Great Men Praise Tamil Poet Tiruvalluvar and Tamil Veda Tirukkural! (Post No.4152)

Compiled by London Swaminathan


Date: 12 August 2017


Time uploaded in London- 9-18 am


Post No. 4152

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google, Wikipedia and newspapers; thanks.


(Don’t cut the name of the writer and blog if you are reusing it. Give respect to the writers and get respect. Be honest and your spouse and children will be honest to you; if you cheat me, they will cheat you.)

Great Men Praise Tamil Poet Tiruvalluvar and Tamil Veda Tirukkural! (Post No.4152)


Tirukkural, written by Tamil Poet Tiruvaluvar, is considered as the Tamil Veda. It consists of 1330 aphorisms grouped into 133 chapters of ten couplets each. These fall into three sections Dharma (virtue), Artha (wealth) and Kama (love).


Tirukkural literally means a ‘book of sacred couplets’

We can ungrudgingly compare it to the Confucian Analects, Plato’s Dialogue and Aristotle’s Ethics. Western scholars who have scrutinised it in translation are unquestionably impressed by its universal content and appeal.


Tirukkural is neither a scripture nor an epic, but an extraordinary treatise on the art of living, which delves deep into the unshifting foundations of human life and attempts to provide guidelines, not for the society in general but for the individuals – the ascetic, the family member, the father, the son, the ruler, the minister, the ambassador, and in general to the individuals in society with responsibilities to themselves and others  — Dr V C Kulandaiswamy



“There hardly exists in the literatures of the world a book of such lofty maxims”- Albert Schweitzer



M.Ariel (Journal Asiatique-1848)

“The Kural is the masterpiece of Tamil literature:- one of the highest and purest expressions of human thought.”



Dr Graul (1856)

“No translation can convey an idea of its charming effect. It is truly apple of gold in a net work of silver.”


Dr G.U. Pope (1886)

“The Kural owes much of its popularity to its exquisite poetic form. The brevity rendered necessary by the form gives an oracular effect to the utterances of the great Tamil ‘Master of Sentences’. They are the choicest of the moral epigrams. Their resemblance to gnomic poetry of Greece is remarkable as to their subjects, their sentiments, and the state of society when they were uttered. Something of the same kind is found in Greek epigrams, in Martial and Latin elegiac verse. There is a beauty in the periodic character of the Tamil construction in many of these verses that reminds the reader of the happiest efforts of Propertius”.


Dr Barth (Religions of India)

“The Kural is that admirable collection of stanzas in the Tamil language, which is instinct with the purest and most elevated religious emotion……………………… What philosophy he teaches seems to be of the eclectic school as represented by the Bhagavt Geeta.”




Frederic Pincott

“There are two books in India which have taken entire possession of the hears and minds of the people; the first of these is the Ramayana of Tulsidas, which is known to every peer and peasant in Northern India, and the other is the Kural of Thiruvalluvar which is equally well-known throughout the South of the Indian Peninsula. The authors of both these works were essentially moralists and monotheists, and their poems have moulded the characters and guided the lives of many generations of their countrymen.


Rev.Elijah Hoole D.D.

“Some of the sayings (of Cural) are probabaly as old as the earliest writings of the Old Testament. The Cural of Tiruvalluvar is a poetic work on morals, of great merit as literary performance”



Rev.W .H.Drew (1840)

“Called the first of works, from which, whether for thought or language, there is no appeal, the Cural has a strong claim on our attention as a part of the literature of the country, and as a work of intrinsic excellence”.


Rev. E.J. Robinson

“We may regard Valluvar… as Tamil Solomons, Ezras or Tuppers, who collected and arranged the ‘proverbial philosophy’ of primitive times”.



‘’Sage Valluvar, priest of the lowly clan,
No tongue repeats, no speech reveals thy name;
Yet, all things changing, dieth not thy fame
For thou art bard of universal man;

And still thy ‘book’ above the waters wan’
Virtue, true wealth, and joy, and being’s aim,
In sweetest mystic couplets doth proclaim
Where winds sea-wafted palmy forests fan.

Haply undreamed of ‘visions’ glad thine eyes
In reals beyond thy fabled ‘seven fold birth’,
And clouds of darkness from thy spirit roll;

While lands far off have heard with strange surprise
Faint echoes of thy song. Though all the earth
Men hail thee brother, seer of spotless soul’’
—Written by Dr G.U. Pope


Tirukkural Commentaries

Tradition says that there were ten commentaries on the Kural in medieval times. Of these only five have been bought to light, namely those of Parimel alagar, Manakkudavar, Kalingar, Parithiyar and Paripperumal. Parmellagar was the most popular and authoritative commentary on the book. He was a native of Kanchi, where he lived and taught about 600 years ago. His style is almost as terse and vigorous as the original and all students of Kural are greatly indebted to him for his clear and convincing exposition of the couplets. His criticisms of the various readings current in his day are incisive and dignified.

Manakkudavar differs from him in many places and he often adopts a different renderings of the same text.


Tiruvalluvar’s Age

Tiruvalluvar hailed from Mylapore in Chennai and he lived at least 1500 years ago. Though the Tamil Nadu government publications place him around 31 BCE, linguistically he can be placed in the fourth or fifth century CE only. His style, language and grammatical constructions show him that he lived in the post- Sangam age. Sangam Age covers the first three centuries of modern era.



Sacred Cow in Tamil Veda ‘Tirukkural” (Post No.4057)

Written by London Swaminathan
Date: 6 July 2017
Time uploaded in London- 19-59     
Post No. 4057

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.


Hindu culture has been practised by the people of India from the Northern most Himalayas to the southernmost Kanyakumari for thousands of years. Sacred cow is mentioned in the Sangam Tamil literature in several places. One of the post Sangam books is Tirukkural written by Tiruvalluvar. Like the Vedas always pair the Brahmins and Cow, Tiruvalluvar also does.


“Go brahmanebya subamastu nityam lokas samasto sukino bhavantu” is the daily prayer of the Hindus. From the Brahmins and cows all living beings must live happily is the meaning. The reason for placing Brahmins and cow in the beginning is that they are pure and selfless. This pairing continued from the Vedic days and we see that in the oldest part of Tamil Literature – Purananuru verse 9. Poet Nettimaiyar sang this poem in praise of the ancient Pandya king Mudukudumi Peruvazuthi. His epithet is that one who did innumerable Yagas (Fire sacrifices). The poet says before waging any war, he will first request that Brahmins, Women, Cows, invalids, sick people and those who has not given birth to child must keep away. Kannaki, the Tamil heroine of Silappadikaram also did the same. Before burning the city of Madurai she commanded the God of Fire (Agni Deva) not to burn the Brahmins, women and cows. Tamil Miracle boy and one of the four Tamil Saints Jnana Sambandar also sang Long Live the Brahmins, Long Live the Cows.

Tamil Purananuru verse lists the worst sins and one of them is killing the cow (verse 34 by Alathur Kizar)


Now let me quote two couplets from Tirukkural, considred Tamil Veda by the Tamils (actually it was one of the poets who sang the praise of Tiruvalluvar, used these words Tamil Veda).

“If the guardian of the country neglects to guard it, the produce of the cows will fail and the men of six duties (shad karmana: = brahmins) will forget The Book (Vedas)” (Kural 560).

Here we see the Go+Brahmna pairing.


in another couplet (1066) “It is most heinous to beg for a bucketful of water even to quench the feverish thirst of a sinking cow”.


Being cow the most sacred animal, Tiruvalluvar used the cow here. feeding the cows, worshipping the cows are part of Hinduism. In Tamil Nadu, Go Puja (worship of cow) and Gaja Puja (worship of elephant) are done in all the temples and mutts in the early morning.


In front of the temples, cows are tied to the poles and the devotees used to feed them with the Agathi leaves (Agathi grandiflora) to earn good merits (Punya).

Of late the picture of wish fulfilling cow Kamadhenu’s picture is displayed in many houses and shops as a symbol of good luck.




A Brief Introduction to Tamil (Post No.3420)

Compiled by London swaminathan


Date: 5 December 2016


Time uploaded in London: 13-53


Post No.3420


Pictures are taken from the Conference booklet;thanks.




1981 World Tamil Conference Procession in Madurai -Part 1



Tamil is one of the classical languages of the world. It is the most ancient language among all the languages of the Dravidian family. It is endowed with rich vocabulary, beautiful diction, rhythm and melody. The  ancient Tamils, who have been fascinated by the greatness, grandeur and glory of their mother tongue, have personified her as Mother Goddess and showered all praise and honour on her.


It is a convention to describe some of the classical epics of Tamil language as the ornaments worn by the Mother Goddess Tamil. Silappathikaram is hailed as her anklet, Valayapathi as her bracelet, Manimekalai as her waist belt studded with gems, Chintamani as her necklace, Kuntalakesi as her ear-ring and Chutamani as the jewel worn on her forehead. She is also portrayed as a queen holding in her hand Thirukkural as the sceptre the symbol of her righteous rule.


The Tamil poets of yore have glorified their mother tongue as the first language of the human race. Its ancient grammatical treatises such as Tholkappiyam and  Irayanar Kalavijal bear testimony to its rich legacy of literature and continuity of literary tradition from a hoary past. Here is a tableau which depicts Tamil language as Mother Goddess.



Thiruvalluvar was a profound scholar, philosopher and poet, who lived in Tamil Nadu two thousand years ago. His magnum opus THIRUKKURAL or the sacred couplets, is an ethical work which speaks about the greatness of righteousness (Aram), polity and economy (Porul) and domestic happiness (Inpam) in 1330 couplets. This work is a great human heritage which has transcended the linguistic, racial and religious barriers in its presentation of the ethical codes. Among the Indian classics it is the only book which has been translated into nearly two and a half dozens of languages. The modern Tamil year is calculated beginning with the birth of Thiruvalluvar. Since agriculture formed the basis of the economy of the ancient Tamils, Thiruvalluvar has devoted one chapter to this noble profession. The float depicts an agricultural scene, so well portrayed by Thiruvalluvar.



In the portrayal of various internecine and intertribal wars which were waged for various political motives, the Sankam literatures introduce Avvaiyar, a poetess of the Sankam age, as a peace maker between two warring kings. Thontaiman plans a war against Athiyaman. Avvaiyar, wishing to stop the war, meets Thontaiman. Contrasting his decorated weapons with those of Athiyaman, so frequently used in battles, she brings home to Thontaiman, the latter’s superiority in warfare. A war is thus averted.


Silappathikaram is the earliest among the available Tamil epics. Kannaki came to Madurai along with her husband Kovalan to sell her anklet and start a new life. But, her husband was unjustly accused of stealing the anklet of the Queen and was killed under the orders of the King. To prove the innocence of her husband, and expose the heinous crime of the Great Pandya King, Kannaki went to his court with one of her anklets. She accused the King of having ordered the death of her husband without conducting proper trial. The Queen’s anklet had pearls whereas the anklet of Kannaki had gems inside. She broke her anklet in the presence of the king and proved that her husband  Kovalan was not guilty. She is worshipped in Tamil Nadu as the Goddess of Chastity. The scene where Kannaki accused the King and broke her anklet is depicted in this tableau.


to be continued………………………



Article No. 2034

Written by London swaminathan

Date : 1st August  2015

Time uploaded in London : – 14-44

“It is very hard, my lord”, said a convicted person at the bar to judge Barnet, “to hang a poor man for stealing a horse.”

“You are not to be hanged, sir” answered the judge, “for stealing a horse; but you are to be hanged that horses may not be stolen.”


Allen, the Quaker, waited upon the Duke of Sussex to remind him of his promise to present a petition to abolish capital punishment. The Duke did not seem to like the job, and observed that the scripture has declared,

“Whoso, sheddeth man’s blood, by man shall his blood be shed.”

“But please note,” replied the Quaker, “that when Cain killed Abel he was not hung for it.”

“That is true,” rejoined the Duke, “but remember Allen, there were not twelve men in the world then to make a jury”.


When Lord Bacon was chancellor of England, a witty criminal was brought before him. “Your Honour should let me go,” he observed. “We are kin. My name is Hogg, and Hogg is kin to bacon.

“Not until it’s hung,” said Bacon.



Jokes apart, ancient Sanskrit and Tamil literatures are full of death sentences by different methods. Chopping the head was the most used method by the kings. Sanskrit dramas describe the scene of criminals dragged or paraded along the streets in coloured attire, mostly red or black, to the place of execution.

Famous Tamil poet Tiruvalluvar says it is the duty of the king to weed out the criminals:-

“When the king imposes the severest penalty on a cruel murderer, it is like weeding the field to protect the crops” – Tirukkural 550

Rajaji, the First Governor General of Independent India, said that capital punishment for grievous offences is like the weeding of fields, necessary for protecting the food crops.

Indians knew that hundreds of freedom fighters were hanged by the British for being patriotic. They did it in all the places they colonised. During French revolution over 1000 people were guillotined and at the end, the person who invented the Guillotine was also guillotined. In the United States after a long discussion they came to the conclusion that the most humane method of execution is by lethal injection.  Electrical chairs are also used.


The British burnt alive thousands of women dubbing them as witches. Whoever did not believe in Christianity and practising pagan religions were called witches throughout Europe. Joan of Arc was the most famous woman who was burnt alive in France. The English clergy burnt her body three times to make sure that she is charred to ashes.

புறநானூற்றில் பகவத் கீதை- பகுதி 2

Please read the First Part and then read it for better understanding.

வினையே ஆடவர்க்கு உயிரே

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான் (3-5, 3-8):எவனும் ஒரு வினாடி கூட  கருமம் செய்யாமல் இருக்க முடியாது. நீ விதிக்கப்பட்ட கடமையைச் செய். கருமம் செய்யாமையினும் கருமம் செய்தல் சிறந்தது அன்றோ. கருமம் செய்வதற்கே உனக்கு அதிகாரம். அதன் பற்றில் அல்ல(2-47)

பாலை பாடிய பெருங் கடுங்கோ (குறு.135) கூறுகிறார்: தொழில் தான் ஆண் மக்களுக்கு உயிர். இல்லத்தில் வாழும் பெண்களுக்கு கணவனே உயிர்.

வினையே ஆடவர்க்கு உயிரே வாணுதல்

மனையுறை மகளிர்க்கு ஆடவர் உயிரே

அகம் 33: வினை நன்றாதல் வெறுப்பக் காட்டி

மேலும் சில: குறள் 615


செல்வத்தின் பயனே ஈதல்

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான் (3-13): எவர்கள் தமக்கெனவே சமைக்கிறார்களோ அவர்கள் பாவிகள். அவர்கள் பாவத்தையே உண்கிறார்கள்.

(புறம் 189 நக்கீரனார்):

உண்பது நாழி:உடுப்பவை இரண்டே;

பிறவும் எல்லாம் ஓரொக்கும்மே;

அதனால் செல்வத்துப் பயனே ஈதல்

புறம் 182( இளம்பெருவழுதி)

இந்திரர் அமிழ்தம் இயைவது ஆயினும், இனிது

எனத் தமியர் உண்டலும் இலரே

இதுவுமது: குறு. 143, குறள்-322, 85, 335, 333

கொடுப்போர் ஏத்தி கொடார்ப் பழிப்போர் (தொல்காப்பியம்)


சர்வ பூத ஹிதே ரதா: (எல்லா உயிர்க்கும் இன்பம்)

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான்(12-4): எல்லா உயிர்க்கும் இன்புற்றிருக்க நினைக்கும் அன்பர்கள் என்னையே வந்தடைவார்கள்.

இதுவுமது:  கீதை 11-55,9-29,5-25,6-40

சாஸ்வத்ஸ்ய சுகஸ்ய (கீதை 14-27): யாண்டும் இடும்பை இல (குறள்)

தொல்காப்பியரும் “எல்லா உயிர்க்கும் இன்பம்” என்று கூறுகிறார்.

ஐங்குறுநூற்றில் ஓரம் போகியார் :(இவர் வேத, உபநிஷத மந்திரங்களை அப்படியே மொழி பெயர்த்துள்ளார். இந்தக் கருத்து கீதையில் பல இடங்களில் வருகிறது)

நெற்பல பொலிக பொன்பெரிது சிறக்க

விளைக வயலே வருக இரவலர்

பால் பல ஊறுக பகடு பல சிறக்க

பகைவர் புல் ஆர்க பார்ப்பார் ஓதுக

பசியில்லாகுக பிணிகேண் நீங்குக

வேந்து பகை தணிக யாண்டு பல நந்துக

அறநனி சிறக்க அல்லது கெடுக

அரசு முறை செய்க களவில்லாகுக

நன்று பெரிது சிறக்க தீதில்லாகுக

மாரி வாய்க்க வள நனி சிறக்க


(பிராமணர்கள் எங்கே பூஜை செய்தாலும் முடிவில்– ஸ்வஸ்தி ப்ரஜாப்ய பரிபாலயந்தாம்– என்ற மந்திரத்தையும், –காலே வர்ஷது பர்ஜன்ய: –என்ற மந்திரத்தையும்– ஸர்வேஷாம் சாந்திர் பவது/ மங்களம் பவது –என்ற மந்திரத்தையும் சொல்லி வாழ்த்துவார்கள். இதை –வாழ்க அந்தணர் வானவர் ஆனினம்– என்ற பாடலாக ஞான சம்பந்தரும் மொழி பெயர்த்துள்ளார். சைவர்கள் இதையே –வான்முகில் வளாது பெய்க—என்ற பாடலில் கூறுவார்கள். ஆனால் ஒரம் போகியார் பல மந்திரங்களைத் தொகுத்து அழகாக சுருங்கச் சொல்லி விளங்கவைத்து விட்டார்.


உள்ளுவதெல்லாம் உயர்வுள்ளல் (குறள் 596)

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான் (கீதை 6-5):உன்னை நீயே உயர்த்திக் கொள்ளவேண்டும்; உன்னை நீயே தாழ்த்திக் கொள்ளக் கூடாது, உனக்கு நீயே நண்பன், நீயே பகைவன்.

(கீதை 11-33) எழுந்திரு ! புகழடை!! உத்திஷ்ட ! யசோ லப !!

புறம் 214 (கோப்பெருஞ் சோழன்): யானை வேட்டைக்குப் போகிறவன் வெல்வான். குறும்பூழ் வேட்டைக்குப் போவோன் அது இல்லாமலும் திரும்புவான். உயர்ந்த குறிக்கோளுடன் கூடிய உயர்ந்தோனாக விளங்குக. இமயம் போல் புகழ் அடைக.

யானை வேட்டுவன் யானையும் பெறுமே

குறும்பூழ் வேட்டுவன் வறுங்கையும் வருமே

அதனால், உயர்ந்த வேட்டத்து உயர்ந்திசினோர்க்கு


இமயத்துக் கோடுயந்தென்ன தம்மிசை நட்டு

புறம் 190 (நல்லுருத்திரன்): எலி, திருடிச் சேமித்துத் தின்னும். புலி இடப் பக்கம் விழுந்த பன்றியை விட்டு வலப்பக்கத்து விழுந்த யானையையே சாப்பிடும். அப்படிப்பட்ட உயர்ந்த நோக்கம் கொண்டோருடன் சேர்வாயாக.


கடல் நிரம்பாத அதிசயம் (கீதை 2-70)

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான்: எங்கும் நிரம்பியதும் நிலை குலையாததுமான கடலில் நதிகள் போய் சங்கமிப்பது போல ஆசைகள் எல்லாம் எவனை அடைகின்றனவோ அவன் அமைதியை அடைவான். ஆசையைத் தொடர்பவனுக்கு அமைதி இல்லை.

பரணர் கூறுகிறார்: கடல்களில் எவ்வளவோ நதிகள் கலந்தாலும் அது நிரம்பி வழிவதில்லை. கடலிலிருந்து எவ்வளவு மேகங்கள் நீரை உறிஞ்சினாலும் அது வற்றுவதில்லை.

மழைகொளக் குறையாது புனல் புக நிறையாது

விலங்கு வளி கடவும் துளங்கிருங் கமஞ்சூள் –(பதிற்றுப் பத்து 45)



பிறர்க்கு உவமம் தான் அல்லது

தனக்கு உவமம் பிறர் இல் (உலோச்சனார், 377)

உரவோர் எண்ணினும் மடவோர் எண்ணினும்

பிறர்க்கு நீ வாயின் அல்லது

நினக்குப் பிறர் உவமம் ஆகா (ப. பத்து, அரிசில் கிழார்)

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான் (கீதை 6-32:) எவன் எங்கும் சுகமாயினும் துக்கமாயினும் தன்னை உபமானமாகக் கொண்டு சமமாகப் பார்க்கிறானோ அந்த யோகிதான் சிறந்தவன் என்பது என் முடிவு

உவமை, உவமேயம் ஆகியன சம்ஸ்கிருத சொற்கள். ஆயினும் சங்கப் புலவர்களோ தொல்காப்பியரோ அவைகளை அப்படியே பயன் படுத்த அஞ்சியதில்லை!

இதுவுமது: புறம் 377,மது 516,பதி73-7, தொல்காப்பியம்-உவமவியல்


சம தர்சனம்-ஓடும் பொன்னும் ஒக்க நோக்குவர்

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான் (5-18) : பசு, பார்ப்பனன், யானை, நாய், நாயை உண்ணும் புலையன் ஆகிய எல்லாவற்றிலும் ஆத்ம ஞானிகள் சம தர்சனம் உடையவர்கள். இன்ப துன்பத்தில் சமமாக இருப்பவனும் ஓடு,கல்,தங்கம் ஆகியவற்றைச் சமமாகப் பார்ப்பவனும் உயர்ந்தவன்.(14-24). புலன்களை வென்று மண், கல், தங்கத்தை சமமாகப் பார்ப்பவன் யோகி.(6-8)

கனியன் பூங்குன்றன் (புறம் 192) பக்குடுக்கை நன்கணியார் (194)

யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்;

தீதும் நன்றும் பிறர் தர வாரா;

நோதலும் தணிதலும் அவற்றோரன்ன;

சாதலும் புதுவது அன்றே; வாழ்தல்

இனிது என மகிழ்ந்தன்றும் இலமே; முனிவின்,

இன்னாது என்றலும் இலமே:

பொருள்: எல்லா ஊர்களும் எம் ஊரே, எல்லாரும் எம் உறவினரே. தீமையும் நன்மையும் யாரும் தருவதில்லை. நம்மால்தான் வருகிறது. இறப்பது புதிய செய்தி அல்ல.வாழ்வதால் மகிழ்ச்சியோ அல்லது அதை வெறுப்பதோ இல்லை பெரியாற்று வெள்ளத்தில் மிதவை அடித்துச் செலவது போல எல்லா உயிர்களும் முறையாகக் கரை சேரும் என்பது துறவியர் கண்ட உண்மை.ஆகையால் பெரியோரை மதிக்கவும் சிறியோரை இகழவும் தேவை இல்லை. அவரவர் ஒழுக்கத்தையே கருத்திற் கொள்வோம் ( ஒன்றாகக் காண்பதே காட்சி என்பதை அழகாகச் சொல்லிவிட்டார்)


நன்கணியார் (194) கூறுகிறார்: என்ன உலகம் இது? ஒரு வீட்டில் சாவுக் கொட்டு. மற்றொரு வீட்டில் திருமண மேளம். ஒரு வீட்டில் மகளிர் அழுகை. இன்னொரு வீட்டில் மகளிர் பூச்சூடல். இவ்வாறு இன்பமும் துன்பமும் சேர படைத்துவிட்டானே கருணையே இல்லாத பிரம்மா! இதை உணர்ந்து அல்லாதவற்றை ஒதுக்கி இனியவற்றை மட்டும் கண்டு மகிழுங்கள் (“ இன்னாது அம்ம இவ் உலகம்; இனிய காண்க, இதன் இயல்புணர்ந்தோரே”)

(190 முதல் 198 வரை எல்லாம் தத்துவப் பாடல்கள்)

போரின் கொடுமைகள்

போரின் கொடுமைகள் பற்றி புறம் 62ல் கழாத்தலையார் பாடுகிறார். இதையே கீதையின் முதல் அத்தியாயத்தில் அர்ஜுனனும் கூறுகிறான்.


ஆணின் ஆறு பண்புகள்

நற்றிணை 160: நீதி, நட்பு, இழிசெயலைக் கண்டு நாணுதல்,பிறர்க்கு பயன்படல், (பரோபகாரம்), நற்குணங்கள், பிறை தன்னை அறிந்து ஒழுகும் பாங்கு ஆகிய 6 பண்புகளை நான் கடைப் பிடிக்கிறேன்.

அகம் 173 பாடலில் முள்ளியூர் பூதியாரும் அறநெறியில் ஒழுகவேண்டும், பிறர் துன்பத்தைத் துடைக்க வேண்டும் என்று கூறுகிறார். கீதையின் 12ம் அத்தியாயத்தில் கண்ணன் பல நற்பண்புகளை விவரிக்கிறார். கீதை முழுதுமே நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் இத்தகைய கருத்துக்கள் வருகின்றன.


இம்மை, மறுமை—அற நிலை வணிகன்

கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான் (2-42/43): வேதத்தின் பெயரால் சொற்சிலம்பம் ஆடுவோர் அழகான வார்த்தைகளால் சுவர்க்கத்தை மனதிற் கொண்டு காரியம் செய்வார்கள்.

மேலும் சில: கீதை 2-49; 17-20,21,22

ஆய் பற்றி முடமோசியார் (புறம் 134)

இம்மைச் செய்தது மறுமைக்கு ஆம் எனும்

அறநிலை வணிகன் ஆய் அல்லன்

கீதையிலும் தமிழ் இலக்கியத்திலும் நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் வருவதால் இனியும் கூறத்தேவை இல்லை

சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோ கூறிய கீதைக் கருத்துக்கள்:

”தெய்வம் தெளிமின் தெளிந்தோர்ப் பேணுமின்
பொய்யுரை அஞ்சுமின் புறஞ்சொல் போற்றுமின்
ஊனூண் துறமின் உயிர்க்கொலை நீங்குமின்
தானம் செய்ம்மின் தவம்பல தாங்குமின்.
செய்ந்நன்றி கொல்லன்மின் தீநட் பிகழ்மின்
பொய்க்கரி போகன்மின் பொருண்மொழி நீங்கன்மின்
அறவோர் அவைக்களம் அகலாது அணுகுமின்
பிறவோர் அவைக்களம் பிழைத்துப் பெயர்மின்
பிறர்மனை அஞ்சுமின் பிழையுயிர் ஓம்புமின்
அறமனை காமின் அல்லவை கடிமின்
கள்ளும் களவும் காமமும் பொய்யும்
வெள்ளைக் கோட்டியும் விரகினில் ஒழிமின்
இளமையும் செல்வமும் யாக்கையும் நிலையா
உளநாள் வரையாது ஒல்லுவ தொழியாது.

இன்னும் பல தலைப்புகளில் ஒற்றுமை உள்ளது. அவைகளை எல்லாம் GREAT MEN THINK ALIKE என்று விட்டுவிடலாம். ஆனால் ஒன்று மட்டும் உண்மை. இந்திய சிந்தனையில் ஆரிய திராவிட என்ற பிரிவினவாதத்துக்கு இடமே இல்லை. இமயம் முதல் குமரி வரை அற்புதமான ஒரே சிந்தனை!! அதிசயமான ஒரே அணுகுமுறை. படிக்கப் படிக்கத் தெவிட்டாது!!

Also available One Minute Bhagavad Gita, Krishna’s Restaurant vegetarian food