ஒரு கவிஞனின் ஆராய்ச்சி: அன்னமும் வெள்ளை! கொக்கும் வெள்ளை! என்ன வேறுபாடு?

Written  by London swaminathan

Date: 2 November 2015.

Post No:2294

Time uploaded in London :–  7-41 (காலை)

(Thanks  for the pictures) 

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

1).சர்வாரம்பா தண்டுலப்ரஸ்த மூலா:

எல்லாவற்றிற்கும் மூல காரணம் (அரிசிச்) சோறு!

ஒப்பிடுக:

ஒருநாள் உணவை ஒழியென்றால் ஒழியாய்

இருநாளுக்கு ஏலென்றால் ஏலாய் -ஒருநாளும்

என்னோ வறியாய் இடும்பைகூர் என்வயிறே

உன்னோடு வாழ்தல் அரிது— அவ்வையார்.

xxxx

2).சா சபா யத்ர சப்யோஸ்தி (கதா சரித்சாகரம்)

எங்கு அவை ஒழுக்கமுடையோர்

இருக்கிறார்களோ அதுவே சபை!

ஒப்பிடுக: மாநில சட்டசபைகள், லோக் சபை உறுப்பினர்களின் நடத்தை!!

xxx

3).ஸா சேவா யா ப்ரபுஹிதா– (பஞ்ச தந்திரம்)

முதலாளிக்கு (தலைவருக்கு/ எஜமானனுக்கு) இதம் தருவதே சேவை

xxx

4).சூர்ய ஏகாகி சரதி (யஜூர் வேதம்)

சூரியன் தன்னதனியனாகச் சொல்கிறான்

xxx

5).ஸ்வஜாதிர் துரதிக்ரமா (பஞ்ச தந்திரம்)

எங்கும் தனது இனத்தை (ஜாதியை) விட்டுக்கொடுக்க முடியாது

xxx

6).ஸ்வதேச ஜாதஸ்ய நரஸ்ய நூனம் குணாதிகஸ்யாபி பவேதவக்ஞா

சொந்த நாட்டுக்காரர்களுக்கு எவ்வளவு பெருமை/திறமை இருந்தாலும் அவனுக்கு அவமதிப்பே மிஞ்சுகிறது (இக்கரைக்கு அக்கரை பச்சை)

ஹிந்தி: கர் கா ஜோகீ ஜோக்டா ஆன் காவ்ன் கா சித்த

xxx

7).ஸ்வாத்யாய  ப்ரவசனாப்யாம் ந ப்ரமதிதவ்யம் (தைத்ரீய உபநிஷத்)

வேதங்களைக் கற்பதையும், கற்பிப்பதையும் புறக்கணிக்காதீர்கள்

xxx

8).ஹம்சோ ஹி க்ஷீரமாதத்தே தன்மிஸ்ரா வர்ஜயத்யப:  – (சாகுந்தலம் நாடகம்)

அன்னப் பறவையானது பாலை மட்டும் எடுத்துக் கொண்டு தண்ணீரை விட்டுவிடும்

Xxxx

9).ஹம்ச: ஸ்வேதோ பக: ஸ்வேத: கோ பேதோ பக ஹம்சயோ:

நீரக்ஷீர விபாகே து ஹம்ஸோ ஹம்ஸோ பகோ பக: – சுபாஷித ரத்ன பாண்டாகாரம்

அன்னப் பறவையும் வெள்ளை; கொக்கும் வெள்ளை! பின்னர் என்ன வேறுபாடு?

தண்ணீரையும் பாலையும் கலந்து வைத்தால் அன்னம், பாலை மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளும் நீரை விட்டுவிடும். கொக்கு, கொக்குதான்! அன்னம், அன்னப் பறவைதான்!

xxx

10).ஹிமவதி திவ்ய ஔஷதய: சீர்ஷே சர்ப: சமாவிஷ்ட: (முத்ராராக்ஷசம் நாடகம்)

தலைக்கு மேலே பாம்பு! இமய மலையில் மூலிகைகள்!

(தொலைவில் தீர்வு/ மருந்து இருந்தால் என்ன பயன்?)

ஹிந்தி: ஜப் தக் ஹிமாலய் சே சஞ்சீவனீ ஆயே, பீமார் மர் ஜாயே.

சாம்ப் தோ சிர் பர், பூடி பஹாட் பர்

–சுபம்–

Written  by London swaminathan

Date: 31 October 2015.

Post No:2289

Time uploaded in London :–  10-05 AM

(Thanks  for the pictures) 

DON’T REBLOG IT AT LEAST FOR A WEEK!  DON’T USE THE PICTURES; THEY ARE COPYRIGHTED BY SOMEONE.

நுனி மரத்தில் உட்கார்ந்துகொண்டு அடிமரத்தை வெட்டுபவன் மூடன், முட்டாள் என்று இந்திய இலக்கியங்கள் சித்தரிக்கின்றன. உலக மஹா கவி காளிதாசனும் இப்படி இருந்தவர் என்றும் பின்னர் காளிதேவியின் அருள் பெற்று சிறந்தவர் என்றும் செவி வழிக் கதைகள் செப்பும்.

சொன்னதைச் சொல்லும் கிளிப்பிள்ளை

முட்டாள்கள் அர்த்தம் தெரியாமல் சொற் பிரயோகம் செய்வர். தமிழில் உள்ள கதை அனைவரும் அறிந்ததே. ஒரு ஊரில் ஒரு பெரியவரின் தாயார் இறந்தவுடன் பலரும் துக்கம் விசாரிக்கச் சென்றனர். ஒரு முட்டாள் ஏது சொல்வதென்று திகைத்திருந்த தருணத்தில் எல்லோரும் செல்வதைக் கவனித்தான். “உனது தாயின் இழப்பு உனக்கு மட்டும் இழப்பன்று; அவர் ஊருக்கே தாயாக விளங்கினார். ஆகையால் இன்று நாங்கள் எல்லோரும் தாயை இழந்த பிள்ளையாகி விட்டோம் என்று பலரும் கூறினர். இவனும் அப்படியே கூறிவிட்டு,  வீட்டுக்கு வந்தான். மற்றொரு நாள் ஊர்ப் பெரியவரின் மனைவி இறந்து போனாள். இவன் எல்லோருக்கும் முன் முந்திக் கொண்டு, முந்திரிக் கொட்டை போலச் சென்றான். ஊரே கூடியிருந்தது. இந்த முட்டாள் முன்னே சென்று, “உனது மனைவியை இழந்தது உனக்கு மட்டும் துக்கமன்று. அவள் உனக்கு மட்டும் மனைவியில்லை; ஊருக்கே மனைவியாகத் திகழ்ந்தாள் இன்று நாங்கள் அனைவரும் மனைவியை இழந்த கணவர் ஆகிவிட்டோம்” என்றான். பக்கத்தில் இருந்த பத்துப் பேர் அவனுக்கு அடி உதை கொடுத்து அவனை வீட்டுக்கு அனுப்பி வைத்தனர்!!

மஹாபாரதம் இதை இன்னும் அழகாகச் சொல்லுகிறது. ஒரு கிளியானது சொன்னதைச் சொல்லும்; அழகாகச் சொல்லும். ஆனால் அதையே ஒரு பூனை பிடிக்க வரும் போது அம்மா, என்னை பூனை பிடிக்கிறது என்று சொல்லத் தெரியாது. இதே கதைதான் முட்டாள்களின் கதையும்.

இதோ சில சம்ஸ்கிருதப் பழமொழிகள்:–

நகைச்சுவை நடிகர்கள், முட்டாள்கள் போல நடித்து நமக்கு அறிவூட்டினர்.

முட்டாள்களின் (அவ) லட்சணம்

தூரத: சோபதே மூர்கோ லம்பசாடபடாவ்ருத:

தூரத்திலிருந்து பார்க்கும்போது பகட்டான ஆடைகளோடு முட்டாள் பிரகாசிக்கிறான்.(பக்கத்தில் போனால் வண்டவாளம் தெரிந்துவிடும்)

அர்தோ கடோ கோஷமுபைதி நூனம்

குறைகுடம் கூத்தாடும்; நிறைகுடம் தழும்பாது (அதிகம் பேசுபவன் மூடன்)

அசுபம் வாக்யமாதத்தே புரீஷமிவ சூகர: — மஹாபாரதம்

எப்படிப் பன்றிகள் மலத்தை நாடிப் போகின்றனவோ, அது போல மூடர்கள் சொல்லத் தகாத சொற்களையே (கெட்ட வார்த்தை) நாடுவர்.

தாவஸ்ச சோபதே மூர்கோ யாவத் கிஞ்சின்ன பாஷதே – ஹிதோபதேசம்

எதுவரை மூர்கர்கள் (முட்டாள்கள்) வாயைத் திறப்பதில்லையோ அதுவரை அவர்கள் சமாளிப்பார்கள் (பேசத் துவங்கினால் யார் என்று தெரிந்து விடும்!!)

ந சோபதே சபா மத்யே ஹம்ஸ மத்யே பகோ யதா – ஹிதோபதேச/ சாணக்ய நீதி தர்பண

சபை மத்தியில் முட்டாள்கள் இருப்பதானது, அன்னப் பறவைகளின் இடையே கொக்கு நிற்பதற்குச் சமம்.

(அன்னமும் கொக்கும் வெள்ளைதான் ஆயினும் எளிதில் இனம் கண்டு விடலாம்; அது போல அறிஞர் சபையில் முட்டாள்கள் உட்கர்ந்தாலும் அவர்களை கொக்கு போலக் கண்டுபிடித்து விடலாம். வானத்தின் மீது மயிலாடக் கண்ட வான் கோழி தானும் தன் பொல்லா சிறகை விரித்தாடிய கதைதான் இது!!)

-சுபம்–

படம்– அமெரிக்க கள்ள நாணயம்

Compiled  by London swaminathan

Post No.2278

Date: 27 October 2015

Time uploaded in London: 10-36 AM

Thanks for the pictures.

Don’t use pictures. Don’t reblog for at least a week.

மதுரை சேதுபதி உயர்நிலைப்பள்ளியில் எனக்கு ஒரு வாத்தியார் (ஆசிரியர்) இருந்தார். அவர் பெயர் வி.ஜி.சீனிவாசன். அவர் எங்களுக்குச் சொல்லிக் கொடுத்தது:

“நான் கள்ள நாணயம், போலி ரூபாய் நோட்டுகளைக் கண்டாலோ, அவை என் கைக்கு வந்தாலோ உடனே அவைகளை இரண்டு துண்டாக வெட்டி, யாரும் எடுக்க முடியாதபடி சாக்கடையில் தூக்கி எறிந்து விடுவேன். நீங்களும் அப்படிச் செய்ய வேண்டும்” என்று ஆசிரியர் வி.ஜி.எஸ் சொன்னார். அது முதல் நானும் அதைச் செய்துவருகிறேன். இதற்கு அவர் சொன்ன காரணங்கள்:

1.ஒருவர் நம்மை கள்ள நாணயத்தைக் கொடுத்து ஏமாற்றுகிறார். ஏமாந்ததால் நமக்குக் கோபமும் வெறுப்பும், மனக் கசப்பும் ஏற்படுகிறது.

2.கொஞ்ச நேரம் கழித்து கோபம் தணிந்தவுடன், அதே காசை நாமும் நைஸாக வேறு ஒருவருக்குக் கொடுத்து ஏமாற்றப் பார்க்கிறோம்.

3.அசந்து மறந்து அவர் அதை வாங்கிக் கொண்டால், அவரும் மற்றவரை ஏமாற்றத் தயாராகிறார்.

4.யாரோ ஒருவர் செய்த தப்பு, ஆயிரக்கணக்கான ஏமாளிகளையும், குற்றவாளிகளையும் உருவாக்குகிறது.

5.இதைத்தடுக்க ஒரே வழி—அந்த கள்ள நாணயத்தை அழிப்பதுதான்.

இது ஏன் என்னுடைய நினைவுக்கு வந்தது என்றால், சுவாமி ராமதாஸ் எழுதிய ஒரு கதையை ஆங்கிலப் புத்தகத்தில் படித்தேன். இதோ அந்தக் கதை:–

ஒரு ஊரில் ஒரு சாது (துறவி) இருந்தார். அவர் நன்கு தையல் கலையை அறிந்திருந்தார். ஆகையால் எல்லோர் கொண்டுவரும் துணிகளையும் தைத்துக் கொடுப்பார். அவர்கள் கொடுக்கும் பணத்தை அன்போடு வாங்கிக் கொள்வார்.

ஒரு பெரிய வணிகனும் அவரைப் பயன் படுத்திவந்தான். வண்டி வண்டியாக துணிகளைக் கொண்டுவந்து இறக்குவான். இந்தத் துறவி அவைகளைத் தைத்தவுடன் காசு (கூலி) கொடுத்துவிட்டு உடைகளை எடுத்துச் செல்வான். ஆனால் அவன் கொடுக்கும் காசு எல்லாம் கள்ள நாணயங்கள். துறவிக்கும் தெரியும் அவை எல்லாம் கள்ள நாணயங்கள் என்று. ஆனால் அமைதியாக அவைகளை வாங்கிக் கொள்வார்.

ஒருநாள் அந்தத் துறவி அடுத்த ஊருக்குப் போக வேண்டி இருந்தது. உடனே சீடனை அழைத்து தையல் கடையைப் பார்த்துக்கொள்ளச் சொன்னார். வழக்கமான வாடிக்கையாளர்கள் வந்து தையல் கூலி கொடுத்துவிட்டுத் துணிகளை எடுத்துச் சென்றனர். வழக்கமாக துறவியை ஏமாற்றும் கள்ள வணிகனும் வந்தான். நிறைய துணிகளை வாங்கிக் கொண்டு, வழக்கம்போல கூலியாகக் கள்ள நாணயங்களைக் கொடுத்தான். துறவியின் சீடன் அதைக் கண்டு பிடித்துவிட்டான். துணிமணிகளைக் கொடுக்க முடியாது என்று சொல்லித் திருப்பி அனுப்பிவிட்டான்.

படம்- பிரிட்டிஷ் கள்ள நாணயம்

ஊரிலிருந்து திரும்பி வந்த துறவி, யார் யார் வந்தனர், என்ன நடந்தது என்ற விஷயங்களை எல்லாம் கேட்டறிந்தார். அப்பொழுது சீடனும், ஏமாற்ற வந்த வணிகன் பற்றியும் அவன் கொடுத்த கள்ள நாணயங்கள் பற்றியும் அவனைத் திருப்பி அனுப்பியது பற்றியும் சொன்னான்.

உடனே துறவி, அவனைக் கடிந்துகொண்டார். ஏன் அவனைத் திருப்பி அனுப்பினாய்? அவன் மற்றவர்களை ஏமாற்றக் கூடாது என்பதற்காகத்தான் நான் அவன் தந்த கள்ள நாணயங்கள் எல்லாவற்றையும் வாங்கினேன். அவை அனைத்தையும் தோட்டத்தில் புதைத்துவிட்டேன் என்றார்.

இதுவே துறவிகளின் இயல்பு.அவர்கள் எல்லோருக்கும் உதவுவதோடு, மற்றவர்களைப் பாதுகாப்பதும் அவர்தம் பணி.

(தொடர்ந்து ஏமாற்றுபவர்களை இதுபோலப் பொறுத்துக் கொள்ள வேண்டுமென்பதல்ல. தற்காலத்தில், சட்டபூர்வ வழிகளில் அவர்களைச் சமாளிக்கலாம்–சுவாமி.)

–சுபம்–

Compiled  by London swaminathan

Post No.2275

Date: 26 October 2015

Time uploaded in London: 16-01

Thanks for the pictures.

Don’t use pictures. Don’t reblog for at least a week.

சம்ஸ்கிருத/தமிழ் பொன்மொழிகள்

1).புகழ் எனின் உயிரும் கொடுக்குவர், பழி எனின் உலகுடன் பெறினும் கொள்ளலர் – புறம் 182

2).அக்ருத்யம் நைவ கர்தவ்யம் ப்ராணத்யாகே அப்யுப்ஸ்திதே- பஞ்சதந்திரம்

பொருள்:உயிரே போகுமென்றாலும் செய்யக் கூடாத (தீய) செயல்களைச் செய்யக்கூடாது.

3).ஒப்பிடுக (ஹிந்தி): ப்ராண் ஜாயேன் ந வசன் ஜாயேன்

4).ஈன்றாள் பசி காண்பாண் ஆயினும் செய்யற்க

சான்றோர் பழிக்கும் வினை – குறள் 656

Xxx

மனசா சிந்திதம் கார்யம் வசசா ந ப்ரகாசயேத்

அன்யலக்ஷிதகார்யஸ்ய யத: சித்திர்ன ஜாயதே –

—-சாணக்ய நீதி தர்பணம்

மனதில் நினைத்த காரியத்தை வெளியே சொல்லாதே; இன்னொருவரின் பார்வையில் விழுந்தால்  அது வெற்றியடையாது.

xxx

அதிரபசக்ருதானாம் கர்மணாமாவிபத்தேர்பவதி

ஹ்ருதயதாஹீ சல்யதுல்யோவிபாக: — பர்த்ருஹரி

பொருள்: சிந்தித்துச் செயல்படாவிட்டால் இறுதிவரை அது முள் போலத் தைக்கும்

ஒப்பிடுக: எண்ணித் துணிக கருமம் துணிந்தபின்

எண்ணுவம் என்பது இழுக்கு – குறள் 467

Xxx

அபரிக்ஷ்ய ந கர்தவ்யம், கர்தவ்யம் சுபரிக்ஷிதம் – பஞ்சதந்திரம்

பொருள்:-ஆராயாமல் எதையும் செய்யாதே, நன்கு ஆராய்ந்தபின்னரே எதையும் செய்ய வேண்டும்.

பொருள், கருவி, காலம், வினை, இடனொடு ஐந்தும்

இருள் தீர எண்ணிச் செயல் – குறள் 675

Xxx

ஆமுகாபாதி கல்யாணம் கார்ய சித்திம் ஹி சம்சதி – கதாசரித் சாகரம்

பொருள்:– செயல் செய்யும்போது மங்களகரமான விஷயத்துடன் துவங்கினால் அது வெற்றியடையும்.

–Subham–

Written by London swaminathan

Post No.2272

Date: 25 October 2015

Time uploaded in London: 6-37 AM

Thanks for the pictures.

Don’t use pictures. Don’t reblog for at least a week.

சரக சம்ஹிதையில், திருக்குறளில் வாக்கிங் ஸ்டிக்/ கைத்தடி!!

வாக்கிங் ஸ்டிக் பற்றி வள்ளுவர் சொன்னார்:

கற்றிலனாயினும் கேட்க அஃதொருவற்கு

ஒற்கத்தின் ஊற்றன் துணை –குறள் 414

பொருள்:– ஒருவன் தானே கற்றுத் தெரிந்துகொள்ளவில்லை என்றாலும், கற்றவர்களிடம் கேட்டுத் தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். ஒருவனுக்கு கஷ்டம் (ஒற்கம்) வரும்போது, அது ஊன்றுகோல் (கைத்தடி, வாக்கிங் ஸ்டிக்) போல உதவும்.

ஸ்கலத: சம்ப்ரதிஷ்டானம் சத்ரூணாம் ச நிசூதனம்

அவஷ்டம்பனமாயுஷ்யம் பயக்னம் தண்டதாரணம்

–சரக சம்ஹிதா 5-102

கைத்தடியின் ஐந்து உபயோகங்கள்

ஸ்கலத: சம்ப்ரதிஷ்டானம் = கீழே விழுவதிலிருந்து தடுக்கும்

சத்ரூணாம் நிசூதனம் = எதிரிகளைத் தாக்க உதவும்

அவஷ்டம்பனம் = ஊன்றுகோலாக உதவும்

ஆயுஷ்யம் = நீண்ட ஆயுள் கிடைக்கும்

பயக்னம் = பயத்தைத் தடுக்கும்

அந்தக் காலத்தில் முதியோர் நலனில் எந்த அளவுக்கு அக்கறை இருந்தது என்பதை மேற்கூறிய இரண்டு பாடல்களும் காட்டும். சுமார் 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே முதியோர் விஷயங்களை எழுதியும் வைத்தனர்.

இதோ மேலும் ஒரு எடுத்துக்காட்டு:

ந சா சபா யத்ர ந சந்தி வ்ருத்தா ந தே வ்ருத்தா யே ந வதந்தி  யே ந வதந்தி தர்மம் – நீதி சதகம் 3-58

எங்கு முதியோர் இல்லையோ அது சபை இல்லை;

தர்மத்தை உபதேசிக்காத முதியோர், முதியோரே அல்ல.

என்று நீதி சதகம் கூறும்.

–சுபம்–

Post No.2269

Date: 24 October 2015

Time uploaded in London: 13-12

Thanks for the pictures.

Don’t use pictures. Don’t reblog for at least a week.

பழங்கால பௌத்த மத நூலில் காணப்படும் ஒரு சுவையான உண்மைக் கதை:–

முன்னொரு காலத்தில் வட இந்தியாவில் மதுரா நகரத்தில் உபகுப்தர் என்பவர் பலசரக்கு வியாபாரம் செய்து வந்தார். அந்த ஊரில் வாசவதத்தை என்னும் ஒரு விலைமாது (வேசி) இருந்தாள். அவளுடைய வேலைக்காரி ஒரு நாள் உபகுப்தர் கடைக்கு வந்து வாசனைத் திரவியங்களை வாங்கிச் சென்றாள். உபகுப்தரின் கட்டழகைக் கண்டு வியந்து தன்னுடைய எஜமானியான வாசவதத்தையிடம் அவருடைய ரூப லாவண்யத்தை வருணித்துச் சொன்னாள். அதைக் கேட்டது முதல் வாசவதத்தையின் மனம் சஞ்சலம் அடைந்தது. நாளாக ஆக வாசவத்தையின் ஆவலும் ஆசையும் அதிகரித்தது.

ஒருநாள், ‘உங்களுடைய முக தரிசனத்துக்காக நான் ஏங்குகிறேன்’ என்று ஒரு காதல் கடிதம் எழுதி அதை வேலைக்காரி மூலம் உபகுப்தருக்கு அனுப்பி வைத்தாள். ‘நானோ ஒரு ஏழை; என் முக தரிசனத்தினால் உனக்கு ஒன்றும் கிடைக்கப் போவதில்லை. ஆனால் நானே ஒரு நாள் உன்னைப் பார்க்கவரும் நிலை வரும்’ என்று பதில் சொல்லி அனுப்பிவிட்டார். வாசவதத்தையின் மனம் அடங்கவில்லை. மீண்டும் ஒரு கடிதம் எழுதி அனுப்பினாள். ‘உங்களுடைய காசு, பணம் எதையும் நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. உங்கள் முகத்தைக் கண்டு களிக்கும் வாய்ப்புமட்டும் கொடுத்தால் போதும் என்று பிரார்த்திக்கிறேன். வேறு எதுவுமே எனக்கு வேண்டாமென்று எழுதி அனுப்பினாள். அவர் அதை வாசித்துவிட்டு பழைய பதிலையே சொல்லிவிட்டார்.

காலம் உருண்டோடியது. மதுரா நகரத்தில் ஒரு பெரிய கொலை நடந்தது. வாசவதத்தையின் காதலன் அவளுடைய வீட்டில் ரத்தவெள்ளத்தில் மிதந்தான். ஊர் முழுதும் செய்தி காட்டுத் தீ போல பரவியது. அரசனுடைய சேவகர்கள் வந்து, கொஞ்சமும் விசாரிக்காமல், அவள் விலை மாது என்பதால் பணத்துக்கு ஆசைப்பட்டு காதலனைக் கொன்றுவிட்டதாக அரசனிடம் கூறிவிட்டனர்.

பெண்களுக்கு மரண தண்டனை விதிக்கும் வழக்கம் பாரத நாட்டில் கிடையாது. ஆகையால் மன்னனும் இவளுடைய அங்கங்களை சிதைத்து அவலட்சணமாக்கி ஊரை விட்டு வெளியே விரட்டி விடுங்கள் என்று கட்டளையிட்டான். வாசவதத்தை என்னும் பேரழகி, அங்கம் சிதைந்த நிலயில் கோரமாக காட்சி தந்தாள். ஊரைவிட்டு வெளியேற்றப்பட்டதால் சுடுகாட்டில் வசித்தாள். என்றும் விசுவாசம் மாறாத வேலைக்காரி மட்டும் அவளுடனே சென்று, வாசவ தத்தைக்குத் துணையாக சுடுகாட்டில் வசித்தாள்.

இந்தச் செய்தி பலசரக்கு வியாபாரி உபகுப்தரின் காதையும் எட்டியது. உடனே அவர் கடையில் வேலை பார்க்கும் ஊழியரை அழைத்துக்கொண்டு சுடுகாட்டுக்கு வந்தார். வாசவதத்தையின் வேலைக்காரி, உபகுப்தரை அடயாளம் தெரிந்து கொண்டு, வாசவதத்தைக்கு இன்னாரென்று அறிமுகம் செய்துவைத்தாள். அங்கமெல்லாம் உருக்குலைந்த நிலையில் உபகுப்தரைச் சந்திக்கும் துர்பாக்கியம் ஏற்பட்டதே என்று மனம் கலங்கி கண்ணீர் வடித்தாள். துக்கமும் வெட்கமூம் அவளை வாட்டி வதைத்தது.

உபகுப்தரோவெனில், கொஞ்சமும் தயக்கமின்றி வாசவதத்தையின் அருகில் போய் அமர்ந்தார். “ஸ்வாமி இந்த உடலானது அன்றலர்ந்த செந்தாமரை போன்று திவ்ய தேஜசுடன் இருந்தபோது உங்களைப் பார்க்க கெஞ்சினேனே; விலையுயர்ந்த வஸ்திரங்களை அணிந்துகொண்டு காண்போர் மனதை எல்லாம் வசீகரித்தேனே; இப்பொழுது துரதிருஷ்டமும், கஷ்டமும் என்னை வதைக்கின்றன. அப்போதெல்லாம் என்னைப் பார்க்காமல் இப்பொழுது வந்தீர்களே; வெறுக்கத்தக்க சரீரம்படைதவளாகி விட்டேனே” என்று வருந்திச் சொன்னாள்.

இதையெல்லாம் கேட்ட உபகுப்தர் கண்களிலும் கண்ணீர் தாரை தாரையாக வழிந்தது. பிறகு அவர் நிதானமாக, “வாசவதத்தாய்! உன்னைப் பார்க்க இதுவே உரிய தருணம். மானிடர் அனுபவிக்கும் இம்மைச் சுகங்களெல்லாம் அழியக்கூடியது என்பதை உன்மூலம் அறிந்து கொண்டேன். இனி வருந்திப் பயனில்லை. தர்மத்தைக் கடைப்பிடித்து வாழ்க்கை நடத்து; மன நிம்மதி கிடைக்கும்” என்று உபதேசம் செய்தார். அவருடைய வாக்கு என்னும் அமிர்ததாரையில், வாசவதத்தையின் துக்காக்னி அணைந்தது. அவள் பெரும் ஆறுதல் அடைந்தாள். பின்னர் அவள் புத்த சங்கத்தை நாடிச் சென்று இறுதிவரை அங்கிருந்து சாந்தி பெற்று உயிர் நீத்தாள்.

புத்தம் சரணம் கச்சாமி!

தம்மம் (தருமம்) சரணம் கச்சாமி!!

சங்கம் சரணம் கச்சாமி!!!

(உபகுப்தர், வாசவதத்தை என்ற பெயர்கள் பல கதைகளில் வரும். ரவீந்திர நாத் தாகூர் எழுதிய உபகுப்தர் கவிதையில் அவர் ஒரு புத்த மத துறவி போல காட்டப்படுகிறார். நான் எழுதிய கதை அசோகர் என்னும் நூலை அடிப்படையாகக் கொண்டது)

–சுபம்–

சம்ஸ்கிருத பொன்மொழிகள்

Written by London swaminathan

Post No.2251

Date: 17 October 2015

Time uploaded in London: 13-26

Thanks for the pictures.

Don’t use pictures. Don’t reblog for at least a week.

“நீல வர்ண ஸ்ருகால:”

ஆத்மபக்ஷம் பரித்யஜ்ய பரபக்ஷேசு யோ ரத:

ச பரைர் ஹன்யதே மூடோ நீலவர்ண ஸ்ருகாலவத் (ஹிதோபதேச)

தன்னுடைய சொந்த இனத்தை விட்டு யார் ஒருவர் வேறுபக்கம் செல்கிறாரோ, அவர்களை அந்த வேறுபக்க ஆட்கள் கொன்றுவிடுவார்கள்- நீல வர்ண நரிக்கு ஏற்பட்ட கதியே ஏற்படும் என்பது சம்ஸ்கிருதப் பாடலின் பொருள்.

ஹிதோபதேசம் கதை

ஒரு காட்டில் ஒரு நரி இருந்தது. ஒரு நாள் பக்கத்திலுள்ள நகரத்தில் நுழைந்தது. அதைப் பார்த்து நாய்கள் குரைக்கவே அது, துணிகளுக்கு சாயமேற்றும் ஒரு சாயப் பட்டறையில் நுழைந்தது. அங்கே இருட்டாக இருந்தது. அந்த நரி தவறிப்போய், ஒரு சாயம் வைத்திருந்த ‘டிரம்’மில் விழுந்தது. உடலெல்லாம் நீலச் சாயம் ஏறியது. காலையில் காட்டுக்குள் வந்தவுடன் எல்லா மிருகங்களும் அதை விநோதப் பிராணியாகப் பார்த்தன. உடனே நரி, தான் தேவலோகத்திலிருந்து வந்திருப்பதாகவும் தானே அரசன் என்றும் பறைசாற்றியது. தன்னுடைய சொந்த இன நரிகளை அலட்சியம் செய்தது. சிங்கம் உள்பட, எல்லா மிருகங்களும் அடங்கி ஒடுங்கி , அதற்கு அடிமையாக இருந்தன. ஒரு நாள் எங்கோ நரிகள் கூட்டம் ஊளையிடுவதைக் கேட்டவுடன் நீலவர்ண நரிக்கும் பிறவிக்குணம் தலைக்கேறியது. மிகப் பெரிய சத்தத்தோடு ஊளையிட்டது. இதைப் பார்த்த் சிங்கம் முதலிய கொடிய விலங்குகள், அது வெறும் நரி, இவ்வளவு காலம் நம்மை ஏமாற்றியிருக்கிறது  என்று அறிந்து அதன் மீது பாய்ந்து அதைக் குதறிக் கொன்றன.

xxx

பெண்ணுக்கு ‘அழகு’ குறி, அம்மாவுக்குப் ‘பணம்’ குறி!

ரூபம் வரயதே கன்யா, மாதா வித்தம், பிதா ஸ்ருதம்

பாந்தவா: கலுமிச்சந்தி மிஷ்டான்னமிதரே ஜனா: – பஞ்ச தந்திரம்

கல்யாணம் என்று வந்து விட்டால் பெண்ணுக்கு மாப்பிள்ளையின் அழகும், அம்மாவுக்கு மாப்பிள்ளையின் பணவசதியும், அப்பாவுக்கு மாப்பிள்ளையின் அறிவும், சொந்தக் காரர்களுக்கு அவனது குலமும், ஏனையோருக்கு கல்யாண விருந்தும் குறியாக (முக்கியம்) இருக்கும்!!!

Xxx

விக்ரீயந்தே ந கண்டாபிர்காவ: க்ஷீரவிவர்ஜிதா: — சார்ங்கதர பத்ததி:

பால் இல்லாத பசுக்களின் கழுத்தில் மணி கட்டினாலும் அதிக விலைக்கு விற்கமுடியாது.

Xxx

விஹ்வலா ஹி ராஜப்ரக்ருதி: — காதம்பரி

ராஜாவின் போக்கு சந்தேகத்துக்குரியது (அரசனிடம் கவனமாக இருக்க வேண்டும்)

ஒப்பிடுக:

அகலாது அணுகாது தீக்காய்வார் போல்க

இகல் வேந்தர்ச் சேர்ந்தொழுகுவார் – குறள் 691

பொருள்: –மன்னன் அருகில் இருப்பவர்கள் மிகவும் கவனமாக இருக்கவேண்டும். தீ மூட்டி குளிர்காயும்போது எப்படி தீக்கு மிக அருகிலும் அல்லது தீயிலிருந்து மிகத் தொலைவிலும் செல்வதில்லையோ அப்படி அகலாது, அணுகாது பழக வேண்டும்

“பாம்பு என்று தாண்டுவதா, பழுது என்று மிதிப்பதா?”

“பழகினும் பார்ப்பாரைத் தீப்போல் ஒழுகல் – திரிகடுகம்”

Xxx

வ்ருத்தா நாரீ தபஸ்வினீ – சாணக்ய நீதி தர்பணம்

வயது முதிர்ந்துவிட்டால் பெண்கள் எல்லாம் தவசிகள் (அவ்வையார்) ஆகிவிடுவர்.

ஒப்பிடுக:

சௌ சூஹே காகர் பில்லீ ஹஜ் கோ சலீ

Xxx

நாஸ்தி கங்கா சமம் தீர்த்தம் நாஸ்தி மாத்ரு சமோ குரு:

கங்கையின் புனிதத்துக்குச் சமமான ஜலம் இல்லை’

அம்மாவுக்குச் சமமான குருவும் இல்லை.

ராமகிருஷ்ண பரம ஹம்சரும் மூன்று “க” முக்கியம் என்பார். கங்கை, கோவிந்தன், காயத்ரி.

ஆதிசங்கரர் பஜகோவிந்தத்திலும்  கங்கா ஜலம், கோவிந்தன் (முராரி), பகவத் கீதை ஆகிய மூன்று ‘க’ முக்கியம் என்பார்.

—சுபம்–