Research Article written by London Swaminathan

Date: 13 December 2018

GMT Time uploaded in London – 20-56

Post No. 5777

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.


The story of Pythias and Damon is popular in the West. It has become an idiom in English. The two friends of Athens stand as the symbol of true friendship. It is said that they followed the friendship as propagated  by the Greek philosopher Pythagoras. That is what exactly the great Tamil poet Tiruvalluvar, author of Tamil Veda called Tirukkural said,

“Friendship requires neither common residence nor frequent meeting; spiritual kinship creates the right to friendship”-  Kural 785

“Friendship is not that which shines as a smile in the face; Friendship is that which shines as a joy in the soul within” – 786

Another translation of the same couplets runs like this,

“Identity of feelings alone count for close friendship for which,

Constant companionship is not really necessary”-785.

“A surface smile in the face is not friendship, genuine affection,

Springs from the heart and lights up the face”-786.

The story Of Pythias is as follows,

Pythias and Damon were great friends. Once they visited Syracuse where the tyrant Dionysius was ruling. The king suspected the intention of their visit and arrested Pythias for anti- state activities.  He passed a death sentence on him after rejecting all his arguments. His friend Damon felt very sad and tried to help him.

At the same time Pythias’ mother was suffering from serious illness. So Pythias asked permission to go and see her before he  dies. But Dionysius was not ready to believe him. He thought he would never come back. Damon, who was his true friend, told the king that he was ready to be a hostage in the place of Pythias. The tyrant agreed to that proposal. Damon was put in jail.

The days passed; now everyone was waiting anxiously from Pythias return. When the deadline was about to expire, Damon was taken to the execution platform. But Damon was dead sure that he would come back. At that time there was a great commotion when people saw Pythias running towards the place. He came in and asked for pardon for the delay and explained that untimely and unseasonal weather stopped his ship. He begged the king to release Damon and execute him as per the original order.

Whoever heard this started shedding tears and appreciated the great friendship between Pythias and Damon. It moved even the stony-hearted Dionysius and he ordered the release of both Pythias and Damon. From that time their name became proverbial for true friendship.

Similar Story in Tamil literature.

Pythias incident happened in the fifth century BCE. A few centuries later another story happened in Tamil Nadu in South India. There was a king by name Kopperum Chozan. He had problems with his sons about ruling the country. Sangam Tamil poets were honest and bold advisers. One of the poets advised the Choza king to hand over the kingdom to his wards and go to forest life—Vanaprastha—third stage in a Hindu’s life. The king said that he wanted to fast unto death. It is called ‘Prayopavesa’ in Sanskrit and found in the Kishkintha Kanda of Valmiki Ramayana. Whoever dies that way goes directly to heaven. They face the holy Northern Direction and starve to death. Several people used to join such a venture because they knew it is a ‘direct flight ticket’ to Heaven. As was the custom lot of scholars and poets joined the Choza king in the fast. One poet by name Pothiar was refused a seat in the hall by the king. He told him that the poet should go back home and can join only after the birth of a male child, which is required to go to heaven according to Hindu Law Books. He went back and came back after the death of the group and lamented. All this information is in Purananuru (verses 213-223), part of 2000 year old Sangam literature.

Here is the interesting bit.

Choza king asked his colleagues to reserve a seat for a poet named Pisir Anthaiar of the neighbouring Pandya kingdom. All other poets in the hall were surprised because the king and the poet never met. They told the king not to get disappointed by expecting him.

Then the king told them in a verse,

“There in the distant Pandya country

A poet from the town of Pisir is a very close friend.

Even if he does not come when I had lot of money, he would definitely come to see me when I am in distress” – Purananuru verse 215

The king’s words did not go waste. Pisir Anthaiyar came there just on time and sat with the king fasting until death.

This is an example for true friendship like the Pythias- Damon story.

Greek story of Pythias and Damon was made into films in several languages. Like Pisir- Choza story we have stories of Kuchela/Sudama – Krishna friendship. The very first chapter of Panchatantra fables is about true friendship.

Ancient Greeks believed in several virtues like Hindus. Pythias story shows,

1.His love for his mother; Hindus say Matha, Pitha , Guru are goods.

2.Pythias also kept his words like Hindus. All ancient foreign visitors said, ‘in India there is no written legal document and all is done by word of mouth’. Hindu myths say they are like the legendary Harischandra.

3. We have umpteen examples about true friendship. When Karna was insulted that he being a commoner, should not participate in Royal Olympic Games, Duryodana made him a king in a second. Karna was loyal to Duryodana till his last minute.

So we see many similarities between the legends of Hindus and Greeks. One is also reminded of the great sacrifice of Sydney Carton in the novel of A Tale of Two Cities by Charles Dickens.

Long Live True Friendship!!


தமிழ் நாட்டு பிசிராந்தையாரும் கிரேக்க நாட்டு பிதியாஸும் (Post No.5776)

தமிழ் நாட்டு பிசிராந்தையாரும் கிரேக்க நாட்டு பிதியாஸும் (Post No.5776)

Research Article written by London Swaminathan

Date: 13 December 2018

GMT Time uploaded in London – 18-28

Post No. 5776

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

கிரேக்க நாட்டு (கிரீஸ்) இலக்கியத்தில் அழியாத இடம் பெற்ற கதை பிதியாஸ்- டாமன் (Pythias- Damon) நட்புறவுக் கதை. அதை சங்க கால இலக்கிய பிசிராந்தையார்- கோப்பெருஞ்சோழன் கதையுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கவே இந்த ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை.

நட்பின் இலக்கணம் என்ன?

வள்ளுவன் தமிழ் வேதமான திருக்குறளில் அழகாகச் சொல்லிவிட்டான்:

முகநக நட்பது  நட்பன்று நெஞ்சத்து

அகநக நட்பது நட்பு-786


ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்துச் சிரித்துப் பேசுவது உண்மையான நட்பு அல்ல; மனத்தளவில் உள்ளன்போடு ஒருவரை ஒருவர் போற்றுவதும் பாராட்டுவதுமே நட்பு

இதற்கு முன்னுள்ள குறளில் இன்னும் தெளிவாகச் சொல்கிறார்:-

புணர்ச்சி பழகுதல்  வேண்டா உணர்ச்சிதான்

நட்பாம் கிழமை தரும் – 785


நட்பு கொள்வதற்கு ஒருவரை ஒருவர் அடிக்கடி சந்தித்து, கட்டித் தழுவி, கை குலுக்கிப் பேச வேண்டும் என்பது  தேவையல்ல; ஒரே மாதிரியான சிந்தனையே (same wave length) நட்பு என்னும் உரிமையைக் கொடுத்துவிடும்.

இதற்கு முன்னுதாரணமான கதை கோபெருஞ்சோழன்  –  பிசிராந்தையார் கதையாகும்.

பலரும் அறியாத பிதியாஸ் – டாமன் கதையை முதலில் பார்த்துவிட்டு பிசிராந்தையாருக்கு வருவோம்.

கிரேக்கநாட்டின் மிகப்பெரிய தத்துவ அறிஞர் பிதகோரஸ் (Pythagoras) . அவர் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர். அவரும் வள்ளுவரைப் போலவே நட்பின் இலக்கணத்தை வரையரை செய்துள்ளார். அது என்ன? அதற்கு முன்னுதாரணமான கதைதான் — உண்மைக் கதைதான்  — பிதியாஸ் கதை.

பிதியாஸும் டாமன்   என்பவரும் இணை பிரியாத் தோழர்கள். கிரேக்க நாட்டின் தற்போதைய தலைநகரான ஏதென்ஸில் வாழ்ந்தவர்கள். ஒருமுறை அவர்கள் சைரக்யூஸ் (Syracuse) நகருக்கு வந்தனர். அங்கு டயோனிஸியஸ் (கி.மு. 405-367) என்ற கொடுங்கோலன் ஆட்சி நடாத்தி வந்தான். பிதியாஸ் ஒரு உளவாளி என்று எண்ணி சிறைப் பிடித்தான். எவ்வளவோ மன்றாடியும் மன்னன் விடுவதாயில்லை. மரண தண்டனையும் விதித்தான். இதைக் கேட்ட அவனது ஆருயிர்த் தோழன் டாமன் மனம் வெதும்பினான்.

பிதியாஸ், சாவதற்கு அஞ்சவில்லை. ஆனால் தொலை தூரத்தில் வசிக்கும் தனது தாயார் உடல் நலம் குன்றி இறந்துவிடும் நிலையிலிருந்ததால் மன்னரிடம் ஒரே ஒரு வேண்டு கோள் மட்டும் விடுத்தான்.

“என்னுடைய மரண தண்டனையை நிறைவேற்றுவதற்கு முன்னர், என் தாயாரை மட்டும் தரிசித்துவிட்டு, விடை பெற்று வருகிறேன்; அனுமதி தாருங்கள்; நான் ஓடி விடமாட்டேன்; கட்டாயம் திரும்பி வருவேன்; என்னை நம்புங்கள்” — என்றான்.

கொடுங்கோலன் டயோனிஸஸ் அதை நம்பவில்லை; உன் தாயாரோ தொலைதூர கிராமத்தில் வசிக்கிறாள்; உன்னை வெளியே விட்டால், நீ கூண்டுக் கிளியாகப் பறந்து விடுவாய். நீ திரும்பி வருவாய் என்று நம்புவதற்கு நான் என்ன இளிச்சவாயனா; முடியாது போ– என்றான்.

அப்போது அங்கே டாமன் பிரவேசித்தான்.

மன்னர் மன்னவா; பிதியாஸ் என்னுடைய ஆப்த சிநேகிதன்; அவனுக்கு நான் உத்தரவாதம் தருகிறேன்; அவன் சொன்ன நாட்களுக்குள் திரும்பி வராவிடில், நான் மரண தண்டனையை ஏற்கிறேன்; அவனை விடுத்து அந்த கை விலங்குகளை எனக்குப் பூட்டுங்கள். அவன் வராவிடில் என்னைக் கொல்லுங்கள்- என்றான். மன்னரும் கை விலங்கை மாற்றி பிதியாஸை அனுப்பிவிட்டு டாமனைப் பிடித்து சிறையில் தள்ளினான்.

அம்மாவைப் பார்க்கச் சென்ற பிதியாஸ் வரும் அறிகுறியே இல்லை; நாளையுடன் கெடு முடிகிறது.பிதியாஸ் வராவிட்டால் டாமன் தலை உருளுவது நிச்சயம். ஆனால் டாமநோ கொஞ்சமும் அஞ்சவில்லை. கெடு முடிவதற்குள் பிதியாஸ் வருவது உறுதி என்று கருதினான்.

கெடு முடியும் தருவாய். டாமனை மரண தண்டனை மேடைக்கு இட்டுச் சென்றனர். அப்போது வாசலில் ஒரே ஆரவாரம். காவல் காரன் ஓடி வந்து பிதியாஸ், அரண்மனையை நோக்கி வந்து கொண்டிருப்பதாக அறிவித்தான். உடனே அவனை இங்கே அனுப்பு என்றான் மன்னன்.

பிதியாஸ் மூச்சு இளைக்க இளைக்க பேசினான்,

மன்னர் மன்னவா என்னை மன்னியுங்கள்; என் அருமை நண்பன் டாமனை பெரிய இக்கட்டில் வைத்தது என் தவறே. நான் வரும் வழியில் பருவ மழை கொட்டி கப்பல் திணறிப்போய் தாமதமாகிவிட்டது. டாமனை விடுங்கள் நான் உங்கள் கட்டளைப்படி மரண தண்டனையை ஏற்பேன் என்றான்

இதைக்கேட்ட மாத்திரத்தில் கொடுங்கோல் மன்னனின் மகன், மரண தண்டனையை நிறை வேற்றும் வெட்டியான் ஆகியோர் கண்களில் கண்ணிர் பெருகியது

அரிய நட்பின் பெரிய சின்னம் பிதியாஸ்- டாமன் நட்புறவு என்பதை அறிந்த கொடுங்கோல் மன்னன் டயோனிஸஸ், இருவரையும் விடுதலை செய்தான். நீங்கள் இருவரும் என்னுடனும் நப்பு பாராட்டுங்கள் என்று இறைஞ்சினான்.

அன்பிற்கும் உண்டோ அடைக்கும் தாழ்?

இப்போது எல்லோரும் அறிந்த பிசிராந்தையார்- கோப்பெருஞ் சோழன்  கதையைக் காண்போம்.

கோப்பெருஞ் சோழனை அவனுடைய மகன்கள் எதிர்த்தபோது, எயிற்றியனார் என்னும் புலவர் சொற்படி, நாட்டை மகன்களிடம் ஒப்படைத்துவிட்டு வடக்கிருந்தார். வடதிசை புனிதமான திசை என்பதால் பாண்டவ சஹோதர்கள் போல வடதிசை நோக்கி நடந்து கொண்டே இருந்து பூமியில் உடல் விழுந்து இறப்பர் பலர்; சிலர் இருந்த இடத்திலேயே வடதிசை நோக்கி அமந்து இறப்பர்; இந்த உண்ணா விரதத்துக்கு பிராயோபவேசம் என்று பெயர். ராமாயணத்தின் கிஷ்கிந்தா காண்டத்திலும் புறநானூற்றிலும் காணலாம்.

கோபெருஞ் சோழன் சாகும் வரை உண்ணாவிரதம் இருப்பதை அறிந்து பலரும் அவருடம் பந்தலில் உடகார்ந்து உயிர்துறந்தனர். பொத்தியார் என்ற புலவரை மட்டும் சோழன் திருப்பி அனுப்பிவிட்டான். நீ ஆண் குழந்தை பிறந்த பின்னர்தான் இப்படி சாக முடியும் என்று வீட்டுக்கு அனுப்பிவிட்டான். ஆனால் மன்னர், ஒரு ஆசனத்தை மட்டும் பிசிராந்தையாருக்காக ‘ரிஸர்வ்’ செய்தான். எல்லோருக்கும் ஆச்சர்யம். மன்னரே; அவரோ தொலைதூரத்தில் உள்ளார் உம்மையோ பார்த்ததே இல்லை. அவரை நண்பர் என்று சொல்லி இடம் ஒதுக்கச் சொல்கிறீரே என்று வியந்தனர்.

அதற்கு சோழன் பதில் சொல்கிறான்

தென்னம் பொருப்பன் நல் நாட்டுள்ளும்

பிசிரோன் என்பஎன் உயிர் ஓம்புநனே;

செல்வக் காலை நிற்பினும்

அல்லற்காலை நில்லலன் மன்னே (புறம் –215)


பாண்டிய நாட்டில் தொலைதூரத்தில் பிசிர் என்னும் ஊரில் என் நண்பன் இருப்பதாகச் சொல்லுவர். அவன் எனக்கு செல்வம் இருந்த காலத்தில் வாராவிட்டாலும் துன்பம் வந்த காலத்தில் வாராது இருக்க மாட்டான்

அவர் சொன்னபடியே பிசிர் வந்தார்! உசிர் தந்தார்!!

அவருடைய ஆரூயிர் நண்பர் புலவர் பிசிராந்தையார். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் சந்தித்ததே இல்லை. ஆயினும் சோழன் எதிர்பார்த்தது போலவே பிசிராந்தையாரும் சாகும் வரை உண்ணா நோன்பில் கலந்து உயிர்நீத்தார்.

பிதியாஸ் கதைக்கு ஆதாரம்-  கிரேக்க  ஆசிரியர் அரிஷ்டசேன, ரோமானிய ராஜதந்திரி சிஸரோ, கிரேக்க ஆசிரியர் டியோதரஸ் சிகுலஸ்

பிசிராந்தையார் கதைக்கு ஆதாரம்- புறநானூறு பாடல்கள் 213-223

பிசிராந்தையார் யார்?

சங்க காலப் புலவர். அவர் பாடிய நரை முடி இல்லாமைப் பாடல் மிகவும் பிரஸித்தம்:

ஐயா, தொண்டுக் கிழமாகிவிட்டீரே; முடி மட்டும் கருக்கவில்லையே; ஏதேனும் கூந்தல் வளர் தைலம் தடவுகிறீரோ என்று எல்லோரும் வியப்புடன் பார்க்கின்றனர். அவர் சொல்லுகிறார்:- ஐயன்மீர் என் வீட்டிலும் ஓம் சாந்தி, நாட்டிலும் ஓம் சாந்தி, என் மனதிலும் ஓம் சாந்தி; இப்படி சாந்தி நிலவுகையில் முடி எப்படி நரைக்கும்? என்று பாடுகிறார்:–

யாண்டு பலவாக நரையில வாகுதல்

யாங்கா கியரென வினவுதிராயின்

மாண்டவென் மனைவியொடு மக்களும் நிரம்பினர்;

யான்கண் டனையர் என் இளையரும்: வேந்தனும்

அல்லவை செய்யான்காக்கும்அதன் தலை

ஆன்றவிந்து அடங்கிய கொள்கைச்

சான்றோர் பலர் யான் வாழும் ஊரே

——(புறநானூறு ,பாடல் எண். 191)


நுமக்குச் சென்ற ஆண்டுகளோ  பலவாயின; இருந்தும் நரைமுடி காணவில்லை. இது எப்படி? என்று கேட்கிறீர்களா?

என் மனைவி நல்லவள்; என் பிள்ளைகள் கெட்டிக்காரர்கள்; என்னிடம் பணிபுரியும் ஏவலரோ நான் ‘எள் என்றால் எண்ணை யாக’ நிற்பர்; குறிப்பறிந்து ஒழுகும்  தன்மையர். என் அரசன், எந்த தவற்றையும் செய்யான்; இதற்கெல்லாம் மேலாக என் ஊரிலுள்ள அறிஞர்கள் புலன்களை வென்று, உயர்ந்த குறிக்கோள் உடையவர்கள். (எனக்கு கலையே இல்லை; கவலை இல்லாதோருக்கு நரை முடி வராதே!)

புறநானூற்றிலுள்ள (பாடல் 191) படுத்தும்.


பிதியாஸ் – டாமன் கதை திரைப்படங்களாகவும் நாடகங்களாகவும் பரவியிள்ளது. அவர்கள் நட்புறவு பற்றிய பாடல்களும்  உண்டு.

கிரேக்க கதை காட்டும் மற்ற உண்மைகள்

1. இந்துக்களைப் போலவே அவர்களும் சொன்ன சொல் மீறாதவர்கள். அரிசந்திரனை நினைவு படுத்துகிறது பிதியாஸ் கதை.

2.நட்புறவின் சிறப்பு; பஞ்ச தந்திரக் கதைகளின் முதல் பகுதியே நட்புறவின் சிறப்பைப் பற்றியதே; குசேலர்- கிருஷ்ணரின் நட்புறவு மற்றொரு எடுத்துக் காட்டு; உயிர் காப்பான் தோழன். சார்ல்ஸ் டிக்கன்ஸ் எழுதிய ‘எ டேல் ஆப் டூ சிட்டிஸ்’  (A Tale of Two Cities by Charles Dickens)  நாவலில் சிட்னி கார்ட்டனின் தியாகமும் நினைவு கூறத்தக்கது.

3. தாயைக் காண பிதியாஸ் மன்றாடியது- மாதா, பிதா குரு தெய்வம் என்ற வசனத்தை நினைவு படுத்தும்.

2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உலகம், தார்மீக ரீதியில் உளுத்துப் போகாமல் இருந்தது. போகப் போக  கழுதை தேய்ந்து ட்டெறும்பு ஆகி விட்டது.

வாழ்க நட்புறவு!


பிசிராந்தையார், பிதியாஸ்- டாமன்


யார் இந்தக் கவிஞர்? யார் அந்தச் சிறுமி? (Post No.5775)

Compiled  by London Swaminathan

Date: 13 December 2018

GMT Time uploaded in London – 7-58 am

Post No. 5775

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

விளையும் பயிர் முளையிலேயே தெரியும் என்பார்கள். கருணையே வடிவான அந்தப் பெண்மணி உலகப் புகழ் பெற்றாள். அவரைப் பாடிய கவிஞரும் தமிழ் கூறு நல்லுலகம் முழுதும் பிரசித்தமானவரே!

கவிதையைக் கடைசி வரை படித்தால் புதிர் விடுபடும்.

tags- அழ.வள்ளியப்பா, பிளாரன்ஸ் நைட்டிங்கேல்

நன்றி-மலேசிய தமிழ்ப் பாடநூல்

பாரதியும் வானசாத்திரமும்! – 3 (Post No.5774)

Written by S Nagarajan

Date: 13 DECEMBER 2018

GMT Time uploaded in London –6- 49 am

Post No. 5774

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

பாரதி இயல்

பாரதியும் வானசாத்திரமும்! – 3


இனி பாஞ்சாலி சபதம் மற்றும் குயில் பாட்டு ஆகிய கவிதைச் சிகரங்களில் பாரதி கூறிய வானவியல் பற்றிய பாடல்களைக் காண்போம்:

பாஞ்சாலி சபதம்

‘பாரடியோ!வானத்திற் புதுமை யெல்லாம்,

பண்மொழீ!கணந்தோறும் மாறி மாறி
ஓரடிமற் றோரடியோ டொத்த லின்றி

உவகையுற நவநவமாய் தொன்றுங் காட்சி
யாரடிஇங் கிவைபோலப் புவியின் மீதே

எண்ணரிய பொருள் கொடுத்தும் இயற்ற வல்லார்?
சீரடியால் பழவதே முனிவர் போற்றுஞ்

செழுஞ்சோதி நவப்பையெலாம் சேரக் காண்பாய். 148

‘கணந்தோறும் வியப்புக்கள் புதிய தோன்றும்;

கணந்தோறும் வெவ்வேறு கனவு தோன்றும்;
கணந்தோறும் நவநவமாங் களிப்புத் தோன்றும்;

கருதிடவும் சொல்லிடவும் எளிதோ?ஆங்கே,
கணந்தோறும் ஒருபுதிய வண்ணங் காட்டிக்

காளிபரா சக்தி அவள் களிக்குங் கோலம்
கணந்தோறும் அவள் பிறப்பாள் என்று மேலோர்

கருதுவதன் விளக்கத்தை இங்குக் காண்பாய். 149

‘அடிவானத் தேஅங்கு பரிதிக் கோளம்

அளப்பரிய விரைவினொடு சுழலக் காண்பாய்
இடிவானத் தொளிமின்னல் பத்துக் கோடி

எடுத்தவற்றை ஒன்றுபட உருக்கி வார்த்து,
முடிவான வட்டத்தைக் காளி ஆங்கே

மொய்குழலாய்,சுழற்றுவதன் மொய்ம்பு காணாய்!
வடிவான தொன்றாகத் தகடி ரண்டு

வட்டமுறச் சுழலுவதை வளைந்து காண்பாய். 150

அமைதியடு பார்த்திடுவாய் மின்னே!பின்னே

அசைவுறுமோர் மின்செய்த வட்டு;முன்னே
சமையுமொரு பச்சைநிற வட்டங் காண்பாய்.

தரணியிலிங் கிதுபோலோர் பசுமை உண்டோ?
இமைகுவிய மின்வட்டின் வயிரக் கால்கள்

எண்ணில்லா திடையிடையே எழுதல் காண்பாய்;
உமை கவிதை செய்கின்றாள்,எழுந்து நின்றே

உரைத்திடுவோம்,”பல்லாண்டு வாழ்க!”என்றே. 151


‘பார்;சுடர்ப்பிரிதியைச் சூழவே படர்முகில்
எத்தனை தீப்பட் டெரிவன?ஓகோ!
என்னடி!இந்த வன்னத் தியல்புகள்!
எத்தனை வடிவம்!எத்தனை கலவை!
தீயின் குழம்புகள்!-செழும்பொன் காய்ச்சி
விட்ட ஓடைகள்!-வெம்மை தோன்றாமே
எரிந்திடுந் தங்கத் தீவுகள்!-பாரடி!
நீலப் பொய்கைகள்!-அடடா,நீல
வன்ன மொன்றில் எத்தனை வகையடி!
எத்தனை செம்மை!பசுமையுங் கருமையும்,
எத்தனை!-கரிய பெரும்பெரும் பூதம்!
நீலப் பொய்கையின் மிதந்திடுந் தங்கத்
தோணிகள் சுடரொளிப் பொற்கரை யிட்ட
கருஞ்சிக ரங்கள்!-காணடி,ஆங்கு
தங்கத் திமிங்கிலம் தாம்பல மிதக்கும்
இருட்கடல்!-ஆஹா!எங்கு நோக்கிடினும்
ஒளித்திரள்!ஒளித்திரள்!வன்னக் களஞ்சியம்!’ 152


பாஞ்சாலி சபதம் காவியத்தில் பாட்டு 148-7,8அடிகளுக்கு பாரதியின் விளக்கம்:-

சீரடியார் பழவேத முனிவர் போற்றுஞ் செழுஞ் சோதி – சீர்களும் அடிகளும் இயைந்த மந்திரங்களால் முன்னைய வேத ரிஷிகள் போற்றிய ஞாயிறு

இங்கு சூர்யாஸ்தமய வர்ணனை கூறப்படுகிறது. இப்பாடல்களின் கருத்து நன்கு விளங்கும் பொருட்டு நமது ‘கர்மயோகிப்’ பத்திரிகையிலே இவ்விஷயத்தைப் பற்றி எழுதியுள்ள உபந்யாஸமொன்றை இங்கு தருகின்றோம்.


உலகத்தில் எங்கு பார்த்தாலும் நிறைந்து கிடக்கும் லாவண்யங்களைத் தமிழர்கள் கவனிப்பது கிடையாது. சனிக்கிழமை சாயங்காலந்தோறும் குளக்கரைகளிற் போய்க் கருடன் பார்ப்பதெற்கென்றால் நம்மவர்கள் கூட்டம் கூட்டமாக ஓடுகிறார்கள். சூர்யாஸ்தமய காலத்தில் வானத்திலே தோன்றும் அதிசியங்களைப் பார்க்க ஒருவன் கூடப் போவதில்லை. அப்போது வானத்திலே இந்திரஜால மஹேந்திர ஜாலங்களெல்லாம் நடக்கின்றன. இந்த க்ஷணம் இருந்த தோற்றம் அடுத்த க்ஷணம் இருப்பதில்லை. உலகத்திலுள்ள திரவிய முழுவதையும் செலவிட்டு வர்ணக் காட்சிகள் ஏற்படுத்திப் பார்ப்போமானாலும் அது சூர்யாஸ்தமய காலத்தில் வானத்திலே நாம் பொருட்செலவில்லாமல் பார்க்கக்கூடிய காட்சிகளிலே கோடியிலொரு பங்கு கூடக் காணாது. வாணவேடிக்கைகள் பார்க்க ஒரு செல்வன் பதினாயிரக்கணக்கான திரவியம் செலவிடுகிறான். அவ்னது செல்வத்தினாலன்றோ இந்தக் காட்சி சுலபமாகிறதென்று அதையே பார்த்து ஆயிரம் ஏழைகள் பெருமூச்செறிகிறார்கள். ஸஹோதரா! ஸூர்யாஸ்தமயத்தின் விநோதங்களைச் சென்று பார். ஸூர்யனைப் பார்த்தால் கண்ணுக்குக் கெடுதி என்ற குருடர் நம்பிக்கையைப்  பொருட்டாக்காதே. ஸூர்யனைப் பார்ப்பது பாவமென்று சொல்லும் மூடர் சாஸ்திரத்தைக் கண் கொண்டு பார்க்காதே.

    நமது நாட்டில் வேத காலத்து ரிஷிகள் பிரகிருதியின் சௌந்தர்யங்களைக் கண்டு மோஹித்துப் பரமானந்தமெய்தியவர்களாய்ப் பல அதிசியமான பாடல்கள் பாடியிருக்கிறார்கள். பிரகிருதியின் அழகைக் கண்டு பரவசமெய்திக் காளிதாஸன் முதலிய பெருங்கவிகள் அற்புதக் கவிதைகள் செய்திருக்கின்றனர். இக்காலத்திலே தான் இந்த துரதிர்ஷ்ட நிலை கொண்ட நாட்டில் வானம் பார்த்தறியாத குருடர்களெல்லோரும் கவிகளென்று சொல்லி வெளி வருகிறார்கள்.

    ஸூர்யாஸ்தமயத்தின் அற்புத சௌந்தர்யங்களை எழுதிப் பிறர் மனதில் படும்படி செய்வது சாத்தியமில்லை. (நேரிலே கொண்டு காட்டினாலும் பலருக்கு ஆரம்பத்திலே கண் கூசுவது தான் அர்த்தமாகுமேயல்லாமல் விஷயம் தெரியாது.) ஸஹோதரா! நீயாகவே போய்ப் பல தினம் அடுத்துப் பார்க்க வேண்டும். பிறகு தான் உனக்கு அந்தத் தெய்வக் காட்சி சிறிது சிறிதாக விளங்கும். ஸூர்யோதயத்திலேயும் ஸூர்யாஸ்தமயத்திலும் வானத்தில் நடக்கும் இந்திரஜாலக் காட்சியில் க்ஷணந்தோறும் புதிய புதிய விநோதங்கள் மாத்திரமேயன்றி இன்னுமொரு விசேஷமுண்டு. நேற்று இருந்தது போல இன்றைக்கு இராது. இன்று இருப்பது போல நாளை இராது. தினந்தோறும் வெவ்வேறு வியப்புக்கள். வெவ்வேறு உலகங்கள். வெவ்வேறு மஹிமைகள். வெவ்வேறு கனவுகள். வெவ்வேறு ஆனந்தங்கள். வெவ்வேறு அநிர்வசனீயங்கள்.

    சில தினங்களின் முன்பு ஓர் மாலைப்பொழுதில் நான் கண்ட அதிசியங்களை ஒருவாறு இங்குக் குறிப்பிடுகிறேன். அடிவானத்தில் ஸூர்ய கோளம் தகதகவென்று சுழன்று கொண்டிருந்தது. இருபது கோடி மின்னல்களை எடுத்து ஒரு சக்கரமாக வார்த்துச் சுழற்றுவது போலிருந்தது. ஆரம்பத்திலே தான் கண்கூசும். சிறிது நேரம் உற்று நோக்கிக் கொண்டிருந்தால், பிறகு கண் கூச்சம் தீர்ந்து போய் விடும். இரண்டு வட்டத் தகடுகள்  ஒன்றின் மேலொன்று சுழலும். கீழே இருப்பது சுத்தமான மின்வட்டம். மேலே இருப்பது மரகத வட்டம். பச்சை வர்ணம்! அற்புதமான பசுமை.

     பச்சைத் தகடு பின்புறத்திலிருக்கு மின் தகட்டை முழுவதும் மறைத்துக் கொண்டிருக்கும். ஆயினும் இடையிடையே பின்னுள்ள வட்டத்தின் வயிரக் கிரணங்கள் கண்மீது பாயும்.

    பார்! ஸுர்யனைச் சுற்றி மேகங்களெல்லாம் தீப்பட்டெரிவது போலத் தோன்றுகிறது! ஆஹா! என்ன வர்ணங்கள்! எத்தனை வித வடிவங்கள்! எத்தனை ஆயிர விதமான கலப்புக்கள்! அக்கினிக் குழம்பு! தங்கம் காய்ச்சியிட்ட ஓடைகள்! எரிகின்ற தங்கத் தீவுகள்!

    நீல ஏரிகள்! கரும் பூதங்கள்! எத்தனை வகை நீலம்! எத்தனை விதச் செம்மை! எத்தனை வகைப் பசுமை! எத்தனை விதக் கருமை! நீல ஏரியின் மீது மிதக்கும் தங்கத் தோணிகள்! எரிகின்ற தங்க ஜரிகைக்கரைப் போட்ட கரிய சிகரங்கள்! தங்கத் திமிங்கலங்கள்! மிதக்கும் செங்கடல்! எங்கு பார்த்தாலும் ஒளித்திரள், வர்ணக் களஞ்சியம்.போ, போ, என்னால் அதை வர்ணிக்க முடியாது.


குயில் பாட்டு

வான நடுவிலே மாட்சியுற ஞாயிறுதான் 
மோனவொளி சூழ்ந்திடவும் மொய்ம்பிற் கொலுவிருந்தான், 

மேலைக் கதையுரைக்க வெள்கிக் குலையுமனம், 
காரைக் கதிரழகின் கற்பனைகள் பாடுகிறேன். … 30 

தங்க முருக்கித் தழல் கறைத்துத் தேனாக்கி 
எங்கும் பரப்பியதோர் இங்கிதமோ? வான்வெளியைச் 
சோதி கவர்ந்து சுடர்மயமாம் விந்தையினை 
ஓதிப் புகழ்வார் உவமையொன்று காண்பாரோ? 
கண்ணையினி தென்றுரைப்பார்; கண்ணுக்குக் கண்ணாகி … 35 

விண்ணை அளக்கும்மொளி மேம்படுமோர் இன்பமன்றோ? 
மூலத் தனிப்பொருளை மோனத்தே சிந்தை செய்யும் 
மேலவரும் அஃதோர் விரியுமொளி என்பாரேல் 
நல்லொளிக்கு வேறுபொருள் ஞாலமிசை யொப் புளதோ? 
புல்லை நகையுறுத்திப் பூவை வியப்பாக்கி … 40 

மண்ணைத் தெளிவாக்கி, நீரில் மலர்ச்சி தந்து 
விண்ணை வெளியாக்கி விந்தைசெயுஞ் சோதியினைக் 
காலைப் பொழுதினிலே கண்விழித்து நான்தொழுதேன். 

நான் முகனே! … 75 

பண்டே யுலகு படைத்தனைநீ என்கின்றார். 
நீரைப் படைத்து நிலத்தைத் திரட்டி வைத்தாய் 
நீரைப் பழைய நெருப்பிற் குளிர்வித்தாய். 
காற்றைமுன்னே ஊதினாய் காணரிய வானவெளி 
தோற்றுவித்தாய், நின்றன், தொழில்வலிமை யாரறிவார்? … 80 

உள்ளந்தான் கவ்வ ஒருசிறிதுங் கூடாத 
கொள்ளைப் பெரியவுருக் கொண்ட பலகோடி 
வட்ட வுருளைகள் போல் வானத்தில் அண்டங்கள் 
எட்ட நிரப்பியவை எப்போதும் ஓட்டுகின்றாய்; 
எல்லா மசைவில் இருப்பதற்கே சக்திகளைப் … 85 

பொல்லாப் பிரமா, புகுத்திவிட்டாய் அம்மாவோ! 
காலம் படைத்தாய் கடப்பதிலாத் திக்கமைத்தாய்; 
ஞாலம் பலவினிலும் நாடோ றுந் தாம்பிறந்து 
தோன்றி மறையும் தொடர்பாப் பல அனந்தம்! 


இதுவரை கூறிய பாடல் பகுதிகளால் பாரதியார் வானக் காட்சிகள் மீது கொண்ட மோகத்தைப் பார்க்கிறோம்.

வானக் காட்சிகளைத் தமிழர் கவனிப்பது கிடையாது என்று அவர் அங்கலாய்க்கிறார்.

சந்திரன், சூரியன், நட்சத்திரங்கள், தாரகைக் கூட்டம், அண்டங்கள் உள்ளிட்ட அனைத்தையும் அவர் வியப்புடன் பார்க்கிறார்; அதன் உண்மை தெளிகிறார்; நமக்குப் புலப்படுத்துகிறார்.

இன்னும் வசன கவிதையிலும் உரை நடைப் பகுதிகளிலும் அவர் ஞாயிறு, நட்சத்திரம், நிலா ஆகியவை பற்றிக் கூறியவை ஏராளம் உள்ளன.

அவற்றையும் சேர்த்துப் படித்தால் வானவியல் கவிஞன் பாரதி என்று ஒரு புதிய பரிமாணத்தை மஹாகவி பாரதியாரில் நாம் காண முடியும்.

பாரதியைக் கற்றால் வானவியலையும் கற்றது போலத் தான் என்று கூறி இந்தக் குறுந்தொடரை முடிக்கிறேன்.

வாழ்க பாரதி நாமம்; வாழ்க அறிவியல்!


24 பன்மொழிப் புலவர்களைத் தேடும் போட்டி (Post No.5773)

Written by London Swaminathan

Date: 12 December 2018

GMT Time uploaded in London – 20-33

Post No. 5773

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

குறைந்தது 24 புலவர்கள் இக்கட்டத்தில் மறைந்துளர். பல மொழிகளில் ராமாயணம் எழுதியோர், தேவாரம் திருவாசகம், திருப்பாவை பாடியோர், தமிழ் மூதாட்டி முதல், யாதும் ஊரே யாவரும் கேளிர் — பாடிய புறநானூற்றுப் புலவர்கள் உள்பட 24 பேர்! பெயரைப் படித்தாலேயே புண்ணியம் கிட்டும்.



ழுத் ச் சன் 
ர்ளுள் வ ம்ன்
யாணாண்   வ
திருவாவூ ரர்


கம்பன், காளிதாசன், துளசிதாஸ், வால்மீகி, மீரா, கபீர், தாகூர், பாரதியார், வள்ளுவர், கபிலர், கணியன் பூங்குன்றன், கல்ஹணன், நக்கீரன், மாமூலர், பரணர், அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர், திருவாதவூரர், ஆண்டாள், அவ்வை, எழுத்தச்சன், பசவண்ணா, ராமதாஸர்

tags–புலவர்கள்,தேடும் போட்டி



Written by London Swaminathan

Date: 12 December 2018

GMT Time uploaded in London – 18-18

Post No. 5772

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

I am not giving a comprehensive list of assassinations that happened in Indian history. Just to compare the less known assassination that happened in Tamil Nadu I am giving some known attacks. As far as we know it started in 73 BCE and went up to 1991. Tamil poet Tiruvalluvar and Vishnusarman of Panchatantra also mentioned such assassinations.

Devabhuti, the last of the Sunga emperors, who was a weak, dissipated and debauched monarch was assassinated in his bed in dark by a slave girl dressed as his queen. He was killed in 73 BCE on the orders of his minister Vasudeva.

Julius Caesar was assassinated in Rome around that time. And his own friend Brutus was part of the conspiracy. All of us know the ‘Et tu Brute?’ (You too Brutus!) exclamation of Julius Caesar.

Mahatma Gandhi was assassinated by N Godse in 1948. In our own times Prime Minister Indira Gandhi was assassinated by her own bodyguard on 31 October 1984. Later her own son Rajiv Gandhi was assassinated by a LTTE girl from Si Lanka, near Chennai in 1991.

Tiruvalluvar, author of Tamil Veda, Tirukkural says,

An enemy will twist his words as he bends his bow;

Neither will forbade any good- 827

The meaning is

Do not be misled by the politeness or courtesy of language on the part of enemies. The enemy bends his words as he bends his bow, which is not for your good.

In the next couplet the poet says,

The enemy’s hands raised in salutation may conceal a weapon,

So too, his tears of sympathy are not to be trusted.

This is what happened in the case of Rajiv Gandhi’s assassination.

In Periya Puranam written around 12th century CE by Sekkizar, we have a similar story. It is a sad and heart breaking story.

Here is a summary:

There was a king by name Meyporul Nayanar ruling Chedi country from Tirukkovalur. He was a just king and conquered the nearby territories. He was a great Shiva devotee and respected any one coming with the Saivite symbols such as Vibhuti (holy ash), Rudraksha (holy garland) in saffron or white cloths.

Muthanathan, a near by king who was defeated several times by Meyporul, realised that he would never be able to defeat Meyporul by honest means. So he conspired and took the guise of Shiva devotee. He hid a dagger in a bundle of palm leaf manuscripts and approached the palace.

As usual all the gates were wide open for the ‘great devotee’ and he entered the palace room where the king was lying in bed with his wife. Knowing a person coming in an untimely hour, king’s body guard Dattan prevented him from entering the bedroom. But yet Muthanathan introduced himself as a great Guru and he had come with a rare manuscript to show it to the king. Datta could not stop him any more. When the ‘devotee/guru’ entered the bed room, the queen was surprised and got up suddenly. But the king showed all the respect due to any Shiva’s follower. When he asked the reason for his visit at the dead of night, disguised Muthanathan told the king that he had some rare Agama manuscripts and wanted to teach the king.

He also insisted that he should be alone without the queen to listen to the secret doctrines. The king readily obliged and came back all alone. Muthanathan opened the bundle and took the dagger and stabbed the king.

Hearing the commotion, his body guard Datta rushed into the room and caught hold of the assassin. But Meyporul told his bodyguard,

‘Datta, He is our man’. Please take him out of the town with full security and leave him alone; make sure that no one harms him! Datta did as he was commanded.

All this happened  just because the respect for the external Saivite (religious)  symbols! But Meyporul was made a saint among the 63 Famous Saivite Saints and worshipped in all the Shiva temples in Tamil Nadu.

We hear lot of stories even today that terrorists come in different disguises, particularly abusing religious faith and symbols. Since Tiruvalluvar also sings about hidden arms, he might have heard such stories.

Sekkizar, author of Periya Puranam, describes the appearance of Muthanathan in Saivite gear. ‘He appeared white outside (with smeared holy ash) but inside he was black. His mind was full of bad things’.

The world has not changed much from the days of Devabhuti. Even before Devabhuti, Manu gives a list of kings who were dethroned or killed. Vena was one of them who met a violent death from the revolting general public. Something like French Revolution must have happened and Vena was ‘guillotined’.

Tags- Meyporul Nayanar, Muthanathan, Assassinations, Devabhuti


பயங்கரவாதிகள் பற்றி வள்ளுவன், சேக்கிழார் (Post No.5771)

Written by London Swaminathan

Date: 12 December 2018

GMT Time uploaded in London – 10-53 am

Post No. 5771

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

தற்காலத்தில் பயங்கரவாதிகளின் தாக்குதல் பற்றி பத்திரிக்கைகளில் நிறைய செய்திகளைப் படிக்கிறோம். அவர்கள் நேரடியாகத் தாக்கினால் ‘வீரர்கள்’ என்று புகழ்வோர் சிலர். ஆனால் பொய் வேடம் கொண்டு நண்பன் போல, சீடன் போல நடித்துக் கொன்றால் அத்தகையவரை கோழை என்று உலகமே இகழும். நமது காலத்திலேயே காங்கிரஸ் தலைவரும் முன்னாள் பிரதமருமான ராஜீவ் காந்தியை விடுதலைப் புலி இயக்கத்தைச் சேர்ந்த பெண் வணங்குவது போல வணங்கி வெடிகுண்டு வைத்து இருபதுக்கும் மேலானவர்களைப் படுகொலை செய்த வன் செயலை உலகமே கண்டித்தது. 

ஷேக்ஸ்பியர் நாடகத்தில் ஜூலியஸ் ஸீஸரைக் கொல்ல வந்த நண்பன் ப்ரூட்ட,,,, ஸைப் பார்த்து ‘யூ டூ ப்ரூட்டஸ்’  (et tu Brute? You too Brutus?) என்று சீஸர் சொன்ன வரிகளை நாம் அறிவோம்.

காளிதாசன் காலத்திலும் இது நடந்தது. கி.மு.73-ல் சுங்க வம்ஸத்தின் கடைசி அரசனான தேவ பூதியை ஒரு அடிமைப் பெண், ராணி போல வேடம் அணிந்து, படுக்கை அறைக்குள் நுழைந்து கொன்றாள். அமைச்சன் வாசுதேவனின் சதியின் பெயரில் அது நடந்தது. பஞ்ச தந்திரமும் மன்னர்களின் படுகொலை பற்றிப் பேசுகிறது.

வள்ளுவர், சேக்கிழார், திருத்தக்க தேவரும் அத்தகைய சம்பவங்களைப் பாடி வைத்திருப்பது, இந்தப் படுகொலைகள் தொன்றுதொட்டு நிகழ்கின்றன என்பதை அறிய முடிகிறது.

சேக்கிழார் பாடிய பெரிய புராணத்தில் வரும்

மெய்ப்பொருள் நாயனார் சரிதம் மிகவும் உருக்கமானது.

கதையின் சுருக்கம் இதுதான்

சேதிநாட்டில், திர்க்கோவலூரில்,மலையமான் குலத்தில் வந்த அரசன் ஒருவன் ஆண்டு வந்தான். எப்பொழுதும் திருநீறு பூசி சிவனைப் பூஜித்து, மெய்ப்பொருள் காண்பதையே லட்சியமாகக் கொண்டிருந்ததால், அவர் பெயரே மெய்ப் பொருள் நாயனார் என்று ஆயிற்று. அவரிடம் பலமுறை போரில் தோற்றுப்போன முத்தநாதன் என்பவன், நேர் வழியில் வெல்லுவது அரிது என்று கருதி, பொய்யான தவ வேடம் பூண்டு வந்தான். சிவ குரு என்று சொல்லி எல்லாக் காவல் நிலைகளையும் தாண்டி வந்தபோதும் மெய்ப் பொருள் நாயனாரின் முக்கியக் காவல் அதிகாரி தத்தன் மட்டும் சந்தேகக் கண்ணுடன் பார்த்தான். படுக்கை அறையில் மனைவியுடன் இருப்பதையும் மீறி மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் பள்ளி அறையில் நுழைய மஹா ராணி திடுக்கிட்டு எழுந்தாள். மன்னரோ முத்த நாதன் சிவனியார் வேடத்தில் வந்ததால் வணங்கி என்ன காரத்தினால் வந்தீர்? என வினவ புதிய ஆகம நூல் கிடைத்து இருப்பதாகவும் அதை உபதேசிக்க வந்து இருப்பதாகவும் சொன்னான்.

முத்தநாதன் ‘மனதிலே கரு(று)ப்பு வைத்து’

முத்த நாதனின் வேடத்தை சேக்கிழார் வருணிக்கும் அழகே அழகு. உடம்பெல்லாம் வெண்மை நிறம். ஆனால் மனம் மட்டும் கறுப்பாம்:

மெய்எலாம் நீறு பூசி
     வேணிகள் முடித்துக் கட்டிக்
கையினில் படைக ரந்த
     புத்தகக் கவளி ஏந்தி
மைபொதி விளக்கே என்ன
     மனத்தின்உள் கறுப்பு வைத்துப் 
பொய்த்தவ வேடம் கொண்டு
     புகுந்தனன் முத்த நாதன்

மனைவி உடனிருந்தால் உபதேசிக்க முடியாது என்று சொல்லி அவளை அனுப்பச் செய்துவிட்டு, மன்னர் தனியாக வந்த போது புத்தக் கட்டை (ஏட்டுச் சுவடிக் கட்டு) அவிழ்ப்பது போல அவிழ்த்து ஏடுகளுக்குள் மறைத்து வைத்திருந்த கத்தியால் குத்தி அவரைக் கொலை செய்தான்.

சப்தம் கேட்டு தத்தன் உள்ளே வந்து, முத்த நாதனைக் கையும் களவுமாகப் பிடித்த போதும் சிவ சின்னங்களை அணிந்திருந்த ஒரே காரனணத்துக்காக அவரை, ‘தத்தா இவர் நமர் (நம்ம ஆள்)’ என்று சொல்லி ஊர் எல்லை வரை பாதுகாப்போடு அழைத்துச் சென்று விடுக என்று கட்டளையும் இடுகிறார். தத்தனும் அப்படியேசெய்தான்.

பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே

பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே

தின்னவரும் புலிதனையும் -……………….

பகைவனுக்கருள்வாய் நன்னெஞ்சே

என்ற பாரதி பாட்டை நினைவுபடுத்துகிறது மெய்ப்பொருள் நாயனாரின் செயல்.

கைத்தலத்து இருந்த வஞ்சக் 
     கவளிகை மடிமேல் வைத்துப்
புத்தகம் அவிழ்ப்பான் போன்று      
     புரிந்துஅவர் வணங்கும் போதில்
பத்திரம் வாங்கித் தான்முன்
     நினைந்தஅப் பரிசே செய்ய
மெய்த்தவ வேட மேமெய்ப் 
     பொருள்எனத் தொழுது வென்றார் 

நிறைத்தசெங் குருதி சோர 
     வீழ்கின்றார் நீண்ட கையால்
தறைப்படும் அளவில் தத்தா
     நமர் எனத் தடுத்து வீழ்ந்தார்


வள்ளுவன் வாக்கு

திருவள்ளுவரும் சொல் வணக்கம், வில் வணக்கம் பற்றி எச்சரிக்கிறார். தொழுத கைக்குள்ளும் ஆயுதம் இருக்கும் என்றும் எச்சரிக்கிறார். அவருக்கும் தேவ பூதி, ஜூலியஸ் சீஸர் கதைகள் தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு

சொல் வணக்கம் ஒன்னார்கண் கொள்ளற்க வில்வணக்கம்

தீங்கு குறித்தமையான்— குறள் 827


வில் வளைவது தீமை வரப் போவதைக் காட்டும். அதே போல பகைவர்கள் வணக்கத்தோடு சொல்லும் சொல்லை நன்மை என்று கருதி விடக்கூடாது ((வணங்குவது போல வணங்கி காலை வாரி விடுவர்; புலி பதுங்குது பாய்வதற்காகத் தானே)- 827

தொழுத கையுள்ளும் படை ஒடுங்கும்  ஒன்னார்

அழுத கண்ணீரும்  அனைத்து- 828


பகைவர் வணங்கும் கைகளுக்கு உள்ளும் கொலைக் கருவியை மறைத்து வைத்திருப்பர். அவர்கள் அழுது சொரியும் கண்ணீரும் அத்தகையதே-828


சீவக சிந்தாமணி

தொழுத்தங் கையினுள்ளும் துறுமுடி அகத்துமும் சோர

அழுத கண்ணீரினுள்ளும் அணிகலத்தகத்து மாய்ந்து

பழுத கண்ணரிந்து கொல்லும் படையுடன் ஒடுங்கும் பற்றா

தொழிகயார் கண்ணும் ஹேற்றம் தெளிகுற்றார் விளிகுற்றாரே – சீவக சிந்தாமணி 1891

tags–பயங்கரவாதிகள்,முத்தநாதன், மெய்ப்பொருள் நாயனார்


ENGLISH CROSSWORD 12-12-18 (Post No.5770)

Written by London Swaminathan

Date: 12 December 2018

GMT Time uploaded in London – 6-40 am

Post No. 5770

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

Find at least 14 words linked to Hindu scriptures and Indian History. If you split the words you may even get 16 to 18 words.










1.If you do punya/good things you go this place in the sky

5.Seer of ancient times; did great Yajna mentally and came out of a well; His name is No.3 in Sanskrit

6.Great saint poet of Karnataka; he created social awareness through his poems- Vachanas

7.Name of an era; named after the greatest emperor of India

9.Name of Siva always goes with Hari

11.Consort of Siva; described beautifully by Kalidasa in Kumara Sambhava

12.Mauryan Emperor who took Buddhism to the nook and corner of Asia


1.Ideal woman of Hindus; great character in Ramayana

2.Greatest philosopher of India; synonymous with Advaita

3.Basic unit of Indian village

4.A devotee of Krishna from Rajasthan whose Bhajans echo in every Bhajan sung from North to South

7.All Hindu gods ride on it

8.Second son of Yayati and Sharmishta

10.Parasurama’s older brother; dead and revived along with Renuka










1.SWARGA- if you do punya/good things you go this place in the sky

5.TRITA- Seer of ancient times; did great Yajna mentally and came out of a well; His name is No.3 in Sanskrit

6.BASAVA- Great saint poet of Karnataka; he created social awareness through his poems- Vachanas

7.VIKRAMA- name of an era; named after the greatest emperor of India

9.HARAN- Name of Siva always goes with Hari

11.UMA- Consort of Siva; described beautifully by Kalidasa in Kumara Sambhava

12.ASOKA- Mauryan Emperor who took Buddhism to the nook and corner of Asia


1.SITA- Ideal woman of Hindus; great character in Ramayana

2.ADI SANKARA- Greatest philosopher of India; synonymous with Advaita

3.GRAMA- basic unit of Indian village

4.MIRA- A devotee of Krishna whose Bhajans echo in every Bhajan sung from North to South

7.VAHANA- All Hindu gods ride on it

8.ANU- Second son of Yayati and Sharmishta

10.VASU- Parasurama’s older brother; dead and revived along with Renuka



பாரதியும் வானசாத்திரமும்! – 2 (Post No.5769)

Written by S Nagarajan

Date: 12 DECEMBER 2018

GMT Time uploaded in London –4- 59 am

Post No. 5769

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

பாரதி இயல்

பாரதியும் வானசாத்திரமும்! – 2


பாரதியார் வானவியல் பற்றிக் கூறிய பாடல்களில் முக்கிய வரிகள்/ பகுதிகள் இங்கு தொடர்கின்றன.

பாரதியாருக்கு அறிவியல் பூர்வமான வானவியலில் மிக அதிகமாக ஆர்வம் உண்டு.

சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரம், அண்டம் இவற்றை எல்லாம் கவிதைப் பொருளாக உள்ள அனைத்திற்கும் பாரதியார் பயன்படுத்தி உள்ளார்.

சுட்டும் விழிச்சுடர் தான் சூரிய சந்திரரோ என்பன போன்ற உவமைகள் ஏராளம் உள்ளன.

ஒவ்வொரு வானக் காட்சியிலும் அவர் இறைவனின் மஹாசக்தியை எண்ணி வியக்கிறார்.

தமிழர்கள் வானவியலில் அதிக ஆர்வம் காட்டவில்லையே என்ற பச்சாதாபமும் அவருக்கு உண்டு.

முன்னாளில் வான சாஸ்திரத்தில் இந்தியா தலை சிறந்து விளங்கியதை அவர் நினைவு கூர்கிறார்.

இன்று அவர் இருந்தால் இந்திய விண்வெளி ஆய்வுக் கழகமான இஸ்ரோ விண்ணில் ஏவும் ஏவுகணைகளைப் பார்த்து சந்தோஷப்படுவார்.

சந்திர மண்டலத்தியல் கண்டு தெளிவோம் என்ற அவரது கனவை இந்தியா கூடிய விரைவில் நிறைவேற்றும்.

கட்டுரைத் தொடரின் இரண்டாம் பகுதியை இங்கு தொடர்கிறோம்:

கண்ணன் என் தாய்

விந்தைவிந்தை யாக எனக்கே – பல 

விதவிதத் தோற்றங்கள் காட்டுவிப் பாள்; 
சந்திரனென் றொரு பொம்மை – அதில் 

தண்ணமுதம் போலஒளி பரந்தொழுகும்; 
மந்தை மந்தையா மேகம் – பல 

வண்ணமுறும் பொம்மையது மழைபொழியும்; 
முந்தஒரு சூரியனுண்டு – அதன் 

முகத் தொளி கூறுதற்கொர் மொழியிலை யே. 

வானத்து மீன்க ளுண்டு – சிறு 

மணிகளைப் போல்மின்னி நிறைந்திருக்கும்

கண்ணன் எனது சற்குரு

சந்திரன் சோதி யுடையதாம்; – அது 

சத்திய நித்திய வஸ்துவாம்; – அதைச் 
சிந்திக்கும் போதினில் வந்துதான் – நினைச் 

சேர்ந்து தழுவி அருள்செயும் -; 

”ஆதித் தனிக்பொரு ளாகுமோர்; – கடல் 

ஆருங் குமிழி உயிர்களாம்; – அந்தச் 
சோதி யறிவென்னும் ஞாயிறு – தன்னைச் 

சூழ்ந்த கதிர்கள் உயிர்களாம்; – இங்கு 
மீதிப் பொருள்கள் எவையுமே – அதன் 

மேனியில் தோன்றிடும் வண்ணங்கள்;-

கண்ணம்மா – என் காதலி – 1 
(காட்சி வியப்பு) 

செஞ்சுருட்டி – ஏகதாளம் 
ரசங்கள் : சிருங்காரம், அற்புதம்

சுட்டும் விழிச்சுடர் தான், – கண்ணம்மா! 

சூரிய சந்திர ரோ? 
வட்டக் கரிய விழி, – கண்ணம்மா! 

வானக் கருமை கொல்லோ? 
பட்டுக் கருநீலப் – புடவை 

பதித்த நல் வயிரம் 
நட்ட நடு நிசியில் – தெரியும் 

நக்ஷத் திரங்க ளடீ! …

கண்ணம்மா – என் காதலி – 2 
(பின் வந்து நின்று கண் மறைத்தல்) 

நாதநாமக்கிரியை – ஆதிதாளம் 
சிருங்கார ரசம்

மாலைப் பொழுதிலொரு மேடை மிசையே 

வானையும் கடலையும் நோக்கி யிருந்தேன்; 
மூலைக் கடலினையவ் வான வளையம் 

முத்தமிட் டேதழுவி முகிழ்த்தல் கண்டேன்; 

கண்ணம்மா – என் காதலி – 6
வான மழை நீ யெனக்கு, வண்ணமயில் நானுனக்கு; 

வெண்ணிலவு நீ யெனக்கு, மேவு கடல் நானுனக்கு; 

கவிதைத் தலைவி

வான சாத்திரம்,மகமது வீழ்ச்சி,

சின்னப் பையல் சேவகத் திறமை;

எனவரு நிகழ்ச்சி யாவே 

நிலாவும் வான்மீனும் காற்றும்

நிலாவையும் வானத்து மீனையும் காற்றையும்
நேர்பட வைத்தாங்கே
குலாவும் அமுதக் குழம்பைக் குடித்தொரு
கோலவெறி படைத்தோம்;

தாரகை யென்ற மணித்திரள் யாவையும்
சார்ந்திடப் போமனமே,
சரச் சுவையதி லுறி வருமதில்
இன்புறு வாய்மனமே!

சீர விருஞ்சுடர் மீனொடு வானத்துத்
திங்களையுஞ் சமைத்தே
ஓரழ காக விழுங்கிடும் உள்ளத்தை

ஒப்பதொர் செல்வமுண்டா’

சாதாரண வருஷத்து தூம கேது

எண்ணில் பல கோடி யோசனை யெல்லை

எண்ணிலா மென்மை யியன்றதோர் வாயுவால்

புனைந்த நின்னொடு வால் போவதென்கிறார்;

பாரத நாட்டில் பரவிய எம்மனோர்

நூற்கணம் மறந்துபன் னூறாண் டாயின;

உனதியல் அன்னியர் உரைத்திடக் கேட்டே

தெரிந்தனம்; எம்முளே தெளிந்தவர் ஈங்கிலர்

சுய சரிதை

கணிதம் பன்னிரண் டாண்டு பயில்வர்,பின்
கார்கொள் வானிலோர் மீனிலை தேர்ந்திலார்;

உலகத்தை நோக்கி வினவுதல்

வானகமே,இளவெயிலே,மரச்செறிவே நீங்க ளெல்லாம்
கானலின் நீரோ?-வெறுங் காட்சிப் பிழைதானோ?

ஆத்ம ஜெயம்

மண்ணில் தெரியுது வானம்,அதுநம்
வசப்பட லாகாதோ?


ஞாயிற்றை யெண்ணி யென்றும் நடுமை நிலை பயின்று, 
ஆயிர மாண் டுலகில் – கிளியே! – அழிவின்றி வாழ்வோமடீ! 

சூரிய தரிசனம் 
ராகம் – பூபாளம் 

சுருதி யின்கண் முனிவரும் பின்னே 
      தூமொ ழிப்புல வோர்பலர் தாமும் 
பெரிது நின்றன் பெருமையென் றேத்தும் 
      பெற்றி கண்டுனை வாழ்த்திட வந்தேன்; 
பரிதியே! பொருள் யாவிற்கும் முதலே! 
      பானுவே! பொன்செய் பேரொளித் திரளே! 
கருதி நின்னை வணங்கிட வந்தேன்; 
      கதிர்கொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே. 

வேதம் பாடிய சோதியைக் கண்டு 
      வேள்விப் பாடல்கள் பாடுதற் குற்றேன்; 
நாத வார்கட லின்னொலி யோடு 
      நற்ற மிழ்ச்சொல் இசையையுஞ் சேர்ப்பேன்; 
காத மாயிரம் ஓர்கணத் துள்ளே 
      கடுகியோடும் கதிரினம் பாடி 
ஆத வா! நினை வாழ்த்திட வந்தேன் 
      அணிகொள் வாண்முகம் காட்டுதி சற்றே. 

 ஞாயிறு வணக்கம் 

கடலின்மீது கதிர்களை வீசிக் 
      கடுகி வான்மிசை ஏறுதி யையா! 
படரும் வானொளி யின்பத்தைக் கண்டு 
      பாட்டுப்பாடி மகிழ்வன புட்கள். 
உடல் பரந்த கடலுந் தன்னுள்ளே 
      ஒவ்வொரு நுண்டுளி யும்வழி யாகச் 
சுடரும் நின்றன் வடிவையுட் கொண்டே 
      சுருதி பாடிப் புகழ்கின்ற திங்கே. 

என்ற னுள்ளங் கடலினைப் போலே 
      எந்த நேரமும் நின்னடிக் கீழே 
நின்று தன்னகத் தொவ்வோர் அணுவும் 
      நின்றன் ஜோதி நிறைந்தது வாகி 
நன்று வாழ்ந்திட செய்குவை யையா! 
      ஞாயிற் றின்கண் ஒளிதருந் தேவா! 
மன்று வானிடைக் கொண்டுல கெல்லாம் 
      வாழ நோக்கிடும் வள்ளிய தேவா! 

காதல் கொண்டனை போலும் மண்மீதே, 
      கண்பிறழ் வின்றி நோக்குகின் றாயே! 
மாதர்ப் பூமியும் நின்மிசைக் காதல் 
      மண்டினாள், இதில் ஐயமொன் றில்லை; 
சோதி கண்டு முகத்தில் இவட்கே 
      தோன்று கின்ற புதுநகை யென்னே! 
ஆதித் தாய்தந்தை நீவிர் உமக்கே 
      ஆயி ரந்தரம் அஞ்சலி செய்வேன். 


எல்லை யில்லாதோர் வானக் கடலிடை 
      வெண்ணிலாவே! – விழிக் 
கின்ப மளிப்பதோர் தீவென் றிலகுவை 
சொல்லையும் கள்ளையும் நெஞ்சையுஞ் சேர்த்திங்கு 
      வெண்ணிலாவே! – நின்றன் 
சோதி மயக்கும் வகையது தானென்சொல் 
நல்ல ஒளியின் வகைபல கண்டிலன் 
      வெண்ணிலாவே! – இந்த 
நனவை மறந்திடச் செய்வது கண்டிலன் 
கொல்லும் அமிழ்தை நிகர்த்திடுங் கள்ளொன்று 
      வெண்ணிலாவே! – வந்து 
கூடியிருக்குது நின்னொளி யோடிங்கு 

மாதர் முகத்தை நினக்கிணை கூறுவர் 
      வெண்ணிலாவே! – அஃது 
வயதிற் கவலையின் நோவிற் கெடுவது 
காத லொருத்தி இளைய பிராயத்தள் 
      வெண்ணிலாவே! – அந்தக் 
காமன்றன் வில்லை யிணைத்த புருவத்தள் 
மீதெழும் அன்பின் விலைபுன் னகையினள் 
      வெண்ணிலாவே! – முத்தம் 
வேண்டிமுன் காட்டு முகத்தின் எழிலிங்கு 
சாதல் அழிதல் இலாது நிரந்தரம் 
      வெண்ணிலாவே! – நின் 
தண்முகந் தன்னில் விளங்குவ தென்னைகொல்? 

நின்னொளி யாகிய பாற்கடல் மீதிங்கு 
      வெண்ணிலாவே! – நன்கு 
நீயும் அமுதும் எழுந்திடல் கண்டனன் 
மன்னு பொருள்க ளனைத்திலும் நிற்பவன் 
      வெண்ணிலாவே! – அந்த 
மாயன் அப் பாற்கடல் மீதுறல் கண்டனன் 
துன்னிய நீல நிறத்தள் பராசக்தி 
      வெண்ணிலாவே! – இங்கு 
தோன்றும் உலகவ ளேயென்று கூறுவர் 
பின்னிய மேகச் சடைமிசைக் கங்கையும் 
      வெண்ணிலாவே! – நல்ல 
பெட்புற நீயும் விளங்குதல் கண்டனன் 

காதலர் நெஞ்சை வெதுப்புவை நீயென்பர் 
      வெண்ணிலாவே! – நினைக் 
காதல் செய்வார் நெஞ்சிற் கின்னமு தாகுவை 
சீத மணிநெடு வானக் குளத்திடை 
      வெண்ணிலாவே! – நீ 
தேசு மிகுந்தவெண் தாமரை போன்றனை 
மோத வருங்கரு மேகத் திரளினை 
      வெண்ணிலாவே! – நீ 
முத்தி ணொளிதந் தழகுறச் செய்குவை 
தீது புரிந்திட வந்திடும் தீயர்க்கும் 
      வெண்ணிலாவே! – நலஞ் 
செய்தொளி நல்குவர் மேலவ ராமன்றோ? 

மெல்லிய மேகத் திரைக்குள் மறைந்திடும் 
      வெண்ணிலாவே! – உன்றன் 
மேனி யழகு மிகைபடக் காணுது 
நல்லிய லார்யவ னத்தியர் மேனியை 
      வெண்ணிலாவே! – மூடு 
நற்றிரை மேனி நயமிகக் காட்டிடும் 
சொல்லிய வார்த்தையில் நாணுற்றனை போலும் 
      வெண்ணிலாவே! – நின் 
சோதி வதனம் முழுதும் மறைத்தனை 
புல்லியன் செய்த பிழைபொறுத் தேயருள் 
      வெண்ணிலாவே! – இருள் 
போகிடச் செய்து நினதெழில் காட்டுதி 

இன்னும் பாஞ்சாலி சபதம், குயில் பாட்டு ஆகியவற்றில் அவன் கண்ட வானக் காட்சிகளை அடுத்துப் பார்த்து இந்தத் தொடரை முடிப்போம்!


அடுத்த கட்டுரையுடன் இந்தக் குறுந்தொடர் முடியும்

தமிழ் குறுக்கெழுத்து 11-12-18 (Post No.5768)

Written by London Swaminathan

Date: 11 December 2018

GMT Time uploaded in London – 20-18

Post No. 5768

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

Tamil cross word 11-12-18

கட்டத்திலுள்ள 15+++ சொற்களைக் கண்டு பிடியுங்கள். இதோ உதவும் குறிப்புகள்; முயன்று பாருங்கள்; முடியாவிட்டால் விடை கீழே தரப்பட்டுள்ளது. அதைக் கண்டு மகிழுங்கள்.


3. தகப்பனுக்கு ஓம்கார ரகசியம் சொன்னவன்

7. குழந்தை உருவாவதன் முதல்படி

8. காரம் மிகுந்த காய்

9. பழத்தின் முதல்படி

13. பெரிய தேர் உடைய ஊர்

14. மலையில் விளயும் கிழங்கு; பார்வதியின் தாண்டவ ரூபம்

16. – உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல உதவுபவன்

1. – வசிட்டர் வாயால் பிரம்ம ரிஷி பட்டம் பெற்றவர்

, 2.நெல்லின் பகுதி

 4. கடலில் செல்லும் கலம்

 5. எல்லோரையும் விட்டுப் போகும் ஒரு ரகம்

6. சாப்பிட உதவும்

1a. வேதகாலக் கடவுள்; நண்பன் என்றும் சொல்லலாம்

 10. – எல்லோரும் பெற விரும்புவது

 11. வணிகர்களை   விரட்டிவிட்ட நாடு

 12. படிக்கலாம்; சமணராக  இருந்தால் படுக்கலாம்

 15. துட்டு














3.சுவாமிநாதன், 7.கரு, 8.மிளகாய், 9.காய், 13.திருவாரூர்

14.மா 15காளி, 16.நண்பன்,


1.விசுவா 1a.மித்திரன், 2.உமி, 4.நாவாய், 5.தனி, 6.வாய்

1a.மித்திரன், 10.மகன், 11.பர்மா, 12.பள்ளி, 15.காசு


3.சுவாமிநாதன் – தகப்பனுக்கு ஓம்கார ரகசியம் சொன்னவன்

7.கரு – குழந்தை உருவாவதன் முதல்படி

8.மிளகாய் — காரம் மிகுந்த காய்

9.காய்- பழத்தின் முதல்படி

13.திருவாரூர் – பெரிய தேர் உடைய ஊர்

14.மா 15காளி – மலையில் விளயும் கிழங்கு; பார்வதியின் தாண்டவ ரூபம்

16.நண்பன் – உடுக்கை ழந்தவன் கைபோல உதவுபவன்


1.விசுவா 1a.மித்திரன் – வசிட்டர் வாயால் பிரம்ம ரிஷி பட்டம் பெற்றவர்

, 2.உமி- நெல்லின் பகுதி

 4.நாவாய்- கடலில் செல்லும் கலம்

 5.தனி-  எல்லோரையும் விட்டுப் போகும் ஒரு ரகம்

6.வாய் — சாப்பிட உதவும்

1a.மித்திரன்  – வேதகாலக் கடவுள்; நண்பன் என்றும் சொல்லலாம்

 10.மகன்  – எல்லோரும் பெற விரும்புவது

 11.பர்மா- வணிகர்களை   விரட்டிவிட்ட நாடு

 12.பள்ளி- படிக்கலாம்; சமணராக  இருந்தால் படுக்கலாம்

 15.காசு- துட்டு



**6வா*7 கரு

9காய்*10 ம

***11 ப*12 ப

***14 மா15 காளி