Dasyu Hindus in Tamil and Sanskrit Literature!

kannappan bronze
Kannappa Nayanar

Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1448; Dated 30th November 2014.

Dasyus were Hindus but led a different life style in the forests. Vedic literature said they were the children of sage Visvamitra who went astray. Of course they were criticised by both ancient Tamil and Sanskrit literatures. Foreign “scholars” described them as aborigines which was wrong. Aitareya Brahmana, Mahavamsa of Sri Lanka, Sangam Tamil Literature, Tamil Epic Silappadikaram and Tamil Periya Purana described the life of hunters. One of the Dasyu tribes was the class of hunters/Sabaras. Another tribe known as Pulindas, who were also sons of Visvamitra, are described as the children of Yakshas in the Buddhist chronicle Mahavamsa (Chapter 7).

There is amazing similarity in the description of their life in both literatures which did not change for at least 2000 years. They did not do any fire sacrifice, but worshipped Hindu goddesses and led a rustic life. The description of the Sabaras (Eyinar or Marvar in Tamil) who were hunters and robbers in the forests is same in Tamil epic Silappadikaram. The episode described in the Tamil epic happened in the second century CE. Later Banabhatta of Sixth Century and Sekkizar of Tenth Century CE described their life. Sangam Tamil literature also described their life in various places.

Those who read the above can see the customs they followed in the forest were that of Hindus. Their “Kumari Festival” is described in detail in the Tamil epic Silappadikaram. Tamil epic gave only Sanskrit names to their goddess who rides a stag. All their dances and songs described Goddesses’ achievements including the Killing of Mahisasura (Buffalo headed Demon).

Sabari of Ramayana

They worshipped Durga and offered human sacrifice. Several statues of offering their heads with their own swords were discovered throughout Tamil Nadu and there are inscriptions confirming their sacrifice of human heads. All their songs were on goddess Durga and Mahisasura Mardhani. They followed cremation and not burial! (For details about human sacrifice and pictures, see my earlier post)

Sabaras in Aitareya Brahmana 7-8
Aandhraahaa punaindraahaa pulindaahaa muthinaahaa
Ithyuthanthyaa bhahavoo dasyunaam bhuuyishtaa ithi

Earliest reference in the Aitareya Brahmana says that the eldest sons of Visvamitra were cursed to become the progeny of the most abject races such as the Andhras, Pundras, Sabaras, Pulindas and the Mutibas.

Bhanabhattaa (606 to 648 CE) in his prose Kadambari gives a graphic description of a tribal gang, which was moving in a forest in a day to day hunting activity:-
1.”Oh they live a life devoid of knowledge
2.Their life style is condemned by the wise men
3.For example human sacrifice – to present it to the gods –is their religious devotion.
4.They eat flesh, honey etc. which is forbidden in the civilized society
5.Their physical exercise is hunting
6.Their religious texts are the cry of jackals
7.They decide good and evil from the voice of owls
8.Their intelligence lies in understanding the nature of the birds
9.Their inmates are the dogs
10.Their kingdom is the lonely forest
11.Their friends are the bows which impart the cruel deeds
12.Their supporters are the poison tipped snake like arrows
13.Their sons are those which attract to captivate the deer
14.Their wives are those women who have been captured. They had been wives of others.
15.They live with cruel animals like tigers. Hence they are as cruel.
16.They propiate their gods with the animal blood
17.Theft is their life
18.Their ornaments are the jewels of cobras
19.They use the elephant’s musth as body lotion
20.They uproot and destroy the forests where they live
Ashura Babipala lion hunt in Assyria

In merely 20 sentences and less than 100 words – in Sanskrit —Bhanabhatta has narrated all that which the 19th and 20th centuries have narrated in voluminous books.

The chieftain’s name was Maatanga. This is the name of Shiva . Bhanabhatta says that the chieftain was an ardent believer of goddess Katyayani/Durga.

They collected from the forest hair and skin of deer and elephants tusks.
They covered their bodies with lion skin. They collected the colourful mayur puchcha or the long feathers of peacock. They pulled out the poison teeth of snakes. Probably they collected the snake poison. They collected fruits and roots of forest trees.

Source book : Tribal roots of Hinduism by Dr K S Tiwari.
Kannappa offering his eyes

Now compare the above list given by Bhanabhatta with the information from Tamil literature summarised by Dr R Nagasamy, eminent historian and archaeologist and VR Dikshitar in his Translation of Tamil epic Sillapdikaram.

In the North they were known as Sabaras and Pulindas and in Tamil Nadu they were called Maravars and Eyinars.

1.They killed people who passed through the forests or arid lands (Puram 175)
2.They can shoot anyone without a miss. They covered the dead bodies with stones (Puram2)
3.They killed the merchants by attacking their caravans and shared the booty among themselves (Akam.89)
4.They had very long bows standing up to their shoulders (from the ground)- Akam.175
5.They are so uneducated that they will bite their bows (Akam 214) if they miss the target.
6.They had uncouth appearance with beard (Akam 297)
7.They had flesh for their food and toddy for their drinks. They never washed their hands ( Akam 297)
8. They took whatever they wanted and destroyed the rest (Puram 23)

Dr Nagasamy added the following from Periyapurana from the life story of Kannappa Nayanar, who became famous by offering his both eyes to Lord Shiva. Kannappan means who offered eyes and this is a household story in Tamil Nadu.

Sabari of Ramayana

1.This tribes speaks a language of words with “Kill , Stab, Spear, Throw” according to Sekkizar of 10th Century CE.
2.They rob the cows (like Panis of Rig Veda) from the villages
3. They eat flesh and the worms wriggling on it.
4.They worshipped Lord Skanda and offered him Pea cocks and Cocks to Skanda.
5.They tied the teeth of tiger around the Children’s necks
6.Young boys of the hunters brought little boars, deer and tiger cubs for playing. They were their toys.
7.They had a chieftain and his son was trained in archery in a ceremony. This Bow Festival was celebrated grandly for 7 days. Sekkizar gives full details in hundreds of verses about their forest life.
8.On the seventh day of the Training/initiation ceremony the boy was initiated in to archery amidst all the fanfare . Big drums and horns were played by the tribe.

Lion hunt

Salini’s Role as Soothsayer
9. They had a woman soothsayer by name Salini. She will give them directions about what should be offered to the goddess. She gave all the predictions when she was possessed. The old lady’s dance amazed even the cruel hunters. She advised them to give sacrifice to goddess Durga (Kotravai who rides a stag)
10.Tamil Epic Silappadikaram described a Kumari Festival inside the forest (It is a bit similar to Kumari festival in Nepal and other places). V R Dikshita summarised it from Vettuvavari of Silappadikaram:

“It was usual to select a virgin from among their community and make her appear like the goddess installed in the shrine. The virgin was taken in procession to the temple of their guardian deity and worshipped in front of the shrine, where the goddess was said to appear and approve what the damsel spoke.

The Eyinar/sabara decked their goddess with ornaments and peculiar to their mores. A tiger skin and elephant skin formed the clothing of their goddess. Similarly the teeth of tiger formed her garland. The virgin’s hair was dressed in the form of jata – the coiffure of Shiva – and ornamented with a small silver snake and a crescent like semi circular tooth from the wild hog . Her Tali/mangal sutra was a necklace made up of teeth plucked from a strong limbed tiger. Her girdle was a cleaned tiger skin. The bow in her hand was of heart wood. She was mounted upon a stag with twisted horns. The eyinar/sabara ladies followed her carrying paints, powders, cool and fragrant pastes, boiled grains, gingelli/sesame cakes, rice with meat, flowers, frankincense and fragrant scents. This was accompanied by the beating of the drum, blowing of the trumpet. The same drum and horn were used while they loot and rob caravans passing through the forest. There the virgin worshiped the goddess.

Following this, in their songs, they praised the goddess as Mahisasura Mardhani and wife of Shiva and Durga’s fight with Asuras/demons in various forms. Sanskrit names of Goddess such as Amari, Kumari, Gowri, Samari, Suli, Nili, Arya were used by Ilango, the author of the epic. Goddess was praised as Vishnu’s sister in accordance to the story in Hindu mythology. All this happened inside the deep forest of Tamil Nadu 2000 years ago!
Hittites hunting

This shows that all the foreigners’ accounts of tribes are wrong and spread with a motive. My study of all the tribes in India confirmed lot of Hindu customs. Most of their Goddess names are of Sanskrit origin.
The friendship between Guha , Sabari and Rama of Ramayana also stand as evidence that they were part and parcel of Hindu society, but living in their own way. Even in my country England, a fisherman’s life is very different from us, the Londoners. But no one called them Dasyus! A whaler in New Zealand and Japan may look like primitives for a Londoner or a New Yorker. They were not Dayus!

Mahabharata and Hindu mythology show that great people of wisdom even among butchers like Dhrmavyadha and Tuladhara. We have a saint Vyasa from the fishermen community and a Valmiki from the hunter community!
Long live Hindu Dasyus!

contact swami_48@yahoo.com

சதுரங்க பந்தம் – 10


தமிழ் என்னும் விந்தை!

கட்டுரையை எழுதியவர் :– By ச.நாகராஜன்
கட்டுரை எண்- 1447; தேதி 30 நவம்பர், 2014.

புதிர் : கீழே உள்ள வார்த்தைகளைக் கவிதையாக மாற்ற வேண்டும். குதிரை தாவும் போக்கில் சென்று உரிய கட்டங்களில் உள்ள வார்த்தைகளை வரிசையாக எடுத்துப் பொருத்தினால் கவிதையைப் படிக்க முடியும்!

sor to king good say luck loy eth
and moth a soon dis our to bad
place ry church his force is hat al
er queen him wight he to may truth
man his and and chess es knight op’s
a sneer the and un lawn of tates
cas that at less pawn no bish lant
eth faith tles have the gal in love

சற்று கஷ்டமான புதிர் தான்: உலகில் குறுக்கெழுத்துப் போட்டி அறிமுகமாவதற்கு முன்னர் இது போன்ற பொழுதுபோக்குப் புதிர்கள் மேலை நாடுகளில் வெளி வந்து கொண்டிருந்தன.
கவிதையைக் கண்டுபிடிக்க எப்படி சதுரங்க கட்டங்கள் வழியே செல்வது என்பதைப் பார்ப்போம்:-
கீழே உள்ள கட்டங்களின் படி வார்த்தைகளை அமைக்க வேண்டும்.

14 55 22 37 12 51 18 35
23 38 13 54 17 36 11 50
56 15 40 21 52 9 34 19
39 24 53 16 33 20 49 10
2 57 28 41 8 61 32 47
25 42 1 60 29 48 7 62
58 3 44 27 64 5 46 31
43 26 59 4 45 30 63 6

ஒன்று என்ற கட்டத்தில் இருக்கும் வார்த்தை the.
இரண்டு என்ற கட்டத்தில் இருக்கும் வார்த்தை man
இப்படியே 64 வரை உள்ள எண்களில் எந்த வார்த்தைகள் உள்ளன என்பதை அறிந்து அவற்றை சேர்த்துப் பார்த்தால் கீழே உள்ள கவிதை வருகிறது.

The man that have no love of chess
Is, truth to say, a sorry wight,
Disloyal to his king and queen.
A faithless and ungallant knight;
He hateth our good mother church,
And sneereth at the bishop’s lawn;
May bad luck force him soon to place
His castles and estates in pawn!

ஆங்கிலக் கவிதையைக் கட்டங்களில் காண்போம்:


செஸ் எனும் சதுரங்கம் பற்றிய கவிதை இது! குதிரை தாவும் விதமாகத் தாவித் தாவி இதைக் கண்டு பிடிப்பதில் ஒரு ஆனந்தம் இருக்கவே செய்கிறது. ஆனால் இதில் sorry, disloyal, faithless, ungallant, hateth,mother, sneereth, bishop’s, castles போன்ற வார்த்தைகள் பிரிக்கப்பட்டிருப்பதையும் காணலாம். 64 வார்த்தைகளுக்கு பதில் 52 வார்த்தைகளே கவிதையில் இருப்பதால் இப்படி பிரிக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்பட்டுள்ளது.

இப்படி ஒரு கவிதையைப் பிரித்து சதுரங்கத்தில் அமைப்பதில் அவ்வளவாக சுவாரசியம் இல்லை என்பது உண்மையே.
தமிழில் எழுத்துக்கள் மட்டுமே அமைக்கப்பட்டுள்ள செய்யுள்களையும் அதில் அடங்கியுள்ள விந்தைகளையும் பார்க்கும் போது அதன் உயரிய தன்மை தெரிய வருகிறது.

இது ஒரு புறமிருக்க, இந்த ஆங்கிலக் கவிதையில் உள்ளது போன்ற அமைப்பு மேலே உள்ள (சென்ற அத்தியாயத்தில் தரப்பட்டுள்ள) தமிழ் நேரிசை ஆசிரியப்பாவில் உள்ளதா? பாடலின் பொருள் என்ன? விளக்கம் கிடைக்கவில்லை. ஆனால் இவை போன்ற நுட்பமான விஷயங்கள் அடங்கிய தாரணை நூல் தமிழகத்திலோ அல்லது தமிழ் நூல்களைச் சேகரித்துள்ள உலகம் முழுவதுமாகப் பரவி ஆங்காங்குள்ள நாடுகளில் இருக்கும் தமிழ் ஆர்வலர்களிடையேயோ நிச்சயம் உள்ளது. ஒரு நாள் நமக்குக் கிடைக்கக் கூடும்! கிடைக்கும் போது, அதில் சதுரங்க பந்தம் பற்றிய இன்னும் சில விந்தைகளை நாம் அறிய முடியும். அந்த நாளை விரைவில் உருவாக்குவது தமிழ் ஆர்வலர்களின் கையிலே தான் உள்ளது.

சென்றிடுவீர் எட்டுத் திக்கும், அரிய நமது தமிழ் நூல்களை இனம் கண்டு அச்சிட்டு விளக்குவீர் என்று பாரதி பாணியில் உரக்கக் கூவத் தான் தோன்றுகிறது!

**************** தொடரும்

Fate and Freewill –Part I

ramana stamp

Article written By Santhanam Nagarjaan

Article No.1446; Dated 29th November 2014.

Is it Fate or Free will? Which determines our life?
If it is fate, then we need not work at all.
Every thing will happen according to the fate.
If everything is according to freewill and effort, why one, worthy in all respects fails in his/her efforts; others who are not at all worthy in very many respects are successful in all aspects of life.

In this series, we are going to analyze Fate and Freewill.

Readers are invited to post their views without hesitation for a healthy debate.
There is an interesting incident in the life of the great seer Ramana Maharishi.
One Mrs. P.C.Desai met Ramana Maharishi on 3-1-1946 and asked a question on freewill.

Quoting Bhagavat Gita, she asked Ramana maharishi, “If (as Arjuna was told) there is a certain work destined to be done by each and we shall eventually do it however much we do not wish to do it or refuse to do it, is there any free will?”

Ramana maharishi replied, “It is true that the work meant to be done by us will be done by us. But it is open to us to be free from the joys or pains, pleasant or unpleasant consequences of the work, by not identifying ourselves with the body or that which does the work. If you realize your true nature and know that it is not you that do any work, you will be unaffected by the consequences of whatever work the body may be engaged in according to destiny or past karma or divine plan, however you may call it. You are always free and there is no limitation of that freedom”.

From His reply we come to the conclusion that freewill can overcome destiny by not identifying ourselves with the body.

We will analyze the Fate and Free will in the next article in depth.

poets of india scan 3

Fate and Free will – Part II

By Santhanam Nagarajan

Devaraja Mudaliar, an ardent devotee of Ramana maharishi (on 3-1-1946) asked him, “Are only important events in man’s life, such as his main occupation or profession, predetermined, or are trifling acts in his life, such as taking a cup of water or moving from one place in the room to another, also predetermined?”
Bhagavan Ramana replied, “Yes”, everything is predetermined.”

“Then what responsibility, what free will has man?” asked the devotee.
Bhagavan replied,” What for then does the body come into existence? It is destined for doing the various things marked out for execution in this life. The whole programme is chalked out (Not an atom moves except by His Will) expresses the same truth, whether you say, Does not move except by His Will or Does not move except by karma.

As for freedom for man, he is always free not to identify himself with the body and not to be affected by the pleasures or pains consequent on the body’s activities.

A devotee by name Khanna asked Ramana (on 28-6-1946), “Is there destiny? And if what is destined to happen will happen is there any use in prayer or effort or should we just remain idle?”

Bhagavan Ramana replied,” There are two ways, to conquer destiny or be independent of it. One is to enquire for whom is this destiny and discover that only the ego is bound by destiny and not the Self, and that the ego is non-existent. The other way is to kill the ego completely surrendering to the Lord, by realizing one’s helplessness and saying all the time : ‘Not I but Thou,oh Lord!’, and giving up all sense of ‘I’ and ‘mine’ and leaving it to the Lord to do what he likes with you. Surrender can never be regarded as complete so long as the devotee wants this or that from the Lord. True Surrender is love of God for the sake of love and nothing else, not even for the sake of salvation. In other words, complete effacement of the ego is necessary to conquer destiny, whether you achieve this effacement through Self-enquiry or through Bhathi-marga meaning the path of Devotion.

Khanna asked the seer whether our prayers are granted.
Bhagavan replied,” Yes, they are granted. No thought will go in vain. Every thought will produce its effect some time or other. Thought-force will never go in vain.”

Ramana’s explanation regarding fate, freewill, prayer and thought power are wonderful!

The power of prayer and thought power has never been explained so beautifully.
But still we want to know further about fate and free will.

There are many more incidents in the lives of the great. Let us see one by one in the future articles.

This series is written by my brother S Nagarajan: swami


சதுரங்க பந்தம் – 9

தமிழ் என்னும் விந்தை!
சதுரங்க பந்தம் – 9

Research paper written By ச.நாகராஜன்
Research article No.1445; Dated 29th November 2014.

சுவடிகளாக அச்சேறாமல் உள்ள தமிழ் நூல்கள் பல்லாயிரக்கணக்கில் உள்ளன தஞ்சை சரஸ்வதி மஹாலில் ஆரம்பித்து உலகளாவிய அளவில் பல்வேறு நாடுகளின் பல்கலைக் கழகங்களிலும் தனியார் தொகுப்புகளிலும் உள்ள சுவடிகள் என்று அரங்கேறப் போகின்றன என்பது யாருக்கும் தெரியாது. பழைய காலத்தில் சில சுவடிகளை புத்தகங்களாக அச்சிட்டுள்ளனர். ஆனால் அந்தப் புத்தகங்களும் இன்று கிடைக்காமல் போய் விட்டன. வாய்வழியாக ஆசான் – மாணாக்கன் என்ற குருகுல அமைப்பு மூலம் வழி வழியாக வந்த பல ரகசியங்கள் அந்த குரு குல முறை கெட்டு அழிந்தவுடன் ரகசியங்களாகவே மாறி விட்டன.

புத்தகங்களில் அச்சிடப்பட்டு உள்ள பல விஷயங்களை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. உதாரணத்திற்கு சதுரங்க பந்த விஷயமாக ஒரு எடுத்துக் காட்டை இங்கே காண்போம்.
நினைவில் வாழும் தமிழறிஞர் ச.பவானந்தம் பிள்ளை பதிப்பித்த யாப்பருங்கல விருத்தியுரையில் சித்திரக் கவிமாலை என்ற தலைப்பில் 29 வரிகளில் உள்ள பாடலில் ( மாலை மாற்றே சக்கரஞ் சுழிகுள என்று ஆரம்பித்து அந்தமில் கேள்வி யாசிரியன்னே என முடிகிறது. இடமின்மை கருதி இங்கு முழுப் பாடலையும் தர முடியவில்லை)

இதில் 19வது வரியாக ‘பாடுதுன் மரபுந் தாரணைப் பகுதியும்’ என வருகிறது.
தாரணை என்பதற்கு விளக்கவுரையாகத் தரப்படுவதைக் கீழே காண்போம்:
“தாரணைப் பகுதியும்’ என்பது:- தாரணை விகற்பங்களும் என்றவாறு. தாரணை விகற்பங்களாவன : நாமதாரணையும், அக்கரதாரணையும், செய்யுடாரணையும், சதுரங்கத்தாரணையும், சித்திரத்தாரணையும், வயிரத்தாரணையும், வாயுத்தாரணையும், நிறைவு குறைவாகிய வெண்பொருட்டாரணையும், வச்சிரத்தாரணையும் முதலாயினவற்றை உருவக்கரசங்கேதங்களால் இடம்படவறிந்து தரித்து, அனுலோமமாகவும், பிரதிலோமமாகவும், பிறவாறாகவுஞ் சொல்லுவது. அவையெல்லாம் தாரணை நூலுட் கண்டு கொள்க.

இந்த விளக்கத்தில் தாரணை நூல் என்று ஒரு நூல் இருப்பதை அறிய முடிகிறது. அதில் சதுரங்க பந்தம் உள்ளிட்ட பலவற்றைப் பற்றி ஏராளமான விளக்கங்கள் இருப்பதையும் அறிய முடிகிறது. தாரணை நூலை தமிழில் யாரேனும் அச்சிட்டிருக்கிறார்களா? தெரியவில்லை.

சதுரங்க பந்தம் பற்றிய இலக்கணமும் தொடர்ந்து இப்படித் தரப்படுகிறது:-
“சதுரங்க அறையில் உருவுகளை உருவக்கர சங்கேதங்களால் திரித்துக் குதிரையடியாகவும், குதிரையும் யானையுமாகப் பாய்ந்து வருவதற்கு இலக்கணம் வருமாறு:-

“கடிகம ழிலைமலர் சீரிதழ்த் தாமரைப்
பனிமலர் வாட்டிய மீமிசை நிகரி
னூபுரமிக வூன்றலின் மேலொளி நெருங்கிய
சேண்விளங் கெழிலடி குறுகுதுத் தூநிறப்
பெருமலர் வேங்கையு மூங்கிலு நுடங்கிப்
பிணியவிழ் வீத்த மாத்த ணறவமும்
சாந்தமு மகிலுங் கிளர்ந்து திங்களிச்
சூரலு முகிரலுங் கெழுமித் தேறிய
நூலவர் பேணும் வெட்சியு முறித்தை
விரைமலர் மகிழு நாகமும் பீடுடைத்
திருவுஞ் சகமலி யாதி கீர்த்தி
யூனமில் கேள்வியிற் றெளிந்து சுரும்பிவர்
நீடிணர்ப் பாசிலை வடுமா மிசைமிக
வுருகெழு மென்கனி நேரே பூசணித்
துகளறு செங்கா யெங்கெனக் கூறி
யீண்டிய காதலிற் றடவிய சிறுநுதற்
பெருமதர் மழைக்கட் செவ்வாய்ப்
புரிகுழ லியக்கியர் பொதிபெறற் பொருட்டே”

இந்த நேரிசை ஆசிரியப் பாடலில் கடிகமழ் என்பதில் ஆரம்பித்து சிறுநுதல் என்ற வார்த்தை முடிய மொத்தம் 64 வார்த்தைகள் உள்ளன.

“வேண்டியதோ ரறை முதலாகவாயினும், வேண்டியதோர் அறை ஈறாகவாயினும் பாய்த்துவது, சிறு நுதல் வரைப் பாய்த்த அறுபத்து நாலு வெங்குதிரை வரும்” என்கிறது விளக்கவுரை.
எந்த அறையில் குதிரையின் பாய்ச்சலை ஆரம்பிப்பது, எப்படி குதிரை வரும் என்பதை நம்மால் அறிய முடியவில்லை. ஏனெனில் விளக்குவதற்கு குருவும் இல்லை; விளக்கம் முழுவதும் அடங்கிய தாரணை நூலும் இல்லை.

இது தான் தமிழின் இன்றைய நிலை! தமிழின் மீது அக்கறை உள்ள நம் போன்றோர் முயன்று இவற்றைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து உலகிற்கு அறிவிக்க வேண்டும் என்பதற்காகவே இந்தப் பாடல் இங்கு தரப்படுகிறது. தமிழ் என்னும் விந்தையின் ஒவ்வொரு துளியையும் அறிந்து சுவைத்து அதை உலகிற்குத் தருவோரே உண்மையான தமிழ்த் தொண்டு புரிபவராவர். தமிழ் நூல்களில் புதைந்து கிடக்கும் கோடானு கோடி ரகசியங்களை கண்டுபிடித்து வெளியிடுவதே தமிழர்கள் முன் இன்று இருக்கும் ஒரே கடமை!
ஆங்கிலத்தில் சதுரங்க அறைகளில் ஆங்கில கவிதைகளின் வார்த்தைகளையோ அல்லது எழுத்துக்களையோ அமைத்துப் புதிர்களை விடுவிப்பது பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் இருந்து வந்த ஒரு பொழுதுபோக்கு விளையாட்டு. இல்லஸ்ட்ரேட்ட் லண்டன் நியூஸ் பத்திரிக்கையில் ஹோவர்ட் ஸ்டாண்டன் என்பவர் 1870 முதல் 1874 முடிய வெளியிட்ட சதுரங்க கவிதை புதிர்களில் ஷேக்ஸ்பியர் மற்றும் சர் வால்டர் ஸ்காட் கவிதைகளை அமைத்து புதிர்களை வெளியிட்டார். அவற்றில் ஒன்றே ஒன்றை மட்டும் இங்கு பார்ப்போம்.

*************** (தொடரும்)

பாரதி பாடல்களிலிருந்து 31 முக்கிய மேற்கோள்கள்

Maha Kavi

சிந்தனைச் சிற்பிகள் (ஜய வருடம்) 2014 டிசம்பர் மாத காலண்டர்

முக்கிய நாட்கள்: — டிசம்பர் 2 கீதா ஜயந்தி, 5 திருக் கார்த்திகை, 6 சர்வாலய தீபம், 11 பாரதியார் பிறந்த நாள், 21 ஹனுமத் ஜயந்தி, 25 கிறிஸ்துமஸ்; அமாவாசை:22, சுபமுஹூர்த்த நாள்:– 1, பௌர்ணமி – 6, ஏகாதசி- 2, 18

பாரதி பாடல்களிலிருந்து 31 முக்கிய மேற்கோள்கள்

கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1444; தேதி 29 நவம்பர், 2014.

டிசம்பர் 1 திங்கட் கிழமை
சொல்லில் உயர்வு தமிழ்ச் சொல்லே- அதைத்
தொழுது படித்திடடி பாப்பா !

டிசம்பர் 2 செவ்வாய்க் கிழமை
தேமதுரத் தமிழோசை உலகமெலாம்
பரவும் வகை செய்தல் வேண்டும்.
சேமமுற வேண்டும் எனில் தெருவெல்லாம்
தமிழ் முழக்கம் செழிக்கச் செய்வீர்

டிசம்பர் 3 புதன் கிழமை
அன்பென்று கொட்டு முரசே – மக்கள்
அத்தனை பேரும் நிகராம்
இன்பங்கள் யாவும் பெருகும் – இங்கு
யாவரும் ஒன்று என்று கொண்டால்

டிசம்பர் 4 வியாழக் கிழமை
தங்க மதலைகள் ஈன்றமுது ஊட்டித்
தழுவியது இந்நாடே – மக்கள்
துங்கம் உயர்ந்து வளர்கெனக் கோயில்கள்
சூழ்ந்ததும் இந்நாடே

டிசம்பர் 5 வெள்ளிக் கிழமை
யாகத்திலே தவ வேகத்திலே – தனி
யோகத்திலே பல போகத்திலே
ஆகத்திலே தெய்வ பக்தி கொண்டார்தம்
அருளினிலே உயர் நாடு


டிசம்பர் 6 சனிக் கிழமை
சாதி இரண்டொழிய வேறில்லை என்றே
தமிழ் மகள் சொல்லிய சொல் அமிழ்தம் என்போம்

டிசம்பர் 7 ஞாயிற்றுக் கிழமை
பன்னரும் உபநிடத நூல் எங்கள் நூலே
பார்மிசை ஏதொரு நூல் இது போலே

டிசம்பர் 8 திங்கட் கிழமை
ஒன்று பரம்பொருள் நாம் அதன் மக்கள்
உலகு இன்பக் கேணி என்றே – மிக
நன்று பல்வேதம் வரைந்த கை பாரத
நாயகி தன் திருக்கை

டிசம்பர் 9 செவ்வாய்க் கிழமை
அன்பு சிவம் உலகத் துயர் யாவையும்
அன்பினில் போகும் என்றே – இங்கு
முன்பு மொழிந்து உலகாண்டதோர் புத்தன்
மொழி எங்கள் அன்னை மொழி

டிசம்பர் 10 புதன் கிழமை
நாவினில் வேதம் உடையவள் கையில்
நலம் திகழ் வாளுடையாள் – தனை
மேவினர்க்கு இன்னருள் செய்பவள் தீயரை
வீட்டிடு தோளுடையாள்


டிசம்பர் 11 வியாழக் கிழமை
நல்லறம் நாடிய மன்னரை வாழ்த்தி
நயம்புரிவாள் எங்கள் தாய் – அவர்
அல்லவராயின் அவரை விழுங்கிப் பின்
ஆனந்தக் கூத்திடுவாள்

டிசம்பர் 12 வெள்ளிக் கிழமை
பேரிய வெற்பு முதல் பெண் குமரி ஈறாகும்
ஆரிய நாடு என்றே அறி

டிசம்பர் 13 சனிக் கிழமை
பேசுகவோ சத்தியமே, செய்க தர்மமே என்று ஒலி செய்
முத்தி தரும் வேத முரசு

டிசம்பர் 14 ஞாயிற்றுக் கிழமை
இனி ஒரு விதி செய்வோம் — அதை
எந்த நாளும் காப்போம்;
தனி ஒருவனுக்கு உண்விலை எனில்
ஜகத்தினை அழித்திடுவோம்

டிசம்பர் 15 திங்கட் கிழமை
எல்லாரும் ஓர் குலம் எல்லாரும் ஓர் இனம்
எல்லாரும் இந்திய மக்கள்;
எல்லாரும் ஓர் நிறை எல்லாரும் ஓர் விலை
எல்லாரும் இந்நநட்டு மன்னர்


டிசம்பர் 16 செவ்வாய்க் கிழமை
வேதம் நிறைந்த தமிழ்நாடு – உயர் வீரம்
செறிந்த தமிழ்நாடு

டிசம்பர் 17 புதன் கிழமை
உள்ளத்தில் உண்மை ஒளி உண்டாயின்
வாக்கினிலே ஒளி உண்டாகும்

டிசம்பர் 18 வியாழக் கிழமை
வாழிய செந்தமிழ் ! வாழ்க நற்றமிழர்!
வாழிய பாரத மணித் திரு நாடு

டிசம்பர் 19 வெள்ளிக் கிழமை
ஆண்களோடு பெண்களும்
சரி நிகர் சமானமாக
வாழ்வம் இந்த நாட்டிலே

டிசம்பர் 20 சனிக் கிழமை
வேத நூல் பழிக்கும் வெளித்திசை மிலேச்சர்
பாதமும் பொறுப்பளோ பாரத தேவி?


டிசம்பர் 21 ஞாயிற்றுக் கிழமை
பாரத நாடு பார்க்கெலாம் திலகம்
நீர் அதன் புதல்வர் இந் நினைவகற்றாதீர்

டிசம்பர் 22 திங்கட் கிழமை
ஆதி மறை தோன்றிய நல் ஆரிய நாடு எந்நாளும்
நீதி மறைவின்றி நிலைத்த திரு நாடு

டிசம்பர் 23 செவ்வாய்க் கிழமை
பெண் என்று சொல்லிடிலோ – ஒரு
பேயும் இரங்கும் என்பார்; தெய்வமே! நினது
எண்ணம் இரங்காதோ?

டிசம்பர் 24 புதன் கிழமை
காக்கை குருவி எங்கள் ஜாதி – நீள்
கடலும் மலையும் எங்கள் கூட்டம்;
நோக்கும் திசை எல்லாம் நாம் அன்றி வேறில்லை
நோக்க நோக்கக் களியாட்டம்

டிசம்பர் 25 வியாழக் கிழமை
பயம் எனும் பேய்தனை அடித்தோம் – பொய்மைப்
பாம்பைப் பிளந்து உயிர் குடித்தோம்;
வியன் உலகனைத்தையும் அமுதென நுகரும்
வேதவாழ்வினைக் கைப் பிடித்தோம்

bharati stamp

டிசம்பர் 26 வெள்ளிக் கிழமை
மூர்த்திகள் மூன்று பொருள் ஒன்று – அந்த
மூலப் பொருள் ஒளியின் குன்று
நேர்த்தி திகழும் அந்த ஒளியை – எந்த
நேரமும் போற்று சக்தி என்று

டிசம்பர் 27 சனிக் கிழமை
தருமத்தின் வாழ்வதனைச் சூது கவ்வும்
தருமம் மறுபடி வெல்லும்

டிசம்பர் 28 ஞாயிற்றுக் கிழமை
கட்டுண்டோம் பொறுத்திருப்போம்; காலம் மாறும்
தருமத்தை அப்போது வெல்லக் காண்போம்

டிசம்பர் 29 திங்கட் கிழமை
சாமி நீ; சாமி நீ; கடவுள் நீயே;
தத்வமஸி தத்வமஸி நீயே அஃதாம்

30 செவ்வாய்க் கிழமை
ஒளிபடைத்த கண்ணினாய் வா வா
உறுதி கொண்ட நெஞ்சினாய் வா வா

31 புதன் கிழமை
ஒன்றுபட்டால் உண்டு வாழ்வே – நம்மில்
ஒற்றுமை நீங்கில் அனைவர்க்கும் தாழ்வே

Sri Ramanuja’s Favourite Tamil Hymn!


Article written by London Swaminathan
Article No.1443; Dated 28th November 2014.

Who is Ramanuja?
Sri Ramanuja was a Hindu philosopher born in a Tamil Brahmin family in1017. Considered a great teacher who spread Vishtadvaita, was born in a Vadama family to Kesava Perumal Somayaji Dikshitar and Kanthimathi Ammal at Sri Perumpudur near Chennai. He lived a long life of 120 years and died in 1137. He was a great social reformer and converted a lot of people from lower castes as Vaishnavite Brahmins.

What is Tiruppavai?
Thirty verses sung by Tamil poetess Andal of seventh century CE in praise of Lord Krishna is known as Tiruppavai.

Sri Ramanuja is called by many names and epithets such as Udayavar, Emperumanar, Yathirajar and Bhasyakarar. But Ramanuja himself preferred another name Tiruppavai Jeeyar. He liked the verse No.18 more than any other verse from the thirty verses of Andal’s Tiruppavai. There is a story behind this. Vaishnavites sing this verse twice in all the reciting events because it was liked by Sri Ramanujacharya.

Ramanuja used to go to the houses of the devotees every day for food collection, singing the glories of Lord. One day he was singing the verse no 18 of Tiruppavai (Tamil, “Undhu Matha Kalitran….) and went round the streets. When he approached the house of his teacher Perianambi, he finished the verse by singing the last line

“Come along, throw open delighted
To clang thy bangles bright
In pinky lotus hand a sight
Listen and consider our damsel”.

Suddenly the door opened and he saw his teacher’s daughter Athulai standing there with the alms. Ramanuja saw her as Nappinnai and prostrated before her. People of divine origin see god everywhere. We have heard such episodes in the lives of several Alvars and Nayanmars. And thus this verse gained added significance. When the Vaishnavites sing this verse they remember their great Acharya Ramanuja and Lord Krishna with his consort Nappinnai.

Dancer Smitha Madhav as Andal (Photo from The Hindu)

Full Verse 18 of Tiruppavai goes like this:–
Oh! Daughter in law of Nandagopala
Who hath a shoulder mighty, never a fleer
A valiant Tusker emitting vigour; atop jasmine arcade
Again and again flock of larks had cooed;
Nappinnai! Thy hair perfume fragrant, door thou open!
Cock come around, have crowed with rigour
Though art asleep, ball agrip, as we sing thy groom;
Come along, throw open delighted
To clang thy bangles bright
In pinkly lotus hand a sight
Listen and consider our damsel – verse 18

Meaning : Andal and her friends request Nappinnai, Krishna’s wife, to open the door. She praises Krishna with a mighty shoulder like an elephant. Beautiful morning time is also described. Nappinnai with her fragrant hair had a ball in her hand which was used for playing with Krishna the previous day.

Source book: Concept’s of Sri Andal’s Tiruppavai by Dr Chenni Padmanabhan

‘இனித்தான் எழுந்திராய்! ஈதென்ன பேருறக்கம்!’ ஆண்டாள் அறைகூவல்!

Dancer Smitha Madhav as ஆண்டாள் ( photo from The Hindu)

கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1442; தேதி 28 நவம்பர், 2014.

கட்டுரையின் முதற்பகுதி “தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக” — என்ற தலைப்பில் நேற்று வெளியாகியது அதைப் படித்துவிட்டு இதைப் படிக்க வேண்டுகிறேன்.

பகவத் கீதையில் கிருஷ்ண பரமாத்மா, எழுந்திரு (உத்திஷ்ட) என்று நான்கு முறை கூறியதையும் அதையே வள்ளுவரும் கூறியிருப்பதையும் கட்டுரையின் முதற் பகுதியில் கண்டோம்.

ஆண்டாளும் தன்னுடைய தோழிகளை இப்படி தட்டி எழுப்புவதைப் பார்க்கிறோம். குறைந்தது மூன்று இடங்களில் தோழிகளையும் ஏனைய இடங்களில் கடவுளையும் சுப்ரபாதம்/ பள்ளி எழுச்சி பாடி எழுப்புவதைப் படிக்கிறோம். மேம்போக்காகப் பார்த்தால் இது எல்லாம் உறங்கிக் கொண்டிருக்கும் பெண்களை பள்ளிக் கட்டிலில் இருந்து எழுப்புவது போலத் தோன்றும். உண்மையில் அவள் சொல்லும் உறக்கம் பேர் உறக்கமாகும்.

இவ்வுலகில் மனிதனாகத் தோன்றியவர்க்கெல்லாம் ஒரே குறிக்கோள்—பிராமணன் ஆவதுதான். அதாவது பிரம்மத்தை நாடுவதே ஆகும்.

இவ்வுலகில் மனிதனாகத் தோன்றியவர்க்கெல்லாம் ஒரே குறிக்கோள்—அந்தணன் ஆவதுதான். அதாவது அந்தத்தை அணவுவதே ஆகும்.

இவ்வுலகில் மனிதனாகத் தோன்றியவர்க்கெல்லாம் ஒரே குறிக்கோள்—பார்ப்பான் ஆவதுதான். அதாவது மனதை உட்புறமாகத் திருப்பி உள்ளே உறையும் இறைவனைப் பார்ப்பதே ஆகும்.

இப்படி மனித குலம் முழுவதையும் ஐயர்களாக (ஹையர் அண்ட் ஹையர் Higer and Higer= Iyer உயர உயர) உயர்த்துவதற்கு பிரம்ம முஹூர்த்தமாகிய காலை நாலு மணிக்கு தியானத்திலோ வழிபாட்டிலோ ஈடுபட வேண்டும். இதற்காகத்தான் பாவை (மார்கழி) நோன்பு என்பதைக் குளிர் காலத்தில் வைத்தார்கள். அப்பொழுதுதான் போர்வையைத் தூக்கி எறிந்து விட்டு படுக்கையை விட்டு எழுந்திருப்பார்கள்.

முதலில் உடல் விழித்துக் கொண்டால் பின்னர் உள்ளமும் விழித்துக் கொள்ளும். அதாவது அறியாமை என்னும் பேர் உறக்கத்தில் இருந்து ஆன்மா விழித்துக் கொள்ளும்.
இதைத்தான் ஆண்டாள் திருப்பாவையில்

இனித்தான் எழுந்திராய்! ஈதென்ன பேருறக்கம் (பாவை 12) – என்றாள். இது போல திருப்பாவையில் குறைந்தது மூன்று எழுந்திராய் (பாடல்கள் 8, 12, 14) வருகிறது.

இதற்கும் முன்னர், கடோபநிஷத்தில் (1-3-14) உத்திஷ்ட, ஜாக்ரத, ப்ராயவரான் நிபோதத! — (எழுந்திரு! விழிப்படை! குறிக்கோளை அடையும் வரை நில்லாது செல்மின்!!) — என்ற வீரிய வாசகம் வருகிறது. இதைத்தான் எல்லோரும் பல வகையில் சொல்லுவர். விவேகாநந்தர் அடிக்கடி சொன்ன மேற்கோள் இது.

வால்மீகி சொன்ன உத்திஷ்ட!
தமிழ் நாட்டிலும் ஆந்திரத்திலும் பிரபலமான வெங்கடேச சுப்ரபாதத்தில் வரும் உத்திஷ்ட மிகவும் தெரிந்த ஒன்று. சு+ ப்ரபாத என்றால் நல்ல+காலை எனப் பொருள். ஆங்கிலத்தில் ‘’குட் மார்னிங்’’ என்று சொல்லுவோம். இதை பள்ளி எழுச்சி என்று மாணிக்கவாசகரும், பாரதியாரும் பாடி வைத்துள்ளனர்.

இதன் முக்கிய நோக்கம் இறைவனைக் காலையில் எழுப்புவது அல்ல. அந்தச் சாக்கில் நம் எல்லோரையும் அதி காலை பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் – காலை 4 மணிக்கு — எழுந்திருக்க வைத்து உறங்கிக் கிடக்கும் ஆன்மாவை விழிப்புற வைப்பதாகும்

ஸ்ரீ வெங்கடேஸ்வர சுப்ரபாதத்தை இயற்றிய பிரதிவாதி பயங்கரம் அன்னங்கராசார்யார், முதல் பாடலாகத் தெரிந்தெடுத்தது வால்மீகி ராமாயணம் பாலகாண்டத்தில் வரும் ஸ்லோகம் ஆகும்:–

கௌசல்யா சுப்ரஜா ராம பூர்வா சந்த்யா ப்ரவர்ததே
உத்திஷ்ட நரசார்தூல கர்தவ்யம் தைவ மாஹ்னிகம்
உத்திஷ்ட உத்திஷ்ட கோவிந்த! உத்திஷ்ட கருடத்வஜ

பொருள்: கௌசல்யாவின் மகனாகப் பிறந்த உத்தமோத்தமனே! ராமா! கீழ் திசையில் காலைப் பொழுது மலர்ந்துவிட்டது! ஆண்களில் புலி போன்ற வீரனே! தினமும் செய்ய வேண்டிய வேலைகள் காத்துக் கிடக்கின்றன. கருடக் கொடியை உடைய கோவிந்தா! எழுந்திரு!

bharatmata (1)

இந்தக் காலை வணக்கம் இறைவனுக்கு என்பதை விட அதைச் சொல்ல நம்மை எழுந்திருக்கத் தூண்டும் வணக்கமாகவே கொள்ளல் வேண்டும்.

பாரதியார் பாடிய பாரத மாதா திருப்பள்ளி எழுச்சியைப் பார்க்கையில் இது சட்டென விளங்கும். அதவது தூங்கிக் கொண்டிருக்கும் பாரத அன்னையை எழுப்புதல் என்பது சுதந்திர யுத்தத்தில் சேராமல் சோம்பித் திரிந்த பாரத மக்களைத் தட்டி எழுப்பிய சுப்ரபாதம் அது. இதோ பாடலின் முதல் பத்தியைப் படித்தாலேயே சுப்ரபாதம்/பள்ளி எழுச்சி யாருக்கு என்பது தெற்றென விளங்கும்:–

பொழுது புலர்ந்தது; யாம் செய்த தவத்தால்
புன்மை இருட்கணம் போயின யாவும்;
எழுபசும் பொற்சுடர் எங்கனும் பரவி
எழுந்து விளங்கியது அறிவெனும் இரவி;
தொழுதுனை வாழ்த்தி வணங்குதற்கு இங்கு உன்
தொண்டர் பல்லாயிரர் சூழ்ந்து நிற்கின்றோம்
விழிதுயில்கின்றனை இன்னும் என் தாயே
வியப்பிது காண் பள்ளி எழுந்தருளாயே!

——பாரதியாரின் பாரத மாத திருப்பள்ளி எழுச்சி

Uttishta/Arise: A Powerful Command


Research paper written by London Swaminathan
Research article No.1441; Dated 27th November 2014.

How many times did Krishna say UTTISTHA (Arise) to Arjuna and Why?

I can count at least four UTTISTHAs in the Bhagavad Gita.

This is Swami Vivekananda’s favourite slogan as well. Arise! Awake and Stop not till the goal is reached! It is taken from the Katha Upanishad.

uttisthata jagrata prapya varan nibodhata (Katha 1.3.14) is the actual line used by Swami Vivekananda. It is a powerful command having meaning at two levels. One can follow it in the mundane world and succeed in life or in the spiritual world and attain Mukti/final release.

Of the four uttisthatas in the Bhagavad Gita, the most famous one is

uttistha! Yaso Labha! i.e. Arise and Attain Fame!! (11-33)


This will serve as a good motto for any youth. But Krishna said it to Arjuna who refused to fight. Arjuna was ready to derelict from his duty but Krishna convinced him that he would not incur any sin by killing his own near and dear in the battle field.

If a judge suddenly refuses to pass death sentence on all hard core murderers or a soldier in the front line refuses to handle gun or rifle saying that it a sin to kill people, then it is dereliction of duties. Not only dereliction of duty, but also helping the anti socials to thrive.

In the second chapter Krishna urged Arjuna to shed unmanliness. He said to Arjuna, “Cast off this faintheartedness and Arise!” (2-3).
This is the best sloka of Bhagavad Gita according to Swami Vivekananda.

In the same chapter (2-37), Krishna said, “Either slain thou shalt go to heaven; or victorious thou shalt enjoy the earth; therefore Arise, resolved on battle”.

And in 4-42, the word gets its spiritual meaning:

There having cut asunder with the Sword of Wisdom this doubt in thy heart, that is born of ignorance, resort to Yoga and Arise!

(Dr S Radhakrishnan’s Translation)


Valmiki said ‘Uttistha’!

The word uttistha is famous in other contexts as well. The most popular Suprabatham hymn in South India is Venkateswara Suprabatham sung in praise of Lord Balaji Venkateswara of Tirupati in Andhra Pradesh.

Suprabatham is the hymn sung to wake up God in the morning. But in reality it is wake up call to humanity. Only when one wants to wake up the god at 4 AM in the morning, one will get ready from 3 AM. It is considered Brahma Muhurtha in Hindu scriptures, most auspicious time to worship god or to do meditation. That is the purpose of Su+ Prabatha (Good + Morning).

Here in this Venkateswara hymn the first verse is taken from Valmiki Ramayana by the composer of the hymn Prativadhi Bhayangaram Annagracharya.

The verse goes like this

Kausalya Supraja Rama purva Sandhya Pravarthathe
Uttistha Narasardula Karthavyam Daiva Ahnikam

Uttistha Uttistha Govinda Uttistha Garuda Dwaja

O Rama! The noble son of Kausalya. The dawn in the East commences. O Tiger among men! Arise! The daily tasks are waiting to be performed.
Arise! Govinda! Holder of the Eagle Flag! Arise.

Uttistha is used by the Tamil poetess Andal In a spiritual context about 1400 years ago in her Tiruppavai. She wakes her girl friends in the morning to worship the Lord, “Arise! Get Up! Why is this long sleep?” in at least three verses (8,12, 14). She was not talking about the normal sleep and waking up, but was singing about the spiritual awakening from the slumber of ignorance.

bharati stamp

Tamil poet Bharati used the same genre to wake up Bharat Mata in his patriotic song. There also he called the sleeping Indians to wake up and join the war of Independence. He addressed Mother India,

“ The day hath dawned;
Our austerities have fructified;
The vile forces of darkness have melted into thin air;
The golden beams of the morning sun illumine all over,
The sun of wisdom shines in all its splendour,
Thousands on thousands are we, your votaries
Gathered to praise you and pay you homage.
Amazing that it is still you are still asleep
Arise ,Awake,,Mother dear!

–Translation by Prof.SRK

contact swami_48@yahoo.com

தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக! உத்திஷ்ட! யசோ லப !!


கட்டுரையை எழுதியவர் :– லண்டன் சுவாமிநாதன்
ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண்- 1440; தேதி 27 நவம்பர், 2014.

பகவத் கீதையில் கண்ண பிரான் உலக மக்களுக்கு ஒரு கட்டளை இடுகிறான்:
உத்திஷ்ட ! யசோ லப !!
எழுந்திரு ! புகழ் அடை!! (பகவத் கீதை 11-33)

இதையே வள்ளுவனும் அழகாகச் சொல்கிறான்:

தோன்றிற் புகழொடு தோன்றுக அஃதிலார்
தோன்றலிற் தோன்றாமை நன்று – குறள் 236

பொருள்:- ஒருவன் பிறந்தால் புகழ் அடையவேண்டும் என்ற அவாவோடு – அதற்குரிய குண நலன்களுடன் பிறக்க வேண்டும். அக்குணம் இல்லாதார் பிறக்காமல் இருத்தலே நல்லது.

கண்ணனும் இதே கருத்தையே வலியுறுத்துவான். அர்ஜுனன் ஏதேதோ சாக்குப் போக்கு சொல்லி யுத்தம் செய்யாமல் தப்பிக்கலாம் என்று பார்க்கிறான். கண்ணன் விடவில்லை. பலவிதமான எடுத்துக் காட்டுகளைச் சொல்லி வழிப்படுத்தப் பார்க்கிறான்.

பகவத் கீதையில் உத்திஷ்ட! (எழுந்திரு) என்று கண்ண பிரான் குறைந்தது நாலு முறையாவது கட்டளை இடுகிறான். அதாவது, நமது ஊரில் சண்டித்தனம் செய்யும் மாட்டை மாட்டு வண்டிக்காரன் விரட்டுவது போல எழுந்திரு என்று மாற்றி மாற்றிக் குரல் கொடுக்கிறான்.

இந்தியா- பாகிஸ்தான் எல்லைக்குச் சண்டை போட நம் ஊர் உசிலம்பட்டி இளைஞரை அனுப்புகிறோம். அவர் முதல் நாள் இரவு மஹாத்மா காந்தி புத்தகத்தையும் புத்த பகவான் சரித்திரத்தையும் படித்துவிட்டு அடாடா! நாளைக்கு நாம் துப்பாக்கியே எடுக்கக்கூடாது என்று சண்டித்தனம் செய்தால் அவருடைய பாட்டாளத்தின் மேஜர் அவருக்குத் தக்க தண்டணை கொடுப்பார். அவர் அஹிம்சைக்காக ராணுவத்தில் சேரவில்லை. துஷ்டர்களுக்கு ஹிம்சை தருவதே அவர்தம் கடமை.

“சுடச் சுடரும் பொன் போல ஒளிவிடும்” — என்ற உவமையை வள்ளுவன் ஞானிகளுக்குப் பயன்படுத்துவான்.
உசிலம்பட்டி இளைஞருக்கும் அதே வரிகள் வேறு பொருள் தரும். அவர் ஆட்களைச் சுடச் சுட— (சுட்டுத் தள்ளத் தள்ள) — பொன்= தங்கப் பதக்கம் ஒளிரும். அதாவது நிறைய பேரைக் கொன்றால் அவருக்கு தங்கப் பதக்கம் மட்டுமா, ‘’பரமவீர சக்ரம்’’ கூடக் கிடைக்கும்.

ராஜீவ் காந்தியையும் இந்திரா கந்தியையும் கொன்ற கொலைகாரர்களுக்கு தண்டனை அளிக்க ஒரு நீதிபதி கருணையின் காரணமாகத் தவறினால் அவர் பதவி நீக்கம் செய்யப்படுவார். ராணுவ வீரனானாலும் நீதிபதி யானாலும் அவரவர் சட்ட திட்டங்களைப் பின்பற்ற வேண்டும். போர் வீரன் க்ஷத்ரிய தர்மத்தையும் நீதிபதி ஒரு சட்ட தர்ம (ஸ்மிருதி) நூலையும் பின்பற்ற வேண்டும்.

ஒருவனை ஒருவன் கொன்றால் அவனுக்கு மரண தண்டனை கிடைக்கும். அவனே போரில் பல ஆட்களைக் கொன்றால் அவனுக்கு மிகப்பெரிய ராணுவ விருது கிடைக்கும். அது க்ஷத்ரிய தர்மம். உலகம் முழுதுமுள்ள நடை முறை. அதே போல நாம் ஒருவரைக் கொன்றால் ஒரு புறம் சட்டம் நம்மை விரட்டும், மறுபுறம் பாவம் நம்மை விரட்டும். ஆனால் ஒரு நீதிபதி அவரது பதவிக் காலத்தில் நூறு பேருக்கு மரண தண்டனை விதித்தாலும் அவரைப் பாவம் ஒட்டாது. கடமையைச் செய்ததற்குப் புண்ணியமே கிடைக்கும். தூக்கு மேடைப் பொறுப்பாளன் எத்தனை பேர் கழுத்தில் தூக்குக் கயிற்றை மாட்டினாலும் அவனை பாவம் ஒட்டாது. அவன் விருப்பு வெறுப்பின்றி தன் கடமையைச் செய்கிறான்.

இவ்வளவு சின்ன விஷயத்தை அர்ஜுனனுக்குப் புரிய வைக்க, பாவம்! கிருஷ்ண பரமாத்மா படாதபாடு பட்டார். அர்ஜுனனைச் சமாதானப் படுத்த அவர் 1400 வரிகள் பேச வேண்டியதாயிற்று. அதுவும் நல்லதாகப் போயிற்று. இல்லாவிடில் இந்து மத தத்துவங்களை ஒட்டு மொத்தமாக ‘’ஜூஸ்’’ பிழிந்து, அதில் சர்க்கரையையும் தேனையும் சேர்த்து, வாசனைக்கு ரோஸ் எசன்ஸையும் விட்டது போன்ற பகவத் கீதை நமக்குக் கிடைத்திருக்குமா?

கீதையில் இதற்கு முன் சொன்ன உத்திஷ்ட பகுதிகளும் சுவையானதே.
இரண்டாம் அத்தியாயத்தில் (2-3)

க்லைப்யம் மாஸ்மகமஹ = சீ ! சீ ! பேடித்தனத்தை விட்டு எழுந்திரு – என்று கொஞ்சம் அதட்டல் மிரட்டலாகவே பேசி விடுகிறார் கண்ணன்.

இன்னும் ஒரு இடத்தில் இதோ பார்! இந்த அத்தைப் பாட்டி கதைகளை எல்லாம் என்னிடம் சொல்லாதே. “போரில் இறந்தால் வீர சுவர்க்கம்- வெற்றி பெற்றாலோ மாபெரும் சாம்ராஜ்யம்! எழுந்திரு! நண்பா! (2-37) என்கிறார்.

4-41-ல் வரும் உத்திஷ்ட அஞ்ஞானத்தை ஞானம் என்னும் வாளால் வெட்டிவிட்டு என்று குறள் கொடுக்கும் ஆன்மீக உத்திஷ்ட ஆகும்.

பகவத் கீதை ஒரு அதிசயமான நூல். எல்லா இடங்களிலும் அர்ஜுனனுக்கு சுதத்திரம் தருகிறார் கண்ணன் —- கொஞ்சம் அதட்டுகிறார், மிரட்டுகிறார், உருட்டுகிறார் —- ஆயினும் இறுதியில் நண்பனே! உனக்கு எது நல்லதோ அதைச் சொல்லிவிட்டேன். ஆயினும் உன் இஷ்டம்!! என்று அவனையே முடிவு எடுக்க அனுமதிக்கிறார். அதாவது நம் வீட்டில் அப்பா அம்மா நமக்கு எப்படி அதட்டியும் உருட்டியும் மிரட்டியும் அன்பாகவும் பண்பாகவும் சொல்லுகிறார்களோ அதே ‘’டெக்னிக்’’கைத் தான் – உத்தியைத் தான் – கண்ணனும் பின்பற்றுகிறான்.


எப்படி திருக்குறளை திரும்பத் திரும்பப் படிக்கும் போது புதுப்புது பொருள் கிடைக்குமோ அப்படி — தொட்டனைத்தும் மணற்கேணி என — பகவத் கீதையை அதிகாலையில் படிக்கையில் புதுப்புது பொருள் தோன்றும். ஸ்ரீ சித்பவானந்த சுவாமிகள் எழுதிய பகவத் கீதை பேருரை அல்லது சென்னை மயிலாப்பூர் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண மடம் அண்ணா எழுதிய உரை இருந்தால் போதும். ஆங்கிலத்தில் சின்மயானந்தா உரை போதும்.

புத்தகம் இருந்தாலே நீங்களும் ஞானம் என்னும் ஏணியில் முதல் படியில் கால் எடுத்து வைத்ததாகக் கருதலாம்.

31 Good Quotations on Wife!


Good Thoughts Calendar — December 2014
Post No. 1439; Date: 26 November 2014.
Compiled by London Swaminathan ©

31 quotations from Sanskrit & Tamil texts are given in this calendar.
Important Dates: December 2 Gita Jayanti; 5 Tiru Karthikai, 6 Sarvalaya Deepam; 21 Hanumath Jayanthi; 25 Christmas, 26 boxing day.
Auspicious Days: December 1, Full Moon day- 6, New Moon (Amavasya)-22, Ekadasi –2,18

Quotes are taken from Suktisudha, Chinmya International Foundation and Tamil book Tirukkural.

December 1 Monday
Wife is dearer than life — Kata sarit sagara
Bharyaa praanébhyó pyadhikapriyaa

December 2 Tuesday
Just as you protect your wife, the wives of others are too deserve protection Valmiki Ramayana 5-21-8
Yathaa tava tathaanyésaam daaraa rakshyaa

December 3 Wednesday
The minds of noble women are as soft as flowers — Uttara Rama Carita 4s2
Purandhriinaam cittam kusuma sukumaaram hi bhavati

December 4 Thursday
A wife of excellent virtues who is capable of managing the household within the means of her husband is a real household help in home life -Tirukkural 51

December 5 Friday
Other’s wives are not to be minutely observed – Kalidasa in Shakuntala, Act 5
Anirvarnaniiyam parakalatram

பெண்கள் ஓவியம்

December 6 Saturday
If a wife does not possess the virtues for household life, that home will have no happiness, however splendid it may be in other respects -Tirukkural 52

December 7 Sunday
Talking about another’s wife is un gentlemanly – Kalidasa in Shakuntala, Act 7
Anaaryah Pradhara vyavahaarah

December 8 Monday
She who gains the affection of her husband by her faithful devotion to him is honoured among the Gods-Tirukkural 58

December 9 Tuesday
The householder’s home is bare without his wife – Katha sarit sagara
Abhaarya hi suunyam grhapatérgrham

December 10 Wednesday
He who does not possess an ideal wife, who values the reputation of chastity, cannot hold his head up among his friends-Tirukkural 59

pavadai sattai malayalam

December 11 Thursday
The wife is one half of man
Ardham bhaarayaa manusyasya

December 12 Friday
A virtuous wife is a blessing and good children are its adornment -Tirukkural 60

December 13 Saturday
It is impossible to stop a woman on her way to meet her beloved Mrchakatika 5- 31
Na sakyaa hi striyó róddhum prasthitaa dyitam prati

December 14 Sunday
Of what avail is watch and ward? A woman’s will is the best safeguard-Tirukkural 57

December 15 Monday
Wives of the gallant do not lament — Valmiki Ramayana 4-24-43
Na suurapatnyah paridévayanti


December 16 Tuesday
What greater treasure can there be than a woman, who has the abiding strength of chastity? -Tirukkural 54

December 17 Wednesday
Good wives are at the root of all righteous deeds — Kumara sambhavam of Kalidasa 6-13
Kriyaanaam khalu dharmyaanaam satpatnyó muulakaaranam

December 18 Thursday
A wife who may not worship god but wakes up with worshipful devotion to her husband has to make the rain fall at her bidding -Tirukkural 55

December 19 Friday
A disobedient wife is an enemy – Canakyaniti 9-12
Aviniitaa ripurbhaaryaa

December 20 Saturday
The wife is a fetter not made of metal – Canakyanitisastra
Alóhamayam nigadam kalatram

women are illusions

December 21 Sunday
She, who guards her virtue, tenderly cares for her husband and maintains the reputation of both, is a good wife-Tirukkural 56

December 22 Monday
Women spurn her relatives due to the love of their husbands – Bharatamanjari 1- 17- 774
Trnam bhaandhavapakso hi bhartrusnéhéna yósitaam

December 23 Tuesday
A house is not said to be a home, it is the housewife that makes that makes it one. Pachatantra 6-85
Na grham grham iti ityaahuh grhinii grham ucyaté

December 24 Wednesday
A human woman cannot be a demon’s wife – Valmiki Ramayana 5-24-28
Na maanusii raaksasasya bhaaryaa bhavitumarhati

December 25 Thursday
It is un ethical to ogle at another’s wife — Mrchakatika 1-158
Na yuktam paralkalatra darsanam

cartoonist murugu, fb

December 26 Friday
It is very hard for a wife to live without her husband Valmiki Ramayana 2-29-7
Patihiinaa tu yaa naarii na saa saksyati jiivitum

December 27 Saturday
Who will forsake his wife even in utter failure – Bharatamanjari 2-11-396
Paraabhavépi daaraanaamupéksam ksamaté ne kah

December 28 Sunday
For a woman the death of her husband is but the first catastrophe Valmiki Ramayana 6-32-9
Prathamam maranam naaryaa bharturvaigunyamucyaté

December 29 Monday
Householders look through the eyes of their wives in matters relating to their daughters –Kumara sambhavam of Kalidasa 6-85
Praayéna grhinii nétraah kanyaarthésu kutumbinah

December 30 Tuesday
A husband blinded by love sees not the wickedness of his wife – Kata sarit sagara
Praayéna bhaaryaadausilyam snéhaandhó néksaté janah

December 31 Wednesday
A beautiful wife is a foe — Cankyaniti 9-12
Bharyaa ruupavatii satruh

contact swami_48@yahoo.com