ஹோமத் தீயில் அரிசியையும் நெய்யையும் போட்டு வீணடிப்பது நியாயமா? (Post No.3307)

Written  by London Swaminathan

 

Date: 31 October 2016

 

Time uploaded in London:19-42

 

Post No.3307

 

 

 

Pictures are taken from various sources; thanks to Facebook friends.

 

 

அந்தக் காலத்தில் பிராமணர்கள், க்ஷத்ரியர்கள் (ஆட்சியாளர்), வைஸ்யர்கள் (வணிகர், விவசாயிகள்) ஆகிய மூவர்ணத்தினரும் வேள்விகளைச் செய்தனர் அல்லது செய்வித்தனர். அப்போது வேள்வித் தீயில் சோறு, நெய், பால், மற்றும் பூர்ணாஹுதியின்போது வேஷ்டி, புடவை, தங்க காசுகள் முதலிய பயனுள்ள பொருட்களும் பலவகை மரக்குச்சிகள் (சமித்து) போன்றவையும் போடப்பட்டன. மனிதர்களுக்குப் பயன்படும் பொருட்களை இப்படி தீயில் போட்டு வீணடிக்கலாமா? என்று பலரும் எண்ணுவர். குறிப்பாக பகுத்தறிவு வா ((ந்)) திகள் கேள்வி கேட்பர்.

 

ஒவ்வொரு நிமிடமும் பல கோடி சிகரெட்கள் புகைக்கப்பட்டு காசை வீனடிக்கிறார்களே இது நியாயமா? அது மட்டுமல்ல இப்படி சிகரெட், பீடி, சுருட்டைக் குடித்து புறச்சுழலை மாசு படுத்துவதோடு மற்றவர்களுக்குப் புற்று நோயைத் தருகிறார்களே! இது நியாயமா? என்று எந்த பகுத்தறிவு வா ((ந்)) தியும் வாதாடி இது வரை பார்க்கவில்லை. நிற்க.

 

யாஹத்தில் போடுவது ஏன்? என்ற கேள்விக்கு விடை காண்போம்.

 

பிராமணர்கள் அந்தக் காலத்தில் தினமும் அக்னிஹோத்ரம் செய்துவந்தனர். அதில் அக்னி, பிரஜாபதி முதலிய கடவுளரின் பெயரைச் சொல்லி அக்னியில் — தீயில் — இப்படி பொருட்களைப் போடுவது வழக்கம் அப்போது அவர்கள் இதம் ந மம என்று சொல்லி அதைப் போடுவர். இது என்னுடையது அல்ல என்பது அதன் பொருள். அதாவது தியாக உணர்வை முதலில் இருந்தே வளர்க்க வேண்டும் என்பது இதன் தாத்பர்யம்– கருத்து- அது மட்டுமல்ல. எந்த இறைவன் நமக்கு இவை எல்லாவற்றையும் கொடுத்தானோ அவனுக்கு நன்றி காட்டும் முகத்தானும் இப்படி அளிப்பதாகக் கொள்ளலாம்.

பாரி என்ற தமிழ் மன்னன் ஒரு முல்லைக் கொடி காற்றில் பற்றுக் கொம்பு இல்லாமல் தத்தளித்தபோது அதற்கு தனது தேரையே ஈந்தான்/ எந்த பகுத்தறிவு வாந்தியும் பாரியை முட்டாள் பயல் என்று திட்டுவதில்லை. ஒரு மன்னனுக்கு பொது அறிவுகூட இல்லையா? காற்றில் முல்லைக் கொடி படபடப்பது நியாயம்தானே! என்று பகுத்தறிவு வாந்திகள் வசை பாடவில்லை. மயில் இயற்கையாக ஆடியதைப் பார்த்து ரசிக்கத் தெரியாத பேகன் அது குளிரில் நடுங்கியதாக எண்ணி தனது போர்வையையே அளி த்தானே! இவனுக்கு சின்னக் குழந்தைக்குத் தெரியும் விஷயம்கூடத் தெரியவில்லையா? பொது அறிவே இல்லாத மூடனா? என்று பகுத்தறிவு வாதிகள் கிண்டல் செய்வதில்லை! முன்னர் கூறியபடியே கோடிக்கணக்காண மக்கள் குடிக்கும் சிகரெட்டுகளையும் மதுபானக் குடியையும் பரிகசிப்பதில்லை. எங்காவது இவைகளுக்கு ஏஜன்ஸியோ காண்ட்ரா க்டோ கிடைத்தால் முதலில் கியூ வரிசையில் நின்று பணம் பண்ணுவதும்  பகுத்தறிவு வாந்திகள் என்பதை உலகறியும்.

 

பாரியும், பேகனும் , கர்ணனும் செய்தது மாபெரும் தியாகம். ஆகையால்தான் போற்றுகிறோம். அது போலவே தமக்கென்று வைத்துக் கொள்ளாமல் மற்றவர்களுக்கு வாரி வழங வேண்டும்; குறிப்பாக இறைவனுக்கு நன்றிக்கடன் செய்ய வேண்டும்..

 

யாக யக்ஞங்களில் நெய்யை விடுவதாலும் சிலவகை மரக்குச்சிகளைப் போடுவதாலும் மழை பெய்யும் என்னும் நம்பிக்கை நமது இலக்கியம் முழுதும் இழையோடிச் செல்லும் விஷயமாகும். ஆனால் இதற்கு நேர்மாறாக இன்று உலக   எங்கும் நடக்கும் “சிகரெட் அக்னிஹோத்ரம்” புகைப்பவரை மட்டுமின்றி புகையை சுவாசிப்போருக்கும் புற்று நோயை உண்டாகும் என்பதை நாம் அறிவோம். அறிந்தும் தடுப்பதற்கு எவரும் முன் வருவதில்லை.

 

தியாக மனப்பான்மை பாரதம் முழுதும் உள்ளது. இந்த,” இதம் ந மம” ( என்னுடையது அல்ல) என்பது புறநானூற்றில் கடலுள் மாய்ந்த இளம் பெருவழுதி என்ற மன்னர் பாடிய பாட்டிலும் வருகிறது:-

 

 

உண்டால் அம்ம, இவ் உலகம் — இந்திரர்

அமிழ்தம் இயைவது ஆயினும், இனிது எனத்

தமியர் உண்டலும் இலரே; முனிவு இலர்;

துஞ்சலும் இலர்; பிறர் அஞ்சுவது அஞ்சி,

புகழ் எனின் உயிரும் கொடுக்குவர், பழி எனின்

உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர்; அயர்விலர்;

அன்னமாட்சி அனையர் ஆகி

தமக்கு என முயலா நோன் தாள்

பிறர்க்கு என முயலுநர் உண்மையானே

–கடலுள் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி பாடியது (புறநானூறு 182)

 

 

இந்த உலகம் ஏன் நிலைபெற்று இருக்கிறது என்றால், இந்திரனின் அமிழ்தம் கிடைத்தாலும் தனியாக உண்ணமாட்டாதவர்கள் உள்ளதாலும், தர்ம விரோதச் செயல்களுக்கு பயப்பட்டு, புகழ் தரும் செயலுக்காக உயிரையும் கொடுப்பவர் இருப்பதாலும்தான்.

 

பழி வரும் பாபச் செயல் என்றால் உலகத்தையே தருகிறேன் என்று சொன்னாலும் வேண்டவே வேண்டாம் என்று ஓடிவிடுவர். இப்படி தன்னலம் கருதாது பொது நலம் கருதும்  மக்களால்தான் இந்த உலகம் இன்னும் அந்தரத்தில் சுழன்று கொண்டிருக்கிறது என்று பாண்டிய மன்னன் செப்புவான்.

 

இதில் இந்திரர் அமிழ்தம் என்னும் சொல் மிக முக்கியமானது. இத ஆரிய-திராவிடவாத நோய்க்காரர்களுக்கு செமை அடி கொடுப்பதாகும். சங்க இலக்கியத்திலும் திருவள்ளுவர் குறளிலும் இந்த இந்திரர் அமிழ்தம் நிறைய இடங்களில் வருகிறது. கடல் கடைந்து அமிழ்தம் எத்த கதையை தமிழர்கள் தம்முடைய கதையாகவே கொண்டு சங்க இலக்கியம் முழுதும் பாடி பரவியுள்ளது அடி மேல் அடி கோடுக்கும் ஆரிய-திராவிட இன வெறியர்களுக்கு.

வாழ்க இந்திரர் அமிழ்தம்; வளர்க “இதம் ந மம”!!

 

Classical Indian Dance Vs Dance in the West (Post No.3306)

Compiled  by London Swaminathan

 

Date: 31 October 2016

 

Time uploaded in London: 6-05 AM

 

Post No.3306

 

Pictures are taken from various sources; thanks to Facebook friends.

 

 

Following is the superficial comparison of classical dance in the East and the West by Arthur Miles

 

Source:
THE LAND OF THE LINGAM by Arthur Miles

 

“In the West the dissociation of art and the Church has left a chasm which neither can bridge. Whatever lofty idealism it is always judged as alone, and is never linked with a spiritual thought which might have inspired it.

 

In the East art and devotion are one and the same, it would be impossible for the West to make the dance other than theatrical, for the restlessness of cities demands amusement and diversion, and seeks to achieve forgetfulness in spectacular thrill. When Eastern dances are taken to the West it is for the sake of novelty and amusement, and consequently at once a false note is struck. The authenticity of the dance is lost; Indian dancing being essentially a rite, a symbol of the race spirit.

 

The dance has been one of the chief forms of religious expression in India since the beginning of her history. The earliest Vedic scripture mentions the divine singers, the dancing nymphs, and the players of musical instruments, and chants to the various gods were accompanied by dancing. Siva was the first dancer, and his the dance of creation, the ecstasy of motion, the preservation and destruction of cosmic energy.

 

Krishna danced and played his flute, while women, overcome by his music and his dancing, left home and husband to follow him. Lakshmi, the Hindu Venus, the goddess who was born from a lotus and the consort of Vishnu, was the dancer of heaven. Arrayed with anklets and bells she won the acclaim of the heavenly court and taught the apsaras (the heavenly nymphs) to dance. The eight energies were the saktis of Indra’s court, before they degenerated into the disgusting spectacles they are to-day.

 

The early Hindus spiritualized their emotions. Everything emanated from one divine source, namely from God. In ancient India dancing and music were supposed to regulate the emotions, to winnow from them any chaff which did not originate in the spiritual idea.

 

Brahma, the creator, entered into divine meditation and brought forth the arts of music, dancing, and drama. His nayaka (dancing master) had a character without blemish, and only people who were without ty and clean of mind were permitted to witness the dance.

 

Emotions in Dance

The emotions were classified as sringara, the sex emotion, which lies at the heart of creation; vir, heroism; karuna, compassion; adbhuta, wonder: hasya, laughter; bhayankara; bibhatsa, the grotesque; raudra, the terrible;shanti,peace; dasya, devotion; sakhya, friendship; vatsalya, paternal feeling; madhura, romance.  And all these have their symbols in the dance.

 

Kama, the Indian Eros, represents awakening and desire, and his is the dance of spring, the dance of love. In his dance he uses five arrows to pierce the five senses.

 

The dance of Durga signifies the mother aspect, and is the harvest dance, the dance of fulfilment. An old Indian legend relates that when the saint Rishabha Deva saw a dance per formed by Nilanjasa, a woman dancer in the service of the god Indra, he lost all desire for the world and retired to Kailasa (Siva’s heaven) to meditate upon eternal bliss.

 

Sri Chaitanya, a famous dancer of the sixteenth century, used to go about singing hymns in the praise of Krishna, and, continually thinking of the god, he was moved to execute some of the most beautiful dances the East has ever seen. Many who witnessed his performance became his pupils and devotees.

Tandava and Lasya

 

Dancing is divided into two types, known as Tandava and Lasya. Tandava is the expression of intense excitement and characterizes cosmic activity, divine and heroic. The conquest of evil and the attainment of bliss are moods of the Tandava. The prekshani mood of Tandava is a movement of the limbs without facial expression, and might be compared to the Noh dance of Japan, which is an Eastern adaptation of the masque dance of early Greece. Siva expresses himself in the Tandava of which his dance of joy, his evening dance, his dance to slay evil and ignorance, his dances with his two consorts, Uma and Gauri and his dance of death in the burning ground, signifying the soul’s release from illusion, are all phases.

 

The dance of Kali (one of Siva’s wives), the slayer of demons with garlands of skulls and death dealing weapons, also belongs to the Tandava, as does the dance of Krishna which expresses ecstatic and supreme joy.

 

Lasya is the mood of desire, and in this movement the expression is amorous and the gestures inviting. It is the dance of the woman before her lover.

 

The buffoon dance has its place in Hindu ritual, and is called the rudushaka

The dance Macabre is known as the bhringi, and Siva’s skeleton attendant dances it in the burning-ground. Hindu art, having originated with the gods, was taught to mortals by the rishis. The attainment of spiritual power is associated with certain postures of the body capable invoking inner vision, and Yoga was the growth of the early dance rituals.

 

The Nautch dance and the Manipuri dance of Bengal have been influenced by the Moghul and later schools. In these dances more attention is paid to the stepping of the measure than to the hand and arm gestures. The Indians are the only dancers who can be graceful on the flat of the foot, and so flexible are their feet, they convey the impression of dancing on the toes. The costume of the Nautch has taken on something of Western influence, the skirt being very wide and sewn with glittering spangles. Transparent veils are waved to create an effect.

Snake Dance and Peacock Dance

 

The Ajanta dance has toe movement, and in this it differs from most of the dances in India. It is the dance usually copied by Western devotees, and the dance of attraction is favourite phase of it. This movement seeks to disturb meditations of Lord Buddha, and betray him to the emotions. There are puzzling contrasts in the Ajanta, which are intended to portray good and evil. There is much head movement, and the arms are waved and folded in a series of gestures. Inspired by the Hindu dances and Western ideas, the Indians have evolved a new style of dancing. There is a snake dance, a peacock dance, a sword dance, and many others. In the peacock dance, which I watched in Bengal, powder was spread on the floor and the dancer, when her dance was finished, had traced the movements of the peacock in the powder. This dance entirely depends upon the movement, and lacks the expression or the of the classical dance.

 

In South India alone have the original dances been preserved. The temple dance of the Devadasi is seen in the south, and watching it might be attending the Dionysia of Greece, when the whole country was in a state of sanctity, under taboo, or in the grip of heroic drama. We see Clytemnestra waiting to slay Agamemnon as he returns from Troy; the hate of Medea and the slaying of her children; the love of Phedra and Hippolytos. We see the vestal virgins tending their god – worshipping him, singing to him, dancing for delight. We see the pure, natural dance of joy, with its roots in the ritual; the only dance that in the true meaning of the word can be called classic.

 

The ancient people knew that before you could perform a rite, something must be actually done. You could not content yourself in merely thinking about anything. Here they called on the law of magic, and perhaps it is a law, one the fundamental laws of the universe. We however have allowed it to become the weapon of charlatans.

 

All ancient religions were founded upon such a law –namely on formula, chants, and cadence; as might we say, on an enchantment produced by voice and sounds. There was not enough faith behind the desire for rain to make corn to grow, or to cause the soul to pass from the body. Accordingly, the fall of the rain, the sowing of the seed, the soul’s release all had to be danced. The mind required to be impressed by the movement of the body, in the same way that to-day the mind is impressed by prayers and services.

 

The ancient people worked themselves up with pantomime, as we work ourselves up with prayers and poetry. Their war dance and hunting dance stood in the place of our prayers. They occurred before the event, when something was desired, and again when something was finished or fulfilled.

 

The dances were performed at fixed times, until they became rites, and were closely associated in the mind with the object for which they came into being. The corn dance was associated with corn, the rain dance with rain, and one was seen in terms of the other. We must not forget that if our own forms are more practical, they are nevertheless ritual; for it is across the bridge of ritual we must pass to religion, science, art, or anything that needs a formula.

kudalur-adivadi-women

Adivasi dance in the Nilgris, South India

The ecstasy and triumph in Siva’s dance of creation were founded, no doubt, upon an expression of pure joy which had nothing to do with pleasure. The dance of pleasure came later. More and more sensuality entered into the dance with each succeeding generation, until it became the dance of lust, the present ………. sakta.

 

The cessation of the Hindu dances (with the exception of the Sakta) would be a great loss to art. The ……. words of some of the songs could be changed without weakening the stories they tell”.

 

xxx

 

 

நற்றிணை, அகநானூற்றில் அந்தணரும் வேதமும்! (Post No.3305)

Written by S. NAGARAJAN

 

Date: 31 October 2016

 

Time uploaded in London: 5-35 AM

 

Post No.3305

 

Pictures are taken from various sources; thanks. Pictures are representational; may not have direct connection to the article below.

 

Contact :– swami_48@yahoo.com

 

 

சங்க இலக்கிய ஆய்வு – கட்டுரை எண் 3

 

நற்றிணை, அகநானூற்றில் அந்தணரும் வேதமும் !

 

                        ச.நாகராஜன்

                            

எட்டுத் தொகை நூல்களை விளக்கும் பாடல் இது:

 

நற்றிணை, நல்ல குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு,                      ஒத்த பதிற்றுப்பத்து, ஓங்கு பரிபாடல்,

கற்றறிந்தார் ஏத்தும் கலியே, அகம், புறம் என்று

இத்திறத்த எட்டுத் தொகை

 

நற்றிணை ஒன்பது முதல் பன்னிரெண்டு அடி வரையிலுள்ள நானூறு அகவற் பாக்களின் தொகுதி. இதை நற்றிணை நானூறு என்றும் குறிப்பிடுவர்.

 

நற்றிணையின் கடவுள் வாழ்த்தை பாரதம் பாடிய பெருந்தேவனார் இயற்றியுள்ளார். அதைப் பார்ப்போம்:

 

 

‘மா நிலம் சேவடி ஆக, தூ நீர்

வளை நரல் பௌவம் உடுக்கை ஆக,

விசும்பு மெய் ஆக, திசை கை ஆக,

பசுங் கதிர் மதியமொடு சுடர் கண் ஆக,

இயன்ற எல்லாம் பயின்று, அகத்து அடக்கிய

வேத முதல்வன்’ – என்ப-

‘தீது அற விளங்கிய திகிரியோனே’

 

முதலில் பரம்பொருளின் திருவடியை நினைவு கூர்கிறார் பெரும் புலவர்.

பெரிய நிலப்பரப்பைத் தன் சிவந்த அடிகளாகக் கொண்ட்வன்; தூவுகின்ற அலை நீரினைக் கொண்டதும்,சங்கினம் ஆரவாரித்துக் கொண்டிருப்பதுமான கடலினையே  தன் இடுப்பில் உடுக்கையாக அணிந்திருப்பவ்ன, நீலவண்ண ஆகாயத்தினையே தன் திருமேனியாகக் கொண்டிருப்பவன், நான்கு திசைகளையே கைகளாகக் கொண்டிருப்பவன் பசுங்கதிர் நிலவையும் ஒளிக் கதிர் கொண்ட சூரியனையும் கண்களாகக் கொண்டிருப்பவன் இவ்வுலகில் உள்ள அனைத்திலும்பொருந்தி நின்றவன், அவற்றைத் தன்னுள்ளே அடக்கிக் கொண்டு அநேகனாய் அதே சமயம் ஏகனாய் இருப்பவன், நான்மறைகளுக்கும் முதல்வனாக இருப்பவன், அந்தத் திருமால் இந்த நூலை உலகிடத்தே இனிது நிலைபெறச் செய்ய அருள்வானாக என்பதே இந்தப் பாடலின் பொருள்.

 

 

திருமாலை வேத முதல்வன் என்று குறிப்பிடுவதை உற்று நோக்கினால் சங்க இலக்கிய காலத்திற்கு முன்பிருந்தே திருமாலை வழிபடுதலும் வேதத்தைப் போற்றுதலும் தமிழகத்தில் நிலைபெற்றிருந்ததை உணர முடிகிறது.

 

ரிக், யஜுர், சாம, அதர்வண்ம் ஆகிய நான்கு வேதங்களே நான்மறை ஆகும்.

 

மறை என்பது இரகசியப் பொருளைக் கொண்டது என்பதை உணர்த்தும். மேலெழுந்தவாரியாக அர்த்தம் பார்க்கக் கூடாது என்பதே இதன் பொருள்.

 

சுருதி என்பதால் கேட்கப் படுவது என்ற அர்த்தத்தைத் தரும்,வேதம் என்பது வித் = அறிதல் என்பதிலிருந்த எழுந்த பதம். கேள்வி, எழுதாக் கிளவி, முதுநூல், என்றெல்லாம் சிறப்புற நான்மறை சங்க இலக்கியங்களில் குறிப்பிடப்படுகிறது

அகப்பொருளில் உள்ள நானூறு பாடல்களின் தொகுப்பே அகநானூறு ஆகும். ஆசிரியப்பாவில் 13 அடிகள் முதல் 31 அடிகள் வரை இப்பாடல்கள் கொண்டிருக்கும்.

 

அகநானூறில் 181ஆம் பாடலில் சிவனையும் நான்மறையையும்  பற்றிய குறிப்பைக் காணலாம் முதுபெரும் புலவர் கபிலர் இப்பாடலில் காவிரியாற்றையும் அதன் சுற்றுப்புறத்தையும் அழகுற கவிதைநயம் படச் சொல்கிறார்.

 

 

நான்மறை முதுநூல் முக்கட் செல்வன்
ஆல முற்றம் கவின்பெறத் தைஇய  (வரிகள் 16,17)
இப்பாடலை முழுமையாகப் படித்தால் சங்க கால மக்களின் வாழ்க்கையின் ஒரு அங்கத்தைத் தெரிந்து கொள்ளலாம்.

இங்கு நான்மறை என்ற சொல் ரிக், யஜுர், சாமம், அதர்வணம் ஆகிய நான்கு வேதங்களைக் குறிக்கிறது என்பதும்  முது நூல் என்பதால் அது தொன்று தொட்டு இருந்து வருவதும் ஆழ்ந்த அர்த்தம் கொண்டதுமாகிய  உலகப் புகழ் பெற்ற வேத  நூல் என்பதும் முக்கட் செல்வன் என்பதால் மூன்று கண்களை உடைய சிவன் என்பதும் தெரிய வருகிறது.ஆலமுற்றம் என்பதால் கல்லால மரத்தின் கீழ் தவம் செய்யும் சிவபெருமானைப் பற்றித் குறிப்பாகச் சொல்லப்படுவதை உணர முடிகிறது.

 

 

இந்தக் கட்டுரையின் கருப்பொருளை எண்ணி உரிய பகுதிகள் மட்டுமே இங்கு தரப்பட்டுள்ளது. முழுப் பாடலை தமிழ் அன்பர்கள் தாமே படித்து இன்புறலாம். உண்மை அர்த்தத்தைக் கண்டு மகிழலாம்.

 

 

நல்ல விளக்க உரைகளை மட்டுமே நாடுதல் வேண்டும். திரித்தும், முறித்தும், பழித்தும், இழித்தும், தனது சுயநல நோக்கத்திற்காக நினைத்ததை எழுதும் உரைகளை அறவே நீக்குதல் வேண்டும் சிலர் பாடல்களில் வரும் வேதம், நான்மறை என்ற மூலச் சொற்களைக் கூட விட்டு விட்டு உரை எழுதுகிறார்கள்.

 

 

இவர்களின் தீய நோக்கத்தை உண்மை நாடும் தமிழ் அன்பர்கள் உடனே புரிந்து கொள்ளலாம்..

*********

 

மனு நீதியைக் கம்பன் புகழ்வது ஏன்? (Post No.3304)

 

 

Written  by London Swaminathan

 

Date: 30 October 2016

 

Time uploaded in London: 16-56

 

Post No.3304

 

Pictures are taken from various sources; thanks to Facebook friends.

 

 

மானவ தர்ம சாச்திரம் எனப்படும் உலகத்தின் முதல் சட்டப் புத்தகத்தில் உள்ள இடைச் செருகல்களைக் காட்டி அதற்கு அவப்பெயர் உண்டாக்குவதில் திராவிடக் கட்சிகளும், மார்கசீயவா ((ந்)) திகளும், வெள்ளைத் தோல் வெளிநாட்டினரும் சமர்த்தர்கள். ஆனால் இதற்கு நேர் மாறாகத் தமிழ் கல்வெட்டுகளும் தமிழ் இலக்கியமும், குறிப்பாக கம்பராமாயணமும் மனு நீதியைப் புகழ்ந்து தள்ளுகின்றன. மனுநீதிச் சோழன் பற்றிய இலக்கியக் குறிப்புகளைத் தந்து முன்னரே ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எழுதிவிட்டதால், அதை மீண்டும் கூற விழையவில்லை.

 

கம்பராமாயணத்தில் சில பாடல்களை  மட்டும் ஈங்கு தருவன்.

 

அகத்தியனுக்கும் தமிழுக்கும் உள்ள தொடர்புகளை அழகாகப் பாடிவிட்டு கம்பன் மனு நீதி பற்றிக் கூறுகிறான் ஆரண்ய காண்ட, அகத்தியப் படலத்தில்:–

 

வாழும் மறை வாழும் மனு நீதி அறம் வாழும்

தாழும் இமையோர் உயர்வர் தானவர்கள் தாழ்வார்

ஆழி உழவன் புதல்வ ஐயம் இல்லை மெய்யே

ஏழ் உலகும் வாழும் இனி இங்கு உறைதி என்றான்.

 

தமிழ் முனிவன்  பற்றி கம்பன் செப்பிய பாடல்களை அடுத்து இப்பாடல் வருவதால் இராமன் தென்னாட்டிற்கு வந்தது — தமிழ் கூறும் நல்லுலகத்துக்கு வந்தது தெள்ளிதின் விளங்கும்.

 

பொருள்:–

“தசரத சக்ரவர்த்தியின் திருமகனே! நீ இங்கே தங்கினால் வேதங்கள் வாழும்; மனு நீதி வாழும்; அறம் வாழும்; இன்று வரை அரக்கரால் தாழ்வடைந்த தேவர்கள் (இமையோர்) உயர்வர்; அரக்கர்கள் (தானவர்கள்) தாழ்வு அடைவார்கள். இதில் சந்தேகமே இல்லை; அதனால் நீ இங்கேயே தங்கு” என்று இராமபிரானிடம் அகத்தியன் பகர்ந்தான்.

 

கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் நிறைய இடங்களில் மனு நீதியைப் பாராட்டும் பாடல்கள் வருகின்றன; சில பாடல்களை மட்டும் காண்போம்:–

 

இராமனை வாலி குறைகூறும் பாடல் இதோ:-

அரக்கர் ஓர் அழிவு செய்து கழிவரேல் அதற்கு வேறுஓர்

குரக்கு இனத்து அரசைக் கொல்ல மனு நெறி கூறிற்று உண்டோ

இரக்கம் எங்கு உகுத்தாய் என்பால் எப்பிழை கண்டாய் அப்பா

பரக்கழி இது நீ பூண்டால் புகழையார் பரிக்கற்பாலார்

 

பொருள்:-

ஐயா! அரக்கர் செய்த தீமைக்காக குரங்குகளின் மன்னனைக் கொல்லுமாறு மனுநீதி கூறிற்றோ? நினக்கே உரித்தான அருளை எங்கு விட்டாய்? என்னிடத்தே என்ன பிழையைக் கண்டாய் பெரும்பழியை உன்னைப் போன்றவர் ஏற்றால் புகழை ஏற்க வல்லவர் வேறு எவர் உளர்?

 

இதற்கு இராமன் அளித்த பதில்:–

 

தக்க இன்ன தகாதன இன்ன என்று

ஒக்க உன்னலர் ஆயின் உயர்ந்துள

மக்களும் விலங்கே மனுவின் நெறி

புக்கவேல் அவ்விலங்கும் புத்தேளிரே

 

(எது சரி, எது சரியில்லை என்று தெரியாத மக்கள் விலங்குகளே; மனு நீதிப்படி நடக்கும் விலங்கும்கூட தேவர்களுக்குச் சமம்)

 

 

இன்னொரு பாடலில் இராமனைப் புகழும் கம்பன்,

மனுநீதியான் என்ற அடைமொழியைச் சூட்டுகிறார். அதற்கு உரைகாரர்கள் எழுதிய உரையில் “மனு நூலில் சொன்னபடி அறநெறி தவறாது நடப்பவனான இராமன்” என்று வியாக்கியானம் செய்கின்றனர்.

 

இதை வலியுறுத்தும் ஒரு பாடலும் கிஷ்கிந்தா காண்டத்தில் உண்டு:

 

நஞ்ச மன்னவரை நலிந்தாலது

வஞ்சமன்று மனு வழக்காதலால்

அஞ்சில் ஐம்பதில் ஒன்றறியாதவன்

நெஞ்சில் நின்று நிலாவ நிறுத்துவாய்

 

பொருள்:-

 

விஷம் போன்ற கொடியவரைத் தண்டித்தால் அது கொடுமை இல்லை ஏனெனில் அது மனு நீதியில் சொல்லப்பட்டதாகும் ஆகையால இதனை 5 வயதிலும் 50 வயதிலும் அறியாத சுக்ரீவனிடம் எடுத்துச்சொல்வாயாக என்று இராமன் கோபத்துடன் கூறியது கிட்கிந்தைப் படலத்தில் வருகிறது.

 

மனு நீதி என்பது என்ன என்பதை மனினுநீதிச் சோழன் கதையில் கண்டோம்; தவறிழைத்தவன் மன்னன்    மகனே ஆனாலும் மந்திரி மகனே ஆனாலும் பாமரனுக்குள்ள அதே நீதிதான் அவனுக்கும். தேரின் காலில் கன்றைக் கொன்றதால் அரண்மனைக்கு ஓடிச் சென்று மணி அடித்த பசுவுக்காக தன் மகனையே பலி கொடுத்த மாமன்னன் மனு நீதிச் சோழன்.

 

கொலை போன்ற கொடும் செயல்களில் ஈடுபடுவோரை தீர்த்துக் கட்டுவது அரசன் கடமை என்று வள்ளுவனும் (குறள் 550) மனுவும் (7-10) செப்புகின்றனர்.

 

இன்னொரு பாடலில் இலக்குவனையும் மனுவின் கோமகன் (மனுவின் வழியில் வந்தவன்) என்று புகழ்வான் கம்பன்.

 

 

 

இப்படிக் கம்ப ராமாயணம் முழுவதும் பல இடங்களில் மனுவைச் சிக்கெனப் பிடித்துக் கொள்கிறான் கம்பன். கல்வெட்டுகளில் மனு நீதி பற்றி வரும் விஷயங்களை இன்னொரு கட்டுரையில் பார்ப்போம்.

 

–சுபம்–

 

 

 

 

 

Poet Bharati’s Quotations in English (Post No.3303)

IMG_3645 (2)

Compiled  by London Swaminathan

 

Date: 30 October 2016

 

Time uploaded in London: 13-29

 

Post No.3303

 

Pictures are taken from various sources; thanks

 

November 2016  ‘GOOD THOUGHTS’ Calendar

 

Important days

November 5-Kanda Shashti, Sura Samharam; 14- Guru Nanak Jayanti, Children’s Day in India; 22-Kala Bhairava Ashtami; 23-Sathya Sai Baba’s Birth Day.

 

Ekadasi-11, 25;Full Moon-14;New moon-29; Auspicious days-2, 4, 6, 7, 9, 11, 20, 27

November 1 Tuesday

May Tamil great and Tamils good flourish!

May Bharat great, a gem divine flourish;

May ills that this day torture us, perish!

May good things reach us.

 

November 2 Wednesday

Even when limbs grow weak, for its food

The lion accepts not the flesh

Offered by a fox

 

November 3 Thursday

You are knowledge; you are dharma indeed

You are our heart; you are our very soul

You are also the life in our body (B C Chaaterji’s Vandemataram)

November 4 Friday

The lives of great men all remind us

We can make our lives sublime

November 5 Saturday

King of bards of Kudanthai! The praise of Tamil brads

So long as the Potikai bred tongue lasts

Shall be yours; their hearts will always bless you;

You will surely thrive deathless for ever (about U.Ve.Sa)

November 6 Sunday

The wondrous mantra that in love

Is chanted, the mantra at which

Foes shudder, is Vade Mataram.

Even if sinners chant this mantra

They will attain to culture sublime

 

 

November 7 Monday

Its billions and billions of scholars wise

For thousands of yugas failed to know

This “I”, can I its nature realise?

Can the fish know the greatness of sea;oh!

 

November 8 Tuesday

This is the nation where flourished mighty kings

And saints blemishless, dharma incarnate!

This nation dubbed the ignoble woman

Who bore not heroes, as nullipara

November 9 Wednesday

Ancient is Bharat and you her children!

Forget not; Bharat is the Tilka of earth

You are her children; forsake not this thought.

 

November 10 Thursday

May Aryas stay here! May men remain here!

May the heroic and the lofty stay here!

May they who meanness brook, stay here!

May sons of ceaseless love for Motherland, stay here!

May they who die when glory dies, stay here.

November 11 Friday

As loving kindness marks them

Even as exemplary virtue

As they know of God’s nature

They came to be called Brahmins

 

November 12 Saturday

No more talk of caste and creed

No more talk of birth and breed;

Who first drew breath in this our land

Brahmin or other caste, with us he will stand

 

November 13 Sunday

This is our Motherland, Bharat!

Its here our parents dear loved and lived

In joyous wedlock, pure.

Our forebears too in ages past

Had lived for centuries, here they died.

 

November 14 Monday

Himachal is our mountain

The world hath not its fellow;

Ganga is our fountain

Pellucid, sweet and mellow

 

November 15 Tuesday

 

Our Upanishads are twelve

Unknown to any other clime

Deep into our minds they delve

And soar aloft sublime.

 

November 16 Wednesday

Land of the heroic free

Where sages have lived at peace,

Soothed by the poesy

Of Nard’s melodies;

Where Buddha came t birth

–The embodiment of grace–

 

 

November 17 Thursday

Will knowers of truth think on you Maya?

Can you dare harm the stout-hearted at all?

Maya! May be you are arm potent;

Still can you brave the flame of Mind’s clarity?

 

November 18 Friday

When will this thirst for freedom slake/

When will our love of slavery die?

When will our Mother’s fetters break?

When will our tribulations cease?

November 19 Saturday

Eighteen are the languages

That she speaks;

But animating them all

Is only one thought

November 20 Sunday

Vedas are the speech

Of this sword-wielding Lady;

Merciful to her votaries,

She extirpates evil men

 

November 21 Monday

A thousand castes we have, oh dear!

But outsiders have no place here.

However, they quarrel, can the sons of one mother

Cease to be brothers of one another?

 

November 22 Tuesday

Time was when Pandits of the world

-Authors of millions of great works –

Came thronging here in great quest

Of the unique truth ultimate

 

 

November 23 Wednesday

With tears, not water, this plant we reared;

Is it your pleasure, Lord, it should be seared?

A lustrous lamp with our life’s ghee fed;

Is it your pleasure it should be dead?

After years a thousand there came on a day

A diamond most dazzling; shall we throw it away?

 

November 24 Thursday

Vikrama of Seventeen Fiftysix,

Annus mirabils! …. Guru Gobind,

The elixir great of mighty victors

Furbished at Anatpur in joyance great

 

November 25 Friday

Goddess Parvati who wields ten weapons

Lakshmi gladly throned on Lotus, Vani

By whom is buddhi blest, are but Thee, Mother (India)!

 

November 26 Saturday

The Vedic hymns, in joy, She sings

With Spear of Truth, Her canter rings.

She strews sastras, the Mother kind

Within the reach of all mankind

November 27 Sunday

Rajput heroes whose fame will not fade

Till the end of entire world

Or as long as martial powers lasts

Or as long as chaste women breathe

 

 

November 28 Monday

The natives of Punjab and those of great realms

Whence heroes from Arjun onward took birth,

They of Bengal who even when they slumber

Forget not their devotion to the feet of Mother!

 

November 29 Tuesday

The sweated labour and the plough

Of us shall honoured be;

Vain revellers a target stand

Unto our mockery;

November 30 Wednesday

Thoughts and aims must come to pass

And the mind shall think only good

A stout and sturdy heart I seek

And a clear lucid intellect.

 

—Subham–

 

 

தெய்வத் திருமகன் ஸ்ரீ முத்துராமலிங்கத் தேவர்! (Post No.3302)

Written by S. NAGARAJAN

 

Date: 30 October 2016

 

Time uploaded in London: 5-15 AM

 

Post No.3302

 

Pictures are taken from various sources; thanks. Pictures are representational; may not have direct connection to the article below.

 

Contact :– swami_48@yahoo.com

 

 

 

தெய்வத் திருமகனுக்கு ஒரு அஞ்சலிக் கட்டுரை

 

என்றும் அழியா ஏற்றமிகு தலைவர் தெய்வத் திருமகன் ஸ்ரீ முத்துராமலிங்கத் தேவர்!

 

ச.நாகராஜன்

 

பாரதத் திருநாட்டில் தோன்றிய சிறப்பு மிகு ரிஷிகளின் பரம்பரையில் தோன்றியவர் பசும்பொன்னில் பிறந்து பரரை அளந்த ஸ்ரீ முத்துராமலிங்கத் தேவர்.

 

தேசீயம் எனது உடல் தெய்வீகம் எனது உயிர் என்ற அவரது ஆனமீக முழக்கத்தை பாரத நாடும் இந்து மதமும் எந்நாளும் போற்றும்.

 

இந்த தேசமும் தெய்வீக இந்து மதமும் உள்ள வரை எந்நாளூம் அழியா மாபெரும் தலைவராக நம்மிடையே ஜீவித்திருப்பார் தேவர் அவர்கள்.

 

1908ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 30ஆம் தேதி பிறந்தார்; 1963ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 29ஆம் நாள் மறைந்தார்.

 

இடைப்பட்ட காலத்திலே தேசீய அரங்கிலும் தெய்வீக அரங்கிலும் ஒரு அவதார புருஷர் ஆற்றும் வேலைகளைச் செய்து முடித்தார்.

இந்த இடத்தில் ஒரு சிறிய குறிப்பைப் பதிவு செய்ய வேண்டியது அவசியமாகிறது. நன்றி உணர்ச்சி இல்லாதவன் மனிதனே இல்லை என்ற அடிப்படை உணர்வின் பால் எழும் குறிப்பு இது. தற்பெருமைக் குறிப்பல்ல.

 

 

தேவரும் எனது தந்தையார் தினமணி பொறுப்பாசிரியர் ஸ்ரீ வெ.சந்தானம் அவர்களும் நெருங்கிய நண்பர்கள். தேவரின் பிரம்மாண்டமான ஆன்மீக முழக்கங்களுக்கு தந்தையாரின் அன்பும் அரவணைப்பும் எப்போதுமே உண்டு. அவர் கூட்டத்தில் எனது தந்தையார் தலைமை தாங்கும் போது இருவரும் பரவசமாவர்.

 

(My father Mr V Santanam, News Editor, Dinamani, Madurai presided over one of Thevar’s meetings at the Meenakshi Temple. My eldest brother S Srinivasan was also present at the meeting that was held at Madurai Meenakshi Temple)

 

P M THEVAR WITH NETAJI

தேவரின் உரைகளை அப்படியே வார்த்தை மாறாமல் தினமணி வெளியிடும். இது பெரிய எழுச்சியைத் தமிழகத்தில் உருவாக்கியது.

 

இப்போது தேவர் அவர்களின் உரைகளைப் புத்தகமாகப் பார்க்கும் போது இந்த உரைகளின் முக்கியத்துவம் அனைவருக்கும் எளிதில் விளங்கும்.

 

மக்களிடையே அவரின் செல்வாக்கிற்குக் காரணம், பேசும் போது மடை திறந்த வெள்ளம் போல வந்து கொட்டும் கருத்து வெள்ளம் மட்டுமல்ல; அதைத் தன் வாழ்வில் வாழ்ந்து காட்டினாரே அந்தச் செயல்முறையும் ஒரு முக்கிய காரணம்!

 

நேதாஜியை மதுரைக்கு அழைத்து வந்து பெரிய வரவேற்பை அளித்து பிரம்மாண்டமான கூட்டத்தில் பேச வைத்த போது நேதாஜி நெகிழ்ந்து போனார்.

 

நேதாஜி விமான விபத்தில் இறக்கவில்லை. அவரை நான் பார்த்தேன் என்று அவர் கூறியது சத்திய வாக்கு.

 

தேவர் பிரானைப் போற்றிய சசிவர்ணத் தேவருக்கும் எனது தந்தையாருக்கும் நல்ல நட்பு உண்டு. ஆகவே ஆவல் மீதூர அவரை அவர் இல்லத்தில் சந்திக்க ஒரு நாள் விழைந்தேன். நானோ சிறுவன். அவரோ பெரியவர். என்றாலும் அன்புடன் வரவேற்றுப் பேசிக் கொண்டிருந்தார்.

 

நீண்ட நெடும் பேச்சில் எனது கேள்வி, நேதாஜி விமான விபத்தில் இறக்கவில்லையே என்பது தான்.

 

உடனே தீர்க்கமான குரலில், “என்ன தம்பீ! நேதாஜி உயிருடன் இருக்கிறார். நிச்சயமாக இருக்கிறார்!” என்று உணர்ச்சிவசப்பட்டுக் கூறினார் அவர்.

 

முத்துராமலிங்கத் தேவர் பிரானே மூன்று வருட காலம்  இருக்குமிடம் யாருக்கும் தெரியாமல் பயணப்பட்டிருந்தார். எங்கு என்பது யாருக்கும் தெரியாது. அவர் பல நாடுகளுக்கும் பயணப்பட்டார்; நேதாஜியைச் சந்தித்தார் என்பது பரபரப்பான செய்தி. உண்மை ஒருநாள் வெளிச்சத்திற்கு வந்தே தீரும்.

 

 

தீய சக்திகள் தேவரின் பெயரைச் சொன்னாலே நடுங்கும். ‘எங்கே இந்த மதுரையில் கூட்டத்தைக் கூட்டிப் பார்’ என்ற அவரது தீவிரமான வாசகங்கள் தீய சக்திகளைத் தெறிக்க வைத்து ஓட வைத்த கதையை நாடு நன்கறியும். நாத்திக சக்திகளுக்கு எமன் அவர். நம்பினோர்க்கோ சிவன்!

 

ஆனால் துரதிர்ஷ்டவசமாக தமிழ் மக்கள் தங்களின் சாபக் கேடால் வள்ளலாரை வாழ்நாளிலேயே உரிய இடத்தில் வைத்துப் போற்ற மறந்தார்கள்.

 

மஹாகவி பாரதியாரை அவர் வாழ்நாளிலேயே உரிய இடத்தில் வைத்துப் போற்ற மறந்தார்கள்.

 

அதே போல தேவர் பிரானையும் அவர் வாழ்நாளிலேயே உரிய இடத்தில் வைத்துப் போற்ற மறந்தார்கள்.

 

எத்தனை  கொடுமைகள் இழைக்கப்பட்ட போதும் கூடத் துணிவுடன் அத்தனையையும் எதிர் கொண்ட சித்தர் அவர்.

இளமைக்காலத்தில் தேக்கடி சென்ற போது ஒரு பெண் அலறியவாறே ஓடி வந்து அவரிடம் என் மாட்டைப் புலி தூக்கிட்டுப் போகுது என்று கூறிய போது அவர் காட்டிய திசையில் சென்று புலியுடன் சண்டையிட்டு காயத்துடன் திரும்பி வந்தார் – கையில் உயிருள்ள ஆட்டுடன். அப்படிப்பட்ட மாவீரருக்குத் துணிச்சலுக்குக் குறைவு உண்டா?

 

வாழ்நாள் முழுவதும் இந்து மதப் பெருமை, இந்திய தேசத்தின் அருமை ஆகியவற்றை முழங்கிக் கொண்டே இருந்தார். மும்முறை பாராளுமன்ற வெற்றி பூப்போல அவர் கையை நோக்கித்  தவழ்ந்து வந்தது.

 

எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக தீய சக்திகளின் வெறியாட்டத்தின் போது எங்கள் குடும்பத்தின் மீது ஒரு கண் வைத்துக் காத்த தேவர் சமூகத்திற்குக் காலம் முழுவதும் நன்றி சொல்வது கடமையன்றோ!

 

இன்னும் பெரிய அளவில் தேவரின் பெருமை விரியும் நாளை உருவாக்குவோம்! அவர் சுட்டிக் காட்டிய தேசீயமும் தெய்வீகமும் உலகில் உயர்ந்த இடத்தில் அமரும் நாளாக அது அமையும்!.

 

இந்தியா உலக அரங்கில் மிளிர இந்து மதம் ஏற்றம் பெற அதைக் கண்களாகக் காத்த தேவரை உயிரெனப் போற்றுவோம்.

தேவர் வாழ்க! அவர் வழியில் அவர் பெருமையைக் காத்துப் போற்றும் தமிழ்க் குலம் வாழ்க!

 

*************

 

 

கம்ப ராமாயணப் பொன்மொழிகள் (கிஷ்கிந்தா காண்டம்)(Post No.3301)

om-muruga

 

Compiled  by London Swaminathan

Date: 29 October 2016

Time uploaded in London: 15-28

Post No.3301

Pictures are taken from various sources; thanks

நவம்பர் 2016 காலண்டர் (துன்முகி, ஐப்பசி-கார்த்திகை)

 திருவிழா நாட்கள்:- நவம்பர் 5-கந்த சஷ்டி விரதம்,சூர சம்ஹாரம்; நவம்பர் 14 குருநானக் ஜயந்தி, குழந்தைகள் தினம்; 15 கடைமுக ஸ்நானம்’ ;16 கார்த்திகை மாதப் பிறப்பு, முடவன் முழக்கு, சபரிமலை மாலை அணியும் நாள்; நவம்பர் 22 கால பைரவ அஷ்டமி; நவம்பர் 23 சத்ய சாய்பாபா பிறந்த தினம்

 

அமாவாசை- நவம்பர் 29 , பௌர்ணமி- நவம்பர் 14, ஏகாதசி-11, 25, நவம்பர் முகூர்த்த நாட்கள்-2, 4, 6, 7, 9, 11, 20, 27

 

நவம்பர் 1 செவ்வாய்க்கிழமை

ஆரியம் முதலிய பதினெண் பாடையில்

பூரியர் ஒரு வழிப்புகுந்தது ஆம் என(18 மொழிகளில் தேர்ச்சி பெறாதோர் ஆரவாரம் செய்வது போல பறவைகள் ஒலித்தன)

 

Xxx

நவம்பர் 2 புதன்கிழமை

 

எவ்வம் ஓங்கிய இறப்பொடு பிறப்பு இவை என்ன

கவ்வு மீனொடு முழுகின எழுவன காரண்டம் ( ஜனன-மரண சுழற்சியை மீனுடன் முழுகி எழுந்த காகங்கள் காட்டின)

Xxx

நவம்பர் 3 வியாழக்கிழமை

 

ஒண்ணும் என்னின் அஃதுதவாது உலோவினாரும் உயர்ந்தாரோ (தம்மால் முடியுமானால் ஒரு பொருளை உதவாமல் கருகிமியாக இருப்போர், உயர்ந்தோர் ஆவரோ!)

Xxx

நவம்பர் 4 வெள்ளிக்கிழமை

 

ஒளிப்பாரோடும் உறவுண்டோ (ஒன்றை வைத்துக் கொண்டு, இல்லை என்பாருடன் உறவு உண்டோ)

 

Xxx

நவம்பர் 5 சனிக்கிழமை

 

அன்பெனும் ஆர் அணி பூண்ட தம்பி (அன்பு எனும் பெறுவதற்கு அரிய ஆபரணத்தை அணிந்த தம்பி- இலக்குவன்)

Xxx

 

murugan-arathy-fb

நவம்பர் 6 ஞாயிற்றுக்கிழமை

 

அன்பினுக்கு அவதி இல்லை (அன்புக்கு ஓர் எல்லை இல்லை)

 

Xxx

 

நவம்பர் 7 திங்கட்கிழமை

கவ்வை இன்றாக நுங்கள் வரவு ( உங்கள் வரவு துன்பமில்லாத நல் வரவு ஆகுக)

xxx

நவம்பர் 8 செவ்வாய்க்கிழமை

கல்லாத கலையும் வேதக் கடலுமே என்னும் காட்சி

சொல்லாலே தோன்றிற்று அன்றே யார்கொல் இச் சொல்லின் செல்வன் (கற்காத கலைகள் இல்லை, கடல் போலப் பரந்த வேதங்கள் அறிவு, இவன் பேச்சில் தெரிகிறது இனிய சொற்களைச் செல்வமாகப் பெற்ற இவன் (இந்த அனுமன்) யார்?)

Xxx

 

நவம்பர் 9 புதன்கிழமை

நடுங்கினர்க்கு அபயம் நல்கும் அதனினும் நல்லது உண்டோ (தம்மைச் சரணடைந்தவர்களுக்கு அஞ்சாதே என்று அருள் செய்வதைக் காட்டிலும் மேம்பட்ட அறமும் உண்டோ)

 

Xxx

நவம்பர் 10 வியாழக்கிழமை

உன்னோடு உற்றவர் எனக்கும் உற்றார் உன்கிளை எனது என் காதல்

சுற்றம் உன்சுற்றம் நீ என் உயிர்த் துணைவன் என்றான் (சுக்ரீவ ன் – ராமன் நட்புறவு ஒப்பந்தம்)

murugan-moustacheorissa

Xxxx

நவம்பர் 11 வெள்ளிக்கிழமை

பிழைத்தனை பாவி உன் பெண்மையால் என்றான் (உன் பெண்மை இயல்பால் நீ இங்கனம் தவறு செய்துவிட்டாய் (வாலி, தன் மனைவியிடம் சொன்னது.)

Xxx

நவம்பர் 12 சனிக்கிழமை

எய்தவர் பெறுவர் என்றால் இணையடி இறைஞ்சி ஏவல்

செய்தவர் பெறுவது ஐயா செப்பல் ஆம் சீர்மைது ஆமோ (ராமா! உன் அம்பு பட்டு இறந்தவர்களும் வீடு பேறு அடைவர் என்றால் உனக்கு குற்றேவல் செய்வர் வீடு பேறு அடைவதை சொல்லவும் வேண்டுமா– வாலி சொன்னது)

Xxxxx

நவம்பர் 13 ஞாயிற்றுக்கிழமை

 

பெற்றாருழைப் பெற்றபயன் பெறும் பெற்றி அல்லால்

அற்றார் நவை என்றலுக்கு ஆகுநர் ஆர்கொல் என்றான்

(குற்றமில்லாதவர் என்று யாரைச் சொல்லமுடியும்? நண்பர்களிடத்தில் பொருந்திய நற்பயனை எடுத்துக்கொள வேண்டும்- லெட்சுமணனிடம் ராமன்)

 

Xxx

நவம்பர் 14 திங்கட்கிழமை

 

மும்மைசால் உலகுக்கெல்லாம் மூல மந்திரத்தை முற்றும்

தம்மையே தமர்க்கு நல்கும் தனிப்பெரும் பதத்தைத் தானே

இம்மையே எழுமை நோய்க்கும் மருந்தினை இராமன் என்னும்

செம்மைசேர் நாமம் தன்னைக் கண்களின் தெரியக் கண்டான்

 

xxx

நவம்பர் 15 செவ்வாய்க்கிழமை

தீமைதான் பிறரைக் காத்து தான் செய்தால் தீங்கு அன்று ஆமோ (மற்றவர்களைத் தீய செயலிலிருந்து தவிர்த்துவிட்டு, தானே தீமை செய்தால் அது குற்றமற்றதாகிவிடுமோ?)

Xxxx

rk-nagar-muruga

நவம்பர் 16 புதன்கிழமை

மெலியவர் பாலதேயோ ஒழுக்கமும் விருப்பம்தானும்

வலியவர் மெலிவு செய்தால் புகழ் அன்றி வசையும் உண்டோ (ஒழுக்கமும், சிறப்பும் மெலியவரிடத்தில் மட்டுமா?வலியவர் இழிசெயல் செய்தாலும் புகழ்தானோ? ராமன் பற்றி வாலியின் கிண்டல்)

Xxx

நவம்பர் 17 வியாழக்கிழமை

ஏதிலாறும் எளியர் என்றால் அவர் தீது தீர்ப்பது என் சிந்தைக்கு கருத்து அரோ (எளியவரைக் காப்பது என் கருத்து; வாலிக்கு ராமன் பதில்)

Xxx

நவம்பர் 18 வெள்ளிக்கிழமை

 

தக்க இன்ன தகாதன இன்ன என்று

ஒக்க உன்னலர் ஆயின் உயர்ந்துள

மக்களும் விலங்கே மனுவின் நெறி

புக்கவேல் அவ்விலங்கும் புத்தேளிரே (எது சரி, எது சரியில்லை என்று தெரியாத மக்கள் விலங்குகளே; மனு நீதிப்படி நடக்கும் விலங்கும்கூட தேவர்களுக்குச் சமம்)

Xxxx

நவம்பர் 19 சனிக்கிழமை

 

எக்குலத்து யாவர்க்கும் வினையால் வரும் மேன்மையும் கீழ்மையும்

(எந்த ஜாதிக்காரன் ஆனாலும் அவன் செய்யும் செயலால்தான்

உயர்வும் தாழ்வும் வரும் என்பதே மனு நீதி)

 

Xxxx

நவம்பர் 20 ஞாயிற்றுக்கிழமை

நாய் என் நின்ற எம்பால் நவை அற உணரலாமே

தீயன பொறுத்தி என்றான் சிறியன சிந்தியாதான் (நாய் போன்ற என்னைப் போன்றவர்களின் குற்றங்களைப் பொறுத்துக் கொள்வீர்களாக! என்று சிறிய எண்ணம் இல்லாத வாலி, ராமனிடம் வேண்டினான்)

Xxxxx

diwali-drawing-2

நவம்பர் 21 திங்கட்கிழமை

அறைகழல் இராமன் ஆகி அறநெறி நிறுத்த வந்தது (தர்மத்தை நிலைநாட்டவே இந்த இராமாவதாரம் வந்தது– வாலி சொன்னது)

Xxxxx

நவம்பர் 22 செவ்வாய்க்கிழமை

சிறியாரோ உபகாரம் சிந்தியார் ( நீ செய்த பேருதவியை எண்ணிப் பார்க்காத சிறியவனா?)

 

xxx

நவம்பர் 23 புதன்கிழமை

 

தர்மம் பற்றிய தக்கவர்க்கு எலாம்

கருமம் கட்டளை என்றல் கட்டதோ (அறவழியில் செல்வோருக்கு அவரவர் செயல்தான் உரைகல் என்பது கட்டுக்கதை ஆகிவிட்டதா– தாரை புலம்பல்)

Xxxx

நவம்பர் 24 வியாழக்கிழமை

 

புகை உடைத்து என்னின் உண்டு பொங்கு அனலங்கு ( புகை இருந்தால் தீ இருக்கும்)

 

Xxxx

நவம்பர் 25 வெள்ளிக்கிழமை

 

நகையுடை முகத்தை ஆகி இன்னுரை நல்கு நாவால் (முக மலர்ச்சியுடன் இரு; இனிய சொற்களைப் பேசு – சுக்ரீவனுக்கு இராமன் அறிவுரை)

b_id_406817_kawadiyan

xxx

 

நவம்பர் 26 சனிக்கிழமை

 

செய்வன செய்தல் யாண்டும் தீயன சிந்தியாமை

வைவன வந்த போதும் வசையில் இனிய கூறல் (செய்ய வேண்டியதை செய்; எப்போதும் தப்பானவைகளை நினைக்காதே; மற்றவர்கள் திட்டினாலும் இனிய சொற்களைச் சொல்- சுக்ரீவனுக்கு இராமன் அறிவுரை)

 

Xxxxx

நவம்பர் 27 ஞாயிற்றுக்கிழமை

 

சிறியர் என்றிகழ்ந்து நோவு செய்வன செய்யல் (வலிமை குன்றியவர் இடத்தில், வருத்தம் தரும் செயலைச் செய்யாதே)

 

Xxxx

நவம்பர் 28 திங்கட்கிழமை

 

மங்கை பொருட்டால் எய்தும் மாந்தர்க்கு மரணம்  (பெண்கள் பிரச்சனைகளில் மரணம் கூட ஏற்படும்)

 

xxxx

 

நவம்பர் 29 செவ்வாய்க்கிழமை

 

தீயன வந்தபோது சுடுதியால் தீமையோரை ( தீயவரைத் தண்டிக்கும்போது எல்லை மீறாதபடி தண்டிக்கவேண்டும்)

 

Xxxx

 

நவம்பர் 30 புதன்கிழமை

 

பாக்கியம் அன்றி என்றும் பாவத்தைப் பற்றலாமோ (செல்வத்துக்குக் காரணமான நல்லவற்றைச் செய்யாமல் வறுமைக்குக் காரணமான தீயவற்றைச் செய்யலாமோ!)

 

—SUBHAM–

 

 

Discipline Anecdotes (Post No.3300)

republic-day-parade13

Compiled  by London Swaminathan

 

Date: 29 October 2016

 

Time uploaded in London: 14-16

 

Post No.3300

 

Pictures are taken from various sources; thanks

 

militarydisciplinehatsoff_6e0bb0_4398712

A telegram from one of his generals was on Lincoln’s desk while an old man was pleading for a pardon for his son Lincoln turned t him gently but firmly, I am sorry, I can do nothing for you, he said with finality. Listen to this telegram I received from General Butler yesterday

President Lincoln, I pray you not to interfere with the courts martial of the army. You will destroy all discipline among our soldiers

Greatly affected by the hopeless despair on the old mans face, Lincoln said, by jingo, Butler or no Butler, here goes.

The old man read Job Smith is not to be shot until further orders from me-Abraham Lincoln.

He expressed disappointment. Why I thought it was a pardon! You may order him to be shot next week.

My old friend, the President replied, I see you are not well acquainted with me. If your son never dies till orders come from me to shoot him, he will live to be a great deal older than Methuselah.

 

Xxx

Wooden Sword Punishment!

During the Black Hawk War, Captain Abe Lincoln was one of the first of company to be arraigned for unmilitary conduct. Contrary to the rules he fired a gun within the limits and had his sword taken from him. The infringement of rules was by some of the men who stole a quantity of liquor, drank it, and became unfit for duty, straggling out of the ranks the next day, and not getting together again until late at night.

For showing this lawlessness the captain was condemned to wear a wooden sword for two days.

 

Xxxx

michael-saldana

Punch in the face! More Soldiers Anecdotes

A group of soldiers were discussing the many things they would do when they were discharged from the army.

First thing I am going to do when I get out of the army, said one disgruntled individual, is bust that sergeant right on the nose.

Oh yeah ,retorted a nearby comrade, that is what you think. You are going to wait right in line and take your turn , just like all the rest of us.

 

Xxx

 

Marines and Girls

Two young girls were watching a shipload of marines depart for places Unknown. Wistfully they watched the ship as it rapidly disappeared from sight.

Ain’t it a shame, mourned one of them, that those handsome marines have to go way off to China or somewhere.

What will they ever do there?

What will they do?, rejoined the more worldly of the two

Have ever had a date with a marine?

us-military

Xxx

 

Traitor Arnold

During the traitor Arnold s predatory operations in Virginia in 1781, he took an American captain prisoner.After some general conversation, he asked the captain what’s he thought the Americans would do with him if they caught him? The captain declined declined at first giving him an answer, but on being repeatedly urged,he said,

Why, sir, if I must answer the question, you will excuse my telling you the truth; if my country men should catch you, I believe they would first cu off your lame leg which was wounded in the cause of freedom and virtue at Quebec and bury it with the honours of war, and afterwards hang the reminder of your body on a gobbet.

 

Xxx

 

I am a marine!

They tell the story of American lady of notable good works, much esteemed by the French, who at the end of June 1918, visited one of the field hospitals behind Degouttes Sixth French Army. Wounded American soldiers were picked up by French stretcher bearers and evacuated to French hospitals. And this lady looking down a long, crowded ward saw on a pillow a face unlike the fiercely whiskered Gallic heads there displayed in rows.

ussoldies

Oh, she said, surely you are an American.

No, madam, the casualty answered, I am a Marine.

–Subham—

 

திருமுருகாற்றுப்படையில் அந்தணரும் வேதமும்! (Post No.3299)

img_4204

Written by S. NAGARAJAN

 

Date: 29 October 2016

 

Time uploaded in London: 9-11 AM

 

Post No.3299

 

Pictures are taken from various sources; thanks. Pictures are representational; may not have direct connection to the article below.

 

Contact :– swami_48@yahoo.com

 

 

சங்க இலக்கிய ஆய்வு – கட்டுரை எண் 2

 

திருமுருகாற்றுப்படையில் அந்தணரும் வேதமும் !

 

                      ச.நாகராஜன்  

317 அடிகள் கொண்ட திருமுருகாற்றுப்படை மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீரர் இயற்றிய அற்புத நூலாகும்.

பாட்டுடைத் தெயவம் குமரவேள். பத்துப் பாட்டில் இடம் பெறுகிறது இது.

சங்க இலக்கியம் தோன்றிய காலத்தில் பிற்பகுதியில் இயற்றப்பட்ட நூல் இது என்பர் சிலர்.

12 திருமுறைகளில் 11ஆம் திருமுறையில் இது இடம் பெறுகிறது.

முருக பக்த்ரகளுக்கு (விவாதம் தாண்டிய) பக்தி உணர்ச்சியைத் தரும் பக்தி நூல் இது. இலக்கிய அன்பர்களுக்கோ சிலிர்க்க வைக்கும் தமிழ் இன்பத்தை ஊட்டும் நூல். ஆய்வாளர்களுக்கோ பல்வேறு துறைகளில் ஆய்வை மேற்கொள்ளக் கூடிய வாய்ப்பை நல்கும் சிந்தனைக் களஞ்சியமான  நூல்.

 

 

குமரவேளின் அருமைக்காக ஒரு முறையும், தமிழ்ச் சொற்களின் அழகிய இயல்புக்காக ஒரு முறையும், படிக்கும் போது மீதூறி வரும் பக்திக்காக ஒரு முறையும், தமிழர் தம் பண்பாட்டை தெள்ளிதின் தெரிந்து கொள்வதற்காக ஒரு முறையும், அறம் வெல்லும் பாவம் தோற்கும் என்ற பிரப்ஞ்ச நியதியைத் தெரிந்து கொள்வதற்காக ஒரு முறையும், மேலாம் முக்தி நிலையை அடைய வழிகாட்டி அழைத்துச் செல்லும் நூல் என்பதால் ஒருமுறையும் ஆக ஆறுமுகத்தைப் போற்றும் இந்த நூலை ஆறுமுறை அவ்வப்பொழுது படிக்கலாம்.

 

 

ஒருமையுடன் மனதைச் செலுத்திப் படிப்போர் இன்பம் அடைவது உறுதி. இந்தக் கட்டுரைக்கான வடிவமைப்பில் நாம் பார்க்க வேண்டிய அந்தணர், வேதம் ஆகியவை வரும் பகுதிகளை (மட்டும்) இனிப் பார்ப்போம்.

 

முதலில் 177 முதல் 183 முடிய உள்ள வரிகளைப் பார்ப்போம்:

 

“இருமூன்று எய்திய இயல்பினின் வழாஅது

இருவர்ச் சுட்டிய பல்வேறு தொல்குடி

அறுநான்கு இரட்டி இளமை நல்யாண்டு

ஆறினில் கழிப்பிய அறன்நவில் கொள்கை

மூன்றுவகைக் குறித்த முத்தீச் செல்வத்து

இருபிறப்பாளர் பொழுது அறிந்து நுவல

ஒன்பது கொண்ட மூன்றுபுரி நுண்ஞாண்”

 

அந்தணர் பற்றிய விரிவான விளக்கத்தை இப்பகுதி தருகிறது.

இதில் குறிப்பிடப்பெறும் இரு மூன்று எய்திய இயல்பு ஓதல்  என்பது ஓதல், ஓதுவித்தல், வேட்டல், வேட்பித்தல்,ஈதல், ஏற்றல் என்னும் ஆறாகிய நன்மையைக் குறிக்கிறது. அந்தணர் குல  மரபின் படி இந்த ஆறு தொழில்களையும் வழுவாது பரம்பரை பரம்பரையாகக் காத்து வருபவர்கள் அந்தணர் எனப்து இதனால் பெறப்படுகிறது.

 

 

இருவர்ச் சுட்டிய பல்வேறு தொல்குடி என்பதால்  தாய் வழியிலும் தந்தை வழியிலும் தூய்மையான  குடியினைச் சேர்ந்தவர்கள் என்பது சுட்டிக் காட்டப்படுகிறது.

குடி என்பது கோத்திரத்தைக் குறிக்கிறது. கௌசிகம், வாதூலம், கச்யபம் போன்ற கோத்திரங்கள் இந்த வார்த்தையால் குறிக்கப்படுகிறது.

 

 

அறுநான்கு என்றால் இருபத்திநான்கு அதை இரட்டித்தால் வருவது 48. ஆக 48 ஆண்டுக் காலம் பிரமசரியத்தைக் காத்தலை இந்த வரி காட்டுகிறது.

 

48 ஆண்டுகள் பிரமசரியம் காக்கும் பழக்கத்தை இறையனார் அகப்பொருளுரையில் “நாற்பத்தெட்டியாண்டு பிரமசரியம் காத்தான்” என்ற வரியாலும் தொல்காப்பிய களவியல் உரையிலும் கூடக் காணலாம்.

 

 

அறன் நவில் கொள்கை என்பதால் அந்த அந்தணர்கள் அறத்தைத் தன் வாழ்க்கையில் வாழ்ந்து காட்டும் பண்பைக் கொண்டவர்கள் என்பது சுட்டிக் காட்டப்படுகிறது. அற வாழ்க்கையே அவர்களது message!

மூன்று வகை குறித்த மூத்தீச் செல்வம் என்பது காருகபத்தியம்,ஆகவனீயம்,தட்சிணாக்கினி ஆகிய மூன்று வகை அக்கினியைக் குறிக்கும். மூன்று வகை அக்கினிக்கும் வெவ்வேறு வடிவங்கள் உண்டு. சிறப்புகள் உண்டு. இது பற்றிய விளக்கத்தைக் கல்ப சாஸ்திரத்தில் விரிவாகக் காணலாம்.

இருபிறப்பாளர் என்பது அந்தணர் தாய் வயிற்றில் அடையும் ஒரு பிறப்பையும் பின்னர் உபநயனத்தின் போது காயத்ரி மந்திரத்தை உபதேசமாகப் பெறும் போது அடையும் ஞானப் பிறப்பாம் இரண்டாம் பிறப்பையும் கொள்வதைக் குறிப்பிடுகிறது. அந்தணருக்கான இன்னொரு பெயரே இருபிறப்பாளர்.

 

 

ஒன்பது கொண்ட மூன்றுபுரி நுண்ஞாண் என்பதால் ஒன்பது இழைகளைக் கொண்ட பூணூலை அணிந்த அந்தணர்கள் என்பது காட்டப்படுகிறது. மூன்று மூன்று இழைகளாக மூன்று பூணூலை அதாவ்து  மொத்தம் ஒன்பது இழைகளைக் கொண்ட பூணூலை அணிந்தவர்கள் என்பது திருத்தமாக விளக்கப்படுகிறது.

img_4205

அடுத்து 185,186,187 அடிகளைக் காண்போம்;

 

உச்சிக் கூப்பிய கையினர் தற்புகழ்ந்து

ஆறெழுத் தடக்கிய வருமறைக் கேள்வி

நாவில் மருங்கின் நவிலப் பாடி

 

என்பதால்

தலைக்கு மேலே குவித்து வைத்த கைகளுடன் முருகனைத் துதித்து ஆறு எழுத்து அடங்கிய இரகசியமான மந்திரத்தை  (நம; குமாராய) நாக்கு அசையும் அளவில் பயிலும் படி உச்சரிக்கும் அந்தணர்  என்பது பெறப்படுகிறது.

 

ஆறுமுகத்தின் செயல்களை விளக்க வரும் நக்கீரர்,

 

ஒருமுகம்

மந்திர விதியின் மரபுளி வழாஅ

அந்தணர் வேள்வி யோர்க்கும்மே (வரிகள் 94,95,96)

என்று கூறுகிறார்.

 

அதாவது முருகனின் ஒரு முகம் மந்திரத்தை உடைய வேதத்திலே விதித்தலை உடைய ம்ரபு வழி வந்த பிராமணர்களின் யாகங்களுக்குத் தீங்கு விளைவிக்காமல் நிலையாக் நிற்கும் படி காக்கின்ற தொழிலை மேற்கொள்கிறதாம்!.

 

அந்தணரைக் காப்பதும் அவரது வேள்வி நன்கு நடக்கும் படி அருளுவதும் வெற்றிவேலனின் திருவருட்செய்கையாக இயல்பாகவே இருக்கிறது.

 

இனி 155,156ஆம் அடிகளில் இந்திரனைக் குறிப்பிடுகிறார் நக்கீரர்.

 

நூற்றுப்பத்தடுக்கிய நாட்டத்து நூறுபல்

வேள்வி முற்றிய வென்றடு கொற்றத்து”

 

இந்திர பதவியை அடைவது என்பது எளிதல்ல. நூறு அஸ்வமேத யாகம் செய்த ஒருவ்ரே இந்திர பதவி பெறும் தகுதி உடையவராவார்.  நூறு பல்வேள்வி முற்றிய இந்திரன் நூற்றுப்பத்தடுக்கிய கண்களை உடையவன். அதாவது ஆயிரம் கண்களை உடையவன்.

 

 

அவன் இந்த வேள்வி பலத்தினால் பகைவரை வெற்றி கொள்பவன் (வெனறடு கொற்றம்)!!

இங்கு யாகத்தின் சிறப்பு கூறப்படுகிறது.

 

ஆக அந்தணர் பெருமை, அவர்களைக் காக்கும் முருகனின் அருள் திறம், வேள்வி பல் செய்ததால் இந்திர பதவி அடைதல் உள்ளிட்ட நுட்பமான கருத்துக்களைத் திருமுருகாற்றுப்படை தெளிவாக விளக்குகிறது.

 

 

பண்டைய தமிழ்ச் சமுதாயத்தில் அந்தணர் பெற்றிருந்த இடத்தையும், அவர்கள் இயல்பையும், வேள்வியின் மஹிமையையும் திருமுருகாற்றுப்படையின் இப்பகுதிகள் விளக்குகின்றன.

******

சங்க இலக்கிய ஆய்வில் முதலாவது கட்டுரை :  திருக்குறளில் அந்தணரும் வேதமும்.

மறு வெளியீடு செய்ய விரும்புவோர் தவறாது ப்ளாக்கின் பெயர், கட்டுரையாளர் பெயரை வெளியிட வேண்டுகிறோம்.

 

 

 

தினமணி ரகசியம்: திருடனுக்கு தேள் கொட்டிய கதை! (Post No.3298)

18-05-1996_din_001_cty_mds

Written  by London Swaminathan

 

Date: 28 October 2016

 

Time uploaded in London: 18-59

 

Post No.3298

 

Pictures are taken from various sources; thanks

 

திருடனுக்கு தேள் கொட்டினால் என்ன ஆகும்? சொல்லவும் முடியாது, மெல்லவும் முடியாது. கூச்சல் போட முடியுமா? அப்படிப் போட்டால் ‘உரலுக்கு ஒரு பக்கம் இடி, மத்தளத்துக்கு இரண்டு பக்கமும் இடி’ என்பது போல, தேள் கொட்டிய கடுப்புடன், ஆட்கள் அடிக்கும் கடுப்பும் சேர்ந்து விடும்.

 

இதே போல பத்திரிக்கைகளில் தவறு நேர்ந்தால் சில விஷயங்களில் “திருத்தம்” என்று போடுவோம். இன்னும் சில விஷயங்களில் திருத்தம் போடாமலிருப்பதே மேல். அதாவது தேள் கொட்டிய திருடன் போல மௌனமாக இருந்து விடுவோம்.

நான் 16 ஆண்டுக்காலத்துக்கு மதுரை தினமணி பத்திரிக்கையில் சீனியர் சப் எடிட்டராகவும்(SENIOR SUB EDITOR)  5 ஆண்டுக் காலத்துக்கு மேல் பி பி சி தமிழோசையில் ப்ரொட்யூசராகவும் (PRODUCER,BBC WORLD SERVICE) வேலை பார்த்தபோது நிறைய சுவையான அனுபவங்கள் உண்டு. திடீர் திடீரென சில நினைவுகள் வரும்போதெல்லாம் அவைகளை எழுதுகிறேன். முன்னர் கோயங்கா சாம்ராஜ்ய ரகசியங்கள்,  A N சிவராமனின் லவ் லெட்டர் நோட்டு என்றெல்லாம் சில கட்டுரைகள் எழுதினேன். இந்த பிளாக்கில் நேரம் கிடைக்கும்போது வாசியுங்கள்

 

 

ஒரு முறை சேங்காலிபுரம் அனந்தராம தீட்சிதர் என்பதற்குப் பதிலாக, கேஸ் காலி புரம்

 

என்று வெளியாகிவிட்டது. மறுநாள் எங்கள் சப் எடிட்டர்களில் ஒருவரே கண்டுபிடித்து செய்தி ஆசிரியர் வெ.சந் தானத்திடம் காட்டினார். பேசாமலிருப்பதே உத்தமம், திருத்தம் எதுவும் போட வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டார்.

 

 

இன்னொரு தடவை இதைவிட மோசமான ஒரு தவறு நேர்ந்தது. குன்றக்குடி அடிகளார் என்பதற்குப் பதிலாக, குறக்குன்டி அடிகளார்

என்று அச்சாகிவிட்டது. அப்போதும் திருத்தம் வெளியிடக்கூடாது என்று முடிவு செய்யப்பட்டது. வெறும் இடமாறு தோற்றப் பிழைதான்! ஆயினும் அர்த்தம், அனர்த்தம் ஆகிவிட்டது.

 

 

பாதிக்கப்பட்டவர்களும் திருத்தம் வெளியிடச் சொல்லி ஆட்சேபணை கிளப்பவில்லை. அவர்களைப் பொருத்தமட்டில் இந்த செய்தியை இப்படித் திருத்தி வாசியுங்கள் என்று வெளியிட்டால், அது “எங்கப்பன் குதிருக்குள்ளே இல்லை” என்று நாமே காட்டிக் கொடுத்ததாகிவிடும் என்பது தெரியும். ஆயினும் இந்தச் செய்தி, அதன் புரூப் PROOF ஆகியன யார் கையில் எல்லாம் போயிற்றோ அவர்கள் எல்லாருக்கும் திட்டும் வசையும் கிடைக்கும். அப்போதுதான் அடுத்த முறையாவது சரியாக படி (புரூப்) திருத்துவர் என்பது தாத்பர்யம்!!

 

இதுதான் திருடனுக்கு தேள் கொட்டிய கதை!

 

MOBILE TEXTS மொபைல் டெக்ஸ்ட்

 

இதெல்லாம் ஏன் திடீரென்று நினைவுக்கு வந்தது என்றால், தினமும் மொபைல் போனில் TEXT டெக்ஸ்ட் அனுப்பும்போது நாம் ஒன்று அடிக்க அதுவாக ஏற்கனவே இருக்கும் சொற்களில் ஒன்றைப் போட்டுவிடுகிறது அவசரத்தில் சரி பார்க்காமல் SEND அனுப்பு என்ற பட்டனை சொடுக்கினால் அது பெரிய தலைவலியாக முடியும். இப்படி நானே சிலருக்கு டெக்ஸ்ட் அனுப்புகையில் மிகவும் அபத்தமான MESSAGE மெஸ்ஸேஜ் போனதுண்டு. பின்னர் VERY SORRY வெரி ஸாரி சொல்லி தப்பித்துக் கொண்டேன்.

 

ஒவ்வொரு பத்திரிக்கையிலும் ஸ்டைல் புக் STYLE BOOK என்று ஒன்று உண்டு. அதாவது அந்தப் பத்திரிக்கையில் ஊர்ப் பெயரையோ ஆட்கள் பெயரையோ எழுதும் போது இந்தமாதிரி SPELLING ஸ்பெல்லிங்தான் இருக்க

வேண்டும். சில சொற்களைப் பயன்படுத்தக்கூடாது என்றெல்லாம் சொல்லிக் கொடுப்பர்.

 

முஸ்லீம்களின் ஒரு பிரிவினர் பெயரை அப்படியே எழுதினால் தமிழில் அபஸ்வரமாக இருக்கும் என்பதால் சன்னிSUNNY முஸ்லீம் என்று எழுதுவோம். இதற்கு இடக்கர் அடக்கல் (EUPHEMISM என்று தமிழில் பெயர். டாய்லெட் போய் வந்தோம் என்று சொல்லுவதற்குப் பதிலாக, நாம் “கால் கழுவி வந்தோம்” என்போம்.

 

பி.பி சி. தமிழோசையில் நான் மயிரிழையில் தப்பித்தார் என்று எழுதியபோது என் ‘பாஸ்’ BOSS சங்கர் அண்ணா, “தம்பி அடுத்த முறை எழுதும் போது நூலிழையில் தப்பினார்” என்று சொல்லுங்கள் என்று சொல்லிக்கொடுத்தார்.

 

மற்றொரு இலங்கைப் பெண்மணி, துப்பாக்கி என்பதற்குப் பதிலாக துவக்கு என்று சொல்லும் போதும் திருத்துவார். பாரிய, பாரதூரமான, அங்குரார்ப்பணம் என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்துகையிலும் நல்ல தமிழ்ச் சொற்களைத் தருவார்.

 

இன்னும் பல சுவையான விஷயங்களை நினைவுக்கு வருகையில் தருகிறேன்.

 

-சுபம்–