The More you Bow, The More you Grow: Adi Shankara


President (USA) Obama bows to the Emperor of Japan

Post no. 874 Dated 28th February 2014
By London Swaminathan

Adi Shankara, in one of his verses says those who are humble grow and those who are conceited degenerate. This is a beautiful concept. Physically you bow before every one. But mentally you grow and go higher and higher. Shankara’s Q & A hymn is very unique in the realm of spiritual hymns. In fact he came down to our level from the Spiritual Everest! He is very practical in many of his advices in the Prasna Uttara Ratna Malika or Questions and Answers Garland of Gems.

He raises approximately 200 questions and answers them.

In verse 46, the question Shankara puts is

Who grows?
Answer: The humble (Vineeta:)

Prime Minister of India Manmohan Sing bows to a Hindu Swamiji

Tamil poet Tiruvalluvar says
No jewels are more befitting a man than humility and pleasing speech – Kural 95

Good name is gained by modesty in manners – Kural 960

It is well for everyone to be meek, but for those who have wealth, meekness is an added possession – Kural 125

Empty vessels make noise is a proverb in almost all the languages of the world. Educated are always humble. Those who got money only behave badly. Such people will perish.

Who degenerates?
‘The conceited’ is the short answer.

Bjp Leader Nithin Gadkari bows to Yoga Guru Baba Ramdev

Ramakrishna Paramahamsa says in a story:

“A disciple, who had firm faith in the infinite power of his Guru, walked over the river by simply uttering his name. Seeing this, the Guru thought,” Well, is there such a power in my mere name? Then how great and powerful must I be”. The next day, the Guru also tried to walk over the river uttering “I, I ,I”, but no sooner did he step into the water than he sank down and was soon drowned; for the poor man did not know how to swim even.
Faith can achieve miracles while vanity or egotism brings about the destruction of man”.

How vanity turns a person’s head

“Those who have read a few books cannot get rid of conceit. Once I had a talk with Kalikrishna Tagore about god. At once he said, “ I know all about that”. I said to him, “Does a man who had visited Delhi brag about that? Does a gentleman go about telling everyone that he is a gentleman?”
Oh, how vanity turns person’s head! There was a scavenger woman in the temple garden at Dakshineswar. And her pride! And all are for a few ornaments. One day a few men were passing her on the path and she shouted to them, “Hey! Get out of the way, you people!” if a scavenger woman could talk that way, what can one say about the vanity of others?”

Source: Tales and Parables of Sri Ramakrishna, Sri Ramakrishna Math, Mylapore, Madras, 1947 publication.

The great Tamil saint Valluvar also said the same about humility:
Self control places a man among gods; want of it will plunge one into utter darkness – Kural 121

baba- kalam

Abdul Kalam Ex President of India, with Sri Sathya Sai Baba

Dr S. M Diaz in his commentary on this couplet gives two quotaions from the Bible:
Before destruction a man’s heart is haughty,
And before honour is humility – Proverbs 18:12
Blessed are the meek for they shall inherit the earth – Matt 5:5

Tamils always compare the learned people to a fully grown paddy plant. The more the grains in a plant more it lowers its head(crown).

In verse 17 of Prasnottara Ratnamalika there is a question

Whose self (Atma) can never be chastened (subdued or restrained) even at the cost of life?
Answer: The unintelligent, Ungrateful, Cheerless and doubting (person).

We know that a fool or a dull person cannot be changed that easily.
Doubting Thomas can never progress. ‘Samsaya Atma Vinasyati’- says Lord Krishna in Bhagavad Gita (4-40)
“The man who is ignorant, who has no faith, who is of a doubting nature, perishes. For the doubting soul there is neither this world nor the world beyond nor any happiness “(4-40).

Tamil poet Tiruvalluvar says

“To those who have conquered doubts and reached the truth,
The heavens are nearer than this earth itself “ — Kural couplet 353

In another couplet, he says

“Trusting untried persons and doubting tested aides,
Will both lead to endless ills “— Kural 510

Lord Krishna’s List (Bhagavad Gita 16: 1 to 3)

Krishna gives a long list of qualities of people born with Divine Nature:
1.Feralessness (Abhayam)
2.Purity of mind (satvasamsuddhi:)
3.Wise apportionment of knowledge & concentration(Jana yoga vyavastithi)
4.Charity (Dhanam)
5.Self control (Dama:)
6.Sacrifice (Yajna:)
7.Study of the scriptures (Svadhyaya:)
8.Austerity (Tapa:)
9.Uprightness (Arjavam)
10.Non violence (Ahimsa)
11.Truth (Satyam)
12.Freedom from anger (Akrodha:)
13.Renunciation (Thyaga:)
15.Aversion to fault finding (Apaisnam)
16.Compassion to living beings(Buteshu Daya)
17.Freedom from covetousness (aloluptvam)
18.Gentleness (Mardavam)
19.Modesty (Hri:)
20.Steadiness (absence of fickleness/Acapalam)
22.Forgivness (Ksama)
23.Fortitude (Druti:)
24.Purity (Saucam)
25.Freedom from malice (Adroha:)
26. Absence of excessive pride (Na Atimanita)
Great men think alike!

‘வணக்கம் வளர்ச்சி தரும், அகந்தை அழிவைத் தரும்’


US President Obama bowing to Japanese Emperor.

எழுதியவர்- லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண்:-873 தேதி:- 28 பிப்ரவரி 2014

ஆதி சங்கரரின் வினா- விடை ஸ்லோகம் (பிரஸ்ன உத்தர ரத்ன மாலிகா) அற்புதமான கருத்துக்களை சுருங்கச் சொல்லி விளங்க வைக்கிறது. 67 ஸ்லோகங்களில் எதைப் படித்தாலும் அது திருக்குறளிலும் இருப்பதைக் கண்டு அகம் மகிழ்கிறது, உளம் குளிர்கிறது.

இதோ 200 கேள்விகளில் ஒன்று:
கேள்வி:- யார் முன்னேறுவார்?
பதில்:- அடக்கம் உடையோர்

கேள்வி:- யார் தேய்ந்து போவார்?
பதில்: அகந்தை உடையோர்.

இதை லண்டனில் உள்ள எனது இனிய நண்பர் மீனாட்சிசுந்தரம் ராஜகோபாலன் அழகாகக் கவிதை வடிவில் (67 பாடல்களையும்!) தருகிறார். ஒரு பானை சோற்றுக்கு ஒரு சோறு பதம். இதோ:

“பவ வாழ்வில் உயர்வென்னும் பலன் அடைவார் யாரே?
பணிவு என்ற அணி கொண்ட பண்புடையார் தாமே!
அவமானப்பட்டு அழிவார்கள் யாவர்?
அகம்பாவத் திமிராலே அழிவாரே ஆவர்!
எவராலும் நம்பியே ஏற்கமுடியாதோர்?
எந்நாளும் பொய் கூறி ஏய்க்குமவராவார்” (பாடல் 46)

சம்ஸ்கிருதத்திலும் இதைக் காண்போம்:
கோ வர்த்ததே விநீத: கோ வா ஹீயதே யோத்ருப்த:
கோ ந ப்ரத்யேதவ்யோ ப்ரூதே யஸ்சான்ருதம் ஸஸவத்.

Prime Minister Manmohan Sing bowing to a Hindu Swamiji.

இரண்டு கதைகள்

யாருக்காவது சம்ஸ்கிருதத்தில் உள்ள கீதை, வேதம், உபநிஷத்துக்களைப் படிக்க முடியவில்லையே என்ற வருத்தம் இருந்தால் அவர்கள் ராமகிருஷ்ண உபதேச மஞ்சரியைப் படித்தால் போதும். கதைகள், உவமைகள் மூலம் அத்தனையும் சொல்லிக் கொடுத்து விடுவார்!. இதோ அவர் சொல்லும் கதை:
“ஒரு சீடனுக்கு அவனுடைய குரு மீது அபார பக்தி.. அவர் கூப்பிட்ட உடனே, இருவருக்கும் இடையில் இருந்த நதியைக் கடக்கவேண்டி இருந்தது. குருவின் பெயரைச் சொல்லிக் கொண்டே தண்ணீரில் நடந்து வந்து குருவை நமஸ்கரித்தார். குருவுக்கு அகந்தை வந்து விட்டது. என் பெயருக்கே இவ்வளவு சக்தி இருந்தால் அதைத் தரித்து இருக்கும் எனக்கு எவ்வளவு சக்தி இருக்கும் என்று எண்ணீனார். அவரது சக்தியைச் சோதித்துப் பார்க்க மறு நாள் நதியில் இறங்கினார். “நான், நான், நான்”– எவ்வளவு சக்தி உடையவன் என்று எண்ணிய மாத்திரத்தில் அவர் நதிக்கடியில் போய்ச்சேர்ந்தார். பாவம் நீந்தக் கூடத் தெரியாது!

நம்பிக்கை மகத்தான அற்புதங்களைச் சாதிக்கும். அகந்தை மனிதனை அழித்து விடும்”.

அவர் சொன்ன இன்னொரு கதை:

“சில புத்தகங்களைப் படித்து விட்டவுடனே சிலருக்கு அஹம்காரம் (யான், எனது என்னும் செருக்கு) தலைக்கு ஏறி விடுகிறது. ஒரு நாள் நான் காளிகிருஷ்ண தாகூருடன் கடவுள் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருந்தேன். உடனே அவர் சொன்னார், “ அதான், எனக்குத் தெரியுமே” என்று. நான் உடனே அவரிடம் சொன்னேன்: டில்லிக்குப் போய்விட்டு வந்தவன் அதைப் பற்றித் தம்பட்டம் அடித்துக் கொள்வானா? ஒரு நல்ல கனவான் நான் தான் பெரிய கனவான் – என்று கூறிக் கொள்கிறாரா?

“கடவுளே! ஒருவனுக்கு அகந்தை வந்து விட்டால் தலைக் கிறுக்கு வந்து விடுகிறது! அற்பனுக்கு வாழ்வு வந்தால் அர்த்த ராத்திரியில் குடை பிடிப்பான் அன்றோ! தட்சிணேஸ்வரத்தில் கோவில் தோட்டத்தைக் கூட்டிச் சுத்தம் செய்யும் ஒரு பெண்மணி இருந்தார். அவளுக்கு கொஞ்சம் நகைகள் கிடைத்துவிட்டன. அவ்வளவுதான்! தலை–கால் புரியவில்லை! ஒரு நாள் தோட்டத்தில் சிலர் அந்தப் பெண்மணியைக் கடந்து போய்க் கொண்டு இருந்தார்கள். இந்தப் பெண் அவர்களிடம் வலியப் போய், : ஏய்! கண் தெரியவில்லையா? விலகிப் போங்கடா— என்றாள். தோட்டத்தைக் கூட்டிப் பெருக்கும் பெண்ணுக்கே இவ்வளவு திமிர் என்றால் மற்றவர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது?”

(ஆதாரம் ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணர் சொன்ன கதைகள். ஆங்கிலப் புத்தகம்).

ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ணரின் உபதேசங்கள் எல்லா மொழிகளிலும் கிடைக்கும். சென்னை மயிலாப்பூரில் உள்ள ராமகிருஷ்ண மடம் எல்லா புத்தகங்களையும் வெளியிட்டுள்ளது.


BJP leader Nithin Gadkri bowing to Yoga Guru Baba Ramdev.

தமிழ்ப் புலவன்– தெய்வப் புலவன்– வள்ளுவன் செப்புவதும் அஃதே:

அடக்கம் அமரருள் உய்க்கும்; அடங்காமை
ஆர் இருள் உய்த்து விடும் —121

மற்றொரு குறளில்

எல்லார்க்கும் நன்றாம் பணிதல்; அவர் உள்ளும்
செல்வர்க்கே செல்வம் தகைத்து –125

பொருள்: அடக்கம் உடையோர் தேவர். அடங்காதோர் வாழ்வது இருள் சூழ்ந்த நரக வாழ்வு. எல்லோருக்கும் அடக்கம்/ பணிவு தேவை. இது பணக்காரன் இடம் இருந்தால் அவனுக்கு அது மேலும் ஒரு செல்வம் போலத் திகழும்!

இது மட்டுமா? நன்றாக நாக்கை அடக்குங்கள் என்று எச்சரிக்கவும் செய்கிறார்: ஆமை போல் ஐந்து புலன்களையும் அடக்குங்கள்; யா காவாராயினும் நா காக்க= அட! அட்லீஸ்ட் நாக்கையாவது அடக்குங்களேன். ஏன் என்றால் தீயினால் சுட்ட புண் உள் ஆறும், நாவினால் சுட்டதோ வடுப் போல் என்றும் இருக்கும் என்றும் பகர்வார்.

பணிவுடையன் இன்சொலன் ஆதல் ஒருவற்கு
அணி அல்ல மற்றுப் பிற—95

பணிவுன் இனிய சொல்லற்றலும் ஒருவனுக்கு இருந்து விட்டால் அவனுக்கு வேறு எந்த அணிகலன்களும் தேவையே இல்லை!

கிருஷ்ண பரமாத்மாவும் பகவத் கீதை 16:1 முதல் 3 ஸ்லோகங்களில் 26 தெய்வீக குணஙகளைப் பட்டியல் இடுகிறார். அதில் புறக்கரணங்களை அடக்குதல் (தம:), பணிவு (ஹ்ரீ:/ நாணம்) ஆகிய இரண்டையும் சேர்த்துள்ளார்.

baba- kalam

Ex President of India Abdul Kalam and Sri Sathya Sai Baba.

தமிழ் இலக்கியத்தில் தலை சாய்ந்த நெற்கதிர்களைப் பணிவுக்கு உவமையாக்குவர் புலவர் பெருமக்கள். கதிர்கள் கனம் தாங்காமல் அவைகள் மணப் பெண் போல தலை குனிந்து பணிவுடன் நிற்கும். நற்குடியில் பிறந்த கற்றோரும், செல்வந்தரும் இது போல அடக்கத்துடன் செயல்படுவராம்.


யார் நல்ல ஆசிரியர்?

Rajasthan Chief Minister Vasundhara Raje in a village school.

By London Swaminathan

Post No.871 dated 27th February 2014

ஆதிசங்கரர் எழுதிய வினா- விடை ரத்தின மாலை மிகவும் வியப்பான விஷயங்களைச் சொல்லும் ஒரு ஸ்தோத்திரம். வடமொழியில் இதன் பெயர் பிரஸ்ன உத்தர (பிரஸ்னோத்தர= வினா விடை) ரத்ன மாலிகா. மொத்தம் 67 ஸ்லோகங்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பாடலிலும் 3, 4 கேள்விகளும் பதில்களும் இருக்கும். சுமார் 200 கேள்விகளை அவரே எழுப்பி அழகான பதில்களைக் கூறுகிறார். குரு பற்றிய கேள்விகளை மட்டும் இன்று காண்போம்.

3.யார் குரு?

உண்மையை உணர்ந்தவர். மாணவர்களின் நலனை எப்பொழுதும் கருதுபவரே உண்மையான ஆசிரியர் / குரு.

அருமையான பதில். மதம் என்பதை மறந்து விட்டாலும் கூட இது சரியே. ஒரு ஆசியருக்கு தான் கற்பிக்க வந்ததை (உண்மையை) அறிந்திருக்க வேண்டும். முழுக்க முழுக்க மாணவர்களின் முனேற்றமே அவர்கள் மனதில் இருக்க வேண்டும்.

அந்தக் காலத்தில் குருவிடத்தில் சரண் அடைந்து உபதேசம் பெற்ற எல்லோரும் குருவின் கடாக்ஷத்தால் முன்னேற்றம் கண்டனர். அவர்கள் ஸ்பர்ச தீட்சை, நயன தீட்சை, மானச தீட்சை என்று மூன்று வகைகளில் அருள் பெற்றனர். ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் தனது சக்தியை ஸ்பரிச தீட்சை மூலம் சுவாமி விவேகானந்தருக்கு மாற்றினார். அதன் மூலம் அவர் உலகப் புகழ்பெற்றார். இந்து மதமும் புனருத்தாரணம் பெற்றது.

சீடர்கள் ஏதேனும் தவறு செய்தால் அந்தப் பாவங்கள் அனைத்தும் குருவையே சேரும்.

குருவின் பெயரைச் சொன்ன மாத்திரத்திலேயே ஆணவம், கன்மம், மாயை ஆகிய மும்மலமும் விலகி சிவோஹம் என்னும் நிலையைப் பெறலாம் என்பார் திருமூலர்:–

தெளிவு குருவின் திருமேனி காண்டல்
தெளிவு குருவின் திருநாமம் செப்பல்
தெளிவு குருவின் திருவார்த்தை கேட்டல்
தெளிவு குருஉரூச் சிந்தித்தல் தானே.

இன்னும் ஒரு அதிசய விஷயத்தையும் திருமூலர் கூறுவார்: கருடன் உருவத்தை மனதில் நினைத்துப் பிரார்த்திதாலோ கருட மந்திரத்தைச் சொன்னாலோ பாம்பு விஷம் பறந்தோடிப் போகுமாம்.அதே போல குருவை மனதாரப் பிராத்திப்பவனுக்கு மும்மலமும் அறுபட்டு முத்தி அடைய முடியுமாம்.

கருடன் உருவம் கருதும் அளவில்
பருவிடம் தீர்ந்து பயம் கெடுமா போல்
குருவின் உருவம் குறித்த அப்பொழுதே
திரிமலம் தீர்ந்து சிவன் அவன் ஆமே
— திருமூலரின் திருமந்திரம்


Shantineketan, Calcutta

ஆதி சங்கரர் எடுத்துக் கொள்ளும் அடுத்த கேள்வி

9.எது விஷம்?
குருவின் கட்டளையை மீறுதல்.

ஒருவரை நம்பி குருவாக ஏற்றுக் கொண்டுவிட்டால் அவர் மீது பரிபூரண நம்பிக்கை வேண்டும். அவரது உத்தரவை மீறக்கூடாது. அப்படி மீறுவது விஷத்துக்கு ஒப்பானது. குருவை நிந்தித்தல் அதற்கும் மேலான ஆபத்து உடையது.

சாந்தோக்ய உபநிஷத்தில் ஒரு கதை வருகிறது
குருவின் கட்டளையை மீறாததால் ஞானம் பெற்றவ சத்யகாமன் கதை அது.

குரு, அவனுக்கு இட்ட கட்டளை நான் கொடுத்த மாடுகளின் எண்ணிக்கை ஆயிரமாகப் பெருகும் வரை வராதே என்பதுதான். அவனும் அதையே மனதில் கொண்டு வேறு எதையும் சிந்திக்காமல் மாடு மேய்ப்பதிலேயே கவனம் செலுத்தி வந்தான். ஆயிரம் மாடுகள் ஆவதற்குள் அவனுக்குப் பிரம்ம ஞானம் வந்துவிட்டது குருவே அவனைப் பார்த்து நீ ஞானியாக விளங்குகிறாயே உனக்கு யார் உபதேசம் செய்தார்? என்று கேட்கிறார். குருவின் கட்டளையை மீறாமையும், சிரத்தையும், நம்பிக்கையும் அவனுக்கு ஆன்ம ஞானம் ஏற்பட உதவிற்று.

‘’செய்யும் தொழிலே தெய்வம்’’– என்பது எவ்வளவு உண்மை! மாடு மேய்த்தாலும் குருவின் சொற்களில் இருந்த நம்பிக்கை, பிரம்ம ஞானத்தைக் கொடுத்துவிட்டது. எங்கு சிரத்தை இருக்கிறதோ அங்கு ஞானம் பிறக்கும் என்றும் கொள்ளலாம்.

School under the tree boys 2
School in Africa.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் கதை:

ஒரு குரு, தனது சிஷ்யனுக்கு, உபதேசம் செய்தார். நீயும் பிரம்மம், நானும் பிரம்மம். எல்லாம் கடவுள் என்று. சிஷ்யன் உன்னிப்பாகக் கவனித்துக் கேட்டுக் கொண்டான். வெளியே ஞானத் திமிருடன, செருக்குடன் நடந்தான். ஒரு மதம் பிடித்த யானை அவ்வழியே வந்தது. அனைவரும் அலறிப் புடைத்துக் கொண்டு ஓடினர். யானைப் பாகனும் விலகிப் போ, விலகிப் போ என்று கத்தினான். அவனோ, நானும் பிரம்மம், இந்த யானையும் பிரம்மம், நான் எதற்கு நகர வேண்டும் என்றான். அவனை யானை துதிக்கையால் சுழற்றி தூக்கி எறிந்தது.

ரத்தக் காயங்களுடன் குருவிடம் வந்து முக்கி முனகிய வாறே, குருவே! நானும் பிரம்மம், யானையும் பிரம்மம், ஆனால் அந்தப் பிரம்மம் இந்தப் பிரம்மனைத் தூக்கிப் போட்டுக் காயப்படுத்தியது. ஏனோ? என்றான்.

சிஷ்யா!, சிறிது விளக்கமாகச் சொல். யானை தனியாக ஓடி வந்ததா? மற்ற யாரும் அங்கு இல்லையா?

குருவே, யானைப் பாகன் விரட்டவே எல்லோரும் ஓடிவிட்டனர். நான் அவன் சொன்னதை மறுத்து நானும் பிரம்மம் , யானையும் பிரம்மம் என்று வாளாவிருந்தேன்.

சிஷ்யா!, யானையை பிரம்மம் என்று நீ கருதினாய். அதன் மீதிருந்த பாகன் என்ற பிரம்மம் சொன்னதை கேட்கவில்லையே. அவனும் பிரம்மம்தானே! என்றார்.

ஆக, குரு சொன்னதைச் சரியாகப் புரிந்து கொள்ளாமல் குருவின் கட்டளையை மீறியதால் அவர் துயரம் அடைந்தார்.

பரசுராமனிடம் பொய் சொல்லி வில்வித்தை கற்ற கர்ணனுக்கு நேர்ந்த கதையையும் நினைவிற் கொள்ளுதல் வேண்டும்.

Gautama Buddha Park,Noida

School under a tree at Gautama Buddha Park, Noida, India.


Saint who ate with a dog!


Compiled by London Swaminathan

Post No 872 Date: 27th February 2014

From “Sayings of Sri Ramakrishna”, Sri Ramakrishna Math, Mylapore, Chennai. This book is available in several languages including Tamil.

“Once a god intoxicated Sadhu (saint) came to Rani Rasmani’s Kali temple. One day he did not get any food; and even though feeling hungry, he did not ask anybody for it; but seeing the dog eating the remnants of food thrown away in a corner after a feast, he went there and embracing the dog said, “Brother, how is it that you eat alone without giving me a share?” So saying, he began to eat along with the dog. Having finished his meal in this strange company, the sage entered the temple of Mother Kali and prayed with such earnestness of devotion as it sent a thrill through the temple. When after finishing his prayers, he was going away, the Master (Sri Ramakrishna Paramahamsa) asked his nephew Hriday, to follow that man, and talk with him.

When Hriday followed him for some distance, the sage turned around and said, “Why do you follow me?” Hriday replied, “Sir, give me some instruction”. The sage said, “When the water of this dirty ditch and the Holy Ganges yonder appear as one in your sight, and when the sound of the flageolet (musical instrument) and the noise of the crowd will have no distinction to your ear, then you will reach the state of true Knowledge. A Siddha roams in various disguises – as a child, as an unclean spirit, or even as a mad man”.-
——–Sri Ramakrishna

V0045119 Dattatreya with his four dogs and cow. Chromolithograph

Picture of Dattareya

Janaka was challenged by a Woman Saint

“Once a Sanyasini (a nun) came to the royal court of Janaka. To her the king bowed, without looking at her face. Seeing this the Sanyasini said, “How strange it is, O Janaka, that you have still so much fear of woman!” when one attains to full Jnana (wisdom), one’s nature becomes like that of a little child,— one sees no distinction between male and female.

The state of Paramahamsa (a perfect man) is just like that of a child. Like a child of five years, he feels no difference between man and woman. Yet, to set an example to the world, he should be on his guard against the other sex.
—– Sri Ramakrishna Paramahamsa

Holy man was beaten

“Once a holy man, while passing through a crowded street, accidentally trod upon the toe of a wicked person. The latter, furious with rage, mercilessly beat the Sadhu until he fell down unconscious. With much concern and care, his disciples tried various measures to revive him. When they saw that he was regaining consciousness a little, one of them asked, “Sir, do you recognise who is now serving you?”
The Sadhu replied, “Assuredly he who beat me”. A true Sadhu finds no distinction between a friend and a foe.
—– Sri Ramakrishna Paramahamsa

Jesus was a “Siddha”

“When the Jews nailed Jesus to the cross, how was it that he could, in spite of so much pain and suffering, pray that they should be forgiven?

When an ordinary coconut is pierced through shell, the nail enters the kernel of the nut. But in the case of the dry nut the kernel becomes separate from the shell; and when the shell is pierced, the kernel is not touched. Jesus was like the dry nut; his inner soul was separate from his physical shell. Consequently the sufferings of the body did not affect him. Though the nails were driven through and through, he could pray with calm and tranquillity for the good of his enemies.
—– Sri Ramakrishna Paramahamsa

(Sub headings are mine;Pictures are taken from different sources; swami)

Why do Hindus Worship Shiva Linga? Kanchi Paramacharya’s Talk

lord-shiva-linga-big-temple-br (1)

Compiled by London Swaminathan
Post No. 870 dated 26th February 2014

“ God is Omnipresent and All-pervasive. By the very nature of these qualities, He cannot have any form. He is, therefore, formless (Arupa). But in order to bless us, He assumes innumerable forms (Rupa). The Linga form in which we worship Isvara is symbolic of both His formlessness and form. It is symbolic of form because it has a particular shape; It is symbolic of formlessness because it has neither head nor limbs. The very conception of a Linga denotes something which has neither beginning nor end; the literal meaning of Linga is symbol.

Banalinga, part of Panchayatana Puja, is egg shaped. It serves to remind us Isvara(God) has neither beginning nor end. The shape of the sky is another example. Looking at the horizon we feel that the sky and the earth meet at a particular point. We may circle the earth and return to the point from which we started, without coming to the point where the sky and the earth meet. If we go into the significance of the symbol of Linga, we will realise that it is intended to bring the Unknown within our mental comprehension.

Lingodbhava Moorthi

Isvara assumes various forms in pursuance of His Divine Leela. The prime manifestation with a form of the formless Isvara, is known as the Lingodbhava Moorthi, and He made his appearance in that form exactly at midnight on Sivaratri. That is why all devotees keep vigil during the night of Sivaratri, and worship Isvara at midnight. If we go to any important Siva temple, we will find a niche, in the outer wall of the sanctum sanctorum, exactly behind the spot where the deity is installed. In that niche we can find a representation of the Lingodbhava Moorthi—a form emerging out of a linga. We can see neither the top half of the head nor the bottom half of the legs of that form. All the other attributes of Siva, like the axe, the deer etc. will be found sculptured. We will find also depicted a swan in flight at the top of the linga, and a boar burrowing the earth at the bottom.

According to tradition, Brahma took the form of a swan to find the crown of Siva’s head and failed. Similarly Vishnu took the form of a varaha/ boar and burrowed deep into the bowels of the earth to locate the feet of Siva and failed.

Thus in Lingodbhava Moorthi, we find the unique combination of Brahma, Vishnu and Siva, impressing in our minds the Advaitic tatva that God is One, Full and All Pervasive. Both the Arupa and Rupa aspects of Isvara are thus depicted.

(Significance of Sivaratri, Talk delivered by Kanchi Shankaracharya Sri Chandra Sekarendra Sarasvati on 16th February 1958 in Madras.)

Source: Pages 105- 107 of Acharya’s Call, Madras Discourses 1957- 1960, B G Paul & Co., Madras 1, 1968 publication.

Hindu Gods in Japan

Interview between Paramacharya and Hajme Nakamura, Professor of Philosophy, University of Tokyo
His Holiness: Is Shiva Linga found anywhere in Japan
Professor Hajme Nakamura: No. there is neither Shiva Linga nor images of Vishnu. But there is Ganapathi, Saraswathi, Indra, Brahma and even Varuna. But also there is a crocodile, which is regarded as the vehicle (Vahana) of the Ganges. The meaning of the Japanese names of
Ganapathi = Arya deva
Saraswathi = Goddess of eloquence
Indra = Chakra deva
Varuna = God of water

Lingodbhava Murthy - Shiva Inside Linga

Picture of Linodbhava

Shiva 50% + Vishnu 50%

“We Hindus regard both Siva and Vishnu as the same and this is evident from the fact that in the ecstasy of our devotion, when we are alone or in groups, we exclaim Haro-Hara and Govinda Govinda which names come to our lips spontaneously.

The holy days of Sivaratri and Janmashtami, are divided from each other by exactly 180 days, and this seems to indicate that god in his aspect as Siva protects us during one half of the year and his aspect as Vishnu , in the other half.

The traditional practice of boys and girls collecting oil for their vigil on Sivaratri and Janmashtami nights , singing in chorus a song which means Sivaratri and Sri Jayanthi/Janmashtami are the same, is another pointer to the identity of these two manifestations of the divine.”
(Paramacharya has pointed out in another talk that only two stars out of 27 stars has the honorific prefix “Thiru=Sri” in Tamil. They are Arudra and Onam. Both of them are associated with Shiva and Vishnu respectively. Big celebrations are held in Siva and Vishnu temples on those days. (Arudra= Thiruvathirai; Onam= Thiruvonam )

Picture of Ardhanaree

Ignorance of Western Scholars

“Some Western scholars in their ignorance have dubbed Hindu religion as polytheistic. The uniqueness of our religion lies in the fact that under whichever name a devotee worships his Ishtadevata – that manifestation of god which appeals to him most – he considers him as the all pervading Paramatma. In fact, the culmination of all conceptions of the Supreme Being is in monism. That is Advaita Vedanta. Isvara, Narayana and Parasakti are all different aspects of one Supreme Being. This is visibly illustrated in the divine forms of Ardhanareeswara and Sankara – Narayana.

Such manifestations of the divine are installed in many South Indian temples, such as Ardhanareeswara (Half Siva, Half Sakti) in Tiruchengodu, SankaraNarayanan (Half Siva and Half Vishnu) koil in Tirunelveli district and Harihara in Mysore. Siva and Vishnu are also found together in the temple at Tiruparkadal near Kaveripakkam.

Source: Volume 2 of Acharya’s Call, Madras Discourses 1957- 1960, B G Paul & Co., Madras 1, 1968 publication.
2 million Rudraksha seeds in Surat.

Linga made up of two million Rudraksha seeds from Surat,Gujarat.

Pictures are taken from various websites;thanks.

Multan in Pakistan : Wonder of Magnetic Hindu God !

Surajkund Rauins in Multan, Pakistan

Post no 869 Dated 26th February 2014

Before the Balaji temple at Tirupati and Anantha Padmanabha temple at Tiruvananthapuram became richest temples of India there was one temple at Multan, Punjab, now Pakistan, 2000 years ago which had 6000 staff and a very big income. I am reproducing some interesting but sad facts from the following book written by a Muslim historian: swami.


( History of Sind Series, Vol.2, Sindhi Adabi Board, Hyderabad, Sind, Pakistan, 1978)
“The term Multan is derived from Sanskrit Malisthana (Maali- Asthan) which means the seat of Maalee, a people who are reported to have been dominant in West Pakistan in the ancient times. The Mali might have been the Maloi of the Greek writers who along with the Shibi (Sibi) were the two great people or tribes which inhabited a greater portion of Indo- Pakistan subcontinent. Many names are still connected with these tribes both in India and Pakistan which show the importance in which these peoples were held in ancient times. Malwa in central India and Sibi in Baluchistan, Siwistan in Sind and Shivi Kot (Shorkot) in Punjab perpetuate the name of these tribes and the extent of their cultural influence on the sub continent.
(Please see my earlier post Sibi in Tamil Literature:swami)

The ancient name of Multan is reported to have been Kasyapa – pura, placed on it after Rishi Kashyapa, who was one of the sons of Manu, the direct descendent of God Brahma. Manu had seven sons and these are represented in the heavens by the seven stars of the Great bear. It also seems to have derived its name from “Mul”, the sun god, whose statue adored the temple of Multan. This is attested to from the accounts of Arabs who speak of Multan as the chief centre of Sun worship in the northern part of the Indus valley.
The term “Mul” in Sanskrit means the root or origin; it also means heaven, ether, atmosphere, space or god. Any one of these names can be made applicable to sun, the lord of ethereal space. It is related that the temple of Multan was the first ever built in the sub continent for the worship of sun god, by Samba, the son of lord Krishna.

It was named Adiyasthana or the first shrine. Aditiya is the corruption of Aditiyah (or the sun) which is usually shortened to Adit and even Ayt as in the case of Aditwara (or Aytwar) for Sunday. The sun worship in Multan may be very ancient. According to one tradition it was instituted by the famous Prahlada, the son of Daitya (or Hiranyakasipu), the son of Manu. The famous Sanskrit scholar AL-Beruni relates that the idol of Multan which was named after sun, was built in the Karta-Jug (Krta Yuga), which according to his calculations was 216432 years old.

Pakistan, Punjab map

Alexander and Multan temple

Multan and its temple claim remote antiquity. It has been mentioned in the accounts of the Greek admiral Sky lax, who is reported to have explored the regions of Punjab and Sind during the reign of Darius I (550—486 BC), the third Achaemenian ruler of Iran. The description of the city of Kasyapapura given by Herodotus and Ptolemy and the account of its situation bring it to the site of Multan.
Alexander the great who visited the temple of Multan was wonder struck at the excellence of the human art with which the idol was built and suspended in the air by the pull of magnet. Multan is also spoken by the Chinese pilgrim Huen –Tsang, as flourishing city with the temple of sun, which he falls U-fa-Tsun (Aditya) the sun god.

The name of Multan appears as Mulo—san –pu-la (i.e.Mulasthanapura) and he further adds that the image of sun god was carved out of pure gold and was adorned with every kind of precious stones. During the period of his visit, Multan was situated on the eastern bank of the river Ravi but the river had long ago abandoned its course and it now more than thirty miles distant.

Arabs who became masters of the Indus valley identified the idol with that of job (Ayub) the Hebrew prophet.

Multan was the capital of one of the provinces of the Hindu kingdom of Sind, before the invasion of the Arabs. It is reported to have been captured by chach, the Brahmin ruler Alor, who usurped the power after the death of Rai Sehasi 2, the last Buddhist ruler of Sind. At the time of Arab attack Multan was held by Raja Kanda who offered stiff resistance to the invading army and cut off the provisions from the south. The army, therefore, killed asses and used them as food.
(Sind= Sindhu)

According to the version of chachnamah the head of the animal cost five hundred dirhams, which may be an exaggeration. The priests of Multan who were tired of the prolonged misery entered into negotiations with the Arab army and surrendered the fort to them. Large quantities of gold were obtained by the Arabs from the temple of Multan and as such it became known as Farj bayt al-Dahab .

counting 4 ashmolean
Surya, Ashmolean Museum, Oxford, England

Rulers of Multan

The names of rulers of Multan who succeeded during a long period of nearly two centuries do not appear systematically in historical sources.

It has been reported the Quarmathian missionary work was in full swing during the later period of the Arab rule in Sind on account of the propaganda machinery handled by men like al-Haytham and Jalan ibn Shayban. The latter who was a great Ismaili fanatic broke the idol of Multan into pieces and ordered the closure of Umayyad mosque built earlier by Muhammad ibn al-Qasim, the Arab conqueror of Sind.

The idol of Multan

The idol of Multan identified with job, the Hebrew prophet by the Arab historians, was one of the few idols to which the people flocked in large numbers from various regions of the sub continent. During the period of Arab rule, the temple was the main source of revenue to the state and the rulers defrayed most of their needs from the income of the temple.

The idol of Multan is reported to have resembled a man, seated on a chair. Its body was covered with red skin in such a manner that nothing of it could be seen, excepting the eyes which are reported to have been two gems of great value. The jewels were fixed in the sockets with such a great skill that they looked real. Ibn Nadim reports that these gems were bigger than eggs of the sparrow and shone with brilliance in the temple. A crown of gold also adored the head of the idol, whose hands were placed on knees and the fingers of one of his hands show as if he was counting four. (My comments: It must be Chin Mudra of Hindu Gods: swami).


There were two other idols in Multan known as JUNBUKAT and ZUNBUKAT (My comments: Dwara palakas?). Both were carved out of stone and were placed at an elevation of eighty yards on both sides of the valley. Since these idols were seen from a great distance, the pilgrim would alight at the first sight and proceeded to the temple bare footed as a sign of reverence.
(We see such things even today in Hindu pilgrimage centres).

Gifts and presents were brought to the idol of Multan from a greater distance; in some cases from places more than one thousand miles away. Sacrifices are offered to the idol after shaving the heads and also circumambulation of the temple ( my comments: This is done by Hindu on a large scale even today at Tirupati Balaji temple and Palani Murugan temple: swami). The sacrifices at Multan had various modes, some of which were horrible to the extreme. Some pilgrims would take out their eyes with the knife and place it before the idol. Others would select a long stick of bamboo and after making one of its ends sharp, would place the navel of their stomach over it. The pilgrim would then press against it in such a manner that it passed through his belly and caused his death.

(My comments: the eye episode reminds us of Kannappa Nayanar, Vishnu and Sibi in Buddha Jataka. For more organ donation stories read my post: Miracles by the Blind and Oldest Organ donation posted on 25 February 2013)

Surya Deva in Konark, Orissa, India

Ibn Rustah who wrote in 903 AD gives a descriptive account from the narratives of the eye witnesses who visited the temple of Multan. He relates:-

“ the idol of Multan was twenty yards in length and was of human shape the Hindus believe that it has come down to them from the heavens and have asked them to worship and adore him. The idol and the temple of Multan were a great source of to the Arab rulers of Multan and also the priests who look after the temple of Multan. The rich people dedicate half of their properties to the idol, although there are cases in which the whole is given to the idol with intent to please him. The priests refrain from taking meat and observe strict rules of discipline, by remaining neat and clean. The idol is served with food which comprises of rice, fish, vegetable accompanied with music and dance. The food is then distributed to the animals, bird, insects, who assemble there as usual. The idol is made up of iron and suspended in the middle of the temple by the pull of magnet.

Ibn Nadim, another writer of the same period, reports that: The idol of Multan was seven yards in length and the total height of the temple was 180 yards. He further adds that the idol of the temple had four faces, each one stood in front of the four entrances the pilgrim would select for visiting the idol.

Al – Beruni on the other hand reports that the idol of Multan was made of wood and covered with the cordovan leather. This suggests that the original idol which was made up of gold must have been removed by the Arabs on account of its value and replaced by a new one made up of wood. The wooden image of Multan was ultimately broken to pieces by the Quarmathian usurper Jamam bin Shayban who also exterminated its priests.

multan temple
Hindu Temple in Today’s Multan

The idol of Multan was of great value to the Arabs. Apart from being the principal source of revenue to the state, it was also valuable for defence purposes. Whenever an attack was made on Multan by non- Muslims, the Arab rulers would take out the idol from the temple and by exhibiting it on the fort wall threatened to break it. This obliged the enemy to withdraw and in this manner the kingdom of Multan was saved from early extinction.

When Muhammad bin Qasim was told about the revenue the temple generates, he spared the idol of Multan, but he hung a piece of cow’s flesh on its neck by way of mockery”.

By Dr Mumtaz Husain Pathan in her book Sind published in 1978 in Pakistan.
My comments: I have not changed anything other than what I have given within brackets. Heading and pictures are selected by me.


Dilapidated Hindu Temple in Multan

அலெக்ஸாண்டரை அசத்திய கோவில் அழிந்தது எப்படி?


Picture: Ruins in Surajkund, Multan,Pakistan

பாகிஸ்தானில் மூலஸ்தான்: அலெக்ஸாண்டரை அசத்திய இந்துக்கோவில் அழிந்தது எப்படி?

Post no 868 Dated 26th February 2014

டாக்டர் மும்தாஜ் ஹுஸைன் பதான், “சிந்து”, ஆங்கிலப் புத்தகம், ஹைதராபாத், பாகிஸ்தான், 1978.

( திருப்பதியில் உள்ள பாலாஜி கோவிலும், திரு அனந்த புரத்தில் உள்ள அனந்த பத்மநாப சுவாமி கோவிலும் தங்கத்திலும் வைரத்திலும் கொழிப்பதற்கு முன்பாக, 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு உலகின் மிகப் பணக்கார கோவிலாகத் திகழ்ந்தது மூலஸ்தானம் என்னும் இடத்தில் இருந்த கோவில் ஆகும். இப்போது இந்த நகரை மூல்டான் என்று அழைப்பர். இங்கு காந்த சக்தியால் அந்தரத்தில் தொங்கிய அதிசய சூரியன் விக்ரஹம் அலெக்ஸாண்டரை அசரவைத்தது என்று கிரேக்க, மற்றும் அராபிய வரலாற்று ஆசிரியர்கள் எழுதி வைத்துள்ளனர். இது பற்றி சிந்து ராஜ்ய வரலாறு என்னும் புத்தகத்தில் டாக்டர் மும்தாஜ் என்ற பெண்மணி எழுதியதை அப்படியே தருகிறேன. அடைப்புகுறிக்குள் இருப்பது மற்றும் எனது கருத்துக்கள்—லண்டன் சுவாமிநாதன்)

“முற்காலத்தில் மேற்கு பாகிஸ்தானில் மாலி என்னும் வகுப்பினர் வாழ்ந்தனர். அவர்களின் பெயரில் மாலிஸ்தான் என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல் தோன்றியது. அதுவே இன்று மூல்டான் ஆகிவிட்டது. மாலோய், சிபி ஆகிய இரண்டு சக்திவாய்ந்த சமூகங்களை கிரேக்கர்களும் குறிப்பிடுவர். இந்தியாவிலும் பாகிஸ்தானிலும் இன்றும் இவர்கள் பெயரில் பல இடங்கள் இருப்பதைக் காண்கிறோம். மத்திய இந்தியாவில் மால்வா, பஞ்சாபில் சிவிகோட், சிந்து மாகாணத்தில் சிவிஸ்தான், பலுசிஸ்தானில் சிபி என்றும் அழைக்கபடும் இடங்கள் இவர்களின் செல்வாக்கைக் காட்டுகிறது.

(சோழர்கள் தமிழர்களா? என்று நான் ஏற்கனவே இதே பிளாக்–கில் எழுத்ய கட்டுரையில் இது பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளேன்).

பிரம்மாவின் வழி வந்த மனுவின் ஏழு புத்திரர்களில் ஒருவர் காஸ்யப மஹரிஷி. அவர் பெயரில் மூல்டான் நகரம் காஸ்யபபுரம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. மனுவின் ஏழு புத்திரர்களை நட்சத்திர ரூபத்தில் சப்தரிஷி நட்சத்திர மண்டலக் கூட்டத்தில் காணலாம். மூல என்பதற்கு சூரியன் என்றும் ஒரு பொருள் உண்டு. சிந்து சமவெளியில் மூல்டானில் இருந்த பிரபல சூரியதேவன் கோவில் பற்றி அராபிய யாத்ரீகர்களும் குறிப்பிட்டுள்ளனர்.

மூலம் என்ற சொல்லுக்கு தோற்றுவாய், கடவுள், ஆகாயம், வான மண்டலம் என்ற பொருள்களும் உண்டு. இதில் எந்த்ச் சொல்லும் சூரியதேவனுக்கும் பொருந்தும். இந்திய துணைக்கண்டத்தில் முதல் முதலில் கட்டப்பட்ட கோவில் என்பதாலும் இப்பெயர் இர்க்கலாம். கிருஷ்ண பரமாத்மாவின் புதல்வன் சம்பா கட்டிய கோவில் இது.

இந்த இடத்துக்கு ஆத்யஸ்தானம் என்ற பெயரும் உண்டு. ஆதியான இடம், முதல் இடம் என்று அர்த்தம். ஆனால் சூரியனுக்கு உள்ள மற்றொரு பெயரான ஆதித்ய என்பதே இப்படி திரிந்து போனது. நாம் இபோதும் ஞாயிற்றுக் கிழமைக்கு ஆதித்ய வார், ஆய்த்வார், ஆய்த் என்றெல்லாம் சொல்கிறோம்.மனுவின் மகனான தைத்யன் ஹிரண்யகசிபுவின் மகன் பிரஹலாதன் இதை நிறுவியதாகவும் சொல்லுவர். சம்ஸ்கிருத மொழியில் தேர்ச்சிபெற்ற ஆலபரூனி என்ற அறிஞர் இந்தக் கோவில் கர்தா யுகத்தில் தோன்றியதாவும் 216432 அண்டுகளுக்கு முன் இது கட்டப்படதாகவும் எழுதி வைத்துள்ளார். (கர்தா யுகம் என்பது கிருத யுகம் என்று ஊகிக்கலாம்)

(இதை எல்லாம் ஒரு பாகிஸ்தானிய முஸ்லீம் பெண்மணி எழுதுகிறார் என்பதை நினைவிற் கொண்டு மேலும் படியுங்கள்)

Pakistan, Punjab map

மூல்டானில் அலெக்ஸாண்டர்

மூல்டான் பற்றி தொல் பழங்காலக் குறிப்புகளும்கிடைக்கின்றன. கிரேக்க நாட்டு ராணுவ தளபதியான் ஸ்கைலாக்சும் இது பற்றி எழுதியிருக்கிறார். அவர் முதலாம் டேரியஸ் மன்னன் (கி.மு.550 – 486) காலத்தில் பஞ்சாபுக்கு வந்தார். காஸ்யப புரம் பற்றி ஹெரோடோட்டஸ், டாலமி ஆகியோரும் குறிப்பிட்டனர். மூல்டான் கோவிலுக்கு வந்த அலெக்ஸாண்டர் அங்குள்ள கலைகோவிலைக் கண்டு அசந்தே போய்விட்டார். அந்தக் கோவில் விக்ரகம் பல காந்தக் கற்களின் உதவியால் அந்தரத்தில் தொங்கிக் கொண்டிருப்பதை அவர் பார்த்தார். மூலஸ்தான் சூரியதேவனார் கோவில் பற்றி 1200 ஆண்டுகளுக்கு முன் சீன யாத்ரீகர் யுவான் சுவாங்கும் எழுதி வத்தார். சூரியனார் சிலை சொக்கத் தங்கத்தினால் ஆனது. ஏராளமான ரத்தினக் கற்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது என்கிறார் அவர். அவர் வந்த காலத்தில் ஓடிய ராவி நதி கூட, இப்போது திசை மாறி ஓடுகிறது.

அராபியர் படை எடுப்புக்கு முன் சிந்து மாகாண ஆட்சி சாக் என்னும் பிராமணர் கையில் இருந்தது. அவர்கள் புத்த மதத்தினர் ககளி இருந்த் ஆட்சியைப் பறித்தனர். அராபியர் படை எடுத்த காலத்தில் ராஜ க்ண்ட என்பவர் கடுமையாகப் போரிட்டு அராபியரின் உணவு சப்ளை கிடைக்காதபடி செய்து பட்டினியில் வாடவீட்டார். இதனால் அவர்கள் கழுதைகளைக் கொன்று சாப்பிட நேரிட்டது. இதனால் கழுதை விலை யானை விலை, குதிரை விலை என்று ஏறிப் போனது. ஆனால் முற்றுகை வெகு காலம் நீடித்தவுடன், கோவில் பூஜாரிகள் மூல்டான் கோட்டையை அராபியரிடம் ஒப்படைத்தனர்.

அராபியர்களின் தீவிரவாதப் பிரிவான இஸ்மாயிலிகளின் போதனையால் வெறியர்களான அல் ஹைதம், சைபான் ஆகியோர் மூல்டான் சூரிய தேவன் விக்ரஹத்தைச் சுக்கு நூறாக நொறுக்கினர். முகமது பின் காசிம் எழுப்பிய மசூதியையும் மூடவித்தார் சைபான்.

(வரலாறு படித்தவர்களுக்கு முகமது பின் காசின் என்பவரை நினைவில் இருக்கும். இவர் துவக்கி வைத்த முஸ்லீம் ஆட்சிதான் ஏறத்தாழ ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு இந்தியாவை ஆட்டிப்படைத்தது. இவர்களும் பிரிட்டிஷாரும் செய்த தீவினைகளையே “ஆயிரம் ஆண்டு அன்பிலா அந்நியர் ஆட்சி” என்றும், வேத நூல் பழிக்கும் வெளித் திசை மிலேச்சர் என்றும் பாரதியாரும் பாடலில் சாடுகிறார்—சுவாமி)


மூல்டான் விக்ரஹ வருணனை

இந்தக் கோவிலில் இருந்த விக்ரஹத்தை பைபிளில் வரும் எபிரேய தீர்க்கதரிசி ஜாப் (அயூப்) புடன் ஒப்பிடுகின்றனர் அராபியர்கள். இந்திய துணைக் கண்டத்தில் பல பாகங்களில் இருந்து வந்த மக்கள் கூட்டம் மூலம் கோவிலுக்கு ஏராளமான வருவாய் கிடைத்தது. இதை வைத்தே அரசாங்கம் நடந்தது.
சூரிய தேவன் சிலை ஒரு நாற்காலியில் உட்காரவைத்தது போல வீற்றிருந்த திருக்கோலத்தில் இருந்தது. உடல் முழுதும் சிவப்புத்தோல் போர்த்தப் பட்டு கண்கள் மட்டும் ரத்தினக் கற்களால் அலங்கரிக்கப் பட்டிருந்தது.கண்கள் போல ஜொலித்த இரண்டு ரத்தினக் கற்களும் மிக மிக விலை மதிப்புடையவை. அவைகளை அவர்கள் கண்களில் பொருத்தி இருந்த முறை அதை உண்மைக் கண்கள் என்று நம்புமாறு இருந்தன. இவை இரண்டும் குருவி முட்டைகளை விடப் பெரியவை என்றும் கோவில் முழுதும் பிரகாசத்தைப் பரப்பியது என்றும் இபி நதீம் எழுதிவைத்துள்ளார். தலையில் தங்கக் கிரீடமும் தங்க விதானமும் அமைக்கப்பட்டிருந்தது. தொடையின் மீது இருந்த கைகள் நாலு என்று எண்ணுவது போல அமைக்கப்பட்டிருந்தது

(எனது கருத்து:- சின் முத்திரையைத் தான் அராபிய முஸ்லீம்கள் இப்படி நாலு என்னிக்கை என்று எழுதினர் போலும்: சுவாமி)

மூல்டானில் வேறு இரண்டு கற்சிலைகளும் இருந்தன. அவற்றின் பெயர் ஜுன்புகாத், சூன்புகாத் (துவார பாலகர்கள்??) பள்ளத்தாக்கின் இரண்டு பக்கமும் 80 கஜ இடைவெளியில் அமைக்கப்படிருந்தன. இந்த சிலைகளை வெகு தொலைவிலேயே காண முடியும். உடனே பகதர்கள் மரியாதை காரணமாக வண்டியில் இருந்து இறங்கி வெறும் காலகாளல் நடந்து கோவிலுக்கு வருவர்.
(இன்றும் திருப்பதியில் இத்தகைய காட்சிகளைக் காண்கிறோம்)

வெகு தொலைவில் இருந்தெல்லாம் மக்கள் வந்து காணிக்கைகலைக் குவித்தனர். சிலர் ஆயிரம் மைல் தொலைவில் இருந்து வந்தனர். அங்கே முடிகளை காணிக்கை கொடுத்துவிட்டு கோவிலை வலம் வந்தனர்.
(இன்றும் திருப்பதி, பழநி ஆகிய இடங்களில் இதைக் காண்கிறோம்)

counting 4 ashmolean

Picture of Surya in Ashmolean Museum, Oxford, England.

முல்டானில் மக்கள் சாமி கும்பிட்ட முறை பயங்கரமானவை, ஒரு மாதிரியானவை. ஒரு சிலர் கத்தியை எடுத்து கண்களைத் தோண்டி விக்ரகம் முன் காணிக்கை செலுத்தினர். மற்றும் சிலர் மூங்கில் கழியைக் கூராக்கி வயிற்றை அதில் வைத்து அழுத்தி முதுகின் வழியே வரச் செய்தனர். இதனால் அவர்கள் இறக்க நேரிட்டது.

(எனது கருத்து:கண்ணப்ப நாயனார், விஷ்ணு, சிபி சக்ரவர்த்தி ஆகியோர் கண் தானம் செய்ததை நான் ஏற்கனவே இதே பிளாக்—கில் எழுதி இருக்கிறேன். அதை நினைவுபடுதுகிறது மேற்கூறிய முஸ்லீம் அறிஞரின் வருணனை– சுவாமி)

மூல்டான் கோவிலுக்குச் சென்று வந்தவர்கள் கூறியதை இபின் ருஷ்டா என்பவர் கி.பி 903 ல் பின்வருமாறு எழுதுகிறார்:

“ இந்த விக்ரஹம் 20 கஜ தூரம் இருக்கும். இது வானத்தில் இருந்து வந்ததாகவும் தேவர்களே வணங்கச் சொன்னதாகவும் இந்துக்கள் நம்புகின்றனர். இந்த்க கோவில் வருவாய் அராபிய ஆட்சியாளர்களுக்கும் கோவில் குருக்கள்மார்களுக்கும் பெரும் வருவாயாக விளங்கியது. சிலர் தனது வருவாயில் பாதியையும் மற்றும் சிலர் முழுச் சொத்துகளையும் கோவிலுக்கே தானம் செய்தனர். கோவில் பூஜாரிகள் மிகவும் கடுமையான விரதத்தை அனுஷ்டித்தனர். குளித்துவிட்டு சுத்தமாக இருந்தனர். மாமிச உணவைத் தொடவில்லை. மீன், சோறு, காய்கறிகளைப் படைத்துவிட்டு கோவிலுக்கு வரும் மிருகங்கள், பறவைகள், பூச்சிகளுக்கு பகிர்ந்து கொடுத்தனர். விக்ரஹம் இரும்பினால் செய்யப்பட்டது. காந்த சக்தி மூலம் அந்தரத்தில் நிற்கவைத்தனர்.

அதே காலத்தைச் சேர்ந்த இபின் நதீம் பின்வரும் தகவலைத் தருகிறார்:
இந்த கோவில் விக்ரகம் ஏழுகஜம் அகலமுடையது. கோவிலின் உயரம் 180 கஜம். விக்ரகத்துக்கு நான்கு முகங்கள். ஒவ்வொரு முகமும் ஒரு நுழை வாயிலில் தெரியும் பக்தர்கள் எந்த வாசல் மூலமும் உள்ளே வருவர்.

அல்பரூனி (கி.பி. 973—1048) வேறுவித மான தகலைத் தருகிறார். இந்த விக்ரஹம் மரத்தால் ஆனது என்றும் தோலினால் மூடப் பட்டிருந்தது என்றும் சொல்கிறார். அராபியர்கள் விலை உயர்ந்த தங்க விக்ரகத்தை எடுத்துக் கொண்டு மரச் சிலையை வைத்திருப்பதை இது காட்டுகிறது. ஆனால் இறுதியில் இந்த மரச் சிற்பத்தையும் ஜமாம் பின் சைபான் நொறுக்கிவிட்டு பூஜாரிகளையும் சுவடே இல்லாமல் அடியோடு அழித்துவிட்டார்.

(வேறு ஒரு கட்டுரையில் அந்தக் கோவிலில் 6000 ஊழியர்கள், குருமார்கள் இருந்ததாக எழுதி இருக்கிறார்கள். அவர்கள் எல்லோரையும் படுகொலை செய்தது மேற்கூறிய ஜமாம் பின் சைபான்,என்று யாத்ரீகர் தகவல்களில் இருந்து தெரிகிறது)

அராபியர்களுக்கு மூல்டான் விக்ரஹம் பலவகையில் உதவியது. பெரும் வருவாயைக் கொடுத்தது. அது மட்டுமல்ல. இந்து மன்னர்கள் படை எடுத்தபோதெல்லாம் முஸ்லீம்கள் இந்து விக்ரஹத்தை கோட்டை மதில் சுவருக்கு மேலே வைத்து முன்னேறி வந்தால் இந்தச் சிலையை கீழே போட்டு நொறுக்கிவிடுவோம் என்று மிரட்டினர். உடனே வந்தவர்கள் பின்வாங்கிவிடுவர். இப்படியாக மூல்டானின் அழிவு ஒத்திபோடப்பட்டது

சிந்து சமவெளியில் முதலில் நுழைந்த முஸ்லீம் தளபதியான முகமது பின் காசிமிடம் இந்த சிலையால் மிகப் பெரிய வருவாய் கிடைப்பதாக தெரிவித்தனர். ஆகையால் அவன் சிலையை உடைக்கவில்லை. ஆனால் இந்துக்களைக் கேலி செய்வதற்காக அந்தச் சிலையின் கழுத்தில் பசுமாட்டின் மாமிசத்தைத் தொங்கவிட்டுச் சென்றான்.”

டாக்டர் மும்தாஜ் ஹுசைன் பதான் எழுதிய சிந்து மாகாணம் என்ற புத்தகத்தில் கண்டதை மேலே படித்தீர்கள். ஆங்கிலத்தில் இருந்து மொழி பெயர்த்தவர் லண்டன் சுவாமிநாதன்)

அஹிம்சையே உயர்ந்த தர்மம்!


சம்ஸ்கிருத செல்வம்–அத்தியாயம் 32 by ச.நாகராஜன்
Post no 867 Dated 26th February 2014

தர்மங்களில் எது உயர்ந்த தர்மம்? அஹிம்சையே உயர்ந்த தர்மம். யாரையும் ஹிம்சிக்காமல் இருப்பது சிறந்த கொடையாகும்.
இதை வலியுறுத்தும் கவிதை இது:

அஹிம்சா பரமோ தர்ம: ததாஹிம்சா பரோ தம: I
அஹிம்சா பரமம் தானம் அஹிம்சா பரமம் தப: II

அஹிம்சா பரமோ தர்ம: – அஹிம்சையே மிக உயர்ந்த தர்மம்
ததாஹிம்சா பரோ தம: – அந்த அஹிம்சை மிக உயர்ந்த சுய கட்டுப்பாட்டாலேயே அடைய முடியும்.
அஹிம்சா பரமம் தானம் – யாரையும் ஹிம்சிக்காமல் இருப்பது மிகச் சிறந்த கொடையாகும்
அஹிம்சா பரமம் தப: – அஹிம்சையே மிக உயர்ந்த தவமாகும்.

தர்மப்படி வாழ வேண்டும் என்கின்றன நமது அற நூல்கள். வாய்ப்புக் கிடைத்த போதெல்லாம் கவிஞர்கள் இதை வலியுறுத்தத் தவறுவதே இல்லை.

தர்மம் சரத் மா(அ)தர்மம் சத்யம் வதத் நாந்ருதம் I
தீர்கம் பஷ்யத மா ஹ்ரஸ்வம் பரம் பஷ்யத மா(அ)பரம் II

தர்மம் சரத் – தர்மத்தைக் கடைப்பிடி
மா அதர்மம் – அதர்ம வழியை அல்ல
சத்யம் வதத் – உண்மையே பேசு
ந அந்ருதம் – பொய்யைப் பேசாதே
தீர்கம் பஷ்யத பரம் பஷ்யத– தொலைவில் இருந்தாலும் கூட உறுதியான லட்சியத்தின் மீது கண்களைப் பதி
மா ஹ்ரஸ்வம்,மா அபரம் – உடனடியாக நிறைவேறும் அருகில் உள்ள லட்சியத்தின் மீது அல்ல

என்ன அருமையான அறிவுரை! மனத்தில் எப்போதும் நிலை நிறுத்தி வைக்க வேண்டிய அருளுரை அல்லவா இது!

இனி மதங்கள் எப்படி இருக்க வேண்டும் என்பதைத் தெரிவிக்கும் பாடலைப் பார்ப்போம்:

தர்மம் யோ பாததே தர்மோ ந ச தர்ம: ப்ரகீர்தித: I
அவிரோதாத் து யோ தர்ம: ச தர்ம: சத்யவிக்ரம: II

(ய) தர்மம் (அன்யம்) தர்மம் பாததே – எந்த மதமானது இதர மதத்தைப் பின்பற்றுபவர்களை கொடுமைப் படுத்துகிறதோ

ச தர்ம: ந ப்ரகீர்தித: – அந்த மதம் உண்மையான மதம் அல்ல!
ய தர்ம: அவிரோதாத் (ஸ்வீகார்யதே) – எந்த மதமானது மற்றவர்களுக்குத் தடையாக இருக்காமலோ அல்லது மற்றவைகளை அடக்காமல் இருக்கிறதோ
ச தர்ம: சத்யவிக்ரம: – அந்த மதமே உண்மையானது, சாசுவதமாக நிலை பெற்றிருப்பதாகும்.

இந்த சாசுவதமான சத்தியத்தை கவிஞர் வாயிலாக நாம் அறியும் போது உளம் மகிழ்கிறோம்.

இதைப் படிக்கும் போது ஹிந்து மதத்தைச் சார்ந்தோர் பெருமிதம் அடைவர்.
ஹிந்து மதத்தைப் பின்பற்றுவோர் ஒரு நாளும் பிற மதத்தினரை இழிவாகப் பேசுவதில்லை. அடக்குவதில்லை.

சாசுவதமான தர்மத்தை சகிப்புத் தன்மையுடன் சொல்வதோடு அதைப் பின்பற்றுவோர் இதர மதத்தினரை மரியாதையுடன் நடத்துகின்றனர்.

அதனால் தான் அது சனாதன தர்மம் என அழைக்கப்படுகிறது.
அது ஒரு மதம் மட்டுமல்ல; ஒரு வாழ்க்கை முறை; நேற்றும் இன்றும் நாளையும் என்றும் சனாதமாக இருக்கும் ஒரு தத்துவம், சத்தியம் அது!


Adi Shankara on Wives and Friends !

lady in bloom - Copy

By London Swaminathan
Post No. 866 Date: 25th February 2014

Adi Shankara was a philosopher. His hymns such as Viveka Chudamani, Bhaja Govindam, Guru Ashtakam, and Dakshinamurti Hymn are purely religious. But his Question and Answer hymn known as Prasnaottara Ratnamalika is different from others. He talks about secular subjects in addition to spiritualism. (Prasna means Question and Uttar means Answer). The question and answer format was used in the Upanishads. Dialogues are in the Vedas. Socrates borrowed it from India and used it in the West. The Western scholars named it Socratic Method. But it has become popular after Yaksha Prasna in Mahabharata. Buddhists copied it in their Milinda Panha.

(Socrates used the Upanishad command Know Thy Self. Paramahamsa Yogananda in his Autobiography of a Yogi gives more details about Socrates’ encounter with a Hindu Yogi in page 367 which I have already published in this blog)

Let us look at a few secular questions and answers from Shankara’s Prasnaottara Ratnamalika:

About Government Service!
In Sloka 37
And what assembly is to be shunned?
That which is devoid of elder councillor.

Here in what should a man be conscious?
Verily in the service of the king
(King= governments)

In Sloka 30
Which place is to be shunned?
One abounding in wicked people and ruled by a greedy king

Add Sloka 32
What is the cause of ignominy?
Currying the favour of unregenerate people.

In Sloka 57
Who is a king?
One who makes others happy.

On Wives and Friends

Equally interesting is his views on wives, women and friends. Before looking at his answers we must remember the age he lived in and the views of other cultures around the world at that time.

What attracts the mind of a wise man?
Good poems and a wise lady. ( Sloka 28)

It is a beautiful answer of a man with a very good taste. But we would’t have expected from a philosopher like Shankara. He has met one of the wisest ladies of ancient India Sarasavani, wife of Mandana Mishra and defeated her in arguments. He wrote commentaries to all the major Upanishads where he had come across the wisest ladies Gargi and Maitreyi .No wonder he gave such an answer!
I have dealt with Mandana misra – Adi Shankara clash in “Lie Detectors in the Upanishads”– posted on 27 June 2012.

If we believe the arguments of Kanchi Paramacharya, Shankara lived a few centuries before Christ. I have also proved that Paramacharya was right by quoting verses from 2000 year old Sangam Tamil literature. The majority view placed him in the eighth century. They were confused because of Abinava Shankara ( Abi nava shankara means ONCE AGAI N A NEW SHANKARA. He was a ditto of Adi Shankara). So we have to take into account the age he lived in before scrutinising his answers.


In verses (slokas) 9, 15, 23, 31, 38 and 49 he makes interesting comments on women and wives:

What is inscrutable? (kim gahanam?)
The conduct of woman (Stri Charitham)
(Inscrutable= impossible to understand or interpret!)

Q: What activities should one resist from doing ?
(avadhirana kva karya?)

A: Association or indulgence with the unscrupulous, others’ women and others’ wealth.
(khala, para-yosit and para-dhana respectively)

What is momentary like lightning?
Bad company and young women.

By what means can a person be griefless?
By obedient wife and undiminishing wealth.

It is strange that Adi Shankara talks about wealth.
But Tamil poets Valluvar also said the same. His wife Vasuki was an obedient wife who put her husband above everything. Valluvan also said that such a woman can make rain pour down. Valluvan also said that there is no other world if you don’t have god’s grace (Arul) and there is no life in this world if you don’t have money (Porul).

What is to be well protected?
Good name, devoted wife and discernment

Who is the friend of a house holder?
His wife

In this answer, he follows Yudhitra in Yaksha Prasna of Mahabharata.
Yudhistra described wife a a friend, philosopher and guide.

Q: Who is the clever man ? (kah caturah)
A: One who does not become the slave of the influence of females.

The finale comes in his answer to the question
Who is the perceptible Goddess? (Prathyaksha Devata Ka?)
Mother (Matha)
This is the same answer we have been getting from the days of Vedas: “Matha, Pitha, Guru ,Deivam!”

shanakara face

About Friends

He gives his views on friendship in slokas 13, 16 and 22:
What bestows happiness?
Friendship with good people.

This he repeats for the umpteenth time; in his Bhajagovindam hymn he sang about Sath Sangam. All the Hindu sages repeated it hundreds of times.

What is to be cultivated with affection?
Compassion towards the helpless and friendship with the good.

Where should we live?
Near good people.

But the finale on this subject comes in his answer to
Who is a friend?
He who prevents us from doing sin (one who saves from sin).

English people knew that
A friend indeed is a friend in need.

Valluvar says lot of things about friendship. But Adi Shankara is unique in giving this answer. A lot of people are spoiled by their friends. They make them do bad things for the sake of giving company. Probably Adi Shankara knew what is going to happen in 20th and 21st centuries. So imagined this question and gave an appropriate answer!


மனத்தின் ஏழு நிலைகள்

shanakara face

By London Swaminathan
Post No. 865 Date:

ஆதிசங்கரர் எழுதிய ஒவ்வொரு துதியும் அற்புதமானது. அவைகளில் மிகவும் வியப்பான விஷயங்களைச் சொல்லும் ஒரு ஸ்தோத்திரம் பிரஸ்ன உத்தர (பிரஸ்னோத்தர= வினா விடை) ரத்ன மாலிகா. இது ஒரு கேள்வி பதில் துதி. மஹா பாரதத்தில் உள்ள யக்ஷப் ப்ரஸ்னம் போல கேள்வி—பதில் பாணியில் அமைந்தது. மொத்தம் 67 ஸ்லோகங்கள் உள்ளன. ஒவ்வொரு பாடலிலும் 3, 4 கேள்விகளும் பதில்களும் இருக்கும். சுமார் 200 கேள்விகளை அவரே எழுப்பி அழகான பதில்களைக் கூறுகிறார். அதில் ஒரு கேள்வியை மட்டும் காண்போம்.

யார் தூய்மையானவர்?

யாருடைய மனம் சுத்தமாக இருக்கிறதோ அவரே சுத்தமானவர்.
ஆதிசங்கரரின் மேற்கண்ட பதில் அருமையான பதில்.. மனம், சொல், உடல் (மனோ வாக் காயம்) மூன்றும் சுத்தமாக இருக்க வேண்டும் என்பது இந்து மதம் ஒன்றிலேயே தெளிவாகச் சொல்லப்பட்டுள்ளது. அப்பொழுதுதான் மந்திர சித்தி உண்டாகும். உடலைத் தூய்மையாக வைப்பது எளிது. யானை முதல் காகம் வரை குளிப்பதைப் படத்தில் காண்கிறோம்..மனதைத் தூய்மையாக வைப்பதுதான கடினத்திலும் கடினம்.

காமம், க்ரோதம் (கோபம்), லோபம் (பேராசை) ஆகிய மூன்று தொடர்பாக நம் மனத்தில் வரும் எண்ணங்களை எல்லாம் ஒரு பேப்பரில் எழுதிவிட்டு, பின்னர் நாம் அதைப் படிக்க முயன்றால் வெட்கப்பட்டு பாதியிலேயே கிழித்து எறிந்து விடுவோம்.அவ்வளவு விகாரமான எண்ணங்கள் வருகின்றன. இதுதான் சந்யாயாசிகளுக்கும் நமக்கும் உள்ள வித்தியாசம்.

ராம பிரானுக்கு விதிகளை மீற எவ்வளவோ வாய்ப்பு கிடைத்த போதும் அவர் தர்மத்தில் இருந்து இம்மியும் பிறழவில்லை. ஆகையால்தான் ராமாயணம் காலத்தால் அழியாத காவியமாக விளங்குகிறது.

இந்துக்கள் தினமும் வழிபாடு முடித்தவுடன்
காயேன வாசா மனசேந்த்ரியைர்வா புத்யாத்மனேவா
ப்ரக்ருதேத் ஸ்வபாவாத் கரோமி யத் சகலம் பரஸ்மை நாராயணேத் இதி சமர்ப்பயாமி

என்று சொல்,செயல்,சிந்தனை மூன்றினாலும் செய்த பாவங்கள் உடலின் இயற்கை சுபாவத்தால் நிகழ்ந்தது என்று மன்னிப்பு கேட்டு அதையும் இறைவனுக்கே சமர்ப்பித்து விடுவர்.

யக்ஷப் ப்ரஸ்நத்தில் இப்படி ஒரு கேள்வி:
எது ஸ்நானம்?
தருமனின் பதில்: மன அழுக்கைப் போக்குதல்.

பாரதி பாடுகிறான்:
துணி வெளுக்க மண்ணுண்டு—எங்கள்
முத்து மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!
தோல் வெளுக்க சாம்பலுண்டு—எங்கள்
முத்து மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!

மணி வெளுக்க சாணையுண்டு—எங்கள்
முத்து மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!
மனம் வெளுக்க வழியில்லை—எங்கள்
முத்து மாரியம்மா, எங்கள் முத்து மாரி!

என்று பாடி மாரியம்மாவைச் சரண்புகுந்தோம் என்று முடிக்கிறார். இறைவனின் திருப்பாதங்களை எண்ணிச் சரணடைவதே மனம் வெளுக்க ஒரே வழி!

மனம் பற்றி வள்ளுவன் கூறும் கருத்துகளும் ஒப்பிடற்பாலவை:

மன நலம் மன்னுயிர்க்கு ஆக்கம் (457)= மனத்தின் தூய்மை உலகில் உள்ள எல்லோருக்கும் இன்பம் தரும்
மன நலத்தின் ஆகும் மறுமை (459)= மனத்தின் தூய்மை, மறு பிறப்பிலும் பலன் தரும்
மனத்தானாம் மாந்தர்க்கு உணர்ச்சி (453)= மனம் அறிவை வளர்க்கும்
மனம் தூயார்க்கு எச்சம் நன்றாகும் (456)= மனம் தூய்மை உடயவர்களுக்கு நல்ல புகழும் நல்ல குழந்தைகளும் உண்டாகும்.

ஆங்கிலத்தில் சுருக்கமாக

YOU ARE WHAT YOU THINK ‘யூ ஆர் வாட் யூ திங்க்’= மனம் போல மாங்கல்யம் என்று சொல்லி விடுவர்.

புத்தரும் தம்மபதத்தில் கூறுகிறார்:
நம்முடைய கடந்த கால சிந்தனைகளே நம்மை இன்றைக்கு இந்த நிலையில் வைத்துள்ளது. இப்போது நாம் நினைப்பது நாளைய நிலைமையை தீர்மானிக்கிறது
ஒருவன் தீய எண்ணங்களுடன் செயல்பட்டால் வண்டி மாட்டைத் தொடர்ம் வண்டிபோல கஷ்டங்கள் நம்மைத் தொடரும்.(1)

தூய மனதுடன் செயல்பட்டால், ஒருவனைத் தொடரும் நிழல் போல சந்தோஷம் அவனைத் தொடரும்.(2)

rkp shiva

மனத்தின் ஏழு நிலைகள்

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் கூறுகிறார்: மனம் உலக விஷயங்களைச் சிந்திக்கும் போது லிங்கம், குஹ்யம், நாபி எனும் மூன்று ஸ்தானங்களில் சஞ்சரிக்கும்.. அந்த நிலையில் உயர்ந்த மனோ பாவங்கள் எழுவதில்லை. காமினி காஞ்சனத்திலேயே அழுந்திக் கிடக்கும் (காமினி காஞ்சனம்= பெண் ஆசை, தங்கம்/செல்வம்/பணம் மீது ஆசை).

மனத்தின் நான்காவது ஸ்தானம் இருதயம். இந்த இடத்துக்கு மனம் வரும்போது முதன் முதலில் ஆத்ம எழுச்சி உண்டாகிறது. இந்த நிலையில் மனமானது பெண்ணாசை, பொன்னாசைகளில் ஒருபோதும் செல்வதில்லை.

மனத்தின் ஐந்தாவது ஸ்தானம் கழுத்து. அங்கு வரும்போது அஞ்ஞானம் எல்லாம் அகல்கிறது. ஆறாவது ஸ்தானம் புருவ மத்தி. அங்கு வரும்போது இரவும் பகலும் இறைவனின் திவ்ய தரிசனமே தென்படுகிறது.

தலைதான் மனத்தின் ஏழாவது நிலை. அங்கு சமாதி உண்டாகிறது. தன் நினைவே கிடையாது. உலக வியாபாரங்கள் அனைத்தும் அறவே ஒழிந்து பரமானந்தம் கிட்டுகிறது.

இந்த ஏழு ஸ்தானங்களே யோக நூல்களில் மூலாதாரம், ஸ்வாதி ஷ்டா னம், மணிபூரகம், அனாகதம், விசுத்தி, ஆக்ஞா, ஸஹஸ்ராரம் என்று கூறப்படுகின்றன.

ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சரின் புற்று நோய்

ஸ்ரீ ராமகிருஷ்ண பரமஹம்சர் புற்று நோயால் ‘கஷ்டப்பட்டு வந்தார்” சசாதர பண்டிதர் அவரைப் பார்த்து,
ஸ்வாமி, யோக சக்தியால் நீங்கள் ஏன் நோயைக் குணப்படுத்திக் கொள்ளக் கூடாது? என்று கேட்டார்
ராமகிருஷ்ணர்:– பகவானுக்கு என்று அர்ப்பணம் செய்துவிட்ட மனதை இந்த அற்ப உடலின் பொருட்டு எப்படி நான் திருப்புவேன்?

சசாதரர்: ஆனால் வியாதியைத் தீர்த்தருள வேண்டும் என்று ஸர்வேஸ்வரியையாவது பிரார்த்திக்கக் கூடாதா?

ராமகிருஷ்ணர்::– ஸர்வேஸ்வரியை நினைத்துவிட்டால் எனது ஸ்தூல சரீர நினைவே இல்லாமல் போய்விடுகிறது. அப்போது அச் சரீரத்தில் இருப்பது இல்லை. ஆதலால் சரீரத்தப் பற்றி ஒன்றையும் பிரார்த்தித்துக் கேட்கக் கூடாதவனாக இருக்கின்றேன்.

இது போன்ற உயர் நிலை அடைய இடைவிடாத பிரார்த்தனையும் யோகப் பயிற்சியும் தேவை.