45 Words for Elephant!


Picture shows Gaja Samhara Murthy (Shiva), Indrani and Indus Seal (Indra?)

Elephants are renowned for their long memories, so it’s probably not a good idea to make an enemy of one. But a boy in Kumbakonam (Tamil Nadu, India) made an elephant enemy. He gave the elephant a coconut shell without coconut but, with white colour lime. The elephant was taken through the same street for the same festival after a year. It identified the boy and took revenge upon him by hurling him through the air. He died on the spot.

Scientists in Africa have confirmed elephant’s long memory. They claim the mammals are capable of storing up grievances and wreaking their revenge on humans. Evidence is now emerging that they are capable of passing their grievances from mother to calf—ensuring that their anti human vendettas carry on for generations. Mr Joyce Poole of Amboseli Elephant research Project in Kenya has collected evidence for this.

U.Ve. Saminatha Iyer, the doyen of Tamil literature, has written some true stories about elephants in his collection of essays.

Earlier under the title ‘Indra in Indus Valley’, I posted Indra on his Vahana Airavata. Some scholars thought that the figure standing on the elephant is a woman. A Bangladesh statue shows even Indrani on elephant. So if it is not Indra, we may take it as Indrani. (Please see the pictures). A form of Lord Shiva is known as Gaja Samhara Murthy, also stands on an elephant.

Pallava Elephant Crown and N.W.kings

A Pallava  inscription in Kanchi Vaikunda Perumal Temple (Vide. Dr Nagasamy’s Tamil book Yavarum Kelir, page 30) says a crown looking like an elephant head puzzled Nandivarma Pallavan’s father. The ministers who brought it on a plate explained it as the crown of the Pallavas. Indo Greek Kings in North Western Part of India wore such elephant head shaped crowns.


Picture shows Coin of Indo-Greek King Demetrius (200 BC)

U.Ve.Sa’s elephant story: TEARS OF AN ELEPHANT

The following anecdote was narrated by U.Ve Saminath Iyer, Doyen of Tamil Literature, in his essays: The royal elephant of Pudukottai Samasthanam refused to eat any food for several days. When the Dewan Regent Seshayya Satrigal summoned the mahout, he told him he was appointed only recently after the death of old mahout. He told the regent that the elephant was in ruts and so he put chains in all it’s four legs. When the regent visited the elephant he gave him rice, sugarcane and jaggery. It refused to eat them and shed loads of tears. Suddenly the elephant extended its trunk towards a lady in the crowd which gathered there out of curiosity. That lady started crying loudly. When the Dewan Regent asked her the reason for her sorrow, she told him that her husband who died two weeks ago was the ex mahout. “I myself have fed this elephant umpteen times when my husband was alive. When people told me it had gone mad I wanted to see it as I raised it as my own son”.

When the dewan regent asked her to give the elephant a sugar cane she did it with utmost fear. But to everyone’s surprise the elephant patted its body with the sugarcane and started eating it. She gave more fodder and the elephant ate everything she gave. Now everybody knew that it was the sadness that made the elephant to shed tears. The lady continued feeding it for a long time till the new mahout was accepted by the elephant. Elephants were kinder and more grateful than human beings!

45 Names for Elephant

Following names are found in the ( தமிழ் நிகண்டு )Nighandu (poetical Lexicon) for elephant:

Tumbi=தும்பி, Karini=கரிணி, Tol=தோல், Sundali=சுண்டாலி, Kumbi=கும்பி, Karaiyadi=கறையடி, Kunjaram =குஞ்சரம், Pakadu=பகடு, Kaliru=களிறு, Putkai=பூட்கை, Kari=கரி, Matangam=மாதங்கம், Vazuvai=வழுவை, Vezam=வேழம், Varanam=வாரணம், Moy=மொய், Umbal=உம்பல், Erumbi=எறும்பி, Uva=உவா, Pongadi=பொங்கடி, Tanti=தந்தி, Atti=அத்தி Kadivai=கடிவை, Kayam=கயம்,Nagam-நாகம, , Sinduram=சிந்துரம், Tungal=தூங்கல், Nirumatam=நிருமதம், Pazaikkai=புழைக்கை, Val vilangu=வல் விலங்கு, Nalvay=நால்வாய், Pukarmukam=புகர்முகம், Matavalam=மதாவளம்,Dantavalam=தந்தாவளம், Marunma=மருண்மா, Kaima=கைம்மா, Vayama=பெருமா, Manthama= மதன்மா, Matakayam=மதகயம், Ambal=ஆம்பல், Ibam=இபம், Poakamபோதகம், Kalabham=களபம்

Female Elephants

Atttini=அத்தினி, Karini=கரிணி, Vadavai=வடவை, Piti=பிடி

Young ones

Kayantalai=கயந்தலை, Potakam=போதகம், Tudiyadi=துடியடி, Kalabham= களபம், Kayanmuni=கயமுனி

Special Names

Indra’s elephant Airavata இந்திரனின் யானை பெயர்=ஐராவதம், Mahabharat elephant name =Asvattama மகாபாரதத்தில் வரும் யானை பெயர்=அஸ்வத்தாமா, Elephant killed by Krishna =Kuvalayapeetam கிருஷ்ணன் கொன்ற யானை=குவலயாபீடம், Elephant tamed by Buddha= Nalagiri புத்தர் அடக்கிய யானை= நளகிரி, Lord Kartikeya’s elephant= Pini Mukam பிணிமுகம், சம்ஸ்கிருத இலக்கியத்தில் மற்றொரு யானையின் பெயர் சந்திரலேகா Chandraleka

Words for elephant in other languages came from the Sanskrit word Ibha= Ebur (Latin), Ephos (Greek), Ebu (Ehyptian).

Hindus believe that there are eight Sacred Elephants posted at Eight Cardinal Directions. So they are called Ashta Dik Gajas. They are : East- Airavata, South East—Pundarika, South—Vamanam, South West—Kumudam, West—Anjanam, North West—Pushpadantam, North—Sarvabhaumam, North East—Supra Deepam .(தமிழில் அஷ்ட திக்கஜங்கள்: ஐராவதம், புண்டரீகம், வாமனம், குமுதம், அஞ்சனம், புஷ்பதந்தம், சர்வபௌமம், சுப்ரதீபம்).

Also read 1)200+ Tamil Proverbs about elephants 2)Elephant Miracles and 3.Indra in Indus Valley.

Elephant Miracles


Picture shows Buddha taming ‘Nalagiri

Interesting stories about elephants are found in Indian literature. Like the Indian elephants that travelled up to Rome 2300 years ago, Indian story about six blind men’s encounter with an elephant also travelled to different parts of the world. John Godfrey Saxe (1878) wrote an English poem on it.

Ascetics have mysterious powers. They can control animals. Hindu literature is full of anecdotes about animal miracles. In the vicinity of ascetics both the tigers and deer (natural enemies) drink water from the same river undisturbed, say Sanskrit and Tamil literature. When a Hindu enters Sanyas Ashrama (ascetic life), he takes an oath standing in the water that he wouldn’t  harm any living being on earth. Hindus are always one step ahead of others. When they take the oath they say by word, deed and thought no harm will be done to anyone. If anyone does this that person develops miraculous powers.

We have several miracles of controlling mad elephants by Mantra, Tantra and heroism in Tamil and Sanskrit books.

1.Krishna’s Encounter with elephant

When Krishna was invited by Kamsa, along with his brother Balarama, to a wrestling bout, he arranged an intoxicated elephant at the gate of the arena. The two brothers saw the elephant at the gate, with the rider at the top; and the rider suddenly marched on to the brothers. Krishna, having accepted the challenge, broke the tusks of the elephant and hurled the elephant into the air. It was killed instantaneously. Its name was Kuvalaya Peetam.

2.Buddha’s encounter with a mad elephant:

Taming of an elephant called Nalagiri by the Buddha comes in Culavagga (VII-2-5). Devadatta sets upon the elephant against Buddha. This is very similar to Krishna’s taming of an elephant set upon by Kamsa. When Buddha  looked at the elephant with a fixed but calm gaze the elephant was calmed down. One can answer the question who copied whom? Easily. Since Buddhism was a proselytizing religion unlike Hinduism, Buddhists copied Ramayana Story, Mahabharata Story, Sibi Story and many more to attract the Hindus into its fold. They attributed all the Pre Buddha stories to the Buddha and told the people Buddha was born in these forms in his previous births.

3.Tamil Saint Appar’s encounter

Appar’s other names are Marulnikkiyar, Tirunavukkarasar and Vageesar. When he was converted to Jainism, he was named Dharmasenar. After his reconversion to Hinduism he was subjected to lot of ordeals by the Pallava king Mahendra Varman (600-630 AD). At the instigation of some jealous Jains he was thrown in to sea and a burning kiln, but he escaped unharmed. Lastly a mad elephant was sent to kill him.

Here are the words of Sekkizar in Periyapuranam about the elephant encounter: “At the king’s command an elephant the size of a mountain came rushing out. The elephant attacked and trampled upon everything on its way. It outdid even Yama, the God of Death. Knocking down walls and verandas in its path, it finally emerged into a wide open square. It was driven towards Appar. But quite unafraid he meditated on the golden feet of Lord Shiva. With heartfelt devotion he sang in praise of the Lord. The elephant walked reverently in a circle round him, then bowed before him to the ground in worship. When the mahouts tried again to drive it in the direction of Appar, it threw all of them to the ground and killed them by the score. The king was totally dismayed. At the end the king himself was reconverted to Hinduism. It happened around 600 AD in Tamil Nadu.

4. Udayana’s Taming of elephants

King Udayana of Vatsa Kingdom (6th Century BC) was fond of elephants. He was such an expert in playing the Veena that he can tame even wild elephants with his music! Lord Indra gifted him a divine elephant, which left him because of a mistake he committed. Shocked, he went in search of it. Meanwhile, he met a princess, Vasavadatta. The two fell in love and faced many problems. Both of them were separated like Rama and Sita and at the end they met again and lead a happy life. His elephant came to his rescue when he was in trouble.

Picture shows Sathya Sai Baba with elephant Sai Geetha

5.Tamil Woman’s Music tames elephants

Elephants are said to have keen ear for music and enjoy good songs. This fact has been mentioned in a number of classical works. In the Tamil anthology Akananuru 102, we have the following interesting line:

“ The Lord of the country, where, on hearing  the huntress who was drying her hair tresses sings the Kurinjippan ( a tune of hill country), the war loving young elephant stood motionless without eating the corn sheaves, closed its eyes and fell fast asleep”.

In Tamil Kalitogai (2), we have the following lines:

“Just as the turbulent king elephant that evades and does not mind the iron hook of the mahout voluntarily submits itself to the sweet sound of the lyre”.

In Perunkathai, a Tamil translation of Brhatkatha, we see how an elephant became a slave to Udayana’s lyre and came to his rescue when he was in trouble.

Ancient Indians were keen observers of animal behaviour. They studied animal psychology even before Freud and Jung and even wrote about animal dreams. I have dealt with these themes elsewhere in my posts.

6.Kanchi Sankaracharya’s encounter

Source:-A book on Paramacharya by name Ganni by Sri Sudarsananda-published by Sri Bhagavat Seva Ashramam,TriplicaneApril 1986.
Once when Periyava (Shankaracharya) was camping at a place PUCHAMALAIKKUPAM, the shed where the Mutt’s elephant was kept got fire and the elephant broke its chain and ran away. Next day morning the employees of the mutt noticed that the shed where the elephant was kept was burned down fully and the elephant was missing. Later it was found that the elephant was near a tank some five miles away and the mahout went there to fetch the elephant but the elephant refused to accompany him despite great efforts. Then Periyava went there and the elephant slowly got up from the tank and came near Swamiji and saluted him. There were few burns on the body of the elephant. Swamiji patted the elephant with HIS own hand and ordered that proper treatment for burns should be done.

On another occasion also, when the elephant refused to move, Swamiji was informed. He came patted the animal lovingly. The elephant acted normally from the minute Swamiji touched it. Others were too scared to go near the elephant.

7.Elephants choosing future kings by garlanding

It would interest here to note that in ancient times, the royal elephant was let loose in order to find a suitable successor for the throne that was rendered vacant by the death of a king who died without a heir. The story goes that Tamil kings Karikal Choza and Murthy Nayanar were elected as kings in the above manner. In the North we see elephant helping King Udayana this way.

Also read 200+ Tamil Proverbs on Elephant posted already in this blog.



அதிசயமான அகத்திய நட்சத்திரம்!

Picture: Canopus known as Agastya Nakshatra is part of Carinae Constellation in Southern Sky.


நட்சத்திர அதிசயங்கள் 

அகஸ்திய நட்சத்திரம் பூமியை நெருங்கி வரும் போதெல்லாம் கடல் நீர் சற்று வற்றுகிறது என அறிவியல் கூறுகிறது. அது உதிக்கும் போது அகத்திப் பூ மலர்கிறது. எண்ணற்ற அதிசயங்களைக் கொண்ட அகஸ்திய நட்சத்திரத்தைப் பார்ப்போம்!

If you want more information about Agastya in English, Please read London Swaminathan’s article ‘IS BRAHMASTRA A NUCLEAR WEAPON?’

அதிசயமான அகத்திய நட்சத்திரம்!


கானோபஸ் எனப்படும் அகத்தியர் 

கானோபஸ் என மேலை நாட்டினரால் அழைக்கப்படும் அகத்திய நட்சத்திரம் அபூர்வ ஆற்றல்களைக் கொண்டு வானில் ஜொலிக்கும் ஒன்று. இது 700 ஒளி ஆண்டு தூரத்தில் உள்ளது. கற்பனைக்கு அப்பாற்பட்ட தூரம் இது!இதன் மாக்னிட்யூட் 0.86,அகத்தியர் உள்ள ஆர்கோ நட்சத்திரத் தொகுதியில் மொத்தம் 21 நட்சத்திரங்கள் உள்ளன. ஆனால் இந்தத் தொகுதி கற்பனைக்கு எட்டாத தூரத்தில் இருந்தாலும் கூட அகத்தியர் மட்டும் தனித்து சூரியனைப் போல 13600 மடங்கு பிரகாசத்துடன் ஜொலிக்கிறார்.எல்லையற்ற தூரத்தின் காரணமாக இவரது பிரகாசத்தை நம்மால் உணர முடியவில்லை!இவருக்கு அருகில் உள்ள டோராடஸ் நட்சத்திரமே இவரது மனைவியான லோபாமுத்ரை என்பர் அறிஞர்.

27 நட்சத்திரங்கள் என்ற வரிசையில் சேராவிட்டாலும் கூட தன் தவத்தின் வலிமையால் தனியொரு இடத்தைப் பிடித்தவர் அகத்தியர்!சூரியன் சிம்ம ராசியிலிருந்து மறையும் போது கும்ப ராசி உதயமாகிறது. கும்ப ராசி உதிக்கும் அதே சமயம் அகத்திய நட்சத்திரமும் உதிக்கும். இவருக்கு கும்ப முனி என்ற பெயர் பொருத்தம் தானே!


கடல் நீரைக் குடித்த கதை 

அகத்தியர் கடல் நீரைக் குடித்த கதையை இன்றைய அறிவியல் மிகவும் பொருத்தமாக விளக்குகிறது. இதைப் புரிந்து கொள்ள சிறிது அடிப்படை வானவியல் அறிவு வேண்டும். சூரியன் மேற்கே மறைந்தவுடன் ஒரு நட்சத்திரம் கிழக்கே உதிப்பதை Acronycal rising அல்லது தினசரி உதயம் என்கிறோம். சூரியனின் அருகில் ஒரு நட்சத்திரம் வரும் போது சூரியனின் ஒளியால் அந்த நட்சத்திரத்தின் பிரகாசம் மங்கி அது கண்ணுக்குத் தெரியாமல் மறைந்து விடுகிறது. சூரியனை விட்டுத் தொலைதூரம் சென்றவுடன் மீண்டும் பிரகாசம் பெற்று நம் கண்களுக்குத் தெரிகிறது. இப்படி ஒரு நட்சத்திரம் சூரியனின் அருகில் வந்ததால் ஒளி மங்கி நம் கண்ணுக்குத் தெரியாமல் மறைந்து, பிறகு தள்ளிச் சென்றவுடன் ஒளி பெற்று மீண்டும் நம் கண்ணுக்கு முதலில் தெரியும் தினத்தை அல்லது அந்த நட்சத்திரத்தின் உதயத்தை Heliacal rising என்கிறோம்.இந்த முதல் உதயத்தை ஒட்டியே நம் முன்னோர்கள் அந்தந்த நட்சத்திரத்திற்கும் அதற்கான தெய்வங்களுக்கும் விழாவை ஏற்படுத்தினர்.ஒவ்வொரு நட்சத்திர உதயத்தையும் அப்போது ஏற்படுத்தப்பட்டு நடந்து வரும் விழாவையும் உற்று நோக்கினால் நமது முன்னோரின் கூரிய அறிவுத் திறனும் அவர்கள் வகுத்த நெறிமுறைகளின் அர்த்தமும் விழாவின் மகிமையும் எளிதில் புரியும்.

அகத்திய நட்சத்திரத்தின் வருடாந்திர உதயம் உஜ்ஜயினியில் புரட்டாசி மாதம் 23ம் தேதியன்று ஏற்படுகிறது (பண்டித ரகுநந்தனர் இதை புரட்டாசி 17ம் தேதி என்று குறிப்பிடுகிறார்) சூரியன் ரோஹிணியில் செல்லும் போது அகத்தியர் மறைகிறார். பின்னர்  சூரியன் ஹஸ்தத்திற்கு வரும் போது பிரகாசமாகி மீண்டும் நம் கண்களுக்குத் தெரிகிறார்,அதாவது சுமார் நான்கு மாத காலம் சூரிய ஒளியால் அகத்தியர் நம் கண்களிலிருந்து மறைந்து விடுகிறார்.அகத்தியர் தோன்றியவுடன் மழைக்காலமும் சரியாக முடிகிறது.ஆகவே தான் மழைக்காலம் முடிந்தவுடன் தோன்றும் அகத்தியர் மழை நீர் சேரும் கடலைக் குடித்து விட்டார் என்று கூறப்பட்டது. வங்காளத்தில் இன்றும் கூட ஆகஸ்ட் -செப்டம்பரில் அகத்தியருக்கு இந்தப் பருவ மாறுதலை ஒட்டி விழா நடைபெறுகிறது. அகத்தியரின் வருடாந்திர உதயம் பற்றி வானவியல் நிபுணர் ஜே.பெண்ட்லி விரிவாக எழுதியுள்ளார்!

நவீன அறிவியல் ஆராய்ச்சியின் படி அதிசயிக்கத் தக்க உண்மை இப்போது வெளிப்படுகிறது. எப்போதெல்லாம் அகத்தியர் பூமியை நெருங்கி வருகிறாரோ அப்போதெல்லாம் கடல் நீர் ஆவியாகி சிறிது வற்றி விடுகிறதாம்!


அகத்தியர் பூமியை சமன் செய்த புராணக் கதை 

இனி அகத்தியர் பூமியைச் சமன் செய்த கதைக்கு வருவோம்.உஜ்ஜயினி வழியாகவே பூமியின் முதல் தீர்க்க ரேகை செல்கிறது!. இந்த ரேகையை வைத்தே அனைத்துக் காலக் கணக்கீடுகளும் செய்யப்படுகின்றன. லாடிட்யூட் எனப்படும் அட்சய ரேகையின் படி அகத்தியர் இருக்கும் இடம் 80 டிகிரி தெற்கு.ஆகவே அட்சய ரேகையின் படி 10 டிகிரி வடக்கிற்கு மேல் இது தெரியாது.வடக்கே உள்ள உஜ்ஜயினி 24 டிகிரி தெற்கு என்ற நிலையில் உள்ள நகரம்.

வானவியல் நிபுணரான வராஹமிஹிரர் காலத்தில் மேஷப் புள்ளி அசுவனி நட்சத்திரத்தில் இருந்தது. அதற்கு 14400 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சித்திரை நட்சத்திரத்தில் அது இருந்தது.சித்திரை நட்சத்திரத்தில் அகத்தியர் இருக்கும் போது அதன் தென் துருவ தூரம் 14 டிகிரி ஆகும்.அப்போது அது உஜ்ஜயினியில் தெரியவில்லை.ஏராளமான நட்சத்திரங்கள் உள்ள வடக்கு வானம் மட்டும் அப்போது தெரிந்தது. இதையே தேவர்கள் கூடிய திருக்கல்யாணக் கூட்டமாக புராணம் வர்ணிக்கிறது.கி.மு.7200ம் ஆண்டு வாக்கில் அகத்தியரின் தென் துருவ தூரம் 24 டிகிரி ஆனது.அப்போது அகத்திய நட்சத்திரம் உஜ்ஜயினியில் தெரிய ஆரம்பித்தது. இதையே அகத்தியர் தெற்கே வந்து சமநிலை ஏற்படுத்தினார் என புராணம் விவரிக்கிறது.

இந்த விளக்கத்துடன் இன்னொரு விளக்கத்தையும் வானவியலோடு புராணத்தை இணைத்து ஆய்வு செய்யும் அறிஞர்கள் நம் முன் வைக்கின்றனர்.ஒரு காலத்தில் வடக்கே துருவ நட்சத்திரமாக விளங்கிய அபிஜித் நட்சத்திரம் அந்த அந்தஸ்தை இழந்து தெற்கே அகஸ்தியர் அந்த அந்தஸ்தைப் பெற்றார். முதலில் வடக்கே இருந்த அபிஜித்தே அகஸ்தியர் என அழைக்கப்பட்டார். பிறகு இடைவிடாத வான சுழற்சி காரணமாக தெற்கே இருந்த நட்சத்திரம் துருவ நட்சத்திரமாக அந்தஸ்தைப் பெற்றவுடன் வடக்கே இருந்த அகத்தியர் தெற்கே வந்ததாகக் கூறப்பட்டது. பதவியில் இருப்பவருக்கே அந்தஸ்து என்ற ரீதியில் இந்த வானவியல் சுழற்சியைப் பார்த்தால் எளிதில் விவரம் புரியும்.ஆதியில் அபிஜித்தைச் சேர்த்து 28 நட்சத்திரங்களை நமது வேதம் உள்ளிட்ட நூல்கள் கூறுகின்றன. தன் அந்தஸ்தை அபிஜித் இழந்தவுடன் அது நீக்கப்பட்டு 27 நட்சத்திரங்கள் என்ற எண்ணிக்கை ஆகி விட்டது. அபிஜித் நமது மானுட வாழ்க்கையில் தனது செல்வாக்கைப் பயன்படுத்த முடியாத நிலைக்குச் சென்ற போது இந்த மாறுதல் ஏற்பட்டது!

‘அக’ என்றால் மலை என்று பொருள். ‘ஸ்தி’ என்றால் அமுக்குவது என்று பொருள். பூமி என்னும் மலையை இரு துருவங்களிலும் அமுக்கியவரே அகஸ்தியர் என்பதை புராணம் விரிவாக தன் பாணியில் பாமர மக்களும் எளிதில் புரிந்து கொள்ளுமாறு விளக்குகிறது. வானவியல் கணிதத்தை மேலே கூறிய படி டிகிரியை வைத்து தூரத்தைச் சொன்னால் இந்தக் கட்டுரையைப் படிக்கும் பலருக்கும் கூட பல முறை படித்தால் மட்டுமே இது புரியக் கூடும் என்ற நிலையில் அகத்தியரின் வரலாறு எளிமைப் படுத்தப்பட்டு சிறந்த கதையாக ஆனது சரி தானே!

அகத்தியர் நட்சத்திரம் உதிக்கும் போது அகத்திப் பூ மலர்வதால் அந்தச் செடிக்கு அகத்திக் கீரை என நம் முன்னோர் பெயர் சூட்டி மகிழ்ந்தனர். பதினெட்டு சித்தர்களில் முக்கியமானவரான அகத்தியர் நந்தி தேவருடன் ஒவ்வொரு மூலிகையையும் ஆராய்ந்து அதன் மருத்துவ குணங்களைத் தொகுத்து மனித குலம் நோயின்றி வாழ வழி வகை செய்துள்ளார்.

வானத்தை உற்று நோக்கி புராணங்களைத் தெளிவு படப் படித்து அறிவியலை அலசிப் பின்னர் கம்பனைப் படித்தால் நன்கு ரசிக்க முடியும்! கம்பன் ஆரண்ய காண்டத்தில் அகத்தியன் பற்றிக் கூறும் வாக்கியங்களான “தூய கடல் நீரை உண்டு அது துரந்தான்” என்பதை வானவியல் அறிவுடன் சேர்த்துப் படித்தால் அர்த்தம் புரிந்து மகிழலாம். அகத்தியனை இத்தோடு மட்டும் கம்பன் புகழவில்லை: தமிழ் தந்த முனிவரான அவரை “நிழல்பொலி கணிச்சி மணி நெற்றி உமிழ் செங்கண் தழல் புரை சுடர்க் கடவுள் தந்த தமிழ் தந்தான்” எனவும் புகழ்கிறான்.

குள்ளமான அகத்தியரின் பெருமை மிகவும் உயர்ந்தது!


Sex Mantras and Talismans in Egypt and Atharva Veda

Picture: This is a symbol from Atharva Veda


This is Part 5 in Indo-Egyptian Connections. Please read

part 1. Did Indians build Egyptian Pyramids?

Part 2. Vedas and Egyptian Pyramid Texts

3. Vishnu in Egyptian Pyramids

4. Hindu Gods in Egyptian Pyramids

before reading this 5th part: London Swaminathan.


During Valentine Day and other occasions girls and women are sent cards with the picture of an arrow piercing the heart of a woman. Though many of us are familiar with such Greeting Cards, a lot of people don’t know this symbol has come from the Atharva Veda. Throughout Sanskrit literature we read Manmathan, God Of Love, shooting five arrows made up of flowers to pierce the heart of a lover. We see it first in the Vedas in the earliest time. The concept of Cupid’s arrow has travelled to different parts of the world from India.

Hindus scored many firsts in the world: First Grammar book in the world—Ashtadyaye of Panini, First Sex Manual—Kama Sutra of Vatsyayana, First Dictionary of Synonyms—Amarakosham of Amarasimhan, First religious Book- Rig Veda, First Maths Book with Pythagoras Theorem etc by Bodhayana, First Logic Book …………I can keep on adding over 100 Firsts. But that is beyond the scope of this article.

Read the Atharva Veda Mantra given below and note the words Heart, Arrow etc.



III, 25. Charm to arouse the passionate love of a woman.

1. May (love), the disquieter, disquiet thee; do not hold out upon thy bed! With the terrible arrow of Kâma (love) do I pierce thee in the heart.
2. The arrow, winged with longing, barbed with love, whose shaft is undeviating desire, with that, well-aimed, Kâma shall pierce thee in the heart!
3. With that well-aimed arrow of Kâma which parches the spleen, whose plume flies forward, which burns up, do I pierce thee in the heart.
4. Consumed by burning ardour, with parched mouth, do thou (woman) come to me, pliant, (thy) pride laid aside, mine alone, speaking sweetly and to me devoted!
5. I drive thee with a goad from thy mother and thy father, so that thou shalt be in my power, shalt come up to my wish.
6. All her thoughts do ye, O Mitra and Varuna, drive out of her! Then, having deprived her of her will put her into my power alone!

II, 30. Charm to secure the love of a woman.

1. As the wind tears this grass from the surface of the earth, thus do I tear thy soul, so that thou, woman, shalt love, shalt not be averse to me!
2. If ye, O two Asvins, shall unite and bring together the loving pair-united are the fortunes of, both of you (lovers), united the thoughts, united the purposes!
3. When birds desire to chirp, lustily desire to chirp, may my call go there, as an arrow-point upon the shaft!
4. What is within shall be without, what is without shall be within! Take captive, O herb, the, soul of the maidens endowed with every charm!
5. Longing for a husband this woman hath come, I have come longing for a wife, As a loudly neighing horse I have attained to my good fortune!

(Translation by Maurice Bloomfield, Year 1897).

Now read the Egyptian ‘Mantra’:

We have seen the attributes of Egyptian God Thoth in the Fifth part of this series. One other attribute of Thoth is his skill in magic. Thoth knew magic spells. It was known that he possessed spells such as this one, which was cast to ensure that one’s love was returned: “should she drink, eat or sleep with anyone else, I shall cast upon her ear, I shall cast a spell upon her breath, I shall cast a spell upon her three physical apertures; but in particular I shall cast a spell upon her vulva, which I wish to penetrate, until she comes to me and until I know what is in her heart, what she has been doing, what she is thinking of now, immediately, immediately’ (National Library, Paris, Greek Manuscript, IV 147-153).



Picture: T shirt with Manmatha’s arrow as described in Atharva Veda

AC Das View

A.C.Das showed that the Egyptian religion has a close similarity with the worship of gods –Siva, Kama and Kalaratri. He thought it is probable that the Egyptians had the knowledge of a god equivalent to Brahma ( AC Das –Rig Vedic India, Vol.II,Ch.XII). Das believed that the Egyptians migrated from Pandyan Kingdom in the transition from Vedic to Puranic periods.

Double statue of Amenemhet III (1844-1797 BC) has fish emblem like the Pandyas of Tamil Nadu.

Daksha -Shiva clash in Egypt

Indians are very familiar with the clash between Daksha and Lord Shiva. This story is also found in Egyptian literature in a slightly different way. Once when Daksha performed a big Yagna (Fire Sacrifice), Sati went to attend it uninvited. Daksha spoke to her rudely insulting her husband Shiva in front all those assembled. Sati (Parvati) was so upset that she jumped into fire rather than hearing the insults. Hearing this, Shiva became furious and destroyed the Yaga of Daksha. He carried his wife’s body on his shoulder like an insane person. Vishnu pacified his anger after cutting the body of Sati with his Sudarsana chakra (Boomerang used by Vishnu). Sati’s body parts fell in different parts of the country and those places became holy shrines of Goddess Shakti.

Egyptian Version:

Osiris was one of the oldest gods of Egypt. He was worshipped for 3400 years until 400 AD. He was compared with Lord Shiva. His parents were Geb and Nut. He was born with four siblings including his sister Isis, who became his consort. His adversary was Seth. Isis gave birth to god Horus by impregnating herself with the semen of Osiris after his death. Seth found Osiris body and cut into 14 pieces and scattered them along the Nile valley. But Seth missed Osris’ penis. Isis found all the parts and buried them at the sites of various sanctuaries. She restored the penis with replica which became the focus of Osirian cult. This is similar to our Shiva Linga worship.

Both the Shiva –Daksha clash and Osiris- Seth clash are symbolical stories. The scattering of the body parts was allegorized with the winnowing and scattering of grains in the fields.

Jain Statues and Egyptian Statues

Jain Thirtankara statues in India look like Egyptian Pharaoh’s statues. Both the figures with bare and broad shoulders stand straight. No one can miss the similarities. We don’t know how this came about. Of the 14 Jain Manus, one of them was Ksemenkara. We have one pharaoh with the name Menkaure.

Nemi was one of the Puranic kings who mummified his body like the Egyptians. He was one of the 24 Jain Thirtankaras.

Abyados was the first capital of ancient Egypt. Peribsen was one of the pharaohs. All these names are similar to Jain names. The pharaohs’ names end with Sen, Khet or Athen. We have all these suffixes in India as Sena, Ketu and Athan. Mahabharata Who’s Who? gives scores of names with Sena and Ketu. Tamil Chera kings have Athan, Kuttuvan suffixes in their names. According to Puranas, Chakora was ruled by Chandra Ketu. We have a big city Saqquara in Egypt. In the earlier parts, I have dealt with the maze (Chakra) in the city.

Contd…………………… contact swami_48@yahoo.com




ரேவதி நட்சத்திர ரஹஸ்யம்!


Pisces constellation that includes REVATHI star

நட்சத்திர அதிசயங்கள் 

இந்த கட்டுரை தொடரின் இறுதிப் பகுதிக்கு வந்து விட்டோம்.27 நட்சத்திரங்களில் கடைசி நட்சத்திரமான ரேவதி அறிவியல் வியக்கும் நட்சத்திரங்களில் முதலிடத்தை வகிக்கிறது.அப்படி அதிகம் வியக்கும்படி அந்த நட்சத்திரத்தில் எதைத் தான் விஞ்ஞானிகள் கண்டார்கள்?இதோ பார்ப்போம்!

ரேவதி ரஹஸ்யம்!


ரைவதனின் பெண் ரேவதியின் கதை!


வேதம் கூறும் 27 நட்சத்திரங்களில் கடைசியாக இருப்பது ரேவதி. அதி அற்புதமான அறிவியல் ரகசியத்தை அறிவிக்கும் நட்சத்திரம் இது. புராணம் கூறும் ரேவதியின் கதையே ஆச்சரியமானது.  ரைவதன் என்ற மன்னனுக்குப் பிறந்த பெண்ணின் பெயர் தான் ரேவதி!அவன் வாழ்ந்த காலத்தில் மனிதர்கள் அனைவரும் இப்போது இருப்பதை விட இன்னும் அதிக உயரம் உடையவர்களாக இருந்தார்கள். தன் பெண் ரேவதிக்கு தகுந்த மாப்பிள்ளையைத் தேட ஆரம்பித்தான் மன்னன் ரைவதன்.அவளுக்கு ஏற்றபடி ஒருவரும் சரியாக அமையவில்லை.ரைவதன் கவலைப்பட ஆரம்பித்தான். நாளடைவில் கவலை பயமாக மாறியது. இவளுக்கு உரிய மணாளன் யார், அவனை எப்படிக் கண்டுபிடிப்பது? சிந்தித்தான். சிந்தனையின் முடிவில் ஒரு வழி தோன்றியது.


இவளைப் படைத்த பிரம்மனையே நேரில் சென்று கேட்டு விட்டால் என்ன? இவளுக்காக யாரைப் படைத்தீர்கள் என்று சுலபமாகக் கேட்டு விடலாமே! உடனே நேரே சத்யலோகத்துக்குத் தன் பெண்ணையும் அழைத்துக் கொண்டு சென்றான்.அவன் பிரம்ம லோகம் சென்ற சமயம் அங்கு ஒரு பெரிய வேள்வி நடந்து கொண்டிருந்தது. பிரம்மா அவனை வரவேற்று சைகையால் சற்று இருக்குமாறு சொன்னார்.ரைவதனும் காத்திருந்தான்.


வேள்வி முடிந்ததும் பிரம்மா ரைவதனிடம் வந்த விஷயம் என்ன என்று அன்புடன் கேட்டார். ரைவதன் தன் கவலையைச் சொன்னான். ரேவதிக்கு உரிய மணாளன் யார் எனத் தாங்கள் தான் எனக்குச் சொல்ல வேண்டும் என்று வேண்டினான்.பிரம்மா சிரித்தார்.

“ரைவதா! ஏமாந்து விட்டாயே! நீ இங்கே வந்த போது பூமியில் கிருத யுகம் நடந்து கொண்டிருந்தது. வேள்வி முடிந்து விட்ட இந்த சமயத்திலோ அங்கு கலி யுகம் நடந்து கொண்டிருக்கிறது!பூமியின் காலமும் இங்குள்ள கால நிர்ணயமும் வேறு! இனி இவளை பூமியில் உள்ள யாரும் மணம் புரிந்து கொள்ள முடியாது. அதோ, பூமியைப் பார். அங்கு அனைவரும் உயரம் குறைந்தவர்களாக இருப்பதைப் பார்,” என்றார். ரைவதன் கலங்கிப் போனான். அருள் புரிய பிரம்மனை வேண்டினான்.

பிரம்மாவும் அருள் கூர்ந்து அவனை நோக்கி, “ரைவதா, கவலைப்படாதே! பூமியில் பத்து அடி உயரம் உள்ள பலராமன் என்பவர் பிறப்பார். அவர் இவளைத் தன் கலப்பையால் உயரத்தைக் குறைத்து மணப்பார். இனி, கவலையை விடு” என்றார்.

பிரம்மா சொன்னபடியே பலராமனும் கலப்பையால் ரேவதியின் தலையில் ஒரு குட்டு குட்டி அவள் உயரத்தைக் குறைத்து அவளை மணம் புரிந்தார். இப்படி முடிகிறது. கதை. இதைப் பல புராணங்களிலும் படிக்க முடிகிறது.

இதில் விஞ்ஞானிகள் வியப்படைய என்ன இருக்கிறது/ அதில் தான் சுவாரசியமே இருக்கிறது! பூமிக்கும் விண்வெளியில் உள்ள லோகங்களுக்கும் உள்ள கால நிர்ணயம் வேறு என்று பிரம்மா சொல்வதை விஞ்ஞானிகள் இப்போது கண்டு பிடித்து வியக்கிறார்கள். ஹிந்து மத புராணங்களில் அப்போதே எப்படி இவ்வளவு தெளிவாக ஒரு அரிய உண்மையைக் கதை மூலமாகக் கூற முடிந்தது என்பதே அவர்களின் வியப்புக்குக் காரணம். பூமியிலிருந்து விண்வெளிக்குச் செல்லும் போது காலத்தில் மாறுபாடு ஏற்படுகிறது. இதற்கு டைம் டைலேஷன் (Time Dilation) என்று பெயர். பூமியிலிருந்து விண்வெளிக்குப் பயணப்பட்ட விண்வெளி வீரர்கள் விண்வெளியில் நெடுங்காலம் சுற்றித் திரிந்து விட்டு பூமிக்குத் திரும்பினால் அவர்கள் ஆயுளில் இளைஞர்களாக இருக்க பூமியில் உள்ளவர்களோ வயதானவர்களாக ஆகி இருப்பார்கள்.


மையர்ஸ் டேபிள் 

பூமியிலிருந்து ராக்கெட்டில் புறப்பட்ட விண்வெளி வீரர் பயணம் செய்யும் வருடமும் அப்போது பூமியில் நாம் கழிக்கும் வருடமும் கீழே உள்ள அட்டவணையில் காணலாம்.


விண்வெளி வீரர் பயணத்தில் கழிக்கும் ஆண்டு        பூமியில் நாம்

கழிக்கும் ஆண்டுகள்                                                                         ———————————————————————————————————————————

1                                      1

2                                      2.1

5                                      6.5

10                                    24

20                                  270

30                                3100

50                          4,20,000 (கலியுக வருடங்கள்)



மேலே உள்ளது Meyers Handbook of Space என்ற விண்வெளி அறிவியல் கையேடு தரும் அற்புத அட்டவணையாகும். இதிலிருந்து நாம் ஊகிக்க முடிவது இது தான்: ரைவதன் 50 ஆண்டுகள் பயணத்திலும் பிரம்ம லோகத்தில் காத்திருப்பதிலும் கழித்திருந்தால் பூமியில் 4,20,000 ஆண்டுகள் கழிந்திருக்கும்! அதாவது ஒரு யுகம் கழிந்திருக்கும். கிருதயுகத்தில் பயணத்தை ஆரம்பித்த ரைவதன் பூமியில் கலியுகத்தை இதனால் தான் பார்க்க நேர்ந்தது.

பராசக்தியின் கரு 

ரேவதி 32 நட்சத்திரங்கள் கொண்ட தொகுதி. மீனைப் போலத் தோற்றமளிப்பது. வானவியில் இதை Zeta Piscum என்று குறிப்பிடுகிறது. ஜோதிட நூல்களோ ரேவதியை வெகுவாகப் புகழ்கின்றன. பராசக்தியின் கருவாகக் குறிப்பிடப்படும் இது ஆரம்பத்தையும் (ஜனனம்) முடிவையும் குறிப்பிடுகிறது. பயணத்திற்கு உகந்தது.தொலைந்து போன பொருளைத் தேட உகந்தது. ஆகவே தொலைந்த பொருள்கள் உடனே கிடைக்கும்.இசை, நடனம், நாடகம், இலக்கியம் ஆகிய அனைத்தும் இந்த நட்சத்திரக்காரர்களுக்குத் தண்ணீர் பட்ட பாடு. பெரும் அற்புத ரகசியங்களளை உள்ளடக்கிய இந்த நட்சத்திரத்தின் முதல் ரகசியம் விண்வெளி லோகங்களுக்கும் நமக்கும் உள்ள கால வேறுபாட்டைக் கூறுவது தான். ஆக 27 நட்சத்திரங்களில் கடைசியாக இடம் பெறும் இது அறிவியலில் உன்னத ரகசியத்தை வெளியிடுவதில் முதலாவதாகத் திகழ்கிறது.


வீரத் தாயும் வீர மாதாவும்


படம்: ரஜபுதனப் பேரழகி சித்தூர் ராணி பத்மினி. அலாவுதீன் கில்ஜியின் கைகள் தன்மீது பட்டுவிடக் கூடாதென்பற்காக ஆயிரம் மங்கைகளுடன் தீயில் பாய்ந்த உத்தமி (இது கி.பி.1303 ஆம் ஆண்டில் நடந்தது)

English version of this article is already posted in the blog: London Swaminathan)

இந்தியா ஒரே நாடு! இந்திய சிந்தனை ஒரே சிந்தனை! “செப்பு மொழி பதினெட்டுடையாள், எனில் சிந்தனை ஒன்றுடையாள்!” என்று சும்மாவா சொன்னார் பாரதி? வீரத் தாய், வீர மாதா என்ற புகழுரையை உலகிலேயே மிகப் பழமையான ரிக்வேதத்திலும் காண முடிகிறது. அதற்கு ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்குப் பின் வந்த காளிதாசன், புறநானூற்றுப் புலவர் காவற்பெண்டு, பாரதி பாடல்களிலும் காண முடிகிறது.

புறநானூற்றில் ஒரு அழகான பாட்டு:

புறம் 86 (காவற்பெண்டு)

சிற்றில் நற்றூண் பற்றி, ‘நின் மகன்

யாண்டுள்ளனோ? என வினவுதி; என் மகன்

யாண்டு உளன் ஆயினும் அறியேன்;ஓரும்

புலி சேர்ந்து போகிய கல் அளை போல

ஈன்ற வயிறோ இதுவே;

தோன்றுவன் மாதோ, போர்க்களத்தானே!

பொருள்: என் மகன் எங்கே என்று கேட்கிறீர்களா? எனக்குத் தெரியாது. ஆனால் இந்த வயிறு புலிகளின் உறைவிடமான குகை போன்றது. ஆகவே அவன் போர்க்களத்தில்தான் இருப்பான்.

உலகில் எந்த ஒரு பெண்ணும் கோழையைப் பெற விரும்புவதில்லை. ஆனால் அதைக் கவிதையில் வடித்த பெருமை இந்தியர்களுக்கே உண்டு.

ரிக் வேதத்தில் பத்தாவது மண்டலத்தில் வரும் பாடல் (10-85-44), நீ வீரர்களைப் பெறுவாயாக என்று வாழ்த்துகிறது.

காளிதாசனின் காவியங்களில் எண்ணற்ற இடங்களில் வீரத் தாய் பற்றி வருகிறது. குமார சம்பவத்தில் (7-87) உமை அன்னையை வாழ்த்தும் பிரம்மா, நீ வீரர்களின் தாயாக விளங்கவேண்டும் (வீரப் ப்ரசவா பவேதி) என்று வாழ்த்துவதாகக் கூறுகிறான்.

ரகுவம்சத்தில் (2-64;14-4) வீர என்ற சப்ததைப் பெறும் முறைகளை விளக்குகிறார். தமிழ் இலக்கியம் போலவே மார்பில் விழுப்புண் தாங்குவதைப் போற்றுகிறார் (3-68).

உலகப் புகழ்பெற்ற சாகுந்தலம் காவியத்தில் சகுந்தலையை வாழ்த்தும் துறவிகளும் முனிவர்களும் வீரப்ரசவினீ பவ= வீரர்களின் தாயாக விளங்குவாயாக என்று வாழ்த்துகின்றனர்.

லலிதா சஹஸ்ரநாமத்தில் லலிதாம்பிகையைப் போற்றும் 1008 நாமங்களில் ஒன்று வீர மாதா என்னும் போற்றி ஆகும்:

“ப்ராணேச்வரி ப்ராணதாத்ரீ பஞ்சாசத்பீடரூபினி

விஸ்ருங்கலா விவிக்தஸ்தா வீரமாதா வியத்ப்ரஸூ:”

பாரதி இவர்களுக்கெல்லாம் ஒருபடி மேலே போய் ‘மலடி’ என்பதற்குப் புதிய விளக்கமே கொடுக்கிறார்:

“வீரரைப் பெறாத மேன்மைதீர் மங்கையை

ஊரவர் மலடி என்று உரைத்திடு நாடு”

படம்: ஜான்சி ராணி லெட்சுமிபாய், ஆங்கிலேயரால் கொல்லப்பட்டாள்.

போரில் இறந்தால் சொர்க்கம்

தமிழ், வட மொழி நூல்களில் காணப்படும் மற்றொரு ஒற்றுமை போரில் இறப்பவர்கள் சொர்க்க லோகத்துக்குப் போவார்கள் என்பதாகும். சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் மேல் உலகம், துறக்கம், தேவர் உலகம் பற்றிய குறிப்புகள் ஏராளம். ஆனால் போரில் இறந்தால் சொர்க்கத்துக்கு “நேரடி டிக்கெட்” கிடைக்கும் என்ற செய்தி சில பாடல்களில் தெளிவாகவே உள்ளது (புறம்.26, 62, 93, 287, 341, 362 பதிற்றுப் பத்து 52):

வாடாப் பூவின் இமையா நாட்டத்து

நாற்ற உணவினோரும் ஆற்ற

அரும்பெறல் உலகம் நிறைய

விருந்து பெற்றனரால்; (புறம்.62)

அவ்வையார் தரும் ஒரு சுவையான செய்தி இதோ:

அறம்புரி கொள்கை நான்மறை முதல்வர்

திறம்புரி பசும்புல் பரப்பினர் கிடப்பி

மறம் கந்து ஆக நல்லமர் வீழ்ந்த

நீள்கழல் மறவர் செவ்வுழி செல்க என

வாழ் போழ்ந்து அடக்கலும் உய்ந்தனர் மாதோ (புறம்.93)

பொருள்: போரில் இறக்காமல் வேறு காரணங்களால் இறந்த மன்னர்களை வேதம் படித்த பிராமணர்கள் வந்து, தர்ப்பைப் புல்லைப் பரப்பி, மன்னரின் சடலத்தை அதன் மீது வைத்து, வாளால் வெட்டி போரில் இறந்தவர்கள் செல்லும் வீர சுவர்க்கத்துக்கு நீயும் போவாயாக என்று மந்திரம் சொல்லுவர். (இதைப் போரில் விழுப்புண் தாங்கி இறக்கும் தருவாயில் இருக்கும் அதியமானிடம் அவ்வையார் கூறி ‘நீ அதிர்ஷ்டசாலி அப்பா! உன்னை இப்படி வாளால் வெட்டி சுவர்க்கத்து அனுப்ப வேண்டாமல் நீயே உன் வீரத்தால் வீர மரணத்தைத் தழுவிக்கொண்டாய்’  என்று பொருள்படப் பாடுகிறார்.)

பகவத் கீதையில் அர்ஜுனனுக்கு கண்ணன் சொல்லுவதும் இதுதான்:

குந்தியின் மகனே! கொல்லப்பட்டாலோ நீ ஸ்வர்க்கத்தை அடைவாய்;ஜெயித்தாலோ பூமியை அனுபவிப்பாய். ஆகையால் போருக்குத் துணிந்தவனாக எழுந்திரு! (கீதை 2-37)

படம்: கிட்டூர் ராணி சென்னம்மா


ரத்த கோஷம் !!

இப்போதெல்லாம் அரசியல் தலைவர்களின் தீவிர பக்தர்கள்/ தொண்டர்கள் அந்தத் தலைவர்களுக்கு ஆதரவாக இரத்தத்தில் கோஷங்களை எழுதுவதைப் பார்க்கிறோம். இது ஆதிகால வழக்கம் என்னும் சுவையான செய்தியை காளிதாசன் நமக்குச் சொல்லுகிறான் (ரகு.7-65):

அஜன், ரகு ஆகிய சூரியகுல மன்னர்கள் எதிரிகளை வென்ற பின்னர் அவர்கள் நாட்டு வீரர்களை இரக்க உணர்ச்சி காரணமாக கொல்லாமல் விட்டு விடுவார்களாம். ஆனால் மன்னர்களின் தீவிர விசுவாசிகள் அம்புகளை எடுத்து அவைகளை ரத்தத்தில் தோய்த்து கொடிகளில் கோஷங்களை எழுதுவார்களாம்: “இப்பொழுது ரகுவின் புத்ரன் அஜனால் உங்கள் கீர்த்தி/ புகழ் கவரப்பட்டுவிட்டது; ஆனால் தயை காரணமாக உங்கள் உயிர் கவரப்படவில்லை” என்ற கோஷம் எழுதப்படும்!

காளிதாசன் இன்னும் ஒரு சுவையான தகவலையும் தருகிறான். ராவணனே நேருக்கு நேர் சண்டை போட வந்தவுடன் நாமனுக்கு ஏகப்பட்ட சந்தோஷமாம் (ரகு 12-89). ராவணனை மஹா பராக்ரமசாலி என்று ராமன் மதிக்கிறான். ராமனைப் போன்ற வீரர்கள் பலம் குறைந்தவர்களுடனோ, கோழைகளுடனோ சண்டை போடமாட்டார்கள்.

சங்க இலக்கியப் புலவர்கள் வாழ்ந்த காலத்துக்கு முன் வாழ்ந்தவன் காளிதாசன் என்று ஆறு கட்டுரைகளில் எழுதினேன். இந்தத் தலைப்பின் கீழும் இதற்குப் பல உதாரணங்கள் கிடைத்தன. வீரம் பற்றி நாடு முழுதும் ஒரே கொள்கை நிலவிய காலத்தில் இப்புலவர்கள் வாழ்ந்தனர் என்பதில் இருவேறு கருத்துக்கு இடமே இல்லை.


Veera Matha–‘Mother of Heroes’ in the Vedas and Tamil literature

Greatest of the Hindu Heroines Rani Padmini of Chittoor. When lustful Alauddin Khilgi wanted to take her she entered fire with hundreds of women to save her honour in 1303 AD.

Veera Matha–‘Mother of Heroes’ in the Vedas and Tamil literature

Rig Veda, the oldest religious book in the world, and the 2000 year old Sangam Tamil books praise Hindu women as mother of heroes- Veera Matha. They agree on one more point. They say that those who die in the battle field will go to heaven. Bhagavad Gita and Purananuru are very clear about it. Women are blessed with Vedic mantras to give birth to heroes. Lalitha Sahasranama praises Goddess Sakthi as Veera matha. Tamil poet Bharathi goes one step further and says this country will call a woman Maladi (infertile woman) only if she doesn’t give birth to heroes. This is a novel concept.

They were all forerunners to Swami Vivekananda who thundered that Fear and Cowardice are to be shunned most. He always advocated youths to go forward by quoting the Upanishad mantra, “Uhthishta, Jagratha, Prapyavaran Nibodhatha”-Arise, Awake, Stop not till the goal is reached!

Poet Kalidasa says in Kumara sambhava (Canto VII-87):

“The bride was greeted by the Creator with the words: “Blessed one, be you the mother of a Hero” (In Sanskrit : Veeraprasavaa Bavethi).

A Tamil poet puts it beautifully in a verse in Purananuru:

What a Hero’s Mother (Veera Thay in Tamil) said:

“ You stand against the pillar

Of my hut and ask me:

Where is your son?

I don’t really know.

My womb is only a lair

For that tiger.

You can see him now

Only in the battlefields” —(Purananuru Verse 86 by Kavarpendu)

(Purananauru is part of Sangam Tamil Literature. It is an anthology of 400 poems).

There a hymn in the Rig Veda praising Veera Matha:

Rig Veda: Tenth Mandala ,Hymn 86


So may Prajapati bring children forth to us; may Aryaman adorn us till old age come nigh.

Not inauspicious enter thou thy husband’s house. Bring blessings to our bipeds and quadrupeds.


Not evil eyed, no slayer of thy husband, bring weal to cattle, radiant, gentle hearted;

Loving the gods, delightful, bearing heroes, bring blessing to our quadrupeds and bipeds

Heroes go to Heaven

Krishna in Bhagavad Gita (II-37) says:

“Either slain thou shalt go to Heaven; or victorious thou shalt enjoy the earth; therefore arise, O son of Kunti, resolved on battle.

Puram verses 26, 62, 93, 287, 341, 362;PathiRRu Pathu 52 give the same message to the heroes. There are more Tamil verses where in the poets talk about kings reaching heaven after dying. There are even special funeral ceremonies conducted by Brahmins for the kings who die elsewhere. If the kings die due to natural causes Brahmins spread the dharba grass under the king’s body and cut them into pieces by saying ‘let you go to heaven where the heroes go’. Avvaiyar describes this ceremony in a praise to Athiyaman Anji (Pura Nanuru verse 93): you escaped from this ceremony because you are a hero wounded in the battle field.

All these are echoes of Kalidasa who lived a few centuries before the Sangam poets. Kalidasa sings about wounds that happened in the battle fields throughout his works. In Raghuvamasam 14-4 he says Kausalya and Sumitra were fond of the word ‘Veeramatha’. But having seen the wounds inflicted by the Rakshasas on young Rama and Lakshmana , their mothers Kausalya and Sumithra did not want to hear that sound of Veera matha.

Pictre: Rani Lakshmibhai of Jhansi was killed by the British

Slogans on the Flags

“The kings of Surya Vamsa (solar race) Raghu and Ajan took all your name and fame, but not your lives– were written with blood on the flags with arrow heads”. That is, out of mercy, Raghu and Aja let you all run alive. The interesting message Kalidasa gives in this sloka (Raghu.7-65) is that devoted workers of politicians (Kings) wrote slogans like this 2000 years ago!

So political workers writing with their blood for their leaders is nothing new!

Ascetics bless Sakuntala Veera Prasavini Bhava (Be a mother of heroes)”.

In Sakuntala 7-28,  Sakuntala was blessed by the elders:

“ With a husband the equal of The Breaker of Dark Clouds (Indra)

With a son like his son, Jayanta, no other blessing fits you but this;

Ravana was equal to Rama

Rama was so happy to meet a great hero like Ravana in the battle field, says Kalidasa in Raghu 12-89. Heroes never favour unequal fights.

Like Tamil poets Kalidasa used words like battle wounds on the chest (not on the back), wounds or injuries due to arrow and bow in the hands in several places (Raghu III-68, II-64,  18-48, 16-84, VII-65, 12-89, 13-73, 16-1).

In the Asvameda Yagna (Horse Sacrifice), Kshatriya women(Kings’ wives) have to cut the horse into pieces.

Picture of Kittoor Rani Chennamma


1.பாரதி பாடல் Bharathi Poems:

“வீரரைப் பெறாத மேன்மைதீர் மங்கையை

ஊரவர் மலடி என்று உரைத்திடு நாடு”—பாரதி


2.புறம் 86 (காவற்பெண்டு)

சிற்றில் நற்றூண் பற்றி, ‘நின் மகன்

யாண்டுள்ளனோ? என வினவுதி; என் மகன்

யாண்டு உளன் ஆயினும் அறியேன்;ஓரும்

புலி சேர்ந்து போகிய கல் அளை போல

ஈன்ற வயிறோ இதுவே;

தோன்றுவன் மாதோ, போர்க்களத்தானே!


3.Lalitha Sahsranama லலிதா சஹஸ்ரநாமா

Praneswari pranadatri panjasatpeedarupini

Visrungala vivikthasdha veeramatha viyathprasuhu:

ப்ராணேச்வரி ப்ராணதாத்ரீ பஞ்சாசத்பீடரூபினி

விஸ்ருங்கலா விவிக்தஸ்தா வீரமாதா வியத்ப்ரஸூ:


What is Vadamukagni –‘ Sub marine Fire’?


Picture shows Horse head Nebula.


“ Siva’s fiery wrath must still burn in you

Like Fire smouldering deep in the ocean’s depths.

Were it not so, how can you burn lovers like me,

When mere ashes is all that is left of you?—Sakuntalam III-3 of Kalidasa

Like the fire that is hidden in the sea brightens the world

When Shiva that is hidden in us going to enlighten us?—Badragiri, Tamil Siddha

Hindu mythology has many stories about the mysterious sub marine fire that is hidden at the bottom of the sea. Hindus believe that it is in the northern part of the ocean and it will come out on the final day (Armageddon) to destroy the world. People like me have been wondering for long what our Puranas (Hindu Mythology) mean by hidden fire at the bottom of the sea. Is it Aurora Borealis, the Northern Lights? Or Is it the lava that comes out from the sub marine volcanoes in areas like Hawai and Iceland? Is it something like Fire Tornados? None of these can destroy the world. So it must be something else.

Vadava or Vadamukagni, Vadavanala or Badapagni in Sanskrit is known as Uzi Thee or Vadavai  or Madangal in Tamil. Ramayana, Mahabharata, Sangam Tamil Literature and Puranas narrate the story of vadavagni. The shape of the fire is horse head, a head of a mare. There is no scientific explanation for this. The only horse head we see is in the sky what is known as Horse Head Nebula in the Orion constellation that is 1500 light years away from earth.

Recently British newspapers published a rare photo of a Fire Tornado that occurred in Alice Springs in Australia. It lasted for 40 minutes. Although rare, the phenomenon has been to known to inflict terrible loss of life. In 1923, a fire whirl that emerged during Japan’s Great Kanto earth quake killed 38,000 people in just 15 minutes.

Fire in Sea Waves

In 1977, a big cyclone crossed the coast of Andhra Pradesh that cost the life of 50,000 people. Wall of water entered the land and the fiery waves travelled up to 10 miles and wiped out 150 villages in a few hours. Villagers who escaped the wrath of the storm told the reporters that they saw fire on top of the waves. Officials pointed out that it had happened earlier in Machilipattinam during the East India company rule. Such fire was seen in Key West of Florida area in the past. Is it what our forefathers mentioned in the Puranas as Vadavanala?

Scientists explain the fire in the ocean waves is due to tremendous electricity that is produced when millions of sand particles are disturbed by the great rush of waves. In Andhra the waves travelled at  200 kilometres per hour.

Story of Ascetic Fire

According to Harivamsa, Aurva is the son of the sage Urva who had gained great power by his austerities, and who was requested by the gods to beget children to perpetuate his race.  He consented but warned them that his off spring  would consume the world. So from his thigh he created a devouring fire which would have consumed the world, had not Brahma assigned to it the ocean as its habitation and the waters as its food

In the Mahabharata, a different version appears: Aurva was the son of Chyavana  and Arushi. He wanted to take revenge upon Kshatria kings who persecuted Brahmins. Even after the Kshatrias begged for forgiveness, Aurva continued to harbour anger and hatred. His ancestors appeared before him and asked him to forgive his enemies. Aurva then discarded the flames of anger and hatred into the sea.

(Earlier in my blog under ‘Sea in Kalidasa and Tamil Literature’, I reported it may be the submarine volcanoes. But now I doubt it).

Kalidasa’s reference to Vadavagni is given at the top.Like Sakuntalam, we have references in Raguvamsam 9-82,11-75,13-4,13-7 (sub marine fire) as well. When Dasaratha killed the son of an ascetic by mistake during hunting, the ascetic cursed that Dasaratha should also die due to agony on account of his son. This curse remained in his mind like submarine fire called Vatavagni (Ragu9-82)

Tamil References
Tamil :Kuru.373 (Kollan Pullan), Nar.201,, 289, Pathitru. 62 (Kapilar),72-8 (Arisil kizar), Puram.34-5,,Kali-105 (Naluruthiran).

Kapilar compared the Chera king Selakadunko Vaziyathan to “Vatamukagni”-horse shaped sub marine fire- that destroy the world (Pathiru.62); Arisil Kizar praised Peruncheral Irumporai in the same way (Pathr.72); Both the Chera kings were able to destroy his enemies like the Vadavagni destroys the world. Also is a reference in Kali. 105 Nalluruththiran.

Some people in North India have Badapagni as surname. Tamil word for this clearly show that the fire will come during the great floods (Uzi Thee). Another beautiful Tamil word for this is Madangal which means Big Shrink.

Contact swami_48@yahoo.com



பகுதி 2 – கடலில் மர்மத் தீ

Picture shows Horse Head Nebula in Orion Constellation; it is 1500 light years away from earth.


( கடலில் தோன்றும் மர்மத் தீ–இரண்டாம் பகுதி–Please read the first part before you read this Second Part)

ஊழித் தீ அல்லது மடங்கல் என்று சங்கத் தமிழ் நூல்கள் கூறுவது வடமுகாக்னி என்னும் வடவைத் தீயைத்தான். இதில் இந்துக்கள் எல்லோரும் நம்பிக்கை வைத்திருப்பதால் வடக்கு தெற்கு என்ற பாகுபாடு பார்க்கத் தேவை இல்லை. இதைப் பற்றி பல புராணக் கதைகள் உண்டு.

இதோ அபிதான சிந்தாமணி தரும் விளக்கம்

1.வடவை என்பது கடலின் வடக்குப் பக்கத்தில் இருக்கும் ஊழித் தீ. பகன் என்பவன் தான் செய்த தவ அக்கினியை, பிதுர்கள் (இறந்தவர்கள்)  கட்டளைப்படி கடலில் விட, அது பெட்டைக் குதிரை உருக்கொண்டு தங்கியது.

2.சூரிய மண்டலத்தை தேவர் சாணை பிடிக்கையில் தெறித்த தீப் பொறிகளை விச்வகர்மன் சேர்த்துக் கடல் நீரை அடக்க கடலில் விட்டனன் என்பது விரத சூடாமணி தரும் தகவல்.

பதிற்றுப்பத்து விளக்க உரையில் கிடைக்கும் தகவல் இதோ:

“ கடலில் ஊற்று முதலியவற்றால் மிகுகின்ற நீர் கரை கடந்து உலகை அழிக்காதபடி, அதனை உறிந்து வற்றச் செய்வதொரு தீ பெண் குதிரையின் தலை வடிவில் கடலின் கண் உள்ளதென்று கூறுவர். படபாமுகாக்னி என்பது பெண் குதிரைத் தலை வடிவமாக உள்ள தீ என்று பொருள்படும் வட சொல்லாகும். அத் தீ உலகையே அழிக்கும் ஆற்றல் உள்ளதாகையால் அதனை ‘மடங்கல்’ எனக் குறிப்பிடுவர்.”

பல வடஇந்தியர்கள் பெயருக்குப் பின்னால் ‘படபாக்னி’ என்பதை ஜாதிப் பெயர் போல வைத்திருப்பதும் குறிப்பிடத்த்க்கது.

இதை ஏன் “குதிரை முகம்” கொண்ட தீ என்று வருணிக்கின்றனர் என்பது புரியவில்லை. வான நூல் நிபுணர்கள் அறிந்தது ஒரே குதிரை முகம் கொண்ட ‘நெபுலா’ தான். நெபுலா என்பது வானத்தில் தூசியும் வாயுவும் மிதக்கும் ஒரு இடமாகும். ஒரு நட்சத்திரம் பிறக்கும் இடம் இது. ஒரு நட்சத்திரம் இறந்த பின்னரும் இப்படி தூசி, வாயுவைக் கக்கும். திருவாதிரை, மிருகசீர்ஷம் விண்மீன்கள் உடைய ‘ஒரையன்’ தொகுதியில் குதிரை முகம் கொண்ட ‘நெபுலா’ இருக்கிறது. இதை பைனாகுலர், டெலஸ்கோப்பு கொண்டு பார்க்கலாம். ஆனால் இதற்கும் குதிரை முகத் தீக்கும் எந்தத் தொடர்பும் இருப்பதாகத் தெரியவில்லை.

ஊழித் தீ என்பது வடக்கில் இருக்கும் என்றும், கடலுக்கு அடியில் ஒளிந்து கொண்டிருக்கும் என்றும் யுக முடிவில் அது வெளியே வந்து எல்லாவற்றையும் அழித்துவிடும் என்றும் வடமொழி தமிழ் மொழி இலக்கியங்கள் கூறும்.

கபிலர், அரிசில் கிழார் போன்ற புலவர்கள் பதிற்றுப் பத்து என்னும் சங்க நூலில் சேர மன்னர்களின் சீற்றம் ஊழித் தீ போன்றது என்றும் சுவடே இல்லாமல் எதிரியை நிர்மூலமாக்கிவிடும் என்றும் பாடுகின்றனர். இது காளிதாசன் சாகுந்தலம், ரகுவம்சம் ஆகிய நூல்களில் கூறிய கருத்து. இதன் மூலம், கபிலருக்கு முன் வாழ்ந்தவன் காளிதாசன் என்று ஏற்கனவே ஆங்கிலக் கட்டுரையில் எழுதி இருக்கிறேன்.

வடவைத் தீ என்பது நார்வே, ஸ்வீடன், பின்லாந்து ஆகிய வட துருவப் பகுதியில் தோன்றும் ஆரோரா போரியாலிஸ் (Auroora Borealis) என்ற ஒளியோ என்று பலர் கருதினர். பூமியின் காந்த மண்டலம் காரணமாக வட துருவத்தை ஒட்டியுள்ள நாடுகளில் இரவு நேரத்தில் வானத்தில் வண்ண மிகு ஒளிகள் இந்திர ஜால வித்தைகள் காட்டும். சில நாட்களில் பிரிட்டனின் வட பகுதியான ஸ்காட்லாண்டிலும் கூட இதைக் காணலாம். ஆனால் இது வடவைத் தீ அல்ல.

ஹவாய் போன்ற தீவுகளிலும் பின்லாந்து போன்ற நாடுகளிலும் கடலில் இருந்து எரிமலைத் தீக்குழம்பு (lava from sub marine volcanoes) வந்த வண்ணம் இருக்கும். இது கோடிக் கணக்காண ஆண்டுகளாகத் தொடர்ந்து நடைபெறுகிறது. அங்கே கடலில் எப்போதும் தீக் குழம்பைப் பார்க்கலாம். இது உலகை அழித்தது இல்லை என்பதால் இதையும் வடவை தீ இல்லை என்றே சொல்லவேண்டும். பின்னர் வேறு எதைத் தான் நம் முன்னோர்கள் வடவைத் தீ என்று சொன்னார்கள்? இதற்கு விஞ்ஞான விளக்கம் என்ன என்பது இதுவரை புரியாத புதிராகவே நீடிக்கிறது.

ஆந்திரத்தைப் புயல் தாக்கியபோது ஏற்பட்ட கடல் அலைத் தீ (இதன் விவரம் கட்டுரையின் முதல் பகுதியில் உள்ளது) போல, இனி எதிர்காலத்தில் ஏற்படலாம். உலகம் அழியும் போது குதிரை வடிவில் தோன்றக் கூடும். கலியுக முடிவில் தோன்றப் போகும் கல்கி அவாதாரத்தையும் நாம் குதிரையுடன் சம்பந்தப்படுத்தியே பேசுகிறோம். வெண் புரவியில் வரும் கல்கி பகவான் அதர்மத்தை அழித்து தர்மத்தை நிலை நாட்டுவார் என்று இந்து மத நூல்கள் கூறுகின்றன.

கட்டுரையை முடிக்கும் முன், சில இலக்கியக் குறிப்புகளைப் படியுங்கள்:

1.நதியில் தண்ணீர் குடித்த முனிவரை காட்டு மிருகம் என்று எண்ணி அம்பு எய்திக் கொன்ற தசரதனுக்கு அம்முனிவர் ஒரு சாபம் கொடுக்கிறார். அதாவது தசரதனும் புத்திர சோகத்தால் சாகவேண்டும் என்று. அதைக் கேட்ட தசரதன் மனம் வடவைத் தீயை உள்ளே வைத்திருந்த கடல் போல இருந்தது என்று அழகாக உவமிக்கிறான் காளிதாசன் (ரகு வம்சம் 9-82). மேலும் பல இடங்களிலும் (11-85) காளிதாசன் வடவைத் தீயை உவமையாகத் தருகிறான்.


2.கடலில் ஒளிந்திருந்த கனல் எழுந்து வந்தாற் போல்

உடலில் ஒளிந்த சிவம் ஒளி செய்வது எக்காலம்?—பத்திரகிரியார் பாடல்

3.“Siva’s fiery wrath must still burn in you

Like Fire smouldering deep in the ocean’s depths

Were it not so, how can you burn lovers like me,

When mere ashes is all that is left of you?” –Sakuntala of Kalidasa III-3

4.பதிற்றுபத்து 62 (கபிலர் பாடிய எழாம்பத்து)

ஞாயிறு பல்கிய மாயமொடு சுடர் திகழ்பு

ஒல்லா மயலொடு பாடிமிழ்பு உழிதரும்

மடங்கல் வண்ணம் கொண்ட கடுந்திறல்

துப்புத்துற போகிய கொற்ற வேந்தே

5.பதிற்றுபத்து 72 (அரிசில் கிழார் பாடிய எட்டாம்பத்து)

பொங்குபிசிர் நுடக்கிய சஞ்சுடர் நிகழ்வின்

மடங்கல் தீயின் அனையை

சினங்கெழு குரிசில்.

Picture shows Fire Tornado in Hawaii, USA.


6.கடல் கோள் பற்றி: கலித்தொகை 105 (நல்லுருத்திரன்)

மலிதிரை ஊர்ந்து தன் மண்கடல் வௌவலின்

மெலிவின்றி மேற்சென்று, மேவார் நாடு இடம்படப்

புலியொடு வில் நீக்கிப் புகழ்பொறித்த கிளர் கெண்டை.



கடலில் தோன்றும் மர்மத் தீ-1

Picture shows Fire Tornado on land. It lasted for 40 minutes in Alice Springs, Australia.

(கடலில் தோன்றும் மர்மத் தீயை வடமுகாக்கனி, வடவா, படபா என்று வடமொழி நூல்களும் மடங்கல், ஊழித் தீ என்று சங்கத் தமிழ் நூல்களும் கூறுகின்றன. இந்த இரண்டு பகுதிகள் அடங்கிய கட்டுரைத் தொடரில் அது பற்றிய வியப்பான செய்திகளைத் தருகிறேன்- லண்டன் சுவாமிநாதன்)

கடலில் ஒளிந்திருந்த கனல் எழுந்து வந்தாற் போல்

உடலில் ஒளிந்த சிவம் ஒளி செய்வது எக்காலம்?—பத்திரகிரியார் பாடல்


“Siva’s fiery wrath must still burn in you

Like Fire smouldering deep in the ocean’s depths

Were it not so, how can you burn lovers like me,

When mere ashes is all that is left of you?” –Sakuntala of Kalidasa III-3


லண்டனில் இருந்து வெளியாகும் மெட்ரோ பத்திரிக்கையில் (செப்.18, 2012) ஒரு அதிசயப் படம் வெளியாகி இருக்கிறது. ஆஸ்திரேலியாவில் அலீஸ் ஸ்பிரிங்ஸ் என்னும் இடத்தில் ஒரு சூறாவளி தீயைக் கக்கிக்கொண்டு சீறிபாய்ந்து வந்ததை ஒருவர் படம் எடுத்திருக்கிறார். நீர்க்கம்பம் ஏற்படுவதைப் பலர் கடலில் பார்த்திருக்கின்றனர். ஆனால் தீக் கம்பம் ஏற்படுவது இயற்கையில் அபூர்வமாகத்தான் நிகழும். சாதாரணமாக இரண்டே நிமிடம் நீடிக்கும் இந்த இயற்கை அற்புதம் ஆஸ்திரேலியாவில் 40 நிமிடங்களுக்கு நீடித்தது.

1923ஆம் ஆண்டில் ஜப்பானில் ஏற்பட்ட கிரேட் காண்டோ பூகம்பத்தின் போது இப்படிப்பட்ட தீக்கம்பம் தோன்றி 15 நிமிடங்களுக்குள் 38,000 பேரைக் கொன்றது. இயற்கையின் சீற்றத்தைத் தடுக்க எவரால் முடியும்?

1977ஆம் ஆண்டில் ஆந்திரத்தில் ஏற்பட்ட புயலில் பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் இறந்தனர். சுனாமி போல ராட்சத அலைகள் புகுந்ததில் ஆந்திரக் கடலோரமாக இருந்த பல கிராமங்கள் சுவடே இல்லாமல் அழிந்தன. அப்போது கடலில் பெரும் தீயைக் கண்ட மக்கள் அதை விவரித்தபோது விஞ்ஞானிகளும் வானிலை நிபுணர்களும் இது சாத்தியமில்லை என்று கூறினர். ஆனால் இப்போது உலகம் முழுதும் செய்திப் பறிமாற்றம் அதிகரித்துள்ளதால் நாமே ஒப்பிட்டுப் பார்த்து ஊகித்தறிய முடிகிறது.

இதோ 1977ம் ஆண்டு மதுரை தினமணியில் வெளியான செய்தி:

மலை அலையில் கண்ட பெருந் தீ!

பிழைத்தோர் கூறும் அதிசயத் தகவல்கள்!!

விஜயவாடா, நவ.29:- ஆந்திரப் பிரதேசத்தில் புயலின் விளைவாக திவி தாலுகாவில் மலை போன்ற அலைகள் கிளம்பியது நினைவிருக்கலாம். இந்த தாலுகாவில் மத்திய நிபுணர் குழு ஒன்று சுற்றுப் பயணம் செய்தபோது, வெள்ளத்தில் உயிர்தப்பிய பல மீனவர்களும், கிராம வாசிகளும் நிபுணர்களைச் சந்தித்து மலை மலையாக அலை கிளம்பிய சமயம் தீ ஏற்பட்டதாகவும், காது செவிடுபடும்படியான பெருத்த சப்தம் ஏற்பட்டதாகவும் அது வெடிச் சப்தம் போல இருந்ததாகவும் கூறினர். இது நிபுணர்களுக்குப் புரியாத புதிராக உள்ளது.

அலைகளில் இருந்து நெருப்பு ஜ்வாலை கிளம்பியதாகவும் அலைகள் மீது இந்த நெருப்பு தோன்றிய பின்னர்தான் அந்த பேரலைகள் தணிந்ததாகவும் கிராமவாசிகள் கூறினர்.

உஷ்ணமண்டலப் பகுதிகளில் புயல் வீசும்போது அதன்விளைவாக வெளியிடப்படும் சக்தி 200 ஹைட்ரஜன் குண்டுகள் வெடிப்பதால் ஏற்படும் சக்திக்குச் சமம் என்று குறிப்புகளில் காணப்படுவதாக மத்திய விஞ்ஞான தொழில்நுட்ப அமைச்சகத்தைச் சேர்ந்தவரும், மத்தியக் குழுவில் இடம்பெற்றவருமான என்.ஆர்.கிருஷ்ணன் கூறினார்.

ஆகவே மனிக்கு 200 கிலோ மீட்டர் வேகத்தில் ஆந்திராவைப் புயல் தாக்கியபோது உண்டான சக்தியால் தண்ணீர் ஆக்சிஜன், ஹைட்ரஜன் என்ற மூலகங்களாகச் சிதைந்து அதன் மூலம் நெருப்பு ஏற்பட்டிருக்கலாம் என்றும் கிருஷ்ணன் கூறினார். இது கடல் ஆய்வு நிபுணர்கள் ஆய்வு செய்யவேண்டிய விஷயம் என்றும் அவர் சொன்னார்.

1864ல் மச்சிலிப்படிணத்தைப் புயல் தாக்கியபோதும் இதேபோல அலைகளினூடே நெருப்பு தோன்றியதாக கிழக்கிந்தியக் கம்பெனி ரிகார்டுகளில் காணப்படுகிறது என மாநில அதிகாரி ஒருவர் கூறினார்.

இதைத் தொடர்ந்து ஆங்கிலப் பத்திரிக்கைகளில் ஆசிரியருக்குக் கடிதம் பகுதியில் வாதப் பிரதிவாதங்கள் எழுந்தன. 3-12- 1977 தினமணியில் வந்த செய்தி இதோ:-

கடலில் தோன்றிய மர்மத் தீ என்ன?

மின்சார நிகழ்ச்சியாக இருக்கலாம் என நிபுணர் கருத்து

புதுடில்லி, டிச.2:- ஆந்திராவில் புயல் தாக்கியபோது தரை மீது உருண்டுவந்த அலைகளின் மேல் தோன்றிய தீயைப் போல, வேறு நாடுகளிலும் தெரிந்தது உண்டு என தெரியவருகிறது. ஆனால் மத்திய அதிகாரி ஒருவர் கூறியது போல ஆக்சிஜன் ,ஹைட்ரஜன் என்று பிரிய வாய்ப்பு இல்லை என்று வானிலை நிபுணர்கள் கூறினார்கள்.

கடல் தீ என்பது மின்சாரத்தால் உண்டாகும் ஒரு நிகழ்ச்சியாக இருக்கலாம். ‘அட்லாண்டிக் கடல் புயல்கள்’—என்ற ஆங்கில நூலில், கோர்டண்டன் மற்றும் பானர் மில்லர் எழுதிய நூலில், இத்தகைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு விளக்கம் உள்ளது.

பெருங்காற்றால் உந்தப்பட்டுப் பேரலைகள் கடற்கரையைத் தாக்கும்போது அலைகளின் மேல் பரப்பில் லட்சக் கணக்கான மின்மினிப் பூச்சிகள் போன்ற நீல நிறப் பொறிகள் தென்படும் என்றும் 1935ல் அமெரிக்காவில் ப்ளொரிடா மநிலத்தில் கீவெஸ்ட் கடலோரத்தைப் புயல் தாக்கியபோது மிகப் பரவலாக கடல் தீ காணப்பட்டது என்றும் அவர்கள் எழுதியுள்ளனர்.

இதோ 28-11-1977 தினமணி, மதுரைப் பரப்பில் வந்த மற்றுமொரு செய்தி.

அந்த எமன் அலை!

விஜயவாட, நவ.26:- சென்னையை பயமுறுத்திவிட்டு கடந்த 19ம் தேதியன்று ஆந்திராவைப் புயல் தாக்கியபோது, கிருஷ்ணா மாவட்ட திவி தாலுகாவை விழுங்க முற்பட்ட ராட்சதக் கடல் அலையின் அளவுபற்றி இப்பொழுது தெரியவரும் மதிப்பீட்டைப் பார்க்கும்போது அங்கு கிட்டத்டட்ட ஒரு பிரளயமே ஏற்பட்டதாகத் தோன்றுகிறது.

கடலில் இருந்து 27 ஆயிரம் கோடி கன அடி நீர் அப்படியே சுவர் போல மாபெரும் அலையாகக் கிளம்பியது. 50 மைல் நீளமும் 10 மைல் அகலமும் 19 அடி உயரமும் இருந்த இந்த அலை மணிக்கு 120 மைல் வேகத்தில் கரையைத் தாக்கியது

இந்த அலை தாக்கியபோது சுமார் 500 சதுர கிலோமீட்டர் பிராந்தியத்தில் 80 நிமிடத்துக்குள் கிட்டத்தட்ட 10,000 பேர் மடிந்தனர். ஒரு லட்சத்துக்கும் மேலான கால நடைகள் இறந்தன. சுமார் 150 கிராமங்களும் குக் கிராமங்களும் சுவடே இல்லாமல் அழிந்தன.

கடலில் இருந்து பத்து மைல் தூரத்துக்கு உள்ளே வந்து இரண்டு பக்கங்களிலும் இருந்த அனைத்தையும் இந்த அலை பந்தாடிவிட்டது.. எருமைகள், காளை மாடுகள் ஆகியவற்றின் சடலங்கள் 20 அடி உயரத்தில் இருந்த மரக் கிளைகள் மீது தொங்கிக் கொண்டிருந்தன. இதிலிருந்து அலைகளின் கோர தாண்டவத்தை அறிய முடிகிறது”.

இந்த தினமணிச் செய்திகளைப் படிக்கும்போது குதிரை முகம் கொண்ட வடமுகாக்னி என்னும் ஊழித்தீயும் இரண்டு தமிழ் சங்கங்கள் இருந்த தென் மதுரை, கபாட புரம் ஆகிய நகரங்களைக் அழித்த கடற்கோளும் நம் மனக் கண்முன் தோன்றுகின்றன.

கட்டுரையின் இரண்டாம் பகுதியில் ஊழித் தீ பற்றி தமிழ் நூல்களும் வடமொழி நூல்களும் கூறுவது என்ன? இந்துமதத்தில் இது பற்றிய நம்பிக்கை என்ன? என்பதைக் காண்போம்.