Views of Indian Scholars on Translations of the Vedas


Compiled by London swaminathan

Article No.1901; Dated 31 May 2015.

Uploaded at London time: 18-18

“The Rigveda is not only the oldest and hoariest religious text of the oldest living religion in the world today- Hinduism, but also the most authentic record of the Vedic Hindus.

The entire text was kept alive over a long period, almost without change of a tone or a syllable, in oral form recited and memorised from generation to generation. A text which is alive in this manner, as part of a living tradition, cannot be analysed without reference to what that tradition has to say about it”.

About twenty foreign scholars tried their hands on translating the Vedas into European languages from Sanskrit. All of them failed miserably. Indian scholars are able to identify the blunders in foreign translations. Since the foreign “scholars” were not sons of the soil, they could not understand the culture. They came with a motive to undermine the country and Hindu religion. And they believed that the world was created at 9 am on 23rd October 4004 BCE!!!

To understand the foreign psyche, one must read the estimate of Indian scholars:

P Subrahmanya Aiyer, Sanskrit Curator, King’s Library, Bangkok, Siam (Thailand)

Today when the Vedic literature, though venerable as ever, has ceased to offer solace and inspiration to suffering millions, ignorant as they are of its language; when the western scholarship alone – all honour be to them – have taken the trouble of explaining our religious scriptures , imperfectly of course owing to their lack of faith in it , and still more because of their defiance for such accredited scholars as the great Sayana and others; when the weight of controversial religious literature and meaningless babbling for reforms embarrass every sensible man , your translations of a  religious literature which needs no expatiation upon it, marks, I swear with truth, a red letter day in our national history.

(Sent on the occasion of publication Vidhyanandatirtha Maharishi’s Translation of Rig Veda into Tamil, Year 1937).

Following extract is taken from The Rigveda- A Historical Analysis by Shrikant G.Talageri :–

About B K Gosh: The first Mandala falls naturally into two parts: the first fifty hymns have the Kanvas as authors like the eighth Mandala……

Actual fact: 1-1-12, 24-30 (nineteen hymns) are by Viswamitras

1-31-35 (five hymns) are by Angirases

1-12-23, 36-50 (26 hymns ) are by Kanvas

About D D Kosambi: The principal Vedic God is Agni, the god of fire; more hymns are dedicated to him than to any other. Next in importance comes Indra”

Actual fact: The ratio between number of hymns and verses to the two gods, by any count is Indra: Agni=3:2

About Maurice Bloomfield: Under the title “Untrustworthiness of Anukramani statements shown by the repetitions”, Bloomsfield remarks that the statements of sarvanukramani….. betray the dubiousness of their authority in no particular more than in relation to the repetitions………………….

However, the repetitions do not disprove the authenticity of the Anukramanis. The repetitions in the Rigveda are representative of a regular phenomenon in classical and liturgical literature throughout the world.

About Rajesh Kochar: There is even an extreme lunatic fringe which would like to suggest that the Ganga and Yamuna of the Rig Veda are rivers in Afghanistan. A political ‘scholar’, Rajesh Kochar, as part of a concerted campaign to show that the events in the Ramayana took place in Afghanistan, transfers the entire locale of the epic to Afghanistan: Ravana’s Lanka can be a small island in the midst of River Indus…by Vindhyas is meant Baluch Hills, and by sea the Lower Indus. He does this under the cover of examining the geography of the Rig Veda.

mahati vedapatasala

About Griffith’s blunders

Jahnavi is another name of River Ganges. Griffith translates it as as Jahnu’s children (1-116-19) and the house of Jahnu (3-58-6)

The evidence, however, admits only one interpretation. It is River Ganga.

In RV 7-5-3, Griffith mistranslates the name of the River Asikni as dark hued people, thereby killing two birds with one stone: the people of Askini become the dark hued races, thereby wiping out the sense of direction inherent in the reference, while at the same time introducing the racial motif.

Griffith again mistranslates names of the tribes as “armed with broad axes” and the word “praca” as “forward”

(In my post “Conspiracy of Foreign Scholars”, posted on 18th April, 2015, I have given more details of T H Griffith’s mistranslation of the word Arya in Valmiki Ramayana)

Griffith in his foot note to RV 6-61-2, suggests that perhaps Sarasvati is also another name of Sindhu or the Indus.

Griffith, in his footnote to 10-75-5, takes pains to suggest that the poet addresses first, the most distant rivers.  Actual fact is the Eastern most river (Ganga) is the first river.

Bhagwan Sing in his book “ Vedic Harappans”

“No commentator or translator of the Rigveda can be relied upon blindfold; this is more so because both traditional and modern scholars have committed serious blunders in determining the socio- cultural milieu of the Rigveda which had a great bearing on the correct interpretation of a passage. Traditional commentators, working in an age when the social position of merchants had played a hegemonistic role. Western translators could not get reconciled to the fact that a civilization we meet in the disruptions of the Rigveda could have prospered at such an early period. They therefore started with  reductive interpretations—a mistake which was not rectified even after the discovery of Harappan civilization.


Marxist View of Indian History

The trouble with some of the Marxist scholars was that they lifted abstract and absolutist theories from Marxist text books and thrust them on the Vedic society without attaching any importance to the specific character and exclusive features of that society. Before lifting extracts from Morgan and others it should have been seen how many tribal societies governed by chiefdoms had created and cared to preserve in bulk a literature approximating the level of the Rigveda or how many of them had cared to remember the poets of each of the compositions popular in their society, or how many of them living on predatory enterprise had evolved a moral code in which a theft, violence, aggressiveness, arrogance, dependence on unearned income, lying, immodesty in speech and behaviour including even the sins contemplated but not committed, are condemned in the most disparaging terms and propitiated by conscientious persons.

No doubt the Vedic language is terse and almost fossilised. But its terseness is more due to misconceived notions in regard to the cultural level of its authors. If Max Muller wanted to read “the first beginnings of our society” and “the earliest deposit of the Aryan speech” in it, he had on the one hand to treat it as a product of early childhood of our society which it is not, and on the other to eulogize it –“few understand children and still fewer understand antiquity” – and finally to hold that “large number of the Vedic hymns are childish in the extreme; tedious, low, commonplace” as well as “ dead letter to us”.

An overdose of poetry in history can ruin the charm of both. But we do agree with Max Muller when he says that, “No translation in any modern language can do them justice”, and adds that translation in a foreign tongue, and more so in metrical limitations, can compound the plight by new dimensions to inaccuracy.

But the Rigveda is neither a dead letter nor a living word one has to grapple with the text with the help of Sayana and modern translators, though both of them fall short of  our requirement as we have stated at the outset. We find even key words like Devata and Rsi to have been misinterpreted by scholars like Macdonell who had also translated the Brhatdevata in which the terms have been defined.

yajur veda

According to Saunaka, he who speaks in a dialogue is rsi of that verse. In other words Rsi is not necessarily the poet but the character, whether human or sub human or superhuman who is made to utter the dialogue.

Likewise Devata is not a divinity but the subject of the verse, and so it could be a deity, or an action, or an object, or even a vice. That is why we have such entities in the list of rsi names as Indra, Garuda, Vaisvanara, Sarama the dog, Vrsakapi, Indrani, Masa, marbles for gambling, Panis, Atma or soul, Jara or paramour, rivers, fish, Yama, Yami Saptarsi, Snake/sarpa, Sarparajni/chief  female snake, Soma etc. likewise we find in the list of Devatas such objects as Isu/arrow, Jya/bow string, Varma/armour, Grava/pressing stone, Ulukhala/mortar, Musala/pestle, Krsi/agriculture, Dhanu/bow, Asva/horse etc.

If Macdonell mistook them for divinities or gods, we can well understand the state of Vedic studies and the limitations of modern scholars. Likewise, we find in Griffith translating Samudra as ‘flood’ even in contexts where it clearly means ocean, ‘sena’ as host and bhisag as leech. We can imagine how misleading the translations may be, if we do not our selves read the original carefully.

In most of the studies, scholars ignore information which is inconvenient to them lest their thesis gets demolished. Sometimes they dismiss an entire development in one sentence without going into its merits.

So reconciliation of all the crucial points is the real challenge and there lies the key to correct conclusions.


இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு, நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு


Compiled by S NAGARAJAN

Article No.1900; Dated 31 May 2015.

Uploaded at London time: 6-52 am 


இலக்கியப் பணியில் கண்ணதாசன்! – 3

By ச.நாகராஜன்

சாவுக்குப் பயப்படவில்லைகவிஞர்!

பொன்னுடன் பிறந்தேன்பகுதியில், ‘சாவை மகிழ்ச்சியோடு வரவேற்கும் என்னை விட்டு, சாகவே விரும்பாத அவரைக் கொண்டு போய் விட்டார்எனக் கூறும் தாங்கள், ‘ஶ்ரீ கிருஷ்ணகாந்தன் பாமாலைப்பகுதியில்,

கனிவுடைய வயதிலொரு எழுபது கொடுத்தென்னைக் காத்தருள் கிருஷ்ண காந்தாஎன்றும்,

பதி நினது கதை புகல உடல் நிலையை நீ கொஞ்சம் பார்த்தருள் கிருஷ்ண காந்தாஎன்றும்,


விவரமறியாத எனை பல வயது வாழ விடு விமலனே கிருஷ்ணகாந்தா

என்றும், முரண்பாடாகக் கூறி இருப்பது ஏன்?

இப்படி உரிமையோடு கேள்வியைக் கேட்ட அன்பரின் பெயர் இர.இலாபம் சிவசாமி.

புங்கம்பட்டியைச் சேர்ந்தவர்.


அதற்கு கண்ணதாசன் ஜனவரி 1978 இதழில் கவிஞர் இப்படி பதில் அளிக்கிறார்:-


நான் வயது கேட்கிறேன். ஆரோக்கியத்தைக் கேட்கிறேன். ஆனால் மரணம் வந்து விடுமோ என்று அஞ்சுவதில்லை. நான் இறந்துவிட நேர்ந்து விடும் என்று தோன்றும் போது, மரணத்தை மகிழ்ச்சியோடு ஏற்றுக் கொள்ளத் தயாராகி விடுவேன். சுருங்கச் சொன்னால் ஆரோக்கியமாக நடமாட விரும்புகிறேன்; சாவுக்குப் பயப்படவில்லை.


நான் நிரந்தரமானவன். எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை!

தனது வாக்குமூலமாக அவர் படைத்த ஒரு பாடலில்

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு                                            

இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு                                                      

நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு                                                

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு   


காவியத் தாயின் இளைய மகன்                                                          

காதல் பெண்களின் பெருந்தலைவன்நான்

காவியத் தாயின் இளைய மகன்                                                          

காதல் பெண்களின் பெருந்தலைவன்

பாமர ஜாதியில் தனி மனிதன்நான்                                             

படைப்பதனால் என் பேர் இறைவன்


ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு                                            

இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு                                                       

நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு                                                 

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

மானிட இனத்தை ஆட்டி வைப்பேன்அவர்                                   

மாண்டு விட்டால் அதைப் பாடி வைப்பேன்நான்


மானிட இனத்தை ஆட்டி வைப்பேன்அவர்                                   

மாண்டு விட்டால் அதைப் பாடி வைப்பேன்நான்                                  

நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லைஎந்த                                              

நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை


ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                       

ஒரு கோலமயில் என் துணையிருப்பு                                             

இசைப்பாடலிலே என் உயிர்த்துடிப்பு                                                      

நான் பார்ப்பதெல்லாம் அழகின் சிரிப்பு                                                   

ஒரு கோப்பையிலே என் குடியிருப்பு                                                                        


நான் நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லைஎந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லைஎன்று முத்தாய்ப்பாகக் கூறிய கவியரசர் இசைப்பாடலில் தன் உயிர்த்துடிப்பு இருப்பதாகத் தன்னிலை விளக்கம் அளித்து விட்டார்.


ஆக கண்ணதாசனின் பாடல்கள் இருக்கும் வரை, எங்கேனும் ஓரிடத்தில் ஒலிக்கும் வரை அந்த உயிர்த்துடிப்பு இருப்பதாகத் தான் அர்த்தம். அந்தப் பாடல் ஒலிக்கும் வரையில் அவர் நிரந்தரமானவர்.

அந்த நிலையினில்அவருக்கு மரணமில்லை! ரத்த திலகத்தில் திலகமான பாடலைத் தானே பாடினார் கவியரசர்.


 அவரே பாடியுள்ள அந்தக் காட்சியில்எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லைஎன்ற வரியைப் பாடும் போது மட்டும் அவர் இமைகளை மூடிக் கொண்டு கைகளை ஆட்டுவதைப் பார்க்கலாம்!

கண்களை மூடினாலும்காலமெல்லாம் ஜீவித்திருப்பதைசிம்பாலிக்காகஉணர்த்தி விட்டாரோ, என்னவோ!


கண்ணனருள் கை கூட கண்ணதாசனின் பாடல்கள்!

நீண்ட ஆயுளைக் கேட்டவர்; அதில் ஆரோக்கியமான வாழ்வைக் கேட்டவர்; அதில் பரமனின் புகழையும் தெள்ளு தமிழ்க் காவியங்களையும் பாட ஆசைப்பட்டவர். இதற்குஆகாத தொடர்பையெல்லாம் அறுக்கஇறைவனை வேண்டியவர் என்ற அளவில் பலப்பல பாடல்களைப் பாடியவர் கண்ணனின் லீலைகளைத் தான் பாடியதைக் கற்றோர்க்கு கண்ணன் அருள் கை கூடும் என்கிறார்:-


வடமொழியின் கீதத்தைத் தமிழினிலே வரைகின்றேன்                                   

கீத கோவிந்தமிதைக் கிருஷ்ணனது லீலைகளை                                      

நாதமொழி விளையாடும் நல்ல மணிப் பாடல்களை                             

சொல்லோடு பொருளழகு தோய்ந்து வரும் கவிதைகளை                            

கற்றோர்க்கும் மற்றோர்க்கும் கண்ணனருள் கைகூடும்!”

என்று அவரது கூற்று உண்மையே என்பதைகோபியர் கொஞ்சும் ரமணன்’ (ஜெயதேவரின் ரஸலீலா) என்ற அவரது காப்பியம் படிப்போர்க்குப் புலனாகும்.

 saraswathy ramanathan

டாக்டர் சரஸ்வதி ராமநாதன், கவிஞர் கண்ணதாசன் படல்கள் பற்றி ஆய்வு செய்து டாக்டர் பட்டம் பெற்றவர்.(நாங்களாண்டுதோறும் ஆகஸ்ட் 15 ஆம் தேதியன்று மதுரை தினமணி அலுவலகத்தில் நடத்திய மாபெரும் பட்டி மன்றங்களில் கலந்துகொண்டு எங்களை மகிழ்வித்தவர்)

இலக்கியப் பணிஒரு கண்ணோட்டம்

கண்ணதாசனின் இலக்கியப் பணியை

  • அரசியல் சார்ந்த பாடல்கள், கட்டுரைகள், கவிதைகள் (இதில் பெரும்பாலானவை அபத்தமானவை என்று அவரே பின்னால் கூறி விட்டார்)
  • திரை இசைப் பாடல்கள்
  • கதைகள் மற்றும் நாவல்கள்பொது
  • கட்டுரைகள்பொது
  • ஆன்மீக இலக்கியம் (அர்த்தமுள்ள இந்து மதம் உள்ளிட்டவை)
  • காப்பியங்கள்
  • சுய சரித்திரம் (இது மிக முக்கியமானதுஏனெனில் இதில் சமகால அரசியல் அடங்கி இருக்கிறது)
  • திரைக் கதை வசனம்
  • மேடைப் பேச்சுக்கள் மற்றும் கேள்விபதில்கள்
  • பொதுவான கவிதைகள்
  • பத்திரிகை மற்றும் அரசியல் அறிவிப்புகள் உள்ளிட்ட இதர எழுத்துக்களும் மொழி பெயர்ப்புகளும்

என்ற பல பெரும் பிரிவுகளில் பிரிக்கலாம்.

எப்படிப் பிரித்தாலும். இவற்றில் எதைப் படித்தாலும் அன்றாட நிர்வாக ரீதியில் அவர் எழுதியவை மற்றும் அரசியல் சார்ந்த தவறான கொள்கையின் அடிப்படையில் அமைந்த கட்டுரைகள் ஆகியவற்றைத் தவிர இதர இலக்கியப் பணியில் அவரது பணி மகத்தானது என்பதை உரத்த குரலில் ஓங்கிக் கூறலாம்.


தனித் தனியே ஒவ்வொன்றையும் அலசி ஆராய்ந்தால் இந்த உண்மை தெரியவரும்.

ஈர்ப்புள்ள அன்பர்கள் அவர் இழுத்த இழுப்புக்கெல்லாம் போகலாம்; இறுதியில் கண்ணனைச் சேரலாம்!

  • தொடரின் இப்பகுதி முற்றும்

Dictionary of 10,000 Indian Kings – Part 20

Map of Shivaji’s Maratha Empire

Compiled by London swaminathan

Article No.1899; Dated 30 May 2015.

Uploaded at London time: 17-35

Summary of Previous 19 Parts:–

160 Kings in Rig Veda published here on 23rd November 2014.

First part of the article –146 kings beginning with letter ‘A’.

Second part– 65 Pandya Kings of Madurai+ Puranic Kings

Third part — 122 kings beginning with letter ‘B’

Fourth Part- 43 Kings of Vijayanagara Empire + 34 Kings under letter C.

Fifth Part – 106 Kashmiri Hindu Kings

Sixth Part – 30 Satavahana  Kings  + 136 Kings under letter D.

Seventh Part –  35 Tamil Pandya Kings of Sangam Age.

Eighth Part – List of Chera (Kerala) 22 kings of Sangam Age+ Kings listed under E (3),G(37) & H(28)=68kings

Ninth Part- 39 Choza Kings of Tamil Nadu

Tenth Part- 104 kings from Cambodia, Champa, Sri Vjaya Kingdom of Indonesia and Pallava

11th part:Under ‘I’  13 kings+ Under ‘J’ 40 kings+ Under ‘K” 147 kings are listed.

12th Part:– 113 kings of various Indonesian kingdoms are listed.

13th Part –UNDER ‘L’ 14 + UNDER ‘M’ 72 + PANDYA II LIST 36=122 KINGS

14TH PART:Dynasties of Vishnukundina (10), Vakataka (16),Salankayana (4),Andra Ikshvaku (4) and Names under “N”(60)=94 kings.

15th Part:—-Kadamba dynasty – 14 kings, Badami Chalukya -10 kings, Rashtrakuta dynasty kings- 16

Western Chalukya kings – 14, Kakatiya dynasty – 16, Eastern Chalukya kings – 33, Ganga vamsa – 16, Kalachuri dynasty- 14,Pala vamsa -21, Chandela dynasty 34, Gurjara Pratihara -17

Hoysala-13, Alupa – 32 kings are listed = Total 226 kings

16th part – Under R—121 kings and 152 Kings of Nepal = 273 kings

In this 17th part, I have listed Kings under ‘S’

18th part I list the kings of Kushan (18), Gupta Dynasties(26) and Kings under the letter ‘T’ (38 kings).

19th Part- kings under ‘U’—39, under ‘V’—131 and Sri Lankan Kings 202= Total 2937

Today I list the kings under letters  ‘y’ from Dates and Dynasties in Earliest India by R.Morton Smith; all dates are BCE unless stated otherwise.

Y- 20 Kings+ Nanda- 9 kings+ Maurya- 9+Sunga—10+Saka—70 kings+Thanjavur Marathas -9 kings+ Jath/Deshmuk Rulers -12+Gaekward Rulers – 20=159 kings in Part 19.

TOTAL So far 3096 kings.



Y1)Yadu Yauyateya 1660 BCE

Y2) Yadu Vasava Chaitya 1165 BCE

Y3) yajnasena Drupada Pancala 1000 BCE

Y4) Yanjasri Satakarni – 197 CE

Y5) Yajnavalkya of Br. Upanishad – 810 BCE

Y6) Yajnavalkya – Pupil of Vaisampayana -950 BCE

Y7) Yasodevi, wife of Brahan manas – 930 BCE

Y8) Yasodhra, wife of Hastin – 1120 BCE

Y9)Yati Nahusa – 1120

Y10)Yavinara Dvimidha – 1325

Y11)Yavinara Pancala -1220

Y12)Yayati Nahusa – 1800 BCE

Y13)Yuddhamusti Augrasainya -875

Y14)Yudhajit Varsni Yadava -1170

Y15)Yudhamsrausti, brother of Yudhamusti

Y16) Yudhitra Panadava -975

Y16)Yugandhara Yadava -1030

Y17)Yuwanasva Ardri Aikvakava I -1700

Y18)Yuvanasva Ranasva II -1520

Y19)Yuvanasva Ambarisa III- 1440

Y20)Yuyudhana Satyaki Yadava – 1100 BCE

Nan1)Mahapadma Nanda (345 BCE)

Nan 2)Pandhuka Panghupati

Nan 3)Bhutapala

Nan 4)ashtrapala

Nan 5)Govishanaka

Nan 6)Dashasidhaka

Nan 7)Kaivarta

Nan 8)Mahendra

Nan 9)Dhana Nanda (Agrammes) (c. 329 BCE – 321 BCE)



Mau 1)Chandragupta Maurya – 345 BCE

Mau2 )Bindusara

Mau 3)Ashoka

Mau 4)Dasaratha

Mau 5)Sampati

Mau 6)Salisuka

Mau 7)Devavarman

Mau 8)Satadhnavan

Mau 9)Brihadratha- 185 BCE



Sun1)Pushyamitra Sunga (185–149 BCE)

Sun2) Agnimitra (149–141 BCE)

Sun3) Vasujyeshtha (141–131 BCE)

Sun4)Vasumitra (131–124 BCE)

Sun5) Andhraka (124–122 BCE)

Sun6) Pulindaka (122–119 BCE)

Sun7)Ghosha (?)

Sun8) Vajramitra (?)

Sun9)Bhagabhadra (?)

Sun10) Devabhuti (83–73 BCE)

SAKA (List is used from Wikipedia)= 70 Kings


Khyber-Pakhtunkhwa and Eastern Pakistan/ Ten Kings


Kshaharatas (Punjab, Pakistan and beyond) / Four Kings


Aprācas (BajaurKhyber-PakhtunkhwaPakistan) Six Kings


Pāratas (BalochistanPakistan) /12 Kings

Yolamira, son of Bagareva (c. 125–150)

  • Bagamira, son of Yolamira (c. 150)
  • Ajuna, a second son of Yolamira (c. 150–160)
  • Hvaramira, a third son of Yolamira (c. 160–175)
  • Mirahvara, son of Hvaramira (c. 175–185)
  • Miratakhma, another son of Hvaramira (c. 185–200)
  • Kozana, son of Bagavharna (and perhaps grandson of Bagamira?) (c. 200–220)
  • Bhimajuna, son of Yolatakhma (and perhaps grandson of Ajuna?) (c. 220–235)
  • Koziya, son of Kozana (c. 235–265)
  • Datarvharna, son of Datayola I (possible grandson of Bhimajuna) (c. 265–280)
  • Datayola II, son of Datarvharna (c. 280–300)

“Northern Satraps” (Mathura area) /Six Kings

Minor local rulers/ Three Kings

Western Satraps / 29 Kings







Tan 1)EKOJI 1676

Tan 2)SHAJJI i- 1684

Tan 3)SERFOJI I 1712

Tan 4)TUKOJI AKA Tulaja 1728

Tan 5)Pratapa simha – 1739

Tan 6)Tulaja II – 1763

Tan 7)Amarasimha 1787 (ruled from Thiruvidaimarudur)

Tan 8)Serfoji II -1798

Tan9) Shivaji – 1833

(Thanjavur annexed by the British)

Rulers of Jath (12 Rulers)


The rulers of Jath belonged to the Daphle dynasty and took the title of ‘Deshmukh’. The last ruler Vijayasingh Rao Ram Rao took the title of ‘Raja’


1686 – 1706 Satvaji Rao (b. 16… – d. 1706)

1706 – 1754 Yesu Bai “Au Sahib” (b. … – d. 1754)

1754 – 1759 Yeshwant Rao (b. … – d. 1759)

1759 – 1790 Amrit Rao I (b. … – d. 1790)

1790 – 1810 Khanji Rao (b. 17… – d. 1810)

1810 – 1822 Renuka Bai (b. … – d. 1822)

1822 – Dec 1823 Sali Bai (b. … – d. 1823)

Dec 1823 – Aug 1835 Ram Rao I Narayan Rao “Aba Sahib Daphle” (b. … – d. 1835)

Aug 1835 – 29 Jul 1846 Bhagirathi Bai (b. … – d. 1846)

29 Jul 1846 – 11 Jan 1892 Amrit Rao II “Rao Sahib Daphle” (b. 1835 – d. 1892)

13 Jan 1892 – 14 Aug 1928 Ram Rao II Amrit Rao “Aba Sahib Daphle” (b. 1886 – d. 1928)

14 Aug 1928 – 23 Jun 1936 Vijayasingh Rao Ram Rao “Baba Sahib Daphle


Gaekwad Maharajas of Baroda (20 Kings)

Maharaja Sayajirao I

Nandaji Rao Gaekwad, died May 1721



Pilaji Rao Gaekwad, reigned from 1721, died 14 May 1732

  1. Damajirao, Maharaja of Baroda, reigned from 1732, died 18 August 1768
  2. Sayajirao I, Maharaja of Baroda, reigned 1768–1778, died 1792

III. Fatehsinhrao I, Maharaja of Baroda, born before April 1751, reigned from 1778, died 26 December 1789

  1. Manajirao, Maharaja of Baroda, born before April 1751, reigned from 1789, died 27 July 1793
  2. Govindrao, Maharaja of Baroda, born 175?, reigned from 1793, died 19 September 1800
  3. Anandrao, Maharaja of Baroda, born 179?, reigned from 1800, died 2 October 1819
  4. Sayajirao II, Maharaja of Baroda, born 3 May 1800, reigned from 1819, died 28 December 1847

VII. Ganpatrao, Maharaja of Baroda, born 1816, reigned from 1847, died 1856

VIII. Khanderao, Maharaja of Baroda GCSI, born 1828, reigned from 1856, died 14 June 1870

  1. Malharrao, Maharaja of Baroda, born 1831, reigned 1870 – 19 April 1875, died in obscurity in 1882

Prataprao (d. 1737)




Kashirao (1832-1877)

Picture of Shamburaje

  1. Sayajirao III, Maharaja of Baroda GCSIGCIE, born 10 March 1863, reigned from 1875, died 6 February 1939

Yuvraja Fatehsinhrao (1883-1908)

  1. Pratapsinhrao, Maharaja of Baroda GCIE, born 29 June 1908, reigned from 1939, titular Maharaja from 1949, deposed 1951, died 19 July 1968

Covered Up to Independence in 1947.

We will look at the other Maratta dynasties in the next part.

பழங்கால இலக்கியங்களில் பாராசூட், மலை ஏறும் கருவிகள்


Compiled by London Swaminathan

Article No.1898; Dated 30 May 2015.

Uploaded at London time 7-16 am


ஆல்பர்ட் ரைட், வில்பர் ரைட் ஆகிய இருவரும் அமெரிக்காவில் விமானத்தைப் பறக்க விடுவதற்கு முன்னால் நம்மவர் பம்பாயிலிருந்து விமானங்களைப் பறக்கவிட்டது பற்றி இந்த பிளாக்கில் இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் ச.நாகராஜன் எழுதிய கட்டுரை வெளியானது. அதற்கு இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் ஒருவர் விஞ்ஞான மாநாட்டு துவக்க உரையில் அதைக் குறிப்பிட்டவுடன் எல்லாப் பத்திரிக்கைகளிலும் அது ஏதோ புதிய செய்தி போல வெளியானது.

இது போல ராமன் விமானம் அயோத்திக்குப் பறந்தது எப்படி? என்பதை நான் லண்டன் விஞ்ஞான சஞ்சிகைக் கட்டுரை அடிப்படையில் எழுதினேன். இதுவும் ஒரு காலத்தில் பத்திரிக்கைகளில் தலைப்புச் செய்தியாக வரலாம். பிரம்மாஸ்திரம் என்பது அணு ஆயுதம் என்று 2005 ஆம் ஆண்டில் லண்டன் சவுத் இந்தியன் சொசைட்டி (south Indian Society)  மலரில் எழுதி, பின்னர் இந்த பிளாக்கில் 2011ல் வெளியான கட்டுரையையும் பலரும் பயன்படுத்தி வருகின்றனர். மிக்க மகிழ்ச்சி.

இங்கே, ஆரிய தரங்கிணி (Arya Tarangini by A Kalyanaraman) என்ற ஆராய்ச்சி நூலை எழுதிய ஏ.கல்யாணராமன் கண்டுபிடித்த ஒரு விஷயத்தை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ள ஆசை. இப்பொழுது மிகவும் சர்வ சாதாரணமாகிவிட்ட பாராசூட், மலையேறும் கருவிகள் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இந்தியாவில் பயன்படுத்தப்பட்டதை சம்ஸ்கிருத ,பாலி மொழி நுல்களில் காண முடியும்.

அந்தக் காலத்தில் கதைகள் எழுதுவதிலும் நம்மவரே முதலில் நின்றனர். இப்பொழுது சூப்பர் மேன், ஸ்பைடர் மேன், ஹாரி பாட்டர், (Superman, Spiderman, Harry potter) இதற்கும் முந்தைய அராபிய இரவுக் கதைகள், கல்லிவரின் லில்லிபுட் பயணம், பேய்க்கதைகள், ஈசாப் கதைகள், ஏசு சொன்ன உபமானக் கதைகள் ஆகியன எல்லாம் நம்மவர் எழுதிய நூல்களில் இருந்து சென்றவையே என்றும் முன்னரே காட்டியுள்ளேன்.

பாணினி என்பவர் உலகின் முதலாவது இலக்கணப் புத்தகத்தை 2700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதினார். அவருக்கு 200 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் வந்த காத்தியாயனர் என்பவர் வார்த்திகா என்ற விளக்க உரை எழுதினார். அதில் பலவகையான பாதைகள் குறிப்பிடப்படுகின்றன:-

elephant ride

வாரிபத= கடல் வழி (கப்பல் போக்குவரத்து)

கரிபத= யானைப் பாதை

அஜபத=ஆட்டுப் பாதை (ஆடு செல்லும் ஒற்றையடி பாதை)

சங்குபத=மலை ஏறுதல் (மலை ஏறும் கருவிகளைப் பயன்படுத்தி)

ஹம்சபத= வான் வழி (உ.ம். ராமர், குபேரர், ராவணன், உபரிசாரன்)

தேவபத= விண்வெளிப் பயணம் (உ.ம்.நாரதர், மாதலி).

சம்ஸ்கிருதச் சொல்லான ‘பத’ என்பதில் இருந்தே ஆங்கிலச் சொல்லான Path பாத், தமிழ்ச் சொல்லான பாதை என்பன வந்தன.

பழங்காலத்தில் நம்மவர்கள் போக்குவரத்தில் மிகவும் முன்னேறி இருந்ததை பல நிகழ்ச்சிகள் காட்டுகின்றன. கிருஷ்ணனும் பலராமனும் அடிக்கடி உத்தரப் பிரதேச மதுரா நகரிலிருந்து குஜராத் கடற்கரை ஓரமுள்ள துவாரகாவுக்கு வந்து சென்றார்கள். பரதன் கேகய (Afghan) நாட்டிலிருந்து அயோத்திக்கு வந்து போனான். ராவணனும் அவனது உறவினர்களும் கோதாவரி பிராந்தியத்தில் வந்து விளையாடிச் சென்றார்கள், இமயமலை வரை சென்று அவன் கயிலாயத்தையே ஆட்டப் பார்த்தான்.

பருவக் காற்று ரகசியங்கள் இந்துக்களுக்குத் தெரியுமாதலால் ஒரே வாரத்தில் இலங்கையிலிருந்து மேற்கு வங்க மாநிலத்துக்கு வந்து கங்கை நதி வழியாக இமய மலை வரை சென்றனர். இதை ருசுப்பிக்கும் செய்திகள் மஹாவம்சத்தில் உள்ளன. மேலும் கரிகால் சோழனின் முன்னோர்கள் பருவக் காற்றைப் பயன்படுத்தியதைப் புறநனூறு குறிப்பிட்டுச் சொல்கிறது. இந்தப் பின்னணியில் பார்த்தால் எந்தச் செய்தியும் வியப்பை ஏற்படுத்தாது.

பாலி மொழி “நித்தேச”, சம்ஸ்கிருத பிருஹத் கதா, புத்த ஜாதகக் கதைகள் முதலியன பல வீர தீரக் கதைகளைச் சொல்லுகின்றன. சௌதாச என்பவன் அசேர என்னும் மன்னனுடன் கடல் வழிப் பயணம் மேற்கொள்கிறான். சுவர்ணபூமிக்குச் சென்று தங்கம் கொண்டுவர அவர்கள் புறப்பட்டனர். அவர்கள் போன பாதைகள் பின்வருமாறு:–


வாரி பத; கடல் பயணம்

வேத்ர பத: டார்ஜான் படத்தில் பார்ப்பது போல மரத்தில் இருந்து தொங்கும் ராட்சதக் கொடிகளைப் பிடித்துக் கொண்டு பாறைக்குப் பாறை அல்லது மரத்துக்கு மரம் தாவிச்சென்றனர்.

வம்ச பத: காட்டுவழியில் மூங்கில் கழிகளைப் பயன் படுத்திச் செல்லுதல்

சங்கு பத: மலை ஏறுதல். ஒரு தோலில் ஆன கயிற்றில் கொக்கியை மாட்டி மலை மேல் வீசுதல். அது மாட்டிக் கொண்டவுடன் அதைப் பிடித்து மலை ஏறுதல். அங்கு வைர ஊசியால் துளை செய்து ஒரு ஈட்டியை நட்டு மீண்டும் தோல் கயிற்றை மேலே எறிந்து மேலும் மேலும் சென்றனர்.

பாராசூட் (சாத்ர பத)

அஜ பத:- மலையில் கிராதர்கள் எனப்படும் வேட்டுவ இன மக்களிடம் ஆடுகலை விலைக்கு வாங்கி அதன் மீது மலைகளில் ஒற்றையடிப் பாதையில் பயணம் செய்தனர்.

பின்னர் பள்ளத்தாக்குகளைக் கடப்பதற்காக அந்த ஆடுகளைக் கொன்று ரத்தம் படிந்த தோலை மேலே போர்த்திக் கொண்டனர்.

சகுனபத (பறவைப் பாத): உடனே ராட்சதக் கழுகுகள், ஆட்டுத்தோல் போர்த்திய மனிதர்களை மாமிச பிண்டம் என்று கருதி கொத்திச் செல்லும். அது மாமிசம் அல்ல , மனிதன் என்று தெரிந்தவுடன் பள்ளத்தாக்கில் போட்டுவிடும். அவர்கள் அங்கேயுள்ள தங்கத்தை எடுத்துக் கொண்டு வேறு வழிகளில் திரும்புவர்.

இந்த பாத, பத என்ற சொற்கள் ரிக் வேதத்திலேயே உள்ளன. மேலும் கழுகு மூலம் சோமலதா என்படும் கொடியைக் கொண்டு வருதல் முதலியன ரிக் வேதத்திலும், மரகதக் கற்களை எடுப்பது சம்ஸ்கிருத நூல்களிலும் உள்ளன.

இதற்குப் பின்னர் ஊர்ந்து செல்லும் ஜானு பத, மலையில் குகை ஏற்படுத்தி, சுரங்கம் தோண்டி வெளியே வரும் தாரிபத, மூஷிகபத (எலி வழி) முதலியனவும் உள்ளன.

சாத்ர பத என்பது குடை போன்ற ஒரு கருவியில் மெல்லிய தோலைப் போர்த்தி அதைப் பிடித்துக் கொண்டு மலை உச்சியிலிருந்து இறங்குதல். இதை இன்று பாரச்சுட் என்று அழைக்கிறோம். இதை விமானத்தில் இருந்து அவசரமாக இறங்க அல்லது குதிக்க இன்று பயன்படுத்துகிறோம்.


வணிக பத, வாரி பத

எப்படி பத (பாதை) என்பதை எல்லா இந்திய மொழிகளும் பயன்படுத்துகின்றனவோ, அதே போல ரிக் வேதச் சொல்லான வணிக (வியாபாரம்) என்பதையும் எல்லோரும் பயன்படுத்து கிறோம்.வேதத்தில் வாரி பத, வணிக பத என்ற வழிகள் பாடப்படுகின்றன. பல்வேறு வழிகளை தோண்டிக் கொடுத்ததற்காக, பாதைகளை வகுத்துக் கொடுத்ததற்காக இந்திரனைப் பாராட்டும் துதிகளும் உண்டு. பூஜ்யு (Bhujyu) என்பவரை நடுக்கடலில் இருந்து அஸ்வினி தேவர்கள் காப்பாற்றிய பாடல்களும் உண்டு.

முப்பது நதிகளைப் பற்றிய ஏராளமான துதிகளும் அவர்களுக்கு நீர்ப் போக்குவரத்தின் (Water Transport) மீதான ஆர்வத்தைக் காட்டும். உலகில் வேறு எந்த நாட்டுப் பழங்கால இலக்கியத்திலும் ஒரே புத்தகத்தில் இவ்வளவு பாடல்களைக் காண முடியாது.

நீர் என்ற சொல் ரிக் வேதத்தில் வருகிறது. இதைத் தமிழ்ச் சொல் என்று பலரும் எண்ணினர். ஆனால் இதுவும் வடமொழிச் சொல்லே. ஏனெனில் நீர்த் தேவதைகளான நீரெய்ட்ஸ் (Nereids) பற்றி கிரேக்க மொழியிலும் மிகப் பழங்காலத்தில் வழங்கி வருவதால் இது தமிழ்ச் சொல் இல்லை என்பது தெரிகிறது. நாராயண என்பவருக்கு நீரின் மேல் மிதப்பதால் அப்பெயர் வந்ததையும் புராணங்கள் எடுத்துக் காட்டும்.


எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மனுவின் (Floods) பிரளயம்- கப்பல் கதை உலகில் எல்லா பழைய இலக்கியங்களிலும் பேசப்படுகின்றன. பைபிளில் இக்கதையில் வரும் நோவா (Nova) என்பதும் சம்ஸ்கிருதச் சொல்லாக இருப்பதால் இந்தக் கதை இந்தியாவில் சென்றது கண்கூடு. நோவா என்றால் கப்பல் (நாவ்). நவ என்றால் புதிய — இந்த இரண்டு அர்த்தங்களுமே அந்தக் கதையில் பொருந்தும். கப்பல் சம்பந்தமான நேவி ( Navy கடற்படை) முதலிய சொற்கள் இன்று ஐரோப்பிய மொழிகள் அனைத்திலும் புழங்குகின்றன.

Rama in Indian Grama!

guha's boat

British Museum, London

Compiled by London Swaminathan

Research Article No.1897; Dated 29 May 2015.

Uploaded at London time 20-20

We know a lot about Rama in Dramas enacted on the stages around the world, particularly in Indonesia, the largest Muslim country in the world. But many of us don’t know much about the Rama in Indian Gramas. Grama is a Sanskrit word used for village in India from Himalayas to Kanyakumari. This is a word found in the oldest book the Rig Veda, but used until today!

Recently I read a book titled, ‘Picture Showmen, Insights into the Narrative Tradition in India Art’, edited by Jyotindra Jain (Marg Publications, 1998). It gives a lot of information about the role of picture showmen visiting villages and showing pictures of Hindu Gods and Goddesses and other local heroes. They narrate the story to the villagers in their own style and the villagers are eagerly watching it. Though they cover various subjects like the reign of Yama, the sceneries from the hell etc, I have collected the details of Ramayana pictures from the book.

We have already read that there are 300 different Ramayanas. If we collect all the village Ramayanas, the number of versions would definitely be higher!

Indian traditions of storytelling, often accompanied by painted panels or scrolls, can be traced back though literary evidence to at least 2nd century BCE and are known to have existed almost all over the subcontinent.

(My comments: We know the story telling existed during Ramayana Times were Lava and Kusa told the story of Rama and Sanjaya narrated the war to Dhritarashtra. But they did not have the picture scrolls and the audience was not the villagers)

Jyotindra Jain adds that the narrative scroll paintings are still produced in Rajasthan, Gujarat, Bengal, and Bihar and a few Deccani scroll paintings are also known.

asutosh museum,guha's boat 2

Ramayana in Bengal

In Bengal, parts of scroll paintings on paper, made up of narrative panels one following the other, have for many centuries been used by travelling story tellers to accompany recitation- just as in many other parts of India. Today, they are made for sale as curios only. The popularity of the cinema had a deleterious effect on the status of storytelling.

Wide ranging  collections of ‘pats’ in Bengal are in the Indian Museum, the Asutosh Museum of the University of Calcutta and the Gurusaday Dutt Museum, all in Calcutta. Both the British Museum and the Victoria and Albert Museum in London, have a considerable number of Bengal ‘pat’s. Scenes from Ramayana are also included in the collections.

At the British Museum, a further historic pat of the Ramayana was acquired in 1994 from the disbursement of the collection of the American scholar LeRoy Davidson. Asutosh Museum, Calcutta has an illustrated manuscript of Ramacharitamanasa of Tulasidasa.

ramayana, telengana

Picture of Ramayana from Telengana

Scrolls illustrating episodes from the Mahabharata and the Ramayana, shown to Bhois (herdsmen and domestic helpers) of Andhra Praadesh, Telengana region are in Jagadish and Kamala Mittal Museum of Indian Art in Hyderabad.

The onslaught of television and cinema in Indian villages has diminished all a patronage to the wandering performers who narrate stories with scroll paintings.

Chitrakathis were the village artists from Karanataka- Maharashtra border. R V Russel in his Tribes and Castes of the Central Province of India, writes as follows: The name is derived from chitra, a picture, and katha, a story and the professional occupation of the caste is to travel about exhibiting pictures of heroes, gods and telling stories about them. R E Einthoven’s Tribes and Castes of Bombay says, they are wandering beggars who claim to be Marathas by origin. The chief occupation of the caste is exhibiting pictures of Gods and the heroes reciting their stories in song and verse. They also exhibit wooden dolls which are made to dance and fight in imitation of the contests between heroes and demons”

bengal ramayan 1

From Victoria and Albert Museum, London

In Gujarat

The Garoda tradition of narrating sacred legends with the aid of tipanu or scroll paintings was once widely popular in Gujarat. Garoda story tellers moved from village to village carrying illuminated paper scrolls. They gathered audiences around them and related stories in prose and verse. The picture scrolls of the Garoda are called tipanu or tippan.

Various states in India have story tellers and many of them do it without pictures. All over India we have people who give discourses on Hindu epics and Puranas.

கண்ணதாசனும் தி.ஜ.ர.வும்


Written by S NAGARAJAN

Research Article No.1896; Dated 29 May 2015.

Uploaded at London time 5-56 am

By ச.நாகராஜன்

தமிழின் நடை வளம்!

தமிழின் சிறப்புகள் ஏராளம்; அவற்றில் ஒன்று எந்த நடைக்கும் ஏற்றபடி நெகிழ்ந்து கொடுக்கும் அதன் தன்மை.

தமிழ் தனது – ஒரு நடையில் உருக்கும்; ஒரு நடையில் மயக்கும்; ஒரு நடையில் குதூகலப்படுத்தும்; ஒரு நடையில் ஆட வைக்கும்.. இப்படி பல வடிவங்களை எடுக்க வல்ல தெய்வ மொழி தமிழ்.

நடைகளின் வடிவங்களுக்கு உதாரணங்களாக ஆயிரம் நடைகளைச் சொல்லலாம். இடம் கருதி சமீப கால ‘நடை மன்னர்கள்’ சிலர் பெயரை மட்டும் இங்கு குறிப்பிடுவோம்.

உ.வே.சாமிநாதையர். தமிழ் தாத்தா. அழகிய ஆற்றொழுக்கு போன்ற நடை. பேசுவது போல இருக்கும். உம் உம் என்று உம் கொட்டி, சிறு குழந்தைகள் அடுத்து என்ன என்று கேட்பது போல ஆர்வமூட்டுவதாக இவர் நடை இருக்கும்.

மஹாகவி பாரதியார் நடை. சின்னச் சின்ன வாக்கியங்கள். வலிமையும் ஆழமும் நிறைந்திருக்கும். வேத சப்தங்கள் போல! நிறுத்தி, நிதானித்துப் பல முறை படித்து உத்வேகம் பெற முடியும். அதில் எழும் உணர்ச்சி பல காலம் நம்மை விட்டுப் போகாது.

கல்கி கிருஷ்ணமூர்த்தி நடை. ஜில்லென்ற தென்றல் காற்று போல மேலே வந்து குளிர்விக்கும் நடை. எந்த இடத்தில் தொட்டாலும் ஒரு ஜில்லிப்பு. எடுத்த புத்தகத்தைக் கீழே வைக்க மனமே வராது. பொன்னியின் செல்வனைத் தொட்டவர்கள் தொட்டவர்களே. அதன் நடையழகிலும் கதையழகிலும் ஈடுபட்டவர்கள் பட்டவர்களே!

தி... நடை

இதையெல்லாம் தாண்டி இன்னொரு நடை. திஜர நடை. மஞ்சரி ஆசிரியராகப் பல காலம் பணி புரிந்த தி.ஜ.ரங்கநாதன் சிறு சிறு வாக்கியங்களாக அழகாக எழுதுவார். படிப்போரின் மனதில் எளிதாக அவர் சொல்வது ஆழப் பதியும்.

எடுத்துக்காட்டாக அவர் தன் கதைகளைப் பற்றிச் சொல்லும் சில வாக்கியங்களை இங்கே பார்ப்போம்:-

கதைகளை எல்லாம் பொதுப்படையாக இரண்டு பிரிவாகப் பிரிக்கலாம்; ஒன்று, பிரத்தியட்ச வாழ்க்கைச் சித்திரம். மற்றது அமானுஷ்ய கற்பனை. மேதைகள் தாம் சுவைக்குறைவு இல்லாத அமானுஷ்ய கற்பனைகளைப் படைக்க முடியும். என்னைப் போன்றவர்களுக்கு பத்திரமான வழி, பிரத்தியட்ச வாழ்க்கைச் சித்திரங்களே. எங்களைச் சூழ்ந்த உலக அரங்கத்தை நாங்கள் போட்டோ எடுப்போம். எங்களுடைய வாழ்க்கை ஆதர்சங்களும் லட்சியங்களும் அந்தப் போட்டோவுக்கு மெருகு கொடுக்கும்.



கண்ணதாசனும் தி...வும்

தி..ரவுடன் நெடுங்காலம் நெருங்கிப் பழகிய ஒருவர் ராஜரங்கன் (எம்.ஆர். ரங்கராஜன் என்ற 17 வயது பையன் திஜரவுடன் பழக ஆரம்பித்த போது அவருக்கு வயது 55. அவருக்கு ராஜரங்கன் என்ற பெயரைத் தந்தவரே திஜரதான்!)

அவர், “தி...- மறவாக் கணங்கள்என்று ஒரு நூற்றாண்டு அஞ்சலிக் கட்டுரையை மஞ்சரி டிசம்பர் 2001 இதழில் எழுதியுள்ளார்அவர் விவரிக்கும் ஒரு சுவையான சம்பவத்தை அவர் எழுத்துக்களிலேயே பார்ப்போம்:-


குழந்தை போல மகிழ்ச்சிப் புன்முறுவலோடு ஒரு நாள் தி... என்னை மவுண்ட்ரோடுக்கு அழைத்துப் போனார். ஆயிரம் விளக்கு மசூதிக்கு எதிர்ப்புறத்தில் ஒரு கட்டிடத்தின் மாடியில், கவிஞர் கண்ணதாசன் நடத்தி வந்த தென்றல் பத்திரிகைக் காரியாலயம் இருந்தது.

வா, கண்ணதாசன் இருக்காரோ பார்ப்பாம்என்று விடுவிடுவென்று ஏறினார்.

கவிஞர் ஊரில் இல்லை. அவர் உதவியாளரிடம், “கல்கி நினைவாக சமீபத்தில் கண்ணதாசன் ஒரு தலையங்கம் எழுதினாராமே. அது இருக்கோ?” என்று கேட்டார்.


அதை வாங்கி,”இதைப் பார்என்று காண்பித்தார். கண்ணதாசனுக்கு தி...வின் எளிமையான தமிழ்நடையின் மேல் பெரு மதிப்பு. சிறு சிறு வாக்கியங்களாக அவர் எழுதத் தொடங்கியதே கூட அந்த பாதிப்பு தான் என்று கூறலாம். கல்கியைப் பற்றி எழுத வந்த அந்தத் தலையங்கத்தில் அவர் தி..ரவைப் பாராட்டி, அவர் தமிழ் நடையை மனமாரப் புகழ்ந்திருப்பதை, “பார்த்தாயா? எவ்வளவு பிரியமாய் சொல்லியிருக்கார்என்று ஒரு குழந்தையின் குதூகலத்துடன் சொன்னார். காழ்ப்பு நிறைந்த உலகத்தில் கள்ளமில்லாத பாராட்டை ரசிக்கும் வெள்ளை மனத்தின் வெளிப்பாடு இது.”



தி.ஜர.வைத் தன் எழுத்து நடைக்கு குருவாக கண்ணதாசன் கொண்டிருந்தார். கள்ளமில்லாமல் வெளிப்படையாக தி...வை அவர் பாராட்டி தன் நன்றியை வெளிப்படுத்தி இருக்கிறார் அந்தக் கட்டுரையில்.


சிறு சிறு வாக்கியங்கள்சிறப்பான கருத்துக்கள்!

கவிஞர் கண்ணதாசனின் நடை பளீர் பளீரென இருக்கும். இதற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு செப்பு மொழி பதினெட்டு. சின்னச் சின்ன வாக்கியங்கள். நகைச்சுவையுடன் கூடிய ஆழ்ந்து சிந்திக்க வைக்கும் வைர வரிகள்.


நகைச்சுவைக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு:-

காற்றடிக்கும் போது தென்னை மரம் கூட ஏன் ஆடுகிறது என்று வெகு நாட்கள் யோசித்துப் பார்த்தேன். பிறகு தான் விபரம் புரிந்ததுதென்னையில் இருந்து தானே கள் வருகிறது!” (கண்ணதாசன் ஜூன் 1976 இதழில் செப்பு மொழிகள் பகுதியில்)

இரண்டிரண்டு வார்த்தைகளில் பெரும் கருத்துக்களையும் சந்தோஷத்தையும் அடக்கியிருக்கும் இவரது திறமைக்கு நூற்றுக்கணக்கான பாடல்களை எடுத்துக் காட்டாகத் தரலாம். அதற்கு தனி கட்டுரை!



yuddha 1

Compiled by London Swaminathan

Research Article No.1895; Dated 28 May 2015.

Uploaded at London time 21-39


With the publication of Yuddha Kanda pictures today, we complete the greatest epic Ramayana in pictures. I have already posted pictures of Bala Kanda, Ayodhya Kanda, Aranya Kanda, Kishkindha Kanda and Sundara Kanda. All the six kandas are in 60 pictures. You can teach your children Ramayana with these sixty pictures in a few hours.


Yuddha Kanda Picture 1 (Ramayana Picture 49)

After Maruti’s departure Vibhishana, Ravana’s brother, advised the council to send Sita back to her husband. But no one could take his advice. Ravana in a rage drove Vibhishana, out of the assembly. So Vibhishana and four of Ravana’s cabinet ministers fled to Rama’s camp and asked him to take them on to his side. Sugriva suspected them. When Rama heard Vibhishana’s full story he promised to protect him and to place him on the throne of Lanka.

yuddha 2

Yuddha Kanda Picture 2 (Ramayana Picture 50)

Rama was utterly at a loss to know how to cross the sea with all his monkey battalions. For three days he offered prayers to the God of the Sea (Varuna), but all in vain. At last, losing patience, Rama seized his mighty bow to smite the waters. Lakshmana also took his bow and was about to shoot an arrow. At once, Varuna himself arose from the depth of the ocean and begged to forgive him. Varuna suggested that Nala could build a bridge over him. Nala was a marine engineer of the local area. He knew the terrain of the area and the ins and outs of the sea. Then the sea god Varuna disappeared.(2000 year old Sangam Tamil literature adds that Rama held the consultation and planning meeting under a banyan tree).

yuddha 3

Yuddha Kanda Picture 3 (Ramayana Picture 51)- WORLD’S FIRST ENGINEERING WONDER: Then Rama asked Nala, the engineer in the monkey brigade, to build a mighty bridge across the sea. Obeying his orders, thousands of monkeys brought huge rocks and piled them into the water. Others plied the plumb line and measuring rod. With the help of the monkey army, the sea was quickly bridged, and the army crossed in safety. They pitched their camp on the hill called Suvelachala. Monkeys wrote Ram on the stone and the stones started floating. This type of floating stones are still available in the area. I published the photo here a few weeks ago (Truth behind the bridge: NASA has found the structure of ancient bridge from space. Actually the sea in the area covered the land only for a few months. Then it parted again. This was the condition several thousand years ago. Since local marine engineer Nala knew the terrain, he identified a proper place for the bridge. It was the first Engineering Wonder of the World.)


Yuddha Kanda Picture 4 (Ramayana Picture 52)-

Ravana never dreamt Rama would come over so soon after the dismissal of Vibhishana, and was astonished to see that he was already on the soil of Lanka. Climbing the wall of the rampart he began to observe the number of the foe. Rama too was attentive to Ravana’s movements. When Sugriva recognised Ravana standing on the rampart, he jumped over to him and knocked off his crown at a blow. Soon they began to wrestle, and at first Sugriva got the better of his opponent. But at length Ravana exerted his magic powers and Sugriva was forced to relinquish his hold. Both the combatants returned to their respective camps.

yuddha 5

Yuddha Kanda Picture 5 (Ramayana Picture 53)-

The monkey brigades continued their attack. Again and again Ravana sent out his generals against them but one and all returned beaten. At last Ravana in despair awakened his brother Kumbhakarna and explained his plight to him. At first he blamed Ravana for stealing Rama’s wife, but at last consented to go to his assistance. Kumbhakarna was a huge monster, and at his onslaught the monkeys fled in terror. But Rama and Lakshmana shot him dead with their arrows (About Kumbhakarna’s long sleep and the scientific/ biological reason for it is already in my blog)

yuddha 6

Yuddha Kanda Picture 6 (Ramayana Picture 54)-

At the death of Kumbhakarna, Ravana wept bitterly. But his son Indrajit appeased him by assuring him that he would not return unless he had killed Rama and Lakshmana. Vibhishana advised that Lakshmana should be sent against Indrajit. Both Lakshmana and Indrajit fought heroically. When Vibhishana found out that Indrajit was exhausted, he asked Laksmana to kill him. Lakshmana took an invincible arrow given to him by Rama, and dscharging it, cut Indrajit’s head clean off.


yuddha 7


Ravana, after the death of his son Indrajit, at last went to the battlefield himself to face the enemies. He discharged a powerful missile – biological missile – towards Lakshmana and he fainted at once. Rama came to the forefront and fought with Ravana. Like modern warfare, they had military doctors in the monkey battalion. Dr. Sushena, a monkey, felt Lakshmana’s pulse and said someone must get the herbs Sanjivani, Vishalyakarani and Sandhani from the faraway mountain Dronagiri. Doctor insisted that the medicine must come before daybreak. Jambavana said that it can be done only by Maruti. Immediately Hanuman/Maruti left for Dronagiri and brought the emergency medicine. When Maruti could not identify the herbs, he brought the mountain (rock) itself. Dr.Sushena revived Lakshmana and he got up to the extreme delight of the whole army.

yuddha 8

Yuddha Kanda Picture 8 (Ramayana Picture 56)-

Ravana, collecting all his force, clashed with the monkey army of Rama. Ravana realised that it was a Do or Die mission. Almost impossible it is to find words with which to describe the last battle between Rama and Ravana. Ravana was brave enough, but he was no match for his heroic adversary. At length Rama drew from his quiver the magic arrow which Agastya had given him, and shot his opponent dead. And Ravana perished to the delight of the Devas and the mankind.

yuddha 9

Yuddha Kanda Picture 9 (Ramayana Picture 57)-FIRST FIRE WALKING CEREMONY IN THE WORLD: RAMA then installed Vibhishana on the throne of Lanka. Rama never occupied any country. When Vali was killed Sugriva was installed as king with Vali’s son Angada as deputy. When Ravana was killed his brother was installed. This is unique in the world, quite contrary to Alexander “the Great” and others. Rama sent a palanquin for Sita and Maruti brought her. Rama threw a bombshell by asking Sita to prove her chastity and integrity by entering fire. This was the first fire walking ceremony in the world. Till this day it is practised in Tamil Nadu and other parts of India. Sita was shocked, but did it with tears in her eyes. She came out successfully. Joy reigned everywhere.

yuddha 10 (2)

Yuddha Kanda Picture 10 (Ramayana Picture 58):-Then Vibhishana invited Rama to return to Ayodhya in the Pushpaka viman, the air plane of Kubera, which was in Ravana’s possession. Rama, Sita, Lakshmana, Sugriva and other monkeys took their seats in it. And it flew at the will of Rama. (Please read my post HOW DID RAMA FLY HIS PUSHPAKA VIMAN?, posted in my blog on 22nd June 2013. Science behind the plane is explained in a science article).Maruti was sent ahead to give the good news to Bharata and Shatrugna. As the chariot/plane came in sight, all saluted Rama. The air plane descended and all disembarked. Rama saluted his mother first and then other queens. Then he saluted his Kula Guru Vasistha. Rama embraced Bharata.

yuddha 11 (2)

Yuddha Kanda Picture 11 (Ramayana Picture 59):-

The next day, all took auspicious baths, donned rich dresses and valuable ornaments, and entered the city of Ayodhya in great pomp. Rama was seated in a chariot and the reins of the horses were held by Bharata. Shatrugna carried the Royal umbrella and Vibhishana and Lakshmana the chowries. Many monkeys dressed in human attire rode on elephants, and auspicious drums were beaten. Thus Rama after an absence of fourteen long years in the forests entered the capital of his ancestors. The citizens rejoiced to see Rama entering his palace once more. Whoever reads this will get out of their troubles and difficulties, from which they have been suffering for long.

yuddha 12 (2)

SAMPURNA RAMAYANA:-Yuddha Kanda Picture 12 (Ramayana Picture 60):-

Bharata told Sugriva to fetch water from four oceans for the coronation of Rama. Sugriva sent four monkeys with golden vessels. In the morning Rama and Sita took auspicious bath and saluted the queens, Guru Vasistha  and took their seats on the throne. Then the seers sprinkled the holy water on Rama and Sita. Vasistha placed the Jewelled Crown on Rama’s head. There were loud seers of joy. Rama presented costly jewels to all monkey chiefs. Sita presented Maruti with her pearl necklace and extolled his modesty and bravery. The Golden Age of India had begun. People were extremely happy. There was no fear. They had all the basic needs of life. Everyone had fulfilment.  Later Gandhiji also wanted to establish Rama Rajya in India. Ramayana sloka says that Rama’s story would last till the Sun and Moon shine on this planet. Loka Samastha Sukino Bhavantu!

Source :The Picture Ramayana by Balasaheb Pant and Bhavanrao Shrinivas Rao, Bombay, Year 1916 

அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும்


Compiled by London Swaminathan

Research Article No.1894; Dated 28 May 2015.

Uploaded at London time 20-12

Tamil Proverbs with English Translation

1.அகத்தின் அழகு முகத்தில் தெரியும்

The face is the index of the mind

2.அகோர தபசி, விபரீத சோரன்

All saint without, all devil within

3.அச்சாணி இல்லாத தேர் முச்சாணும் ஓடாது

Great engines turn on small pivots


4.அஞ்சனக்காரன் முதுகில் வஞ்சனைக்காரன் ஏறினான்

The fox knows much, but more, he that catcheth him

5.அஞ்சில் வளையாதது ஐம்பதில் வளையுமா?

A young twig is easier twisted than an old tree

6.அஞ்சில் அறியாதவன் ஐம்பதில் அறிவானா?

The child is father to the man

7.அஞ்சும் மூன்றும் உண்டானால் அறியாப் பெண்ணும் கறியாக்கும்

A house well-furnished makes a good house wife

8.அடங்காத மாடுக்கு அரசன் மூங்கில் தடி

அடியாத மாடு படியாது

Restive horses must be roughly dealt with


9.அடாது செய்பவர் படாது படுவர்

Do evil and look for like.

10அடி உதவுவது போல் அண்ணன் தம்பி உதவார்கள்

Spare the rod and spoil the child

11.அடிக்கும் பிடிக்கும் சரியாப் போச்சு

ஆனைக்கும் பானைக்கும் சரி

Tit for tat

12.அடி நாக்கில் நஞ்சு, நுனிநாக்கில் அம்ருதம்

A smooth tongue and an evil heart

13.அடி மேல் அடி அடித்தால் அம்மியும் நகரும்

Little strokes fell great oaks


14.ஆண்டவர் எப்படியோ தொண்டரும் அப்படியே

Like God, like worshipper

15.அதிக ஆசை அதிக நஷ்டம் ; பேராசை பெரு நஷ்டம்

Much would have more, and lost all

16.அத்ருஷ்டமும் ஐஸ்வர்யமும் ஒருவர் பங்கல்ல;

லெட்சுமி ஓரிடத்தில் இருக்கமாட்டாள்

Fortune’s wheel is ever revolving

17.அதிவிநயம் துர்த்த லக்ஷணம்

கண்டால் காமாட்சி நாயக்கர் காணாவிட்டால் வடுகப்பயல்

கண்டால் காமாட்சி நாயக்கர் காணாவிட்டால் காமாட்டி நாயக்கர்

கண்டால் முறை சொல்லுகிறது, காணாவிட்டால் பெயர் சொல்லுகிறது

Too much courtesy, too much craft

18.அப்பன் அருமை, அப்பன் செத்தால்தான் தெரியும்

Blessings are not valued till they are gone

19.அப்பா என்றால் உச்சி குளிருமா?

Fair words fill not the belly

20.அப்பியாசம் கூசா வித்தை

சித்திரமும் கைப் பழக்கம் செந்தமிழும் நாப்பழக்கம்

பாடப்பாட ராகம், மூட மூட ரோகம்

Practice makes perfect


21.அம்மாவாசை அன்னம் என்றைக்கும் அகப்படுமா?

போனால் வாராது, பொழுது விடிந்தால் கிடைக்காது

Christmas comes but once a year

22.அம்பட்டன் குப்பையைக் கிளறினால் அத்தனையும் மயிரே!

What can you expect of a hog but his bristles?

23.அரசனுக்கு ஒரு சொல், அடிமைக்கு தலைச் சுமை

What is sport to the boy is death to the frog

24.அரசன் அன்றே கொல்வான், தெய்வம் நின்று கொல்லும்

Justice stays long, but strikes at last

25.அரசன் எவ்வழி குடிகள் அவ்வழி

As is the king, so are the subjects


26.அரைக் காசுக்கு போன மானம் ஆயிரம் கொடுத்தாலும் வாராது

One cloud is enough to hide all the sun

27.அறையில் ஆடியல்லவோ அம்பலத்தில் ஆடவேண்டும்?

You must walk before you run

28.அலைகடலுக்கு அணை போட முடியுமா?

Against God’s wrath no castle is proof

29.அல்லல் ஒரு காலம் செல்வம் ஒரு காலம்

பள்ளம் என்று ஒன்று இருந்தால் மேடு என்று ஒன்று இருக்கும்

முப்பது வருஷம் வாழ்ந்தவனும் இல்லை, முப்பது வருஷம் வீழ்ந்தவனும் இல்லை

Sadness and gladness succeed each other

30.அல்லார் அஞ்சலிக்கு நல்லார் உதை மேல்

குட்டுப் பட்டாலும் மோதிரக் கையால் குட்டுப்பட வேண்டும்

A kick from the wise is better than a kiss from a fool

குட்டுப் பட்டாலும் மோதிரக் கையால்

31.அவரவர் அக்கரைக்கு அவரவர் படுவார்

வினை விதைத்தவன் வினை அறுப்பான், தினை விதைத்தவன் தினை அறுப்பான்

Everyone rakes the embers to bake his own cake

32.அவனன்றி ஓர் அணுவும் அசையாது

There is a special providence in the fall of a sparrow

33.அழ அழச் சொல்லுவர் தம்மக்கள், சிரிக்க சிரிக்கச் சொல்லுவர் பிறர்

A friend’s frown is better than a foe’s smile

சிரிக்க சிரிக்கச்

34.அழுத பிள்ளை பால் குடிக்கும்

அரிப்புள்ளவன் சொரிந்து கொள்வான்

கேட்டால்தான் கிடைக்கும்

Ask and it shall be given

35.அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமிர்தமும் நஞ்சாகும்

Too much of anything is good for nothing

36.அள்ளாது குறையாது. சொல்லாது பிறவாது

Every why has a wherefore

37.அறிந்தறிந்து செய்கிற பாவத்தை அழுதழுது தொலைக்க வேண்டும்

Sins wilfully committed, must woefully expiated

38.அறிவு மனதை அரிக்கும்

In much knowledge, the is no rest

39.அற்பனுக்கு வாழ்வு வந்தால் அர்த்த ராத்ரியில் குடை பிடிப்பான்

Beggars mounted run their horses to death

40.அன்பற்ற மாமிக்கு கும்பிடும் குற்றமே

வேண்டாப் பெண்டாட்டி கைபட்டால் குற்றம் கால் பட்டால் குற்றம்

மாமியார் உடைத்தால் மண் குடம், மருமகள் உடைத்தால் பொன் குடம்

Where there is no love, all is fault

பொன் குடம்

41.அன்பான சிநேகிதனை ஆபத்தில் அறி

A friend in need is a friend indeed

42.அன்று தின்னும் பலாக்காயினும் இன்று தின்னும் களாக்காய் மேல்

A bird in the hand is worth two in the bush

43.ஆம் காலம் ஆகும், போம் காலம் போகும்

Men rise with Fortune’s smile or fall with Fortune’s frown

44.ஆக்கப் பொறுத்தவன் ஆறப் பொறுக்க வேண்டும்

Let patience have her perfect work

Haste makes waste

45.ஆசானுக்கும் அடைவு தப்பும்

யானைக்கும் கூட அடி சறுக்கும்

Good swimmers are sometimes drowned

46.ஆசை வெட்கம் அறியாது

Love will creep where it cannot walk

Love is blind

47.ஆஸ்தியில்லாதவன் மனிதன் அல்ல.

பணம் பந்தியிலே, குணம் குப்பையிலே

பொருள் இல்லார்க்கு இவ்வுலகம் இல்லை; அருள் அல்லார்க்கு அவ்வுலகம் இல்லை

A man without money is a bow without an arrow

48.ஆடமாட்டாதவள் கூடம் கோணல் என்றாளாம்

ஆடத்தெரியாத –—அடியாள், தெருக் கோணல் என்றாளாம்

A bad workman quarrels with his tool


49.ஆட்டைக் காட்டி வேங்கையைப் பிடிக்க வேண்டும்

சின்ன மீனைப் போட்டாத்தான் பெரிய மீனைப் பிடிக்கலாம்

Venture a small fish to catch a big one

50.ஆடை பாதி, ஆள் பாதி

ஆடை இல்லாதவன் அரை மனிதன்

Dress is half a man


Parachuting and Mountaineering in Ancient Hindu Scriptures!!


Compiled by London Swaminathan

Research Article No.1893;  Dated 27 May 2015.

Uploaded at London time 19-43

We have already seen the frequent trips of Lord Krishna and Balarama between Mathura in Uttarpradesh and Dwaraka in Gujarat. We have also seen Bharata’s urgent trip from Iran-Afghan border to Ayodhya in Uttar Pradesh. We have read about how Ravana used Godavari basin and Himalayan foot hills as his play ground using the monsoon wind to travel from Sri Lanka. The same monsoon wind was used by Asoka’s daughter Sangamitra and his son Mahindra to travel to Sri Lanka in seven days from Patna. Sangam Tamil book Purananuru says Karikal Choza used wind power to sail in the seas I have written separate research article on each one of these adventures. This is all started in the age of the Rig Veda where Bhujyu was saved from a shipwreck in the middle of the sea by Asvins. Rig Veda has at least ten references to Bhujyu incidents. Probably they knew how to use the monsoon and returning monsoon.

Panini who lived around 7th century BCE describes several paths such as Varipatha (Sea Route),Karipatha (elephant/Forest route), ajapatha (Mountain goat route), Sankupatha (Mountain climbing with hooks and rope), Hamsapatha (Air route; using air planes like Ravana, Kubera, Uparichara, Arjuna, Matali and Rama) and Devapatha (space travel like Narada, Matali and Rishis;Tri Loka Sanchari)

The commentary of Katyayana on certain Panini sutra (Devapathathi Gana 5-3-100) gives this information.


But a later work in Pali,  ‘Niddesa’ (circa 250 BCE) describes more routes in a fanciful story according to Aryatarangini written by A.Kalyanaraman. It is an encyclopaedic work on Hindu influence around the world.

Twenty four places, all harbours, visited by a ship captain and ten difficult land routes likely to be traversed by him after reaching his destination are described. This shows that around fourth century BCE Indians were very familiar with all the ports from Alexandria in Egypt to Java and Sumatra in Indonesia.

Brihatkatha gives details of ten routes in another story. Sanudasa joins King Acera, who is on an expedition to the Land of Gold (Suvarnabhumi). The paths they cross are

Vetrapatha:Catching hold of giant climbers and jump from one cliff to another or from one tree to another (like we see in Tarzan movies). Vetra means climber or flexy wood.

Vamsapatha: Bamboo path. They cross a river which turns every tree into stone when it falls into the river (Actually they are fossilised trees).Vamasa means bamboo.

Ajapatha: They buy some goats from the Kiratas (hunter tribe) to cross the mountain terrain. Aja means goat.

Acera who came with his troops asked his soldiers to kill the goats and expose the bloody flesh to attract the birds of prey.

Sakunapatha: Huge birds come and try to take the meat. Sanudasa and Acera cling to the birds so as to reach the gold mines. This gave birth to Stories like Sindbad the sailor. This type of using eagles to bring emeralds, Soma plant are in the Rig Veda and Kalidasa’s works. Sakuna means bird.


Mandhapatha:Ram instead of goat.

Janupatha: Crawling route.

Sankupatha: An iron hook attached to a rope of skin, is thrown up till the hook is fixed up in the mountain. After climbing up to the point, he used a diamond tipped instrument to make big hole and insert a spear. From there he throws up his hook to reach higher and higher. Hindus used monitor lizard or iguana to climb the walls of the fort. But it won’t work in mountain territory.



Mushikapatha: Mushika is mouse or rat. Tunnelling and using the tunnel to cross the path.

Daripatha : Something similar to tunnelling

Danipatha :It is making a cave or cleft in a rock to cross difficult terrain.

Katyayana, writing in fifth century BCE, mentions most of the routes and the Milinda panna agrees with the Vartika of Katyayana.



If they can use such pathas in stories like Brihat katha, common men must also be familiar with them. Another interesting thing is that the English word ‘Path’ is derived from the Sanskrit word ‘patha’. This word is in the Rig Veda. Even Tamils use the word ‘Paathai’ in day to day language.

Routes mentioned in the Rig Veda

Vari patha (Sea route) and Vanikpatha (Commercial Route) are mentioned in the Arthasatra of Chanakya (3rd century BCE). Bhagwan Singh in his book “Vedic Harappans” add more interesting details:

Varipatha and Vanik patha are in the Rig Veda. The Vedic Aryans express their gratitude to Indra for digging these routes (4-19-6) and for removing the obstacles from these routes by annihilating robbers and pirates (1-80-3; 4-28-1;10-67-12) and to the gods, ancient seers and manes for discovery or creation of land routes (6-21-12). What was it that bound them so intimately to the rivers that they refer time and again to them as “nadyah, sindhavah, sravantyah, Sapta Sindhavh, trisapta sindhavah and Ganga, Yamuna, Saraswati etc? The answer is not far to seek. The rivers were the trunk routes of the Vedic times as they happened to be in later days as well, but not with as much traffic”.

Manu’s flood story has spread to the whole world. Nova in the Biblical story itself is a Sanskrit word. Nava is ship in Sanskrit. Nava is new in Sanskrit. Both apply to the story.


Hindu gods are floating on water. Nara+ayana. The very word Nara(yana) and Tamil word Neer for water is derived from Sanskrit word Nara. The proof lies in the Greek ‘Nereids’ (Water nymphs). The word existed even before Tamils started writing. Nara is in the Vedas existed even before Greeks started writing. So we know that is derived from the Vedas. Above all Hindus birth starts with water ceremony and ends with water (funeral) ceremony. Without water Hindu religion or rituals can’t survive.

Like Egyptians buried a boat with the Pharaoh to help him to cross the sky, Brahmin funeral ceremony includes boat(Made up of leaves) for the soul to cross the River Vaitarani. All these show that the boat is very familiar with the Hindus. It is even in the Vedic Funeral ceremonies! Indus valley boat and the direction finding bird are also mentioned in the Vedic literature.

விவேகாநந்தரின் 30 அற்புதப் பொன் மொழிகள்!


Compiled by London Swaminathan

Article No.1892;  Dated 27 மே 2015.

Uploaded at London time 11-55 am 


2015 ஜூன் காலண்டர்

விவேகாநந்தரின் 30 அற்புதப் பொன் மொழிகள்!

இந்த மேற்கோள்கள் எல்லாம் “எழுமின்! விழிமின்!” என்ற விவேகானந்த கேந்திர வெளியீட்டில் இருந்து எடுக்கப்பட்டவை; நன்றி.

சுவாமியின் பொன்மொழி காலண்டர் – மன்மத வருடம்- ஆனி (ஜூன் 2015)

இந்த பிளாக்—கில் இதுவரை தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் ஆயிரத்துக்கும் மேலான தமிழ், சம்ஸ்கிருத பொன் மொழிகள் வெளியிடப் பட்டுள்ளன! படித்துப் பயன் பெறுக!!

முக்கிய நாட்கள்/ விழாக்கள்:– ஜூன் 1: வைகாசி விசாகம்; 19-ரம்ஜான் மாத துவக்கம், 24- ஆனி உத்தரம் நடராஜர் அபிஷேகம்


ஏகாதசி  : 12 & 28; அமாவாசை- 16;  பவுர்ணமி- 2.

முகூர்த்த நாட்கள்:– 4, 7, 8, 12, 26, 29



ஜூன் 1 திங்கட்கிழமை


தன்னம்பிக்கை இலாதவன் தான் நாஸ்தீகன்.. கடோபநிஷதத்தைப் படித்தவர்களுக்கு நினைவிருக்கும். நசிகேதன் சொல்கிறான்,” நான் பலரினும் மேம்பட்டவன்; எவருக்கும் தாழ்ந்தவனல்லன்; எங்குமே நான் கடைசி அல்ல; ஏதாவதொன்றைச் செய்ய முடியும்” – பக்கம் 81


ஜூன் 2 செவ்வாய்க்கிழமை

நசிகேதனின் நம்பிக்கையுடன் 12 சிறுவர்கள் கிடைத்தால்  இந்த நாட்டின் சிந்தனையையும், நாட்டங்களையும், அபிலாஷைகளையும் புதியதொரு பாதையில் என்னால் திருப்பிவிட்டுவிட முடியும் –பக்கம் 206


ஜூன் 3 புதன்கிழமை

படித்த இளஞர்களை ஒன்றுதிரட்டி இணையுங்கள். புல்லைக்கூட கயிறாகத் திரித்துப் பின்னிப் இணைத்தால் அதைகொண்டு மத யானையையும் கட்டிப் போட்டுவிட முடியும் என்பதை நினைவிற் கொள்ளுங்கள் -–பக்கம் 207


ஜூன் 4 வியாழக்கிழமை

பெரிய கோப அலை மனதில் எழுந்தால் அதற்கு எதிரிடையான ஒரு அலையை எழுப்புவதால் கோபத்தைக் கட்டுப் படுத்தலாம்.அப்பொழுது அன்பைப் பற்றி நினைக்க வேண்டும். குடும்பத்தில் கணவன் மனைவி இடையே கடும் கோபம் நிலவும் நேரத்தில் குழந்தை உள்ளே வருகிறது. குழந்தையை அவள் அணைத்து முத்தமிடுகிறாள். அங்கே  பழைய கோப அலை செத்துப் போய் புதிய அன்பு அலை எழுகிறது. –பக்கம் 203


ஜூன் 5 வெள்ளிக்கிழமை

தோல்விகள் வாழ்க்கையை அழகு பண்ணுகின்றன. அவையின்றி வாழ்வு எப்படி இருக்கும்? போராட்டங்கள் இல்லை என்றால் வாழ்க்கையே வாழத் தகுதி அற்றதாகிவிடும். வாழ்க்கையாகிற கவிதை எங்கே இருக்கும்? –பக்கம் 194



ஜூன் 6 சனிக்கிழமை

சோதிடம், ரகசிய வித்தைகள் இவற்றை எல்லாம் நாடுவது பொதுவாக பலவீனமான மனதின் அறிகுறி. ஆகவே இப்படி எண்ணம் வரும்போது ஒரு டாக்டரிடம் உடம்பைக் காட்டி, நல்ல உணவு சாப்பிட்டுவிட்டு, ஓய்வெடுத்துக் கொள்ள வேண்டும்–பக்கம் 191


ஜூன் 7 ஞாயிற்றுக் கிழமை

ஓவியம் தீட்டுகிறவன், தான் என்ற அஹங்காரத்தை இழந்துவிட்டுத் தனது ஓவியத்தில் மூழ்கி விடுவானாயின், அவனால் உன்னதமான ஓவியங்களைத் தீட்டமுடியும். யோகத்தின் மூலம் இறைவனுடன் ஒன்றிவிட்ட மனிதன் தன்னலம் கருத மாட்டான். எல்லாக் காரியங்களையும் இப்படித்தான் செய்ய வேண்டும் என்று கீதை உபதேசிக்கிறது. –பக்கம் 185


ஜூன் 8 திங்கட்கிழமை

பண ஆசையோ, புகழ் ஆசையோ, வேறெந்த ஆசையோ இன்றி, வேறு எந்த உள் நோக்கமும் இல்லாமல், வேலை செய்கிறவன் தான் மிகச் சிறப்பாக வேலை செய்யமுடியும். அவ்வாறு ஒரு மனிதனால் வேலை செய்ய முடியும்  பொழுது அவன் ஒரு புத்தன்  ஆகி விடுவான். –பக்கம் 182


ஜூன் 9 செவ்வாய்க்கிழமை

நாம் எல்லாம் பிச்சைக்காரர்கள். நாம் எதைச்செய்தாலும் பிரதிபலனை எதிர்பார்க்கிறோம். நாம் எல்லாம் வியாபாரிகள்; வாழ்க்கையை, நல்ல குணங்களை, சமயத்தை நாம் விலை பேசுகிறோம்.அந்தோ! அன்பைக் கூட நாம் வியாபாரம் பண்ணுகிறோமே! பக்கம் 181


ஜூன் 10 புதன்கிழமை

மனிதனுக்குள் புதைந்திருக்கும் பூரணத்தை வெளிப்படுத்துவதே கல்வி எனப்படும். மனிதனுக்குள் புதைந்திருக்கும் தெய்வீகத் தன்மையை வெளிப்படுத்துவதே சமயம் எனப்படும்—பக்கம் 173



ஜூன் 11 வியாழக்கிழமை

ஒரு தலைவனிடம் ஒழுக்கம் இல்லாவிட்டால் அவனிடம் மக்களுக்குப் பக்தி ஏற்பட முடியாது. அவனிடம் மாசு மறுவற்ற தூய்மை இருக்குமாயின் மக்களுக்கு அவனிடம் நிரந்தரமான பக்தியும் நம்பிக்கையும் நிச்சயமாக இருக்கும் – பக்கம் 168



ஜூன் 12 வெள்ளிக்கிழமை

மகாவீர ஹனுமானின் ஒழுக்கப் பண்பினை உங்களது லட்சியமாக நீங்கள் ஆக்கிக்கொள்ள வேண்டும். ராமச் சந்திரனின் ஆணையால் அவர் எவ்வாறு கடலைக் கடந்தார் என்று பாருங்கள், வாழ்வையோ, சாவையோ பற்றி அவர் ஒரு சிறிதும் அக்கறைப் படவில்லை. புலன்களனைத்தும் அவர் வசப்பட்டிருந்தன. ஆச்சரியமான விவேகி அவர். எப்படித் தொண்டாற்ற வேண்டும் என்பதற்கு பெரும் உதாரணமாக விளங்கிய அவரது வாழ்க்கையை ஒட்டி நீங்கள் உங்கள் வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொள்ள வேண்டும் –பக்கம் 176


ஜூன் 13 சனிக்கிழமை

உலகத்தின் பாரங்களை எல்லாம் சுமக்க நீங்கள் ஆயத்தம் என்றால் தாராளமாக அதனை ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள்..ஓர் எருதின் கொம்பில் ஒரு கொசு நீண்ட நேரம் உட்கார்ந்து இருந்தது. அதற்கு மனச் சாட்சி உறுத்தவே, மன்னிக்கவும் நான் உங்களைத் தொந்தரவு செய்து விட்டேன்; போய்விடுகிறேன் என்றது. எருதோ, தொந்தரவு எதுவுமில்லை. உங்கள் குடும்ப சகிதமாக வந்து உட்கார்ந்து விட்டுப் போங்கள். நீங்கள் என்னை என்ன செய்துவிட முடியும் என்றது. –பக்கம் 194


ஜூன் 14 ஞாயிற்றுக் கிழமை

யாருக்குக் கீழ்ப்படிதல் தெரியுமோ, அவனுக்குத் த்லைமை தாங்கவும் தெரியும். முதலில் கீழ்ப்படியக் கற்றுக் கொள்ளுங்கள். மேலை நாட்டினரிடையே சுதந்திர உணர்ச்சி தீவிரமானதாக இருந்தாலும், கீழ்ப்படிகிற உணர்ச்சியும் அதே அளவுக்குத் தீவிரமாக உள்ளது – பக்கம் 166


ஜூன் 15 திங்கட்கிழமை

ஒவ்வொரு பணியும் மூன்று நிலைகளைக் கடந்தே செல்ல வேண்டும். முதலில் அதனை இகழ்ச்சியாக நினைப்பார்கள்; இரண்டாவதாக எதிர்ப்பு வரும்; மூன்றாவதாக தனை ஒப்புக் கொள்வார்கள் – பக்கம் 164


ஜூன் 16 செவ்வாய்க்கிழமை

ஐரோப்பியர்களே! உங்களை நான் ஒன்று கேட்கலாமா? எந்த ஒரு நாட்டையாவது நீங்கள் மேல் நிலைக்கு உயர்த்தி இருக்கிறீர்களா? எங்காவது பல்வீனமான இனத்தினரைக் கண்டால் அவர்களைப் பூண்டோடு வேரறுத்திருக்கிறீர்கள். அவர்கள் நிலங்களில் நீங்கள் குடி ஏறி இருக்கிறீர்கள். உங்களுடைய அமெரிக்கா, ஆஸ்திரேலியா, நியுஜிலாந்து, பசிபிக் தீவுகள், தென் ஆப்பிரிக்கா ஆகிய நாடுகளின் வரலாறு என்ன? தாம் வாழ்வதற்காக மற்ற னைவரையும் அழிப்பது ஐரோப்பிய மக்களின் குறிக்கோள் ஆகும் – பக்கம் 136


ஜூன் 17 புதன்கிழமை

பாரத தேசம் முழுவதும் எழுந்து நின்று ஹிந்து மஹா சமுத்திரத்துக்கு அடியிலுள்ள எலா மண்ணையும் வாரியெடுத்து மேற்கத்திய நாடுகளின் மீது வீசினாலும்கூட, நீங்கள் இன்று எங்கள் மீது சேறு வீசுகிற அளவில் தினையளவுகூடப் பதிலுக்குப் பதில் செய்ததாக ஆகாது. — பக்கம் 156


ஜூன் 18 வியாழக்கிழமை

ஆரியர்கள் வெளி நாட்டிலிருந்து படை எடுத்து வந்தார்கள் என்றும் பூர்வீக குடிகளிடமிருந்து அவர்களுடைய நிலங்களைப் பிடுங்கிக் கொண்டார்கள் என்றும், அவர்களை நிர்மூலமாக்கிவிட்டுப் பாரதத்தில் குடி ஏறினார்கள் என்றும் கூறுகிறார்கள். இதெல்லாம் கலப்படமற்ற பொய்; முட்டாள்தனமான பேச்சு ஆகும்; இந்த ராட்சதப் புளுகுகள் எல்லாம் நமது பிள்ளைகளுக்குக் கற்பிக்கப்படு வருகின்றன. இது உண்மையில் மிக மிக மோசமான செயல் ஆகும். – பக்கம் 134


ஜூன் 19 வெள்ளிக்கிழமை

நாம் அச்சமற்ற உயர்ந்த வீராங்கனைகளைத் தோற்றுவிப்போம். சங்க மித்திரை, மீரா, அஹல்யா, லீலா முதலியோர் விட்டுச் சென்ற உயர் பரபம்பரையைப் பின்பறக்கூடிய பெண்மணிகளை உண்டாக்குவோம். தியாகிகளை, திருத் தொண்டர்களை, வீரர்களைப் பெற்றெடுக்கும் தாய்மார்களாக அவர்களை நாம் உருவாக்குவோம் – பக்கம் 128

ஜூன் 20 சனிக்கிழமை

உபநிடதங்கள், பெரும் சக்திச் சுரங்கமாகும். உலகம் முழுவதற்கும் வீரமளிக்கப் போதுமான அளவு சக்தி இதற்கு உண்டு. இதைக் கொண்டு உலகமனைத்தையும் புத்துயிர் பெறச் செய்ய, பலம் பெறச் செய்ய, சக்தித் துடிப்பு பெறச் செய்ய முடியும் – பக்கம் 108



ஜூன் 21 ஞாயிற்றுக் கிழமை

நான் ஆண்களுக்கு எதைக் கூறுவேனோ அதையே பெண்களுக்கும் கூறுவேன். பாரத நாட்டின் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள். பாரத நாட்டின் கோட்பாடுகளின் மீது நம்பிக்கை வையுங்கள்; வலைமை பெற்றிருங்கள்:நம்பிக்கை கொள்ளுங்கள்; வெட்கப்படாதிருங்கள்; பிறரிடமிருந்து வாங்கிக் கொள்வதற்கு ஒரு சிறிது உண்டென்றாலும், பிறருக்குக் கொடுப்பதற்கு ஹிந்து மக்களிடம் உலகில் எந்த மக்களினத்தைக் காட்டிலும் அளவிட முடியாத விஷயங்கள் உள்ளன என்பதை நினைவிற் கொள்ளுங்கள் – பகம் 129


ஜூன் 22 திங்கட்கிழமை

அதர்வ வேத சம்ஹிதையிலிருந்து அற்புதமான ஒரு மந்திரம் என் நினைவுக்கு வருகிறது:-“நீங்கள் அனைவரும் ஒரே மனத்துடன் இருங்கள்; நீங்கள் அனைவரும் ஒரே சிந்தனையுடன் இருங்கள். ஏனெனில் பழங்காலத்தில் தெய்வங்கள் ஒரே மனத்துடன் இருந்ததால் ஆகுதிகளைப் பெற முடிந்தது. கடவுளர் ஒரே மனத்துடன் இருப்பதால்தான் மனிதர்களால் அவர்களை வழிபட முடிகிறது.” – என்று கூறுகிறது. ஒருமனப்பட்டு விளங்குவதே ஒரு இயக்கத்தின் வலிமையின் ரகசியம் – பக்கம் 99


ஜூன் 23 செவ்வாய்க்கிழமை

நான் ஒரு ஆங்கிலேயன், எதையும் என்னால் செய்து முடிக்க முடியும் என்று ஒரு ஆங்கிலச் சிறுவன் கூறுவான்.அமெரிக்கச் சிறுவனும், ஐரோப்பியச் சிறுவனும் கூட அப்படியே கூறுவார்கள். இங்கே நமது சிறுவர்கள் அப்படிச் சொல்லுவார்களா? முடியாது. அவர்களுடைய தந்தையர்கள் கூட அப்படிச் சொல்ல மாட்டார்களே! நாம் அந்த அளவுக்குத் தன்னம்பிக்கையை இழந்து விட்டோம் – பக்கம் 110


ஜூன் 24 புதன்கிழமை

பிறரிடமிருந்து நாம் பல விஷயங்களைக் கற்கத்தான் வேண்டும்; ஆம், கற்க மறுப்பவன் செத்தவன் ஆகிவிட்டான் எனக் கொள்க.”மாணிக்கத்தை நிகர்த்த பெண்மணி தாழ்ந்த ஜாதியில் தோன்றினாலும், அவளை நீ மனைவியாகக் கொள்ளுவாயாக. தாழ் குடிப் பிறந்த ஞானியிடமிருந் தாவது, உயர்ந்த ஞானத்தை, அவர் திருவடிகளில் சேவை செய்து பெறுவாயாக; சண்டாளனிடமிருந்தாவது, அவனுக்குத் தொண்டு செய்து முக்திக்கு மார்க்கத்தைப் பெறுவாயாக – என்று மனு (2-238) கூறியுள்ளார். பிறரிடமிருந்து நல்லன அனைத்தையும் கற்போம் –பக்கம் 89


ஜூன் 25 வியாழக்கிழமை

நண்பர்களே! பலமுள்ளவர்களாகுங்கள். நான் அளிக்கக்கூடிய புத்திமதி இதுதான்; நீங்கள் கீதையைப் படிப்பதைவிடக் கால்பந்து ஆடுவதன் மூலம் சுவர்க்கத்துக்கு அருகில் செல்வீர்கள். நான் தைரியமாகவே இதைச் சொல்கிறேன். உங்களுக்கு இவற்றைச் சொல்லத்தான் வேண்டியிருக்கிறது; ஏனெனில் உங்களை நான் நேசிக்கிறேன் – பக்கம் 96


ஜூன் 26 வெள்ளிக்கிழமை

சமூக சீர்திருத்தவாதிகளின் ஆவேச மனோ வேகம் மின்சார அதிர்ச்சி போல ஆகி, தூங்குகிற இந்த பிரம்மாண்டமான சமூகத்தை எழுப்ப அவசியமாகவே இருந்தது. ஆனால் அவர்கள் நிர்மாணிப்பவர்களாக இராமல், தகர்க்கிறவர்களாக இருந்தார்கள். ஆகவே அவர்களே அழிந்து போகும் தன்மையினராதலால் மடிந்தனர். –பக்கம் 55


ஜூன் 27 சனிக்கிழமை

ஸ்ரீ இராமகிருஷ்ணரின் அவதார காலம் முதல் கீழ்த் திசையின் அடிவானத்தில் இளம் சூரியனின் கதிர்களால் அருணோதய ஒளி தோன்றியுள்ளது. காலம் செல்லச் செல்ல அது இந்த நாட்டை மத்தியான கால சூரியனின் வெளிச்சத்தால் ஒளிபெறச் செய்யும் – பக்கம் 72

ஜூன் 28 ஞாயிற்றுக் கிழமை

நாம் ஒருபோதும் புதிதாகப் படைப்பதில்லை; இருப்பனவற்றை இடம் மாற்றி வைக்கிறோம்; புதிதாக எதுவும் நமக்குக் கிடைக்காது. பொருள்களின் அமைப்பு நிலையைத் தான் மாற்ற முடியும், விதையானது பொறுமையாக மெதுவாக மரமாக வளர்கிறது. உண்மைக்காக நமது சக்திகளைச் செலவிட வேண்டும் புதிய உண்மைகளை உற்பத்தி செய்ய முயலக் கூடாது.  பக்கம் 63

ஜூன் 29 திங்கட்கிழமை

வாழும் அளவு நான் கற்கிறேன் – என்று சொல்வார் ஸ்ரீ இராம கிருஷ்ணர்.கற்றுக் கொள்வதற்கு ஒன்றுமில்லை என்று கருதுகிற மனிதனோ, சமூகமோ மரணத்தின் வாய்க்குள் புகுந்துவிட்டதாக அறிந்து கொள்ளுங்கள். ஆம்! மேலை நாட்டினரிடமிருந்து நாம் கட்டாயம் கற்றுக் கொள்ள வேண்டியவை பல உள்ளன. ஆனால் அஞ்ச வேண்டுவனவும் உள்ளன.—பக்கம் 52


ஜூன் 30 செவ்வாய்க்கிழமை

இந்த நாடு தத்துவ ஞானத்துக்குப் புனிதமான இடம்; நீதி நெறி ஒழுக்கத்துக்கும் ஆன்மீகத்துக்கும் புனிதமான இடம்; தனது மிருக சக்திகளுடன் இடையறாது போராடுகிற மனிதனுக்குச் சிறிது ஓய்வு தந்து, சிந்திக்கத் தூண்டுகிற புனிதமான பூமி இது. உலகில் மிகச் சிறந்தவர்களின் திருவடிகள் நடமாடிய பூமி பாரதம்- பக்கம் 23