Interesting Brahmin Story in Tamil Epic

Kannaki cooking for Kovalan

Written by London Swaminathan
Post No.1140; Dated 30th June 2014.

N.B. If you want to reproduce this article, please email me for permission. You must get written permission from me for each and every article separately.

Silappadikaram (also written as Cilappadikaram) is one of the five Tamil epics. Silappadikaram and Manimekalai are called Twin Epics. These two epucs are based on purely Tamil stories. But those who read them in full will find out the culture is same as in the Northern parts of India. Silappadikaram is a Tamil encyclopaedia covering all subjects including music, dance, history, art, architecture and culture. This is the most popular epic. There are several stories concerning Brahmins including a Panchatantra story:The Brahmin and the Mongoose’ and the Golden Hand Pandya and Keeranthai.

Tamil women in ancient Tamil Nadu

Here is one of the Brahmin stories from the most famous Tamil epic:–
Source: Katturai Katai, Silappadikaram

Parasara was a Brahmin who lived in Pumpukar of Choza territory. He heard about the valour and philanthropy of the Cera King and decided to see him. He passed through jungles and several cities and reached Malaya hills. He was a great scholar well versed in Vedas and defeated scholars of different sects on his way. He got lot of gifts and returning home with the gifts. He reached a place called Tankal (identified with Tirutankal near Sivakasi). He took rest under a Bodhi tree with his water bowl, staff and white umbrella (only Brahmins who did great Yagas and kings are allowed to take white umbrellas in ancient India).

tamil culture

Some Brahmin children with coral lips, black tufts, curly hair and some with lisping mouths were playing there. Parasara called them and challenged them to recite Vedas after him. He promised them to give some valuable jewels. At once a boy called Alamarselvan (One who is under the banyan tree =
Dakshinamurthy), son of famous Brahmin Vartika of the town, recited the Vedas with perfect pronunciation and intonation. He was a little boy still retaining the fragrance of his mother’s milk. Parasara was wonderstruck with his knowledge and gave him a big present.

Some jealous people told the royal servants that the Brahmin got a treasure trove which naturally should go to the king. The royal servants threw him into prison without any proper enquiry. His wife Kartika became furious at the injustice. She wept and threw herself to the ground rolling and fulminating. Seeing this goddess Durga refused to open her door for the regular Pujas (daily offerings). The Pandya King was wondering whether there was any injustice done to anyone in his territory. Then the king was informed by some messengers of the injustice done to Vartikan.

The king then begged to the Brahmin to forgive him. As a compensation for the false imprisonment, the king gave him the Tankal and Vayalur villages with all the paddy fields as a gift. Then the goddess who rode the stag (Durga’s Vahana is Stag) opened her temple doors. The big noise that was produced when the goddess opened the doors, was heard throughout the broad streets of mountain like mansions of that ancient city, says the author of the epic Ilango Adikal.

silambu book

At that time, the triumphant king issued the following proclamation by beating a drum placed upon the back of an elephant which was sent though out the city, “Release all prisoners from the prison. Remit all those taxes from those who owe them. Let all who find unclaimed things and discover treasure trove enjoy them.”

“Listen how even such a king committed this act of injustice. There was a prediction that, in the month of Adi, on the Tithi of Ashtami, in the dark fortnight (Krishna Paksha), on a Friday, with Kartikai and Barani in the ascendant, a great fire would envelop renowned Madurai to the ruin of its king”, says Ilango Adikal.
(Part of Madurai was burnt down by the heroine Kannaki. Goddess of the city Madurapati narrated the above story, according to Ilango Adikal.)

Brahmin child learning Veda.

31 முக்கிய கம்ப ராமாயணப் பாடல்கள்

ram nam, fb

சிந்தனைச் சிற்பிகள் (ஜய வருடம்) 2014 ஜூலை மாத காலண்டர்
(( முக்கிய 31 கம்ப ராமாயணப் பாடல்கள் ))

Post No. 1139 Date: 30 June 2014
Prepared by London swaminathan (copyright)

கம்பன் பாடல்களில் பால காண்டம், அயோத்தியா காண்டம் ஆகியவற்றில் இருந்து முக்கிய 31 பாடல்கள் இந்த ஜூலை மாத காலண்டரை அலங்கரிக்கின்றன.

முக்கிய நாட்கள்: ஜூலை 4 வெள்ளி ஆனி உத்தரம் ; 12 சனி வியாச பூஜை; 17 வியாழன் தட்சிணாயன புண்யகாலம்; 26 சனி ஆடி அமாவாசை; 29 செவ்வாய் ரம்ஜான்; 30 புதன் ஆடிப்பூரம்.
சுபமுஹூர்த்த நாட்கள்:– 7, 9, 11, 14, 16. பௌர்ணமி — ஜூலை 12, அமாவாசை– ஜூலை 26,; ஏகாதசி ஜூலை 8 & 22.

ஜூலை 1 செவ்வாய்
உலகம் யாவையும் தாமுள ஆக்கலும்
நிலைபெறுத்தலும் நீக்கலும் நீங்கலா
அலகிலா விளையாட்டுடையார் அவர்
தலைவர்; அன்னவர்க்கே சரண் நாங்களே–(பாலகாண்டம் பாயிரம் 1)

ஜூலை 2 புதன்
நன்மையும் செல்வமும் நாளும் நல்குமே
தின்மையும் பாவமும் சிதைந்து தேயுமே
சென்மமும் மரணமும் இன்றித் தீருமே
இம்மையே இராம என்ற இரண்டெழுத்தினால். –(பால. காப்பு 13)

ஜூலை 3 வியாழன்
நாடிய பொருள் கைகூடும் ஞானமும் புகழும் உண்டாம்
வீ டியல் வழியதாக்கும் வேரியம் கமலை நோக்கும்
நீடிய அரக்கர் சேனை நீறு பட்டழிய வாகை
சூடிய சிலை இராமன் தோள்வலி கூறுவார்க்கே. –(பால. காப்பு 12)

ஜூலை 4 வெள்ளி
அஞ்சிலே ஒன்று பெற்றான் அஞ்சிலே ஒன்றைத் தாவி
அஞ்சிலே ஒன்று ஆறு ஆக ஆரியர்க்காக ஏகி
அஞ்சிலே ஒன்று பெற்ற அணங்கைக் கண்டு, அயலான் ஊரில்
அஞ்சிலே ஒன்றை வைத்தான் அவன் நம்மை அளித்துக் காப்பான் —(பால.காப்பு 2)
hanuman with hill

ஜூலை 5 சனி
முத்தமிழ்த் துறையின் முறை போகிய
உத்தமக் கவிஞர்களுக்கு ஒன்று உணர்த்துவென்
பித்தர் சொன்னவும் பேதையர் சொன்னவும்
பத்தர் சொன்னவும் பன்னப் பெறுபவோ –(பால. 8)

ஜூலை 6 ஞாயிறு
கலம் சுரக்கும் நிதியம் கணக்கு இலா
நிலம் சுரக்கும் நிறைவளம் நல் மணி
பிலம் சுரக்கும்பெறுவதற்கு அரிய தம்
குலம் சுரக்கும் ஒழுக்கம் குடிக்கு எலாம் –(பால. 70)

ஜூலை 7 திங்கள்
வண்மை இல்லை, ஓர் வறுமை இன்மையால்;
திண்மை இல்லை, நேர் செறுநர் இன்மையால்;
உண்மை இல்லை, பொய் உரை இலாமையால்;
ஒண்மை இல்லை,பல் கேள்வி ஒங்கலால். –(பால. 85)

ஜூலை 8 செவ்வாய்
இவ் வண்ணம் நிகழ்ந்த வண்ணம் இனி இந்த உலகுக்கெல்லாம்
உய் வண்ணம் அன்றி மற்று ஓர் துயர் வண்ணம் உறுவது உண்டோ
மை வண்ணத்து அரக்கி போரில் மழை வண்ணத்து அண்ணலே உன்
கை வண்ணம் அங்குக் கண்டேன் கால் வண்ணம் இங்குக் கண்டேன்–(பாலகாண்டம் 481)

ஜூலை 9 புதன்
எண்ண அரு நலத்தினாள் இனையள் நின்றுழி,
கண்ணொடு கண் இணை கவ்வி, ஒன்றை ஒன்று
உண்ணவும் நிலை பெறாது உணர்வும் ஒன்றிட,
அண்ணலும் நோக்கினான் ;அவளும் நோக்கினாள் –(பால. 519)

ஜூலை 10 வியாழன்
மருங்கு இலா நங்கையும் வசை இல் ஐயனும்
ஒருங்கிய இரண்டு உடற்கு உயிர் ஒன்று ஆயினர்
கருங்கடல் பள்ளியில் கலவி நீங்கிப் போய்ப்
பிரிந்தவர் கூடினால் பேசல் வேண்டுமோ –(பால. 522)

hey ram

ஜூலை 11 வெள்ளி
கருதல் அரும் பெருங் குணத்தோர் இவர் முதலோர் கணக்கு இறந்தோர்
திரிபுவனம் முழுது ஆண்டு சுடர்நேமி செல நின்றோர்
பொருது உறை சேர் வேலினாய் புலிப்போத்தும் புல்வாயும்
ஒருதுறையில் நீர் உண்ண உலகு ஆண்டான் உளன் ஒருவன்–(பால. 590)

ஜூலை 12 சனி
தடுத்து இமையாமல் இருந்தவர் தாளில்
மடுத்ததும் நான் நுதி வைத்ததும் நோக்கார்
கடுப்பினில் யாரும் அறிந்திலர் கையால்
எடுத்தது கண்டனர் இற்றது கேட்டார் –(பால. 648)

ஜூலை 13 ஞாயிறு
தோள் கண்டார் தோளே கண்டார் தொடு கழல் கமலம் அன்ன
தாள் கண்டார் தாளே கண்டார் தடக்கை கண்டாரும் அஃதே
வாள் கொண்ட கண்ணார் யாரே வடிவினை முடியக் கண்டார்
ஊழ் கொண்ட சமயத்து அன்னான் உருவு கண்டாரை ஒத்தார்
–(பால. 1028)

ஜூலை 14 திங்கள்
அச்சு என நினைத்த முதல் அந்தணன் நினைத்தான்
பச்சை மலை ஒத்த படிவத்து அடல் இராமன்
நச்சுடை வடிக்க கண் மலர் நங்கை இவள் என்றால்
இச்சிலை கிடக்க மலை ஏழையும் இறானோ–(பால. 1099)

ஜூலை 15 செவ்வாய்
முப் பரம்பொருளிற்குள் முதலை மூலத்தை
இப்பரம் துடைத்தவர் எய்தும் இன்பத்தை
அப்பனை அப்பினுள் அமிழ்தை தன்னையே
ஒப்பனை ஒப்பனை உரைக்க ஒண்ணுமோ
–(பாலகாண்டம் 1174)

ram on rock

ஜூலை 16 புதன்
சிலையொடு கயல் வாள் திங்கள் ஏந்தி ஓர் செம்பொன் கொம்பர்
முலை இடை முகிழ்ப்ப தேரின் மீமிசை முளைத்தது அன்னாள்
அலை கடல் பிறந்து பின்னை அவனியில் தோன்றி மீள
மலையிடல் உதிக்கின்றால் போல் மண்டபம் அதனில் வந்தாள்.
–(பாலகாண்டம் 1185)

ஜூலை 17 வியாழன்
இறப்பு எனும் மெய்ம்மையை இம்மை யாவர்க்கும்
மறப்பு எனும் அதனின்மேல் கேடு மற்று உண்டோ
துறப்பு எனும் தெப்பமே துணை செய்யாவிடின்
பிறப்பு எனும் பெருங்கடல் பிழைக்கல் ஆகுமோ –(அயோத்தியா காண்டம் 20)

ஜூலை 18 வெள்ளி
“புறத்து நாம் ஒரு பொருள் இனிப் புகழ்கின்றது எவனோ
அறத்தின் மூர்த்தி வந்து அவதரித்தான் என்பது அல்லால்
பிறத்து, யாவையும் காத்து அவை பின் உறத் துடைக்கும்
திறத்து மூவரும் திருந்திடத் திருத்தும் அத் திறலோன். –(அயோத்தியா 36)

ஜூலை 19 சனி
மண்ணினும் நல்லள் மலர்மகள் கலைமகள் கலை ஊர்
பெண்ணினும் நல்லள் பெரும்புகழ்ச் சனகியோ நல்லள்
கண்ணினும் நல்லன் கற்றவர் கற்றிலாதவரும்
உண்ணும் நீரினும் உயிரினும் அவனையே உவப்பார்.– (அயோ.39)

ஜூலை 20 ஞாயிறு
ஆழி சூழ் உலகமெல்லாம் பரதனே ஆள நீ போய்
தாழ் இருஞ் சடைகள் தாங்கித் தாங்க அருந்தவம் மேற்கொண்டு
பூழி வெங் கானம் நண்ணிப் புண்ணியத் துறைகள் ஆடி
ஏழ் இரண்டு ஆண்டின் வா என்று இயம்பினன் அரசன் என்றாள்–(அயோ.288)

ram targets

ஜூலை 21 திங்கள்
மன்னவன் பணி அன்றாகின் நும் பணி மறுப்பெனோ என் பின்னவன்
பெற்ற செல்வம் அடியனேன் பெற்றது அன்றோ
என் இனி உறுதி அப்பால் இப்பணி தலைமேல் கொண்டேன்
மின் ஒளிர் கானம் இன்றே போகின்றேன் விடையும் கொண்டேன்–(அயோ.291)

ஜூலை 22 செவ்வாய்
“குழைக்கின்ற கவரி இன்றிக் கொற்ற வெண்குடையும் இன்றி
இழைக்கின்ற விதி முன் செல்லத் தருமம் பின் இரங்கி ஏக
மழைக்குன்றம் அனையான் மௌளி கவித்தனன் வரும் என்றென்று
தழைக்கின்ற உள்ளத்து அன்னாள் முன் ஒரு தமியன் சென்றான்” –(அயோ.293)

ஜூலை 23 புதன்
சித்தம் நீ திகைக்கின்றது என் தேவரும்
ஒத்த மாதவம் செய்து உயர்ந்தோர் அன்றே
எத்தனைக்கு உள ஆண்டுகள் ஈண்டு அவை
பத்தும் நாலும் பகல் அலவோ என்றான் –(அயோ. 313)

ஜூலை 24 வியாழன்
கண்ணோடாதே கணவன் உயிரோடு இடர் காணாதே
புண்ணூடு ஓடும் கனலோ விடமோ என்னப் புகல்வாய்
பெண்ணோ தீயோ மாயப் பேயோ கொடியாய் நீ இம்
மண்ணோடு உன்னோடு என் ஆம் வசையோ வலிதே என்றான் –(அயோ.336)

ஜூலை 25 வெள்ளி
கிள்ளையொடு பூவை அழுத கிளர் மாடத்து
உள் உறையும் பூசை அழுத உரு அறியாப்
பிள்ளை அழுத பெரியோரை என் சொல்ல
வள்ளல் வனம் புகுவான் என்று உரைத்த மாற்றத்தால் –(அயோ.388)

ram profile

ஜூலை 26 சனி
நதியின் பிழை அன்று நறும் புனல் இன்மை அற்றே
பதியின் பிழை அன்று பயந்து நமைப் புரந்தாள்
மதியின் பிழை அன்று மகன் பிழை அன்று மைந்த
விதியின் பிழை நீ இதற்கு என் கொல் வெகுண்டது என்றான்–(அயோ.421)

ஜூலை 27 ஞாயிறு
நன்சொற்கள் தந்து ஆண்டு எனை நாளும் வளர்த்த தாதை
தன் சொல் கடந்து எற்கு அரசு ஆள்வது தக்கது அன்றால்
என் சொல் கடந்தால் உனக்கு யாது உளது ஈனம் என்றான்
தென் சொல் கடந்தான் வடசொல் கலைக்கு எல்லை தேர்ந்தான்–(அயோ.428)

ஜூலை 28 திங்கள்
வெய்யோன் ஒளி தன் மேனியின் விரிசோதியின் மறைய
பொய்யோ எனும் இடையாளொடும் இளையனொடும் போனான்
மையோ மரகதமோ மறிகடலோ மழைமுகிலோ
ஐயோ இவன் வடிவு என்பது ஓர் அழியா அழகு உடையான் –(அயோ.610)

ஜூலை 29 செவ்வாய்
துன்பு உளது எனின் அன்றோ சுகம் உளது அது அன்றிப்
பின்பு உளது இடை மன்னும் பிரிவு உளது என உன்னேல்
முன்பு உளெம் ஒரு நால்வேம் முடிவு உளது என உன்னா
அன்பு உள இனி நாம் ஓர் ஐவர்கள் உளர் ஆனோம்–(அயோ.677)

ஜூலை 30 புதன்
ஆழ நெடுந்திரை ஆறு கடந்திவர் போவாரோ
வேழ நெடும்படை கண்டு விலங்கிடும் வில்லாளோ
தோழமை என்று அவர் சொல்லிய சொல் ஒரு சொல் அன்றோ
ஏழமை வேடன் இறந்திலன் என்று எனை ஏசாரோ (999)

ஜூலை 31 வியாழன்
தாயுரை கொண்டு தாதை உதவிய தரணி தன்னை
தீவினை என்ன நீத்து சிந்தனை முகத்தில் தேக்கி
போயினை என்ற போழ்து புகழினோய் தன்மை கண்டால்
ஆயிரம் இராமர் நின் கேழ் ஆவரோ தெரியின் அம்மா (1019)


Strange Bird in Mahabharata: Bhulinga Bird!

Crocodile and plover helping each other (symbiosis)

Research article written by London Swaminathan
Post No.1138; Dated 29th June 2014.

N.B. If you want to reproduce this article, please email me for permission. You must get written permission from me for each and every article separately.

Those who have read my previous research articles on the Mysterious Vedic Homa bird, Kapinjala Bird and Double Headed Bird of Sumerian and Tamil Literature would definitely like this article.

In the Sabha Parava of Mahabharata, Sisupala criticized Bhisma for praising Krishna. Earlier Krishna told Sisupala’s mother that he would pardon 100 derelictions of Sisupala. But he crossed that limit and was killed by the Sudrasana Chakra of Krishna. It is a well known story.


Earlier in the tirade against Bhisma, Sisupala compared Bhisma to Bhulinga bird. This shows how much the ancient Hindus know about the world of nature. They enjoyed everything in nature and used them as apt similes. Earlier I wrote about Adi Shankara’s mention of four birds in one sloka, Adi Shankara’s mention of Alangium Hexapetalum and Dattareya’s 13 teachers in nature.

Here is the conversation about the Bhulinga bird:-

Sisupala said:
Bhisma, whose praises you sing, forever on your feet like a songster! If your heart must always delight in the praising of others, Bhishma, then praise real kings except Krishna. Praise Darda Bahlika, praise Karna, praise Drona and his son.

Why do you fail to praise such kings as Salya and others, if as always your heart is set on the praising, Bhisma?

Hippo and Oxpeckers - Highly Commended - Paula Martin
Hippopotamus and Oxpecker birds helping each other (symbiosis)

None of these four are done:
Censuring oneself,
Worshipping oneself,
Honouring a stranger,
Censuring a stranger;
None of these are done by a noble.

How on this keeper of herds for a Bhoja, a criminal, can you lower the entire world out of utterly personal whimsy?

Or if your loyalty, does not come by nature – didn’t I tell you before of the bird you resemble, the bhulinga?

Symbiosis between lion and monkey.

This bhulinga bird lives on the farther side of the Himalaya, Bhisma; for this foolish bird, feeds on the morsels of fleshthat are stuck between the teeth of a feeding lion! This bird advises, ‘Do not act recklessly. But she fails to realize her own actions are foolhardy. There is no doubt that she lives at the lion’s pleasure, and you like her, always speak words without knowing the right law.

What does Biologists say?
Now let us go to ornithology (Bird study) to get some facts about this bird:
K.N. Dave in his ‘Birds Sanskrit Literature’, identified Bhulinga bird with plover. He says ‘bhulingasakuni’ is African plover, Pulvinus aegyptius, commonly known as the crocodile bird. It is found with the crocodiles in the River Nile in Egypt (Africa). It picks up the parasites from a crocodile when it is sunning on the banks of the river with its mouth wide open.
Dave says the Sanskrit word Simha in the Mahabharata (2-41-19) is actually a crocodile. Like we say Purushasimha (valorous like lion) Purushavyagra (valorous like a tiger), crocodile is called Simha (in the waters). But the translators of Mahabharata did translate it as a ‘lion’.
The plover lays eggs in a hole in the sand and so they are called Bhulinga bird.


Symbiosis in Mahabharata!!
Symbiosis is the interaction between two different organisms (like bird and animal) living in close association, typically to the advantage of both. Lot of meat eating animals have meat stuck up in their mouths or worms in the mouth which will be removed by the birds. Other animals have lice, mosquitoes, parasites etc. on their skins which will be removed by birds or animals. This is what described in the Mahabharata. But one may wonder why Sisupala described the Bhulinga bird as stupid. Actually the bird gets the morsel and the animal gets cleaner teeth- beneficial for both!! But this comes from the mouth of Sisupala who himself was reckless and foolish!!

தமிழ் இலக்கியத்தில் அதிசய உத்தர குரு!!


One of the probable location for Uttarakuru

N.B. If you want to reproduce this article, please email me for permission. You must get written permission from me for each and every article separately.

ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதியவர் லண்டன் சுவாமிநாதன்

கட்டுரை எண்:– 1137; தேதி 29 ஜூன் 2014

(இக்கட்டுரை என்னால் ஆங்கிலத்தில் ஏற்கனவே வெளியிடப்பட்டது)

உத்தரகுரு பற்றி வேதகாலம் முதல் சங்க காலம் வரை உள்ள கருத்துக்கள் மிகவும் சுவையானவை. சர் தாமஸ் மூர் (1516) என்பவர் எழுதிய ‘உடோபியா’ என்ற கற்பனை உலகம் போன்றது இதுவா? அல்லது உண்மையிலேயே ஒருகாலத்தில் இப்படி இருந்ததா என்பது பலருடைய கேள்வி. வேதகாலத்தில் இப்படி உண்மையில் ஒரு இடம் இருந்தது உண்மையே.

வேதத்தில் காணப்படும் எல்லா விஷயங்களையும் வெளிநாட்டினர் கூட உண்மை என்றே நம்பி அதன் அடிப்படையிலேயே பல நூல்களையும் ஆய்வுக் கட்டுரைகளையும் எழுதி வருவதே இதற்குச் சான்று பகரும்.

சிலப்பதிகாரம் (2-10)
முதலில் தமிழில் உள்ள சில குறிப்புகளைக் காண்போம்:-
தமிழர்களின் கலைக்களஞ்சியமான “நெஞ்சை அள்ளும்” சிலப்பதிகரத்தில் மனையறம்படுத்த காதையில் பூம்புகார் நகரத்தின் செல்வ வளத்தினை உத்தரகுருவுக்கு ஒப்பிடுகிறார் இளங்கோ அடிகள்.

“அத்தகு திருவின் அருந்தவம் முடித்தோர்
உத்தரகுருவின் ஒப்பத் தோன்றிய
கயமலர்க் கண்ணியும் காதற்கொழுநனும்
மயன் வித்தித்தன்ன மணிக்கால் அமளிசை
நெடுநிலை மாடத்து இடைநிலத்து இருந்துழி”—

வாழ்க்கையில் பெரும் தவம் செய்தவர்கள் அவர்களின் தவ வலிமையால் உத்தரகுரு என்னும் இடத்தில் வசிப்பர் (பிறப்பர்). அந்த உத்தரகுரு போலத் தோன்றிய பூம்புகாரில் கண்ணகியும் கோவலனும் வாழ்ந்தனர் என்கிறார் இளங்கோ. இதற்கு முந்திய வரிகளில் பூம்புகாரின் செல்வ வளம் வருணி க்கப்படுகிறது. அரசர்களும் விரும்பும் செல்வ வளம்— கடல் வழியாகவும் தரை வழியாகவும் குவிந்த புதிய பொருள்கள்— பண்பு குறையாத உயர்குல மக்கள்— ஏழடுக்கு உடைய மாடிக்கட்டிடம் என்று வருணிக்கிறார் அடிகள்.

பதிற்றுப்பத்து (9-14)
இந்த வருணனை உத்தரகுரு பற்றி நமக்கு ஓரளவுக்கு சித்திரம் கொடுக்கிறது. இதற்கு பல நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன் எழுந்த பதிற்றுப்பத்தில்

நாமம் அறியா ஏம வாழ்க்கை
வடபுல வாழ்நரின் பெரிதமர்ந்து அல்கலும்
இன்னனகை மேய பல்லுறை பெறுபகொல் — (ஏழாம் பத்து, கபிலர்)

பொருள்:– கள்ளுக்கடைகளில் கொடிகள் பறந்தன. பகை மன்னர்களின் யானைகளின் தந்தங்களை ஒடித்து கள்ளுக் கடைகளில் கொடுத்து மக்கள், ‘’கள்’’ வாங்கிச் சாப்பிட்டனர். அவர்களுடைய பயமே இல்லாத இன்ப வாழ்வு உத்தரகுரு (வடபுல வாழ்நர்) மக்கள் வாழ்க்கை போல இருந்தது என்று கபிலர் பாடுகிறார். பழைய உரையாசிரியர் இதை போகபூமியாகிய உத்தரகுரு என்பர்.


வேதத்தில் கூறுவதைச் சுருக்கமாகக் காண்போம்:
ஐதரேய பிராமணத்தில் (8-14), இமயமலைக்கு அப்பால் ஓரிடத்தில் உள்ள இடம் — (பரேன ஹிமவந்தம்) –என்று சொல்லப்பட்டுள்ளது. வாசிஷ்ட சாதஹவ்யா (8-23) என்பவர் இதை கடவுள் நாடு (தேவ க்ஷேத்ர) என்று அழைக்கிறார். ஜானம்தபி அத்யராதி என்பவர் அதை வெல்ல விரும்புவதாகவும் வேத இலக்கியம் கூறுவதால் உண்மையில் இப்படி ஒரு நாடு இருந்தது என்பது உறுதியாகிறது. வடபுல வாழ் ‘குரு’ இன மக்கள் கஷ்மீருக்கு குடியேறி பின்னர் குருக்ஷேத்ர பகுதிக்கு வந்ததாக சிம்மர் என்பவர் கூறுகிறார். இதிலிருந்து தழைத்ததே கௌரவ- பாண்டவ குரு குலம்.

மஹாபாரத சபா பர்வம்
அர்ஜுனனுக்கு உள்ள முக்கியமான பத்து பெயர்களில் ஒன்று தனஞ்செயன். உத்தர குரு வரை சென்று தனத்தை வென்று (ஜயித்து) வந்ததால் அவன் தனஞ்செயன் என்று அழைக்கப்பட்டான். சபாபர்வத்தில் யுதிஷ்டிர (தர்மர்) மஹாராஜாவுக்கு ராஜசூய யாகம் செய்து முடிசூட்டும் வைபவம் வருகிறது. ஒவ்வொரு சஹோதரரும் பூமியின் ஒருபகுதியை வெல்லச் சென்றனர். வட திசை நோக்கிச் சென்ற அர்ஜுனனை உத்தரகுரு வாசலில் நிறுத்தி ‘’இது மனிதர் புகமுடியாத இடம். அப்படியே புகுந்தாலும் அவர்கள் கண்களுக்கு எதுவும் புலப்பாடாது’’ என்கின்றனர். உடனே அர்ஜுனன் தர்மரின் ஆளுமையை ஏற்று அவருக்குக் கப்பம் செலுத்தினால் திரும்பிப் போவதகக் கூறுகிறான். அவர்களும் தெய்வீக அணிகலன்கள், ஆடைகள், தோல் முதலியன தந்து அனுப்புகின்றனர்.


இதுதவிர ஆதிபர்வத்திலும் உத்தரகுரு வருகிறது. ராமாயணத்தில் வால்மீகி முனிவரும் இது பற்றிப் பேசுகிறார். ஆக இது ஒரு இன்ப பூமி, போக பூமி,, செல்வ வளம் கொழிக்கும் பூமி, ஆண்களும் பெண்களும் சுதந்திரமாக பாலியல் உறவு கொள்ளும் சுகபோக பூமி, தவ சீலர்கள் வசிக்கும் பூமி, சாதாரண மக்கள் புக முடியாத பூமி என்ற பல அரிய ஆச்சர்யமான தகல்கள் கிடைக்கின்றன. இதைப் பார்த்துதான் பிளாட்டோவின் ‘ரிபப்ளிக்’, தாம்ஸ்மூரின் ‘உடோபியா’ ஆகிய நூல்கள் எழுந்தனவோ என்று வியப்போரும் உண்டு!!

உத்தரகுரு பற்றி கிரேக்க ஆசிரியர் அமோதேயஸ் ஒரு புத்தகமே எழுதியதாக ப்ளினி சொல்கிறார். அது கிடைக்கவில்லை. டாலமியும் இந்த தேசத்தைக் குறித்துள்ளார்.

புத்த, ஜைன மத நூல்களில் பூகோள வர்ணனைப் பகுதிகளில் உத்தர குரு வடக்கில் உள்ளதேசமாகக் குறிப்பிடப்படுகிறது. பலரும் இதை இந்துகுஷ், பாமீர் பீடபூமியில் இருந்த இடம் என்றே கருதினர். வடக்கில் இமயமலைக்கு அப்பால் இருந்தது என்பதில் கருத்தொற்றுமை காணப்படுகிறது.

நாம் புதிய உத்தரகுருவை சமைப்போம் ‘நாமம் அறியா ஏம வாழ்க்கை” – வாழ்வோம்!!

Uttarakuru- A Mythical Land


Written by London swaminthan
Post No.1136; Dated 28th June 2014.

N.B. If you want to reproduce this article, please email me for permission. You must get written permission from me for each and every article separately.

Uttarakuru has been referred to as a land of gold and immense pleasure in Tamil and Sanskrit literature. It is found in Vedic literature as well as Sangam Tamil literature. Lot of authors of classical age and writers of epics Vyasa and Valmiki also wrote about Uttarkurau. In the Vedic days it was NOT a mythical region. It existed somewhere beyond the Himalayas. Sabha Parva of Mahabharata described it as a real geographical area.

Arjuna got the Name Dhananjayan because he won the wealth of Uttarakuru (Dhanam= wealth, Jayan= one who won). Free sex was practised there.

Just before the Rajasuya Yajna of Yudhistra, Arjuna went towards North to conquer the lands. At the gates of Uttarakuru, he was stopped and told that no human being was allowed in. Even if he entered he could not see anything with human eyes. Then he insisted that they should accept Yudhistra’s sovereignty and offer tributes to him. They offered him divine garments, divine ornaments and divine hides and skins as tribute (Ref. Sabha parva of Mahabharata).

In Adhi Parva of Mahabharata ( 1—17—19) and Ramayana (4-44-88) the land of the Uttarakurus was described like a mythical country.


Sangam Tamil Literature

In Sangam Tamil literature Pathitrupathu (9-14)refers to Uttarakurus. Post Sangam Tamil epic Silappadikaram also refers to it.

Tamil poets described it as Bhogabhumi, land of pleasure. Ilango, author of Tamil epic Silappadikaram (2-10) compared the Tamil city Pumpuhar with Uttarakuru. He said that Uttarakuru was the residence of great penance performers and blessed with inexhaustible wealth.

UTTARAKURU In Vedic Literature —A Mysterious place with Gold!

The Uttarakurus, who play a mythical part in the epic and later literature are still a historical people in the Aitareya Brahmana (8—14) says the authors of the Vedic Index. They are located beyond the Himalaya. In another passage, however, the country of the Uttarakurus is stated by Vasistha Satyahavya to be a land of the gods (deva-kshetra), but Janamtapi Atyarati was anxious to conquer it, so that it is still not wholly mythical. It is reasonable to accept Zimmer’s view that the Northern Kurus were settled in Kashmir, especially as Kurukshetra is the region where tribes advancing from Kashmir might naturally be found (Vedic Index by AA Macdonell and AB Keith, page 84).

Identifying ancient lands mentioned in Puranas and Ithihasas (mythology and epics) has been a problem from the very beginning. Since the names like Kurus, Madras, Khambojans are tribal or community names and wherever they migrated that was called their land (country). In course of time, they slowly migrated to different areas, which led to lot of confusion. So nothing can be said with any certainty.

Sanskrit playwright Bhasa has referred to it in two of his dramas (Avimaraka and Svapnavasavadatta)
Pliny said that the Greek author Amometus wrote a book on Attacorae (Uttarakuru), which is lost.
The Uttarakuru is the seventh of the nine divisions lying to the north of Meru. Being the land of the eternal beautitude and enjoyment it came to be regarded as a heaven (Devabhumi or Bhogabumi) where the heavenly nymphs (Apsaras) dwelt.

Similar descriptions are found in Jain and Buddhist scriptures.

It is identified with Ottoro Korai of Ptolemy and Lassen places the country somewhere east of modern Kasgar– Source:Act 4 of Svapnavasavadatta of Bhasa ,translated by M R Kale.


Utopia of Thomas Moore (1516)
Sir Thomas Moore wrote a book about an ideal society in an imaginary land in the Atlantic Ocean called Utopia. Probably he got the idea from Hindu Uttarakuru. Plato in his Republic wrote about a society where there are four classes of citizens (Gold, Silver, Bronze and Iron). The golden citizens are philosopher kings like Janaka of Upanishads. He might have got the idea from the Four Yugas of Hindu literature. Golden citizens are like the citizens in Krita Yuga, the Hindu Golden Age.

Tamil References (in Tamil):–
Silappadikaram, 2. Manaiyarampatutha katai
Uutarakuruvin oppath thodriya (2-10)
See Pathitru pathu – ezam pathu lines 9-14 vatapula vaazwar= uththarakuru.

பிரம்மசர்யம் பற்றி சங்க இலக்கியத்தில் வியப்பான தகவல் !!

ramana's pose
Sri Ramana Mharishi

ஆய்வுக் கட்டுரையாளர்: லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:—1135; தேதி:— 28th June 2014.

N.B. If you want to reproduce this article, please email me for permission. You must get written permission from me for each and every article separately.

சங்க இலக்கியத்தில் பத்துப்பாட்டு, எட்டுத் தொகை என்று 18 நூல்கள் உள்ளன. இவைகளை மேல் கணக்கு நூல்கள் என்பர். திருக்குறள், நாலடியார், பழமொழி முதலிய 18 நூல்களைக் கீழ்க்கணக்கு நூல்கள் என்பர். இவை அனைத்தையும் படிப்பவர்களுக்கு பல அதிசயச் செய்திகள் கிடைக்கும். பாரதீய கலாசாரம் ஒன்றே, பல அல்ல என்ற உண்மையும் விளங்கும். பத்துப்பாட்டில் முதலில் வைக்கப்பட்டுள்ள திருமுருகாற்றுப் படையில் நக்கீரர் ஒரு அதிசயத் தகவலை அளிக்கிறார்:–

இருமூன் றெய்திய வியல்பினின் வழாஅ
திருவர்ச் சுட்டிய பல்வேறு தொல்குடி
யறுநான் கிரட்டி யிளமை நல்லியாள்
டாறினிற் கழிப்பிய வறனவில் கொள்கை (முருகு 177-180)

பொருள்: ஓதல், ஓதுவித்தல், வேட்டல், வேட்பித்தல் ஈதல், ஏற்றல் என்னும் (பிராமணர்களின் ஆறு தொழில்கள்) ஆறாகிய நன்மை பொருந்திய இலக்கணத்தில் வழுவாமல், தாயும் தந்தையுமாகிய இருவர் குலத்தையும் உலகத்தார் நன்றென்று மதித்த பலவாய் வேறுபட்ட பழைய குடியிற் பிறந்த (இருபிறப்பாளர்) இருபத்துநான்கின் இரட்டியாகிய (6x4x2=48) நாற்பத்தெட்டு ஆண்டு நல்லிளமையை வேதம் போக்கிய நெறியிலே போக்கிய இருபிறப்பாளர் (பிராமணர்) – என்று டாக்டர் உ.வே.சாமிநாதையர் வெளியிட்ட உரை கூறும்.

அந்தக் காலத்தில் தமிழ் நாட்டில் 48 ஆண்டுக்கு சொல், செயல், சிந்தனை ஆகியவற்றில் பெண்கள் பற்றிய பாலியல் உணர்வு இன்றி திரிகரண சுத்தியுடன் — (மனோ, வாக், காயம்= சிந்தனை, சொல், செயல்) —- பலர் பிரம்மச்சாரியாக வாழ்ந்தது தெரிகிறது.

Sri Ramakrishna Paramahamsar

இதற்கு விளக்கம் நான்கு வேதங்களில் ஒன்றான சாமவேதத்தில் கிடைக்கிறது:–
பிரம்மசாரிகள் கடவுளின் நண்பர்கள் என்னும் சாமவேதம்
24 ஆண்டு பிரம்மசர்யம் அனுஷ்டிப்போர் ‘வசு’ என்றும்
36 ஆண்டு பிரம்மசர்யம் அனுஷ்டிப்போர் ‘ருத்ரர்’ என்றும்
48 ஆண்டு பிரம்மசர்யம் அனுஷ்டிப்போர் ‘ஆதித்யர்’ என்றும் – கூறும்.

மேலும் பிரம்மசாரிகளை ‘ஊர்த்வரேதஸ்’ ((சக்தியை மேல்நோக்கி செலுத்துவோர்) என்றும் புகழும்.

சுவாமி விவேகாநந்தர்

பிரம்மசாரிகள் அடையும் அபூர்வ சக்திகள் பற்றி சுவாமி விவேகாநந்தர் பல அரிய செய்திகளைக் கூறுகிறார். அபார நினைவாற்றல், பிறர் மனதில் ஓடும் எண்ணங்களைக் கண்டுபிடித்தல் முதலிய சக்திகள் கிடைக்கும். அவரது வாழ்வில் நடந்த சில அற்புதச் செயல்களே இதற்கு ஆதாரம். நூல் நிலயத்துக்குச் சென்று இவர் புத்தகம் புத்தகமாகக் கேட்டுப் பெற்றது நூலகருக்கே எரிச்சல் ஊட்டியது. ‘’ஐயா, நீங்கள் புத்தகத்தைப் பார்க்க வாங்குகிறீர்களா அல்லது படிக்க வாங்குகிறீர்களா என்று கேட்டும் விட்டார். உடனே எந்தப் பக்கத்தில் உள்ள எந்த விஷயத்தையும் கேளுங்கள் என்று சுவாமிஜி சொன்னார். நூலகர் கேட்ட கேள்விகளுக்கு பக்கம் மாறாமல் விடையும் பகன்றார். இதனால்தான் அந்தக் காலத்தில் மாணவர்கள் குருவின் வீட்டிற்குச் சென்று வேறு எதிலும் சிந்தனையைச் செலுத்தாமல் குறைந்தது 12 ஆண்டு பிரம்மச்சர்யம் அனுஷ்டித்து பின்னர் கிருஹஸ்தன் (குடும்ப வாழ்வு) ஆக வேண்டும் என்று விதிக்கப்பட்டது.

பிரம்மசாரி, கிருஹஸ்தன், வானப்ப்ரஸ்தன், சந்யாசி என்ற நால்வகை வாழ்க்கை அமைப்பும் விதிக்கப்பட்டது.

ஒருமுறை வெளிநாட்டுக்காரர் ஒருவர் நீங்கள் என் மனதில் உள்ளவற்றைச் சொல்ல முடியுமா? என்று சுவாமி விவேகாநந்தரைக் கேட்டார். ‘நான் என்ன? இதோ என் சிஷ்யன் கூடச் சொல்லுவான்’– என்று பக்கத்தில் அமர்ந்திருந்த சீடனைக் காட்டினார். அவன் பயந்து நடுநடுங்கிப் போனான். ஏனெனில் அவனுக்கு அந்தச் சக்தி கிடையாது. சீடனை நோக்கி சுவாமி விவேகாநந்தர், ‘எங்கே இவர் மனதில் உள்ளதைச் சொல்’ என்ற வுடன் அவன் கட கட வென்று சொன்னான். இது எல்லாம் பிரம்மசர் யத்தினால் செய்ய முடியும்— மேதா நாடியின் – அபூர்வ சக்தி இது என்றார்.

இளமைக் காலத்தில் ஒருவர் 12 ஆண்டு பிரம்மசர்யம் பின்பற்றினால் அபூர்வசக்திகள் கிடைக்கும்— (பிற தீய பழக்கங்களும் கூடாது என்பது சொல்லாமலே விளங்கும்)— காமினி, காஞ்சனா ( பெண், பொன் ஆசை) பற்றில்லாதோருக்கு ‘மேதா நாடி’ என்று உடம்பில் தோன்றும் என்றும் இது தோன்றினால் கடவுள் பற்றிய பேருண்மைகள் புலப்படும் என்றும் சுவாமிஜியின் குருவான ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரும் கூறுகிறார். அவர் மேலும் பல கதைகள் மூலம் பிரம்மசர்யத்தின் பெருமையை விளக்குகிறார். ( காண்க:– ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண உபதேச மஞ்சரி, கிடைக்குமிடம், சென்னை மயிலாப்பூர் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண மடம்).

kanchi japam
Sri Kanchi Paramacharya Swamikal

பகவத் கீதையில் பிரம்மசர்யம்

கிருஷ்ண பரமாத்மா பகவத் கீதையில் (6—14) பிரம்மசர்யமத்தின் பெருமையைப் பேசும் இடத்து டாக்டர் ராதாகிருஷ்ணன் –(முன்னாள் ஜனாதிபதி, தத்துவப் பேராசிரியர்) —அழகிய உரை எழுதி இருக்கிறார். பிரஸ்ன உபநிஷதத்தில் பிப்பலாடன் என்பவர், மேலும் ஓராண்டு பிரம்மசர்யம் அனுஷ்டிப்போருக்கு அரிய பெரிய ஞானத்தை அளிப்பதாக உறுதி கூறுகிறார். சாந்தோய உபநிஷதத்தில் 101 ஆண்டுக் காலம் பிரம்மசர்யம் அனுஷ்டித்த இந்திரனுக்கு பிரம்ம தேவன், ஞானத்தை அளித்தார் என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். அதுமட்டுமல்ல தேவர்கள் பிரம்மசர்யம் அனுஷ்டித்து மரணத்தை வென்றனர் என்ற அதர்வ வேத வரிகளையும் எடுத்தாளுகிறார்.

தமிழில் சித்தர் பாடல்கள் திருமூலரரின் திருமந்திரத்திலும் பல விஷயங்கள் உள்ளன. ஆக வேத காலம் முதம் சங்க காலம் வரையும் அதற்குப் பின்னரும் பாரதம் முழுதும் பிரம்மசர்யத்தின் பெருமை கொடிகட்டிப் பறந்தது.


Sri Tiruvalluvar

இந்திரன் குறித்து பரிமேலழகர் செய்த தவறு!
By London Swaminathan; Post No. 748 dated 17th December 2013.

திருவள்ளுவர் யார்? என்ற தலைப்பில் நான் முன்னரே எழுதிய கட்டுரையில் இந்திரனை அதர்வவேதம், புத்தர், வள்ளுவன் ஆகியோர் புகழ்ந்தது ஏன் என்றும் காட்டினேன். இதுவரை படிக்காதோருக்கு இதோ அந்தக் கட்டுரையில் ஒரு பகுதி:_-

தமிழ் வேதமான திருக்குறளுக்கு உரை எழுதிய பதின்மரில் பரிமேலழகர் எழுதிய உரையே மேலானது என்பது அறிஞர் உலகம் ஒருமனதாக ஏற்றுக்கொண்ட முடிவு. ஆயினும் ‘’யானைக்கும் கூட அடி சறுக்கும்’’ — என்பது போல அவரும் சில தவறுகளைச் செய்திருக்கிறார். இன்று ஒரு குறளை மட்டும் காண்போம்:

ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல்விசும்புளார் கோமான்
இந்திரனே சாலுங் கரி (குறள் 25)

‘ஐம்புல ஆசைகளை அறவே ஒழித்த ஒருவனுடைய ஆற்றலுக்கு தேவர் கோமான் இந்திரனே சான்று பகர்வான்’ என்பது இதன் பொருள்.

இந்தப் பொருளை எழுதி அதற்குப் பின் ஒரு ஆச்சர்யக் குறியையோ கேள்விக்குறியையோ போட்டுவிட்டால் அர்த்தம் அனர்த்தம் ஆகிவிடும். பரிமேலழகர் இது இந்திரனைக் ‘கிண்டல்’ செய்து எழுதிய இகழ்ச்சிக் குறிப்பு என்று கொண்டுவிட்டார். அவன் அகல்யை இடத்தில் நடந்துகொண்ட ஒரு சம்பவத்தை வைத்துப் பலரும் இந்திரனை தவறாக எடை போட்டுவிட்டனர்.

இந்துமத நூல்களிலும் புத்தமத வேதப் புத்தகமான தம்மபதத்திலும் இந்திரனை உயர்வாகவே கூறியுள்ளனர். பதின்மர் உரையில் மணக்குடவர் எழுதிய உரையில் இதை இகழ்ச்சிக் குறிப்பாகக் கொள்ளாமல், பாராட்டும்படியாகவே எழுதியுள்ளார். இதை டாக்டர் எஸ்.எம்.டயஸ் அவர்கள் எழுதியுள்ள ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பில் குறிப்பிட்டு மணக்குடவர் உரையே திருவள்ளுவரின் மொத்த அணுகுமுறைக்கு இசைவாக இருக்கிறது என்றும் எழுதியிருக்கிறார்.

எனது கருத்து:

“இந்திரன் அவனுடைய பிரம்மசர்யத்தால் தேவர்களுக்கு தேஜஸை (ஒளியை) உண்டாக்கினான்”- என்று அதர்வ வேதம் கூறுகிறது ( அதர்வணம் 11-5-19).

“இந்திரன் மிகவும் கவனமாக/விழிப்பாக இருந்ததால் தேவர்களுக்கு எல்லாம் இறைவன் ஆனான்” – என்று புத்தர் தம்மபதத்தில் (2—10) கூறுகிறார்.

பூமியில் யாராவது தவம் செய்தாலோ, நூறு அஸ்வமேத யாகம் செய்தாலோ, தனது பதவிக்கு ஆபத்து வந்துவிடும் என்று இந்திரன் நடுங்கத் துவங்கி மண், பெண், பொன் ஆசைகளால் துறவிகளைக் கவிழ்த்து விடுவான். ஆகையால் மணக்குடவரும் மற்றவர்களின் தவ வலிமை இந்திரனை நடுங்கச் செய்வதே “ இந்திரனே சான்று பகர்வான்” என்பதன் பொருள் என்கிறார். பரிமேலழகர் சொல்லுவது போல இந்திரனை வள்ளுவர் ‘’பகடி’’ செய்யவில்லை.

மணக்குடவர் உரை: ஐந்து= நுகர்ச்சியாகிய ஐந்து. இந்திரன் சான்று என்றது இவ்வுலகின் கண் மிகத் தவம் செய்வார் உளரானால், அவன் தன் பதம் இழக்கின்றானாக நடுங்குமாதலான், இது தேவரினும் வலியன் என்றவாறு.

பரிமேலழகர் உரை: ஐந்தும் என்னும் முற்றும்மையும் ஆற்றர்க்கு என்னும் நான்கனுருபும் செய்யுள் விகாரத்தால் தொக்கன. தான் ஐந்து அவியாது சாபம் எய்தி நின்று அவித்தானது ஆற்றல் உணர்த்தினானாகலின் ‘இந்திரனே சாலுங் கரி’ என்றார்.

பிரம்மசர்யத்தின் பெருமைதனை மாணவர்ளுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தால் நாடு நலம் பெறும்!

–சுபம் —

Strange Facts about Brahmacharya! 48 year long Vow of Celibacy!!

ramana's pose
Sri Ramana Maharishi of Tiruvannamalai.

Strange Facts about Brahmacharya! 48 year long Vow of Celibacy!!

Compiled by London Swaminathan
Post No.1134; Dated 27th June 2014.

N.B. If you want to reproduce this article, please email me for permission. You must get written permission from me for each and every article separately.

What is Brahmacharya?
Brahmacharya is celibacy. It is not just sexual abstinence. Hindus have a unique concept of everything that is spiritual. They practise all these at three levels: Mano, Vak and Kaya i.e in thought word and deed. If someone says he is a vegetarian he must not even think of tasting it. If one is following Ahimsa (non violence), that means, not even thinking of hurting anyone in word, thought and deed. Then that person will get powers to do miracles.

Every Hindu must undergo through four stages in life: 1)Brahmacharya (period of learning with sexual abstinence, 2)Grihastha (family life with wife and children), 3)Vanaprastha (Going to Vana=forest to do penance at old age) and 4)Sanyasa (complete renunciation). Most of us have only two stages in the modern world i.e. Brahmacharya and Grihastha life. No other religion explains Brahmacharya in detail as Hinduism.

Sri Ramakrishna Paramahamsa.

Sri Ramakrishna and Vivekananda
Sri Ramakrishna Paramahamsa, Swami Vivekananda, Sri Ramana Maharishi, Sri Kanchi Paramacharya (1894-1994) and saints like him have practised it and spoken about celibacy. Mahatma Gandhi practised it at one time.
Sri Ramakrishna gives some interesting information:-

“If one practises celibacy a physiological change is produced in the body. A rudimentary nerve known as Medha will develop, the function of which is to transmute the lower energies in to higher. The knowledge of the higher Self is gained after the development of the Medha Nadi”.

He adds, Kamini and Kanchana (Woman and Gold) have drowned the whole world in sin. Woman is disarmed when you view her as the manifestation of the Divine Mother. God cannot be seen so long as one’s passion for woman and gold is not extinguished. (Sri Ramakrishna was not against women. The words ‘woman and gold’ mean lust and greediness.)

He advised his disciples to be bees which will only go to taste the nectar in the flowers, not a fly which tastes nectar a minute and faeces the next minute.

Swami Vivekananda added some more interesting details about celibacy:- He says a person who observed celibacy for twelve years obtains tremendous memory power. Swami could remember anything he read, page after page. When someone wanted to test his thought reading power, he told the person even his disciple could do it who was sitting just beside him. The disciple was so scared to hear this, because he did not have that power. But when Swami Vivekananda told his disciple to read the person’s mind, he did it. Swami attributed everything to celibacy. In short, one can develop tremendous powers if one observed celibacy at three levels= Tri Karana Suddhi= word, thought and deed.

kanchi japam
Sri Kanchi Paramacharya.

Vedas on Brahmacharya
Lord Krishna spoke high of Brahmacharya in Bhagavad Gita (6-14). Dr S. Radhakrishnan commented on this Gita sloka :–

“The aspirant for yoga must exercise control over his sexual impulses. Hindu tradition has insisted on Brahmacharya from the beginning. In the Prasna Upanishad, Pippalada asks the seekers to observe Brahmacharya a year more at the end of which he undertakes to initiate them into the highest wisdom. In the Chandogya Upanishad, Brahma taught Indra the knowledge of reality after making him undergo Brahmacharya for 101 years. The gods are said to have conquered death by Brahmacharya and penance (Atharva Veda: Brahmacharyena tapasa deva mrtyum uphagnata)

“Through Brahmacharya (celibacy) that Indra brought heavenly lustre to the Devas”- Atharva Veda 11-5-19
“It is by Tapas of Brahmacharya (Penance of Celibacy), that the king protects the state, the teacher seeks his pupil, and a maiden finds a youthful husband.” –Atharva Veda 11-5-17/18
In a later age the great Buddha supported the idea by saying that by self control Indra became the greatest among the devas (Dhammapada 2-10)

Tamil Veda Tirukkural also confirmed it in Kural 25:-
“Indra, the king of the devas himself, will bear testimony to the will power of those who curbed the desires of the five senses.”

(The above quoted Tiruukural (25) was commented with a wrong connotation by Parimel azakar. But another commentator Makakkudavar used the Vedic and Dhammapdic interpretation. I have written an article about it under the title ‘Parimelalzakar’s Blunder’ in Tamil)

Tiruvalluvar ,Author of Tirukkural (Tamil Veda)

Brahmacharya in Sama Veda
Sama Veda says that Brahmacharis become friends of god. Brahmacharis also called Vasus, Rudras and Adityas
Those who are Brahmacharis for 24 years are called Vasus
For 36 years Rudras
For 48 years Adityas

Sama Veda praises Brahmacharis as Urdhvaredhas=those who raise (semen) power upward!

Sangam Tamil Literature, which is 2000 year old, says about Brahmacharis who have been following vow of celibacy for 48 years! (Tirumurukatrupadai 179-180).

It is amazing to read about some Brahmins following 48 year long Brahmacharya vow in ancient Tamil Nadu!!!


கொள்ளுவன எது? தள்ளுவன எது? சங்கரர் பதில்

22. Shankaracharya VEDVYASA

Compiled by London Swaminathan.
Post No. 1133; Date: 27 June 2014

பிரஸ்னோத்தர ரத்ன மாலிகா என்றழைக்கப்படும் ஆதி சங்கரரின் துதி பற்றி பல கட்டுரைகள் எழுதினேன். அதில் இதுவரை வெளியாகாத சில விஷயங்கள் இதோ:-

ஆதிசங்கரர் எழுதிய ஒவ்வொரு துதியும் அற்புதமானது. அவைகளில் மிகவும் வியப்பான விஷயங்களைச் சொல்லும் ஒரு ஸ்தோத்திரம் பிரஸ்ன உத்தர (பிரஸ்னோத்தர= வினா விடை) ரத்ன மாலிகா.

இது ஒரு கேள்வி பதில் துதி. மஹா பாரதத்தில் உள்ள யக்ஷப் ப்ரஸ்னம் போல கேள்வி—பதில் பாணியில் அமைந்தது. மொத்தம் 67 ஸ்லோகங்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பாடலிலும் 3, 4 கேள்விகளும் பதில்களும் இருக்கும். சுமார் 200 கேள்விகளை அவரே எழுப்பி அழகான பதில்களைக் கூறுகிறார்.

இதைப் படித்தால் என்ன கிடைக்கும் என்று முதல் பாட்டிலேயே கூறிவிடுகிறார். வாழ்க்கையில் நாம் எதிர் பார்க்கும் , மற்றும் எதிர்பாராத பலன்கள் கிடைக்கும், அதாவது தெரிந்த தெரியாத பலன்கள் கிடைக்கும்.

1. & 2. கொள்ளுவன எது? தள்ளுவன எது? என்பது கேள்வி.
ஒவ்வொரு பாட்டிலும் பல கேள்விகளும் அதற்கு ரத்தினச் சுருக்கமான பதில்களும் இருக்கும். இரண்டாவது பாட்டில் எதை எடுத்துக் கொள்ளவேண்டும்? என்று கேட்டதற்கு—- குரு வசனம், —-அதாவது குருவின் கட்டளை என்கிறார் சங்கரர்.

நாம் முதலில் வகுப்புக்குள் நுழைந்தவுடனேயே சொல்ல வெண்டிய ஸ்லோகம் “குருர் பிரம்மா, குருர் விஷ்ணோ”…………….. என்ற ஸ்லோகம் தான். எல்லோரும் அறிந்த ஸ்லோகம். குருவையே த்ரிமூர்த்திகளாக வணங்கும் ஸ்லோகம் அது. குரு என்பவர் ‘பிறவிப் பிணிக்கு மருந்து கொடுக்கும் டாக்டர்’ — என்று இன்னும் ஒரு ஸ்லோகமும் ( குரவே சர்வலோகானாம் பிஷஜே பவரோகினாம்) உண்டு. ஆகையால் அவர் சொல்லுக்கு அவ்வளவு மதிப்பு.

எதை விட வேண்டும்? என்பது அடுத்த கேள்வி.. தகாத—செய்யக் கூடாத செயல்களை விட வேண்டும். பாவம் உண்டாக்காத செயல்களைச் செய்தால் இந்த ஜன்மத்திலேயே சுகங்களை அனுபவிப்பர்.

தடை செய்யப்பட்ட செயல்கள் என்ன என்பதை பஞ்ச மா பாதகங்கள் விளக்கும்:- கொலை, கொள்ளை, கற்பழிப்பு, பொய் சொல்லுதல், ஏமாற்றுதல். சிறைச் சாலைக்குச் சென்றாலோ, பத்திரிகைகளில் வரும் குற்றச் செய்திகளை ஆராய்ந்தாலோ மேற்கூறிய ஐந்து வகைகளில் எல்லா குற்றவாளிகளையும் அடக்கிவிடலாம்.

(மூன்றாவது ஸ்லோக விளக்கம் 27-02-14 வெளியானது)

abhinava vidyatheerthar
Sri Abhinava Vidya Thirtha Swami, Sri Sringeri Shankaracharaya (1917–1989)

4.அறிஞர்கள் உடனே செய்யவேண்டிய செயல் என்ன?
பிறப்பு இறப்பு என்னும் சுழலில் இருந்து விடுபடுவதே முதல் கடமை.
வள்ளுவனும் இதையே சொல்கிறான்.:

கற்றதனால் ஆய பயன் என்? (குறள் 2)
கடவுளைத் தொழுவதே கல்வியின் பயன் என்பான்.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் இதை புரியும்படியான உவமையுடன் சொல்வார்: ஒரு ஊருக்குப் போகும் யாத்ரீகன் முதலில் ஒரு நல்ல விடுதியைப் பார்த்து அறைகளை ஏற்பாடு செய்துவிட்ட பின்னர்தான் ஊர் சுற்றிப் பார்க்கப் போவான். இதே போல இந்த உலகில் வந்த நாம் முதலில் இறைவனை உணர்ந்துவிட்டுப் பின்னர் சுகங்களை அனுபவிக்கலாம் என்பார்.

5. விடுதலை என்ற மரத்துக்கு விதை எது?
சரியான அறிவு (ஞானம்), அதைச் செயலில் காட்டும் பயிற்சி என்பது சங்கரரின் பதில்.
அந்தக் காலத்தில் பெரியோர்களை மெத்தப் படித்தவர், வேத வித்து, கல்வியில் கரை கண்டவர் என்றெல்லாம் அறிமுகப் படுத்திவைப்பர். அதாவது ஒருவரைப் படித்தவர் என்று சொன்னால், அதை வாழ்க்கையில் பின்பற்றும் ஒழுக்க சீலர் என்று பொருள். இந்தக் கால பள்ளிக்கூடம் முதல் பல்கலைக் கழக ஆசிரியர்கள் வரை யாரிடமும் ஒழுக்கத்தை எதிர்பார்க்க முடியவில்லை. சொல் ஒன்றும் செயல் ஒன்றுமாக இருக்கிறது.

ஊருக்குதாண்டி உபதேசம் ,உனக்கில்லை என்ற பழமொழிக் கதையை நாம் அறிவோம். இப்பேற்பட்டவர்கள் யாரையும் முன்னேற்ற முடியாது.

லூயி பிஷர் என்பவர் காந்தி பற்றி எழுதிய கட்டுரையில், இவர் ஏன் பெரியவர் என்றால்

He preached what he practised and practised what he preached. Had he lived two thousand years ago in India, they would have built him a temple for him by this time.

பொருள்:– “அவர் (காந்தி) எதை உபதேசித்தாரோ அதை வாழ்க்கையில் பின்பற்றினார். அவர் எதை வாழ்க்கையில் பின்பற்றினாரோ அதைத்தான் மற்றவர்களுக்கும் உபதேசித்தார். அவர் மட்டும் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியாவில் வாழ்ந்திருந்தால் இந்நேரம் இந்தியர்கள் அவருக்கு கோவிலே எழ்ப்பி இருப்பார்கள்” — என்று எழுதினார். ஆகையால் ஞானம், அதில் பயிற்சி இரண்டும் அவசியம்.

periyava rudraksha
Sri Chandra Sekarendra Sarasvati, Kanchi Sri Sankaracharya (1894–1994)

உண்மைதான்! மனிதனும் தெய்வமாகலாம் என்பது இந்து மதத்தில் மட்டுமே உள்ள கொள்கை. தமிழ் ஹிந்து வள்ளுவன் இதை மிக அழகாகச் சொல்கிறான்:

வையத்துள் வாழ்வாங்கு வாழ்பவன் வான் உறையும்
தெய்வத்துள் வைக்கப்படும் (குறள் 50)


30 Quotations from The Vedas


30 Quotations from The Vedas
Good Thoughts Calendar 2014 (July)
Post No. 1132; Date: 26 June 2014

Prepared by London swaminathan (copyright)
30 important Quotes from the Four Vedas are given in this month’s calendar; Source for quotes: Hymns from the Vedas by Abinash Chandra Bose.

Important Dates:July 4 Friday Aani Uththaram Festival, 17 Thursday Dhakshinayana Punyakala, 12 Saturday Vyasa Puja, 26 Saturday Aadi Amavasya, 29 Tuesday Ramzan, 30 Wednesday Aadi Puram.
Auspicious Days: 7, 9, 11, 14, 16. Full Moon day 12h July; New Moon (Amavasya) 26th July; Ekadasi 8 & 22 July.
((RV=Rig Veda; YV= Yajur Veda; AV= Atharva Veda; SV = Sama Veda))

July 1 Tuesday
Agni, make me have good conduct (su-carita)
Bar me against bad conduct (dus-carita) Y.V.Vs 4-28
July 2 Wednesday
We will follow the path of goodness (svasti) like the sun and the moon. RV 5-51-15
July 3 Thursday
May we be good hearted (sumanasah) all our days RV 6-52-5

July 4 Friday
May we unite in our minds, unite in our purposes,
And not fight against the heavenly spirit within us. AV 7-52
July 5 Saturday
May my mind resolve on what is good YV.Vs.34-1

July 6 Sunday
Step beyond what is human,
Take up the Divine Word
And establish their leadership
Along with all the friends you have AV 7-105

July 7 Monday
By self dedication (Vrata) one obtains consecration (Diksha)
By consecration one obtains grace (Dakshina)
By grace one obtains reverence (Sraddha),
By reverence is Truth (satya) obtained YV.Vs 19-30

July 8 Tuesday
Leave here those who are opposed to goodness (siva)
And let us cross over to powers that are beneficent RV 10-53-8

July 9 Wednesday
Agni, lead us to wealth by the good path (supatha) RV 1-189-1

July 10 Thursday
Agni! Burn up malignity that strives against us RV 3-18-1

July 11 Friday
Go forward, meet the foe, conquer,
Thy thunderbolt can’t be resisted
Indra! Manliness is thy strength. RV 1-80-3

July 12 Saturday
To those who trespass against us we offer an unpleasant welcome AV 12-1-30

July 13 Sunday
Hurl on him your bolt of thunder who treats us ill, the robber and the oppressor RV.4-41-4

July 14 Monday
Give to men the strength of men, O Hero! RV 10-148-4

July 15 Tuesday
Awe inspiring are the Rishis (seers); to them be our homage,
To their eye and the truth (satya) of their spirit AV 2-35.4
Not by our human nature do e know Him (the deity) RV 1- 105 -15

vedas hindi

July 16 Wednesday
Since, Agni, we through tapas are
Kindling the fie of the spirit, may we dear to the veda AV 7-61-1)

July 17 Thursday
Gone are the mortals who in former ages
Beheld the flushing of the early morning;
We living men now look upon her shining;
Those will be born who shall hereafter see her RV 1-113-11

July 18 Friday
I, as conqueror, have won my husband –Saci Paulomi Rig Veda 10-145-2; 10-159-1

July 19 Saturday
When, Lord of our prayer, the first of Speech and the foremost
The sages uttered, giving the unnamed a name,
Which was their best and their most stainless, then they
With love revealed the Divine secret in their souls RV 10-71-1


July 20 Sunday
Mountain Lord, we speak to you with blissful words
So that all that is moving and living,
May, free from disease, have happiness of heart (YV Va 16-4)

July 21 Monday
You who by the Dharma (law) has spread about
Flowering and seed bearing plants and streams of water
You who generate the matchless lightning in the sky RV 2-13-7

July 22 Tuesday
Firm seated are the foundations of Rita (eternal order)
In its lovely form are many splendid beauties – RV 4-23-9

July 23 Wednesday
Through Brahmacharya (celibacy) that Indra brought heavenly lustre to the Devas AV 11-5-19

July 24 Thursday
It is by Tapas of Brahmacharya (Penance of Celibacy), that the king protects the state, the teacher seeks his pupil, and a maiden finds a youthful husband AV 11-5-17/18

vedas 4

July 25 Friday
Indra! In each and every fight, give manly strength to our bodies and ever conquering valour SV 231

July 26 Saturday
Quit you like heroes and cross over, comrades!
Leave those who are evil minded AV 12-2-26

July 27 Sunday
Strong one ! Make me strong,
May all beings look on me with the eye of friend,
May I look on all beings with the eye of friend
May we look on one another with the eye of friend. Y.V.Vs.36-18

July 28 Monday
I am song, you are verse
I am heaven, you are earth
We two together shall live here becoming parents of children AV 14-2-71

July 29 Tuesday
May I be immortal through my children RV 5-4-10

July 30 Wednesday
Let noble thought come to us from every side RV 1-89-1

July 31 Thursday
Whatever I dig from you, Earth
May that have quick growth again.
O Purifier, may we not injure your vitals or your heart AV 12-1-35

அற்புதப் பெண்மணி அருந்ததி!

Vasistha and Arundhati in painting ( Picture from Wikipedia)

ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதியவர்- லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:- 1131; தேதி—26 ஜூன் 2014.

N.B. If you want to reproduce this article, please email me for permission. You must get written permission from me for each and every article separately.

“அம்மி மிதித்தல், அருந்ததி பார்த்தல்” என்பது தமிழர்களின் திருமணச் சடங்கின் ஒரு பகுதி. இதில் அருந்ததி பார்த்தல் என்பது என்ன?

ஒவ்வொரு மணமக்களும் கல்யாணம் நடந்த அன்று இரவு சாந்தி முஹூர்த்த (முதல் இரவு) அறைக்குள் நுழைவதற்கு முன் கற்புக்கரசி அருந்ததி நட்சத்திரத்தைக் காணவேண்டும். எதற்காக?

“அருந்ததி போல கற்புக்கரசியாக வாழ்” என்று மணமகளுக்குச் சொல்வதற்காக இந்தச் சடங்கு. அது என்ன? பெண்களுக்கு மட்டும்தானா கற்பு? ஆண்களுக்குக் கிடையாதா? என்ற கேள்வி பலர் மனதில் எழும்.

ஆண்களுக்கும் இராம பிரான் போல
“இந்த இப்பிறவியில் சிந்தையாலும் இருமாதரைத் தொடேன்” –

என்ற கற்பு நெறியைத்தான் சான்றோர் வழங்கினர். ஆனால் ஒரு பெரிய வேறுபாடு உண்டு. ஆண்கள் கற்பு நெறி தவறினால் உலகம் தலைகீழாக மாறாது. ஆனால் பெண்கள் எல்லோரும் தன் கடைக் கண் பார்வையை வீசினாலேயே போதும் உலகம் தறிகெட்டுப் போகும். ஆகையால்தான் பெண்கள் கற்புநெறி வலியுறுத்தப்படும். தறிகெட்டு ஓடும் ஆண்களின் மனதுக்கு அணை போடுவது பெண்களின் கற்பு நெறி என்பதால்தான் மனு முதல் வள்ளுவன் வரை எல்லோரும் பெண்கள் கற்பை மட்டும் வலியுறுத்துவர்.

யார் இந்த அருந்ததி?
வடக்கு வானத்தில் ஏழு நட்சத்திரங்களைக் காணலாம். எதிலும் கடவுளைக் காணும் இந்துக்கள் மட்டும் இதை சப்தரிஷி மண்டலம் என்று அழைத்தனர். சப்த என்றால் ஏழு என்று பொருள். அத்ரி, ப்ருகு, குத்ச, வசிஷ்ட, கௌதம, காஸ்யப, ஆங்கிரசர் ஆகிய 7 ரிஷிகள் உலக மக்கள் இனத்தைத் தோற்றுவித்த முதல் எழுவர் ஆவர்.

பிராமணர்கள் நாள்தோறும் மும்முறை செய்யும் அந்திப் பொழுது நீர்க்கடனில் (ஸந்தியா வந்தனம்) இந்த எழுவரையும் தொழுவர். இதை சங்க இலக்கிய நூலான நற்றிணைப் பாடலும் உறுதி செய்யும். தமிழர்கள் அனைவரும் இந்த ஏழு நட்சத்திரங்களையும் தொழுததை நற்றிணை 231 பாடல் வரியில் காணலாம்:–
கைதொழும் மரபின் எழுமீன் போல – (இளநாகனார் பாடியது).

வேறு பல காலாசாரங்கள் இந்த ஏழு விண்மீன்களை பெருங்கரடிக் கூட்டம், பெரிய வண்டி, மனிதனின் தொடை, பட்டம், கரண்டி, உழும் ஏர், ( Ursa Major, Great Bear, Big Dipper, Plough, Thigh, Wagon) என்றெல்லாம் வருணித்தன. அவைகள் இந்துக்கள் அளவுக்கு அறிவு முதிர்ச்சி பெறாத கிரேக்க, எகிப்திய, ரோமானிய நாகரீக வகையறாக்கள்!


அருந்ததி என்பவள் கர்தம ரிஷியின் மகள். ஏழு ரிஷிகளில் ஒருவரான வசிட்டனின் மனைவி– உலக மஹா உத்தமி– கற்புக்கு அரசி– வசிஷ்டர் எவ்வளவோ திட்டியும் “கணவனே கண்கண்ட தெய்வம்”– என்று வாழ்ந்தவள். ஒருமுறை மற்ற ஆறு ரிஷிகளின் மனைவியர் அக்னி (பகவான்) மீது காதல் கொண்டனர். கார்த்திகேயனுக்கு பாலூட்டினர். ஆனால் அருந்ததி மட்டும் கற்பு நெறி வழுவாமல் அந்தக் கூட்டத்தில் சேரவில்லை. ஆகையால் அவள் எல்லோரையும் விட உயர்ந்து நின்றாள் – என்பது புராணம் முதலியவற்றில் கிடைத்த செய்தி. முருகனுக்குப் பாலூட்டிய அப்பெண்கள் அறுவரும் கார்த்திகை நட்சத்திரக் கூட்டம் ஆயினர்.

உலகின் முதல் சட்ட நிபுணன் மனு மட்டும் வேறு ஒரு செய்தி சொல்கிறார். “கீழ்ஜாதியில் பிறந்த அக்ஷமாலா வசிஷ்டரின் மனைவியாக ஆகவில்லையா?” — ( மனு ஸ்மிருதி 9-23 ) என்று கூறுகிறார் (கணவன் அந்தஸ்து மூலம் மனைவியும் பெயர் வாங்க முடியும் என்ற தொனியில் கூறியது இது ). மஹாபாரதம் (1-224-27/29) இந்தக் கதையை உறுதி செய்கிறது. எது எப்படியானாலும் அவள் கற்புத் தெய்வம் என்பதில் எல்லோருக்கும் உடன் பாடே.

சங்கத் தமிழ் இலக்கிய நூல்கள் அவர்தம் புகழ் பாடுகின்றன. அதைத் தொடர்ந்து எழுந்த சிலப்பதிகாரம், திரிகடுகம் போன்ற நூல்களும் அருந்ததியின்ன் புகழை விதந்து ஓதுகின்றன. ஆக 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர், எல்லாத் தமிழ் பெண்களும் அறிந்த ஒரே பெண் அருந்ததி.

சிலப்பதிகாரம் வானளாவப் புகழும் கற்புக்கரசியான கண்ணகியின் பெயர் சங்கத் தமிழ் நூல்களில் யாண்டும் காணோம்! ஒரே ஒரு மறைமுகக் குறிப்பு மட்டுமே உண்டு.

Sapta Rishi Constellation

இதோ தமிழர்கள் வணங்கிய வடக்கத்திப் பெண் அருந்ததி:—
1)“வடமீன் புரையும் கற்பின் மடமொழி அரிவை” (புறநானூறு 122)
மலையமான் திருமுடிக்காரியின் மனைவி பற்றி கபிலர் பாடிய பாடல் இது. உனது மனைவி வடமீன் (அருந்ததி) போன்று (புரையும்) கற்பிற் சிறந்தவள். (மடமொழி அரிவை= இனிய சொற்களை உடைய பெண்).

2)“அருந்ததி அனைய கற்பின் “(ஐங்குறுநூறு 442, பேயனார் பாடிய பாடல்)
3)விசும்பு வழங்கும் மளிருள்ளும் சிறந்த செம்மீன் அனையள் (பதிற்றுப்பத்து 31—27/28)
பொருள்:– வான உலகத்தில் திரியும் தெய்வப் பெண்களில் சிறந்தவளான புகழ்மிகு விண்மீன் அருந்ததிக்கு நிகரானவள்.

எந்தக் கற்புக்கரசியைப் புகழ்ந்தாலும் அவளை இப்படி அருந்ததியோடு ஒப்பிடுதல் தமிழர்தம் மரபு.
4)பெருநல் வானத்து வடவயின் விளங்கும்
சிறுமீன் புரையின் கற்பின் நறுநுதல் (பெரும்பாணாற்றுப்படை 302-303)

5)வடமீன் போல் தொழுதேத்த வயங்கிய கற்பினாள் (கலித்தொகை 2—21)

6)கடவுள் ஒருமீன் சாலினி (பரிபாடல் 5).

7)தீதிலா வடமீனின் திறம் இவள் திறம் (சிலப்பதிகாரம் 1-27)
8)சாலி ஒருமீன் தகையாளை — (சிலப்பதிகாரம்)
9)அங்கண் விசும்பின் அருந்ததி அன்னாளை (சிலப்பதிகாரம்)
சிலப்பதிகாரத்தில் கண்ணகியை வருணிக்கும் இளங்கோ அடிகள், அவளை அருந்ததிக்கு ஒப்பீட்டுப் பாடிய வரிகள் இவை.

கடவுளையே கும்பிடாமல் கணவனை மட்டும் கும்பிடும் பத்தினிப் பெண் ‘பெய்’ — என்று சொன்னால் மழை பெய்யும் என்று சொன்னானே வள்ளுவன். அந்த வகையைச் சேர்ந்தவள் அருந்ததி.
தெய்வந் தொழாஅள் கொழுநன் தொழுது எழுவாள்
பெய் எனப் பெய்யும் மழை — (திருக்குறள் 55)

star arndhati

கம்பன் போடும் சக்கைப் போடு
இவர்களுக்கு எல்லாம் ஒரு படி மேலே போய்விட்டான் கவிச் சக்ரவர்த்தி கம்பன்!! அக்ஷமாலா என்னும் கீழ் ஜாதிப் பெண் உயர்ந்தது, வசிஷ்டரைச் சேர்ந்ததனாலே என்றான் மனு. ஆனால் கம்பனோ வசிட்டனுக்குப் புகழ் கிடைத்தது அருந்ததியினாலே என்னும் தொனியில் வசிட்ட முனிவன் பெயரைச் சொல்லாமல் “அருந்ததி கணவன் என்கிறான்!!

ராமனுக்கும் சீதைக்கும் கல்யாணம். உலகமே அயோத்தி மாநகரை நோக்கி வெள்ளம் போல நகர்ந்து செல்கிறது. ரகு வம்ச குல குருவான வசிட்ட மாமுனிவன் 2000 பிராமணர்கள் புடை சூழ முத்துப் பல்லக்கில் பிரம்மா போல அயோத்தி நோக்கி பவனி போகிறார். அதை வருணிக்கும் கம்பன்:—
10)கவிகையின் நீழல் கற்பின் அருந்ததி கணவன் முத்துச்
சிவிகையில் அன்னம் ஊரும் திசைமுகன் என்னச் சென்றான் (801)

சீதையை அருந்ததிக்கு ஒப்பிடும் கம்ப ராமாயண வரிகள்:—
11)கன்னி அருந்ததி காரியை காணா
நல்மகனுக்கு இவள் நல்லணி என்றார் (1254)
12) அருந்ததி அனையாளே! அமுதினும் இனியாளே! (2006)
சீதையை ராமன் அருந்ததி என்று போற்றியது தெரிகிறது.

13) அருந்ததி ! உரைத்தி – அழகற்கு அருகு சென்று உன்
மருந்தனைய தேவி நெடுவஞ்சர் சிறைவைப்பில்……. (5350)
என்று அனுமன் பகர்வான். இது போல இன்னும் பல குறிப்புகள் உள (அகம் 16, பரிபாடல்-20—68; பதிற்றுப்பத்து 89- 17/19)


நீங்களும் பார்க்கலாம்
யாருக்காவது அருந்ததி நட்சத்திரம் தெரியாவிட்டால் மரணம் சம்பவிக்கும் என்றும் ஒரு நம்பிக்கை உண்டு. பழங்காலத்தில் கண் பார்வையை அறியும் ஒரு மருத்துவ பரிசோதனையாக அருந்ததி பார்த்தலைப் பயன்படுத்தினர் என்பது தெரிகிறது. வடக்கு வானத்தில் ஏழு நட்சத்திரங்கள் (Ursa Major or Great Bear Constellation) ஒரு பட்டம் பறப்பது போலக் காணப்படும். பட்டத்தின் வால் போன்ற பகுதியில் கடைசி நட்சத்திரத்துக்கு முந்தைய நட்சத்திரம் வசிஷ்ட மஹரிஷி. அதை உற்று நோக்கினால் இன்னொரு நட்சத்திரம் தோன்றும். அது தோன்றித் தோன்றி மறையும். ஏனெனில் இவை இரட்டை நட்சத்திரங்கள் (Double Star System) ஆகும். ஒன்றை ஒன்று சுற்றி வட்டமிடும் இரட்டை நட்சத்திர மண்டலம். விஞ்ஞானிகள் இவைகளை மிசார் MIzar (வசிட்டன்) என்றும் ஆல்கர் Alcor (அருந்ததி) என்றும் அழைப்பர்.

அருந்ததி நியாயம்
வடமொழியில் பாடம் கற்பிக்க பல்வேறு உத்திகளைப் பயன்படுத்துவர். அவைகளில் ஒன்று அருந்ததி நியாயம். அதாவது ஒரு பொருளை நேரடியாக விளக்கினால் புரிவது கடினம் என்பதால் அதைப் படிப்படியாக விளக்கி — “இதுதான் அது”– என்பர். அருந்ததி நட்சத்திரத்தையும் ஒருவர் எடுத்த எடுப்பில் காணமுடியாது.

“அதோ பார்! ஒரு மரம் தெரிகிறதா? அதற்கு மேல் ஏழு நட்சத்திரங்கள் தெரிகிறதா? அதில் வால் போன்ற பகுதியில் கடைசி நட்சத்திரம் தெரிகிறதா? அதற்கு முன் ஒரு நட்சத்திரம் இருக்கிறதல்லவா? அதுதான் வசிஷ்ட நட்சத்திரம். இப்போது அதையே உற்றுப் பார். அருந்ததி வருவாள்” – என்று சொல்லிக் காட்டுவர்.

வேதாந்த பாடத்திலும் மஹாவல்லமை பொருந்திய இறைவனை அவ்வளவு எளிதாக புரிந்துகொள்ள முடியாது . ஆகவே அத்வைதம் முதலிய கொள்கைகளை விளக்குவோர் அருந்ததி நியாயம் என்னும் உத்தியைப் பயன்படுத்தி விளக்குவர்.

ஆரியக்கூத்து !!!
ஆரிய – திராவிட இனவாதக் கொள்கைக்கு இந்திய வரலாற்றில் இடமில்லை, அது ஒரு பொருந்தாக் கூற்று — என்று சுவாமி விவேகாநந்தர், ஹரிஜன மக்களின் தனிப்பெருந்தலைவர்–சட்ட நிபுணர் அம்பேத்கர், அரவிந்த மகரிஷி, மஹாத்மா காந்தி, நம் காலத்தில் வாழ்ந்து 1994-ல் மறைந்த காஞ்சி மாமுனிவர் ஆகியோர் கூறியது ஏன் என்பது சங்க இலக்கிய நூல்களின் 27,000+ வரிகளைப் பயிலுவோருக்கு வெள்ளிடை மலை என விளங்கும். வடக்கில் வாழ்ந்த வசிட்ட மாமுனிவன் மனைவி, தெற்கில் வாழ்ந்த தமிழர்க்கும் தெய்வம்!!!

வாழ்க தமிழ் ! வளர்க அருந்ததி புகழ் !! — சுபம் —