அதீத உளவியல் ஆற்றல் கொண்ட நினா குலாஜினா (5559)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 19 October 2018

Time uploaded in London – 6-11 AM (British Summer Time)

Post No. 5559

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

அதீத உளவியல் ஆற்றல் கொண்ட நினா குலாஜினா

ச.நாகராஜன்

அதீத உளவியல் ஆற்றல் பெற்ற அதிசயமான ஆண், பெண் பட்டியலில் நினா குலாஜினாவின் (Nina Kulagina) பெயர் தனி இடம் பெறுகிறது.ரஷியப் பெண்மணியான நினா (பிறப்பு 30-7-1926 மறைவு ஏப்ரல் 1990) அதி மானுட ஆற்றலைக் காட்டி விஞ்ஞானிகளை வியக்க வைத்தவர்.

Psyckokinetic (PK) ஆற்றலில் அவர் வல்லவர் என்பது நிரூபிக்கப்பட, ஆயிரத்தி தொள்ளாயிரத்து அறுபதுகளில் அவரது அதீத உளவியல் ஆற்றல் உலகில் பிரபலமானது.

மேஜை மேலிருக்கும் ஒரு பொருளைத் தொடாமலேயே நகர வைக்கும் சக்தி கொண்டவர் அவர் என்பதை நேரடியாகப் பலரும் பார்த்து வியந்தனர்.

ரஷியாவில் இரண்டு நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானிகள் உள்ளிட்ட நாற்பது விஞ்ஞானிகள் குலாஜினாவின் சக்தியைச் சோதனை செய்து பார்த்தனர்.

லெனின்கிராட் லாபரட்டரி ஒன்றில் 1970ஆம் ஆண்டு மார்ச் 10ஆம் தேதி அவர் மீது விஞ்ஞானிகளால் பல சோதனைகள் நடத்தப்பட்டன.

எதையும் தொடாமலேயே பார்வையினால அவர் பொருள்களை நகர்த்துவது பற்றிய சோதனையால் விஞ்ஞானிகள் வியந்தனர்.

உலோகங்களினால் ஆன பொருள்களையும், உலோகம் அல்லாத பொருள்களையும் அவர் நகர்த்திக் காட்டினார். பல்வேறு வடிவங்கள் மற்றும் அளவுகள் கொண்டவை இவை. காந்தசக்தி கொண்ட பொருள்கள், காந்தசக்தி அற்ற பொருள்கள் என எல்லாவற்றையும் அவரால் நகர்த்த முடிந்தது!

இவற்றின் இடை 380 கிராம் அளவில் இருந்தன.

இந்த அபூர்வ ஆற்றல் உயிர்களில் உள்ள தசை, திசு மற்றும் அங்கங்களின் மீதும் செலுத்தப்பட முடியுமா என்று பார்க்க அவர்கள் மிகுந்த ஆவல் கொண்டனர்.

சோதனைகளை முன்னின்று நடத்தியவர் பிரபல ரஷிய விஞ்ஞானியான செர்ஜியெவ் ( Gennady Sergeyev).

ஒரு தவளையின் இதயம் எடுக்கப்பட்டு உடல் இயக்கவியல் கரைசல் (Physiological solution) ஒன்றில் பத்திரமாக வைக்கப்பட்டது. நினா இருந்த இடத்திலிருந்து தவளையின் இதயம் சுமார் ஒன்றரை மீட்டர் தூரத்தில் இருந்தது.இதயத்துடன் எலக்ட்ரோடுகள் இணைக்கப்பட்டன – சோதனை அனைத்தையும் துல்லியமாக ரிகார்ட் செய்வதற்காக!

இந்த மாதிரி நிலைகளில் தவளையின் இதயம் சுமார் 30 முதல் 40 நிமிடங்கள் வரை இயங்கும். அரிதான சில கேஸ்களில் 90 நிமிடம் இது இயங்கலாம்.

இதய இயக்கம் நின்றவுடன் அதை எலக்ட்ரோ ஸ்டிமுலேஷன் (Electrostimulation) மூலம் மீண்டும் இயங்க வைக்க முடியும்.

நினா தனது சக்தியை தவளையின் இதயம் மீது செலுத்திய 40 விநாடிகளில் அதன் இயக்கம் முற்றிலுமாக நின்றது. மீண்டும் எலக்ட்ரோ ஸ்டிமுலேஷன் (Electrostimulation) மூலம் அதை இயக்க முயன்ற போது அது இயங்கவில்லை!

“நாங்கள் இதயத்தைச் சோதனை செய்த போது அது வெடித்துச் சிறு சிறு துகள்களாக ஆகி இருந்தது. அந்த ஆற்றலின் வேகம் அப்படிப்பட்ட தீவிரத்தன்மை கொண்டதாக இருந்தது” என்று கூறி செர்ஜியெவ் வியந்தார்.

(“We found that it was tore apart, as if bombarded by lightening balls of microscopic size. The energy flow can reach such incredible intensity”)

செர்ஜியெவும் அவரது சகாக்களும் மனித இதயங்களின் மீது நினாவின் ஆற்றலைச் சோதிக்க விரும்பினர்.

இந்த சோதனையின் முடிவுகள் ஒரு மனிதரின் உணர்ச்சிகரமான நிலை இன்னொருவரின் மீது விளைவை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை நிரூபித்தன.

செர்ஜியெவ் இதை இப்படி விளக்கினார்: “A number of  studies in heart arrhythmia were also conducted with humans. We found that emotional reactions of one person (inductor) influenced, as a rule, the heart rate of another person (participant). In these tests electrocardiograms (EKGs) of both subjects were simultaneously recorded. The values obtained after computer analysis of the EKG data …. indicated that for five minutes the heart-rate changes of the percipient were completely dependent on the reactions of the heart of the inductor who was located two meters away. These reactions were most noticeable in percipients with heart disorders.’

 

நினாவின் இன்னொரு சக்தியையும் விஞ்ஞானிகள் சோதித்தனர்.

அவர் தன் தீவிர பார்வையை ஒருவர் கையின் மீது செலுத்தியபோது அது முதலில் சற்று சூடானது, பிறகு தோல் இன்னும் அதிக உஷ்ணத்தை அடைந்தது. பின்னர் தோல் எரிந்து தீப்புண் பட்டது போல் ஆனது. ஐந்து நாட்கள் வரை அந்தப் புண்ணின் காயம் தென்பட்டது.

நினா தன் கையின் மீது பார்வையைச் செலுத்த அவரது தோல் சிவப்பானது. பின்னர் ஐந்து அல்லது பத்து நிமிடங்கள் கழித்த பின்னர் அவர் அதை தன் சிகிச்சை தரும் ஆற்றலின் மூலம் ஆறச் செய்த போது அது சாதாரண நிலைக்கு மீண்டது.

தனது கைவிரல்களால் அவர் பல வண்ணங்களையும் உணர்ந்து அவற்றை விவரித்தார்.

இது போன்ற ஏராளமான சோதனைகளை லாபரட்டரி கட்டுப்பாடுகளில் அவர் நிகழ்த்திக் காட்டி விஞ்ஞானிகளை அயர வைத்தார்.

ஆனால் எதையும் சந்தேகக் கண் கொண்டு பார்த்து நிராகரிக்கும் சில விஞ்ஞானிகள் அவருக்கு இந்த சக்தி இருக்கிறது என்பதை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்தனர்.

பிரபல அறிவியல் எழுத்தாளரான மார்டின் கார்ட்னர் நினாவின் சக்தியை நிராகரித்து அவரது ஆற்றலை ஒப்புக் கொள்ள மறுத்தார்.

வாழ்வின் இறுதி நாட்களில் அவர் தனது அபூர்வ ஆற்றலைச் சிறிது சிறிதாக இழந்தார். 1970களில் அவருக்கு மாரடைப்பு ஏற்பட்டது. முதுகெலும்பில் வலி, தலை சுற்றல் உள்ளிட்ட பல வியாதிகளால் அவர் அவஸ்தைப்பட்டார். ஆனால் இறுதி வரையும் கூட,  மிகச் சில சோதனைகளுக்கு மட்டும்  அவர் உட்பட்டே வந்தார்.

அவர் மறைவுடன் அவரது ஆற்றல் பற்றிய ரகசியம் எப்படி என்று தெரியாமலேயே அவருடன் மறைந்தது

***

ஆதாரம் : The Mind Race  – Understanding and using psychic abilities by Russel Targ and Keith Harary  உள்ளிட்ட பல நூல்களும் கட்டுரைகளும்.

—xxxx—-

SCIENCE IN NALA DAMAYANTHI STORY OF MAHABHARATA (Post No.5371)

RESEARCH ARTICLE WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Date: 28 August 2018

 

Time uploaded in London – 13-57 (British Summer Time)

 

Post No. 5371

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

There is a very interesting love story of  Nala and Damayanthi  in the third chapter, Vana Parva,  of Mahabharata. This interesting story was adapted into Tamil by two poets Pukazenthi and Athi Veera Rama Pandyan.  Other poets of Tamil epic Silappadikaram and Thevaram made passing references to it. Because he story is so moving lot of other things in the story are missed by many. According to Mahabharata, it is a pre-Mahabharata story. That means it should have happened before 3100 BCE. It reflects the social condition of those days which is supported by other books as well, particularly Sangam Tamil literature.

Following subjects are dealt within the story:-

1.Extra Terrestrials

  1. Art of Disguise
  2. Eight Paranormal Powers

4.Bird Migration and Training Birds for communication

5.Art of Cookery

6.Art of Charioting

7.Magic Numbers

8.Art of Gambling and Manipulation

9.invisible Cloaking

10.Toxicology

11.Moral Teaching and Psychology

12.Letter Writing by Kings

13.Truth alone Triumphs

14.Necessity of cleanliness

15.Role of Poetry

16.Brahmin Ambassadors/ Role of Ambassadors

17.Travellers’ Tale & Business Travel

18.Geography

19.History

20.Role of Saints/Psychologists

21.Child care

22.Unusual Freedom of Indian Women

23.Body marks

24.Science of Horses

25.Tree Science

  1. SHARING/ EXCANGE OF INFORMATION

 

NALA DAMAYANTI story was translated into Latin by Bopp and into English verse by Dean Milman.

DAMAYANTI  was the only daughter of King Bhima of Vidarbha (Nagpur region in Maharashtra). She was very beautiful and clever. Nala, King of Nishada, was a brave and handsome person. He was learned in Vedas and virtuous. He had great skills in arms, management of horses and cooking. His only weakness was addiction to gambling (which we see later in Yudhishthira of Mahabharata as well). Nala and Damayanti loved each other, though they have never met. Nala sent a message using swans.

(This shows the use of animals for human communication; it is in Sangam literature Purananuru verse as well.)

 

Bhima determined that his daughter should hold a swayamvara. The warrior class Hindu women of India had the highest freedom in the world. They chose the bravest ad cleverest prince or a king as their husband. This explodes the theory of Aryan immigration and Aryan-Dravidian division. Since it was not practised anywhere in the world except Hindus from Kanyakumari to Kashmir from the Vedic days, we know the Aryan migration is a concocted story. Madurai Meenakshi, Alli Rani of Tamil Nadu, Yadava women of Tamil Nadu, Indumati of Kalidasa’s Ragu Vamsam, Sita of Ramayana and Draupadi and Damayanti of Mahabharata show that the foreigners’ theory of Aryan and Dravidian is a farce.

(This shows Hindu women were freer and cleverer; even Kalidasa’s wife was a clever woman who wanted to marry only the cleverest man; Though she was fooled by her own ministers later Kalidasa received Goddess Kali’s grace and became most intelligent and world famous).

 

Bhima sent letters to all the kings inviting them to Swayamvara (princess choosing her own partner). The message was sent by letter written on barks of the trees or cloth. This also explodes the foreigners’ pet theory that Hindus derived Brahmi script from Phoenicians. Even before the Mahabharata period, all stories say something about  writing.

 

Kings flocked to Damayanti’s Swayamvara and among them was Nala. Having heard the beauty of Damayanti through the Inter Galactc traveller Narada, even the Vedic Gods Indra, Varuna, Agni and Yama came to it. Nala who met them on the way, without knowing their intention, promised them to help. Even when they asked his help in marrying Damayanti , he did not go back on his words. Throughout Hindu literature whether it is a curse or a boon, not even Gods would go back on their words. This Truthfulness of the Hindus was praised by all foreign visitors at least for 2000 years. Modern India also engraved the Upanishad dictum ‘Truth Alone Triumphs’ on its National Emblem.

 

Nala reluctantly performed the promised task, but his presence perfected his conquest, and the maiden announced her resolve to pay due homage to Four Vedic Gods , but choose him for her lord. Nala entered the harem of Damayanti by becoming invisible with the power given by the Vedic gods. Now we read in science magazines about ‘Invisible cloaks’. We had such facilities thousands of years ago!

During the Swayamvara (princess freely choosing her own lord), all the four gods looked like Nala (art of disguise), but Damayanti was able to see the features of Extra Terrestrials in the Four heavenly Gods. Their feet never touched the ground (floating), they never winked (no beating of brows) and their garlands never withered. Throughout Hindu literature we such description of ETs are found. Other Puranas say ETs cant have sex in the heaven due to Parvati’s curse. They can exceed the speed of Light in Inter Galactic Travel falsifying Einstein’s theory. According to Hindus mind is the fastest object in the Universe, not Light.

 

When Damayanti chose Nala as her husband, they got married formally and lived happily for some time. Kali, the symbol of bad age- Iron Age- also came for the Swayamvara, but very late. When he heard that everything was over, he decided that he would separate the couple in future. One day when Nala did not wash his hands and feet before worshipping God, Kali entered him and made him an addict to gambling.

 

Hindus always use this evet to emphasize cleanliness; if a person is not pure or clean mentally and physically, the person will be spoiled. This is a moral lesson every parent gives to their children.

At Kali’s instigation Pushkara, younger brother of Nala challenged him to come for a game of dice. Kali charmed the dice and Nala went on losing; but he was infatuated; the entreaties of friends and ministers, wife and children, were of no avail; he went on till he had lost his all, even his clothes. His brother Pushkara became king and proclaimed that no one should give food or shelter to Nala. So, the defeated king wandered forth into the forest with his wife Damayanti.

 

When he tried to catch some beautiful birds with his only garment, they flew away with it (This is comparable to Rama trying to catch the golden deer for Sita). He shared the cloth of Damayanti and decided at one stage that he should leave her alone. While she was sleeping, he slipped out leaving her in great distress. When she came to forest she wisely sent her two children Indrasena and Indrasenaa (long vowel is used for females in Sanskrit; Krishna is lord; Krishnaa is Draupadi).

 

This shows the importance of child care. A woman worries more about the safety and welfare of her children than her life.

 

Damayanti joined the caravan that was passing through the forest. We find such caravans going through forest in Tamil literature as well. The caravan of business people was attacked by an elephant and the chaotic scene is described vividly in the Mahabharata. Even Brahmins joined the group of tradesmen passing through the forest.

When the queen mother of Chedi Kingdom saw a beautiful woman with all the features of a queen, walking with the traders, she called her and gave her refuge. Now we learn about the geography and history of ancient India. We have come across Vidarbha, Nishada, Chedi and later Ayodhya and Dasarna kingdoms. Ayodhya of Kosala Kingdom is 800 miles away from Vidarbha. We even come across Krishna travelling from Gujarat to Uttarpradesh in Mahabharata. 1000 mile travel was done with the fastest horses 5000 years ago!

 

Nala fell in with the king of serpents Karkotaka in the forest, who was under a curse from which Nala was to deliver him. The serpent bit Nala and the poison should work upon him till the evil spirit (Kali) was gone out of him, and then he should restore his original handsome form. The serpent’s poison made him ugly and deformed. Here we learn about toxicology. Minus X Minus is Plus. One impurity of poison works as an antidote for another impurity (Kali). Now Nala looked like a misshapen dwarf (dwarf becoming a normal man is also in Periya Purana. A pandyn king dwarf king was made normal by a Miracle boy named Sambandar in Tamil Nadu).

 

Nala entered the service of King Rituparna of Ayodhya, as a trainer of horses and an accomplished cook, under the name of Bahuka. ( we see some similarity with the Bhima episode in incognito period).

 

Damayanti was sent to her father’s kingdom of Vidarbha where he found her children. Then she devised a clever plan to bring back Nala. She announced a second swayamvara since three years  had gone. King of Vidarbha also made all efforts to find Nala, but could not succeed in it.

In those days Brahmins were used as ambassadors and Damayanti also employed a Brahmin to find Nala with all the available information. One of the identification technique was the words (cliché) Nala used (we see such identification techniques in Ramayana as well). The Brahmin identified Nala with such clichés used by Bhauka ( Nala in different disguise) and informed Damayanti about his whereabouts.

 

In the meantime, Rituparna, having heard the second swayamwara of Damayanti, decided to attend it. Since he knew that Nala was a great driver of chariots, he employed the service of him to travel 800 miles in 24 hours (100 yojanas in the original). On their way the speed of the vehicle was explained with some examples. When Rituparna lost his shawl, he asked him stop the chariot so that he can pick it up. Nala said that the chariot had already travelled 8 miles from the spot (before he finished one sentence). On his way Nala says that a particular tree has so many leaves and fruits. When the co -driver Varushneyan checked one branch of a tree it was proved correct. Such references in the story showed the advance science of biology and horse training. Before choosing the horses for the fastest travel, Nala exhibited his knowledge in the field.

 

We also have great proof of Hindus knowledge in the art of charioting from the Vedas and from the Horse Manual of Kikkuli of 1380 BCE in Turkey. The manual has instructions in Sanskrit! More over Homer also used the Sanskrit word in the first book of Greek literature. Trojan horse episode means Horse -Horse Episode, because Troja is itself Turaga, Sanskrit word for horse and Turkey as well. TROJA=TURAGA=TURKEY= KUDRA in Tamil ( dyslexic image of Troga is Gutra= Kudra= Kuthirai in Tamil).

On their way Rituparna taught Nala the science of numbers and the rule of chances and learnt from Nala, the science of horses. This shows the Exchange of Knowledge and Sharing Information. As soon as Nala acquired this knowledge, the evil spirit (Kali which means Dark) went out of him. Here is another lesson. If you do anything without full knowledge of it, you suffer. The ignorance, impurity uncleanliness- all are Kali+ dark forces. They all went out of him as soon as he became aware of this; but still he retained his deformity.

 

Damayanti half penetrated his disguise and was at length convinced that it was her husband Nala by the flavour of a dish he cooked. Here comes the art of cooking. In Tamil Nadu only men cook even today for big events, conferences and weddings. Two names have become proverbial among Hindus; if someone cooks very well immediately they will say ‘Oh he is Bhima, He is Nala’. Both of them employed themselves when they were in the forest. There is another lesson here. The more fields you know, better and easier it will be for your future or survival. Nala’s art of charioting, art of cooking, knowledge in the Science of Asva/Horse –all these things came handy.

 

Afterwards Nala and Damayanti met and Nala resumed his form. Gods also assured him that Damayanti was virtuous. Now that he knew the science of numbers he challenged Pushkara for a game of dice and won the game. Rituparna’s teaching helped him. Humbled Pushkara was forgiven by Nala and he sent him to his own city with lots of gifts. Nala and Damayanti talked and talked about all the things that happened in the past three years. Like Ramayana, Nala also had some doubts about her chastity during his absence. But Gods assured him that she was well behaved in the past three years.

 

There is another thing in the story. Nala was given the knowledge of eight miracles. By obtaining this paranormal skill he did cooking without fire and water. And he was able to pass through narrow ways and lower gates. His glance made the pots and vessels to fill in with water. If he showed the fuel stick in sun it got fire like phosphorous. Even if he crushed a flower it remained fresh and intact. All these things were watched by Damayanti’s attendent and reported to  Damayanti before she met Nala.

When a Brahmin ambassador met Nalan (Bahuka) in Ayodhya he repeated the words which Damayanti already knew because Nala used to quote that passage. This type of riddles we see in the Story of Kalidasa and Bhohja. All the episodes in the Nala Story show that the Hindu civilization of Pre Mahabharata period was very well advanced in every field.

The queen mother who gave refuge to Damayanti in the Chedi Kingdom was actually aunty of Damayanti. She came from Dasarna kingdom. During a conversation they founout the close relationship and cried in joy. All these facts and twists in the story make it more interesting than a modern Indian film.

 

Damayanti’s mole in between her brows also figure in the story which helps her identification. This shows the science of body marks was very familiar.

 

In short, if one reads the Nala-Damayanti between the lines, one would come across lot of facts to show that it was a developed and advanced civilization.

–Subham-

 

 

 

Mogul king Babar and Cow Goddess (Post No.5343)

Compiled by London swaminathan

Date: 20 August 2018

 

Time uploaded in London – 9-21 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5343

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

Mogul kings followed strange customs. Though they were Muslims they believed in local customs. Akbar did worship Sun God like Hindus. But not many people knew what Babar did.

Picture shows Babur standing on a strip of white cloth. In the foreground is an old mogul soldier holding a piece of cloth which he has tied to the leg of a cow. In the background trumpets are being sounded and drums beaten.

 

Turks worshiped goddess Shakti before waging a war. Akbar got Babar Nama painted during his reign. Some of the paintings were printed by the National Museum, New Delhi under the title, ‘Paintings of the Babar Nama’, and the plate no.IV has a note which runs as follows,

The moguls observed rules and ceremonies which were laid long ago by Chengiz Khan. For each clan, a place was fixed in battle array. One of the ceremonies was acclamation of nine standard s which is described by Babar thus,
“The standards were acclaimed in mogul fashion. The khan dismounted and nine standard s were placed in front of him. A mogul tied a long strip of white cloth to the thigh bone of a cow and the other end in his hand. Three other long strip of white cloths were tied to the staves of three of the nine standard s, just below the yak tails and their other ends brought for the khan to stand on one end for me and Sl. Muh. Khanika to stand each one of the two others. The mogul who had hold of the strip of cloth fastened to the cow’s leg then said something in Mughal while he looked at the standard s and made signs towards them. The khan and those present sprinkled Quntiz ( fermented mares milk) in the direction of the standards , hautbois and drums were sounded towards them, the army flung the war -cry out three times towards them, mounted and cried it again and rode at the gallop around them.

In the picture one can see two domes with Trisula on their top, which must have been a temple of goddess Shakti. This is the remnant of Bharatiya Yadhuvamsi rulers.

The whole ritual is un- Islamic and was prevalent among Chugatai Turks till Babar s period.
There is a belief that Maharajah Gaja was twelfth from Lord Krishna, the Yadava ruler, and he founded the city of Gazni after his name following the defeat of his enemies. He defeated the forces of Ruma and Khurasan ( Turkey and Iran ) . He ruled from Mathura to Kabul and Lahore was also under his rule. From Maharajah Gaja to Gaja Singh III , for 74 generations, they ruled Gazni under different vicissitudes.

Having been dislodged from Gazni, one of their descendents Shalivahana sent his family to Jvalamukhi in Himachal Pradesh and founded Shalivahanpur or Salpur, identified with modern Sialkot . He had ten sons and one of them Bhatti recaptured Gazni and constructed a fort at Haroth to celebrate 101 generations of their rule in the region. All these are recorded in their family history.

Even if we discard all the exaggerations we can see some glorious history of the Yadava rulers from the time of Krishna’s predecessors.

 

Source Book: Glimpses of Bharatiya History, R S Kushwaha


–Subham–

 

புத்தரும் அற்புதங்களும்! (Post No.5178)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 4 JULY 2018

 

Time uploaded in London –   5-23 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5178

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

புத்த தரிசனம்

புத்தரும் அற்புதங்களும்!

 

ச.நாகராஜன்

புத்தர் அற்புதங்களுக்கு என்றுமே மதிப்பு கொடுத்ததில்லை. ஆனால் மக்களோவெனில் அற்புதங்களைக் கண்டு வியந்தனர்.

அதைச் செய்பவர்களைப் போற்றி வணங்கினர்.

புத்தர் பெறுதற்கரிய பெரும் ஞானத்தை அடைந்தவர். விபாசனம் (உள்ளொளி) கண்டவர். நிர்வாணத்தை அடைந்தவர். அவருக்கு அற்புதங்கள் ஒரு பொருட்டல்ல.

மந்திரவாதியாக இருந்து மாயாஜாலங்களை மக்களுக்கு முன்னே நிகழ்த்துவதை அவர் அறவே வெறுத்தார். அற்புதங்கள் உள்ளொளியைக் காண உதவாது என்பதை அவர் அறிந்தார்.

பிந்தோல பாரத்வாஜர் என்பவர் செய்த அற்புதங்களை அவர் விரும்பவில்லை. அது தவறு என்று சொன்னார்.

ஒரு நாள் நாலந்தா நகருக்கு அருகில் இருந்த மாந்தோப்பான பாவாரிகாவில் அவர் தங்கியிருந்தார். கேவத்தா என்ற பெயருடைய ஒரு இல்லறத்தான் புத்தரை அங்கு வந்து தரிசித்தார்.

அவரது பக்கத்தில் நின்று அவரை வணங்கியவாறே கேவத்தா கூறினார் :”ஐயனே! நாலந்தா இப்போது பெரிய நகரமாக வளர்ந்து விட்டது. வளம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. அங்குள்ள மக்கள் தங்களை மிகவும் மதித்துப் போற்றுகின்றனர். ஆகவே, இப்போது உங்களின் சீடர்களில் யாரேனும் ஒருவர் நாலந்தா நகரில் மக்கள் பார்க்கும் படி அற்புதங்களைச் செய்தால் அவர்கள் இன்னும் அதிகமாக உங்களை வியந்து போற்றி வணங்குவர். உங்கள் சீடர்களில் ஒருவரை அப்படிச் செய்யும் படி தாங்கள் சொல்வீர்களா?”

புத்தர் கேவத்தாவைப் பார்த்துக் கூறினார் :”கேவத்தா! எனது சீடர்கள் யாரையும் மனித ஆற்றலை மிஞ்சிய அபூர்வ சக்திகளைக் காட்டி சாமான்ய மக்களின் நன்மைக்காக அற்புதங்கள் செய்யப் பணித்ததில்லை. பணிக்கமாட்டேன்.”

கேவத்தா பணிவுடன் மூன்று முறை தனது வேண்டுகோளை திருப்பித் திருப்பிச் சொன்னார்.புத்தர் மூன்று முறையும் அவரது வேண்டுகோளை நிராகரித்தார்.

புத்தரின் வாழ்வில் இன்னொரு சுவையான நிகழ்ச்சியும் நடந்தது.

 

நதிக்கரையோரம் ஒரு சமயம் புத்தர் தன் சீடர்களுடன் தங்கி இருந்தார். படகோட்டி அக்கரையிலிருந்து இக்கரைக்கு பயணிகளை ஏற்றி வந்து கொண்டிருந்தான்.

அப்போது ஜடாமுனியுடன் இருந்த ஒரு துறவி புத்தருக்கு முன்னால் வந்தார். அவரைச் சற்று ஏளனமாகப் பார்த்தார்.

பின்னர் அனைவரும் பார்க்கும்படி ஆற்று நீரின் மேல் தனது பாதங்களை வைத்து நடக்க ஆரம்பித்தார். அனைவரும் பிரமிப்புடன் பார்த்தவாறு இருக்க அவர் அக்கரை சென்று சேர்ந்தார்.

இதைப் பார்த்த சீடர்களில் ஒருவர்,” ஐயனே! அதோ அந்த துறவி போல நீங்களும் இப்படிச் செய்ய வேண்டும் என நாங்கள் விரும்புகிறோம்” என்றார்.

புத்தர், “அட! என்ன நீ சொல்கிறாய்? இது மதிப்பே இல்லாத ஒரு விஷயம். பொறு! இப்போதே உனக்கு இதன் மதிப்பு எவ்வளவு என்று காண்பிக்கிறேன்” என்றார்.

அந்தச் சமயம் இக்கரைக்கு வந்து பயணிகளை இறக்கி விட்ட படகோட்டியை அவர் அழைத்தார்.

அவரை நோக்கி புத்தர்,” அக்கரைக்குப் பயணியை ஏற்றிச் சென்றாயே! அவர் உனக்கு எவ்வளவு கொடுத்தார்?” என்று வினவினார்.

“அவர் அரை மஸாகா (அரை பைசா)கொடுத்தார்” என்றார் படகோட்டி.

புத்தர் தன் சீடரை நோக்கினார்:”பார்த்தாயா! அந்த துறவி ஆற்றைக் கடந்தாரே அது அரை பைசா மதிப்பைத் தான் கொண்டது. ஆனால் இந்த யோக சித்தியை அடைய அவர் நெடுங்காலம் தன் உடலை வருத்தி இருக்க வேண்டும். மக்களின் நலனுக்காகச் செலவழிக்க வேண்டிய எனது நேரத்தைப் பயன்படுத்தி அரை பைசாவில் செய்து முடிக்கக் கூடிய இந்தக் காரியத்தை நான் ஏன் செய்ய வேண்டும்?”

 

பொதுவாக மக்கள் தங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களின் உண்மையான மதிப்பை எப்போதுமே அறிவதில்லை.

மலினமான பரபரப்பான அற்புதங்கள் போன்றவற்றிற்கு பெரிய மதிப்புத் தருகின்றனர். அற்புதங்களைச் செய்பவர்களை அதீத மனிதராகக் கருதுகின்றனர்.

ஆனால் புத்தரோ தனது ஞானத்தாலும் உள்ளொலியாலும் உயரிய நிர்வாணத் தன்மையாலும் மக்களுக்கு உண்மையைப் போதித்தார். அற்புதங்கள் ஆற்றுவதை அவர் விரும்பவில்லை.

பெரிய உளவியல் நிபுணர் போல மக்களின் நாடித் துடிப்பை அறிந்து அவர்களை எப்போது மக்கள் சேவையில் பணியாற்றத் தயாராக இருக்குமாறு செய்தார்.

புத்த தரிசனம் ஒன்றே அவர்களை நல்வழிப் படுத்தியது!

***

முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்! (post No.5153)

Tiruchengodu temple sculpture

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 27 JUNE 2018

 

Time uploaded in London –   8-45 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5153

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்!

 

ச.நாகராஜன்

 

அற்புதமான வரலாறுகளைக் கொண்டது பாரதம். இங்கு தோன்றிய மகான்கள் பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தியுள்ளனர். ஆனாலும் அவற்றையெல்லாம் அவர்கள் பெரிது படுத்தி பெருமை கொண்டாடியதில்லை. இறைவனின் திருவிளையாடல்களில் தாங்கள் ஒரு சிறு கருவி என்ற மட்டில் அதற்கு உரிய மதிப்பைத் தந்தனர்.

 

ஆனால் அற்புதங்களைப் பார்த்து வியந்தோர் அதைப் பல்வேறு விதமாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

கொங்கு மண்டல சதகத்தில் வரும் 16ஆம் பாடல் திரு அவிநாசி தலத்தில் நடந்த ஒரு பெரும் அற்புதத்தை விவரிக்கிறது.

 

பூவென்ற சீரடி யாரூர்ப் பரவைதன் போகங்கொளும்

பாவென்ற செந்தமிழ்ச் சுந்தரன் பாடிப் படர்குளத்தில்

ஆவென்ற வாயின் முதலைகொள் பிள்ளையை யன்றுகொண்டு

வாவென் றழைத்த வவிநாசி சூழ்கொங்கு மண்டலமே.

 

பாடலின் பொருள் : பிள்ளையைக் கொண்டு வா என்று செந்தமிழ் சுந்தரர் பதிகம் பாட, ஆவென்று பிள்ளையை விழுங்கிய முதலையானது அந்தப் பிள்ளையை கொண்டு வந்த  அவிநாசியை உடையது கொங்கு மண்டலமே.

 

வரலாறு: திருநாவலூரர் என்று சிறப்பிக்கப்படும் சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் அவிநாசிக்கு எழுந்தருளிய சமயம், ஒரு வீட்டில் மங்கல ஒலியும் அடுத்த வீ ட்டில் அழு குரலும் கேட்டது.

 

மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சில சிறுவர்கள் குளக்கரைக்குச் சென்றனர். அங்கிருந்த முதலை ஒரு சிறுவனை விழுங்கி விட்டது.

 

அச்சிறுவனுடன் சென்றவனுக்கு இன்று உபநயனம். ஆகவே அந்த வீட்டில் மங்கல ஒலி எழுந்தது. அடுத்த வீட்டிலோ தனது குழந்தை இன்று இருந்தால் அவனுக்கும் இது போல உபநயனம் நடந்து கொண்டிருக்குமே என்று அவன் தாயார் ஓவென்று அழுத வண்ணம் இருந்தார்.

 

இதை சுந்தர மூர்த்தி நாயனார்க்கு அங்குள்ளோர் தெரிவித்தனர்.

மனமிரங்கிய நாயனார் குழந்தையை இழந்த தாயார் படும் துயரத்தைக் கண்டு பொறாதவராக இருந்தார்.

நேராக குளக்கரைக்குச் சென்று ”காலனைக் குழந்தையைக் கொடுக்கச் சொல்” என்று பதிகம் ஓதி அருளினார். மூன்று ஆண்டுக்குரிய வளர்ச்சியுடன் அந்தச் சிறுவனை முதலை கரையில் கக்கிற்று.

இதை அவிநாசிப் புராணமும் சுந்தர மூர்த்தி தேவாரமும் தனது பாடல்களால் அழகுற விளக்குவதை கீழ்க்கண்ட பாடல்கள் மூலம் தெரிந்து கொள்ளலாம்:

 

உரைப்பாருரையென் றுள்குறவல்லா ருச்சியின்மீதே யொளிவிடுசுடரே

யரைக்காடரவா வாதியு நடுவு மந்தமுமளவு மல்லவுமானாய்

புரைக்காடவை சூழ்புக்கொளியூரா புகழவிநாசிப் புண்ணியமுதலே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளைதரச்சொல் காலனையென்றே கட்டுரை செய்தார்

  • அவிநாசிப் புராணம்

உரைப்பாருரையிகந் துள்கவல்வார் தங்களுச்சியா

யரைக்காடரவா வாதியு மந்தமுமானாய்

புரைக்காடு சோலைப் புக்கொளியூ ரவிநாசியே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளை தரச்சொல்லு காலனையே

  • சுந்தரமூர்த்தி தேவாரம்

 

இந்தத் திருவிளையாடலில் மகத்தான விஞ்ஞானப் பேருண்மைகள் அடங்கியுள்ளன.

மூன்று வயது வளர்ச்சியுடன் பாலகன் திரும்பி வந்தான் என்பது ஒரு அரிய செய்தி.

மல்டிவர்ஸ் – Multiverse- என்னும் அரிய நவீன விஞ்ஞானக் கோட்பாட்டின் படி பல்வேறு பிரபஞ்சங்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்று அடுக்கடுக்காக உள்ளன என்பது தெரிகிறது.

W.Dunne  எழுதிய   “Nothing Dies” என்ற நூல் ‘எதுவும் இறக்காத நிலை’ என்ற கோட்பாட்டை அழகுற விளக்குகிறது.

பல்லுயிரும் பல்வேறு உலகங்களில் இருப்பதாலேயே, மகத்தான தன் ஆன்மீக சக்தியின் மூலம் மூன்று வயது வளர்ந்த நிலையில் அந்த பாலகனை சுந்தரர் மீட்டார் என்பது வியப்புறும் விஞ்ஞானத்திற்கொத்த ஒரு செய்தியாகும்.

இந்த அரிய அற்புதத்தை வழங்கிய மண்டலம் கொங்கு மண்டலமே.

***

Indian Medical wonder! Magic Medicine for Asthma! (Post No.5152)

 

Compiled by LONDON SWAMINATHAN

 

Date: 26 JUNE 2018

 

Time uploaded in London –  16-32 (British Summer Time)

 

Post No. 5152

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

India is a land of wonders. Miracles happen everywhere. Even today the miracles continue to happen in every field of life. Rationalists failed miserably to stop such things, because the majority population believes in them. And it works; if it does’t work, it would have gone with the wind. When one does something without expecting money, there is no scope for complaint. No one had side effect so far with the miraculous Asthma cure available in South India. Now eleven western TVs and Newspapers cover this annual event. Here is a report from London Newspaper:-

Forget inhalers – meet the Indian people who swallow live FISH to try and cure their asthma

  • Gulping down fish stuffed with yellow herbal paste ‘will help breathing’

 

  • 156-year-old treatment from Hindu saint contains a secret formula of herbs 

 

 

  • Family claims having the treatment three years running will cure asthma

 

 

 

With pinched noses and watery eyes, every year thousands of Indians line up to swallow live fish as a traditional treatment for asthma.

Asthma sufferers gather every June in the southern city of Hyderabad to gulp down the fish stuffed with a yellow herbal paste, in the hope it will help them breathe more easily.

Administered by the Bathini Goud family, the therapy is a secret formula of herbs, handed down by generations only to family members.

But the family will not reveal the secret formula which they claim was received from a Hindu saint in 1845.

The herbs are inserted in the mouth of a live sardine, or murrel fish, and the wriggling 5cm fish are slipped into the patient’s throat, often leaving them gagging.

The family maintains the fish clear the throat on their way down and permanently cure asthma and other respiratory problems – if the treatment is administered three years running.

After digesting the treatment, patients are told to go on a strict diet for 45 days.

Thousands of people travel from across India for the free medicine during a two-day period, the specific dates of which are determined by the onset of the monsoon every June.

Patients employ various methods to get the fish down.

For vegetarians the herbal medicine is given without fish. Patients say it works very well.

 

Parents are often forced to pry open the mouths of reluctant children who cry at the site of squirming fish, while others pinch their noses, tip their heads back and close their eyes.

Rights groups and doctors have complained that the treatment is ‘unscientific’, a violation of human rights and unhygienic, claims rejected by the family.

And the crowds also appear to disagree. The Indian government arranges special trains for the ‘fish medicine’ festival every year and extra police are on duty to control crowds, AFP reports.

 

  1. The Goud family has been distributing the ‘miracle drug’ for 160 years
  2. The fish stuffed with a paste, is believed to be a cure for asthma
  3. 35,000 fish ‘prasadam’ distributed till now, arrangements made for a lakh

Fish ‘prasadam’, which is believed to cure asthma, was on Wednesday administered to thousands of patients who came here from various parts of the country.

The programme, which began on Wednesday morning at the Exhibition Grounds in Nampally, will continue for 24 hours.

Members of Bathini Goud family were administering the fish stuffed with a herbal paste — reportedly believed to be a cure for asthma and other breathing ailments.

Amid elaborate arrangements made by police and various departments, the distribution of ‘prasadam’ began at 8 am, marking the beginning of Mrigasira Karthi or the onset of monsoon.

Despite it being a subject of controversy, patients descended here in the hope of finding some relief to their nagging respiratory problems through the “miracle drug”.

Police set up separate queues for women, physically-challenged and senior citizens to ensure smooth conduct of the annual event. A total of 32 counters were set up.

 

Hundreds of people coming from different states had reached the venue on Tuesday and obtained tokens.

Goud family members claimed that 35,000 people took the fish ‘prasadam’ till Wednesday evening. They said arrangements to supply one lakh fingerlings were made.

The medicine, which the family has been distributing for 160 years, consists of a yellow herbal paste, the ingredients of which have remained a family secret. The paste is first stuffed into a live three centimetre-long murrel fish that is then slipped through the throat of the patient.

If taken for three successive years, the medicine is believed to cure asthma.

The family claims to be distributing the fish medicine free of cost for over 160 years. It renamed the drug as ‘prasadam’ a few years ago when it became a subject of controversy.

Some groups approached a lower court seeking a ban on the “unscientific” practice, claiming that since the herbal paste contains heavy metals it can cause serious health problems.

But the Goud family claims that the tests in laboratories conducted as per court orders revealed that the herbal paste is safe.
It claims that the secret formula for the herbal medicine was given to their ancestor in 1845 by a saint after taking an oath from him that it would be administered free of cost.

Source: daily Mail, London and Indian Newspapers.

xxx

 

ANCIENT TAMIL HINDU SAINT WHO BURNT HIMSELF IN ATHENS! (Post No.5072)

Statue of Augustus

Written by London Swaminathan 

 

 

Date: 3 JUNE 2018

 

 

Time uploaded in London – 14-05

 

Post No. 5072

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

ANCIENT TAMIL HINDU SAINT WHO BURNT HIMSELF IN ATHENS! (Post No.5072)

Monk Zarmanochegas who accompanied an Indian embassy from King Pandion to Roman Emperor Augustus  (63 BCE to 14 CE) reached Rome by 19 BCE. Later this Monk Zarmanochegas amazed Athens by burning himself to death publicly. Some people thought that he was a Buddhist. They changed the name Zarmanochegas into Sramanacharya. The identification is not certain. The Greeks did horrible things to the words they borrowed and the names they reproduced.

 

My research shows that he was a Hindu saints from Tamil Nadu. The reason being we don’t have enough evidence in ancient Buddhist literature to show that they burnt themselves when their life mission was finished. But in Hindu literature we have umpteen references to show that they ended their life in this way when their mission was fulfilled.

Kabila, the Brahmin poet who contributed highest number of Tamil verses in the Sangam literature, burnt himself to death after he married two daughters of ancient Tamil philanthropist Pari of Pa

rambu country. Even today we can visit his memorial Kabila Rock near Thirukkovilur in Tamil Nadu. He lived around First century BCE or CE. At the same time this Hindu burning himself in Greece also happened. So Kabilar might have inspired him. Moreover the saint/monk accompanied a Tamil ambassador from Pandya King. So the saint must be a Tamil one.

 

saints burning themselves happened from Ramayana Times. Sabari a hunter woman saint and many other saints of Ramayana days burnt themselves after seeing Rama, thinking that they can straight away go to heaven or attain salvation.

 

Kumarila Bhatta, a great scholar and contemporary of Adi Shankara burnt himself to death. When Adi Shankara came for a debate , Kumarila told him that it was too late and sent him to another scholar.

A Hindu saint visited Mayan civilization , taught them good things and burnt himself to death. He told them that he would come back again. After several centuries when he Christian robbers came from Spain that generation thought that he must be the expected saint. But those plunderers looted the innocent Mayan civilization and took all the gold to Spain.

 

Following is my article posted on 12 July 2014:-

Five Ascetics who Entered Fire: Vedavati, Sabhari, Sarabhanga,Kabila, Quetzalcoatl

 

Five Ascetics who Entered Fire: Vedavati, Sabhari, Sarabhanga,Kabila, Quetzalcoatl

Research Article Written by London Swaminathan
Post No. 1168; Dated 12th July 2014.

Hindu epic Ramayana is unique in many ways. One of the unique things about the Ramyana is “self immolation”. It is very interesting to know that women ascetics existed in the days of Ramayana and they did enter the fire and sacrificed their lives when they thought that the date of their departure had come. This is one the boldest things, we can see only in the Hindu world. Here we see a continuity of Upanishadic age sages like Gargi and Maitreyi. They did not feel any body pain when they entered the fire due to their Yogic practice.

Sita did not fear to enter fire to prove her purity. Kumarila Bhatta, contemporary of Adi Shankara, did not hesitate to burn his body slowly in the middle of husk lighted on all four sides. Tamil poet Kabila did enter fire after fulfilling his noble mission. Aztec saint Quetzalcoatl (may be a Hindu saint) did sacrifice his life in fire.

Goddess Uma did penance by standing in the middle of Five Fires (Panchagni). Many a saints including Bhageeratha did Panchagni penance. Bharata and Angatha tried to enter the fire thinking that they lost their in their mission. This is a Hindu ritual. When one completes something noble, one enters fire. When one failed to achieve to fulfil something, they enter the fire ritually.

There is a big difference between suicide and this ritual sacrifice. Here they enter the fire after announcing to the whole wide world that on such and such day they would do it for a particular noble cause. It is not because of depression or agitated mind. There is another type known as Sati, where in the women who lost their husbands climb the funeral pyre. There is another type of sacrifice where women like Chitoor Rani Padmini along with her friends entered the fire to save their modesty.
Here is a short list of great ascetics who immolated themselves:

Sharabhanga :

Rama, after slaying the demon Viradha, visited the hermitage of Sharabhanga. He told Rama that he rejected Indra’s invitation to visit Brahmaloka, knowing that Rama was visiting the place. He also directed Rama to Sutikshna’s dwelling. He requested Rama to stay with him till he casts off his body as a snake casts off its slough. Then Sharabhanga prepared a fire and poured clarified butter therein. The sage entered the flames and assumed a youthful form and ascended to Brahma’s abode (Source: Aranya Kanda, Chapter 5)

Sabhari:

She was waiting to see Rama. When Rama went to her in the middle of the forest; she gave him berry fruits and roots which were bitten by her. She did this to give the sweetest ones to Rama. Since Rama knew her motherly love, he did not reject it. She belonged to the caste of hunters. That tribal woman guided Rama and Lakshmana to lake Pampa an Rishyamuka mountain.
“Having received permission from Rama to depart, Sabhari, wearing matted locks, robes of bark and a black antelope skin, cast herself into the fire, thereafter rising into the air like a bright flame. (Chapter 74, Aranya Kanda).

Vedavati:

Vedavati was the daughter of Rishi Kusadhwaja. When Ravana was passing through the forests in the Himalaya he met Vedavati, a damsel of great beauty dressed in acetic garb. When Ravana wanted to marry her she told him that she would marry only Vishnu. But Ravana boasted to her about his heroic deeds and touched her hair with a bad intention. Enraged by this, she cursed him that he would be destroyed by her in her next birth (as Sita) and entered fire before him. When she entered the fire celestial flowers fell around her (Uttara Kanda, Ramayana)

Tamil Poet Kabilar:

Kabilar, a Brahmin poet of great character, who lived in the Sangam Age ( First three centuries CE) was a good friend of a generous chieftain Pari. When the mighty Tamil kingdoms laid a siege around his kingdom Kabilar boldly supported Pari. The three Tamil kings of Sera, Choaza, Pandya kingdoms killed him by deceit. Then Kabilar took his two daughters to all the chieftains begging them to marry them. No one dared to earn the enmity of the powerful Tamil kings. At last, one chieftain took care of those girls and Kabilar, having fulfilled his mission, entered the fire. There was a memorial stone in the place known as Kabilar Stone near Tirukoyilur on the banks of River Pennai. There is an inscription with this story in verse (Source Dr R Nagasamy’s Tamil book ‘Paamaalai’).

Bharatha, Rama’s brother, was desperate to see Rama after his 14 year banishment. When he did not arrive on the appointed day Bharat was about to jump in to ceremonial fire. But Rama arrived by his divine Supersonic jet from Sri Lanka and saved his life. When Angathan and other monkeys could not find Sita in their search mission, they contemplated sacrificing themselves in fire. This is a typical Hindu approach.

 

Aztec Saint’s Self Immolation

Aztec civilization (750 CE to 1500 CE) in South and Central America had a mysterious person with the name Quetzalcoatl. There were two people with the same name which resulted in lot of confusion. He was a demiurge, priest, ruler conceived by virginal birth years after his father’s death. He was ruler of Toltecs for twenty two years. He lived in Tula, lost a civil war, fled with a good sized Toltec force. He set sail into the open sea on a particular date Aztec calendar with a prophecy that he would come back on the recurrence of that date.

Centuries after this date, Spanish man Herman Cortes landed on the coast of Mexico on 4th March 1519. Aztec king Montezuma believed that god and saint Quetzalcoatl had come back in the form of a white man. He was given royal welcome. But Cortes, Columbus and his band of explorers brought disease, death and destruction to the wonderful Mayan, Aztec and Inca civilizations. They plundered the whole of South America and took tons of gold to Spain and Portugal.

Quetzalcoatl means ‘feathered serpent’ or ‘precious twin’. He is one of the most important Aztec deities, although he has origins in pre Aztec cultures. There was a historical king in the same name that was expelled from Tula, the Toltec capital in 987 CE. According to one version he reached the Gulf of Mexico and immolated himself, to be reborn as the planet Venus. He predicted that he would come back. He may be a Hindu saint who practised such rituals in ancient India.

 

–Subham–

ALEXANDER ‘PURANA’ AND ZARATHUSHTRA MIRACLE (Post No.5060)

Picture of Zoroaster

Written by London Swaminathan 

 

Date: 30 May 2018

 

Time uploaded in London – 15-27

 

Post No. 5060

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

I have already given the stories of walking on the water and flying through the air from Hindu, Buddhist and Jain sources. There is one more story from the Parsi religion. When we talk about religion, we believe in the miracles done by great saints. But the strange thing about the Greek writers is that they wrote fanciful stories and  interesting stories about Alexander the Great. The stories range from Alexander falling in love with Hindu and other women to walking on the water etc.

Purana= mythology

Here is the story about Z of Persian/Parsi religion (Persia= Modern Iran)

ZARATHUSHTRA , appearing in the Zerdsht Nama, dated 1278 CE has the following anecdote:

ZARATHUSHTRA  having arrived at the banks of River Araxes, found no boat. He worried about his wife and himself exposing themselves semi naked just to cross the river.  There were lot of people watching them. He prayed to the Lord and then they all walked safely on the surface of the water and crossed the river. Since Muslim invaders destroyed most of the Parsi scriptures, we wouldn’t know whether this story is from any ancient book or a later one. The fact that ZARATHUSHTRA  and his family walked on the surface of the water may be due to Indian influence. From Rig Vedic seers to Vasudeva (father of Krishna) we have many stories in Hindu religion about walking on water or rivers obeying the commands of the saints.

Alexander ‘Mahatmyam’ (Great Holy  Story)

Alexander, the hero of much fairy tale, figures in some marvellous affairs with the waters, of which one is the passage of the sea at Pamphylia. Greek Historian Arrian (First century CE) in his Anabasis of Alexander 1-26 says that there is no passage along beach except when the north wind blows; “at that time after strong South wind, rendered his passage easy and quick, not without divine intervention, as he and his men interpreted.”

Greek biographer Plutarch (46-120 CE) in his life of   Alexander refers to the same legend and quotes Menander in connection with it, but Alexander himself made no claim of anything miraculous in the passage.

 

Greek historian Appian (First century CE) also knew the legend and in his Civil Wars mentioned it in connection with an adventure of Caesar’s in the Ionian Sea.

 

Greek geographer Strabo (First century CE) said the army passed in the water for a whole day and the water was up to navel.

 

Greek historian Callisthenes, however, said that sea not only opened for him but even rose and fell in homage. He quoted Eusthatius for his statement. But this statement should not be taken literally but may be looked upon as a rhetorical embellishment to something which was understood more prosaically.

 

Roman historian and hagiographer Josephus (First century CE) gives the event an undeniably miraculous touch. In the Antiquities, he described the Hebrew crossing of the Red Sea (under Moses), he cites this legend in confirmation of that in Exodus, and the sea divided for Alexander, in an offhand way referring to the other historians as his authority.

There is another story about in the Pseudo Callisthenes. When Alexander arrived in Babylon, he himself went in disguise as an ambassador to Darius. He received and entertained him, with a banquet in the evening. During the course of the banquet a Persian Lord recognised Alexander, and informed Darius, Persian King.  Alexander, finding himself discovered, fled from the hall, snatching a torch to light him through darkness. Fortunately, he chanced upon a horse at the door. Now by the might of the gods, Alexander crossed the river, but when he had reached the other side and the fore feet of the horse rested on dry land, the water which had been frozen over suddenly melted, and the hind legs of the horse went down into the river. Alexander however leaped from the horse to land, and the horse was drowned in the river.

 

So all cultures have similar stories, which in course of time, changed into mythology.  When religions had such stories, they were all attributed to help from the gods.  When historical figures appear in such stories some find heroic adventures there and some others say they are nothing but lucky coincidences. These stories make the history interesting to read.

Source: The Indian and Christian Miracles of Walking on the Water, William Norman Brown, 1928

–Subham–

 

 

 

வேதம் முதல் தாயுமானவர் வரை அஷ்டமா சித்திகள்! அற்புத சக்திகள்! (Post No.5058)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 29 May 2018

 

Time uploaded in London – 14-35

 

Post No. 5058

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

வேதம் முதல் தாயுமானவர் வரை அஷ்டமா சித்திகள்! அற்புத சக்திகள்! (Post No.5058)

தாயுமானவர் பாடிய அற்புத சக்திகள் பற்றிய பாடல் நாம் எல்லோரும் அறிந்ததே:

 

கந்துக மதக் கரியை வசமா நடத்தலாம்;

கரடி வெம்புலி வாயையுங் கட்டலாம்;

ஒரு சிங்கம் முதுகின் மேற் கொள்ளலாம்;

கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்

வெந்தழலின்  இரதம் வைத்தைந்து லோகத்தையும்

வேதித்து விற்றுன்ண்ணலாம்;

வேறொருவர் கானாமல் உலத்துலாவரலாம்

விண்ணவரை ஏவல் கொள்ளலாம்;

சந்ததமும் இளமையோடிருக்கலாம்

மற்றொரு சரீரத்திலும் புகுதலாம்;

சலமேல் நடக்கலாம்; கனல் மேலிருக்கலாம்

தன்னிகரில் சித்தி பெறலாம்

சிந்தையை அடக்கியே சும்மா இருக்கின்ற திறமரிது.

 

அற்புதங்களின் ப்ட்டியலைத் தரும் தாயுமானவர் மனதை அடக்குவதுஅதை விடக் கடினம் என்கிறார்.

 

இந்த மாதிரி அற்புதங்களை தமிழ் சித்தர்கள் சர்வ சாதாரணமாகச் செய்து வந்தனர். அவர்களுக்கு அது ஒரு விளையாட்டு போல! இறைவனின் அற்புதங்களை சொல்லும் தமிழ் மொழி நூல்களும் அதை திரு ‘விளையாடல்’ என்றே செப்பும். ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் அதை லீலா விநோதங்கள் அல்லது விபூதி என்பர்.

இதற்கெல்லாம் மிக மிக முந்தைய அற்புத துதிகள் உலகின் மிகப் பழமையான ரிக் வேதத்தில் உள்ளன.

 

ரிக் வேதம் 3500 ஆண்டு முதல் 8000 ஆண்டுவரை பழமையுடைத்து என்பது ஆராய்ச்சியாளர்களின் துணிபு. அதில் பத்தாவது மண்டலத்தில் ஜடை தரித்த (கேசீ) முனிவர்களைப் பற்றியும் அந்த முனிவர்களின் சக்தி குறித்தும் வருகிறது

 

ஏழு ரிஷிகள் சூரியனை முனிவனாக உருவகித்து பாடிய பாடல் அது.

அதில் வரும் சில வரிகளைக் காண்போம்:

கேசீ பூமியையும் சோதியையும் தாங்குகிறான்

 

முனிவர்கள் மஞ்சள் நிற ஆடைகளை அணிகின்றனர். காற்று போலச் செல்கிறார்கள்.

நாங்கள் காற்றின் மேலே ஏறினோம்; மானுடர்களே; நீங்கள் தூல தேகத்தையே பார்க்கிறீர்கள்

 

காற்றின் குதிரையும் வாயுவின் நண்பனுமான முனி, தேவனால் ஊக்கம் அடைந்து, கிழக்கு மேற்கிலுள்ள இரு கடல்களுக்கும் செல்கிறான்.

 

அப்சரஸ், கந்தர்வர்கள் செல்லும் இடங்களிலும் வனவிலங்குகள் செல்லும் இடங்களிலும் ( வானம், காடு)  முனிவன் சஞ்சரிக்கிறான்.

 

கேசீ ஜடையுள்ளவன். அவன் ருத்திரன் விஷத்தை அருந்தினான்.

 

இந்தப் பாடலில் வரும் விஷம் அருந்தும் வரிகள் நமக்கு விஷம் உண்டு பெயர் பெற்ற திரு நீலகண்டன் (சிவ பெருமான்) கதையை நினைவு படுத்துகிறது.

 

இந்தத் துதியின் அடிக்குறிப்பில் ரிக் வேதத்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்த ஜம்புநாதன் கூறுவதாவது:-

முனிவர்கள் தங்கள் நேர்மையான வாழ்க்கை நடைமுறைகளால் வாயு, ருத்திரன் போன்ற தேவர்களின் தன்மையை அடிய முடியும்.  அவர்களைப் போல சிறந்த சக்திகளையும் பெற முடியும். எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்ல முடியும்; நீண்ட அழகான முடியுடைய முனிவர்கள் தவத்தின் போது மழிப்பதில்லை. தீ ஜோதி, பூமி ஆகியவற்றைத் துதிப்பார்கள்.

 

சுமார் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதப்பட்ட ‘தீக நிகாயம்’ என்ற பௌத்த மத நூலும் ஆறு அதி மானுட சக்திகளை விவரிக்கிறது. ரிக் வேதம் காலத்தினால் பழமையானதால் அவர்கள் மறை பொருளில் பேசுவர். ஆனால் பிற்காலத்தில் எழுந்த பௌத்த, சமண சமய நூல்கள் நமக்குப் புரியும் நடையில் எல்லாவற்றையும் நுவல்வர்.

 

இதோ புத்த மத நூல் இயம்புவன:

 

“ஒரு மனிதன் பல மனிதர்கள் ஆகலாம்; பலர் ஒன்றாகலாம்.

மலைகள், சுவர்கள் ஊடே நுழைந்து செல்லலாம்

தண்ணீருக்குள் முங்கு நீச்சல் அடிப்பது போல பூமிக்குள் மூழ்கி எழுந்திருக்கலாம்.

தண்ணீர் மீது நடந்து செல்லல்லாம்

யாருக்கும் தெரியாமல் மாயமாய் உலவலாம்

காற்றின் மீது சம்மணம் போட்டவாறு பறக்கலாம்.

 

நிலவையும் கதிரவனையும் தொடலாம்;

பிரம்ம லோகம் வரை மானுட உடலில் செல்லலாம்.”

 

 

இவை அனைத்தும் சாதாரண மனிதனால் செய்ய இயலாது.

சமண மத நூல்களும் இதையே சொல்லும்.

 

அஷ்டமா சித்திகள்

 

 

ஹேம சந்திரர் எழுதிய த்ரிசதிசலாகா புருஷ சரிதத்தில் வரும் விஷயம் பின்வருமாறு:

 

“ஊசியின் காதில் நுழையும் அளவுக்கு உருவத்தைக் குறுக்கலாம்.

மேரு மலையை முழங்கால் அளவாகக் காட்டும் வரை உயரலாம்

காற்றை விட லேஸாகலாம்.

இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தை விட வலிமை பெறலாம்.

 

பூமியில் இருந்தவாறே கிரஹங்களைத் தொடலாம்

 

நீரின் மீது நடக்காலாம். பூமிக்குள் பு குந்து எழலாம்

பொந்துக்குள் நுழைவது போல மலைகளுக்குள் எளிதில் நுழையலாம்.

உருவமே தெரியாமல் மறையலாம்; வானம் முழுதும் வியாபித்தும் நிற்கலாம்.”

 

ஆக ரிக் வேதம், பழங்கால மொழியில் பகன்றதை பிற்கால நூல்கள் எளிய மொழியில் செப்பின என்றால் மிகை இல்லை.

அஷ்டமா சித்திகள் — அணிமா, மகிமா, கரிமா, லகிமா, பிராப்தி, பிராகாமியம், ஈசிதை, வசிதை என்னும் எட்டுவகைச் சித்திகள்.

அஷ்டமா சித்திகள் என்பதில் மேற் சொன்ன அற்புதங்கள் எல்லாம் அடக்கம். ஆனால் கூடு விட்டுக் கூடு பாயும் வித்தை எண்வகைச் சித்திகளில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. இது பர காயப் பிரவேசம் ஆகும். அதாவது ஒருவர் உடலில் உள்ள உயிர் வேறு ஒருவரின் உடலுக்குள் புகலாம். இதைத் திருமூலர் கதையில் விளக்கியுள்ளேன்

 

–சுபம்–

 

SUPERNATURAL POWERS OF SAINTS- FROM RIG VEDA TO THAYUMANAVAR (Post No.5057)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 29 May 2018

 

Time uploaded in London – 10-14 am

 

Post No. 5057

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

POWER OF TAMIL SIDDHAS AND SEERS IN RIG VEDA

Rig Veda is the oldest book in the world and it is dated between 1500 and 6000 BCE. It has got several hymns where the Yogic powers are beautifully described. Though lot of saints in later ages have sung about the mystic powers of saints and seers in North and South of the country, this is the oldest to document such powers. This hymn describes SUN in terms of earthly Yogis and Munis.

 

Psychic power of Levitation

1.Here is the hymn (RV 10-136)

 

The long haired one (Kesi) carries the fire;

The long haired one (Kesi) carries the poison;

The long haired one (Kesi) carries heaven and earth;

The long haired one (Kesi) carries all the sky which is to be seen;

The long haired one (Kesi) is called the Light.

 

2.The Munis (seers) wind girdles, wear soiled yellow garments; they follow the course of the wind when the gods have entered them.

 

3.Transported through the practise of Muni- asceticism, we mount the winds; you mortals see only our bodies.

4.He flies through the air looking upon forms of every sort, the Muni, who has become a friend to benefit every god.

5.The Wind’s horse (Vata), the Wind’s (Vayu) friend is then the Muni, incited by the gods. In both oceans he dwells, the eastern and the western.

6.Wandering on the path of the Apsarasses, the Gandharvas (in the sky), and wild beasts (thick forests), is the long haired one, who knows every desire, a friend sweet and more intoxicating.

7.Vayu, has churned for him; for him he pounds things most hard to bend, when the long haired one drank from the cup of poison with Rudra.

 

(Lord Shiva drank poison to save Devas and Asuras (demons and angels) when they churned the Milk ocean for Amrta (Ambrosia). Goddess Uma stopped it half way through the neck of Siva and he had it in his neck for ever and he is called Neela (bluish black necked) Kanta.

 

Like most of the hymns of the Rig Veda this hymn has also different translations. It is sung by Sapta Rishis. But all the translators agree on one point- the mystic powers of saints are explained here and the Sun is compared with them or used as a symbol for them. One interpretation is that the Yogis get the power of Sun, Wind etc through their practices.

Buddhists’ Six Supernatural Powers

 

Buddhists also describe six super natural powers in Digha Nikaya of third century BCE.

“With thoughts thus concentrated, purified, cleansed, stainless, free from contamination, impressionable, tractable, steadfast, immovable, he inclines, he bends down, his thoughts to the acquisition of the various kinds of Magic Power. He enjoys, one after another, the various kinds of magical power, the several varieties thereof:

Being one man, he becomes many men. Being many men, he becomes one man.

He becomes visible; he becomes invisible.

He passes through walls and ramparts and mountains without adhering thereto, as though through the air.

He darts up through the earth and dives down into the earth, as though in the water.

He walks on water without breaking through, as though on land.

He travels through the air cross-legged, like a bird on the wing.

He strokes and caresses with his hand the moon and the sun, so mighty in power, so mighty in strength.

He ascends in the body even to the World of Brahma”.

 

What the Rig Veda described in an archaic language (Vedic Sanskrit)  is described here in a plain language.

A yogi can pass through walls

Can become invisible

Can ascend to the Brahma loka with physical body

Can become many

Can walk on water and fly through the air.

 

Such is magical power, the first of Six Supernatural powers, of which the others are the Heavenly Ear, Mind-reading, Recollection of Previous States of Existence, the Heavenly Eye, the Knowledge of Means of destroying the Three Contaminations.

 

Jain Supernatural Powers

The Jains called such supernatural powers as ‘labdhi, sakti, rddhi’. We have the description of such powers in Hemachandra’s Trisatisalaakaa purusacarita:–

 

“They (Jain sages) were able to reduce themselves into so minute a form that they could pass, like a thread, even through the eye of the needle.

They could heighten their bodies to such an extent that even Mount Sumeru would reach up only to their knees.

They could make the body so light that it was even lighter than air

The gravity of their bodies surpassed that of Indra’s thunderbolt, and hence their strength (i.e. strong blow) could not be borne by the Gods of Indra and others.

Their power of extension was such that they could touch while standing on earth, the planets or even the top of Mount Meru with their fingers as easily as we touch the leaves of a tree.

 

Their strength of will was so great that they could walk on water as on land, and could dive into or come out of the ground as if it were water.

Their supernatural powers with regard to worldly glory were such they could gain for themselves the empire of a Cakravartin (Universal Monarch) or of an Indra.

Unprecedented was their power by which they brought under control even wild beasts.

Their motion was so irresistible that they could enter into a mountain as easily as into a hole.

Their power of becoming invisible was so unchecked that they could fill in the space of the universe with their multiple forms”.

 

This is more elaborate description of what we found in the Rig Veda (3-33 and 10-36)

Following is reproduced here from my old posts:–

Eight Types of Supernatural Powers

 

Hindu Yogis are very familiar with the eight types of powers called Ashtama Siddhis.

Siddhar is one who attained Siddhi i.e. special psychic and supernatural powers, which has been defined to be eight-fold in the science of yoga.

 

 

1.Anima :power of becoming the size of an atom and entering into smallest life.

2.Mahima : power of becoming mighty and co-extensive with the universe.

3.Laghima : capacity to be light, though big in size

4.Garima : capacity to be heavy though seeming small in size

5.Prapthi : capacity to enter all the worlds from Brahmaloka to Pathalam

6.Prakamya

: power of disembodying and entering into other bodies and going to heaven and enjoying whatever one wants from one place

7.Isithvam :  having the creative power of God and control over the sun, the moon and the elements

8.Vasithvam : power of control over kings and Gods.

Tamil Saint Thayumanavar sings about the Supernatural powers in one of his verses:

You can control a mad elephant

You can shut the mouth of bear or tiger

You can ride a lion

You can play with the cobra

You can make a living by alchemy

You can wander through the world incognito

You can make vassals of the gods

You can be ever youthful

You can walk on water

You can live in fire

You can achieve all Siddhis at home

But to control the mind is rare and difficult.

 

(*Tamil original is given at the end)

Controlling mind is harder than doing miracles. When a person starts doing severe penance he gets lots of temptations from the angels. (Kanchi Paramacharya says in one of his lectures that the angels hover around you and beg you to use them). Anyone who falls a prey to such temptation is trapped with women or gold or some strange desires such as building a new temple or starting a new movement or creating a Utopia. Those who ignore and go beyond that temptation will reach God. But there are some saints, who come back from that stage to awaken the mankind. Ramakrishna Paramahamsa said that knowing that there is a big ocean of ever bliss, they rush back to the world to announce: Please Believe me, Please come with me, Please Join me to merge with the Nithya Ananda=Bliss forever.

 

*Tamil Original of Thayumanavar song:

கந்துக மதக் கரியை வசமா நடத்தலாம்;

கரடி வெம்புலி வாயையுங் கட்டலாம்;

ஒரு சிங்கம் முதுகின் மேற் கொள்ளலாம்;

கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்

வெந்தழலின்  இரதம் வைத்தைந்து லோகத்தையும்

வேதித்து விற்றுன்ண்ணலாம்;

வேறொருவர் கானாமல் உலத்துலாவரலாம்

விண்ணவரை ஏவல் கொள்ளலாம்;

சந்ததமும் இளமையோடிருக்கலாம்

மற்றொரு சரீரத்திலும் புகுதலாம்;

சலமேல் நடக்கலாம்; கனல் மேலிருக்கலாம்

தன்னிகரில் சித்தி பெறலாம்

சிந்தையை அடக்கியே சும்மா இருக்கின்ற திறமரிது.

–Subham–