Good Thoughts Calendar 2014 (May)


Post No. 1012; Date: 30th April 2014

Prepared by London swaminathan (copyright)

31 important Quotes from Hitopadesa, A Sanskrit work of fables, are given in this month’s calendar:

Important Dates: May 2 Friday- Akshaya Truthiyai; 4 Sunday –Shankara Jayanthy; 14 Wednesday- Buddha Purnima; 10 to 14: Madurai Chitra Festival. Auspicious Days: 5, 11, 25.
Full Moon day 14th May; New Moon (Amavasya) 28th May;
Ekadasi 10 & 24

May 1 Thursday
The wise spend their time diverting themselves with poetry and learned treatises, while fools succumb to vice, sleep and quarrels (1-1)

May 2 Friday
A man will not prosper if he takes no risks. But if he does take a risk, and survives, he will prosper (1-15)

May 3 Saturday
Ritual offerings, the study of the Vedas, alms giving and asceticism, truthfulness, patience, forgiveness and lack of greed – this is known as the eight fold path of righteousness (1-24)

May 4 Sunday
It is a wise man who regards the wife of another man as his own mother, the wealth of others as a clod of earth, and all creatures as himself 1-30

May 5 Monday
A gift ought to be given in a generous spirit to someone unable to repay it, at the right place and time, and to a man of merit – that is the best kind of charity 1 -35

May 6 Tuesday
The actions of people with uncontrolled minds and senses are as useless as bathing an elephant. But knowledge without action is just a burden, like jewellery on an ugly woman 1-40


May 7 Wednesday
One should never trust rivers, men holding weapons, beasts with claws or horns, women and royal families 1-45

May 8 Thursday
Well digested food, a well-educated son, a well-controlled wife, a well-served king, speaking after thinking and acting after reflecting –these things never cause harm, not even in the long run 1-50

May 9 Friday
He who is envious, he who criticizes everything, he who is never satisfied, the angry man and the ever fearful, and he who lives on someone else’s fortune – these six have a miserable fate 1-59

May 10 Saturday
A golden deer cannot exist – yet Rama coveted such a deer. People’s judgement generally turns faulty under the threat of a great calamity 1- 60

May 11 Sunday
One should never lead a crowd, since all shares equally in its success; but in the event of failure, it is the leader who is killed 1-69

May 12 Monday
A friend is someone who can save the unfortunate in an emergency, not some pundit who criticizes things done badly or left undone 1-70

May 13 Tuesday
Courage in calamity, patience in prosperity, eloquence in assembly, valour in battle, delight in glory, diligence in one’s studies – these are naturally present in eminent people 1-73

May 14 Wednesday
A man who wants to prosper in this world should avoid six faults: drowsiness, exhaustion, fear, anger, laziness and procrastination 1-75

May 15 Thursday
Even the weak can succeed if they unite; if you tie blades of grass together to form a rope they can tether an elephant in rut. Solidarity with his own people is best for a man 1-78


May 16 Friday
One’s mother, father, true friend – these three are naturally good to us. Others may be well-disposed towards us because they have some cause or reason to be so inclined 1- 83

May 17 Saturday
No one in the world is more fortunate than the person who can talk to his friend, stay with his friend, chat with his friend 1- 86

May 18 Sunday
For whatever reason , by whatever means, in whatever manner, of whatever kind, to whatever extent, whenever and wherever one performs a good or bad act, one bears its consequences accordingly, under the sway of fate. Disease, grief, pain, captivity, and calamity – these are the fruits growing on the tree of men’s own offences 1-90

May 19 Monday
A wise man should give up his wealth and life for another’s sake. It is better to sacrifice them for a good cause, since their destruction is inevitable anyway 1-99

May 20 Tuesday
If immaculate and eternal fame can be attained with a perishable, tainted body, then what else could not be attained? 1- 106

May 21 Wednesday
One should never invite home someone whose family and nature are unknown 1- 134

May 22 Thursday
Even if one’s enemy pays a visit, he should be hospitably received. A tree does not withdraw its shade even from the person felling it 1 -149

May 23 Friday
A straw mat and a place to sit down, water and, fourthly, kind words – these are never refused in the house of the good 1 -151

May 24 Saturday
Good people pity all creatures, even those without virtues. Indeed the moon does not withhold its light even from an outcast’s hut 1-154

May 25 Sunday
Men who refrain from all forms of violence, who can endure anything, and to whom anybody can turn for help – such men go to heaven 1 -162

May 26 Monday
Where nobody is learned, even a half wit can be praised 1- 173

May 27 Tuesday
‘This is mine, but that belongs to someone else’ – only the small minded argue this way; but those who act nobly consider the whole world to be their family 1- 174


May 28 Wednesday
Nobody is a friend of anybody; nobody is an enemy of anybody. A friend or enemy is recognised as such by his deeds 1- 176

May 29 Thursday
One knows one’s true friends in calamitous times, heroes are known in battle, an honest man when in debt, a true wife when one’s wealth is lost and true relatives in difficult situations 1- 184

May 30 Friday
O Goddess of Earth! How can you bear on your surface those who break their promises, who harm helpful, trusting and honest people? 1-198

May 31 Saturday
Friendship with a bad person is like a clay pot – easy to break but difficult to put back together. Friendship with a good person is like a golden vase – difficult to break but easy to put back together 1-223

Contact swami_48

hito 6

We have given quotations from Bhagavad Gita in January, Buddha’s Dhammapada in February, Adi Shankara’s hymns in March and Upanishads in April calendars.

மே-சிந்தனைச் சிற்பிகள் காலண்டர்

alwars (1)

(மே 2014 – ஜய வருஷம்)
Post No.1011; Date:30 ஏப்ரல் 2014

இந்த மாதப் பொன் மொழிகள், திவ்வியப் பிரபந்த/ஆழ்வார் பாடல்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட 31 முக்கியப் பாடல்களைக் கொண்டது.
தயாரித்தவர்: லண்டன் சுவாமிநாதன் (C)

மே மாத முக்கிய நாட்கள்: தேதி 2 வெள்ளி- அக்ஷய திரிதியை; 4-ஞாயிறு-சங்கர ஜெயந்தி; 14- புதன் புத்த பூர்ணிமா; 10 முதல் 14 வரை மதுரை சித்திரைத் திருவிழா; சுப முகூர்த்த நாட்கள்:-5, 11, 25; ஏகாதசி:-10, 24; அமாவாசை-28; பௌர்ணமி-14

Contact S Swaminathan ©

மே 1 வியாழக் கிழமை
தூயோமாய் வந்து நாம் தூமலர் தூவித் தொழுது
வாயினால் பாடி மனத்தினால் சிந்திக்க
போயபிழையும் புகுதருவான் நின்றனவும்
தீயினில் தூசாகும் செப்பு ஏல் ஓர் எம்பாவாய் (திருப்பாவை 5)

மே 2 வெள்ளிக் கிழமை
ஓங்கி உலகளந்த உத்தமன் பேர்பாடி
நாங்கள் நம்பாவைக்குச் சாற்றி நீராடினால்
…………. வாங்கக் குடம் நிறைக்கும் வள்ளல் பெரும் பசுக்கள்
நீங்காத செல்வம் நிறைந்து ஏல் ஓர் எம்பாவாய் (திருப்பாவை 3)

மே 3 சனிக் கிழமை
புவியுள் நான் கண்டதோர் அற்புதம் கேளீர்! பூணிமேய்கும் இளங்கோவலர் கூட்டத்து அவையுள் நாகத்து அணையான் குழல் ஊத
அமரலோகத்தளவும் சென்றிசைப்ப, அவியுணா மறந்து வானவர் எல்லாம்
ஆயர்பாடி நிறையப் புகுந்து ஈண்டி, செவியுள் நாவின் சுவைகொண்டு மகிழ்ந்து
கோவிந்தனைத் தொடர்ந்து என்றும் விடாரே. –பெரியாழ்வார்

மே 4 ஞாயிற்றுக் கிழமை
வெற்பு எடுத்து வேலை நீர் கலக்கினாய் அதன்றியும்
வெற்பு எடுத்து வேலை நீர் வரம்புகட்டி வேலைசூழ்
வெற்பு எடுத்த இஞ்சிசூழ் இலங்கை கட்டழித்த நீ!
வெற்பு எடுத்து மாரிகாத்த மேகவண்ணன் அல்லையோ!— திருமழிசைப் பிரான்

மே 5 திங்கட் கிழமை
விண்கடந்த சோதியாய்! விளங்கு ஞான மூர்த்தியாய்
பண்கடந்த தேசமேவு பாவநாச நாதனே!
எண்கடந்த யோகினோடு இரந்துசென்று மாணியாய்
மண்கடந்த வண்ணம்நின்னை யார்மதிக்கவல்லரே! — திருமழிசைப் பிரான்

மே 6 செவ்வாய்க் கிழமை
அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக
இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா – நன்புருகி
ஞானச் சுடர் விளக்கேற்றினேன் நாரணற்கு
ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான்— பூதத்தாழ்வார்

மே 7 புதன் கிழமை
வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக
வெய்ய கதிரோன் விளக்காக — செய்ய
சுடர் ஆழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல்மாலை
இடராழி நீங்குகவே என்று — பொய்கையாழ்வார்

மே 8 வியாழக் கிழமை
பொன் திகழும் மேனிப் புரிசடைப் புண்ணியனும்
நின்றுலகம் தாய நெடுமாலும் – என்றும்
இருவர் அங்கத்தால் திரிவாரெனும் ஒருவன்
ஒருவன் அங்கத்து என்றும் உளன் – பொய்கையாழ்வார்

மே 9 வெள்ளிக் கிழமை
திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும்
அருக்கன் அணிநிறமும் கண்டேன் – செருக்கிளறும்
பொன்னாழி கண்டேன் புரிசங்கம் கைக்கண்டேன்
என்னாழி வண்ணன்பால் இன்று. – பேயாழ்வார்

மே 10 சனிக் கிழமை
தாழ் சடையும் நீண்முடியும் ஒண்மழுவும் சக்கரமும்
சூழ் அரவும் பொன்னாணும் தோன்றுமால் சூழும்
திரண்டு அருவிபாயும் திருமலைமேல் எந்தைக்கு
இரண்டுருவும் ஒன்றாய் இசைந்து. — பேயாழ்வார்

மே 11 ஞாயிற்றுக் கிழமை
முடிச்சோதி யாயுனது முகச்சோதி மலர்ந்ததுவோ?
அடிச்சோதி நீநின்ற தாமரையாய் அலர்ந்ததுவோ?
படிச்சோதி ஆடையொடும் பல்கலனாய் நின்பைம்பொன்
கடிச்சோதி கலந்ததுவோ? திருமாலே கட்டுரையே! — நம்மாழ்வார்

மே 12 திங்கட் கிழமை
குலந்தாங்கு சாதிகள் நாலிலும் கீழ் இழிந்து, எத்தனை
நலந்தான் இலாத சண்டாள சண்டாளர்கள் ஆகிலும்
வலம் தாங்கு சக்கரத்து அண்ணல், மணிவண்ணற்கு ஆள் என்று உள்
கலந்தார் அடியார்தம், அடியார் எம் அடிகளே. — நம்மாழ்வார்

மே 13 செவ்வாய்க் கிழமை
வைகுந்தா மணிவண்ணனே! என்பொல்லாத் திருக்குறளா !
வைகும் வைகல் தோறும் அமுதுஆய வேனேறே!
செய்குந்தா அரும்தீமை உன் அடியார்க்குத் தீர்த்து அசுரர்க்குத் தீமைகள்
செய்குந்தா ! உன்னை நான் பிடித்தேன் கொள் சிக்கெனவே. – நம்மாழ்வார்

மே 14 புதன் கிழமை
புன்புல வை அடைத்து அரக்கு இலச்சினை செய்து,
நன்புல வழி திறந்து, ஞான நற்சுடர் கொளீ இ,
என்பில் எள்கி நெஞ்சு உருகி, உள் கனிந்து எழுந்ததோர்
அன்பில் அன்றி ஆழியானை யாவர் காண வல்லரே? — திருமழிசை ஆழ்வார்

மே 15 வியாழக் கிழமை
உளன் கண்டாய் நன்னெஞ்சே! உத்தமன் என்றும்
உளன் கண்டாய்; உள்ளுவார் உள்ளத்து — உளன் கண்டாய்
வெள்ளத்தின் உள்ளானும் வேங்கடத்து மேயானும்
உள்ளத்தின் உள்ளான் என்று ஓர். — பொய்கை ஆழ்வார்

மே 16 வெள்ளிக் கிழமை
நாடிலும் நின்னடியே நாடுவேன் நாள்தோறும்
பாடிலும் நின்புகழே பாடுவேன் – சூடிலும்
பொன்னாழி ஏந்தினான் பொன்னடியே சூடுவேற்கு
என்னாகில் என்னே எனக்கு? —பொய்கை ஆழ்வார்

மே 17 சனிக் கிழமை
ஓடுவார், விழுவார் உகந்து ஆலிப்பார்
நாடுவார், நம்பிரான் எங்குத்தான் என்பார்
பாடுவார்களும் பல்பறை கொட்ட நின்று
ஆடுவார்களும் ஆயிற்று ஆய்ப்பாடியே. — பெரியாழ்வார்

மே 18 ஞாயிற்றுக் கிழமை
கிடக்கில், தொட்டில் கிழிய உதைத்திடும்;
எடுத்துக் கொள்ளில், மருங்கை இறுத்திடும்;
ஒடுக்கிப் புல்கில், உதரத்தே பாய்ந்திடும்;
மிடுக்கு இலாமையால் நான் மெலிந்தேன், நங்காய்! — பெரியாழ்வார்

மே 19 திங்கட் கிழமை
பல்லாண்டு பல்லாண்டு பல்லாயிரத்தாண்டு பலகோடி நூறாயிரம்
மல்லாண்ட திண்தோள் மணி வண்ணா! உன் சேவடி செவ்வி திருக்காப்பு


மே 20 செவ்வாய்க் கிழமை
வாளால் அறுத்துச் சுடினும் மருத்துவன் பால்
மாளாத காதல் நோயாளன் போல், மாயத்தால்
மீளாத் துயர் தரினும் வித்துவக் கோட்டு அம்மா நீ
ஆளா உனதருளே பார்ப்பன் அடியேனே — குலசேகர ஆழ்வார்

மே 21 புதன் கிழமை
பச்சைமா மலை போல் மேனிப் பவளவாய்க் கமலச் செங்கண்
அச்சுதா! அமரர் ஏறே! ஆயர்தம் கொழுந்தே! என்னும்
இச் சுவை தவிர யான் போய் இந்திர லோகமாளும்
அச் சுவை பெறினும் வேண்டேன் அரங்கமா நகருளானே!- தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்

மே 22 வியாழக் கிழமை
குடதிசை முடியை வைத்துக் குணதிசை பாதம் நீட்டி
வடதிசை பின்பு காட்டித் தெந்திசை இலங்கை நோக்கிக்
கடல் நிறக்கடவுள் எந்தை அரவணைத் துயிலுமா கண்டு
உடல் எனக்கு உருகுமாலோ என் செய்கேன் உலகத்தீரே – தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்

மே 23 வெள்ளிக் கிழமை
ஊரிலேன் காணி இல்லை உறவு மற்று ஒருவரில்லை
பாரில் நின்பாத மூலம் பற்றிலேன் பரம மூர்த்தி,
காரொளி வண்ணனே! ஓ கண்ணனே! கதறுகின்றேன்
ஆருளர் களை கண் அம்மா அரங்கமா நகருளானே! — தொண்டரடிப்பொடி ஆழ்வார்

மே 24 சனிக் கிழமை
குலம் தரும் செல்வம் தந்திடும் அடியார் படு துயராயின எல்லாம்
நிலந்தரஞ் செய்யும் நீள்விசும்பு அருளும் அருளொடு பெருநிலம் அளிக்கும்
வலந்தரும் மற்றும் தந்திடும் பெற்ற தாயினும் ஆயின செய்யும்
நலம் தரும் சொல்லை நான் கண்டுகொண்டேன் நாராயணா என்னும் நாமம் – திருமங்கை ஆழ்வார்

மே 25 ஞாயிற்றுக் கிழமை
ஒன்றுண்டு செங்கள் மால் யான் உரைப்பது உன் அடியார்க்கு
என் செய்வன் என்றே இருத்தி நீ – நின் புகழில்
வைகும் தம் சிந்தையிலும் மற்று இனிதோ நீ அவர்க்கு
வைகுந்தம் என்று அருளும் வான்? – நம்மாழ்வார்

மே 26 திங்கட் கிழமை
உயர்வற உயர்நலம் உடையவன் எவன் அவன்
மயர்வற மதிநலம் அருளினன் எவன் அவன்
அயர்வறும் அமரர்கள் அதிபதி எவன் அவன்
துயரறு சுடரடி தொழுது எழு என் மனனே! – நம்மாழ்வார்


மே 27 செவ்வாய்க் கிழமை
வாரணம் ஆயிரம் சூழ வலம் செய்து
நாரணன் நம்பி நடக்கின்றான் என்று எதிர்
பூரண பொற்குடம் வைத்துப் புறம் எங்கும்
தோரணம் நாட்டக் கனாக் கண்டே, தோழீ! நான். –ஆண்டாள் நாச்சியார் திருமொழி

மே 28 புதன் கிழமை
கருப்பூரம் நாறுமோ? கமலப் பூ நாறுமோ?
திருப் பவளச் செவ்வாய்தான் தித்திதிருக்குமோ?
மருப்பு ஒசித்த மாதவன் தன் வாய்ச் சுவையும் நாற்றமும்
விருப்புற்ருக் கேட்கின்றேன் சொல், ஆழி வெண் சங்கே! – நாச்சியார் திருமொழி

மே 29 வியாழக் கிழமை
பொலிக; பொலிக; பொலிக ! போயிற்று வல்லுயிர்ச் சாபம்;
நலியும் நரகமும் நைந்த; நமனுக்கு இங்கு யாதும் ஒன்றும் இல்லை;
கலியும் கெடும்; கண்டு கொண்மின்; கடல்வண்ணன் பூதங்கள் மண்மேல்
மலியப் புகுந்து, இசைபாடி, ஆடி, உழிதரக் கண்டோம்.

மே 30 வெள்ளிக் கிழமை
கண்டோம், கண்டோம், கண்டோம்; கண்ணுக்கு இனியன கண்டோம்;
தொண்டீர்; எல்லீரும் வாரீர்; தொழுது தொழுது நின்று ஆர்த்தும்;
வண்டு ஆர்த் தண்ணந் துழாயான் மாதவன் பூதங்கள் மண்மேல்
பண்தான் பாடி நின்று, ஆடி, பரந்து திரிகின்றனவே. — நம்மாழ்வார்

மே 31 சனிக் கிழமை
அவனே அகல் ஞாலம் படைத்து இடந்தான்
அவனே அஃதுண்டு உமிழ்ந்தான் அளந்தான்
அவனே அவனும் அவனும் அவனும்
அவனே மற்றும் எல்லாமும் அறிந்தனமே. – நம்மாழ்வார்


ஜனவரியில் வள்ளுவர் திருக்குறள், பிப்ரவரியில் திருவாசகம், மார்ச்சில் திருமந்திரம், ஏப்ரலில் அப்பர் தேவாரம் ஆகியவற்றில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட முக்கியப் பாடலகள் இடம்பெற்றுள்ளன. படித்துப் பயன் பெறுக!


Stories of 4 Bad Kings: Manu’s Warning to Rulers

Kamasa,A bad king in the Bhagavata Purana

By London swaminathan
Post no. 1010; Date 29th April 2014.

Manu was the world’s first comprehensive law giver. Hammurabi and others did not deal with all the topics dealt with by Manu. He lived during Vedic times. His name is mentioned in the Vedas. The present book, known as Manava Dharma Shastra or Manu Smriti, was put to writing around second century CE with lot of additions and omissions. The contradictions in the present book point in the direction of interpolations. Manu Smriti itself refers to Manu as an ancient king.

Manu warns the rulers by quoting the names of five bad kings. Of the five bad kings, four are known through other sources like Mahabharata and Puranas. But Sumukha was the only one unknown king to earlier commentators.

Now read what Manu says about kings:

“Many kings have been destroyed, together with their entourages, through lack of humility, while even forest dwellers have won kingdoms through humility”–7-40

“Vena was destroyed through lack of humility, and so was king Nahusa, Sudas son of Pijavana, Sumukha and Nimi”– 7-41

“But through humility Prthu won a kingdom, and so did Manu, and Kubera become Lord of Wealth, and (Visvamitra) the son of Gadhi became a priest”– 7-42
(See Manu himself says that Manu was a good king! This is where the confusion comes!)

Story of Bad Kings
Vena was an evil king who murdered people and prevented sacrifices until the priests killed him M. Bh.12-59.99

When he became king Vena issued a proclamation, “Men must not sacrifice or give gifts or present oblations. Who else but myself is the enjoyer of the sacrifices? I am forever the Lord of offerings”. The sages remonstrated respectfully with him, but in vain. When the situation deteriorated beyond redemption, they slew him with blades of consecrated Dharba grass. He died without a child. So the country was kingless. Sages rubbed the thigh of the dead king and a man like a charred log came out. Then they rubbed his hand and Pruthu came. Sages appointed him as the king who ruled the kingdom as a just king.

Duryodhana, a bad king in Mahabharata

Story of Nahusha
When the post of Indra fell vacant temporarily, Nahusha became the interim Indra. Nahusa, in all arrogance, went to the extent of proposing to Indra’s wife. He made the Sapta Rishis/ seven sages to pull his chariot.
Indra’s wife Indrani devised a plan with the help of Brahma. She asked Nahusha to come in a palanquin carried by eminent Rishis/ seers. Agastya was too short to maintain the balance. So Nahusha kicked Agastya saying “sarpa, sarpa” meaning hurry up, hurry up. Sarpa meant serpent as well. Agastya cursed him to become a snake. Nahusha fell from heaven because of this curse. See M. Bh 5-9-17

Story of Kalmashapada
Sudas, son of Pijavana was a great king, with Visvamitra as his family priest and Vashista as his enemy. His men killed Sakti ,son of Vashista. Visvamitra abandoned him and he was defeated in a war. See RV 7-18, 7-32. He reappears in M.Bh. as Saudasa Kalmashapada where he again kills Sakti and Visvamitra curses him to become an ogre.
Mahabharata has a long story. He and Sakti met in a narrow path. There was a heated argument when both of them refused to give way to the other. Kalmasha pada beat Shakti and Shakti cursed him to become a cannibal. Later he was cursed by another Brahmin and Vashista helped him to get out of the curse.
Sumukha does not seem to appear in the Vedas or epics. This is what the commentators said.

Shakuni, the king ofgambling

Story of Nimi
Nimi would not wait for his family priest, Vashista, to return before he undertook a great sacrifice; Vashista cursed him to lose his body; when he died the priests churned his body to produce a son, Janaka of Videha. See M.Bh. 13-91

Vishnu Purana has a different version. Nimi also cursed Vashista and he lost his body. Nimi’s body was kept in oil and was preserved. if the story is correct Hindus started the mummification probably even before Egypt. When Nimi refused to enter his body, sages put him in the eyelids. That is why the beating of eyelids is called ‘Nimi’sha (Miniute in Sanskrit) .

We saw one common factor in all the stories of bad kings. That is arrogance. So Manu warns rulers against becoming arrogant.

One of the good kings mentioned by Manu (7-42) was Prthu, son of evil king Vena. He was so good the earth was named after him as Pruthvi. Manu was also named as a good king. We have several Manus mentioned in the Rig Veda Swayambhuva, Chaksusa, Tamasa, Raivata and Vaivasvata. Being the first Manu Swayambhuva was considered the author of Manu Smriti. i.e. before 1500 BCE!!

Another good king Kubera, Lord of Wealth, was the half brother of Ravana. His story is in Ramayana.
Vena was the worst of all the kings. Priests themselves killed him with Kusa (Dharba) grass. It may be an indirect reference to his murder or assassination.

Another King corrupted by affection for his son Duryodhana

Vena = Tamil ‘Veen’

The Tamil word “Veen” meaning useless, waste, futility(Noun) and waste(verb) is NOT found in Sangam Tamil literature. The word first appeared in eighth century books such as Pazamozi, Muththollayiram. I wonder whether this word came from Vena, the king’s name. Vena =veen is possible. In the same way, eye lids are called ‘Imai; in Tamil. It may be the mirror image of Nimi.

Tamil Veda Warning to Bad Kings

Tamil Veda Tirukkural also warns the rulers in the same way as Manu:

“The king, who is not easy of access, and does not render justice according to law and procedure,
Will by himself go into oblivion before long and perish” – Kural 548

“A king, who fails to inform himself daily of the wrongs suffered by the people ,and, render justice, will find his rule and kingdom wearing away to nought by the day” Kural 553

“There is no weapon more potent than the bitter tears of the people,
Who are groaning under the oppression of a king” Kural 555

“If the ruler does not perform his protective function righteously,
The cows yield less, and the Brahmins forget their mantras” Kural 560

Contact swami_48@yahoo .com

பாரதிதாசனுடன் 60 வினாடி பேட்டி

April 29 is the birth day of Poet Bharatidasan (1891—1964)

By London Swaminathan
Post No.1009; Date:29 April 2014.

கேள்விகள் எனது கற்பனையில் பிறந்தவை; பதில்கள் பாரதிதாசனின் பாடல்களில் ஏற்கனவே இருப்பவை!!

கேள்வி: பாரதிதாசன் அவர்களே, குரு பக்தியில் யாருக்கும் சளைக்காத நீவீர் உங்கள் குரு தேசிய கவி சுப்பிரமணிய பாரதி பற்றி……….

பாரதிதாசன் பதில்:

“ செந்தமிழ்த் தேனீ, சிந்துக்குத் தந்தை !
குவிக்கும் கவிதைக் குயில் ! இந் நாட்டினரைக்
கவிழ்க்கும் பகையைக் கவிழ்க்கும் கவிமுரசு !
நீடுதுயில் நீக்கப் பாடிவந்த நிலா !
காடு கமழும் கற்பூரச் சொற்கோ !
கற்பனை ஊற்றாம் கதையின் புதையல் !
திறம் பாட வந்த மறவன்; புதிய
அறம் பாட வந்த அறிஞன்: நாட்டிற்
படரும் சாதிப்படைக்கு மருந்து !
மண்டும் மதங்கள் அண்டா நெருப்பவன் !
அயலார் எதிர்ப்புக் கணையா விளக்கவன் !
என்னென்று சொல்வேன் என்னென்று சொல்வேன் !
தமிழால் பாரதி தகுதி பெற்றதும்
தமிழ், பாரதியால் தகுதி பெற்றதும்
எவ்வாறென்பதை எடுத்துரைக்கின்றேன்”

கே: அருமையான பதில்; பாரதியாருடன் நெருங்கிப் பழகியவர் நீங்கள்; நினைவில் நின்ற ஒரு நிகழ்ச்சியைப் பகிர்ந்துகொள்ளலாமே!

பதிள்: ஒரு நாள் நம் பாரதியார் நண்பரோடும்
உட்கார்ந்து நாடகம் பார்திருந்தார், அங்கே
ஒரு மன்னன் விஷமருந்தி மயக்கத்தாலே
உயிர்வாதை அடைகின்ற சமயம், அன்னோன்
இருந்த இடந்தனிலிருந்தே எழுந்துலாவி
‘’என்றனுக்கோ ஒருவித மயக்கந்தானே
வருகுதையோ’’ என்ற பாட்டைப் பாடலானான்;
வாய்பதைத்துப் பாரதியார் கூவுகின்றார்;
மயக்கம் வந்தால் படுத்துக் கொள்ளுவதுதானே
வசங்கெட்ட மனிதனுக்கு பாட்டா என்றார்!
தயங்கிப் பின் சிரித்தார்கள் இருந்தோரெல்லாம்
சரிதானே பாரதியார் சொன்ன வார்த்தை!

கே: அது சரி, உங்களுக்கு பிடித்த ஒரே பார்ப்பனர் பாரதியார். பிடிக்காத பார்ப்பனர்கள் யார், யார்?

ப: குடியேறும் ஆரியப் பாதகர்கள் சூழ்ச்சியால்
கொலையுண்ட தமிழர் நெஞ்சும்
குருநெறிச் சங்கரன் புத்தநெறி மாற்றிடக்
கொல்வித்த தமிழர் நெஞ்சும்
படியேறும் சமண் கொள்கை மாற்றிடச் சம்பந்தப்
பார்ப்பனன் சூழ்ச்சி செய்து
படுகொலைப் புரிந்திட்ட பல்லாயிரங்கொண்ட
பண்புசேர் தமிழர் நெஞ்சும்

Bharatidasa Uni

கே: போதும், போதும்! அடுத்த கேள்வி கேட்கிறேன். உங்களுக்கு தீபாவளிப் பண்டிகை பிடிக்காதாமே?
ப:- நரகனைக் கொன்ற நாள் நல்விழா நாளா?

நரகன் இறந்தால் நன்மை யாருக்கு?
நரகன் என்பவன் நல்லனா? தீயனா?
அசுரன் என்றவனை அறைகின்றாரே?
இராக்கதன் என்றும் இயம்புகின்றாரே?
இப் பெயரெல்லாம் யாரைக் குறிப்பன?
இன்றும் தமிழரை இராக்கதர் எனச் சிலர்
பன்னுகின்றனர் என்பது பொய்யா?

கே: ‘இனிமையும் நீர்மையும் தமிழ் எனல் ஆகும்” என்று பிங்கலந்தை நிகண்டு கூறுகிறது. அழகிய இள மகளிரை “தமிழ் தழீய சாயலவர்” என்று திருத்தக்க தேவர் சிந்தாமணியில் புகழ்கிறார். உங்கள் கருத்து என்னவோ?

ப: தமிழுக்கும் அமுதென்று பேர்! – அந்தத்
தமிழ் இன்பத் தமிழ் எங்கள் உயிருக்கு நேர்!
தமிழுக்கு நிலவென்று பேர்! – இன்பத்
தமிழ் எங்கள் சமுகத்தில் விளைவுக்கு நீர்!

கே: அற்புதமான பாடல்; நீங்கள் ஏதோ போர் இல்லாத உலகம் பற்றி எல்லாம் கனவு காண்பதாகக் கேள்வி?
ப:- புதியதோர் உலகம் செய்வோம் – கெட்ட
போரிடும் உலகத்தை வேரொடு சாய்ப்போம்
பொது உடைமைக் கொள்கை திசையெட்டும் சேர்ப்போம்
புனிதமோடதை எங்கள் உயிரென்று காப்போம்.

கே: தமிழ் சினிமா பற்றி உங்கள் கருத்து?

ப: என் தமிழர் படமெடுக்க ஆரம்பஞ் செய்தார்
எடுத்தார்கள் ஒன்றிரண்டு பத்து நூறாக
ஒன்றேனும் தமிழர் நடையுடை பாவனைகள்
உள்ளதுவாய் அமைக்கவில்லை; உயிர் உள்ளதில்லை!
ஒன்றேனும் தமிழருமை உணர்த்துவதாயில்லை!
ஒன்றேனும் உயர் நோக்கம் அமைந்ததுவாயில்லை!
ஒன்றேனும் உயர் நடிகர் வாய்ந்ததுவாயில்லை!
ஒன்றேனும் வீழ்ந்தவரை எழுப்புவதாயில்லை!

கே: நீங்கள் நிறைய காதல் பாட்டுக்கள் பாடி இருக்கிறீர்கள். சில வரிகளைக் கேட்க ஆசை……………….

ப: பாழாய்ப் போன என் மனம் ஒரு நாய்க்குட்டி- அதைப்
பறித்துக்கொண்டாய் அடியே என் சின்னக்குட்டி
உன் மேனி ஒரு பூந்தொட்டி
உதடு தித்திக்கும் வெல்லக்கட்டி
ஆவணி வந்தது செந்தேனே – ஒரு
தாவணியும் வாங்கி வந்தேனே – எனைப்
போவென்று சொன்னாய் நொந்தேனே – செத்துப்
போகவும் மனம் துணிந்தேனே!

கே: நீங்கள் தமிழ் இளைஞருக்கு விடுக்கும் செய்தி…………………..
ப: தமிழன் எலி அன்று
தாவும் புலி என்று – நீ
தாரணி அறியச் செய் இன்று.

barathidasan_(sega_graphi_) (1)

கே: நீங்கள் எழுதிய விடுகதைக் கவிதையில் ஒரு சில வரிகள் சொல்லுங்கள்;
ப: ஆமை, அருமை, பெருமை, சிறுமை
அடிமை, கடுமை, மடமையே
ஊமை, உண்மை, இன்மை, இளமை
உரிமை, திறமை, இவைகளில்,
தீமை செய்து பாரதத்தைச் சீரழிப்பது எது சொல்வாய்?
நாமடைய வேண்டுவதையும் நன்கு பார்த்துக் கூறுவாய்.
(விடைகள்:- சீரழிப்பது- அடிமை; அடைய வேண்டியது: உரிமை)

கே: இறுதியாக உங்களின் இயற்பெயர்?
பதில்:–என் பெயர் சுப்புரத்தினம், என் தாய் பெயர் லெட்சுமி அம்மாள், என் தந்தை பெயர் கனகசபை முதலியார்.
நன்றி கவிஞரே. 60 நொடிகளுக்குள் புதுமைக் கருத்துக்களச் சொல்லி சிந்திக்கவைத்தீர். உம் புகழ் தமிழ் போல் வாழ்க!!!

இதே வரிசையில் ஏற்கனவே நான் எழுதிய கற்பனைப் பேட்டிகளையும் படியுங்கள். இதோ பட்டியல்:
இதுவரை வெளியான 60 வினாடி பேட்டிகள்
அருணகிரிநாதர் (posted 17-1-12), அப்பர், ஆண்டாள்(20-1-2012), பாரதியார், கண்ணதாசன், கம்பன் (posted 17-1-12), கிருஷ்ணன், சாக்ரடீஸ் (Eng & Tam), மாணிக்கவாசகர் (posted 15-1-12), ராமலிங்க சுவாமிகள், தாயுமானவர், பட்டினத்தார், , சிவ வாக்கியர் (posted 22-1-12), திருவள்ளுவர், திருமூலர், திருஞான சம்பந்தர், திரிகூட ராசப்ப கவிராயர், இளங்கோ, ஒரு நிமிட பகவத் கீதை, சீத்தலைச் சாத்தனார், தியாகராஜர், சுந்தரர் ( posted 21-2-12),

In English:—
60 Second Interviews with Swami Vivekananda15-1-12, Sathya Sai Baba, Adi Shankara posted on 16-1-12,Buddha, Socrates, ONE MINUTE BHAGAVAD GITA (Eng and Tam)

contact swami_ 48@

More Interesting quotations from Manu’s Law Book

manava statue

By London Swaminathan
Post No1008; Date-28th April 2014.

(First part of the article “30 Important Quotations from Manu” posted on 27th April 2014 and the Post No. was 1006)

If anyone comments on Manu Smriti without reading all the 2694 verses and the ancient commentaries, s/he proclaims herself or himself an ignoramus.

If s/he believes some comments of foreign “scholars”, s/he declares herself or himself a pawn in the hand of others or a simpleton.

The reason being there are lot of Smritis (Law Books) in Hinduism and Manu Smritis is not the only one followed by them. When there were some doubts they always used or consulted many law books of the Hindus. No one knows when Manu Smriti was originally written. Even in the Manu Smriti, commentators differ in interpreting the verses!!


Manu is referred to in the Rig Veda, the oldest scripture in the world. No one knew when and to whom Manu wrote it or what geographical regions used it. No one knew whether they followed verbatim the laws in Manu Smriti. No ancient foreign traveller said anything against Manu Smriti. No one knew whether it was without any interpolation. There are contradictory verses in it like all the old scriptures where we purely depend upon different commentaries. Foreigners never mentioned any interpolations in this book because it suited their motives.

Ancient kings praised it and treated it as their own and they were proud to say they followed Laws of Manu. (Read my earlier post for thestory of Tamil king Manu Neethi Choza).

In Tamil literature and inscriptions the words Manu Smriti (Manu Neethi= Manu’s Justice) stood for ‘strict rules and equal justice’. Later it earned a bad name because the foreigners projected only ten or 15 verses from the 2674. They never compared it with any other ancient Law Book. The ancient Western World did not even have any Law book as comprehensive as Manu’s. If there were some laws they were more discriminatory than Manu. The ancient Hammurabi laws in the Middle East spoke of blood for blood, eye for an eye etc. One must study anything in its proper context. I am writing this because there were lot of bad things written about Manu Smriti by quoting one or two verses. Half truth is more dangerous than a lie!

The author has read the Laws of Manu with its commentary only once. It is very confusing. Many of the verses are of only theoretical or hypothetical value rather than practical. There were lots of things about mixed marriages and the rules governing them. We did not know in what period such things happened if it all they happened. This is only one example. What Manu ‘meant’ is more important than what he ‘said’. Taking literal meaning is not good. Many verses are only hypothesis! I have given some illustrations below:-

Manu on Indus Valley Civilization!
31.That land created by the Gods, which lies between the two divine rivers SARASWATI and DRISHADVATI, the sages call BRAHMAVARTA 2-17

32.The custom handed down in regular succession (since time immemorial) among the four chief castes and the mixed races of that country, is called the conduct of the virtuous men 2-18

33.The plains of the Kurus, (the country of ) Matsyas, Panchalas and Surasenas, these form indeed the land of Brahmarishis (Brahminical sages) which ranks immediately after Brahmavarta 2-19

Dravidas and Chozas
34.But in consequence of omission of the sacred rites, and of their not consulting Brahmanas the following tribes of Kshatriyas have gradually sunk in this world to the condition of Sudras.
35.The Paundrakas, the Chozas, the Dravidas, the Kambojas, the Yavanas, the Sakas, the paradas, the Pahlavas, the kinas, the Kritas and the Dardaras 10-44
(It is interesting to see that Chozas are not Dravidas) .
36.All these tribes in this world which are excluded from the community of those born from the mouth (Brahmins), the arms (Kshatriyas), the thighs (Vaisyas) and the feet of the God (Sudra), are called ‘dasyus’ whether they speak of the language of the Mlechas or that of the Aryans(cultured) .

My comments on point 36:–
Those who studied Sangam Tamil literature know this was not the condition of Tamil Nadu 2000 years ago. So this verse must have been written somewhere around 500 BCE.

There are many interesting points here:
(a).Sudras are Aryans (born from the feet of Gods) and they are not dasyus.
(b).Dravidas and Chozas are two different people!!
(c).But the reality is Karikal Choza (First Century BCE), the greatest of the Tamil Choza Kings, erected big eagle shaped Yaga Kunda and performed Yagas according to ancient Sangam Tamil literature. He followed the Vedic rite of walking the guests seven feet to see them off. (Please read my post ‘Eagle Shaped Yaga Kunda of Karikal Choza’).

(d).All the Cholza kings called themselves the descendants of Sibi of North West India and Manu Neethi Choza (one who followed Manu’s Law Book). They called them their illustrious forefathers!

(e).Another strange thing about the languages: Tamil considered all non Tamil foreigners as ‘mlecchas’! They called northern seers as Aryans in Sangam Tamil literature. But no racial connotation is there. One must be very careful in reading the words Arya and Dravida in Manu. They have no racial connotation and they are used in the sense of cultured (Aryan) and Southerner( Dravida).

On the basis of many such verses we have to reconsider the date of the law book. We can’t place Manu Smriti in 2nd centrury CE. The present book was put to writing in 2nd centrury CE, but it belonged to a very ancient period. The current book is corrupted with interpolations. All those verses against low castes were inserted by manipulative hands!

The greatest of the modern Tamil poets, Subramanya Bharati, has even gone to the extent of calling this as a ‘conspiracy’!

37.The root of religion is the entire Veda and the traditions and customs of those who know the Vedas and the conduct of virtuous people, and what is satisfactory for one self 2-7

manava 1

38.Twice born men in all four stages of life must constantly and carefully fulfil their TEN POINT DUTY 6-91

39.The TEN FOLD LAW is
Self control
Not stealing
Mastery of sensory powers
Abstention from anger
Learning (Knowledge of the Supreme)6-92

40.Those Brahmanas who thoroughly study the tenfold law, and after studying obey it enter the highest state 6-93

Protocols for kings
It is very interesting that the following hygiene and safety precautions are followed even today when a president or a prime minister of a country visits another country:–
41. When the king has taken counsel about all of this with his counsellors, and when his exercise and bathed, he should enter the harem at noon to eat 7-216

42.There he should eat food over which the Vedic verses that dispel poison have been chanted, food that has been well tested by the kitchen servants who are like his second self, who cannot be seduced and who know the time for the food.7-217

43.And he should clean all of his articles with waters that destroy poison, and he should always be careful about wearing gems that destroy poison 7-218

44.Well tested women whose clothing and ornaments have been thoroughly cleaned should attentively caress him with fans, water and incense 7-219

45.In the same way he should be careful about his vehicle, bed, seat and food and about bathing, dressing and anointing his body, and all his ornaments.
(One is reminded of what happened to Mrs Indra Gandhi and Mr Rajeev Gandhi , two former prime ministers of India).

Four Dangerous– “D”s
46.Drinking, Dice (gambling), Damsels (women) and Death to Animals (hunting) are the four worst vices born of desire 7-50

47.The whole world is kept in order by punishment, for a guiltless man is hard to find; through fear of punishment the whole world yields the enjoyments (which it owes) 7-22

48.Punishment alone governs all created beings,
Punishment alone protects them,
Punishment watches them while they sleep
The wise declare punishment is identical with the Law 7-18

Contact swami_48 @

ராமரைப் பற்றி சீதை கூறிய அரிய விஷயங்கள்

anuman vanakkam

Post No. 1007; Date 28th April 2014.

ராமாயண வழிகாட்டி–அத்தியாயம் 25

ராமரின் சாஸ்வதமான அனுஷ்டானம்!

ராமரைப் பற்றி சீதை கூறும் அரிய குணங்கள் ஆரண்ய காண்டத்தில் நாற்பத்தியேழாவது ஸர்க்கத்தில் 17ஆம் ஸ்லோகத்தில் இடம் பெறுகிறது. ராவணன் சீதையை யார் என வினவ சீதை தனது குடும்பத்தைப் பற்றிச் சொல்லும் அற்புதமான சித்திரத்தை இங்கு காண்கிறோம்.

தத்யாத்ந ப்ரதிக்ருஹ்ணீயாத் சத்யம் ப்ரூயாந்ந சான்ருதம் I
ஏதத்ப்ராஹ்மண ராமஸ்ய வ்ரதம் த்ருவமனுத்தமம் II

ப்ராஹ்மண – பிராம்மணரே! தத்யாத் – (ஸ்ரீ ராமர் எப்போதும்) அளிப்பார் ந ப்ரதிக்ருஹ்ணீயாத் – (ஒருபோதும்) வாங்கமாட்டார் சத்யம் – உண்மையே ப்ரூயாத் – பேசுவார் அன்ருதம் – பொய்யை ச ந – ஒருபோதும் பேச மாட்டார் ராமஸ்ய – ராமரது அனுத்தமம் – ஒப்புயர்வற்ற த்ருவம் – சாஸ்வதமான வ்ரதம் – அனுஷ்டானம் ஏதத் – இது.

அந்தண வேடத்தில் கபட வேஷதாரியாக வந்த ராவணனிடம் ராமரைப் பற்றி சீதை கூறும் அற்புத ஸ்லோகம் இது.

சில பதிப்புகளில் காணப்படும் இந்த ஸ்லோகத்தின் இன்னொரு உருவம் இது:

தத்யாத்ந ப்ரதிக்ருஹ்ணீயாத் சத்யம் ப்ரூயாந்ந சான்ருதம் I
அபி ஜீவிதஹேதோர்வா ராம: ஸத்யபராக்ரம: II

இந்த ஸ்லோகத்தில் ஒரு சுவாரசியமும் அடங்கியுள்ளது. இதே ஸ்லோகத்தை சீதை ஹனுமானுக்கு அசோகவனத்தில் கூறுகிறார். சுந்தரகாண்டத்தில் முப்பத்திமூன்றாவது ஸர்க்கத்தில் 26வது ஸ்லோகமாக இது அமைகிறது. ஆக ராமாயணத்தில் அபூர்வமாக இரு முறை வருகின்ற ஒரே ஸ்லோக வரிசையில் ராமரின் அபூர்வ குணங்களை அறிவிக்கும் இந்த ஸ்லோகமும் இடம் பெறுகிறது.

34 Hazara Rama Temple Ramayana Carvings
Hazara Rama Temple, Hampi, Karnataka.

ஸத்ய பராக்ரம: என அடிக்கடி ராமரைப் பற்றிக் கூறுவதைப் பார்க்கிறோம். இதற்கு இரண்டு அர்த்தங்கள் உண்டு. என்றும் நிலை கொண்டிருக்கும் சத்தியம் மற்றும் பராக்கிரமம் என்றும் பொருள் கொள்ளலாம். சத்தியத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட பராக்கிரமம் என்று இன்னொரு பொருளையும் கொள்ளலாம்.

மாரீசனே ராவணனிடம் ராமரைப் பற்றி, “ராமோ விக்ரஹவான் தர்ம:” “ராமன் தர்மத்தின் மறு உருவம்” என்று புகழ்கிறான்.

“அறம் வெல்லும் பாவம் தோற்கும்” என்பதையே கம்பன் தன் காவியத்தின் முகப்புச் செய்தியாக அளிக்கிறான்.

அறத்தைப் பேணி வர்க்கும் சத்ய பராக்ரமனான ராமனின் குணங்களே அவனைத் தெய்வமாக இனம் சுட்டிக் காட்டுகின்றன.

உத்தர ராம சரிதத்தில் அருந்ததி கோசலையிடம் கூறுவது இது:

“குணா: பூஜா-ஸ்தானம் குணிஷு ந ச லிங்கே ந ச வய:”

“ஒருவரது குணங்களினாலேயே அவர் மதிக்கப்படுகிறார். ஆணா அல்லது பெண்ணா என்பதாலோ அல்லது வயதாலோ அல்ல”

ரகு வம்சத்தில் மஹாகவி காளிதாஸன்,

” த தா ஹி சர்வே தஸ்ய ஆஸன் பரார்த்த ஏக பலா: குணா:” என்று சுருங்கச் சொல்லி ராமாவதார நோக்கத்தை விளங்க வைக்கிறான்.

இதன் பொருள்: “அவரது எல்லா குணங்களும் ஒரே நோக்கத்தையே கொண்டிருக்கின்றன. மற்றவர்கள் அனைவரும் சுகமாக வாழ்வதே அது”

ராமரின் சாஸ்வதமான அனுஷ்டான்ங்கள் படிப்பதற்காக மட்டும் அல்ல; நம் வாழ்வில் அனுஷ்டானமாகக் கடைப் பிடிப்பதற்காகவே!

முன்னர் வெளியான 24 பாகங்களும் இந்த பிளாக்—கில் உள்ளன. படித்து மிகிழ்க!

Contact swami_48 @

30 Important quotations from Manu

By London Swaminathan
Post No. 1006; Date 27th April 2014

Manu was the greatest of the Hindu Law Givers. Though there were several Law Books, Manu was considered the best. But the present Manava Dharma Sastra is not the original book. Lot of people have added unwanted remarks against the lower castes. The contradictions in the book itself are a proof for these interpolations. It has got 2694 verses (slokas). Foreign scholars who found interpolations and additions in all the Indian books from the Rig Veda to Tolkappiam in Tamil never said a word about such things in Manu’s law book. It suited their purpose to spread lies against Hinduism. This is the only book where they kept quiet about interpolations!!

Another mystery about Manu is that he lived during Vedic age. The present book is dated to 2nd century CE by foreigners. There is no historical proof for such a person at that time of history. Original Manu must have lived during Vedic times i.e. at least 3500 years ago. There are several Manus in the Rig Veda, the oldest scripture in the world.

Manu is not a personal name. It is a generic name like Dalai Lama, Pope, Shankaracharya, President, Magistrate, Prime Minister etc. All the English words about Man, Mankind and words such as Manual came from this Manu. Here are some important quotations from the Manava Dharmasatra. Tamils proudly declared that they follow Manu Dharma Sastra in their ancient epigraphs and inscriptions. One Choza king was even named Manu Neethi Choza for his equal justice to an animal and human being. He executed his son under the wheel of a chariot which ran over a calf. The calf came to his palace add rang the Bell of Justice at the gate. The king ordered the execution of his son for killing the calf under his chariot wheel.

dolly manu

This story went far and wide and found even in the Mahavamsa of Sri Lanka. The story is repeated in Tamil epic Silappadikaram, Pazamozi 400, Periapuranam and local Sthalapuranas. In all these stories they praised the Laws of Manu.

Man is a Teachable Animal

Man is a teachable animal. That is why we have framed rules for him. Animals have no morality. They can’t learn morals. Hindus believed in changes. So they had various law books during different periods. Nothing remained static in the Hindu world. It kept on changing. Manu was one of the law givers. Parasara Smrti (Smrti=law book) declared that in the four ages Krta, Treta, Dwapara and Kali the Laws of Manu, Gautama, Sankhalikita and Parasara are respectively of the highest authority. So no one needs to worry about the interpolated shortcomings or discrepancies in the present law book. It was only used by anti Hindus, atheists and foreigners who came to rule India and spread their religion. There was no major historical incident in the past to show that Manu’s law discriminated against any particular community. In the last few centuries vested interests misused this law book.

laws of manu

The present book with all the interpolations was put to writing around second century CE. Before that, it should have existed in its purest form. No foreign traveller said anything against this law or the book. On the contrary they praised that this was a country where there were no locks for the houses and Hindus never locked their doors. Such was the morality during Gupta period.

Several of Manu’s slokas are found in Tamil Veda Tirukkural and Sangam Tamil literature.
Here are some Laws of Manu:

Fathers, brothers, husbands, and brothers-in-laws who wish for great good fortune should revere women and adorn them 3-55

The gods delight in places where women are respected, but where women are not honoured all rites are fruitless 3-56

Manu Neethi Chola

Where the women of the family feel miserable, that family is soon destroyed, but the family where the women are happy thrives well 3-57

Homes that are cursed by the women who have not treated with reverence are completely destroyed, as if struck down by magic 3-58

Therefore men who wish to prosper should always revere those women with ornaments, clothes and food at celebrations and festivals 3-59

There is unwavering good fortune in a family where the husband is always satisfied by the wife, and the wife by the husband 3-60

The great sages devised five great sacrifices (Pancha Maha Yajnas) for the householder to do every day 3-70

The study of the Vedas, libation to the ancestors, fire offering to the gods, food for the animals and insects and feeding the guests are the (Pancha Maha Yajnas) five great sacrifices 3-71


As the man who digs with a spade (into the ground) obtains water, even so an obedient student obtains the knowledge which lies hidden in his teacher 2-218
Kural 396 in Tamil can be compared with it.

For by punishing the wicked and by favouring the virtous, kings are constantly sanctified, just as twice born men by sacrifices. 8-311
Kural 550 in Tamil can be compared with it.

As the weeder plucks up the weeds and preserves the corn even so let the king protect his kingdom and destroy his opponents.7-110
Kural 550 in Tamil can be compared with it.

As an elephant made up of wood, as an antelope made of leather, such is an unlearned Brahmana, those three have nothing but the names of their kind 2-157
Kural 407 in Tamil can be compared with it.

Just as a sower who sows seeds in barren soil reap no harvest, so the donor who gives the offering to someone ignorant of the Vedas obtains no benefits 3-142
Kural 406 in Tamil can be compared with it.

manu highcourt

Manu Neethi Choza King statues in Madras High Court

Unless one is asked, one must not explain anything to anybody, nor must one answer a person who asks improperly; let a wise man though he knows the answer behave among men as if he were an idiot 2-110

A wise man should strive to restrain his organs which run wild among alluring sensual objects, like a charioteer his horses.2-88

One should not sit in a lonely place with one’s mother, sister or daughter; for the senses are powerful, and master even a learned man 2-215

As the sun draws up water with his rays during eight months, even so let the king gradually draw his taxes (9-305); As Indra sends copious rains during the four months of the rainy season, even so let the king, taking himself upon the office of Indra, shower benefits on his kingdom (9-304)

Food sacred to the manes or to the gods must be given to a man distinguished by sacred knowledge; for hands smeared with blood, cannot be cleansed with blood (3-132)

He who leaves this body as a tree torn from the river bank or a bird that quits a tree, is freed from the misery of this world (6-78)
(It can be compared with Tirukkural 338 in Tamil)


He who possess faith may receive pure learning even from a man of lower caste, the highest law even from the lowest and an excellent wife from a base family ( 2-38)
(Compare it with Tirukkural 409 and Purananauru 183 in Tamil)

Even from poison nectar may be taken, even from a child good advice, even from a foe good conduct and even from impure substance gold (2-239).

Desire is never extinguished by the enjoyment of the desired objects; it grows only stronger like a fire fed with clarified butter (2-94)
(It is used by Tiruvalluvar in Tirukkural 1148 in Tamil)

As a fire in one moment consumes with its bright flame the fuel that has been placed on it, even so he who knows the Vedas destroys all guilt by the fire of knowledge (11-247)
As a eunuch is unproductive with women, as a cow with is unprolific and a gift made to an ignorant man yields no reward, even so is a Brahmana useless who does not know the mantras (2-158)
(Compare Kural 402)

A Brahmana who neither performs austerities nor studies the Vedas, yet delights in accepting gifts sinks with the donor into hell just as he who attempts to cross over in a boat made of stone is submerged in the water( 4-190)

He who when in danger of losing his life, accepts food from anyone whatsoever, is no more tainted by sin than the sky by mud (10-104)

A son is even as one self, such a daughter is equal to a son; how can another heir take the property while such one lives? 9-130

And if a Brahmana, though learned in the Veda, accepts through covetousness a gift from such a man, he will quickly perish, like a vessel of un burnt clay in water (3-179)

Unrighteousness practised in this world, doesn’t at once produceits effect,like a cow; but advancing slowly, it cuts off the roots of him who committed it 4-172
Compare Dhammapada 5-71


ராமாயணத்தில் அந்தணர்கள்


எழுதியவர்—லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்- 1005 தேதி—-27th April 2014.

கம்பன் காலத்தில் பிராமணர்கள் புகழ் ஓங்கியிருந்தது என்பதை அவன் பாடல்களில் இருந்து அறிய முடிகிறது. வால்மீகி, போதாயனர், வஷிஷ்டர் ஆகிய மூவர் எழுதிய ராமாயணங்களில் தேவபாஷையில் எழுதப்பட்ட வால்மீகி முனிவரின் கவிதைகளையே—காவியத்தையே அடிப்படையாகக் கொண்டு எழுதியதாக அவனே ஒரு பாடலில் கூறிகிறான். ஆக வால்மீகி முனிவன் பிராமணர்கள் பற்றிச் சொன்னதைத் தானே அவனும் சொல்லியிருப்பான் என்று சிலர் எண்ணலாம். அது சரியல்ல. எவ்வளவோ இடங்களில் அவன் வால்மீகி ராமாயணத்தில் சொன்னதை எழுதாமல் விட்டிருக்கிறான். இன்னும் பல இடங்களிலும் மாற்றியும் எழுதி இருக்கிறான். ஆக கம்பன் கூறுவதை அவன் நம்பிய ஒரு கருத்தாகவே எடுத்துக் கொள்வதில் தவறு ஒன்றும் இல்லை. கம்பன் என்ன சொன்னான்?

வசிட்ட முனிவன் இராமனுக்குக் கூறிய உறுதிப்பொருள்

அயோத்தியா காண்டம்—மந்தரை சூழ்ச்சிப் படலம்

பாடல் 99
என்று பின்னும் இராமனை நோக்கிநான்
ஒன்று கூறுவது உண்டு உறுதிப்பொருள்
நன்று கேட்டு கடைப்பிடி நன்கு என
துன்று தாரவற் சொல்லுதல் மேயினான்

பொருள்: நான் உனக்குச் சொல்ல வேண்டிய உறுதிப்பொருள்
ஒன்று இருக்கிறது. அதை நீ நன்றாகக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். மாலை அணிந்த ராமனுக்குச் சொல்லத் தொடங்கினான்

பாடல் 100
கரிய மாலினும் கண்ணுதலானினும்
உரிய தாமரைமேல் உறைவானினும்
விரியும் பூதம் ஓர் ஐந்தினும் மெய்யினும்
பெரிய அந்தணர் பேணுதி உள்ளத்தால்

அந்தணர்களை மனமார ஆதரிக்கவேண்டும். ஏன் தெரியுமா? அவர்கள்
பிரம்மா (தாமரைமேல் உறைவான்), விஷ்ணு (கரிய மால்), சிவன் (கண்ணுதலான்) ஆகிய மூவரைக் காட்டிலும், ஐந்து பூதங்களையும், சத்தியத்தைக் காட்டிலும் பெரியவர்கள்.

பாடல் 101
அந்தணாளர் முனியவும் ஆங்கு அவர்
சிந்தையால் அருள் செய்யவும் தேவருள்
நொந்து உளாரையும் நொய்து உயர்ந்தாரையும்
மைந்த எண்ண வரம்பும் உண்டாம் கொலோ

மகனே! அந்தணர்கள் கோபித்தபோது எத்தனை தேவர்கள் கஷ்டப் பட்டார்கள் என்று சொல்லி மாளாது; கணக்கே இல்லை. அது போல அவர்கள் மகிழ்ந்தபோது எத்தனை தேவர்கள் இன்பம் அடைந்தார்கள் என்பதையும் கணக்கிட்டுப் பார்க்க இயலாது. இல்லையா?

GURUKULAM Water color 10x13in

பாடல் 102
அனையர் ஆதலின் ஐய இவ் வெய்ய தீ
வினையின் நீங்கிய மேலவர் தாள் இணை
புனையும் சென்னியையாய்ப் புகழ்ந்து ஏத்துதி
இனிய கூறி நின்று ஏயின செய்தியால்

மகனே! அந்தணர்கள் இப்படிப்பட்டவர்கள் என்பது புரிகிறதல்லவா? கொடிய பாவங்களில் இருந்து விலகி நிற்கும் மேன்மை உடையவர்கள் அந்தணர்கள் .ஆகவே அவர்கள் திருவடிகளை உன் முடிமேல் தாங்கி, இனிய சொற்களைக் கூறி அவர்களை வாழ்த்து. அவர்கள் ஏவும் செயல்களை உடனே முடிப்பாயாக.

பாடல் 103
ஆவதற்கும் அழிவதற்கும் அவர்
ஏவநிற்கும் விதியும் என்றால் இனி
ஆவது எப்பொருள் இம்மையும் அம்மையும்
தேவரைப் பரவும் துணை சீர்த்தே

ஒருவனை உச்சாணிக் கொம்பில் வைப்பதும், அதள பாதாளத்தில் வீழ்த்துவதும் ஒருவனுடைய தலைவிதி ஆகும். அந்த விதிகூட, அந்தணர் ஏவலின் படி நடக்கும் என்றால் பார். அவர்களைக் காட்டிலும் சிறந்தவர் உண்டா? எதுவுமே இல்லை. ஆகவே இப்பிறவியிலும் மறு பிறவியிலும் பூலோக தேவர்களாகத் திகழும் அவர்களைப் போற்றுவதே சிறப்புடைய செயல்.

இதைத் தொடர்ந்து நல்லாட்சி, அமைச்சர் சொல் கேட்டல், அன்புடன் இருத்தல் ஆகியவற்றையும் வசிஷ்டர் உபதேசிக்கிறார்.

இங்கு ஒரு கேள்வி எழும். அந்தணர்கள் என்பது பிராமணர்களா? அல்லது முனிவர்களா என்று. புறநானூற்றிலும் ஏனைய சங்க நூல்களிலும், அதற்குப்பின் வந்த சிலப்பதிககரத்திலும் ‘நான்மறை அந்தணர்கள்’, ‘முத்தீ வழிபடும் அந்தணர்கள்’ என்று வருவதை நோக்குங்கால் இது பிராமணர்களையே குறிக்கும் என்பது வெள்ளிடை மலையென விளங்கும். வள்ளுவனும் (543) குறளில் அந்தணர் என்பவரை வேதத்தோடு தொடர்புபடுத்திப் பேசுவதைக் கண்கிறோம்.

பிராமணர்களை பூவுலக தேவர்கள் (பூசுரர்) என்றும் அழைப்பர். பாடல் 103–ல் பூலோக தேவர்கள் என்ற சொல்லைக் குறிக்கும் விளக்கம் வருகிறது. உரைகாரர்களும் பூலோக தேவர் என்றே உரை செய்கின்றனர். ஆக இந்தப் பாடல்களில் கம்பன் குறிப்பது பிராமணர்களைத் தான் என்பதில் ஐயமில்லை.

“அருந்தவ முனிவரும் அந்தணாளரும்” (பாடல் 183) என்று பிராமணர்களையும் முனிவர்களையும் கம்பன் வேறுபடுத்திப் பாடி இருப்பதையும் காண்கிறோம்.

மற்றொரு பாடலில்
மாதவத்து ஒழுகலம்; மறைகள் யாவையும்
ஓதலம்; ஓதுவார்க்கு உதவல் ஆற்றலம்;
மூதெரி வளர்க்கிலம்; முறையும் நீங்கினேம்;
ஆதலின் அந்தணரேயும் அல்லாமால் (பாடல் 2644)

மா தவம் செய்தல், வேதங்களை ஓதுதல், ஓதுவித்தல், முத் தீ வளர்த்து யாகம் செய்தல் ஆகியன் அந்தணர் பணியாக மேல் கூறிய பாடலும் கூறுகிறது.

ஒரு காலத்தில் பிராமணர்களும் துறவியரும் சத்தியம், ஒழுக்கம் என்பனவற்றில் சம நிலையில் இருந்தனர். ஆகவே இரண்டு பொருள்களிலும் சில நூல்களில், இச் சொல் பயன்படுதப்பட்டது என்பதும் உண்மையே.


Hindus are the Pioneers of National Anthems

indian anthem
By Santanam Swaminathan (London Swaminathan)

(S Swaminathan was a Senior Sub Editor of Dinamani, a Tamil language daily, in Madurai before taking over as the Producer of the BBC Tamil Service in London. Later he started teaching Tamil as a part time tutor at SOAS; now retired and contributing to magazines.)

Post No 1004; Date:- 26th April 2014.

Many inquisitive youths ask the question, “Who invented the National Anthem? Who sang the first national Anthem? Which one is the oldest?” If you go to encyclopaedias you would not get an answer in one word or one sentence. They will start from the oldest lyric or the oldest one set to music or the oldest one to appear in print etc. But my answer to the questions is ‘THE HINDUS’ are the one who started singing the national anthem.

What is a National Anthem?

It is a song in praise of a particular country wishing all the best for its people and the land. Hindus started singing this, thousands of years ago and continue this even today, though the official national anthem of India is different. The official national anthem of India was written by the great poet Rabindranath Tagore in highly Sanskritised Bengali.

Every religious discourse, traditional Bhajan (Hindu Choir) and temple Pujas (Flower offering to Gods) recite the following two hymns/anthems at the end of the ceremony:

Swasthi prajabhya paripalayantam
Nyayena margena mahim mahisaha
Go Brahmanebhya subhamastu nityam
Lokas samasto sukhino bhavantu

May there be happiness for all people
May the rulers righteously rule the earth
May there be welfare for the animals and men of wisdom at all times
May all beings be happy and prosperous

Though the translation of the third line says ‘animals and men of wisdom’ in the above hymn, the literal translation is ‘Cows and Brahmins’. The ancient Hindu society placed these two at the top of the animal world and human world for their purity and holiness. What they really meant is that starting from the cows and Brahmins every creature and every human must be prosperous.

This is a beautiful and universal anthem that can be used by any country. One of the great Four Saivite Saints (called Naalvar i.e The Four in Tamil) Tiru Jnana Sambandhar also translated it verbatim in Tamil. Sambhandar, the Boy Wonder, who started composing poems at the age of three, lived in Tamil Nadu in the seventh century CE.
india 1

The second hymn (sloka in Sanskrit) that is sung at the end of all the Hindu ceremonies is as follows:

Kale varshatu parjanya,
Prithivi sasya shalini
Deshoyam kshobharahitaha
Brhamana santu nirbhayaha

May the clouds rain at proper time
May the earth produce plenty of grains
May this country be free from famine
May men of contemplation be fearless

Alternative translation:
Let the monsoon be timely and plentiful
Let earth be covered with vegetation
Let the country live without problems
And let good people never have fear.

The beauty of these two slokas/hymns is that they are universal and can be used by anyone at any time. Another beauty is that it prays for fearless survival of intellectuals of the country. Only when intellectuals live fearless, they can suggest novel ideas and execute progressive policies. We have seen such reforms in India in the past.


My humble suggestion is that these two hymns should be sung at every event in all parts of the world. They are the property of the humanity. Sri Jagadguru Chandra Sekarendra Saraswati of Kancheepuram, who is known as Paramacharya, gives the following suggestion:-

Better than National Anthem:

“The concluding sukta of the Rig Veda contains a hymn that should be regarded having a higher significance than the national anthem of any country: it is a prayer for amity among all nations, a true international anthem “May mankind be of one mind”, it goes, “May it have a common goal”, “May all hearts be united in love. And with the mind and the goal being one, may all of us live in happiness”- – Kanchi Paramacharya (1894-1994).

Page 193 of Hindu Dharma, Bharatiya Vidhya Bhavan, Bombay, 1995


Bharatavakyas in Sanskrit Literary Works

Hindus prayed for the welfare of the people and their king even in the entertainment shows such as dramas staged in the public!

Bharatavakya is the benedictory address spoken at the close of every Sanskrit drama. We find this in all the dramas of Bhasa and Kalidasa. It expresses good wishes to everyone and prosperity for the country. Kalidasa’s master piece ‘Abhijnana sakuntalam’, has the following benediction (Bhatatavakya):

Marica says:
Honour the gods in full measure
With holy rites and all due offerings;
May the God of gods in return
Bless your people with abundant rains;
Let Time run its round in this pattern
Woven of acts of mutual service:
May both the Worlds enjoy Glory and Plenitude
Built on such enduring friendship

May kings ever work for the good of their subjects;
May the utterance of those blessed by the Word
Be ever honoured;
May the Self-Existent Lord who unites in Himself
The Dark and the Light
Whose Infinite Power pervades the Universe
Annihilate forever the round of my birth.

(Translated by Chandra Rajan, Kalidasa, The Loom of Time, Penguin, 1990)

Author’s e mail: swami_48 @

வெள்ளி கிரகம்—மழை தொடர்பு பற்றி உபநிஷத்!


உபநிஷத அற்புதங்கள்– Part 4; எனது ஆராய்ச்சிக் குறிப்புகள்

எழுதியவர்:– லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:-1003; தேதி:– 26th April 2014.

32. “உபநிஷத் காலத்தில் புவியியல் அறிவு” என்று பூகோள விஷயங்கள் பற்றி B G தமஸ்கர் என்பவர் ஒரு புத்தகம் எழுதியுள்ளார். அதில் அவர் 250 உபநிஷத்துகள் இருப்பதாகவும் தான் 134 புத்தகங்களை மட்டும் எடுத்துக்கொண்டு இந்த ஆய்வை நடத்தியிருப்பதாகவும் சொல்லி 134 உபநிஷத்துகளின் பட்டியலைக் கொடுத்திருக்கிறார்.

33.பூமியின் இரண்டு பகுதிகளும் ரிஷிகளுக்குத் தெரியும் என்பதை சாந்தோக்கிய உபநிஷத் (2-2-3) மூலம் காட்டுகிறார். பிரபஞ்சம் தோன்றியதும் அதே உபநிஷத்தில் இருக்கிறது (5-6-1; 6-8-7)

34. நிலம், நீர் ஆகியன எந்த அளவுக்கு இருக்கிறது என்பதை பிருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத் (3-3-2) சொல்கிறது.

35.வலம் வருதல் பற்றியும் பி.ஆ.உ.-வில்(4-2-4) வருகிறது கடிகார முள் சுற்றுவதில் இருந்து கோவில் சுற்றுவது வரை எல்லாம் வலமாகவே இருக்கும். இது இந்துக்களின் கண்டுபிடிப்பாகத் தான் இருக்க வேண்டும். கண்ணகி சிலையை பிரதிஷ்டை செய்த செங்குட்டுவன் அச்சிலையை மும்முறை வலம் வந்து வணங்கியதாக சிலப்பதிகாரம் கூறுகிறது.

36.வடமொழியிலும் தமிழிலும் பருவத்தை ஆறு பிரிவுகளாகப் பிரித்திருக்கிறோம். இது வேத காலத்தில் துவங்கியது தைத்ரீய சம்ஹிதையில் இதை முதல் முதலில் (4-3-2; 5-6-3; 7-6-19) படிக்கிறோம். பாரதம் முழுதும் ஒரே நாகரீகம், பண்பாடு இருந்ததற்கு இதுவும் ஒரு சான்று. மஹாகவி காளிதாசன் ஆறு பருவங்கள் பற்றி ருது சம்ஹாரம் என்ற ஒரு கவிதை நூலே எழுதிவிட்டார்.

தமிழர்கள் கண்டுபிடிப்பு

37. புற நானூற்றிலும் ஏனைய சங்க இலக்கிய நூல்களிலும் வெள்ளி கிரகத்துக்கும் மழைக்கும் உள்ள தொடர்பு பற்றி நிறைய பாடல்கள் இருக்கின்றன. இன்னும் விஞ்ஞானிகள் இதுபற்றி எதுவும் கண்டு பிடிக்கவில்லை. எதிர்காலத்தில் என்ன என்ன கண்டுபிடிப்புகள் வரும் என்று நான் ஏற்கனவே இரண்டு கட்டுரைகள் எழுதி இருக்கிறேன். அதில் வெள்ளி கிரகம்—மழை பற்றிய கண்டுபிடிப்பும் ஒன்று. தமிழ் ,சம்ஸ்கிருத நூல்களில் உள்ள இந்தக் கருத்து மைத்ரீ உபநிஷத்தில் இருக்கிறது (7-4)


38.ஆதி காலத்தில் மார்கழி மாதத்தில் ஆண்டு துவங்கியது. இதனால்தான் கீதையில் மாதங்களில் நான் மார்கழி என்று பகவத் கீதையில் கண்ணன் கூறுகிறான். பகவத் கீதையில் கிருஷ்ணன் இப்படி ஒவ்வொரு விஷயத்திலும் தான் என்ன என்னவாக இருக்கிறேன் என்று கூறுவதை வைத்து கண்ணதாசன் ஒரு திரைப்பட பாடலே எழுதிவிட்டார்:- “காலங்களில் அவள் வசந்தம், கலைகளில் அவள் ஓவியம்”– என்ற பாடல் பலருக்கும் தெரிந்திருக்கும் நிற்க.

ஆண்டு துவக்கம், பிற்காலத்தில் வசந்த கலத்துக்கு மாற்றப்பட்டது.. அதாவது மார்ச் மாதம்தான் முதல் மாதம். ஜனவரி அல்ல. இதனால்தான் செப்டம்பர் (சப்த=ஏழு), அஷ்டோபர் (அஷ்ட=எட்டு), நவம்பர் (நவ=ஒன்பது), தசம்பர் (தச= பத்து) என்று ஆங்கில மாதங்களுக்கு சம்ஸ்கிருத எண்களை பயன்படுதுகிறோம். மார்ச் முதல் மாதம் என்றால்தான் இது சரியாக, 7, 8, 9, 10 ஆவது மாதங்களாக வரும்.

தைத்ரீய பிராமணத்தில் (1-12; 6-7; 3-10-4-1; 6-5-3) வசந்த காலம்தான் முதல் மாதம் என்று இருக்கிறது. வேதங்கள் பல்லாயிரக் கணக்கான வருடங்களாக இருப்பதால் ஒரு காலத்தில் மார்கழி முதலாவது இருந்திருக்க வேண்டும். இதுகுறித்து சுதந்திரப் போராட்ட வீரரும் பேரறிஞருமான பால கங்காதர திலகர் விரிவான நூல் எழுதி இருக்கிறார்.

39. எங்கெங்கோ தோன்றும் நதிகள் எல்லாம் இறுதியில் கடலில் சங்கமித்து தன் நாமத்தை இழந்து கடல் நீர் என்று பெயர் பெறும் உவமை= ஆகாசாத் பதிதம் தோயம் யதா கச்சதி சாகரம்= நிறைய வடமொழி நூல்களில் பயன்படுத்தப்படுகிறது. பிராமணர்கள் ஒரு நாளில் மூன்று பொழுதுகளில் செய்யும் சந்தியாவந்தனத்திலும் இதைக் கூறுவர். இது முண்டகோபநிஷத் (3-2-8) என்னும் பழைய உபநிஷத்திலேயே வருகிறது. இந்துக்களுக்கு கடலும் நதியும் “தண்ணீர் பட்டபாடு: என்று சொல்ல முடியும். கடல்கடந்து வணிகம் செய்த மக்கள் இந்த உவமையைப் பயன்படுத்துவதில் வியப்பே இல்லை. மதத்திலும் கூட புவியியல் உண்மைகளைப் புகுத்தும் மதிநுட்பம் உயையோர் பாரத நாட்டு மக்கள்.!!
40.தாமரை: உபநிஷத்தில் தாமரைக்கு எட்டு பெயர்கள் வருகின்றன. பிற்கால நிகண்டுகளில் இன்னும் அதிகமான சொற்கள் வருகின்றன. இது தெரிந்துதான் பாரதீய ஜனதா கட்சி இதை சின்னமாகத் தேர்ந்தெடுத்தார்களோ என்னவோ!


41. தானிய வகைகளில் எள், அரிசி, பார்லி, கடுகு முதலியன மிகவும் பழைய , பெரிய உபநிஷத்தான பிருஹத் ஆரண்யக. உபநிஷத்திலேயே வருகிறது. ஏற்கனவே சிந்து சமவெளி அகழ்வாரய்சியில் வெட்டி எடுக்கப்பட்ட எள் வேதங்களிலும் பிராமணர்களின் சடங்குகளிலும் (திவசம், தர்ப்பணம்) பயன்படுத்தப்படுவது பற்றி ஒரு ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எழுதி இருக்கிறேன்.

42. இன்னொரு விநோதம் என்னவென்றால் மூன்று உபநிஷத்துகள் பறவைகளின் பெயரில் இருப்பதாகும்: கருட உ., ஹம்ச உ., சுகரஹஸ்ய உ., ஆகியன கழுகு, அன்னம், கிளி ஆகியவற்றின் பெயரில் உள்ளன. உலகில் முதல் முதலில் மேகத்தை தூது விட்டு புத்தகம் (மேகதூதம்) எழுதியவன் காளிதாசன். உலகில் முதல் முதலில் காலங்களின் பிரிவுகளை (அறுபொழுது) வைத்து நூல் எழுதியவன் (ருதுசம்ஹாரம்) காளிதாசன். இதற்கெல்லாம் அவனுக்கு உதவியது உபநிஷத்துகள்தான்!! பறவைகளையும், காற்றையும் தூதுவிடுவது வேத,உபநிஷத ,இதிஹாசங்களிலேயே வந்துவிட்டது.

43. உபநிஷத்துகள் என்பவை தத்துவம், இறையுணர்வு பற்றிய நூல்கள். ஆனால் அதில் கூட தங்கம் (சாந்தோக்யம் 3-19; 5-10-9; 8-3-2; 6-24-1) பற்றியும், வெள்ளி (சாந்தோ. 3-19-1) பற்றியும் இரும்பு, காரீயம், வெள்ளீயம் பற்றியும் குறிப்புகள் வருகின்றன.


44. வெளிநாட்டு “அறிஞர்கள்” (? ! ? ! ? ! ) சங்க இலக்கிய நூல்களிலும் சம்ஸ்கிருத வேத இதிஹாச, புராணங்களிலும் இல்லாத ஆரிய—திராவிட இனவெறியைப் புகுத்தி இந்திய வரலாற்றில் விஷம் கலந்ததை மகாத்மா காந்தி, ஹரிஜன தலைவர் அம்பேத்கர், மகரிஷி அரவிந்தர், காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் ஆகியோரின் கண்டனம் செய்தது பற்றி ஆறு, ஏழு கட்டுரைகளில் கொடுத்துவிட்டேன்.

அப்படியானால் நம்மவர்கள் எல்லோரையும் எப்படிப் பிரித்தார்கள் என்ற கேள்வி எழுகிறதல்லவா? புற நானூற்றின் முதல் பாடலிலேயே 18 கணம் பற்றிய செய்தி வருகிறது. பாரியின் மகள்களை கபிலன் என்ற பிராமணப் புலவன் ஒவ்வொரு மன்னனிடமாக அழைத்துச் சென்று திருமணம் செய்துகொள்ளுங்கள் என்று கெஞ்சும் புற நானூற்றுப்பாடல்களில் ஒரு பாட்டின் உரையில் 18 கணத்தினரை அகத்தியர் அழைத்துவந்த செய்தியும் வருகிறது.

மைத்ரீ உபநிஷத் இந்த 18 கணங்களீல் அசுர, கந்தர்வ, யக்ஷ, ராக்ஷச, பூத பிசாச வர்க்கத்தினரைக் குறிப்பிடுகிறது. உபநிஷத்துகள் தத்துவ நூல்கள் என்பதால் இதற்கு மேல் எதிர்பார்ப்பதில் நியாயம் இல்லை. இதில் என்ன பெரிய அதிசயம் என்றால் இவர்கள் எல்லோரையும் ஒரு தாய் வயிற்று புதல்வர்கள் என்றே புராண, இதிஹாசக் கதைகள் கூறுகின்றன. வெள்ளைக்காரன் பிரித்தது போல போண்டா மூக்கு- கருப்புத் தோல் திராவிடன் மத்தியதரைக் கடல் வாசி, என்றும் கூரிய மூக்கு- வெள்ளைத் தோல் ஆரியன் மத்திய ஆசியப் பேர்வழி என்றெல்லாமும் உபநிஷத்துகள் பேசவில்லை! கிருஷ்ணன் கருப்பன், அவனுடைய அண்ணன் பலராமன் வெள்ளையன்!! திரவுபதி கருப்பாயி, அவள் புருஷன் அர்ஜுனன் ஒரு வெள்ளையத் தேவன்!!

45. ரிக்வேதத்தில் புருஷசூக்தத்தில் முதல் முதலாக வரும் நான்கு ஜாதிகள், சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் ஒரு இடத்தில் (5-10-7) வருகிறது

தொடரும்……………………………………. (பகுதி–5-ல் மிகுதியைக் காண்க)

Please read Part 1, 2, 3 of this article posted in the past few days.

contact swami_48 @