புனர் ஜென்மம் பற்றிய அறிவியல் ஆய்வுகள்! – 1 (Post No.5910)

Written by S Nagarajan


Date: 10 JANUARY 2019


GMT Time uploaded in London – 7-09 am


Post No. 5910

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog

பாக்யா வார இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள (எட்டாம் ஆண்டு நாற்பத்தி நான்காம் கட்டுரை) அத்தியாயம் 408

புனர் ஜென்மம் பற்றிய அறிவியல் ஆய்வுகள்! – 1

ச.நாகராஜன்

மரணமடைந்த பின்னர் மீண்டும் ஒரு ஆத்மா மறு பிறவி எடுக்கிறதா? அறிவியல் விஞ்ஞானிகளில் ஏராளமானோர் இது பற்றிய ஆய்வில் கடந்த நூறு ஆண்டுகளாகத் தீவிரமாக இறங்கி ஆராய்ந்துள்ளனர்.

இவர்களுள் குறிப்பிடத் தகுந்தவர் அமெரிக்க உளவியலாளரான யன் ஸ்டீவன்ஸன்.(Ian Pretyman Stevenson பிறப்பு : 31-10-1918 மறைவு 8-2-2007) தன் நாள் முழுவதும் இந்த ஆராய்ச்சியில் தீவிரமாக இறங்கிய இவர் புனர் ஜென்மம் பற்றிய மலைக்க வைக்கும் எண்ணிக்கையான 3000 கேஸ்களை ஆராய்ந்தார். புனர் ஜென்மம் உண்டு என்பதை ஆதார பூர்வமாக நிரூபித்தார். இவரது புத்தகங்கள் பிரபலமானவை.

ந்தியா, ஸ்ரீ லங்கா, பர்மா, தாய்லாந்து,துருக்கி, லெபனான், சிரியா, வடமேற்கு பசிபிக்கில் உள்ள அமெரிக்க பூர்வகுடிகளின் வசிப்பிடம் உள்ளிட்டவை இவர் ஆய்வு நடத்திய நாடுகளாகும்.

இது தவிர பார்கர்ரும் பஸ்ரிசாவும் (Barker and Pasricha 1979) இந்தியாவில் உத்தரபிரதேசத்தில் 91 பேரின் புனர்ஜென்மம் பற்றி ஆய்வு நடத்தியதும் குறிப்பிடத் தகுந்த ஒரு ஆய்வாகும்.

இந்த ஆய்வில் பெரும்பாலானோர் குழந்தைகளே! அவர்கள் ஒன்றுமறியா இளம் வயதில் தங்கள் பூர்வ ஜென்ம விவரங்களைக் குறிப்பிட்டது மாபெரும் அதிசயமே.

ஆனால் மேலை நாடுகளில் பல இடங்களில் இப்படிக் குழந்தைகள் தங்கள் முன் ஜென்ம விவரங்களைச் சொன்னபோது அவர்களின் பெற்றோர்கள் பயந்து போனார்கள். அவர்களைப் பேச விடாமல் தடுத்து விட்டனர்.

1956இல் ஆராய்ச்சி நடத்திய விஞ்ஞானி க்ளைன் (Kline 1956) இள வயதுக் குழந்தை அந்தப் பகுதியிலேயே யாருக்கும் புரியாத மொழியைப் பேசியதைக் குறிப்பிடுகிறார்.இது க்ரிப்டோம்னீஷியா (Cryptmnesia) என்ற பெயரால் குறிப்பிடப்படுகிறது.மேற்கு இத்தாலியில் லத்தீன் மொழி புழக்கத்திலிருந்து அகன்ற பின்னர் புழக்கத்திற்கு வந்த ஆஸ்கன் என்ற மொழியை ஒரு குழந்தை பேசிய போது அனைவரும் அயர்ந்து போனார்கள்.

இதே போல கம்ப்மேன் மற்றும் ஹிர்வெனோஜா (Kampman and Hirvenoja 1978) நடத்திய ஆய்வு ஒன்றில் 12 வயதான பின்லாந்தைச் சேர்ந்த ஒரு சிறுமி ஹிப்நாடிஸம் செய்யப்பட்ட போது தனது முந்தைய எட்டுப் பிறவிகள் பற்றிக் கடகடவென்று கூறிக் கொண்டே போனாள். பல நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் இங்கிலாந்தில் டோராதி என்ற பெயருடன் பிறந்திருந்ததாகக் கூறிய அவள் மிடில் ஏஜஸ் எனக் கூறப்படும் இடைக்காலத்தில் இருந்து வந்த ஒரு பாட்டையும் பாடி அனைவரையும் அயர வைத்தாள்.

பார்கர் (1979) தனது ஆய்வில் ஸ்டீவன்ஸன் சேகரித்த 113 கேஸ்களை மறு ஆய்வு செய்ததில் மூன்று வயதே ஆன இந்தியக் குழந்தைகள் துல்லியமான விவரங்களைக் கூறியதைக் கண்டார்.

நைஜீரியா துருக்கி ஆகிய நாடுகளில் இப்படி மறு ஜென்மம் பற்றிக் கூறியவர்கள் பலர். துருக்கியில் முந்தைய ஜென்மத்தில் வன்முறையாக மரணத்தை எய்தியோர் அந்த வன்முறைக்கான அடையாளத்தோடு மறு ஜென்மத்தில் உடலை அடைந்தது அனைவரையும் திகைப்பில் ஆழ்த்தியது.முந்தைய ஜென்மத்தில் காயப்பட்டு இறந்து போன அதே இடத்தில் மறு ஜென்மத்தில் ஒரு மச்சமோ வடுவோ இருந்ததைக் கண்ட ஸ்டீவன்ஸன் குழந்தையின் பெற்றோரைக் கேட்ட போது அது இந்த ஜென்மத்தில் ஏற்பட்டதில்லை என உறுதி படக் கூறினர்!

ஸ்டீவன்ஸன் ஆராய்ந்த 3000 கேஸ்களையும் பார்க்க இங்கு இட்டமில்லாவிட்டாலும் இரண்டு சுவையான அவரது அனுபவங்களை மட்டும் இங்கே பார்க்கலாம்.

1972ஆம் ஆண்டு பர்மாவில் மா டின் அங் ம்யோ என்ற 19 வயது இளம் பெண்ணை அவர் சந்தித்தார்.அவளைக் கர்ப்பத்தில் சுமந்த போது அவளது அம்மா ஒரு ஜப்பானிய போர்வீரனை அடிக்கடித் தன் கனவில் கண்டு வந்தார். மா டின் வளர்ந்து வந்த போது தான் ஒரு ஜப்பானிய போர் வீரன் என்றும் விமானத் தாக்குதலில் இன்னொரு விமானத்தால் தான் சுட்டு வீழ்த்தப்பட்டதாகவும் கூறி வந்தார். ஜப்பானின் வடக்குப் பகுதியில் வாழ்ந்த தனக்கு மணம் ஆகி குழந்தைகளும் இருந்ததாக அவள் கூறியதோடு விமானம் பறப்பதைக் கண்டாலே அஞ்சி அழ ஆரம்பிப்பாள். மேகமூட்டத்தைக் கண்டாலும் அவள் பயப்படுவாள். பர்மிய சீதோஷ்ண நிலை அவளுக்குப் பிடிக்காத ஒன்று. ஆண்கள் அணியும் உடையைத் தான் அவள் அணிவாள்.அவள் இந்த ஜென்மத்தில் தன்னால் ஒரு ஆணை மணம் புரிய முடியாது என்று திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்தாள்.

ஸ்டீவன்ஸனுக்கு அவள் கூறிய ஆதாரங்களை ஜப்பானுக்குச் சென்று எங்கு சரி பார்ப்பது என்பது புலப்படவில்லை. தான் சந்தித்த கேஸ்களில் புரியாத புதிராக இருந்த கேஸ்களில் இதுவும் ஒன்று என்று அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

ஸ்ரீ லங்காவில் 1988இல் அவர் ஆராய்ந்த 3 கேஸ்கள் அவருக்கு பிரமிப்பை ஊட்டின. அவற்றில் ஒன்று இரங்கா என்ற பெண்மணி பற்றியது. அவள் 15 கிலோமீட்டர் தள்ளி இருந்த ஒரு இடத்தைக் குறிப்பிட்டு அங்கு தான் முந்தைய ஜென்மத்தில் வாழ்ந்து வந்ததாகக் குறிப்பிட்டாள். அவள் கூறிய நுணுக்கமான 43 விஷயங்களை ஸ்டீவன்ஸன் தானே அவள் வாழ்ந்த முந்தைய ஜென்ம இடத்திற்கு நேரில் சென்று ஆராய்ந்தார். அவற்றில் 38 விஷயங்கள் மிகச் சரியாக இருந்தன!

விஞ்ஞானிகள் தான் இப்படி பல சுவையான உண்மைச் சம்பவங்களைக் கூறி இருக்கிறார்கள் என்பதில்லை; பிரபல ஹாலிவுட் நடிகையான ஷர்லி மக்லீன் (பிறப்பு 24-4-1934 இப்போது வயது 84) தனது முந்தைய ஜென்மங்களைப் பற்றி ஐ ஆம் ஓவர் ஆல் தட்  (I’m Over All That) என்ற நூலில் எழுதியுள்ளார். 2011ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த அந்தப் புத்தகத்தில் அவர் மறுஜென்மம் உண்டு என்பதையும் தனது  முந்தைய ஜென்மங்களைப் பற்றியும் சுவைபட விவரிக்கிறார். பேரழகியும் பெரும் நடிகையுமான அவர், “இந்தியாவிற்கு நான் சென்ற போது பல கோவில்களை நான் முன்னரே பார்த்திருக்கிறேன் என்ற உணர்வு எனக்கு ஏற்படக் காரணம் என்ன, பிரேஜிலுக்கு நான் சென்ற போது போர்த்துக்கீசிய மொழியில் என்னால் எப்படிப்பேச முடிந்தது? என்று அவர் கேட்ட போது உலகமே வியந்தது.

84 வயதான அவர் 15க்கும் மேற்பட்ட சுவையான நூல்களை எழுதியுள்ளார். பல லட்சம் பிரதிகள் விற்கப்பட்ட நூல்கள் இவை!

எட்கர் கேஸ் ஆயிரக்கணக்கான கேஸ்களை ஆராய்ந்தவர்; நூற்றுக்கணக்கானோருக்கு அவர்களது முந்தைய ஜென்மம் பற்றிக் கூறியவர். அவை வெவ்வேறு நாடுகளில் சரி பார்க்கப்பட்டவை. அவர் பற்றி ஏற்கனவே  பாக்யாவில் விந்தை மனிதர்கள் தொடரில் எழுதி இருப்பதால் அதை இங்கு திருப்பிக் கூறவில்லை.

இன்னும் சில விஷயங்களை அடுத்துப் பார்ப்போம்  

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் ..

சர் ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் ஆரம்ப காலத்தில் பிரிட்டிஷாரின் இன பேதக் கொள்கையால் வெகுவாகப் பாதிக்கப்பட்ட இந்திய விஞ்ஞானி. கல்கத்தாவில் அவர் கல்கத்தா பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியராக வேலை பார்த்த போது மற்ற ஆங்கிலேயருக்கு இணையான சம்பளம் அவருக்குத் தரப்படவில்லை. ஏனெனில் இந்தியாவில் கல்வி சம்பந்தமான அனைத்தையும் பிரிட்டிஷ் அரசு தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருந்ததோடு இனபேதக் கொள்கையால் அவரை மட்டம் தட்டவே முயற்சித்தது. அவரது ஆய்வுப் பேப்பர்களுக்கு உரிய அங்கீகாரம் கிடைக்காமல் செய்யப்பட்டது. 24 சதுர அடி கொண்ட ஒரு மிகச் சிறிய அறையே அவரது லாபரட்டரி! அதில் அவரது சாதனங்களை வைக்கவே அவர் மிகவும் கஷ்டப்பட்டார். இதையும் மீறி ரேடியோ விஞ்ஞானத்தில் அவர் குறிப்பிடத் தகுந்த முன்னேற்றத்தை அடைந்தார். மார்கோனி ரேடியோவைக் கண்டுபிடிக்கு முன்னரே அவர் அதைக் கண்டு பிடித்து விட்டாலும் தாவரம் பற்றிய ஆய்வையே அவர் முக்கியமானதாக எடுத்துக் கொண்டார். பின்னாளில் அவர் மார்கோனியை நேரில் சந்தித்தும் இருக்கிறார். வயர்லெஸ் தொடர்பில் ஆரம்ப காலக் கண்டுபிடிப்புகளையும் அவரே கண்டுபிடித்தார்.

1997இல் இன்ஸ்டிடியூட் ஆஃப் எலக்ட்ரிகல் அண்ட் எலக்ட்ரானிக் எஞ்சினியர்ஸ் அவரை ரேடியோ ஸயின்ஸின் தந்தை என்று அறிவித்தது.

அவரைக் கௌரவிக்கும் விதமாக சந்திரனில் உள்ள பெரும் பள்ளம் ஒன்றிற்கு அவரது பெயர் சூட்டப்பட்டிருக்கிறது. பாபா பள்ளத்திற்கும் அட்லர் பள்ளத்திற்கும் அருகில் உள்ள போஸ் பள்ளத்தின் குறுக்களவு 91 கிலோமீட்டர். வயர்லெஸ் டெலிகம்யூனிகேஷனில் அவர் கண்டுபிடித்த கண்டுபிடிப்புகளே சாடலைட் தகவல் தொடர்புக்கு வழி வகுத்தது என்பதால் இந்த கௌரவம் அவருக்கு அளிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்தியாவின் தலை சிறந்த விஞ்ஞானிகளுள் ஒருவர் ஜகதீஷ் சந்திர போஸ்!

****

புதிய சேனல் AsacredSecret :-

ariviyal aringar vazhvil ep 41

மதுவைத் தொடாத மாபெரும் விஞ்ஞானி

ஸ்டாக்ஹோம் சென்ற சர் சி.வி. ராமனுக்கு ஒரு விருந்து அளிக்கப்பட்டது.அவர் மதுவைத் தொடவில்லை. அவர் காலையில் ஆல்கஹாலை வைத்து ஒரு சோதனையைக் காண்பித்திருந்தார். அதை வைத்து ஒருவர் ஜோக் அடித்தார். அது என்ன?இந்தக் காணொளிக் காட்சியில் காணலாம்.

நிகழ்ச்சி நேரம் 1 நிமிடம் 18 விநாடிகள்

***

அதிசயமான கும்- பம் மரம்! (Post No.5889)

picture from wikipedia

Written by S Nagarajan


Date: 6 JANUARY 2019


GMT Time uploaded in London – 6-53 am


Post No. 5889

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.


மரணமடைந்த பின் மீண்டவர்கள்-2(Post No.5875)

Written by S Nagarajan


Date: 3 JANUARY 2019


GMT Time uploaded in London – 5-23 am


Post No. 5875

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

பாக்யா வார இதழில் வாரந்தோறும் இடம் பெறும் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் அத்தியாயம் 407

(எட்டாம் ஆண்டு நாற்பத்தி மூன்றாம் கட்டுரை)

மரணமடைந்த பின் மீண்டவர்கள் பற்றிய அறிவியல் ஆய்வுகள்! – 2

ச.நாகராஜன்

மரணமடைந்த பின்னர் மீண்டும் உயிருடன் திரும்பியோர் பற்றிய ஆய்வில் ஒரு குறிப்பிடத் தகுந்த அம்சம் என்னவெனில், அவர்கள் தாம் வாழ்ந்த கலாசாரத்திற்குத் தக்கபடி தங்கள் அனுபவங்களைக் கூறுகின்றனர் என்பது தான் அது.

அமெரிக்காவில் இப்படிப்பட்ட அனுபவங்களை விவரிப்போர், “பிரக்ஞை இன்றி, நான் இறந்தவுடன்  ஒரு இடத்திற்குச் சென்றேன். அங்கு வெண்ணிற ஆடை அணிந்த குழந்தைகளும் பெரியவர்களும் இருந்தனர். அவர்கள் எந்த இனத்தவர் என்று என்னால் கூற முடியவில்லை. ஆனால் அவர்கள் மிக்க மகிழ்ச்சியுடன் காணப்பட்டனர். என்னைக் கண்டவுடன் அவர்கள் பாடியதை நிறுத்தி விட்டு, ‘உங்களை நாங்கள் இங்கே எதிர்பார்க்கவில்லையே’ என்றனர். உடனே நான் வேகமாகத் திரும்பி விட்டேன்.” இது மோர்ஸ் (Morse-1992) தனது ஆய்வில் தரும் தகவல்.

பஸ்ரிசா மற்றும் ஸ்டீவன்ஸன் (Pasricha and Stevenson – 1986) மரணத்திலிருந்து மீண்ட 16 இந்தியர்களைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் கூறுவது பெரும்பாலும் ஒரே மாதிரியாக இருந்தது. “நான்கு கறுப்பு நிறத் தூதர்கள் என்னை வந்து பிடித்துக் கொண்டனர். என்னை எங்கே கொண்டு போகிறீர்கள் என்று கேட்டேன். அவர்கள் என்னை ஒரு தேவதையிடம் அழைத்துச் சென்றனர். எனது உடல் மிகவும் சுருங்கி இருந்தது.அந்த தேவதைக்கு முன்னர் பெரிய புத்தகங்கள் இருந்தன.அவர் கையில் ஒரு பேனா இருந்தது. அவர் அருகில் பல உதவியாளர்கள் இருந்தனர். அந்த தேவதை, ‘சாஜூ பனியா(வணிகர்) நமக்குத் தேவையில்லை. நாம் கேட்டது சாஜு கும்ஹாரைத் தான் (குயவர்). இவரை அனுப்பி விடுங்கள். அந்த இன்னொருவரைக் கொண்டு வாருங்கள்’ என்றது.

       

நான் பூமிக்குத் திரும்பி வர விரும்பவில்லை. அந்த உதவியாளர்களிடம் ஏதேனும் ஒரு வேலை தருமாறு வேண்டினேன்.என்னைத் திருப்பி அனுப்பி விடாதீர்கள் என்றேன். உயர்ந்த ஆசனத்தில் வெள்ளை தாடியுடன் மஞ்சள் உடையுடன் அங்கே அமர்ந்திருந்த யமராஜர், ‘உனக்கு என்ன வேண்டும்’ என்று என்னைக் கேட்டார். நான் அங்கேயே தங்க வேண்டும் என்றேன். அவர் என் கையை நீட்டச் சொன்னார். பிறகு என்ன நடந்தது என்று தெரியவில்லை. நான் இருந்த இடத்திற்கு வந்து உயிர் பிழைத்து விட்டேன்”

இந்தியர்களின் அனுபவம் அமெரிக்கர்களின் அனுபவத்தை ஒத்ததாக உள்ளது. அதில் மதம் அதிகப் பங்கு வகிக்கிறது.

16 பேர்களை ஆய்வு செய்ததில் 13 இந்தியர்கள் இதே அனுபவத்தைக் கூறினர்.

தாய்லாந்தைச் சேர்ந்த ஒருவர் பற்றிய ஆய்வை மர்பி (2001இல்) நடத்தினார். அதில் அவர் யமராஜனைப் பார்த்ததாகவும் ஒரு பெரிய ஹாலுக்குள் அவர் யமதூதர்களால் அழைத்துச் செல்லப்பட்டதாகவும் கூறினார். ‘யமராஜன் என்னைப் பார்த்து இவர் தவறாக இங்கு கொண்டு வரப்பட்டிருக்கிறார் என்று சொல்லி திருப்பி அனுப்பும் படி சொல்லவே நான் மீண்டு வந்தேன்’ என்றார் அவர்!

க்ரிசென் (Greyson -1983) தனது ஆய்வில் இப்படி சாவிலிருந்து மீண்டவர்களில் பலர் சைக்கிக் எனப்படும் அமானுஷ்ய சக்தியைப் பெறுகின்றனர் என்கிறார். ஆவிகளைக் காண்பது, மனிதர்களைச் சுற்றியுள்ள அவுரா (Aura) எனப்படும் ஒளிவட்டத்தைக் காண்பது, ஆவிகளுடன் பேசுவது உள்ளிட்டவை இதில் அடங்கும்.

மோர்ஸ் (1992) தனது ஆய்வில் இப்படிப்பட்டவர்கள் மீண்டும் உயிருடன் வந்தவுடன் இவர்களில் பலருக்கு மின்சாரம் மற்றும் காந்த சக்தி ஆகியவற்றில் பல பிரச்சினைகள் ஏற்படுவதாகக் கூறுகிறார். அவர்கள் கையில் கட்டியிருக்கும் கடிகாரங்கள் வேலை செய்வதில்லை. மின் பல்புகள் உள்ளிட்ட மின் சாதனங்கள் பல அவர்களுக்கு வேலை செய்வதில்லை!

இப்படிப்பட்ட அனுபவங்கள் ஏற்படுவதற்கு அறிவியல் ரீதியிலான காரணங்கள் உண்டா என்பதையும் விஞ்ஞானிகள் ஆய்வுக்குள் கொண்டு வந்தனர். போதை மருந்துகள், வலிப்பு,ஆக்ஸிஜன் பற்றாக்குறை, புலன் உணர்வு குறைதல், தோற்ற மயக்கம் (hallucination) ஆகிய இவற்றால் அப்படி ஒரு அனுபவத்தை அவர்கள் பெறுகிறார்களோ என்ற விவாதமும் நடைபெறுகிறது.

ரிங் (1980) தனது ஆய்வில், ‘இறந்தவுடன் இறந்தவரின் பிரக்ஞை அடுத்த ஒரு மேலான மட்டத்திற்குச் செல்கிறது. இதை நான் நான்காவது பரிமாணம் என்கிறேன். இறந்தவர் தனது இன்னொரு ‘உயரிய நபரைப்’ பார்க்கிறார். அந்த இன்னொருவர் தான் அவருக்கு ‘ஒளி உருவமாகத்’ தெரிகிறார்” என்கிறார்.

     குக் (1998) எனும் விஞ்ஞானி தனது ஆய்வில் மனம் பற்றியும் இதில் ஆராய வேண்டும் என்கிறார். ‘இறந்தவரின் மனம் மட்டும் இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இயங்குகிறதோ, அதனால் தான் அவரால் இப்படி ஒரு அனுபவத்தைச் சொல்கிறாரோ எனப் பார்க்க வேண்டும்’ என்பது அவரது முடிவு.

விஞ்ஞானிகளில் ஒரு பிரிவினர் பல நாடுகளிலும் உள்ள பலரும் இப்படிச் சொல்வது அதிசய ஒற்றுமை அல்லவா, ஆகவே இதில் உண்மை இருக்கிறது என்கின்றனர்.

இன்னும் சிலரோ போதுமான சான்றுகள் பெரிய எண்ணிக்கையில் கிடைக்கவில்லை; என்றாலும் கூட இது ஆராயப்பட வெண்டிய மர்மமான ஒரு விஷயம் தான் என்கின்றனர்.

இது பற்றி சுமார் 450 பெரிய புத்தகங்களையும் ஆய்வறிக்கைகளையும் விஞ்ஞானிகள் வெளியிட்டுள்ளனர் என்பதிலிருந்தே இது எவ்வளவு முக்கியமான விஷயம் என்பதைப் புலப்படுத்துகிறது.

ஆயிரக்கணக்கான கேஸ்கள்! பொய் சொல்ல வேண்டும் என்ற அவசியமே இல்லாத பலரும் இதைச் சொல்கின்றனர்.

ஆகவே மரணத்திற்குப் பின் மறுவாழ்வு உண்டா?

மரணமடைந்து மீளாதவர்களும் சொல்ல முடியாது; உயிரோடிருப்பவர்களும் சொல்ல முடியாது. மரணமடைந்து மீண்டவர்கள் மட்டுமே இதைச் சொல்லமுடியும்.

நம்புவதும் நம்பாததும் அவரவர் இஷ்டம் என்பது தான் இன்றைய அறிவியல் நிலை!

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் .. ..

பிரபலமான இந்திய விஞ்ஞானிகளில் ஒருவரான சர் ஜகதீஷ் சந்திர போஸ் (பிறப்பு 30-11-1858 மறைவு 23-11-1937) பல அரிய கண்டுபிடிப்புகளைக் கண்டு பிடித்தவர். அவரது அபாரமான கண்டுபிடிப்புகள் லேசில் அங்கீகரிக்கப்படவில்லை. அவர் தனது ஆய்வுக் கட்டுரையை இங்கிலாந்தில் உள்ள ராயல் இன்ஸ்டிடியூட்டுக்கு அனுப்பிய போது அது நிராகரிக்கப்பட்டது.

பின்னால் அவர் இங்கிலாந்து சென்று தனக்கென ஒரு சிறிய லாபரட்டரியை அமைத்த போது ராயல் சொஸைடியின் உறுப்பினர் ஒருவர் அங்கு வந்து அதைப் பார்த்தார். போஸின் ஆராய்ச்சியைக் கண்டு வியந்து போன அவர் போஸிடம்,


“ உங்களது கட்டுரை ஒரு வோட்டால் நிராகரிக்கப்பட்டது. அந்த ஒரு வோட்டைப் போட்டவன் நான் தான்” என்று மிக வருத்தப்பட்டுக் கூறினார்.

தாவரத்திற்கும் வலி தெரியும் என்று போஸ் கூறியதில் பல விஞ்ஞானிகளுக்கு நம்பிக்கையே இல்லை. ஆகவே இதை சவாலாக எடுத்துக் கொண்டு 1901ஆம் ஆண்டு மே பத்தாம் தேதி ராயல் சொஸைடியின் பிரதான ஹாலில் தன் சோதனையை அவர் நிகழ்த்திக் காட்டினார். ஹால் முழுவதும் விஞ்ஞானிகளின் கூட்டம் நிரம்பி வழிந்தது.

போஸ் மிகுந்த கவனத்துடன் ஒரு செடியின் வேர் பாகத்தை அதன் தண்டுடன் சேர்த்து, தான் தயாரித்து வைத்திருந்த ப்ரோமைட் கரைசலில் அமிழ்த்தினார். உடன் என்ன நிகழ்கிறது என்பதைக் காட்டும் திரையில் அதன் அசைவுகளை அனைவரும் பார்க்க ஆரம்பித்தனர். கரைசலில் அமிழ்த்தப்பட்ட செடியின் பாகம் பெண்டுலம் போல அங்கும் இங்கும் அசைந்து ஆட ஆரம்பித்தது. சில நிமிடங்களிலேயே அது வேகமாகத் துடிக்க ஆரம்பித்தது. பின்னர் உயிர்த்துடிப்பு நின்றது போல நின்றது. விஷம் கொடுக்கப்பட்ட எலி எப்படித் துடிதுடித்துச் சாகுமோ அது போல அந்த நிகழ்வும் இருந்ததை அனைத்து விஞ்ஞானிகளும் பார்த்துப் பிரமித்தனர். அவர்களின் கரகோஷம் ஹாலையே பிளந்தது.

ப்ரோமைட் விஷத்தின் பாதிப்பால் செடி துடிதுடித்து இறந்ததை உலகம் அறிந்த போது தான் போஸின் அறிவியல் ஆய்வின் திறன் தெரிய வந்தது. 1917இல் அவருக்கு க்னைட் பட்டம் தரப்பட்டது. 1920இல் அவர் ராயல் சொஸைடியின் ஃபெலோ என்ற அந்தஸ்தைப் பெற்றார்.

***

மரணமடைந்த பின் மீண்டவர்கள்-Part 1 (Post No.5865)

Written by S Nagarajan


Date: 1 JANUARY 2019


GMT Time uploaded in London – 6-43 am


Post No. 5865

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

அறிவியல் துளிகள் அத்தியாயம் 406

(எட்டாம் ஆண்டு நாற்பத்தி இரண்டாம் கட்டுரை)

மரணமடைந்த பின் மீண்டவர்கள் பற்றிய அறிவியல் ஆய்வுகள்! – 1 (Post No.5865)

ச.நாகராஜன்

அறிவியல் துலக்கத் துடிக்கும் வாழ்வியல் மர்மங்கள் பல.

கருவில் உயிர் எப்போது எப்படி சேர்கிறது, கரு ஆணாவது எப்படி அல்லது பெண்ணாவது எப்படி, பிரக்ஞையும் மனமும் உயிரில் எப்போது எப்படி சேர்கிறது, உயிர் உடலிலிருந்து எப்படி பிரிகிறது போன்றவை பற்றி அறிவியல் விளக்கத் துடித்தாலும் போதுமான விவரங்கள் தான் இல்லை. ஆகவே ஏராளமான விஞ்ஞானிகள் பல கோணங்களில் ஆய்வுகளைத் தொடர்ந்து நடத்தி வருகின்றனர்.

இவற்றில் முக்கியமான ஆய்வான மரணத்தின் பின் என்ன ஆகிறது என்பதைக் கடந்த பல வருடங்களாகவே பல பிரபல விஞ்ஞானிகள் ஆய்ந்து வந்தனர். மரணம் அடைந்து அதிர்ஷ்டவசமாக மீண்டும் உயிருடன் எழுவது ஒரு அதிசயம்.

ஆனால் இந்த அதிசயம் உலகெங்கும் ஆங்காங்கே பல நாடுகளிலும் நடைபெற்று வரும் ஒன்று.

மர்மமான இந்த விஷயத்தைப் பற்றி விஞ்ஞானிகள் ரேமாண்ட் மூடி, ரிங்,கிப்ஸ்,காலப்,ப்ரொக்டர்,லுந்தால், நொப்ளாச், சபாம், ஷ்னேபர், பனிட்ஸ்,க்ரேஸன்,அல்வாராடோ, ஜிங்க்ரோன், க்ரோஸோ, ஐயான் ஸ்டீவன்ஸன் (Raymond Moody, Ring,Gibbs,Gallup,Proctor,

Lundahl,Knoblauch,Sabom,Schnaper,Panitz,Greyson,Grosso,Alvarado, Zingrone, Ian Stevenson) உள்ளிட்ட ஏராளமான விஞ்ஞானிகள் ஆய்வுகளை மேற்கொண்டனர்.

முதலில் மரணத்திற்குப் பிறகு இன்னொரு வாழ்க்கை உண்டா என்பதைப் பற்றி மக்கள் என்ன நினைக்கிறார்கள் என்பதைப் பற்றி அறிய பல்வேறு நாடுகளில் உள்ள ஏராளமானோரிடம் அறிவியல் கணிப்பு முறைப்படி ஆய்வு செய்த போது நாடு பேதமின்றி 90 சதவிகித மக்கள் அப்படி ஒரு வாழ்க்கை உண்டு என்பதைப் பற்றிய தங்களின் உறுதியான நம்பிக்கையைப் பதிவு செய்தனர்.

அடுத்து மரணம் அடைந்த பின்  உயிருடன் மீண்டவருள் குழந்தைகள் முதல் வயதானவர் வரை உலகெங்கும் நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகளில் பொதுவான அம்சங்கள் பல இருப்பதை ரேமாண்ட் மூடி சுட்டிக் காட்டினார்.

அவையாவன:

1. அந்த அனுபவம் வார்த்தைகளால் விளக்க முடியாத ஒன்று.

2. இறந்த பின்னர் அருகிலிருக்கும் டாக்டர் அல்லது உறவினர்கள் இவர் இறந்து விட்டார் என்று சொல்வதை இறந்தவர் கேட்கிறார்.

3. ஒரு அமைதியும் மகிழ்ச்சியும் உடனே கிடைக்கிறது.

4. சகிக்க முடியாத படி ஓசை கேட்கிறது. டர் என்றோ மணி அடிப்பது போலவோ ஒரு ஓசை!

5. ஒரு இருண்ட குகையில் நுழைவது போல இருக்கிறது.

6. மனமானது வெளியே சென்று உடலுக்கு மேலே மிதந்தவாறே உடலைப் பார்க்கிறது.

7. இறந்தவரைப் பலரும் எதிர்கொண்டு எப்படி ‘இந்த மாற்றத்தை எதிர்கொள்வது’ என்று சொல்கின்றனர், அல்லது உடனடியாக உடலுக்குத் திரும்புமாறும் சொல்கின்றனர்.

8. உயிருள்ள ஒரு ஒளியை – பிரகாசத்தைப் பார்க்கின்றனர்.

9. வாழ்க்கை அனுபவங்கள் அனைத்தும் ஒரு மதிப்பீடாக ஓடி வருகின்றன.

10. உயிர் வாழ்வது மற்றும் இறப்பது ஆகிய இந்தப் பிரிவின் எல்லையாக ஒரு நீர்ப்பரப்பையோ,ஒரு பனிப்படலத்தையோ,ஒரு கதவையோ அல்லது ஒரு வேலியையோ பார்க்கின்றனர்.

11. உடலுக்குத் திரும்பி வருவதை உணர்கின்றனர்.

12. உடலுக்குத் திரும்பி வந்தவுடன் அருகிலிருந்தவர்களிடம் தாங்கள் உயிர் பிழைத்தது பற்றிச் சொல்ல ஒரே தயக்கமாக இருக்கிறது.

13. இறந்த பின் மீண்டும் பிழைத்த அனுபவம் வாழ்க்கை முழுவதும் ஒரு பாஸிடிவான தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

14. இறப்பைப் பற்றிய பயமே போய், மரணம் பற்றி ஒரு புதிய அணுகு முறை உண்டாகிறது.

இந்த பதினான்கு அம்சங்களில் உடலை விட்டு வெளியே சென்றவுடன் ஏற்படும் ஆனந்தமான ஒரு உணர்வை அனைவரும் சொல்கின்றனர். மேலிருந்து தன் உடலையும் சுற்றி இருப்போரையும் பார்ப்பதில் தெளிவான பார்வை உள்ளது, வண்ணங்களும் தெரிகின்றன என்று மரணத்திலிருந்து மீண்டு வந்தவர்கள் கூறினர்.

விஞ்ஞானிகள் ஹோல்டனும் ஜோஸ்டனும் (Holden and Joesten – 1990) ஒரு சிறிய சோதனையை மேற்கொண்டனர். ஆஸ்பத்திரி படுக்கையின் மேலே ஆவிகள் மட்டுமே பார்க்கும்படியான அடையாளக் குறியீடுகளை தக்க இடத்தில் வைத்தனர். ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக அங்கு யாரும் ஆறு மாதங்கள் மரணமடையவில்லை ஆனால்  ரிங் மற்றும் லாரன்ஸ் ஆகிய விஞ்ஞானிகள் இது போன்றதொரு சோதனையை (1993இல்) மேற்கொண்ட போது இரண்டு நோயாளிகள் மரணம் அடைந்தபின்னர் அதன் பிடியிலிருந்து மீண்டு வந்தவர்கள் தாங்கள் மேலே மிதந்த போது ஆஸ்பத்திரிக்கு வெளியில் உள்ள பொருள்களைப் பார்த்ததாகச் சொன்னார்கள். படுக்கையில் இருந்து பார்க்க முடியாத பொருள்கள் அவை. இதனால் உத்வேகம் பெற்ற விஞ்ஞானிகள் இதை இன்னும் நன்கு ஆராய வேண்டும் என்று சகாக்களை வேண்டிக் கொண்டனர்.

விஞ்ஞானிகள் மோரிஸ் மற்றும் க்னாஃப் (Morris and Knafl)இது போலவே சோதனையைச் செய்தனர் (2003இல்).இறந்து மீண்ட ஒரு நோயாளி ஆஸ்பத்திரியின் மேல் புறத்தில் இருந்த காபினெட்டின் மேலே ஒரு பென்னி நாணயம் இருப்பதைப் பார்த்ததாகச் சொன்னார். அவசரம் அவசரமாக அந்த கேபினெட்டின் மேற்புறத்தை ஆராய்ந்த போது அங்கு ஒரு பென்னி நாணயம் இருப்பதைக் கண்டனர். யாராலும் எளிதில் பார்க்க முடியாத அந்தச் சின்ன நாணயத்தை இறந்து மீண்டவர் கண்டதாகச் சொன்னது அனைவரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. அடுத்து  தொடர்வோம்.

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் .. ..

அமெரிக்காவை நிறுவிய நிறுவனர்களுள் மிக முக்கியமானவர் டாக்டர் பெஞ்சமின் ஃப்ராங்க்ளின் (Dr. Benjamin Franklin : பிறப்பு 17-1-1706 மறைவு 17-4-1790). இவர் ஒரு விஞ்ஞானி. புதிய கண்டுபிடிப்புகளைக் கண்டுபிடித்தவர்.எழுத்தாளர். அச்சக நிபுணர். அரசியல் கொள்கை வகுப்பாளர். அரசியல்வாதி.ராஜ தந்திரி. போஸ்ட்மாஸ்டர்.நகைச்சுவையாளர். பொதுநலத்தில் ஊக்கமுடையவர்.

இத்துணை பெருமையும் படைத்த இவர் தான் அமெரிக்காவின் முதல் பொது நூலகம் திறப்பதற்கும் காரணமானவர்.

அமெரிக்காவில் உள்ள ஒரு நகரான எக்ஸிடர் (Exeter) என்பதன் பெயரை ஃப்ராங்க்ளினைக் கௌரவிக்கும் விதமாக ‘Franklin’ என மாற்ற அனைவரும் முடிவு செய்தனர்.

இந்த கௌரவத்திற்கு பதிலாக அவரிடம் ஊரார் அந்த ஊர் சர்ச்சுக்கு ஒரு கண்டாமணியைத் தருமாறு கேட்டனர். ஆனால் ஃப்ராங்க்ளினோ ஒலிக்கு பதிலாக அறிவை முன்னிலைப் படுத்த எண்ணினார். (Sense preferable to Sound). ஆகவே ஊர் மக்கள் படிப்பதற்காக 116 புத்தகங்களை நன்கொடையாக அளித்தார்.

புத்தகங்கள் வந்து சேர்ந்தவுடன் ஒரு பெரிய விவாதம் தொடங்கியது. அந்தப் புத்தகங்களை யார் யாருக்குக் கொடுக்க வேண்டும் என்ற விவாதம் தான் அது. ஊர் மக்கள் ஒரு கூட்டம் கூட்டினர். 1790, நவம்பர், 20ஆம் தேதிய அந்தக் கூட்டத்தில் ஒருமித்த முடிவாக ஊரார் இலவசமாக அந்த நூல்களை அனைவருக்கும் படிக்கக் கொடுக்க வேண்டும் என்று ஓட்டுப் போட்டனர். அது ஒரு பொது நூலகமாக ஆனது. இது தான் அமெரிக்காவின் முதல் பொது நூலகம் பிறந்த கதை. 1904இல் நூலகத்திற்குச் சொந்தமாக ஒரு கட்டிடம் உருவானது. ஃப்ராங்க்ளின் அன்று கொடுத்த நூல்கள் அனைத்தும் இன்றும் கூட ஒரு அலமாரியில் அந்த நூலகத்தில் வைத்துப் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

tags- மரணமடைந்த பின் மீண்டவர்கள்

***

அதீத உளவியல் ஆற்றல் கொண்ட நினா குலாஜினா (5559)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 19 October 2018

Time uploaded in London – 6-11 AM (British Summer Time)

Post No. 5559

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

அதீத உளவியல் ஆற்றல் கொண்ட நினா குலாஜினா

ச.நாகராஜன்

அதீத உளவியல் ஆற்றல் பெற்ற அதிசயமான ஆண், பெண் பட்டியலில் நினா குலாஜினாவின் (Nina Kulagina) பெயர் தனி இடம் பெறுகிறது.ரஷியப் பெண்மணியான நினா (பிறப்பு 30-7-1926 மறைவு ஏப்ரல் 1990) அதி மானுட ஆற்றலைக் காட்டி விஞ்ஞானிகளை வியக்க வைத்தவர்.

Psyckokinetic (PK) ஆற்றலில் அவர் வல்லவர் என்பது நிரூபிக்கப்பட, ஆயிரத்தி தொள்ளாயிரத்து அறுபதுகளில் அவரது அதீத உளவியல் ஆற்றல் உலகில் பிரபலமானது.

மேஜை மேலிருக்கும் ஒரு பொருளைத் தொடாமலேயே நகர வைக்கும் சக்தி கொண்டவர் அவர் என்பதை நேரடியாகப் பலரும் பார்த்து வியந்தனர்.

ரஷியாவில் இரண்டு நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானிகள் உள்ளிட்ட நாற்பது விஞ்ஞானிகள் குலாஜினாவின் சக்தியைச் சோதனை செய்து பார்த்தனர்.

லெனின்கிராட் லாபரட்டரி ஒன்றில் 1970ஆம் ஆண்டு மார்ச் 10ஆம் தேதி அவர் மீது விஞ்ஞானிகளால் பல சோதனைகள் நடத்தப்பட்டன.

எதையும் தொடாமலேயே பார்வையினால அவர் பொருள்களை நகர்த்துவது பற்றிய சோதனையால் விஞ்ஞானிகள் வியந்தனர்.

உலோகங்களினால் ஆன பொருள்களையும், உலோகம் அல்லாத பொருள்களையும் அவர் நகர்த்திக் காட்டினார். பல்வேறு வடிவங்கள் மற்றும் அளவுகள் கொண்டவை இவை. காந்தசக்தி கொண்ட பொருள்கள், காந்தசக்தி அற்ற பொருள்கள் என எல்லாவற்றையும் அவரால் நகர்த்த முடிந்தது!

இவற்றின் இடை 380 கிராம் அளவில் இருந்தன.

இந்த அபூர்வ ஆற்றல் உயிர்களில் உள்ள தசை, திசு மற்றும் அங்கங்களின் மீதும் செலுத்தப்பட முடியுமா என்று பார்க்க அவர்கள் மிகுந்த ஆவல் கொண்டனர்.

சோதனைகளை முன்னின்று நடத்தியவர் பிரபல ரஷிய விஞ்ஞானியான செர்ஜியெவ் ( Gennady Sergeyev).

ஒரு தவளையின் இதயம் எடுக்கப்பட்டு உடல் இயக்கவியல் கரைசல் (Physiological solution) ஒன்றில் பத்திரமாக வைக்கப்பட்டது. நினா இருந்த இடத்திலிருந்து தவளையின் இதயம் சுமார் ஒன்றரை மீட்டர் தூரத்தில் இருந்தது.இதயத்துடன் எலக்ட்ரோடுகள் இணைக்கப்பட்டன – சோதனை அனைத்தையும் துல்லியமாக ரிகார்ட் செய்வதற்காக!

இந்த மாதிரி நிலைகளில் தவளையின் இதயம் சுமார் 30 முதல் 40 நிமிடங்கள் வரை இயங்கும். அரிதான சில கேஸ்களில் 90 நிமிடம் இது இயங்கலாம்.

இதய இயக்கம் நின்றவுடன் அதை எலக்ட்ரோ ஸ்டிமுலேஷன் (Electrostimulation) மூலம் மீண்டும் இயங்க வைக்க முடியும்.

நினா தனது சக்தியை தவளையின் இதயம் மீது செலுத்திய 40 விநாடிகளில் அதன் இயக்கம் முற்றிலுமாக நின்றது. மீண்டும் எலக்ட்ரோ ஸ்டிமுலேஷன் (Electrostimulation) மூலம் அதை இயக்க முயன்ற போது அது இயங்கவில்லை!

“நாங்கள் இதயத்தைச் சோதனை செய்த போது அது வெடித்துச் சிறு சிறு துகள்களாக ஆகி இருந்தது. அந்த ஆற்றலின் வேகம் அப்படிப்பட்ட தீவிரத்தன்மை கொண்டதாக இருந்தது” என்று கூறி செர்ஜியெவ் வியந்தார்.

(“We found that it was tore apart, as if bombarded by lightening balls of microscopic size. The energy flow can reach such incredible intensity”)

செர்ஜியெவும் அவரது சகாக்களும் மனித இதயங்களின் மீது நினாவின் ஆற்றலைச் சோதிக்க விரும்பினர்.

இந்த சோதனையின் முடிவுகள் ஒரு மனிதரின் உணர்ச்சிகரமான நிலை இன்னொருவரின் மீது விளைவை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை நிரூபித்தன.

செர்ஜியெவ் இதை இப்படி விளக்கினார்: “A number of  studies in heart arrhythmia were also conducted with humans. We found that emotional reactions of one person (inductor) influenced, as a rule, the heart rate of another person (participant). In these tests electrocardiograms (EKGs) of both subjects were simultaneously recorded. The values obtained after computer analysis of the EKG data …. indicated that for five minutes the heart-rate changes of the percipient were completely dependent on the reactions of the heart of the inductor who was located two meters away. These reactions were most noticeable in percipients with heart disorders.’

 

நினாவின் இன்னொரு சக்தியையும் விஞ்ஞானிகள் சோதித்தனர்.

அவர் தன் தீவிர பார்வையை ஒருவர் கையின் மீது செலுத்தியபோது அது முதலில் சற்று சூடானது, பிறகு தோல் இன்னும் அதிக உஷ்ணத்தை அடைந்தது. பின்னர் தோல் எரிந்து தீப்புண் பட்டது போல் ஆனது. ஐந்து நாட்கள் வரை அந்தப் புண்ணின் காயம் தென்பட்டது.

நினா தன் கையின் மீது பார்வையைச் செலுத்த அவரது தோல் சிவப்பானது. பின்னர் ஐந்து அல்லது பத்து நிமிடங்கள் கழித்த பின்னர் அவர் அதை தன் சிகிச்சை தரும் ஆற்றலின் மூலம் ஆறச் செய்த போது அது சாதாரண நிலைக்கு மீண்டது.

தனது கைவிரல்களால் அவர் பல வண்ணங்களையும் உணர்ந்து அவற்றை விவரித்தார்.

இது போன்ற ஏராளமான சோதனைகளை லாபரட்டரி கட்டுப்பாடுகளில் அவர் நிகழ்த்திக் காட்டி விஞ்ஞானிகளை அயர வைத்தார்.

ஆனால் எதையும் சந்தேகக் கண் கொண்டு பார்த்து நிராகரிக்கும் சில விஞ்ஞானிகள் அவருக்கு இந்த சக்தி இருக்கிறது என்பதை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்தனர்.

பிரபல அறிவியல் எழுத்தாளரான மார்டின் கார்ட்னர் நினாவின் சக்தியை நிராகரித்து அவரது ஆற்றலை ஒப்புக் கொள்ள மறுத்தார்.

வாழ்வின் இறுதி நாட்களில் அவர் தனது அபூர்வ ஆற்றலைச் சிறிது சிறிதாக இழந்தார். 1970களில் அவருக்கு மாரடைப்பு ஏற்பட்டது. முதுகெலும்பில் வலி, தலை சுற்றல் உள்ளிட்ட பல வியாதிகளால் அவர் அவஸ்தைப்பட்டார். ஆனால் இறுதி வரையும் கூட,  மிகச் சில சோதனைகளுக்கு மட்டும்  அவர் உட்பட்டே வந்தார்.

அவர் மறைவுடன் அவரது ஆற்றல் பற்றிய ரகசியம் எப்படி என்று தெரியாமலேயே அவருடன் மறைந்தது

***

ஆதாரம் : The Mind Race  – Understanding and using psychic abilities by Russel Targ and Keith Harary  உள்ளிட்ட பல நூல்களும் கட்டுரைகளும்.

—xxxx—-

SCIENCE IN NALA DAMAYANTHI STORY OF MAHABHARATA (Post No.5371)

RESEARCH ARTICLE WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Date: 28 August 2018

 

Time uploaded in London – 13-57 (British Summer Time)

 

Post No. 5371

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

 

There is a very interesting love story of  Nala and Damayanthi  in the third chapter, Vana Parva,  of Mahabharata. This interesting story was adapted into Tamil by two poets Pukazenthi and Athi Veera Rama Pandyan.  Other poets of Tamil epic Silappadikaram and Thevaram made passing references to it. Because he story is so moving lot of other things in the story are missed by many. According to Mahabharata, it is a pre-Mahabharata story. That means it should have happened before 3100 BCE. It reflects the social condition of those days which is supported by other books as well, particularly Sangam Tamil literature.

Following subjects are dealt within the story:-

1.Extra Terrestrials

  1. Art of Disguise
  2. Eight Paranormal Powers

4.Bird Migration and Training Birds for communication

5.Art of Cookery

6.Art of Charioting

7.Magic Numbers

8.Art of Gambling and Manipulation

9.invisible Cloaking

10.Toxicology

11.Moral Teaching and Psychology

12.Letter Writing by Kings

13.Truth alone Triumphs

14.Necessity of cleanliness

15.Role of Poetry

16.Brahmin Ambassadors/ Role of Ambassadors

17.Travellers’ Tale & Business Travel

18.Geography

19.History

20.Role of Saints/Psychologists

21.Child care

22.Unusual Freedom of Indian Women

23.Body marks

24.Science of Horses

25.Tree Science

  1. SHARING/ EXCANGE OF INFORMATION

 

NALA DAMAYANTI story was translated into Latin by Bopp and into English verse by Dean Milman.

DAMAYANTI  was the only daughter of King Bhima of Vidarbha (Nagpur region in Maharashtra). She was very beautiful and clever. Nala, King of Nishada, was a brave and handsome person. He was learned in Vedas and virtuous. He had great skills in arms, management of horses and cooking. His only weakness was addiction to gambling (which we see later in Yudhishthira of Mahabharata as well). Nala and Damayanti loved each other, though they have never met. Nala sent a message using swans.

(This shows the use of animals for human communication; it is in Sangam literature Purananuru verse as well.)

 

Bhima determined that his daughter should hold a swayamvara. The warrior class Hindu women of India had the highest freedom in the world. They chose the bravest ad cleverest prince or a king as their husband. This explodes the theory of Aryan immigration and Aryan-Dravidian division. Since it was not practised anywhere in the world except Hindus from Kanyakumari to Kashmir from the Vedic days, we know the Aryan migration is a concocted story. Madurai Meenakshi, Alli Rani of Tamil Nadu, Yadava women of Tamil Nadu, Indumati of Kalidasa’s Ragu Vamsam, Sita of Ramayana and Draupadi and Damayanti of Mahabharata show that the foreigners’ theory of Aryan and Dravidian is a farce.

(This shows Hindu women were freer and cleverer; even Kalidasa’s wife was a clever woman who wanted to marry only the cleverest man; Though she was fooled by her own ministers later Kalidasa received Goddess Kali’s grace and became most intelligent and world famous).

 

Bhima sent letters to all the kings inviting them to Swayamvara (princess choosing her own partner). The message was sent by letter written on barks of the trees or cloth. This also explodes the foreigners’ pet theory that Hindus derived Brahmi script from Phoenicians. Even before the Mahabharata period, all stories say something about  writing.

 

Kings flocked to Damayanti’s Swayamvara and among them was Nala. Having heard the beauty of Damayanti through the Inter Galactc traveller Narada, even the Vedic Gods Indra, Varuna, Agni and Yama came to it. Nala who met them on the way, without knowing their intention, promised them to help. Even when they asked his help in marrying Damayanti , he did not go back on his words. Throughout Hindu literature whether it is a curse or a boon, not even Gods would go back on their words. This Truthfulness of the Hindus was praised by all foreign visitors at least for 2000 years. Modern India also engraved the Upanishad dictum ‘Truth Alone Triumphs’ on its National Emblem.

 

Nala reluctantly performed the promised task, but his presence perfected his conquest, and the maiden announced her resolve to pay due homage to Four Vedic Gods , but choose him for her lord. Nala entered the harem of Damayanti by becoming invisible with the power given by the Vedic gods. Now we read in science magazines about ‘Invisible cloaks’. We had such facilities thousands of years ago!

During the Swayamvara (princess freely choosing her own lord), all the four gods looked like Nala (art of disguise), but Damayanti was able to see the features of Extra Terrestrials in the Four heavenly Gods. Their feet never touched the ground (floating), they never winked (no beating of brows) and their garlands never withered. Throughout Hindu literature we such description of ETs are found. Other Puranas say ETs cant have sex in the heaven due to Parvati’s curse. They can exceed the speed of Light in Inter Galactic Travel falsifying Einstein’s theory. According to Hindus mind is the fastest object in the Universe, not Light.

 

When Damayanti chose Nala as her husband, they got married formally and lived happily for some time. Kali, the symbol of bad age- Iron Age- also came for the Swayamvara, but very late. When he heard that everything was over, he decided that he would separate the couple in future. One day when Nala did not wash his hands and feet before worshipping God, Kali entered him and made him an addict to gambling.

 

Hindus always use this evet to emphasize cleanliness; if a person is not pure or clean mentally and physically, the person will be spoiled. This is a moral lesson every parent gives to their children.

At Kali’s instigation Pushkara, younger brother of Nala challenged him to come for a game of dice. Kali charmed the dice and Nala went on losing; but he was infatuated; the entreaties of friends and ministers, wife and children, were of no avail; he went on till he had lost his all, even his clothes. His brother Pushkara became king and proclaimed that no one should give food or shelter to Nala. So, the defeated king wandered forth into the forest with his wife Damayanti.

 

When he tried to catch some beautiful birds with his only garment, they flew away with it (This is comparable to Rama trying to catch the golden deer for Sita). He shared the cloth of Damayanti and decided at one stage that he should leave her alone. While she was sleeping, he slipped out leaving her in great distress. When she came to forest she wisely sent her two children Indrasena and Indrasenaa (long vowel is used for females in Sanskrit; Krishna is lord; Krishnaa is Draupadi).

 

This shows the importance of child care. A woman worries more about the safety and welfare of her children than her life.

 

Damayanti joined the caravan that was passing through the forest. We find such caravans going through forest in Tamil literature as well. The caravan of business people was attacked by an elephant and the chaotic scene is described vividly in the Mahabharata. Even Brahmins joined the group of tradesmen passing through the forest.

When the queen mother of Chedi Kingdom saw a beautiful woman with all the features of a queen, walking with the traders, she called her and gave her refuge. Now we learn about the geography and history of ancient India. We have come across Vidarbha, Nishada, Chedi and later Ayodhya and Dasarna kingdoms. Ayodhya of Kosala Kingdom is 800 miles away from Vidarbha. We even come across Krishna travelling from Gujarat to Uttarpradesh in Mahabharata. 1000 mile travel was done with the fastest horses 5000 years ago!

 

Nala fell in with the king of serpents Karkotaka in the forest, who was under a curse from which Nala was to deliver him. The serpent bit Nala and the poison should work upon him till the evil spirit (Kali) was gone out of him, and then he should restore his original handsome form. The serpent’s poison made him ugly and deformed. Here we learn about toxicology. Minus X Minus is Plus. One impurity of poison works as an antidote for another impurity (Kali). Now Nala looked like a misshapen dwarf (dwarf becoming a normal man is also in Periya Purana. A pandyn king dwarf king was made normal by a Miracle boy named Sambandar in Tamil Nadu).

 

Nala entered the service of King Rituparna of Ayodhya, as a trainer of horses and an accomplished cook, under the name of Bahuka. ( we see some similarity with the Bhima episode in incognito period).

 

Damayanti was sent to her father’s kingdom of Vidarbha where he found her children. Then she devised a clever plan to bring back Nala. She announced a second swayamvara since three years  had gone. King of Vidarbha also made all efforts to find Nala, but could not succeed in it.

In those days Brahmins were used as ambassadors and Damayanti also employed a Brahmin to find Nala with all the available information. One of the identification technique was the words (cliché) Nala used (we see such identification techniques in Ramayana as well). The Brahmin identified Nala with such clichés used by Bhauka ( Nala in different disguise) and informed Damayanti about his whereabouts.

 

In the meantime, Rituparna, having heard the second swayamwara of Damayanti, decided to attend it. Since he knew that Nala was a great driver of chariots, he employed the service of him to travel 800 miles in 24 hours (100 yojanas in the original). On their way the speed of the vehicle was explained with some examples. When Rituparna lost his shawl, he asked him stop the chariot so that he can pick it up. Nala said that the chariot had already travelled 8 miles from the spot (before he finished one sentence). On his way Nala says that a particular tree has so many leaves and fruits. When the co -driver Varushneyan checked one branch of a tree it was proved correct. Such references in the story showed the advance science of biology and horse training. Before choosing the horses for the fastest travel, Nala exhibited his knowledge in the field.

 

We also have great proof of Hindus knowledge in the art of charioting from the Vedas and from the Horse Manual of Kikkuli of 1380 BCE in Turkey. The manual has instructions in Sanskrit! More over Homer also used the Sanskrit word in the first book of Greek literature. Trojan horse episode means Horse -Horse Episode, because Troja is itself Turaga, Sanskrit word for horse and Turkey as well. TROJA=TURAGA=TURKEY= KUDRA in Tamil ( dyslexic image of Troga is Gutra= Kudra= Kuthirai in Tamil).

On their way Rituparna taught Nala the science of numbers and the rule of chances and learnt from Nala, the science of horses. This shows the Exchange of Knowledge and Sharing Information. As soon as Nala acquired this knowledge, the evil spirit (Kali which means Dark) went out of him. Here is another lesson. If you do anything without full knowledge of it, you suffer. The ignorance, impurity uncleanliness- all are Kali+ dark forces. They all went out of him as soon as he became aware of this; but still he retained his deformity.

 

Damayanti half penetrated his disguise and was at length convinced that it was her husband Nala by the flavour of a dish he cooked. Here comes the art of cooking. In Tamil Nadu only men cook even today for big events, conferences and weddings. Two names have become proverbial among Hindus; if someone cooks very well immediately they will say ‘Oh he is Bhima, He is Nala’. Both of them employed themselves when they were in the forest. There is another lesson here. The more fields you know, better and easier it will be for your future or survival. Nala’s art of charioting, art of cooking, knowledge in the Science of Asva/Horse –all these things came handy.

 

Afterwards Nala and Damayanti met and Nala resumed his form. Gods also assured him that Damayanti was virtuous. Now that he knew the science of numbers he challenged Pushkara for a game of dice and won the game. Rituparna’s teaching helped him. Humbled Pushkara was forgiven by Nala and he sent him to his own city with lots of gifts. Nala and Damayanti talked and talked about all the things that happened in the past three years. Like Ramayana, Nala also had some doubts about her chastity during his absence. But Gods assured him that she was well behaved in the past three years.

 

There is another thing in the story. Nala was given the knowledge of eight miracles. By obtaining this paranormal skill he did cooking without fire and water. And he was able to pass through narrow ways and lower gates. His glance made the pots and vessels to fill in with water. If he showed the fuel stick in sun it got fire like phosphorous. Even if he crushed a flower it remained fresh and intact. All these things were watched by Damayanti’s attendent and reported to  Damayanti before she met Nala.

When a Brahmin ambassador met Nalan (Bahuka) in Ayodhya he repeated the words which Damayanti already knew because Nala used to quote that passage. This type of riddles we see in the Story of Kalidasa and Bhohja. All the episodes in the Nala Story show that the Hindu civilization of Pre Mahabharata period was very well advanced in every field.

The queen mother who gave refuge to Damayanti in the Chedi Kingdom was actually aunty of Damayanti. She came from Dasarna kingdom. During a conversation they founout the close relationship and cried in joy. All these facts and twists in the story make it more interesting than a modern Indian film.

 

Damayanti’s mole in between her brows also figure in the story which helps her identification. This shows the science of body marks was very familiar.

 

In short, if one reads the Nala-Damayanti between the lines, one would come across lot of facts to show that it was a developed and advanced civilization.

–Subham-

 

 

 

Mogul king Babar and Cow Goddess (Post No.5343)

Compiled by London swaminathan

Date: 20 August 2018

 

Time uploaded in London – 9-21 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5343

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

Mogul kings followed strange customs. Though they were Muslims they believed in local customs. Akbar did worship Sun God like Hindus. But not many people knew what Babar did.

Picture shows Babur standing on a strip of white cloth. In the foreground is an old mogul soldier holding a piece of cloth which he has tied to the leg of a cow. In the background trumpets are being sounded and drums beaten.

 

Turks worshiped goddess Shakti before waging a war. Akbar got Babar Nama painted during his reign. Some of the paintings were printed by the National Museum, New Delhi under the title, ‘Paintings of the Babar Nama’, and the plate no.IV has a note which runs as follows,

The moguls observed rules and ceremonies which were laid long ago by Chengiz Khan. For each clan, a place was fixed in battle array. One of the ceremonies was acclamation of nine standard s which is described by Babar thus,
“The standards were acclaimed in mogul fashion. The khan dismounted and nine standard s were placed in front of him. A mogul tied a long strip of white cloth to the thigh bone of a cow and the other end in his hand. Three other long strip of white cloths were tied to the staves of three of the nine standard s, just below the yak tails and their other ends brought for the khan to stand on one end for me and Sl. Muh. Khanika to stand each one of the two others. The mogul who had hold of the strip of cloth fastened to the cow’s leg then said something in Mughal while he looked at the standard s and made signs towards them. The khan and those present sprinkled Quntiz ( fermented mares milk) in the direction of the standards , hautbois and drums were sounded towards them, the army flung the war -cry out three times towards them, mounted and cried it again and rode at the gallop around them.

In the picture one can see two domes with Trisula on their top, which must have been a temple of goddess Shakti. This is the remnant of Bharatiya Yadhuvamsi rulers.

The whole ritual is un- Islamic and was prevalent among Chugatai Turks till Babar s period.
There is a belief that Maharajah Gaja was twelfth from Lord Krishna, the Yadava ruler, and he founded the city of Gazni after his name following the defeat of his enemies. He defeated the forces of Ruma and Khurasan ( Turkey and Iran ) . He ruled from Mathura to Kabul and Lahore was also under his rule. From Maharajah Gaja to Gaja Singh III , for 74 generations, they ruled Gazni under different vicissitudes.

Having been dislodged from Gazni, one of their descendents Shalivahana sent his family to Jvalamukhi in Himachal Pradesh and founded Shalivahanpur or Salpur, identified with modern Sialkot . He had ten sons and one of them Bhatti recaptured Gazni and constructed a fort at Haroth to celebrate 101 generations of their rule in the region. All these are recorded in their family history.

Even if we discard all the exaggerations we can see some glorious history of the Yadava rulers from the time of Krishna’s predecessors.

 

Source Book: Glimpses of Bharatiya History, R S Kushwaha


–Subham–

 

புத்தரும் அற்புதங்களும்! (Post No.5178)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 4 JULY 2018

 

Time uploaded in London –   5-23 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5178

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

புத்த தரிசனம்

புத்தரும் அற்புதங்களும்!

 

ச.நாகராஜன்

புத்தர் அற்புதங்களுக்கு என்றுமே மதிப்பு கொடுத்ததில்லை. ஆனால் மக்களோவெனில் அற்புதங்களைக் கண்டு வியந்தனர்.

அதைச் செய்பவர்களைப் போற்றி வணங்கினர்.

புத்தர் பெறுதற்கரிய பெரும் ஞானத்தை அடைந்தவர். விபாசனம் (உள்ளொளி) கண்டவர். நிர்வாணத்தை அடைந்தவர். அவருக்கு அற்புதங்கள் ஒரு பொருட்டல்ல.

மந்திரவாதியாக இருந்து மாயாஜாலங்களை மக்களுக்கு முன்னே நிகழ்த்துவதை அவர் அறவே வெறுத்தார். அற்புதங்கள் உள்ளொளியைக் காண உதவாது என்பதை அவர் அறிந்தார்.

பிந்தோல பாரத்வாஜர் என்பவர் செய்த அற்புதங்களை அவர் விரும்பவில்லை. அது தவறு என்று சொன்னார்.

ஒரு நாள் நாலந்தா நகருக்கு அருகில் இருந்த மாந்தோப்பான பாவாரிகாவில் அவர் தங்கியிருந்தார். கேவத்தா என்ற பெயருடைய ஒரு இல்லறத்தான் புத்தரை அங்கு வந்து தரிசித்தார்.

அவரது பக்கத்தில் நின்று அவரை வணங்கியவாறே கேவத்தா கூறினார் :”ஐயனே! நாலந்தா இப்போது பெரிய நகரமாக வளர்ந்து விட்டது. வளம் வாய்ந்ததாக இருக்கிறது. அங்குள்ள மக்கள் தங்களை மிகவும் மதித்துப் போற்றுகின்றனர். ஆகவே, இப்போது உங்களின் சீடர்களில் யாரேனும் ஒருவர் நாலந்தா நகரில் மக்கள் பார்க்கும் படி அற்புதங்களைச் செய்தால் அவர்கள் இன்னும் அதிகமாக உங்களை வியந்து போற்றி வணங்குவர். உங்கள் சீடர்களில் ஒருவரை அப்படிச் செய்யும் படி தாங்கள் சொல்வீர்களா?”

புத்தர் கேவத்தாவைப் பார்த்துக் கூறினார் :”கேவத்தா! எனது சீடர்கள் யாரையும் மனித ஆற்றலை மிஞ்சிய அபூர்வ சக்திகளைக் காட்டி சாமான்ய மக்களின் நன்மைக்காக அற்புதங்கள் செய்யப் பணித்ததில்லை. பணிக்கமாட்டேன்.”

கேவத்தா பணிவுடன் மூன்று முறை தனது வேண்டுகோளை திருப்பித் திருப்பிச் சொன்னார்.புத்தர் மூன்று முறையும் அவரது வேண்டுகோளை நிராகரித்தார்.

புத்தரின் வாழ்வில் இன்னொரு சுவையான நிகழ்ச்சியும் நடந்தது.

 

நதிக்கரையோரம் ஒரு சமயம் புத்தர் தன் சீடர்களுடன் தங்கி இருந்தார். படகோட்டி அக்கரையிலிருந்து இக்கரைக்கு பயணிகளை ஏற்றி வந்து கொண்டிருந்தான்.

அப்போது ஜடாமுனியுடன் இருந்த ஒரு துறவி புத்தருக்கு முன்னால் வந்தார். அவரைச் சற்று ஏளனமாகப் பார்த்தார்.

பின்னர் அனைவரும் பார்க்கும்படி ஆற்று நீரின் மேல் தனது பாதங்களை வைத்து நடக்க ஆரம்பித்தார். அனைவரும் பிரமிப்புடன் பார்த்தவாறு இருக்க அவர் அக்கரை சென்று சேர்ந்தார்.

இதைப் பார்த்த சீடர்களில் ஒருவர்,” ஐயனே! அதோ அந்த துறவி போல நீங்களும் இப்படிச் செய்ய வேண்டும் என நாங்கள் விரும்புகிறோம்” என்றார்.

புத்தர், “அட! என்ன நீ சொல்கிறாய்? இது மதிப்பே இல்லாத ஒரு விஷயம். பொறு! இப்போதே உனக்கு இதன் மதிப்பு எவ்வளவு என்று காண்பிக்கிறேன்” என்றார்.

அந்தச் சமயம் இக்கரைக்கு வந்து பயணிகளை இறக்கி விட்ட படகோட்டியை அவர் அழைத்தார்.

அவரை நோக்கி புத்தர்,” அக்கரைக்குப் பயணியை ஏற்றிச் சென்றாயே! அவர் உனக்கு எவ்வளவு கொடுத்தார்?” என்று வினவினார்.

“அவர் அரை மஸாகா (அரை பைசா)கொடுத்தார்” என்றார் படகோட்டி.

புத்தர் தன் சீடரை நோக்கினார்:”பார்த்தாயா! அந்த துறவி ஆற்றைக் கடந்தாரே அது அரை பைசா மதிப்பைத் தான் கொண்டது. ஆனால் இந்த யோக சித்தியை அடைய அவர் நெடுங்காலம் தன் உடலை வருத்தி இருக்க வேண்டும். மக்களின் நலனுக்காகச் செலவழிக்க வேண்டிய எனது நேரத்தைப் பயன்படுத்தி அரை பைசாவில் செய்து முடிக்கக் கூடிய இந்தக் காரியத்தை நான் ஏன் செய்ய வேண்டும்?”

 

பொதுவாக மக்கள் தங்களைச் சுற்றி இருப்பவர்களின் உண்மையான மதிப்பை எப்போதுமே அறிவதில்லை.

மலினமான பரபரப்பான அற்புதங்கள் போன்றவற்றிற்கு பெரிய மதிப்புத் தருகின்றனர். அற்புதங்களைச் செய்பவர்களை அதீத மனிதராகக் கருதுகின்றனர்.

ஆனால் புத்தரோ தனது ஞானத்தாலும் உள்ளொலியாலும் உயரிய நிர்வாணத் தன்மையாலும் மக்களுக்கு உண்மையைப் போதித்தார். அற்புதங்கள் ஆற்றுவதை அவர் விரும்பவில்லை.

பெரிய உளவியல் நிபுணர் போல மக்களின் நாடித் துடிப்பை அறிந்து அவர்களை எப்போது மக்கள் சேவையில் பணியாற்றத் தயாராக இருக்குமாறு செய்தார்.

புத்த தரிசனம் ஒன்றே அவர்களை நல்வழிப் படுத்தியது!

***

முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்! (post No.5153)

Tiruchengodu temple sculpture

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 27 JUNE 2018

 

Time uploaded in London –   8-45 AM (British Summer Time)

 

Post No. 5153

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

முதலை விழுங்கிய பாலகனை உயிர்ப்பித்து மீட்ட தலம்!

 

ச.நாகராஜன்

 

அற்புதமான வரலாறுகளைக் கொண்டது பாரதம். இங்கு தோன்றிய மகான்கள் பல அற்புதங்களை நிகழ்த்தியுள்ளனர். ஆனாலும் அவற்றையெல்லாம் அவர்கள் பெரிது படுத்தி பெருமை கொண்டாடியதில்லை. இறைவனின் திருவிளையாடல்களில் தாங்கள் ஒரு சிறு கருவி என்ற மட்டில் அதற்கு உரிய மதிப்பைத் தந்தனர்.

 

ஆனால் அற்புதங்களைப் பார்த்து வியந்தோர் அதைப் பல்வேறு விதமாகப் பதிவு செய்துள்ளனர்.

கொங்கு மண்டல சதகத்தில் வரும் 16ஆம் பாடல் திரு அவிநாசி தலத்தில் நடந்த ஒரு பெரும் அற்புதத்தை விவரிக்கிறது.

 

பூவென்ற சீரடி யாரூர்ப் பரவைதன் போகங்கொளும்

பாவென்ற செந்தமிழ்ச் சுந்தரன் பாடிப் படர்குளத்தில்

ஆவென்ற வாயின் முதலைகொள் பிள்ளையை யன்றுகொண்டு

வாவென் றழைத்த வவிநாசி சூழ்கொங்கு மண்டலமே.

 

பாடலின் பொருள் : பிள்ளையைக் கொண்டு வா என்று செந்தமிழ் சுந்தரர் பதிகம் பாட, ஆவென்று பிள்ளையை விழுங்கிய முதலையானது அந்தப் பிள்ளையை கொண்டு வந்த  அவிநாசியை உடையது கொங்கு மண்டலமே.

 

வரலாறு: திருநாவலூரர் என்று சிறப்பிக்கப்படும் சுந்தர மூர்த்தி நாயனார் அவிநாசிக்கு எழுந்தருளிய சமயம், ஒரு வீட்டில் மங்கல ஒலியும் அடுத்த வீ ட்டில் அழு குரலும் கேட்டது.

 

மூன்று ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சில சிறுவர்கள் குளக்கரைக்குச் சென்றனர். அங்கிருந்த முதலை ஒரு சிறுவனை விழுங்கி விட்டது.

 

அச்சிறுவனுடன் சென்றவனுக்கு இன்று உபநயனம். ஆகவே அந்த வீட்டில் மங்கல ஒலி எழுந்தது. அடுத்த வீட்டிலோ தனது குழந்தை இன்று இருந்தால் அவனுக்கும் இது போல உபநயனம் நடந்து கொண்டிருக்குமே என்று அவன் தாயார் ஓவென்று அழுத வண்ணம் இருந்தார்.

 

இதை சுந்தர மூர்த்தி நாயனார்க்கு அங்குள்ளோர் தெரிவித்தனர்.

மனமிரங்கிய நாயனார் குழந்தையை இழந்த தாயார் படும் துயரத்தைக் கண்டு பொறாதவராக இருந்தார்.

நேராக குளக்கரைக்குச் சென்று ”காலனைக் குழந்தையைக் கொடுக்கச் சொல்” என்று பதிகம் ஓதி அருளினார். மூன்று ஆண்டுக்குரிய வளர்ச்சியுடன் அந்தச் சிறுவனை முதலை கரையில் கக்கிற்று.

இதை அவிநாசிப் புராணமும் சுந்தர மூர்த்தி தேவாரமும் தனது பாடல்களால் அழகுற விளக்குவதை கீழ்க்கண்ட பாடல்கள் மூலம் தெரிந்து கொள்ளலாம்:

 

உரைப்பாருரையென் றுள்குறவல்லா ருச்சியின்மீதே யொளிவிடுசுடரே

யரைக்காடரவா வாதியு நடுவு மந்தமுமளவு மல்லவுமானாய்

புரைக்காடவை சூழ்புக்கொளியூரா புகழவிநாசிப் புண்ணியமுதலே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளைதரச்சொல் காலனையென்றே கட்டுரை செய்தார்

  • அவிநாசிப் புராணம்

உரைப்பாருரையிகந் துள்கவல்வார் தங்களுச்சியா

யரைக்காடரவா வாதியு மந்தமுமானாய்

புரைக்காடு சோலைப் புக்கொளியூ ரவிநாசியே

கரைக்கான் முதலையைப் பிள்ளை தரச்சொல்லு காலனையே

  • சுந்தரமூர்த்தி தேவாரம்

 

இந்தத் திருவிளையாடலில் மகத்தான விஞ்ஞானப் பேருண்மைகள் அடங்கியுள்ளன.

மூன்று வயது வளர்ச்சியுடன் பாலகன் திரும்பி வந்தான் என்பது ஒரு அரிய செய்தி.

மல்டிவர்ஸ் – Multiverse- என்னும் அரிய நவீன விஞ்ஞானக் கோட்பாட்டின் படி பல்வேறு பிரபஞ்சங்கள் ஒன்றின் மேல் ஒன்று அடுக்கடுக்காக உள்ளன என்பது தெரிகிறது.

W.Dunne  எழுதிய   “Nothing Dies” என்ற நூல் ‘எதுவும் இறக்காத நிலை’ என்ற கோட்பாட்டை அழகுற விளக்குகிறது.

பல்லுயிரும் பல்வேறு உலகங்களில் இருப்பதாலேயே, மகத்தான தன் ஆன்மீக சக்தியின் மூலம் மூன்று வயது வளர்ந்த நிலையில் அந்த பாலகனை சுந்தரர் மீட்டார் என்பது வியப்புறும் விஞ்ஞானத்திற்கொத்த ஒரு செய்தியாகும்.

இந்த அரிய அற்புதத்தை வழங்கிய மண்டலம் கொங்கு மண்டலமே.

***

Indian Medical wonder! Magic Medicine for Asthma! (Post No.5152)

 

Compiled by LONDON SWAMINATHAN

 

Date: 26 JUNE 2018

 

Time uploaded in London –  16-32 (British Summer Time)

 

Post No. 5152

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Wikipedia, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

India is a land of wonders. Miracles happen everywhere. Even today the miracles continue to happen in every field of life. Rationalists failed miserably to stop such things, because the majority population believes in them. And it works; if it does’t work, it would have gone with the wind. When one does something without expecting money, there is no scope for complaint. No one had side effect so far with the miraculous Asthma cure available in South India. Now eleven western TVs and Newspapers cover this annual event. Here is a report from London Newspaper:-

Forget inhalers – meet the Indian people who swallow live FISH to try and cure their asthma

  • Gulping down fish stuffed with yellow herbal paste ‘will help breathing’

 

  • 156-year-old treatment from Hindu saint contains a secret formula of herbs 

 

 

  • Family claims having the treatment three years running will cure asthma

 

 

 

With pinched noses and watery eyes, every year thousands of Indians line up to swallow live fish as a traditional treatment for asthma.

Asthma sufferers gather every June in the southern city of Hyderabad to gulp down the fish stuffed with a yellow herbal paste, in the hope it will help them breathe more easily.

Administered by the Bathini Goud family, the therapy is a secret formula of herbs, handed down by generations only to family members.

But the family will not reveal the secret formula which they claim was received from a Hindu saint in 1845.

The herbs are inserted in the mouth of a live sardine, or murrel fish, and the wriggling 5cm fish are slipped into the patient’s throat, often leaving them gagging.

The family maintains the fish clear the throat on their way down and permanently cure asthma and other respiratory problems – if the treatment is administered three years running.

After digesting the treatment, patients are told to go on a strict diet for 45 days.

Thousands of people travel from across India for the free medicine during a two-day period, the specific dates of which are determined by the onset of the monsoon every June.

Patients employ various methods to get the fish down.

For vegetarians the herbal medicine is given without fish. Patients say it works very well.

 

Parents are often forced to pry open the mouths of reluctant children who cry at the site of squirming fish, while others pinch their noses, tip their heads back and close their eyes.

Rights groups and doctors have complained that the treatment is ‘unscientific’, a violation of human rights and unhygienic, claims rejected by the family.

And the crowds also appear to disagree. The Indian government arranges special trains for the ‘fish medicine’ festival every year and extra police are on duty to control crowds, AFP reports.

 

  1. The Goud family has been distributing the ‘miracle drug’ for 160 years
  2. The fish stuffed with a paste, is believed to be a cure for asthma
  3. 35,000 fish ‘prasadam’ distributed till now, arrangements made for a lakh

Fish ‘prasadam’, which is believed to cure asthma, was on Wednesday administered to thousands of patients who came here from various parts of the country.

The programme, which began on Wednesday morning at the Exhibition Grounds in Nampally, will continue for 24 hours.

Members of Bathini Goud family were administering the fish stuffed with a herbal paste — reportedly believed to be a cure for asthma and other breathing ailments.

Amid elaborate arrangements made by police and various departments, the distribution of ‘prasadam’ began at 8 am, marking the beginning of Mrigasira Karthi or the onset of monsoon.

Despite it being a subject of controversy, patients descended here in the hope of finding some relief to their nagging respiratory problems through the “miracle drug”.

Police set up separate queues for women, physically-challenged and senior citizens to ensure smooth conduct of the annual event. A total of 32 counters were set up.

 

Hundreds of people coming from different states had reached the venue on Tuesday and obtained tokens.

Goud family members claimed that 35,000 people took the fish ‘prasadam’ till Wednesday evening. They said arrangements to supply one lakh fingerlings were made.

The medicine, which the family has been distributing for 160 years, consists of a yellow herbal paste, the ingredients of which have remained a family secret. The paste is first stuffed into a live three centimetre-long murrel fish that is then slipped through the throat of the patient.

If taken for three successive years, the medicine is believed to cure asthma.

The family claims to be distributing the fish medicine free of cost for over 160 years. It renamed the drug as ‘prasadam’ a few years ago when it became a subject of controversy.

Some groups approached a lower court seeking a ban on the “unscientific” practice, claiming that since the herbal paste contains heavy metals it can cause serious health problems.

But the Goud family claims that the tests in laboratories conducted as per court orders revealed that the herbal paste is safe.
It claims that the secret formula for the herbal medicine was given to their ancestor in 1845 by a saint after taking an oath from him that it would be administered free of cost.

Source: daily Mail, London and Indian Newspapers.

xxx