Is Pilgrimage Necessary? (Post No.3073)



Written by London swaminathan

Date: 19th August 2016

Time uploaded in London: 14-48

Post No.3073

Pilgrimage is considered an essential part of Hinduism. Other religions also have their own pilgrimage centres. Whatever religion you follow the pilgrimage will be useless if you don’t have purity of mind. I have given two stories in my earlier posts (please see the links below) to illustrate this point. The story of ‘Gangajal to a Donkey’ by Saint Eknatha and the ‘Story of taking Bitter gourds to pilgrimage centres’ by Tukaram are given in those posts.


Now let us look at two beautiful Sanskrit slokas/couplets which gives the same message:-

Kshamaa tiirtham tapastiirtham tiirtham indriyanihraha:

Sarvabutadayaatiirtham dhyaanam tiirthamanuttamam


Etaani panchatiirthaani sathyatiirtham sa sarvadam

Dehe tishtanti  sarvasya teshu snaanam samaasareeth


river green

There are six holy water sources which are the best of the bests.

They are the following sacred waters known as :–



Self -control

Kindness towards living beings


Truth /sathyam

Always take a dip in the five and one place that are already in you.


Sri Ramakrishna Paramahamsa also supports purity of mind when you do a Yatra/travel to a holy place (Please read the links)

Adi Sankara on Pilgrimage

The conviction of the truth is seen to proceed from reasoning upon the salutary counsel of the wise and not by bathing in the sacred waters, nor by gifts nor by a hundred

Pranayamas (breathing exercise).

He says in Vivekachudamani (verse 13),

Arthasya nischayo drushto vichaarena hitoktita:

Na snaanena wa daanena praanaayaamaas satena vaa


Appar alias Tirunavukkasar says in Tamil:-

What is the use of bathing in Ganga or Kaveri

What if bathing in cool Kanyakumari

Or bathing in the roaring sea waters

If you dont see God in everything

-Tevaram 5-99

tunga river

All the great saints agree in one point that pilgrimage is useful when you have purity of mind and maturity see god everywhere.

Please read:–

Bitter gourds and The Meaning of Pilgrimage!, Posted on Date: 6 November 2015

Gangajal (Ganges Water) for a Donkey!  posted on 13 March 2014

–Subham —


SEXUAL LOVE and BHAKTI/devotion are same!


Article written by London swaminathan


Date: 1 July 2016

Post No. 2932

Time uploaded in London :– 9-58 AM

( Thanks for the Pictures)




(for old articles go to OR


A girl or a boy who has fallen in love is in the same state of a devotee who has fallen in love with God. Hinduism allows to look at or treat god as a mother, father, servant, lover, friend, boss etc. Bharatiyar, the greatest of modern Tamil poets, has sung about Lord Krishna as a mother, friend, servant etc.


Eight ways of Enjoying a girl:-

A beautiful Sanskrit couplet/sloka explains the condition of a lover:-

Ashtaanga Maithunam

Smaranam kiirtanam kelihi prekshanam guhyabhaasanam

Sankalpo adhyavasaayas ca kriyaanishpattireva ca


Thinking of her, talking about her, playing with her, seeing her often, talking with her (ear to ear), thinking of the ways of enjoying her, taking steps towards this goal, sacrificing all the duties just for her are known as Ashtanga Maithunam—

–Vrdda vasishtar said.



Seventh century Tamil saint Appar alias Tirunavukkarasu also said the same thing about Bhakti/ devotion in his Thevaram verse. It is like a girl falling madly in love with a youth. Then she sees him everywhere and in everything. We have lot of such references in the Sangam Tamil literature as well.


“To begin with, she heard of His name;

She heard of His way of life;

Then she heard of His Town (Aroor);

Yet she became mad after Him;

She quit her mother and father that very day;

She forsook the mores of the worldly;

She became oblivious of herself; she became nameless;

The woman was oned with the feet of her Lover.”

–Appar/Tirunavukkarasar Thevaram, The Sixth Book, verse 258


Narada Bhakti Sutram and other Sanskrit texts also explain it beautifully: —

Sravanam: Hearing about God

Kirtanam: Reciting God’s name

Sramanam: Remembering him in everything he sees or hears

Padasevanam: Service of him as manifested in all beings

Arachanam: Worshipping him in images and holy places

Vandanam: Showing proper respect to all holy images, holy persons, symbols

Dasyam: Feeling as his servant

Sakhyam: Treating God as his intimate friend

Atma nivedanam: Surrendering oneself to Him.

sambandar appar meet

Therefore, Bhakti i.e devotion to God and Mad love after a girl or a boy are the same. The big difference is love towards God gives you permanent pleasure and no bad after effects; but love towards a girl or a boy gives you temporary pleasure with after effects or serious consequences!!!



Astrologers versus Saints

Appar alias Tirunavukkarasu

Written by London Swaminathan
Post No. 1093; dated 8th June 2014

Planets can’t influence the course of events in the presence of saints. It won’t affect even their devotees. We see the evil effects of malevolent planets are nullified when saints want to do something good. We have an anecdote to prove this in the life of one of the Saivite saints of Tamil Nadu. He lived in the seventh century.

Tiru Jnana Sambandhar, the miracle boy and a Great Saivite saint, was invited to Pandya country by the queen and the chief minister to cure the disease of the king. At that time the king was under the influence of Jains who were politically lenient and involved themselves in various non religious activities. The invitation was delivered to him when the minister and queen met Sambandhar at Thirumaraikkaadu in Choza territory. Senior most Tamil saint Appar was with him at that time. He knew very well the mischief of the politically lenient people. So he warned the boy saint.

Sambandhar started composing beautiful verses on Lord Siva from the age of three and he died at the age of sixteen. Since he was very young when the invitation came, Appar thought that it would be wise to warn him. But he was a divine child. Appar himself had suffered a lot under the Pallava King Mahendra Varman, who was also under the influence of Jains. Appar is known as Tirunavukkarasar.

Sambandhar who was considered an incarnation of Lord Subramanya, like Adi Sankara, told Appar, to stop worrying. He told him that the effects of nine planets won’t harm him. He sang a beautiful poem to nullify the effects of the evil planets. It is sung by lot of Tamils until today when they are undergoing some bad effects of malevolent planets.

Sekkizar who sang about all the Saivite saints in the tenth century recorded this anecdote in his poem as well. He said,
“Appar said out of concern
“Dear son!
There is no limit to the perfidy
of those wretched people;
I have something more to say;
The planetary aspects too are malevolent;
It is not proper for you
To agree to go there”.

Sambandhar replied:
“If it is true that the object we worship
Is the feet of our Lord,
No harm will approach us”.
Saying so, he contemplated
The fragrant blossoms –
The rosy feet of the Transcendent Being –
And expounded his credo
By the decad beginning with the words,
“The Partner of Her
With shoulders smooth like the bamboo”.
(In Tamil VeyuRu ThoLibagngan VidamuNda KanDan….)

Sambandhar’s actual prayer to Lord Siva went like this:

“Since the Partner of Her
With shoulders smooth like the bamboo,
He with the throat which swallowed the poison,
He who plays the Veena
And wears on His crown
The flawless moon and the Ganges
Since He has taken abode in my heart
The Sun, the Moon, Mars, Mercury,
Jupiter, Venus, Saturn,
And the two snakes (Rahu and Ketu);
They all are unqualifiedly good, good indeed,
Wholly good are they to the devotees,
Exceedingly good they are!

Beginning with this verse he sang ten verses (decad) and went to the Pandya country. Though he had to face stiff opposition and competition from the Jains there, he won the fight at the end.


Saints versus Planets: A Story by Swami Ramdas
Following story is from “Stories as told by Swami Ramdas”:–

An itinerant saint came to a certain place along with his young disciple. The routine was that the disciple should go for alms (Bhiksha), and after collecting sufficient provisions come back to the Guru. Both would then cook food from the provisions thus secured and satisfy the hunger.

As usual, the disciple, who was yet a boy, started in the morning on his daily Bhiksha (going for alms). When he was passing through a lane he was called by an astrologer who sat on the Verandah of his house waiting for customers. Having had no customers till then and finding no work to do he asked the boy to sit by his side. Taking that moment as the basis, the astrologer studied the planets governing the life of the boy and found out that the boy, according to his reading, should die next day. The astrologer told this anticipated event to the boy.

The boy hearing the prediction of the astrologer was thoroughly frightened. He could not collect the Bhiksha for the day, but hurriedly went back to his Guru. With tears in his eyes he told his Master about the dire prediction of the astrologer. Then the guru calmly replied: “Look here my boy, nothing is going to happen to you tomorrow. You will be alright.” He kept the boy with him the whole day. On the following day the boy was asked to go for Bhiksha in the usual course. The boy again happened to go through the same lane in which the astrologer lived. The astrologer was astounded to find him alive contrary to his prediction. He called the boy, asked him who his Guru was, and expressed a wish to have his Darshan.

Nalvar copy
Four Great Saivite Saints.

Accordingly, led by the boy, the astrologer went to the saint whose disciple the boy was. The boy introduced the astrologer to his Guru. The saint looked at the astrologer and said, “You freighted my disciple unnecessarily. Do you think he will meet with any harm so long as he is under my protection? It was unwise of you to have upset the mind of the boy by saying that he would die yesterday”
Such is the power of the saints.

‘Kaa te Kaantaa ? Kaste Putraha?’ Who is Wife? Who is Son?

shadow family

By London Swaminathan
Post No 922 Date 21st March 2014.

Hindus have been taught the purpose of life from the very beginning. Dharma, Artha, Kama, Moksha are the four values and Brahmacharya, Grihastha, Vanaprastha and Sanyasa are the four stages of life. I believe that the following verses are in support of the Vanaprastha (Forest life) stage. We must leave all the attachments at one stage. We can’t keep on worrying about our family forever. We see how all our politicians are entangled in the power struggle for getting their family members big posts or big businesses. We also see our poor friends are abused by their family members as baby sitters or care takers for life. This is the attachment we must get rid of.

When Valmiki hunted animals and robbed the passersby, Narada asked him why he did it. He told him that it was to support his family. But he agreed with Narada on one point: it is sin to rob and kill people and animals. Immediately Narada asked him whether his family members would share the sins he committed. Valmiki, the hunter, told Narada that it was a thought provoking question and he would run home and find the answer. He came back very soon saying neither his wife nor his children were ready to share his sins. Narada taught him the Mantra ‘Rama’ to escape from the sins he committed for his family. That changed his life. He attained wisdom sooner than the Buddha. A sinner turned in to a saint! He got rid of the attachments with the magic word RAMA and became an enlightened soul.

Shadow of family holding hands in park

Adi Shankara advises us to come out of attachments in Bhaja Govindam:–

Kaa te kaantaa kaste putrah
Samsaaroyam ateeva vichitrah
Kasya tvam kah kuta aayaatah
Tattvam chintaya tadiha bhraatah (8)

Who is your wife? Who is your son? Supremely wonderful, indeed, is this empirical process! Of whom are you? Who are you? From where have you come? O brother, think of that Truth here.
Dr T M P Mahadevan comments on this sloka:

“Family relations and institution of the household have only a limited value. They have value in so far as they serve to liberate the individual from ego-centred existence. But when they have served their purpose, they must be left behind. Family is the home of trial and testing; it is not one’s destination. This does not mean that he should be cruel to them or hate them; nor even that he should be callous to their interests. What it means is that he should no longer regard them as his property, nor himself as their property”.


Another verse from Bhaja Govindam runs like this:
Ka te kanta – dhana – gata – cinta
Vatula kim tava nasty niyanta
Trijagati sajjana – sangatir eka
Bhavati bhavarnava tarane nauka (13)

Why worry about wife, wealth etc, O, Crazy one; is there not for you the one who ordains? In the three worlds, it is only the association with good people that can serve as the boat that can carry one across the sea of birth.
Bhaja Govindam, verse 13, by Adi Shankara.

Lord Krishna in the Bhagavad Gita (13-9) says

Non- attachment, non-identification of the self with son, wife, home and the rest and constant even mindedness on the attainment of the desirable and the undesirable (is good)
Appar questions family attachments in a Thevaram Hymn:–

indian falily

One of the Four Great Tamil Saivite Saints, Appar alias Tirunavukkarasu, lived in the seventh century AD. His 4900 verses are part of the Thevaram anthology. Following verse is the echo of Adi Shankara’s Bhaja Govindam:

Who is father? Who indeed is mother? Who are our
Co- siblings? Who is wife? Who are sons? Who indeed
Are ourselves? How did we come into being?
How do we depart? This is sheer gramarye; At this
Feel not happy; O ye that think on these, listen to what
I say He sports in his crown the lovely crescent
And the bright serpent; He is our father; His holy name is
Namasivaya. They that chant this name
When they rise up, will abide in the empyrean. — 6-919,Thevaram

( N.B.I have already argued in one of my posts, that Adi Shankara lived before Christ and the later Abhinava Shankara was confused with Adi Shankara by the scholars. I have given enough proofs from Tamil literature to support my argument. The above verse also shows that he copied it from Adi Shankara. I am following Kanchi Paramacharya in dating Adi Shankara. My main evidence comes from the Rope/Snake analogy which was copied from Shankara by a Greek philosopher of First Century AD).

family 2


Another Tamil saint Pattinathar also sang on the same theme:

1.Like the woodcutter felling a tree, if Time should
Fell the body, the woman that hugged it in the past
And the children also bewail vociferously;
They will come as far as the crematory;
Will they take a step beyond it,
Oh Lord, Kachi Ekampa? (verse2, Tiruvekampamalai)

2.Wife, children, happiness of domestic life
Stop at the doors, the kinsfolk, at the crematory;
What may the help on your way? (verse 12, General)

3.My mother – the one that bore me – called me a corpse
And forsook me; my wife around whose neck
I have strung the golden Taali lamented and said:
“Let it go away”. My sons who received all from me,
Made circumambulations at the crematory
And broke the ritual pot.
And there is none save Yours, oh Lord! (verse 28)

Tamil hymns were translated in to English by ‘Sekkizar Adippodi’
Dr T N Ramachandran of Thanjavur.

Tamil Film Song

Famous Tamil poet and lyricist Kannadasan wrote a song for the film ‘Pada Kanikkai ‘with Bhagavad Gita, Adi Shankara, Appar and Pattinathar in mind. He gave the gist of these hymns in his film song “All Relationship ends at home, it is your wife who comes up to the street corner, your son up to the crematorium and who comes with you until the end of your journey? In Tamil Veedu Varai Uravu, Veethi Varai Manaivi, Kaadu Varai Pillay, Kadaisi Varai Yaaro?


Frog in the mouth of a Snake: Tamil Saints’ Simile


By London Swaminathan
Post No. 897 Dated 9th March 2014

Appar alias Thirunavukkarasar is one of the Four Tamil Saivite saints who lived around seventh century. He, along with Sambandar and Sundarar, sang thousands of hymns in praise of Lord Shiva. All the three saints visited over 225 temples and sang about the glory of Lord Shiva and the greatness of his devotees. The hymns are grouped as Thevaram in Tamil. Appar alone composed 4900 verses. They became popular because of its devotional content and the use of apt similes. Though Sangam age Tamil poets who lived before him used lot of similes in their 2300 poems, Appar as a single poet is far superior to them in handling apt similes. While other poets used the similes in different contexts such as describing the beauty of a woman or a tree or a king, Appar used it with a single purpose of glorifying Lord Shiva. One who reads his similes will be reminded of the greatest poet of India, Kalidasa.

Appar was given the name Thiru Navukku Arasu by Lord Shiva. It means the King of Speech. He lived true to his name. He was king of words, similes and language. During his time there lived the Boy Wonder of the Tamil speaking world, known as Thiru Jnana Sambandar. He lived just 16 years and composed 4000+ verses from the age of three! He did a lot of miracles during his 16 year life on earth. He also used lot of pen pictures and word pictures.

Both of them stood for the words of William Wordsworth:
One impulse from a vernal wood
May teach you more of man
Than all the sages can!


I am giving below only a few word pictures –depiction of nature– through which they teach us great truths:

“Oh! Lord of TiruVotriyur! Look at me. I am looking after this body which is useless like a ladle without a handle. So I am unable to scoop your ambrosia of mercy. My thoughts are like the fearful thoughts of a frog in the mouth of a snake. I take refuge in you. Please remove my fears. (454,Fourth Tirumurai)

Sambandar gives us an improved picture of the same scene. Probably he used a camera with a more powerful lens to give us a close up shot. His poem was an apostrophe to his mind:

“Oh!Mind! This body is capable of doing blunders and liable to become sick. You try to derive pleasure from such a body. It is like a bee stuck in the mouth of a frog, which is caught in the mouth of a snake, is trying to taste the honey it gathered from the flower! But don’t worry; Lord of Tiruvarur is worshiped even by the heavenly angels. You also worship him and get freedom ( 860,Second Tirumurai)

Here we see a snake with five heads. One of its five mouths has a frog struggling to escape. That frog has a bee in its mouth it wants to taste. That bee has some honey from a flower and wanted to drink it! All of us are going after such imaginary and temporary pleasures like this without realising the danger and disaster that is going to strike us next minute.

Nature can teach us a lot!

Appar saw another scene along his travel route. In a village he saw people boiling turtle for their food. It was a big vessel with cool water. The turtle is swimming happily, but below the vessel firewood is just lighted. The flames are growing bigger and bigger. The happily swimming turtle is going to be boiled and eaten in an hour. Stupid turtle does not know the danger to its life and enjoyed the momentary pleasure. Such is our impermanent life, he says.


We have lot of scenes which he saw in his day to day life. But everything he saw reminded him of only one thing—Lord Shiva. He did not waste a single minute in singing his glory. Hundreds of his devotees followed him and recorded whatever he said. Thanks to them we have a few thousands of his verses even after 1300 years!


Tamil Saints ‘No’ to Amrita and Indra Loka!

tamil yal panan

Post No 745 dated 13th December 2013

‘Butchers and Lepers are our Gods’
By Santanam swaminathan

It is amazing to see that Hindus all over India thought the same way. All the saints and poets held Amrita (ambrosia) and Indraloka (heaven) in high esteem. So they always used them as similes. We see this trend from the days of Valmiki Ramayana until the days of modern day Tamil poet Bharatidasan. They compared Indra Loka and Amrita with some principles and said their principles are higher than or more esteemed than Amrita or heaven.

1300 years ago , a Tamil Saivite saint Appar alias Tirunavukkarasar clashed with the mighty Pallava emperor Mahendra Varman who embraced Jainism. Appar also converted himself as a Jain and then reconverted to Hinduism. When the Pallava King gave him lot of troubles, Appar composed verses and sang them with very great confidence and succeeded. One of the poems says:

“Even if the entire wealth of Kubera (Lord of Wealth) is given to us, even if the kingship of the whole world is given to us, we would not care, if the donors are not Shiva devotees. But even butchers and lepers are our Gods if they are Shiva’s devotees”.

This revolutionary thought is reflected in various verses of various periods. A Vaishnavite saint Thondardippodi Alvar says:

“Even if the kingship of Indarloka is given, I would prefer only singing the glory of Achyuta, Bull among the Devas and Yadava child residing in Tiruvarangam (modern day Trichy)”.

2000 years ago a Pandya king by name, Ilamperu Vazuthi also used Amrita as a simile. He died in a sea expedition. He says: Even if Indra’s Amrta is available, we would not eat it alone (We will share it). For any good action that would earn us name and fame, we will even give our life; but any bad thing that would earn us a bad name, we would not dare to do it. Good people earn the name of the greats because of this principle: They are never selfish; they always help others(Puram 182).

Ramayan 1

Sanskrit word ‘Amrita’ (Nectar/Ambrosia) is used with three different spellings in five or six places in Sangam Tamil Literature which is 2000 year old. Ancient Tamils are well versed with Hindu scriptures. I have written several articles about it and posted here in my blog.

Post Sangam poet Tiruvalluvar in his Tamil Veda ‘Tirukkural’ says about Amrita in two of his couplets:

“Even though what one eats may be Amrita/ambrosia, eating it alone without sharing it with one’s guests is highly improper (Kural 82)
“The food into which children’s little hands have been dipped will be far sweeter to the parent than Amrita “(Kural 64)

A later day Tamil poet prefers Tamil language to Amrita. A popular modern poet Bharatidasan compared Tamil language to Amrita. He says that the name for the Tamil language is Amrita.
It looks like the origin of all these similes is in Valmiki Ramayana. When Lakshmana praised the golden Sri lanka, Rama said:

“Mother and Motherland are greater than Heaven”- ( Janani Janma Bhumischa, swargaath api gareeyasai). This comparison of Swarga/Indra Loka and Amrita is reflected in 2000 year old Tamil literature.

rohit prasad

(Please see the Tamil version of this article for the original verses; London swaminathan)
Pictures are taken from face book and other sites;thanks.

அப்பருடன் 60 வினாடி பேட்டி



(கேள்விகள்-சுவாமிநாதனின் கற்பனை, பதில்கள்-அப்பர் தேவாரத்திலிருந்து)


வாகீசரே, கூற்றாயினவாறு விலக்ககிலீர் என்ற வரியுடன் பதிகம் பாடியவுடம் உமது தீராத சூலை நோய் திர்ந்தது. உமது  பணிதான்  என்ன?

நம் கடம்பனைப் பெற்றவள் பங்கினன்

தென் கடம்பைத் திருக்கரக் கோயிலான்

தன் கடன் அடியேனையும் தாங்குதல்

என்கடன் பணி செய்து கிடப்பதே

 ‘கொலவெறி’ யானையை உங்கள் மீது பல்லவ மன்னன் ஏவிவிட்டானே, எப்படி சமாளித்தீர்கள்?

சுண்ணவெண் சந்தனச்சாந்தும் சுடர் திங்கட் சூளாமணியும்


அஞ்சுவது யாதொன்றும் இல்லை அஞ்சவருவதும் இல்லை


இதைப் பாடியவுடம் மத யானை உங்களை வலம் வந்து வணங்கியதை உலகமே அறியும். மனிதகுலத்துக்கு ஒரு அறைகூவல் விடுத்தீர்களோ?

மனிதர்காள் இங்கே வம்மொன்று சொல்லுகேன்

கனி தந்தால் கனி உண்ணவும் வல்லிரே

புனிதன்  பொற்கழல் ஈசன் எனும் கனி

இனிது சாலவும் ஏசற்றவர்கட்கே


பெற்றோர்கள் மருள்நீக்கியார் என்றும், சம்பந்தர் அப்பரே என்றும், சிவ பெருமான் நாவுக்கரசு என்றும் அழைத்தனர். கடும் விதியையும் தூக்கி எறியலாம் என்று பாடினீரா?

தண்டி குண்டோதரன் பிங்கிருடி சார்ந்த புகழ் நந்தி சங்கு கன்னன்

பண்டை உலகம் படைத்தான் தானும் பாரை அளந்தான் பல்லாண்டிசைப்ப

திண்டி வயிற்றுச் சிறுகட் பூதஞ் சில பாடச் செங்கன் விடை ஒன்றூர்வான்

கண்டியூர் கண்டியூர் என்பீராகில் கடுக நும் வினையைக் கழற்றலாமே.


சமணர்களின் சொற்கேட்டு மகேந்திர பல்லவ மன்னன் உம்மை சுண்ணாம்புக் காளவாயில் போட்டபோது என்ன பாடினீர்?

மாசில் வீணையும் மாலை மதியமும்

வீசு தென்றலும் வீங்கிளவேனிலும்

மூசு வண்டறை பொய்கையும் போன்றதே

ஈசன் எந்தை இணையடி நீழலே


அற்புதம் பல செய்த பெரியாரே, இதைப் பாடியவுடன் அந்த வெப்பம் எல்லாம் தணிந்து வெளியே வந்தீர். கல்லைக் கட்டி உம்மைக் கடலில் போட்டானே, அப்பொழுது என்ன செய்தீர்கள்?

சொற்றுணை வேதியன் சோதி வானவன்

பொற்றுணைத் திருந்தடி பொருந்தக் கைதொழக்

கற்றுணைப் பூட்டியோர் கடலிற் பாய்ச்சினும்

நற்றுணை ஆவது நமச்சிவாயவே


திரு அங்க மாலைப் பாடலில் எல்லா உடல் உறுப்புகளையும் சொல்லி பாடல் செய்தீர். மற்றொரு பதிகத்தில் பழமொழி ஒவ்வொன்றையும் வைத்து பாடல் செய்தீர்.ஒன்று முதல் பத்து வரை உள்ள எண்களை வைத்து பாடல் செய்தீர்.நால்வரில் உம் பாட்டில்தான் அதிக தமிழ் மணம் வீசுகிறது.


மாதர் பிறைக் கண்ணியானை மலையான் மகளோடும் பாடிப்

போதொடு நீர் சுமந்தேத்திப் புகுவார் அவர் பின் புகுவேன்

யாதும் சுவடு படாமல் ஐயாறு அடைகின்றபோது

காதன் மடப் பிடியோடும் களிறு வருவன கண்டேன்

கண்டேன் அவர் திருப் பாதம் கண்டறியாதன கண்டேன்


கங்கைகொண்ட சோழபுர வெளிப் பிரகார புற நடராஜர் சிலை, உம் பாட்டில் உள்ளது போலவே சிரிக்கிறாரே!

குனித்த புருவமும் கொவ்வை செவ்வாயிற் குமிண் சிரிப்பும்

பனித்த சடையும் பவளம் போல் மேனியிற் பால் வெண்ணீறும்

இனித்தம் உடைய எடுத்த பொற்பாதமும் காணப் பெற்றால்

மனித்தப் பிறவியும் வேண்டுவதே இந்த மாநிலத்தே


மனமே படகு, அறிவே துடுப்பு, கோபமே சரக்கு, நமது செருக்கே பாறை என்று உருவகப்படுத்தி பாடினீர்களே, அது என்ன பாட்டு?

மனம் என்னும் தோணி பற்றி மதி என்னும் கோலை ஊன்றி

சினம் என்னும் சரக்கை ஏற்றிச் செறி கடல் ஓடும்போது

மதனெனும் பாறை தாக்கி மறியும் போது அறியவொண்ணா

துனை உனும் உணர்வை நல்காய் ஒற்றியூர் உடைய கோவே.


மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம் என்று சம்பந்தர் சொன்னார்.

துன்பமில்லாமல் வாழ முடியுமா?


துன்பமின்றித் துயரின்றி என்றும் நீர்

இன்பம் வேண்டில் இராப்பகல் ஏத்துமின்

என் பொன் ஈசன் இறைவன் என்று உள்குவார்க்கு

அன்பனாயிடும் ஆனைக்கால் அண்ணலே

“நாம் ஆர்க்கும் குடி அல்லோம் நமனை அஞ்சோம்

நரகத்தில் இடர்ப் படோம் நடலை இல்லோம்

ஏமாப்போம் பிணி அறியோம் பணிவோம் அல்லோம்

இன்பமே எந்நாளும் துன்பம் இல்லை”


“ஞாலம் நின் புகழே மிக வேண்டும்” என்று சிவனைப் பாடிய நீங்கள் யார் யாரை வணங்குவீர்கள்?

சங்க நிதி பதும நிதி இரண்டும் தந்து

தரணியொடு வான் ஆளத் தருவரேனும்

மங்குவார் அவர் செல்வம் மதிப்போம் அல்லோம்

மாதேவர்க் ஏகாந்தர் அல்லாராகில்

அங்கம் எல்லாம் குறைந்து அழுகு தொழு நோயராய்

ஆவுரித்து தின்று உழலும் புலையரேனும்

கங்கைவார் சடைக்கரந்தார்க்கு அன்பராகில்

அவர் கண்டீர் நாம் வணங்கும் கடவுளாரே


“தோன்றாத் துணைவன்” என்றும் “நினைப்பவர் மனம் கோயிலாகக்கொண்டவன்” என்றும் “ஞானப் பெரும் கடலுக்கு ஓர் நாவாய்” என்றும் சிவனை அற்புதமாக வருணித்த வள்ளலே, கோவில் கோவிலாகச் சென்று செடி கொடிகளை அகற்றி உளவாரப் பணி செய்த உத்தமரே, சிறுவயது விளையாட்டிலும், இளம் வயது காதலிலும் கழிகிறது என்று ஆதிசங்கரர் பஜ கோவிந்தத்தில் பாடியதை——-


பாலனாய்க் கழிந்த நாளும் பனி மலர்க் கோதை மார்தம்

மேலனாய்க் கழிந்த நாளும் மெலிவொடு மூப்பு வந்து

கோலனாய்க் கழிந்த நாளும் குறிக்கோள் இலாது கெட்டேன்

சேலுலாம் பழன வேலித் திருக்கொண்ட்டீச் சுரத்துளானே


புனித நீராடலால் மட்டும் பலன் இல்லையா??

கங்கை ஆடில் என் காவிரி ஆடில் என்

கொங்கு குமரித் துறை ஆடில் என்

ஓங்கு மாகடல் ஓத நீராடில் என்

எங்கும் ஈசன் எனாதவர்க்கில்லையே


நரியைப் பரியாக்கிய திருவிளையாடலை நீவீர் பாடியதன் மூலம் மாணிக்கவாசகர் உங்கள் மூவருக்கும் முன் வாழ்ந்தவர் என்பதைச் சொல்லாமல் சொன்னீர்கள். “சங்கரா செய போற்றி” என்ற வரிகள் மூலம் ஆதி சங்கரரும் உங்களுக்கு முந்தியவர் என்பதைக் கூறிவிட்டீர்கள். கருவுற்ற நாள் முதலாக உன் பாதமே  காண்பதற்கு உருகிற்று என் உள்ளமும் என்பதால் நீவீர் ஜீவன் முக்தர் என்பதையும் எங்களுக்குக் காட்டிவிட்டீர்கள். உங்களைப் பல கோடி முறை வணங்கி வழிபடுகிறோம்.

(மேலும் இருபது பெரியார்களுடன் 60 வினாடிப் பேட்டிகள் உள்ளன. படித்து இன்புறுக)



திரு ஞான சம்பந்தருடன் 60 வினாடி பேட்டி


Child Saint Sambandhar meets Appar the Great (Photo: The Hindu)


(கேள்விகள்: சுவாமிநாதனின் கற்பனை; பதில்கள்- சம்பந்தர் தேவாரத்திலிருந்து)

நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பும் ஞான சம்பந்தரரே, வணக்கம். தமிழிலும் மந்திரங்கள் உண்டு என்பது உம்மால் அன்றோ உலகுக்குத் தெரிந்தது. பாண்டிய மன்னன் நோய் தீர விபூதி பூசி என்ன சொன்னீர்கள்?


மந்திரமாவது நீறு வானவர் மேலது நீறு

சுந்தர மாவது நீறு துதிக்கப் படுவது நீறு

தந்திரமாவது நீறு சமயத்தில் உள்ளது நீறு

செந்துவர் வாய் உமை பங்கன் திருவாலவாயான் திரு நீறே


ஐந்து வயதிலேயே தமிழ் கவிதை பாடி இந்துக்களின் ரிகார்ட் புத்தகத்தில் பதிவான குழந்தை மேதையே. உங்கள் திரு வாயால். மீண்டும்…..


தோடு உடைய செவியன் விடை ஏறி ஓர் தூவெண் மதி சூடிக்

காடுடைய சுடலைப் பொடி பூசி என் உள்ளம் கவர் கள்வன்

ஏடு உடைய மலரான்  உனை நாள் பணிந்து ஏத்த அருள் செய்த

பீடு உடைய பிரமாபுரம் மேவிய பெம்மான் இவன் அன்றே


கணபதி பற்றி நீவீர் பாடிய பாடலைக் கேட்க ஆசை. அதை வேகமாகப் படித்தால் வாயில் போட்ட கடலை மிட்டாய் கூட தூள்தூள் ஆகிவிடுமோ?


பிடியதன் உருவுமை கொளமிகு கரியது

வடி கொடு தனதடி வழிபடும் அவர் இடர்

கடி கண பதிவர வருளினன் மிகு கொடை

வடிவினர் பயில் வலி வலமுறை இறையே


சம்பந்தன் தன்னைப் பாடினான், சுந்தரன் பெண்ணைப் பாடினான், அப்பர் என்னைப் பாடினான் என்று சிவனே சொன்னாராமே?


ஒரு நெறிய மனம் வைத்து உணர் ஞான சம்பந்தன் உரை செய்த

திரு நெறிய தமிழ் வல்லவர் தொல்வினை தீர்தல் எளிதாமே


அற்புதம், உம்மை முருகனின் மறு அவதாரம் என்று அருணகிரியே திருப்புகழ் பாடியது உமது திரு நெறிய தமிழால் அன்றோ!  உமது பாடல் படிக்கப் படிக்க எதுகை மோனையுடன் வருமே, அது என்ன பாட்டு?


உண்ணா முலை உமையாளொடும் உடனாகிய ஒருவன்

பெண்ணாகிய பெருமான் மலை திருமாமணி திகழ

மண்ணார்ந்தன அருவித் திரள் மழலைம் முழவதிரும்

அண்ணாமலை தொழுவார் வினை வழுவா வண்ணம் அறுமே


வயதில் மூத்த அப்பர் பெருமான் எச்சரித்தும் தைரியமாக மதுரை சென்று ஆபத்துக்களைச் சந்திthதீரே, இது அசட்டுத் தைரியம் இல்லையா?


வேயுறு தோளி பங்கன் விடம் உண்ட கண்டன் மிக நல்ல வீணை தடவி

மாசறு கங்கை முடிமேல் அணிந்து என்  உளமே புகுந்த அதனால்

ஞாயிறு திங்கள் செவ்வாய் புதன் வியாழன் வெள்ளி சனி பாம்பு இரண்டும் உடனே ஆசறு நல்ல நல்ல அவை நல்ல நல்ல அடியாரவர்க்கு மிகவே


காலம் கலி யுகம், இதில் நல்ல படியாக நேர்மையாக ஒருவன் வாழ முடியாதென்று எனக்குத் தோன்றுகிறது.


மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம் வைகலும்

எண்ணில் நல்ல கதிக்கு  யாதும் ஓர் குறைவு இல்லை

கண்ணில் நல்லஃதுறும் கழுமல வளநகர்ப்

பெண்ணில் நல்லாளொடும் பெருந்தகை இருந்ததே.


திருமணம் ஆனவுடன் பொதுமக்கள், புது மணப் பெண் புடைசூழ சோதியில் கலந்த போது என்ன பாடினீர்?


காதல் ஆகிக் கசிந்து கண்ணீர் மல்கி

ஓதுவார் தமை நன்னெறிக்கு உய்ப்பது

வேதம் நான்கினும் மெய்ப் பொருளாவது

நாதன் நமம் நமச்சிவாயவே


சென்னை மயிலாப்பூரில் பாம்பு கடித்து இறந்த வணிகர் குலப் பெண் பூம்பாவையை பல ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு சாம்பல், அஸ்தி நிறைந்த பானையிலிருந்து உயிருடன் கொணர்ந்தது எப்படி?


மட்டிட்ட புன்னையங் கானல் மடமயிலை

கட்டிடங் கொண்டான் கபாலீச் சரமமர்ந்தான்

ஒட்டிட்ட பண்பின் உருத்திரப் பல் கணத்தார்க்கு

அட்டிட்டல் காணாதே பூம்பாவாய்


நோய் வந்தால் கடவுளை வழி பட முடியுமா?

“தும்மல் இருமல் தொடர்ந்த போழ்தினும்

வெம்மை நரகம் விளைந்த போழ்தினும்

இம்மை வினை அடர்த்தெய்தும் போழ்தினும்

அம்மையினும் துணை அஞ்செழுத்துமே”


“இடரினும் தளரினும் எனதுறு நோய்

தொடரினும் உன் கழல் தொழுது எழுவேன்”


நற்றமிழ் வல்ல ஞான சம்பந்தா, நிதி மிகுந்தவர் பொற்குவை தாரீர் என்று பாரதியார் பாடியது உம் பாடலைக் கேட்டுத் தானோ?

வாசி தீரவே காசு நல்குவீர்

மாசின் மிழலையர் ஏசலில்லையே


வேத நெறி தழைத்தோங்க, மிகு சைவத் துறை விளங்க பூதலத்தில் வந்துதித்த ஞானச்சுடரே, ஒவ்வொரு பதிகத்திலும் எட்டாம் பாட்டில் ராவணனையும் பத்தாம் பாட்டில் சமணர்களையும் சாடுகிறீரே?

“ஏழ் கடல் சூழ் இலங்கை அரையன் தனோடு

இடரான வந்து நலியா”

“புத்தர் சமண் கழுக்கையர் பொய் கொளாச்

சித்தத்தவர்கள் தெளிந்து தேறின”


ஆளுடையப் பிள்ளையாரே, அப்படி என்ன சேக்கிழார் பெருமானை மயக்கினீர்? “பிள்ளை பாதி, புராணம் பாதி” என்று சொல்லும் அளவுக்கு 4000 செய்யுளில் 2000 செய்யுட்கள் எல்லாம் உமது கதையாக இருக்கிறதே?


“கண்காட்டு நுதலானும் கனல் காட்டும் கையானும்

பெண் காட்டும் உருவானும் பிறைகாட்டும் சடையானும்

பண் காட்டும் இசையானும் பயிர் காட்டும் புயலானும்

வெண்காட்டில் உறைவானும் விடை காட்டும் கொடியானே”


“நற்றமிழ் ஞான சம்பந்தன் நான் மறை

கற்றவன் காழியர் மன்னன் உன்னிய

அற்றமில் மாலை ஈரைந்தும் அஞ்செழுத்து

உற்றன வல்லவர் உம்பர் ஆவரே”


வாடிய பயிரைக் கண்டபோதெல்லாம் வாடினேன் என்று மனம் உருகினார் வள்ளலார். ஒரு ஏழையின் நிலை கண்டு இரங்கி கனகதாரா துதி பாடி தங்க மழை பொழிவித்தான் சங்கரன். நீரும் வறட்சி நீங்க பாடினீராமே


காரைகள் கூகை முல்லை கள வாகை ஈகை

படர் தொடரி கள்ளி கவினிச்

சூரைகள் பம்மி விம்மு சுடுகாடு அமர்ந்த

சிவன் மேய சோலை நகர்தான்

தேரைகள் ஆரைசாய மிதி கொள்ள வாளை

குதிகொள்ள வள்ளை துவள

நாரைகளால் வாரி வயல் மேதி வைகு

நனிபள்ளி போலு நமர்காள்


நனி பள்ளியை பதிகம் பாடியே வளப் படுத்திய உமது தினசரி பிரார்த்தனை என்னவோ?

வாழ்க அந்தணர் வானவர் ஆனினம்

வீழ்க தண்புனல், வேந்தனும் ஓங்குக,

ஆழ்க தீயது எல்லாம், அரன் நாமமே

சூழ்க, வையகமும் துயர் தீர்கவே


நல்ல பிரார்த்தனை. அந்தணர் முதலாகவுள்ள எல்லா குலங்களும் பசு மாடு முதல் உள்ள எல்லா மிருகங்களும் வாழ்ந்து வையகத் துயர்கள் எல்லாம் மறைய வேண்டும். கேட்கவே ஆனந்தம், நன்றி.