர் கூறுகிறார். இதன் அர்த்தம் யாருக்கும் சரிவர இன்று வரை விளங்கவில்லை. Glassy என்றால் கண்ணாடி போல உடை படுவதா? அல்லது பிரதிபலிப்பதா? அல்லது குணாதிசயம் அல்லது மனநிலை என்ற உளவியல் பொருளை எடுத்துக் கொள்வதா? இதுவரை ஒரு முடிவுக்கு வர முடியவில்லை. (அர்த்தம் சரிவர விளங்காத ஷேக்ஸ்பியருடைய இதர ஒன்பது வார்த்தைகள்: Armgaunt, balk’d, Braid, Cock- a-hoop, Demuring, Eftest, Impeticos, Portagem Watch-case)


கம்பனின் இரு கண்ணாடிகள்

இனி கம்பனுக்கு வருவோம்:

சுந்தரகாண்டம், கடல் தாவு படலத்தில் ‘எழுந்தோடி’ எனத் தொடங்கும் 41வது பாடல்!

அநுமன் கடலிலிருந்து எழுந்த மைநாக மலையைப் பார்க்கும் காட்சி!

அழுங்கா மனத்து அண்ணல் (அற்புதமான இந்த சொல் தொடரைப் பற்றிய எமது கட்டுரை ஞான ஆலயம் இதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளதைப் படிக்கலாம்)

‘எழுந்து ஓங்கி விண்ணோடு மண் ஒக்க, இலங்கும் ஆடி

உழுந்து ஓடு காலத்திடை, உம்பரின் உம்பர் ஓங்கிக்

கொழுந்து ஓடி நின்ற கொழுங் குன்றை வியந்து நோக்கி,

அழுங்கா மனத்து அண்ணல், ‘இது என் கொல்?’ எனா அயிர்த்தான்’

எதற்கும் சலியாத மனத்தினாகிய அநுமன் விளங்குகின்ற கண்ணாடி ஒன்றின் மீது  இட்ட ஓர் உளுந்து உருள்கின்ற காலத்திற்குள்ளே ஆகாயத்திற்கும் மேலாக வியாபித்து மேலும் கீழும் எங்கும் முடியும் அடியும் படர்ந்து நின்ற மைநாக மலையை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்து , ‘இது என்ன’  எனச் சந்தேகித்தான்.

கண்ணாடி ஒன்றில் உளுந்து ஒன்றை உருட்டிப் பாருங்கள். அது எந்த வித உராய்வுமின்றி விரைந்து ஓடும் ஒரு க்ஷணத்திற்குள்ளாகவே. இதில் உள்ளிருந்த மைநாக மலை பிரதிபலிப்பு போல வந்ததையும் பிரதிபிம்பம் காட்டும் கண்ணாடி உவமை எடுத்துக் காட்டுகிறது.தடையின்றி இயங்குதல், விரைவு, பிரதிபிம்பம் ஆகிய மூன்றை கண்ணாடியில் உருளும் உளுந்து காட்டுகிறது.

இலங்கை நகரை வர்ணிக்க வேண்டும். ராவணனின் இலங்கையை யாராலாவது சரியாக வர்ணிக்க முடியுமா? உலகப் பெரும் புலவராக இருந்தாலும் சரி தான்! முடியுமா?

இப்போது கண்ணாடியின் உதவியை நாடுகிறான் கம்பன். இன்னொரு கண்ணாடியைக் கம்பன் உவமையாகக் காட்டுகிறான். இலங்கை நகருக்காக! அந்த அருமையான பாடல் இது:-

அநுமன் இலங்கைக்கு இப்பால் உள்ள பவள மலை மீது கால் பதிக்கிறான். இலங்கையை நோக்குகிறான்.

மண் அடி உற்று, மீது வான் உறு வரம்பின் தன்மை

எண் அடி அற்ற குன்றில் நிலைத்து நின்று எய்த நோக்கி,

விண்ணிடை, உலகம் என்னும் மெல்லியல், மேனி நோக்கக்

கண்ணடி வைத்தது அன்ன இலங்கையைத் தெரியக் கண்டான்

(பாடல் 79, கடல் தாவு படலம்)

நிலவுலகின் அடிப்பாகம் வரையிலும் வேர் ஊன்றப் பெற்று,உச்சியோ வானுலகில் பொருந்துதலால், உலகத்தின் மேல் மற்றும் கீழ் எல்லை நிலையை மதிப்பிடுவது போன்றதும் தன்னுடைய பாதம் தங்கியதுமான அந்தப் பவள மலையின் மீது நின்று அநுமன், வானத்திலுள்ள தேவலோகமாகிய பெண் தனது வடிவழகைப் பார்ப்பது போல  நிலைக் கண்ணாடி வைத்தது போல விளங்குகின்ற இலங்கையைப் பார்த்தான். வானுலகத்தின் மறுபதிப்பு அல்ல, அல்ல, பிரதிபிம்பமே இலங்கை.


நமக்கு நாமே உருவகப்படுத்த வேண்டும்

கண்ணாடி உவமை கவிஞனின் வேலையைக் கவினுற முடித்து விட்டது. கண்ணாடியின் மீது உளுந்து ஓடுவதை எந்த ஒருவராலும் தானே எளிதில் செய்து பார்க்க முடியும். தடையின்மை, வேகம், பிரதிபிம்பம் ஆகியவற்றை நேரில் உணர முடியும். இலங்கை கண்ணாடியோ ஒவ்வொருவரின் கற்பனையைப் பொருத்து அமையும். தேவலோகம் பற்றிய கற்பனையை ஒவ்வொருவரும் ஒவ்வொரு விதமாகச் செய்து கொள்ளலாம். அதன் பிரதிபிம்பமே இலங்கை.

கற்பனை செய்து கண்டு கொள் என்ற இந்த உத்தி, உலக மகா கவிகளுள்ளே உன்னதமான ஒருவருக்கு மட்டுமே உதிக்க முடியும்! கம்பன் அப்படிப்பட்ட அருமையான கவி. உலக மகாகவியைக் கண்ணாடி முன்னால் நிறுத்தினால் அதன் பிரதிபிம்பமாக கம்பன் அமைவான். (இங்கும் அவனது கண்ணாடி உவமை தான் உதவுகிறது!!!)

உலகின் ஒப்பற்ற கவிஞன் கம்பன்

இப்போது பார்ப்போம் :- வள்ளுவரின் கண்ணாடி உளவியல் ரீதியிலான நெறி முறைக் கண்ணாடி. ஆலங்குடி வங்கனாரின் கண்ணாடி வாழ்வியல் அங்கத்தின் நாடக பாணியிலான கண்ணாடி. வில்லிப்புத்தூராரின் கண்ணாடி ஒரு மனிதரை விளக்க வந்த கண்ணாடி. ஷேக்ஸ்பியரின் கண்ணாடி தெளிவற்ற கண்ணாடி. கம்பனின் இரு கண்ணாடிகளோ ஒன்று செய்முறைக்கு எளிது; இன்னொன்றோ கற்பனைக்கும் அரிது; அவரவர் மனக்குதிரையின் வேகத்தையே அது பொருத்திருக்கும்.

இப்போது எடை போட்டுப் பார்த்தால் கண்ணாடி (முன்னாடி) முன்னர் ஷேக்ஸ்பியர், கம்பரில் யார் ஜொலிக்கிறார்கள்?!

முடிவு உங்கள் கையில்!



dance siva uma

Quotations from Swami Ramdas


Compiled  by London swaminathan

Date: 27 September 2015

Post No: 2193

Time uploaded in London :– 16-56

(Thanks  for the pictures) 


Every month Quotations from Hindu sources are given in the Good Thoughts Calendar.

Important Days:


AUSPICIOUS DAYS: 19,22, 25, 26.

Jammu, aUGUST 27 An artist dressed up as Shri Krishna dance during shoba yatra on the eve of Janmashtami in Jammu city on Tuesday. Photo by Vishal Dutta

Jammu, Janmashtami

October 1 Thursday

Let life be like a flower – born in full bloom and given away utterly – petals, scent and all to the gardener who brought it into existence.

October 2 Friday

God works in His own mysterious ways and, wherever we turn, His hand is visible.

October 3 Saturday

You cannot dislike people and expect God’s grace to come to you.

October 4 Sunday

Contentment is a gift of God which we get through faith in and submission to Him.

October 5 Monday

To soothe the aching heart, to infuse courage into the drooping spirit, to bring upon smile the face pale with woe, to assuage sorrow by loving word are the works of a God-lover.

amman lakshana

October 6 Tuesday

A saint is a real redeemer and a saviour of the fallen soul, for a saint is God himself manifest in flesh and blood.

October 7 Wednesday

Let the flame of life burn with the splendour that heals, uplifts and serves humanity.

October 8 Thursday

Universal love is not a thing to believed or not believed. He who possesses a universal vision spontaneously lives it.

October 9 Friday

Be a blazing flame of Truth, be a bounteous blossom of love and be a soothing balm of peace.

October 10 Saturday

We want a religion that knits man to man, irrespective of any apparent distinctions, into a common community on earth.


October 11 Sunday

Love makes life gentle, soft and sweet. Love is the crown of spiritual experience. Love embodies the highest realization of Godhead.

October 12 Monday

It is not philosophy, however high soothing, that can really sweeten life. It is simple love and joy that elevates, ennobles and liberates it.

October 13 Tuesday

Peace dawns in the soul when the tumult of passion ceases.

October 14 Wednesday

Every blade of grass, plant and tree says: “Give your all like us and make world’s life beautiful”.

October 15 Thursday

The sea speaks incessantly: “Thy heart be like my billows – Rise and fall with love and compassion.”

bhakta mira friends

Picture of Bhakta Meera

October 16 Friday

Love fills the heaven above and the earth below. Love alone survives and all passes away.

October 17 Saturday

Let your eyes look with kindliness, your tongue speaks with mildness and your hand touch with softness.

October 18 Sunday

The secret of true joy lies in self-sacrifice and not in self-seeking.

October 19 Monday

When thy heart glistens with purity and peace,

That is the Temple of Lord.

October 20 Tuesday

Life is a beautiful gift of God. It is intended to be placed at His feet like a dedicated flower.


Hindu Yogi from Cambodia, Ashmolean Museum, Oxford.

October 21 Wednesday

You are neither a weak, nor a puny, nor a faulty creature, but you are the radiant child of a resplendent Mother whose song of power and victor resounds through worlds and space.

October 22 Thursday

The whole world is good to us if we are good.

October 23 Friday

Worshipping brass images and conceiving hatred for men is not devotion.

October 24 Saturday

To suffer calmly, act nobly and live peacefully is the purpose of life.

October 25 Sunday

Do repeat the Mantra constantly. It is the seed of everlasting peace.

kanchi river bank

Kanchi Shankaracharya (1894-1994); one of the greatest saints of our time.

October 26 Monday

Life is immortal. Life is glorious. Life is a positive expression of the Divine. Know that this is the truth about your life.

October 27 Tuesday

Love travels quicker than thought – it is invisible, mystic touch.

October 28 Wednesday

Life is sweet when it is spent in the service of saints.

October 29 Thursday

Guru and God are one. Guru is who he satisfies the spiritual hunger of the aspirant.

IMG_6786 (2)

Tumburu and Narada with their musical instruments.

October 30 Friday

God realisation is nothing but the manifestation of one’s own divinity.

October 31 Saturday

We want a religion which brings love and joy to the heart, and light and wisdom to the head.