Vedic Seers knew earlier What Europeans “Discovered” later!

Compiled by London swaminathan

Article No.1839 Date:30 April 2015

Uploaded at London time: 21-36

If you go to any encyclopaedia they will mislead you by saying ‘this person discovered the earth was spherical’, ‘that person discovered earth is revolving sun’ etc. Those “frogs in the well” don’t know that all these are in the Vedas at least by 1700 BCE or even before that according to Hindu tradition.

There are lots of books about Vedic astronomy. German scholar Jacobi and Freedom Fighter Bala Ganagadara Tilak worked out the date of Rig Veda and arrived at the date 4500 BCE or before. They did this research independently without knowing each other. Until this day nobody disputed them on the basis of astronomy.

1.Astronomy was recognised as separate science in Vedic Age and it was called ‘Nakshatra Vidya’ (the science of stars). It is very interesting to note that Vedic Hindus were more interested in stars rather than planets. An astronomer was called ‘Nakshatra – Darsa (star observer) or ganaka (calculator). Tamils also used the Vedic word Gani(ka).

2.According to the Rig Veda (1 -115-1, 2-40-4 etc. the universe comprises ‘prithivi’/earth, ‘antariksa’/sky, literally meaning the region below the stars and div or ‘dyaus’/heaven.

3.Vedic Hindus knew very well that the earth was spherical RV 1-33-8 and was suspended in the mid air (4-55-3). The Satapatha Brahmana describes it ‘parimandala’ – globe or sphere.

4.There is evidence in the Rig Veda of the knowledge of rotation and annual revolution of the earth. It was known that these motions are caused by the sun. According to RV 6-58-1, the sun alone is the maker of the day and night, twilight, month, and year, and also the cause of the seasons (1-95-3).

The Aitareya Brahmana states that the sun never sets or rises , the setting or the rising of the sun are but changes of its course.

Mac donell and Keith refer to the view of Ludwig that the RV mentions the inclinations of the ecliptic with the equator ( 1-10-2) and the axis of the earth (10-86-4).

5.The course of the sun is divided into two halves, ‘uttarayana’ when the sun apparently goes northwards and the ‘dakshinaya’ when it goes southwards.

B G Tilak says that according to the Satapatha Brahmana (SB 2-1-3-1) the uttarayana begins from the vernal equinox. But it is clear from (KB 19-3) that those periods used to begin respectively from the winter and summer solstices.

The ecliptic is divided into twelve parts- the signs of the Zodiac which corresponds to the twelve months of the year.


6.The RV says that the moon shines by the borrowed light of the sun (9-71-9). The phases of the moon and their relation to the sun were fully understood.

The Rig Veda mentions 34 ribs of the horse (RV 1-161-18) and 34 lights. Ludwig and Zimmer think that these refer to the sun , the moon ,five planets and 27 Nakshatras. But Macdonell and Keith don’t support this view.

((Vedic horse has 34 ribs and European horses have 36 ribs is another interesting fact. This shows that the Vedic Hindus and their horses were of Indian origin; not imported from outside))

7.Taittiriyasamhita (TS 2-3-5-1) and Kathaka Samhita (KS 9-3) state that the moon is wedded to the nakshatras. Later when ‘Star Abhijit’ became the pole star it was counted as the 28th star. In the course of time ‘abhijit’ ceased to the polestar and the number again came to 27.

This fact throws another bomb shell on the Aryan Dravidian racist theory. In European cultures moon is a woman and they do not know about 27 stars. In Vedic culture moon is a male and 27 stars are his wives from Vedic days and Sangam Tamil literature also follows it. This is also another proof that there has been only one culture in India from time immemorial throughout the land which was the world’s largest country 2000 years ago.


8.Observations of several solar eclipses are mentioned in both the Rig Veda and the Atharva Veda (RV 5-40-9,  aAV 13-2-4, 13-12-36;SB 4-4-21

In the AV (19-9-10) the eclipse of the sun is  stated to be caused by ‘rahu’, the demon. At the time of the RV the cause of the solar eclipse was understood as the occultation of the sun by the moon.  Lunar eclipses are also mentioned.


9.In the Vedic Samhitas the seasons in a year are generally stated to be five- Vasanta (spring), Grisma (summer), Varsa (rains)Sarat (autumn) and Hemanta-Sisira (Winter). Then it was counted as six seasons. Tamils also followed the same six seasons. I have elsewhere written that threw a big bombshell on the Aryan Dravidian Racist theory. In western countries the seasons are four, but Tamils and their counterparts in the north followed a Six Season Climatic System from the Vedic days. This exploded the theory that Tamils/Dravidians had a different culture.

Vasanta (March- April) was the first of the seasons as well as the beginning of the year (TB 1-1-2-6; 3-10-4-1). In the Gita Lord Krishna says that among the months he was Margasirsa. Scholars think that at one time Margasirsa was the beginning of the year. This shws the antiquity of Indian Civilization. Since it spanned several thousands of years the system changed according to the star position. We see even the change of polestar.

10.The Taiitiriya Samhita (TS 6-1-5-1) and Aitareya Brahana (AB 1-7) speak of Aditi as the presidin deity of the Punarvasu star receiving the boon that all sacrifices begin with her and end with her. This clearly refers to the position of the vernal eqinox in the asterism Punarvasu. There is also evidence to show that the vernal equinox was once in the asterism Mrgasirsa from whence in course of time, it receded to Krittika (Pleiades). Thus knowledge of the precession of equinox existed in the Samhitas and Brahmanas.

11.Some scholars maintain that the Vedic seers also knew of the equation of time.


12.The sun’s annual and daily motions are described in Vedic hymns (RV 1-35-2). The RV (1-22-16) states: “Gods be gracious to us even from the place whence Vishnu strode through the seven regions of the earth.

Though the word ‘saptadhama’ often indicated the seven prosodies, it also means the seven regions representing the sky. It also denotes the seven places or paths of the sun in the course of its annual motion.


13.In the Rig Veda (RV 1-22-17), reference is made of Vishnu’s traversing the whole world in three strides. These strides are interpreted as the uttarayana and dakshinayana (two strides) and the daily motions (third stride). The expression encompasses the orbital as well as diurnal course of the sun.

(Personally I support the Vamana Avatara story said in this hymn. The other explanation is not convincing)

About the stars (nakshatras) there are more than 25 ages in the Vedic Index and the Atharva Veda. I will give the gist of those pages in a separate article.

  1. As I have been mentioning in my previous articles on the Vedas, all these details, put together, show that the Vedic civilization is unique, well advanced and progressive in thinking. Who else would have prayed for the welfare of the human beings, peace and unity in the last hymn of the Rig Veda?

Lokas Samasto Sukino Bhavantu!

நீங்கள் தமிழ்ப் புலியா? தமிழ்க் கிளியா? தமிழ் எலியா?


கட்டுரை எண் 1838

தொகுத்தவர் லண்டன் சுவாமிநாதன்

தேதி : ஏப்ரல் 30, 2015; லண்டன் நேரம்: 12–02

என் கேள்விக்கென்ன பதில்?

இது போல தமிழ், ஆங்கிலத்தில் முப்பதுக்கும் மேலான க்விஸ், இந்த பிளாக்-கில் உள்ளன.

கீழேயுள்ள கேள்விகளுக்கு பதில் சொல்லுங்கள். எல்லாக் கேள்விகளுக்கும் பதில் சொன்னால் நீங்கள் தமிழ்ப் புலி. 15 கேள்விகளுக்குப் பதில் சொன்னால் நீங்கள் தமிழ்க் கிளி. 10 கேள்விகளுக்குப் பதில் சொன்னால் நீங்கள் தமிழ் எலி. 5 கேள்விகளுக்கு மட்டும் பதில் சொன்னால் நீங்கள் தமிழுக்குத் தருவது பெரும் வலி. ஒன்றும் சொல்லாவிடில் தமிழ் மொழிக்குப் பிடித்தது கிலி!!!!

கோடிட்ட இடங்களை நிரப்புங்கள்:—

1)———————– படித்தவனுடன் சொல்லாடாதே.

2)——————- புலவருக்கு ஔஷதம்

3)—————-உருகார் ஒரு வாசகத்துக்கும் உருகார்

4)கடுகைத் துளைத்தேழ் கடலைப் புகுத்தி ————————–

5)—————- முப்பதும் செப்பினாள் வாழிய

6)நெஞ்சை அள்ளும் ————————

7)உச்சிமேற் புலவர்கொள் ————————-

8)ஒல்காப்புகழ் ————————————

9)வாய்மொழிக் ————————-; புலன் அழுக்கற்ற அந்தணாளன்

10)கருணைக்கு —————————


11)கற்பனைக்குக் ————————–

12) நாளும் இன்னிசையால் தமிழ் பரப்பும்———————–

13)———————— என்னைப் பாடினான்

14)———————— தன்னைப் பாடினான்

15)———————— பெண்ணைப் பாடினான்

16) ————– வீட்டுக் கட்டுத் தறியும் கவிபாடும்

17) வேதம் தமிழ் செய்த—————————-

18)பெரியாழ்வார் பெற்றெடுத்த————– வாழிய

19)விருத்தமென்னும் ஒண்பாவிற்கு ———–

20)மஹா கவி—————–



1)கல்லாடம் 2) நைஷதம் 3) திருவாசகத்துக்கு 4) குறுகத் தரித்த குறள் 5)திருப்பாவை 6) சிலப்பதிகாரம் 7) நச்சினார்க்கினியர் 8) தொல்காப்பியன் 9) கபிலன் 10)அருணகிரி 11) கம்பன் 12) ஞான சம்பந்தன் 13) அப்பர் 14) சம்பந்தன் 15) சுந்தரர் 16) கம்பன் 17) மாறன் சடகோபன் 18) பெண்பிள்ளை 19) உயர் கம்பன் 20) பாரதி.


(Based on News from Nakkiran magazine)

Translated by Swaminathan from Tamil

Post 1837 ;Date 30 April 2015; Time in London 5-23 am

All of us know that when Hanuman wrote RAM on the stones, the stones started floating. Like army build pontoon bridges Rama built a pontoon bridge with the help of a Tamil engineer named NALAN. Now Ponnagaram fishermen have found out a fifteen kilo floating stone. Ponnagaram is near Manalmelkudi in Pudukkottai District of Tamil Nadu,India.

When the fishermen told the villagers about their stone in the fishing net which floats when put in water, they tried it at the temple tank at Adikesava Perumal Temple. When it was floating, hundreds of people came and watched it. I have already written about how Rama flew from Sri Lanka to Uttar Pradesh in a day based on a New Scientist Article. Please visit my blog

மிதக்கும் கல்!

புதுக்கோட்டை மாவட்டம், மணமேல்குடி அருகே உள்ள மீனவர் கிராமத்தில் மீன் பிடிக்க கடலுக்குச் சென்றபோது மீனவர் வலையில் தண்ணீரில் மிதக்கும் 15 கிலோ எடை கொண்ட அதிசய கல் சிக்கியது. இந்த கல்லை பொதுமக்கள் ஏராளமானோர் அதிசயத்துடன் பார்த்துச் செல்கின்றனர்.

மணமேல்குடி அருகே உள்ளது பொன்னகரம் மீனவர் கிராமம். இங்கு தினசரி 500க்கும் மேற்பட்டோர் கடலுக்கு சென்று மீன்பிடித்து வருகின்றனர். நேற்று வழக்கம் போல் கடலுக்குச் சென்று மீன்பிடிப்பதற்காக வலையை கடலில் வீசிவிட்டு பின்பு வலையை எடுத்தபோது, அந்த வலையில் மீன்களுடன் ஒரு கல்லும் வந்தது. அந்த கல்லை எடுத்து அந்த மீனவர் தண்ணீரில் வீசியபோது அந்த கல் மிதந்தது. உடனே ஆச்சியப்பட்ட அந்த மீனவர் படகில் அந்த கல்லை தூக்கி போட்டுக் கொண்டு கரைக்கு வந்து பொதுமக்களிடம் இந்த அதிசயத்தை கூறினார். பின்னர் அந்த கல் அருகில் உள்ள ஆதிகேசவ பெருமாள் கோவில் வாசலில் உள்ள குளத்தில் போடப்பட்டது. குளத்தில் போடப்பட்ட அந்தக்கல் தண்ணீரில் மூழ்காமல் மிதந்தது. இந்த அதிசயத்தை கேள்விப்பட்ட சுற்றுவட்டார பொதுமக்கள் ஏராளமானோர் வந்து குளத்தில் மிதந்துக் கொண்டிருக்கும் அந்த கல்லை அதிசயத்துடன் பார்த்துச் செல்கின்றனர்.
(நன்றி -நக்கீரன் )


Compiled by London Swaminathan

Article No.1836;  Dated 29 April 2015.

Uploaded at London time 18-40

So far I have posted Balakanda and Ayodhya Kanda pictures. Today I am posting Aranya Kanda (Chapter on Forest Residence) pictures. With this the number of pictures posted stands at 29. We have got forty more pictures from The Picture Ramayana published 100 years ago.

Viradha Killed: Rama and Lakshmana killed many demons in the Dandaka forest, all in self- defence. When demon Viradha attacked them, they attacked him back and buried him. Dandaka forest was frequented by lot of demons. Demons are nothing but uncivilized cannibals. They come out during night times and attack seers in the ashramas/ parnasalas (dwelling places of sages)

Surpanakha meets Rama:-Rama took the advice of great seer Agastya and built a hut on the banks of River Godavari. Shurpanakha, who was the cousin sister of Sri Lankan King Ravana went to Rama and said, “I have fallen in love with you; so I pray you to take me as your wife”. At this Rama’s wife Sita began to laugh, which excited the anger of Shurpanakha . She went to bite sita. Then she went to Lakshmana (Rama’s brother) and he cut off her nose and ears and drove her away. ( People from Sri Lanka can easily travel to India by using South West Monsoon. I have explained how Sri Lankan King Devanam Priya Tissa’s ambassadors reached Patna in Bihar to meet Emperor Asoka within two weeks. Please read my articles on Mahavamsa in my blog. Sri Lankan Rakshasas frequented the coastal areas and used them as their playing fields)

Khara, Dushana killed: Shurpanakha, wailing bitterly, went to her brothers Khara, Dushana and Trishira and reported that her nose and ears were cut off by Lakshmana. Immediately they attacked Rama and Lakshmana. Rama instructed Lakshmana and Sita to hide in a cave nearby, attacked the demons and killed all of them. Shurphanakha fled to her cousin Ravana in Sri Lanka. That cunning woman gave Ravana a different story!

Story of the Phantom Deer: Shurpanakha knew Ravana’s weakness. Though he was well educated, 50 percent Brahmin and fifty percent demon by birth, he was after women. A king can marry as many as he wishes in Hindu tradition. But he can’t touch another man’s wife. Shurphanaka misled him and inflammed Ravana’s passion by describing Sita’s marvellous beauty. Ravana asked Maricha to dress like a deer with golden deer skin and present himself there to divert Sita’s attention. Demons are notorious for cunning devices like this. Sita fell a prey to Ravana’s designs and asked Rama to chase it. Rama went after the PHANTOM DEER.

Maricha, when wounded by the arrow of Rama, cried “Help, Lakshmna, Help” to fool Sita and Lakshmana. Rakshasas are always cunning and cheating. They will try to achieve anything by hook or crook. Sita heard it and asked Lakshmana to help Rama. He told her that it was a false alarm; but Sita reproached him saying, “You want Rama to die so that you can marry me yourself”. Lakshmana wept bitterly at this unbearable taunt. He went out to see where Rama is. At that time Ravana appeared like an ascetic and asked her for food. When Sita crossed the danger line (which Lakshmana drew instructing her not to cross), Ravana abducted her. Vinasa Kale Vipareedha Buddhi!

JATAYU ATTACKED: Jatayu, the king of the vultures, saw Sita carried away by Ravana. He attacked Ravana, but Ravana drew his sword and cut its wings. Ravana was also wounded by Jatayu’s attack. He flew away to Lanka in his flying chariot .( I have explained elsewhere in my research papers that Jatayu, Jambhavan, Hanuman are not Eagles or Bears or Monkeys. They were hill tribes with totem symbols. They were called Eagle people, Bear people or Monkey people because of their symbols or tattoos. Since Ramayana was from a different Yuga period, people, particularly Pauraniks, lost touch with reality and dramatized everything).

When Rama’s arrow pierced Maricha, he assumed his true form i.e.the phantom deer became Maricha again. Rama was angry because Lakshmana came leaving Sita alone. But Lakshmana explained to him that just because Sita panicked he had to come. When they came back Sita was not there. Jatayu told them that Ravana carried off Sita.

When Ravana carried Sita first on his shoulders and then in the chariot, she threw some of her jewels towards the monkeys. Women are intelligent. They wanted to leave some clue at the crime scene so that the criminal will be caught.

Aranya Kanda Picture 9:  Rama and Lakshmana went towards south in search of Sita. Jatayu told them that Ravana went towards south. One day they came across a terrible demon named Kabandha. His mouth was in his mouth and he was one eyed. His thighs joined to his belly. When he attacked Rama and Lakshmana, they killed him. When they started cremating him, a celestial being arose from the fire. He was a spirit under curse and now released from the curse he was happy. He instructed them to go to Rishyamuka Mountain where they can get the help of Sugreeva, the king of the Monkeys (monkey tribe).

Aranya Kanda Picture 10

SABARI SALUTING RAMA: Rama was the first king in the world who demolished the caste and class restrictions by embracing all hunter tribes of Guha , monkey tribes of Sugreeva , hill tribe of Sabari , Eagle tribes of Jatayu, Bear tribes of Jambhavan, Rakshasas like Vibhishana. Monkeys, Eagles, Bears are actually tribal symbols; they are not animals and birds. We can’t see anyone in the world history who embraced different tribes and made them feel kith and kin. He was the one who gave back the kingdoms to Angada and Vibhishana. This is also unique in world history. We seldom see such a friendly gesture.

Next we will look at Kiskindha Kanda.

இலக்கியம் பற்றி 31 அற்புதப் பொன் மொழிகள்!

சுவாமியின் பொன்மொழி காலண்டர் – மன்மத வருடம்- வைகாசி (மே 2015)

இந்த பிளாக்—கில் இதுவரை தமிழிலும் ஆங்கிலத்திலும் ஆயிரத்துக்கும் மேலான தமிழ், சம்ஸ்கிருத பொன் மொழிகள் வெளியிடப் பட்டுள்ளன! படித்துப் பயன் பெறுக!!

Compiled by London Swaminathan

Article No.1835;  Dated 29 ஏப்ரல் 2015.

Uploaded at London time 8-38 am


முக்கிய நாட்கள்/ விழாக்கள்:– மே 1 தொழிலாளர் தினம்; மே 5- அன்னமாசார்ய ஜயந்தி, மே 13- தத்தாத்ரேய & ஹனுமன் ஜயந்தி,

மே 4 & 25 பிரிட்டனில் விடுமுறை


ஏகாதசி  : 14 & 29; அமாவாசை- 17; சித்திரா பவுர்ணமி- 3.

முகூர்த்த நாட்கள்:– 1, 6, 8, 10, 14, 15, 20, 22, 29




மே 1 வெள்ளிக்கிழமை

அர்த்தமாத்ரா லாகவேனாபி புத்ரோத்சவம் மன்யந்தே வையாகரணா: -சுபாஷித ரத்ன பாண்டாகாரம்

அரை மாத்திரை (எழுத்து/ஒலி) சேமிக்க முடிந்தாலும், இலக்கண வித்தகர்கள்,  ஒரு பிள்ளையைப் பெற்ற சந்தோஷத்தை அடைவர்.



மே 2 சனிக்கிழமை


உபமா காளிதாசஸ்ய பாரவேர் அர்த்தகௌரவம்

தண்டின: பத லாலித்யம் மாகே சந்தி த்ரயோ குணா:

-சுபாஷித ரத்ன பாண்டாகாரம்

உவமைக்குக் காளிதாசன், பொருளுள்ள கவிக்கு பாரவி, சொல் நயத்துக்கு தண்டி, மாகனோ இம்மூன்றும் உடைத்தவன்.


மே 3 ஞாயிற்றுக் கிழமை

உதிதே நைஷதே காவ்யே க்வ மாக: க்வ ச பாரவி:

நைஷத காவியம் உண்டான பின்னர், மாகன் எங்கே? பாரவி எங்கே?



மே 4 திங்கட் கிழமை

ஏகோ ரஸ: கருணா ஏவ நிமித்த பேதாத்

உத்தரராம சரிதம், பவபூதி

ரசம் என்பது கருணை ரசம் ஒன்றே: ஏனையவை அதிலிருந்து சில காரணத்துக்காகப் பிரிந்தவையே



மே 5 செவ்வாய்க் கிழமை


கரோதி ராகம் ஹ்ருதி கௌதுகாதிகம்

-பாணபட்டரின் காதம்பரி

மனதில் மகிழ்ச்சி உண்டானால் கதைகள் பிறக்கும்


மே 6 புதன் கிழமை

கலாரத்னம் கானம்

கலைகளில் சிறந்தது இசையே

மே 7 வியாழக் கிழமை

கவிதாயா: பரிபாகான் அனுபவ ரஸிகோ


கவிதையின் நயத்தை, அனுபவம் உள்ள ரசிகர்களே பூரணமாக அனுபவிப்பர்


மே 8 வெள்ளிக்கிழமை

கஸ்ய ந ஜனயதி ஹர்ஷம் சத் காவ்யம் மதுர வசனம் ச – காதா சப்த சதி, ஹாலன்

நல்ல காவியமும் இனிமையான சொற்களும் யாரிடத்தில்தான் மகிழ்ச்சியை உண்டாக்காது?


மே 9 சனிக்கிழமை

கா வித்யா கவிதாம் வினா

கவிதை இல்லாத கல்வி எதற்கு?



மே 10 ஞாயிற்றுக் கிழமை

காவ்யம் சுதா ரசஞானம் காமினாம் காமினீ சுதா

ரசனை உடையவர்களுக்கு காவியம் அமிர்தமயமானது; காம உணர்வுடையோருக்குப் பெண்களைப் போல


 22TH_MANGO_2349151f.jpg (636×401)

மே 11 திங்கட் கிழமை

காவ்ய சம்பந்தினீ கீர்த்தி: ஸ்தாயினீ நிரபாயினீ

இலக்கியத்தால் வரும் புகழ், அழியாத புகழாகும்



மே 12 செவ்வாய்க் கிழமை

காவ்யஸ்யாத்மா த்வனி:  – த்வன்யாலோக:

ஒரு காவியத்தின் ஆத்மா, அதிலுள்ள த்வனியேயாம் (இறைச்சி பொருள்)



மே 13 புதன் கிழமை

காவ்யேஷு நாடகம் ரம்யம்

காவியங்களில் நாடகம் இதமானது


மே 14 வியாழக் கிழமை

கத்யம் கவீனாம் நிகஷம் வர்தந்தி

கவிதை என்பது கவிஞர்களுக்கு இயற்கையாக வருவது (கவிஞர்களுடன் பிறந்தது கவிதை)



மே 15 வெள்ளிக்கிழமை

ஜயந்தி தே சுக்ருதினோ ரஸசித்தா: கவீஸ்வரா:

நாஸ்தியேஷாம் யச: காயே ஜராமரணஜம் பயம் –பர்த்ருஹரி

கவியரசர்கள், ரசத்தின் (நவரஸம்) கரை கண்டவர்கள். அவர்கள் புண்ணியம் செய்தவர்களாகத் திகழ்கின்றனர்.அவர்களுடைய புகழ் உடம்புக்கு மரண பயமோ, முதுமையோ இல்லை (பூத உடல் மறைந்தாலும் புகழ் உடம்பு நிலைத்து நிற்கும்)


மே 16 சனிக்கிழமை

தர்ம ஜிக்ஞாசமானானாம் ப்ரமாணம் பரமம் ஸ்ருதி: — மஹாபாரதம்

தர்ம நாட்டம் உடையோருக்கு பெரிய ப்ரமாணம் (சான்று) வேதம் ஆகும்.

மே 17 ஞாயிற்றுக் கிழமை

நரத்வம் துர்லபம் லோகே வித்யா தத்ர சதுர்லபா

கவிதவம் துர்லபம் தத்ர சக்திஸ்தத்ர சதுர்லபா – அக்னி புராணம்

அரிது அரிது மானிடராய்ப் பிறத்தல் அரிது; அதிலும் கல்வி கற்றவராய் விளங்குவது அரிது;  அதிலும் கவிதை புனையும் ஆற்றல் அரிது; அதிலும் செல்வாக்குடைய வராய் (பெயர்பெற்றவராய்) விளங்குவது அரிது.


மே 18 திங்கட் கிழமை

நாட்யம் பின்னருசேர் ஜனஸ்ய பஹுதாப்யேகம் சமாராதனம் — மாளவிகாக்னிமித்ரம்

வெவ்வேறு ருசியுடையவர்களும் ஒருங்கே (அமர்ந்து) ரசிக்கவல்லது நாட்டியம்


மே 19 செவ்வாய்க் கிழமை

நிரங்குசா: கவய:

கவிஞர்களைக் கட்டுப்படுத்துவது எதுவும் இல்லை

(சிட்டுக் குருவிக்கு என்ன கட்டுப்பாடு?)


மே 20 புதன் கிழமை

புராணமித்யேவ ந சாது ஸர்வம் ந சாபி காவ்யம் நவமித்யவத்யம் — மாளவிகாக்னிமித்ரம்

பழமையானது என்பதால் மட்டும் எல்லாம் சிறந்தன என்பதும் இல்லை; புதியது என்பதால் சிறப்பில்லாதவை என்பதும் இல்லை.

மே 21 வியாழக் கிழமை

பாரதம் பஞ்சமோ வேத:

மஹாபாரதம் என்பது ஐந்தாவது வேதம் (அதாவது வேதத்துக்குச் சமமானது)


மே 22 வெள்ளிக்கிழமை

பாரதாம்ருதசர்வஸ்வம் கீதா

மஹாபாரதத்தைப் பிழிந்தெடுத்த அம்ருதம் பகவத் கீதை

மே 23 சனிக்கிழமை

யதிஹாஸ்தி ததன்யத்ர யன்னே ஹாஸ்தி ந தத் க்வசித்  – மஹாபாரதம்

உலகில் உள்ள எல்லாம் மஹாபாரதத்தில் உளது; இதில் இல்லாவிட்டால் உலகில் எங்கும் இல்லை.


மே 24 ஞாயிற்றுக் கிழமை

யஸ்ய வாக்யம் ச ருஷி:  -ருக் வேத சர்வாணுக்ரமணி

மந்திர ஸ்வரூப வாக்கியம் உடையவர் ரிஷி


மே 25 திங்கட் கிழமை

யஸ்ய ஸம்புடிகா நாஸ்தி குதஸ்தஸ்ய சுபாஷிதம் – பஞ்ச தந்திரம்

நெட்டுரு செய்ய முடியாதோருக்கு பொன்மொழிகள் என்ன பயன் தரும்?


மே 26 செவ்வாய்க் கிழமை

ரமணீயார்த்த ப்ரதிபாதக: சப்த: காவ்யம் – ரசகங்காதர:

அழகிய பொருள் உடைய  சொற்களை எடுத்துக் காட்டுவது காவியம் ஆகும் (  (சொல் அழகைப் பிரதிபலிக்கும் கண்ணாடி காவியம்)


மே 27 புதன் கிழமை

ரோசனார்த்தா பலச்ருதி: — பாகவதம்

படிக்கும் ஆர்வத்தைத் தூண்டிவிடவே பலஸ்ருதி சொல்லப்படுகிறது.



மே 28 வியாழக் கிழமை

வக்தார: சுலபா லோகே ஸ்ரோதாரஸ்து சுதுர்லபா:

சொல்லுதல் யார்க்கும் எளிது; கேட்பதே கடினம் (சொல்லிய சொல்லைக் கேட்டு அதற்குத்தக வாழ்க்கை அமைப்பது அரிது, அரிது).



மே 29 வெள்ளிக்கிழமை

வேதோகிலோ தர்மமூலம் – மனு

எல்லா தர்மங்களுக்கும் மூலம் வேதமே.


மே 30 சனிக்கிழமை

வேதோஹி விஞ்ஞானம்

வேதம் என்பது விஞ்ஞானம்


மே 31 ஞாயிற்றுக் கிழமை

ஸ்ரீமத்ராமாயணீ கங்கா புனாதி புவனத்ரயம்

ஸ்ரீமத் ராமாயணம் என்னும் கங்கா ப்ரவாகம் மூன்று  உலகங்களையும் புனிதமாக்கும்.

Pictures used here are from my face book friends; thanks.

31 Beautiful Quotes on Virtue and Excellence

Compiled by London Swaminathan


Post No. 1834; Dated 28 April 2015.


Uploaded at London time  16-37

Calendar of Golden Sayings, May 2015

Important Days: May 1- May Day, May 4 & 25 Bank Holidays (UK),

5- Sri Annamacharya Jayanthi, 13: Sri Dattareya Jayanthi, Hanuman Jayanthi, Auspicious days: May 1, 6, 8, 10, 14, 15, 20, 22, 29


Ekathasi- May 14, 29; Amavasya – May 17; Pournami-  May 3 Chitra pournami



May 1 Friday

Of what use is beauty sans virtue. – Subhasitaratnabhandagara-3-260

Agunasya hatam ruupam


May 2 Saturday


It is impossible to recognise virtue. — Kahavatratnakar p29

Asakyaiva gunajnataa


May 3 Sunday

Virtues reside in the forthright.—Granthasthagathagaku

Rjuhrdayamadhivasanti gunaah



May 4 Monday

The lotus stem is high according to water depth. A man’s merit is the measure of his mental strength -Tirukkural in Tamil, couplet 595


May 5 Tuesday

Difficult to find one endowed with all virtues. —  Carudatta 2

Ekasmin durlabho guna vibhavah


May 6 Wednesday

Will the wicked ever have an inkling of what virtue is?

Kim jaanaatyaguno gunam



May 7 Thursday

There is not a single soul in whom all good qualities come together  –Hanumannataka 9

Kva nu punasvekatra sarve gnaah


May 8 Friday

All thought should be the thought of rising high though it fails; your aspirations keep you on higher plane -Tirukkural, couplet 596


May 9 Saturday

Goodness is the ornament of beauty. – Canakyaniti 3-4

Guno bhuusayate ruupam



May 10 Sunday

Virtues and wealth are hard to come by. Mrccakatika 2

Durlabhaa gunaa vibhavaasca



May 11 Monday

Can vices ever stir men whose hearts are stolen by virtues  –Subhasitavali

Dosaah kim naama kurvanti gunaapahrtaccetasah



May 12 Tuesday

The merits, even of foes are acceptable, and the demerits, even of friends, are contemptible.

Dvisatopi gunaah kaamyaah suhrdopi na durgunaah



May 13 Wednesday

The many merits of the virtuous do not get diminished by his silence.

Na maunena nyuuno  bhavanti gunabhaajaam gunagana


May 14 Thursday

Though wounded with arrows, the elephant stands firm in his greatness; he who has spirit never loses heart when he fails-Tirukkural in Tamil, couplet 597



May 15 Friday

The merit which destroys capability is no merit. –Hitopadesa

Na yogyataahaaryamapeksate gunam

Rarely does one find a person endowed with all good qualities



Ananthapura Lake Temple

May 16 Saturday

Good looks glow not without goodness.  Jatakamala

Na ruupasobhaa ramate vinaa hunaih



May 17 Sunday

A man’s deeds are the touchstone of his greatness and littleness —Tirukkural in Tamil, couplet 505



May 18 Monday

There is neither happiness nor good fortune in self glorification  –2-2 Subhasitaratnabhandagara

Na sukham na ca saubhaagyam svayam svagunavarnane



May 19 Tuesday

Where does one find the virtuous, devoid of even a single blemish –


Niskalankaah kva vaa gunaah



May 20 Wednesday

Virtues set foot everywhere — Raguvamsa 3-62

Padam hi sarvatra gunairnidhiiyate



Kanchi Paramacharya Swamiji (1894-1994)

May 21 Thursday

The excellence of merit depends on receptacle – Kiratarjuniya 3-18

Prakarsamaadhaaravasam gunaanaam



May 22 Friday


Why go after form when merits abound –Brhatkathamanjari 1-14-674

Prakarsasced gunesvasti kimaakaarapariiksayaa


May 23 Saturday

Do not despise men for their forms; there are men like the axle of pin of a big rolling car (charit) –Tirukkural in Tamil, couplet 667

May 24 Sunday

The creator is averse to bringing together a totality of positives in a single soul —  Kumarasambhava 3-28

Praayena saamaryavidhau gunaanaam paraanmukhi visvasrjah pravrttih



May 25 Monday

The noble attain fame by virtue of their virtues. What has birth got to do with it Pancatantra 1-94

Praakaasyam svagunodayena gunino gaccanti kim janmanaa



May 26 Tuesday

Everyone is respectable on the basis of some merit  – sisupalavadha 15-1

Sarva eva samaveksya kamapi gunameti puujyataam



May 27 Wednesday

The world abounds in prettiness; goodness indeed is rare -Kiratarjuniya 11-11

Sulabhaa ramyataa loke durlabham hi gunaarjanam



May 28 Thursday


Merits outlive death  –Karnabhara 1.s17

Hartesu dehesu gunaa dharante



May 29 Friday

Pure speech and noble associations are the hallmark of the virtuous

Sphitaa vaacah sataam sangha laksanam  hi gunaisinaam

May 30 Saturday

Not appearance, but morality indeed leads one to nobility .

Prayaanti gurutaam hi gunaa na caakrtih



May 31 Sunday

All merits do not accumulate in one person. — Subhasitavali 3 – 847

Naikatra sarvo gunasannipaatah

Pictures are from my Face book friends; Quotations are from Suktisudha, Chinmaya International Foundation and Tirukkural; thanks.  


பங்குனி உத்திரத்தில் ராமன், சிவன் கல்யாணம் ஏன்?

Written by London swaminathan

Research Article No: 1833

Date: 28 April 2015; Uploaded in London at 9-22 am

பங்குனி உத்தரம் ஆன பகற்போது

அங்க இருக்கினில் ஆயிரநாமச்

சிங்கம் மணத் தொழில் செய்த திறத்தால்

மங்கல அங்கி வசிட்டன் வகுத்தான்

–கம்ப ராமாயணம், பால காண்டம், கடிமணப் படலம்

வசிட்ட முனிவன் பங்குனி மாத உருத்திர நட்சத்திரம் கூடிய அந்த நல்ல நாளில், அங்கங்களோடு கூடிய வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட, ஆயிரம் திருநாமங்களை (ஸஹஸ்ரநாமம்) உடைய – சிங்கம் போன்ற ராமனது திருமணச் சடங்கைச் செய்த முறைமைக்கு ஏற்ப, மங்கலமான ஓமாக்கினியை (ஹோம அக்னி) வளர்த்து மண வினையை முடித்தான்.

வால்மீகி கூறியதையே கம்பரும் கூறி இருக்கிறார் (பால காண்டம், சர்கம் 72)

பாரதம் முழுதும் ஒரே கலாசாரம் இருந்தது என்பதற்கு தமிழின் மிகப்பழைய நூலான தொல்காப்பியமும், சங்க இலக்கிய நூல்களும் சான்று தருகின்றன. மனு தர்ம சாத்திரம் சொல்லும் எண் வகைத் திருமணத்தைத் தொல்காப்பியர் சொன்னதை முன்னர் கண்டோம். அவர் தச விதப் (பத்து) பொருத்தங்களையும் கூறுகிறார். இதைவிட முக்கியமானது கல்யாணத்துக்கு உரிய நட்சத்திரங்கள் என்று வராஹமிகிரரின் பிருஹத் சம்ஹிதையும் ஏனைய பல சம்ஸ்கிருத நூல்களும் சொல்லும் ரோகிணி , உத்தர பல்குனி முதலிய நட்சத்திரங்களில் தமிழர்கள் கல்யாணம் செய்ததும் ஒரே பண்பாட்டை உறுதி செய்கின்றன.

Kalyana sundara (Parvati–Paramasiva) picture from wikipedia (choza Bronzes)

அகநானூறு பாடல்கள் 86, 136 ஆகியவற்றில் தெய்வ வழிபாட்டுடன் ரோகிணி நட்சத்திரத்தில் தமிழர்கள் திருமணம் செய்து கொண்டதை முன்னர் ஒரு ஆய்வுக் கட்டுரையில் கண்டோம். இதே போல கண்ணகி திருமணமும் ரோகிணி நட்சத்திரத்தில் நடந்தது.

இதே போல பங்குனி உத்தரமும் முக்கிய முகூர்த்த நாளானதால் தமிழ் நாட்டில் எல்லா பெரிய சிவன் கோவில்களிலும் அன்று சிவன் – உமை கல்யாணம் நடத்தப் படுகிறது. முருகன் கோவில்களில் தேவயானை—முருகன் திருமணம் நடத்தப்படுகிறது.. தமிழ்நாட்டில் உள்ள எல்லா விஷ்ணு கோவில்களிலும் சிறப்பு ஆராதனைகளும் நடக்கின்றன. இவை எல்லாம் கி.மு முதல் நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த உலகப் புகழ் பெற்ற காளிதாசனுக்கும் முந்தைய வழக்கம். காளிதாசன் எழுதிய குமார சம்பவம் (Chapter 7, Sloka 6)

என்னும் காவியத்திலும் சிவன் – உமை திருமணம் பங்குனி உத்திர நன்னாளில் நடந்ததாக எழுதிவைத்துள்ளான். அதே நாளில்தான் ராமன் – சீதா கல்யணமும் நடந்துள்ளது.

பங்குனி உத்தரப் பெருவிழாக்கள் ஏழாம் நூற்றாண்டில் வழ்ந்த திருஞான சம்பதருக்கும் முந்தைய வழக்கம் என்பது தேவாரப் பாடலில் இருந்து தெளிவாகிறது:–

பலவிழாப் பாடல் செய் பங்குனி

உத்திர நாள் ஒலி விழா – சம்பந்தர் தேவாரம்


மதுரை மீனாட்சி சுந்தரேஸ்வரர் திருக்கல்யாணமும் ஒரு காலத்தில் பங்குனி உத்தரத்தில் நடந்ததாகவும், சைவ வைஷ்ணவ ஒற்றுமைக்காகவும், நடைமுறை வசதிகளுக்காவும் திருமலை நாயக்கர் இரண்டு விழாக்களை ஒன்றுபடுத்தி சித்திரைத் திருவிழா ஆக்கியதாகவும் ஆராய்ச்சியாளர் கூறுவர்.

ஆக புற நானூறு, அக நானூறு பாடல் ஒவ்வொன்றும் ஆரிய- திராவிட இன வெறிக் கொள்கையை தவிடு பொடியாக்கி வருவதைக் கண்டு வருகிறோம். எட்டு வகைத் திருமணங்கள், பத்துவிதப் பொருத்தங்கள், அம்மி மிதித்தல், அருந்ததி காட்டல், தீ வலம் வருதல், கடவுளை வணங்கி தீர்க்க சுமங்கலிக்களை வைத்து திருமணத்தை  நடத்தல் முதலிய எவ்வளவோ விசயங்களில் ஒற்றுமை காண்கிறோம்.

பங்குனி உத்தரத்தில் காம தஹனம், ஹோலி பண்டிகைகளும் நடைபெறுகின்றன.

தமிழர்கள் வாழக்கூடிய இலங்கை, மலேசியா, சிங்கப்பூர் ஆகிய நாடுகளில் முருகன் கோவில்களில் தேர், காவடி சகிதம் பங்குனி உத்தரம் கொண்டாடப்படுகிறது.

பொதுவாக இந்துக்களின் முக்கியப் பண்டிகைகள் பௌர்ணமி நாட்களில் நடைபெறும் 1880 ஆம் ஆண்டுக்கு முன் உலகில் மின்சார விளக்குகள் இருந்ததில்லை. ஆகையால் எல்லாப் பௌர்ணமி நாட்களையும் பெரும் கோவில் திருவிழா நாட்களாகக் கொண்டாடினர் இந்துக்கள். பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் கிராமங்களில் இருந்து கட்டுச் சோறுடன் மாட்டு வண்டிகளிலும் நடைப் பயணமாகவும் வருவதற்கு இந்த முழு நிலவு நாட்கள் உதவின. அவைகளிலும் குறிப்பாக மாசி முதல் வைகாசி வரையுள்ள முழுநிலவு நாட்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டன. காலநிலை ரீதியில் இவை மழை இல்லாமல் மிகவும் அனுசரணையாக இருந்தது இதற்குக் காரணம் ஆகும்.

கவிதைப் புதிர்: கணவனைப் பிரிந்த சீதை எப்படி மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தாள்?

கட்டுரை எண்: 1832 தேதி: 28 ஏப்ரல் 2015

எழுதியவர் சந்தானம் நாகராஜன்

லண்டனில் பதிவு ஏற்றப்பட்ட நேரம்: காலை 6-24


சம்ஸ்கிருதச் செல்வம்பாகம் 3

4. கணவனைப் பிரிந்த சீதை எப்படி மகிழ்ச்சியுடன் இருந்தாள்?



கவிதைப் புதிர்களின் தொடர் வரிசையில் இன்னும் ஒரு பஹிர் ஆலாப வகை புதிர்:-


அநுகூல விதாயிதைவதோ                                                           

விஜயீ ஸ்யான் நநு கீத்ருஷோ ந்ருப:                                     

விரஹின்யபி ஜானகீ வனே                                                  

நிவஸந்தி முதமாதவௌ குத: I


இதற்கு விடை கண்டுபிடிப்பது கஷ்டம் தான்!

விதி ஒரு அரசனுக்கு அநுகூலமாக இருக்கும் போது அவன் எப்படி இருப்பான்?

விடை:- குசலவார்த்திதா: (மிகுந்த உற்சாகத்துடன் இருப்பான்)

தன் கணவனை விட்டுப் பிரிந்து காட்டில் சீதை இருந்த போதும் கூட அவள் எப்படி மிகுந்த சந்தோஷத்துடன் இருந்தாள்?

விடை:- குச லவ வர்த்திதா (குச, லவ ஆகிய இரு மகன்களும் உடன் இருந்ததால் சீதை சந்தோஷமாக இருந்தாள்.)

வியோகினி சந்தத்தில் அமைந்த செய்யுள் இது.

குசலவார்த்திதா என்ற ஒரே சொற்றொடரே இரு கேள்விகளுக்கும் விடையை அளிப்பது கண்டு  மகிழலாம்!

இன்னும் ஒரு புதிர்:-

அன்யஸ்த்ரீஸ்ப்ருஹ்ருயாலவோ ஜகதி கே பத்ம்யாமகம்யா கா

கோ தாது தஸ்ஷனே ஸமஸ்தமனுஜை: ப்ராவ்யர்தேஹநிர்ஷம் I

வ்ருஷ்ட்வைகாம் யவனேஷ்வரோ நிஜபுரை பத்யானனாம் காமினீம்

மித்ரம் ப்ராஹ கிமாதரேன சஹஸா யாராநதீதம்ஸபா II

அடுத்தவரின் வீட்டுப் பெண்களை யார் விரும்புகின்றனர்? (விடை ஜாராஸ் அதாவது கள்ளக் காதலர்கள்)

கால்களால் கடக்கப்படாதது எது? (விடை: நதி)

தஸ்னா என்ற (சம்ஸ்கிருத) வார்த்தைக்கு மூலம் எது?

விடை :- தம்ஸ்கடிப்பது என பொருள்

இரவும் பகலும் எல்லா மனிதரும் எதை அடைய பிரார்த்தனை புரிகின்றனர்?

விடை: மா: – லக்ஷ்மிஅதாவது பணம்

அழகிய தாமரை போன்ற முகமுடைய அழகியைப் பார்த்த பின்னர் யவன அரசன் ஆவலுடன் தன் நண்பனிடம் கூறியது என்ன?

விடை:- யாரா திதம்ஸா மா (இதன் பொருள்இப்படிப்பட்ட அழகிய பெண் இதற்கு முன் ஒரு போதும் பார்க்கப்பட்டதில்லை!)

யாரா ஜாராகாதலர்


தம்ஸ்தஸ்னா என்ற வார்த்தையின் மூலம்


இந்த சொற்களின் சேர்க்கை பல கேள்விகளுக்கு விடை அளித்து விட்டது.

செய்யுளைச் சொல்லி விட்டு புதிரை அவிழுங்கள் என்றால் விடையைக் கண்டு பிடிக்க முடியுமா என்ன?

சார்தூலவிக்ரிதிதா என்ற சந்தத்தில் அமைந்த செய்யுள் இது.

பழைய கால ராஜ சபைகளில் ராஜாவின் முன்பு, இது போல பண்டிதர் ஒருவர் புதிரைப் போட மற்றவர்கள் பாடு திண்டாட்டமாக இருந்திருக்கும், இல்லையா!


Humility of Indian poets! Varahamihira, Kalidasa, Kamban & Purandaradasa

Bend it like Modi ( More you bow, More you Grow)

Written by London swaminathan

Research Article No: 1831

Date: 27 April 2015; Uploaded in London at 17-29

Sanskrit and Tamil poets were great poets and yet they were very humble. We may find several examples in our literature that show their humility. Let us look at a few examples:


Varahamihira who authored two encyclopaedic works’ Brhat Jataka’ and ‘Brhat Samhita’ among others, says in the concluding chapter of Brhat Samhita,

Jyotih sasstrasamudram pramathya matimandaraadrinaatha mayaa

Lokasyaalokakarah saastrasasaangkah samuthksipthah

“Having churned the ocean of astrology with the Mandara mountain of my intelligence, I have taken out the moon of science that affords light to the world.

Then in the next verse he says,

“I have not discarded the works of ancient seers while writing this scientific work. Hence, O ye good men, you may by all means compare mine with theirs, and accept whichever you like

He continues,

“Good men, on finding some excellence, though slender, in an ocean of faults, proclaim it, while the mean minded do the contrary. This is the nature of the good and the wicked

Durjanahutaasataptam kaavyasuvarnam visuddhimaayaati

Sraavayitavyam tasmaaddusta janasya prayatnena


“The gold of poetry being heated by the fire of wicked men gets purified. Hence, it should be read to the wicked by all means”.


Kalidasa, the greatest of the Indian poets, in his Raguvamsa Kavya, says,

“The dynasty originated from Sun; with the meagre intellect of mine,  I am wishing to go across this unnavigable ocean called the solar dynasty by a small boat.

“Will I become the butt of ridicule if I were to covet the celebrity of an eminent poet, like a short fellow overstretching his arms for a fruit obtainable only by the tall, because I am still a dunce in this subject matter?

“But my course in depicting this dynasty might as well be easy through the gateway already crafted by the earlier poets, like a diamond bore holed by a diamond-edged tool for an easy passage of thread”.

In Malavikagnimitra, he says,

“Every old poem is not good simply because it is old; nor is a poem without charm, because it is new; sound critics favour the one or the other, after proper examination; while a blockhead is guided by another’s judgement”.


Greatest of the middle age Tamil poets Kamban in his Tamil Ramayana says in Balakanda,

“I wanted to write the story of Rama. My desire is like a cat licking the milky ocean (thinking it could drink the full ocean).

“Are you people wondering at my endeavour of writing the great story done by Valmiki– full of penance? He wrote the story of great Rama who pierced the seven strong trees with a single arrow which never miss the target like the curse of great people.

“I know the world will ridicule me; but my intention is to highlight the greatness of Valmiki who wrote flawless divine poetry”.


The famous Kannada saint and composer Purandaradasa says in one of his songs

“There ought to be traducers. Without them the glory of the virtuous would not gain celebrity. For example the paddy grain would be worthless without its slender thorn”.

Varahamihira  concludes by saying

“With my intellectual power blessed by the Divine Sun, the sages and my preceptor, as a result of my having made obeisance to their feet, I have only summarized this science. Hence I offer salutations to the ancient authors”.

Bowing Modi

“Gunaprakarso vinyaadavaapyate”

“All virtues are enhanced with humility” – Subhasita ratna bhandakaram 3-869

Octogenarian Manmohanji Namaskar!

வேதத்தில் தமிழ் உணவுகள்: வடை, பாயசம், பிட்டு!!

Written by London swaminathan

Research Article No: 1830

Date: 27 April 2015; Uploaded in London at 10-13 am

ஆராய்ச்சிக் கட்டுரை எண் 1830

கட்டுரையாளர்; லண்டன் சுவாமிநாதன்

தேதி: 27 ஏப்ரல், 2015  லண்டன் நேரம்:காலை 10-13

(This is already uploaded in English)

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் இட்லி, வடை, பொங்கல், தோசை இல்லாதது நமக்குக் கொஞ்சம் வருத்தம்தான். ஆயினும் ஊன் (மாமிசம்) பற்றியும், மது பற்றியும் வேறு பல சாப்பாடு வகைகள் பற்றியும் உள்ளன. சங்கத் தமிழ் இலக்கியங்களில் பிராமணர் வீட்டுக்குப் போனால் என்ன கிடைக்கும், மன்னர்கள் வீட்டுக்குப் போனால் என்ன கிடைக்கும் என்பனவற்றைத் தெள்ளத் தெளிவாகப் பாடி வைத்துள்ளனர். பிராமணர் தெருவில் கோழியோ நாயோ இரா என்றும் துல்லியமாகப் பாடி வைத்துள்ளனர். அவர்கள் முழுக்க முழுக்க ‘வெஜிட்டேரியன்’ என்பதை இவ்வளவு அழகாகச் சொல்லுகின்றனர். ஆயினும் பாரி முதலிய வள்ளல் பிறருக்கு அளித்த “நான் வெஜ்” – வகைகளையும் புகழத் தவறவில்லை. அதுவும் புலனழுக்கற்ற அந்தணாளன் என்று பாடப்பெற்ற கபிலர் என்னும் பிராமனப் புலவர் ஊன் ஊனவைப் பாராட்டினார்!! ஏனெனில் தமிழ் மன்னர்களோ பாணர், கூத்தர், விறலியரோ பிரியாணி இல்லாமல் வாழ முடியவில்லை. ஏராளமான பாடல்களில் பிரியாணிக்கு புகழ்மாலை!

மேலை நாட்டில் கொஞ்சம் வெய்யில் கூடுதலானால் உடனே தோட்டத்தில் பாய் விரித்து, ‘சேர்’ போட்டு,  நண்பர்களைக் கூட்டி, ‘பார்பிக்யூ; (கம்பியில் கோர்த்துச் சுட்ட மாமிச வகையறா, தொகையறாக்கள்) ‘பார்ட்டி கொடுப்பார்கள். இது கூட சங்கத் தமிழ் பாடலில் உள்ளது. இட்லி, வடை, சாம்பார் இல்லதது பெருங்குறையே! ஆனால் புளிக் குழம்பு உள்ளது. நிற்க! சொல்லவந்ததோ வேறு விஷயம்.

வேதத்தில் பிட்டு,அப்பம் ஆகியன உள்ளது. மதுரையில் பிட்டு விற்ற கிழவிக்கு சிவன் எப்படி உதவினார் என்பதையும், அவர் மீது பாண்டியன் போட்ட அடி, அங்கிருந்த எல்லார் முதுகிலும் விழுந்தது என்பதையும் மாணிக்கவாசகர் வரலாற்றின் மூலம் அறிவோம். இந்தப் பிட்டு என்ற தமிழ் சொல் வேதத்தில் உள்ளது.

அபூப என்று நெய்யப்பம், ஆப்பம் ஆகியன குறிப்பிடப் பட்டுள்ளன. இன்று வரை மலையாள தேசத்திலும், பிராமணர் வீட்டுக் கல்யாண சீர் வரிசையிலும் இந்த அப்பத்தைக் காணலாம். தமிழர்கள் விரும்பிச் சாப்பிடும் உளுந்து வடை, பருப்பு வடைகளை பிராமணர்கள் இறைவனுக்குப் படைக்கையில் (நைவேத்யம் செய்கையில்) – மாஷாபூபம் முதலிய சொற்களைப் பயன்படுத்துவதால் இன்றும் இது சம்ஸ்கிருத, தமிழ் சொற்களில் அப்படியே பயிலப்படுகிறது என்பது தெளிவு. இது தவிர நாம் இடியப்பம், குழியப்பம் என்று காலப் போக்கில் பல அப்பங்களைக் கண்டு பிடித்து அறுசுவை உணவுகளில் சேர்த்துவிட்டோம்.

சுதந்திரப் போராட்ட வீரர் பால கங்காதர திலகரும் ஜெர்மன் அறிஞர் ஜாகோபியும் சொன்னது போல வேதம் கி.மு 4000- க்கு முந்தையது என்று கொண்டால் 6000 ஆண்டுகளாக சில சொற்கள் தமிழிலும் சம்ஸ்கிருதத்திலும் இருப்பதை எண்ணி எண்ணி இறும்பூது எய்தலாம்.

அந்தக் காலத்தில் ரிஷி முனிவர்கள் வீட்டுக்கு வந்தாலோ, அல்லது நாம் அவர்களுடைய பர்ணசாலைகளுக்கு (இலை/ஓலை வீடு) போனாலோ அங்கே “மது பர்க்கம்” கொடுக்கப்படும். இப்போது நாம் யாரவது வீட்டுக்கு வந்தால் காப்பி, தேநீர் அல்லது பழரசம் (ஜூஸ்) கொடுப்பது போல. மதுபர்கத்தில் தயிரும், தேனும் இருக்கும். இப்போது ஸ்ரீகண்ட் என்ற இனிப்பு செய்வது போல அந்தக் காலத்திலும் இதைச் செய்திருக்கிறார்கள் இப்போதும் குஜராத் முதலிய இடங்களில் ஸ்ரீகண்ட் கிடைக்கிறது.

இப்போது நாம் சாதத்துடன் பலவகைப் பொருட்களைக் கலந்து எலுமிச்சம்பழச் சாதம், சாம்பார் சாதம், தயிர் சாதம், எள்ளுஞ்சாதம், தேங்காய்ச் சாதம், பிரியாணி, பால் சோறு என்று செய்வது போல வேத காலத்தில் பலவகை ஓதனம் (சோறு அல்லது களி) செய்தது பற்றிய குறிப்புகளும் நிறைய இருக்கின்றன.

இப்போது கிராமப்புறங்களில் அம்மன் உற்சவங்களில் கூழ், கஞ்சி வார்த்துக் கொண்டாடுவது போல அந்தக் காலத்தில் கஞ்சி, கூழ் செய்த குறிப்புகளும் உண்டு. வேதத்தில் குறிப்பிடும் தானியங்களின் பட்டியல் நீண்ட பட்டியலாகும்.

பத்து வகை மீன்களும் குறிப்பிடப்படுகின்றன. நீர், மீன், மயில், முதலிய சொற்கள் வேதத்தில் இருப்பதைக் கொண்டு பலரும் ரிக் வேதத்தில் தமிழ் சொற்கள் இருப்பதாக எழுதி வந்தனர். ஆனால் நீர் என்ற சொல் கிரேக்க மொழியிலும் உள்ளது. ஆகையால் தமிழும் வடமொழியும் ஒரே மூலத்தில் இருந்து வந்த மொழிகள் என்ற கொள்கையே சரியென்று படுகிறது. அதனால்தான் இப்படி பல சொற்கள் இரண்டு மொழி இலக்கியங்களிலும் இருக்கின்றன. வ்ரீஹி என்ற சம்ஸ்கிருதச் சொல்லில் இருந்து அரிசி (ரைஸ்) வந்தது அல்லது அரிசியிலிருந்து வ்ரீஹி வந்தது என்றும் சொல்லலாம். மூல மொழி ஒன்றே என்பதற்கு பிட்டு, அப்பம் என்பனவும் சான்றாகத் திகழ்கின்றன.

பசு, காளை மாடு, பால் (பயஸ், ஆயச,க்ஷீர, துக்த) ஆகியவற்றை உலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தி மக்களை நாகரீகப் படுத்தியது வேத கால இந்துக்களே. பசுவுக்கும் பாலுக்கும் வேதங்கள் கொடுக்கும் மரியாதையை உலகில் வேறு எந்த நாட்டு இலக்கியத்திலும் காணமுடியாது. வேதங்களில் பசு-கன்று இடையிலுள்ள அன்பை (வாத்சல்யம்) உவமையாகவும் பல இடங்களில் காணமுடியும். பசுவை ஒரு தாய் நிலைக்கு (கோ மாதா) என்பதை எந்த நாட்டு இலக்கியத்திலும் கான முடியாது. இன்று பால் உணவு இல்லாத இடமே இல்லை.

பால் (பயஸ், பாயச) பொருட்கள் பற்றி தனியே ஒரு கட்டுரை வரைவேன்.


Apuupa (RV 3-52-7; RV 10-45-9), Satapatha Brahmana (2-2-3-12; 4-2-5-19)