அதீத உளவியல் ஆற்றல் கொண்ட நினா குலாஜினா (5559)

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Date: 19 October 2018

Time uploaded in London – 6-11 AM (British Summer Time)

Post No. 5559

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

அதீத உளவியல் ஆற்றல் கொண்ட நினா குலாஜினா

ச.நாகராஜன்

அதீத உளவியல் ஆற்றல் பெற்ற அதிசயமான ஆண், பெண் பட்டியலில் நினா குலாஜினாவின் (Nina Kulagina) பெயர் தனி இடம் பெறுகிறது.ரஷியப் பெண்மணியான நினா (பிறப்பு 30-7-1926 மறைவு ஏப்ரல் 1990) அதி மானுட ஆற்றலைக் காட்டி விஞ்ஞானிகளை வியக்க வைத்தவர்.

Psyckokinetic (PK) ஆற்றலில் அவர் வல்லவர் என்பது நிரூபிக்கப்பட, ஆயிரத்தி தொள்ளாயிரத்து அறுபதுகளில் அவரது அதீத உளவியல் ஆற்றல் உலகில் பிரபலமானது.

மேஜை மேலிருக்கும் ஒரு பொருளைத் தொடாமலேயே நகர வைக்கும் சக்தி கொண்டவர் அவர் என்பதை நேரடியாகப் பலரும் பார்த்து வியந்தனர்.

ரஷியாவில் இரண்டு நோபல் பரிசு பெற்ற விஞ்ஞானிகள் உள்ளிட்ட நாற்பது விஞ்ஞானிகள் குலாஜினாவின் சக்தியைச் சோதனை செய்து பார்த்தனர்.

லெனின்கிராட் லாபரட்டரி ஒன்றில் 1970ஆம் ஆண்டு மார்ச் 10ஆம் தேதி அவர் மீது விஞ்ஞானிகளால் பல சோதனைகள் நடத்தப்பட்டன.

எதையும் தொடாமலேயே பார்வையினால அவர் பொருள்களை நகர்த்துவது பற்றிய சோதனையால் விஞ்ஞானிகள் வியந்தனர்.

உலோகங்களினால் ஆன பொருள்களையும், உலோகம் அல்லாத பொருள்களையும் அவர் நகர்த்திக் காட்டினார். பல்வேறு வடிவங்கள் மற்றும் அளவுகள் கொண்டவை இவை. காந்தசக்தி கொண்ட பொருள்கள், காந்தசக்தி அற்ற பொருள்கள் என எல்லாவற்றையும் அவரால் நகர்த்த முடிந்தது!

இவற்றின் இடை 380 கிராம் அளவில் இருந்தன.

இந்த அபூர்வ ஆற்றல் உயிர்களில் உள்ள தசை, திசு மற்றும் அங்கங்களின் மீதும் செலுத்தப்பட முடியுமா என்று பார்க்க அவர்கள் மிகுந்த ஆவல் கொண்டனர்.

சோதனைகளை முன்னின்று நடத்தியவர் பிரபல ரஷிய விஞ்ஞானியான செர்ஜியெவ் ( Gennady Sergeyev).

ஒரு தவளையின் இதயம் எடுக்கப்பட்டு உடல் இயக்கவியல் கரைசல் (Physiological solution) ஒன்றில் பத்திரமாக வைக்கப்பட்டது. நினா இருந்த இடத்திலிருந்து தவளையின் இதயம் சுமார் ஒன்றரை மீட்டர் தூரத்தில் இருந்தது.இதயத்துடன் எலக்ட்ரோடுகள் இணைக்கப்பட்டன – சோதனை அனைத்தையும் துல்லியமாக ரிகார்ட் செய்வதற்காக!

இந்த மாதிரி நிலைகளில் தவளையின் இதயம் சுமார் 30 முதல் 40 நிமிடங்கள் வரை இயங்கும். அரிதான சில கேஸ்களில் 90 நிமிடம் இது இயங்கலாம்.

இதய இயக்கம் நின்றவுடன் அதை எலக்ட்ரோ ஸ்டிமுலேஷன் (Electrostimulation) மூலம் மீண்டும் இயங்க வைக்க முடியும்.

நினா தனது சக்தியை தவளையின் இதயம் மீது செலுத்திய 40 விநாடிகளில் அதன் இயக்கம் முற்றிலுமாக நின்றது. மீண்டும் எலக்ட்ரோ ஸ்டிமுலேஷன் (Electrostimulation) மூலம் அதை இயக்க முயன்ற போது அது இயங்கவில்லை!

“நாங்கள் இதயத்தைச் சோதனை செய்த போது அது வெடித்துச் சிறு சிறு துகள்களாக ஆகி இருந்தது. அந்த ஆற்றலின் வேகம் அப்படிப்பட்ட தீவிரத்தன்மை கொண்டதாக இருந்தது” என்று கூறி செர்ஜியெவ் வியந்தார்.

(“We found that it was tore apart, as if bombarded by lightening balls of microscopic size. The energy flow can reach such incredible intensity”)

செர்ஜியெவும் அவரது சகாக்களும் மனித இதயங்களின் மீது நினாவின் ஆற்றலைச் சோதிக்க விரும்பினர்.

இந்த சோதனையின் முடிவுகள் ஒரு மனிதரின் உணர்ச்சிகரமான நிலை இன்னொருவரின் மீது விளைவை ஏற்படுத்துகிறது என்பதை நிரூபித்தன.

செர்ஜியெவ் இதை இப்படி விளக்கினார்: “A number of  studies in heart arrhythmia were also conducted with humans. We found that emotional reactions of one person (inductor) influenced, as a rule, the heart rate of another person (participant). In these tests electrocardiograms (EKGs) of both subjects were simultaneously recorded. The values obtained after computer analysis of the EKG data …. indicated that for five minutes the heart-rate changes of the percipient were completely dependent on the reactions of the heart of the inductor who was located two meters away. These reactions were most noticeable in percipients with heart disorders.’

 

நினாவின் இன்னொரு சக்தியையும் விஞ்ஞானிகள் சோதித்தனர்.

அவர் தன் தீவிர பார்வையை ஒருவர் கையின் மீது செலுத்தியபோது அது முதலில் சற்று சூடானது, பிறகு தோல் இன்னும் அதிக உஷ்ணத்தை அடைந்தது. பின்னர் தோல் எரிந்து தீப்புண் பட்டது போல் ஆனது. ஐந்து நாட்கள் வரை அந்தப் புண்ணின் காயம் தென்பட்டது.

நினா தன் கையின் மீது பார்வையைச் செலுத்த அவரது தோல் சிவப்பானது. பின்னர் ஐந்து அல்லது பத்து நிமிடங்கள் கழித்த பின்னர் அவர் அதை தன் சிகிச்சை தரும் ஆற்றலின் மூலம் ஆறச் செய்த போது அது சாதாரண நிலைக்கு மீண்டது.

தனது கைவிரல்களால் அவர் பல வண்ணங்களையும் உணர்ந்து அவற்றை விவரித்தார்.

இது போன்ற ஏராளமான சோதனைகளை லாபரட்டரி கட்டுப்பாடுகளில் அவர் நிகழ்த்திக் காட்டி விஞ்ஞானிகளை அயர வைத்தார்.

ஆனால் எதையும் சந்தேகக் கண் கொண்டு பார்த்து நிராகரிக்கும் சில விஞ்ஞானிகள் அவருக்கு இந்த சக்தி இருக்கிறது என்பதை ஒப்புக்கொள்ள மறுத்தனர்.

பிரபல அறிவியல் எழுத்தாளரான மார்டின் கார்ட்னர் நினாவின் சக்தியை நிராகரித்து அவரது ஆற்றலை ஒப்புக் கொள்ள மறுத்தார்.

வாழ்வின் இறுதி நாட்களில் அவர் தனது அபூர்வ ஆற்றலைச் சிறிது சிறிதாக இழந்தார். 1970களில் அவருக்கு மாரடைப்பு ஏற்பட்டது. முதுகெலும்பில் வலி, தலை சுற்றல் உள்ளிட்ட பல வியாதிகளால் அவர் அவஸ்தைப்பட்டார். ஆனால் இறுதி வரையும் கூட,  மிகச் சில சோதனைகளுக்கு மட்டும்  அவர் உட்பட்டே வந்தார்.

அவர் மறைவுடன் அவரது ஆற்றல் பற்றிய ரகசியம் எப்படி என்று தெரியாமலேயே அவருடன் மறைந்தது

***

ஆதாரம் : The Mind Race  – Understanding and using psychic abilities by Russel Targ and Keith Harary  உள்ளிட்ட பல நூல்களும் கட்டுரைகளும்.

—xxxx—-

EYE TWITCHING and ITCHING- GOOD OR BAD? (Post No.5533)

Research Article Written by London Swaminathan
swami_48@yahoo.com
Date: 12 October 2018

 

Time uploaded in London – 20-31 (British Summer Time)

 

Post No. 5533

 

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

SHAKEPEARE,KALIDASA AND TAMIL POETS DIFFER FROM DOCTORS

Eye twitching is common according to doctors. They call it myokymia. When we say eye twitching, we mean eyelid twitching. Most eye twitches come and go, but some can last for weeks or months. They are harmless. If it lasts for months then it may be due to some nerve problem. The causes for the twitching may be fatigue, lack of sleep, eye strain, caffeine, alcohol, allergies, nutrition problems according to medical encyclopedia. But Shakespeare , 2000 year old Tamil poets and Kalidasa differ with the modern biologists.

 

In Hindu scriptures, the left eye twitching for women is good and right eye twitching for men is good.  Some may differ in it. But all agree that twitching eye means something good or bad. Science don’t agree with them.

In china left eye twitching is a lucky sign of getting wealth. in India, right eye twitching is good (if you are men).

In African countries, it differs from country to country.

 

In Western countries, the talk about itching eyes and not twitching eyes.

Theocritus (275 BCE) says

My right eye itches now, and shall I see my love? (Idylls III)

Shakespeare (1604) says,

Mine eyes do itch; doth that bode weeping? (Othello IV)

(Is that an omen I will be crying soon?)

 

N.Homes (1650)

If their right eye itcheth, it betokens sorrowful weeping;

if the left eye itcheth, …… joyful laughter. (Daemonologie)

 

Jonathan Swift (1738)

My right eye itches; I shall cry (political Conversation III)

 

The book on Superstitions published in 1780 also confirms,

Itching right eye is a bad omen. It will make people cry, weep etc.

 

Twitching in oriental literature is replaced with Itching in Western literature.

Now Let us look at the World famous Indian poet Kalidasa (First Century BCE)

Meghadutam verse 94

the doe eyed lady’s left eye

would throb at your coming, I guess

and match the charm of blue lotuses

quivering as fishes dart among them.

Kalidasa means that the left eye twitching for women is good.

In his world famous drama Sakuntalam Kalidasa says,

Sakuntala (feeling a bad omen)

O You Gods! What means this throbbing of my right eye?

 

In Raghuvamsa Kavya (14-49) Sita’s right eyes are throbbing and the she gets scared. She knew that something bad is going to happen.

 

In Other places Kalidasa shows that the throbbing or twitching of right shoulder or right eye is good for men (Raghu vamsa  6-68, 12-90 and Vikrama Urvasiya III-9)

 

We see such things in Valmiki Ramayana, Kamba Ramayana (Tamil) and several other Sanskrit books.

Sangam Tamil Literature

Since more than 200 similes of Kalidasa were used by Sangam Tamil pets I have providing my umpteen articles in this blog that Kalidasa lived before Sangam age; may be in first century or 2nd century BCE. Kapilar, the Brahmin poets used more similes than any one else.

 

Here in Kurinji section (Ainkurunuru) he used the twitching or throbbing of eye: In verse 218 the servant maid says that her eyes are throbbing which is a good sign. But the commentators say that her left eye throbbed which is a good sign.

 

So the Tamils and people in North India believed that left eye throbbing is good for women; right eye throbbing is bad.

 

Kapilar was one of the oldest poets of Sangam period.  Whatever he used was used again by other poets.

In the Kalitokai, which forms the last group of books, two poets use this eye twitching.

Palai Padiya Perum Kadunko (10), Chozan Nalluruthiran(106) used the same image. Left eye throbbing would  bring good message.

 

This is one more proof to establish the age of Kalidasa. This is another proof for unity in Indian culture from Kanyakumari to Kashmir. There is one culture in India with minor regional differences in food, clothing, manners and customs.

 

SCIENCE AND RELIGION

FOLLOWING EXCERPT IS FROM SCIENTIFIC AMERICAN (SEE MY COMMENTS BELOW)

Men aren’t from Mars and women aren’t from Venus, but their brains really are wired differently, a new study suggests.

The research, which involved imaging the brains of nearly 1,000 adolescents, found that male brains had more connections within hemispheres, whereas female brains were more connected between hemispheres. The results, which apply to the population as a whole and not individuals, suggest that male brains may be optimized for motor skills, and female brains may be optimized for combining analytical and intuitive thinking.

“On average, men connect front to back [parts of the brain] more strongly than women,” whereas “women have stronger connections left to right,” said study leader Ragini Verma, an associate professor of radiology at the University of Pennsylvania medical school. But Verma cautioned against making sweeping generalizations about men and women based on the results.

 

 

MY COMMENTS

Sanskrit and Tamil literature have a point. They knew by intuition or through scientific study that men are egoistic and more aggressive. We see it how they react in the battle field (see the remarks that their right-side body parts are throbbing or reacting in men). 2000 year old Tamil books repeat umpteen times that the tiger won’t eat its prey if it falls on its left side- so egoistic.

We know now that the left side of the brain controls the right side of the body. The left side stands for conscious actions, positive actions and calculations. The right side brain stands for music, arts, negative emotions and intuitions.

 

We must do deeper studies in this area and then only should come to conclusions. But a preliminary study shows that their reporting of reaction in the eyes or body parts has a scientific basis.

 

–subham-

 

 

 

 

 

 

 

 

நிழல் அதிசயம்- ஹிந்து விஞ்ஞானம் (Post No.5386)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

 

swami_48@yahoo.com

Date: 2 September 2018

 

Time uploaded in London – 7-08 am (British Summer Time)

 

Post No. 5386

 

இந்துக்கள் ஏராளமான வழிகளில் எதிர்காலத்தை அறிவர். காஞ்சி பரமாசார்ய ஸ்வாமிகள் (1894-1994), ரிக் வேத பண்டிதர் கூத்தனூர் சிங்கார சுப்ரமண்ய சா ஸ்திரிகளை அழைத்து தன் கையில் அக்ஷதையைப் போடச் சொல்லி, அதை எண்ணி, தானெவ்வளவு காலம் உயிருடன் இருப்பேன் என்று கண்டு பிடித்ததை முன்னர் எழுதியுள்ளேன்.

 

நாடி ஜோதிடம் உண்மை என்றும் இதை நாஸா (NASA, USA) விஞ்ஞானிகள் ஆராய வேண்டும் என்றும் எழுதினேன். நூற்றுக்கு 90 சதவிகித நாடி ஜோதிடர்கள் பித்தலாட்டக் காரர்கள் என்ற போதிலும், கையின் அமைப்பைப் பார்த்தே ஒருவர் பிறந்த வருடம், இடம்  முதலியவற்றைக் கண்டுபிடிக்கும் விஷயம் நாடி ஜோதிடத்தில் இருப்பதை எழுதினேன்.

 

பெரிய சைவ ஆசார்யர்களும் கூட புத்தகத்தில் நூலை நுழைத்து (ROPE OR THREAD ASTROLOGY)  அந்தப் பக்கத்தில் வரும் செய்தியைக் கொண்டு, குழந்தை பிறக்கும் என்று சொன்ன செய்தியை ஒரு கட்டுரையில் தந்தேன்.

ஒற்றைத்த் தும்மல் ;போட்டால் ஆகாது; இரட்டைத் தும்மல் கேட்டால் காரியம் சித்திக்கும் என்பதை அறிவோம்.

 

மீனாட்சி கோவில் போன்ற இடங்களி வரையப்பட்ட தாமரை போன்ற சிற்பத்தில் கைவைத்து காரியம் கைகூடுமா என்று கண்டு பிடிப்பது பற்றியும் எழுதினேன்.

 

கிளி ஜோதிடம், பஞ்சபக்ஷி சாத்திரம், வராஹமிஹிரரின் கருங்குருவி ஜோதிடம், பல்லி சொல்லுக்குப் பலன், ஸீதாராம சக்ரம், எண் ஜோதிடம், கை ரேகை ஜோதிடம், ஜாதக ஜோதிடம், முகத்தைப் பார்த்து சொல்லும் (FACE READING) ஜோதிடம், குற வஞ்சி குறி சொல்லுதல், சாமி ஆடுவோர் குறி சொல்லுதல்– வெற்றிலையில் மாயக் கறுப்பு மை தடவி பார்த்தல்— இப்படி எண்ணற்ற வகைகளைத் தந்தேன்.

 

நேற்று மூச்சுக் காற்று ஓடும் திசையை வைத்து நீங்களே ஆரூடம் சொல்லலாம் என்று எழுதினேன்

இப்போது இன்னும் ஒரு அதிசயச் செய்தியக் காண்போம்

கீழ்கண்ட தகவல் பிரபஞ்ச உற்பத்தி என்னும் 1900ம் ஆண்டு நூலில் உளது. விஞ்ஞான ரீதியில் ஆராய்ந்த பார்ப்பது அவஸியம்.

 

முனிசாமி முதலியார் 1900ல் வெளியிட்ட பிரபஞ்ச உற்பத்தி நூலில்

சாயா தெரிசனக் குறிப்பு

 

“ஆகாயத்தில் மேக மறைவுகளில்லாமல் பரிசுத்தமாய் வெய்யில் காணும்போது, பூமியில் மேடு பள்ளம் இல்லாத இடத்தில் நின்று கொண்டு, தன்னுடைடைய நிழல் ஐந்து அடி முதல் பத்து அடி நீளத்திற்கு உட்பட்ட தருணத்தில்,  த்னது நிழலின் முகமாக பார்த்தபடி நின்று, , அந்த நிழலின் கை, கால், தலை, கழுத்து இவ்வுறுப்புகளில் ஒன்றை கண் சிமிட்டாமல், கால் அல்லது அரை நாழிகை மட்டும் பார்த்து (ஒரு நாழிகை 24 நிமிடம்), அப்படியே ஆகாயத்தை நோக்கிப் பார்க்கவும்.

 

ஆகாயத்தில் அவன் உருவம் தோன்றும். அவ்வுருவமானது பொன் நிறமாக இருந்தால் அவனுக்கு செல்வம் வரும்.  வெண்மையாக இருந்தால் பிராண பயமில்லை; ஆயுள் வளரும். செம்மை நிறமாகில் மனக்குறை, சஞ்சலம், அபாண்டம் சம்பவிக்கும். கருமையாகில் தேக நலன் கெடும். அன்றியும் அவ்வுருவில் கை அல்லது  காலாவது தோன்றாமல் இருந்தால் ஆறு மாதத்தில் மரணம் உண்டாம். இதுவுமன்றி தலையே தோன்றாமல் கவந்தமாய் தோன்றினால்  மூன்று மாதத்தில் மரணம்.

 

இம்மதிரியாய் சந்திரனிலும் பார்ப்பதுண்டு.

இதற்கு ‘சாயா புருஷ தரிசனம் என்று சொல்லுவார்கள்.

 

இச்சாயா தெரிசனத்தை இடைவிடாமல் 12 வருஷம் பார்த்துக் கொண்டு வந்தால் தன் முன் நிற்கும் நிழல் தன்னுடன் பேசும். அப்படிப் பேசும் பருவம் நேரிடுங்கால்,  அதன் முகாந்திரமாய் அட்ட மா சித்தும் (அஷ்ட மஹா சித்தி) பெறலாகும். பெருவதன்றிப் பின்னும் சில நாட்களில் தன்னிழல் உருவமாகித் தன்னுடனே  திரியும். படுத்தால் தானும் படுக்கும் எழுந்தால் தானும் எழும்பும்; அன்றியும் இவனுக்கு நேரிடும் நன்மை தீமைகளை முன்னதாக தெரிவிக்கும். இன்னும் அநேக அற்புதங்களை விளைவிக்கும் என்று  பெரியோர் சொல்லுகிறார்கள்”.

 

XXX

இவற்றையெல்லாம் அறிவியல் ரீதியில் ஆராய பணம் வேண்டும். மேலை நாட்டு மருத்துவக் கம்பெனிகள் புதிய மருந்துகளைச் சோதிக்க பெரிய ஆராய்ச்சி அமைப்புகள் வைத்துள்ளன. தனிப்பட்ட முறையில் செய்யும் ஆராய்ச்சிகளையும் விலைக்கு வாங்கி தாங்களும் அதை மெய்யெனக் கண்டு பிடித்து, மருந்து மாத்திரைகளைத் தயாரித்து கோடி கோடியாச் சம்பாதிக்கின்றனர். நம்மிடம் பணம் இருந்தால் நாமும் முறையான ஆராய்ச்சிகளைச் செய்து முடிவுகளை வெளியிடலாம. பல ஊர்களில் தல மரங்கள் (ஸ்தல வ்ருக்ஷங்கள்) இத்தனை ஆயிரம் ஆண்டுப் பழமை என்றெலாமெழுதி வைக்கின்றனர். தற்காலக் கருவிகளைக் கொண்டு இவற்றின் வயதை எளிதில் காணாலாம். புத்தரின் பல் (TOOTH) என்று கண்டி முதலான இடங்களில் வைத்துள்ளனர் . அதை அறிவியல் முறையில் ஆராய்ந்து வயதைக் கண்டு பிடிக்கலாம். புத்தர் வாழ்ந்ததாக கூறப்படும் ஆண்டுகளில் 600 ஆண்டுகள் வரை வேறுபாடுள்ளது. ஒரு தரப்பினர் சொல்லுவது போல அவர் கி.மு 1400 வாக்கில் வாழ்ந்தார் என்று நிரூபிக்கப்பட்டால் இந்திய வரலாறே தலைக் கீழாக மாறும். ஆராய்ச்சி செய்ய மனமும் பணமும் தேவை!

–சுபம்–

ஆருடம் சொல்ல ஆசையா? (Post No.5381)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

 

swami_48@yahoo.com

Date: 31 August 2018

 

Time uploaded in London – 20-44 (British Summer Time)

 

Post No. 5381

 

Pictures shown here are taken from various sources including google, Wikipedia, Facebook friends and newspapers. This is a non- commercial blog.

 

இந்துக்களின் அதிசய மூச்சு சாஸ்திரம்

 

நமது மூக்கில் இரண்டு துளைகள் உள்ளன. அதில் மூச்சு மாறி மாறி ஓடும். இதை நாம் கவனிப்பதே இல்லை. எப்போதாவது ஜலதோஷத்தில் மூக்கு அடைத்துக் கொண்டால் அப்போது மட்டுமே, எந்த துவாரத்தின் வழியாக மூச்சு ஓடுகிறதோ அந்த வழியாக விடுகிறோம்.

 

வலது துவாரம் வழியாக மூச்சு விடும்போது அதை சூரியகலை என்பர். இடது துவாரம் வழியாக முச்சு விடும்போது அதை சந்திரகலை என்பர். சிலநேரங்களில் இரண்டு துவாரம் வழியாகவும் மூச்சு சென்று வரும்; இதை சுழுமுனை என்பர்.

இந்த மூச்சு சாஸ்திரத்தை நன்கு கவனித்த பெரியோர்கள் சாதாரண மனிதனுக்கு மூச்சு எப்படி ஓடுகிறது என்று கண்டுபிடித்து எழுதி வைத்துள்ளனர். இதைப் பற்றி மேலை நாட்டு மருத்துவ நூல்கள் கவலைப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை.

 

காலை ஆறு மணி முதல் எட்டு மணி வரையிலும் சூரிய கலை எனப்படும் வலது நாசித் துவாரம் வழியாக மூச்சு வெளியேறும்; உள்ளே வரும். எட்டு மணி முதல் பத்து மணிவரை மூக்கின் இடது துளை வழியாக- அதாவது சந்திர கலை வழியாக மூச்சு விடுவோம். இப்படி இரண்டு மணி நேரத்துக்கு ஒரு முறை மாறி மாறி ஓடும்.

சூரிய கலையை பிங்கலை என்றும் சொல்வர்.

சூரிய கலையில் செய்யக்கூடிய காரியங்கள் என்ன என்று பழைய நூல்கள் கூறும்:–

கல்வி கற்றல்

மந்திரம் ஓதுதல் துவக்கம்

வாஹனம் ஓட்டக் கற்றல்

சித்திரப் படமெழுதல்

ஸ்நானம்/ குளியல்

சொற்பொழிவாற்றுதல்

தான தருமம்

வேட்டை யாடல்

பெண்களுடன் சம்போகம்

மோகனம், ஸ்தம்பனம், உச்சாடனம்

புத்தாடை அணிதல் (நூதன வஸ்திராபரணம்)

வடக்கு, கிழக்கு திசையில் பிரயாணம்

 

 

 

சந்திர கலை எனப்படும் இடது துவரம் வழியாக நாம் மூச்சு விடும்போது செய்ய வேண்டிய செயல்கள்

தெற்கு, மேற்கு திசையில் பிரயாணம் செய்தல்

யுத்தம் செய்தல்

உபநயனம்

கிரஹப் ப்ரவேசம்

விதை விதைத்தல்

மருந்து சாப்பிடுதல்

சாந்தி கழித்தல்

விவாகம்

யோக அப்யாஸம்

வெளிநாட்டுப் பயணம்

கடவுள் சிலை நிர்மாணித்தல்

அலங்காரம்

 

இந்த நேரங்களில் இந்தக் காரியங்களைச் செய்வது 100 சதவிகித பலன் தரும் என்பது நம்பிக்கை.

ஆருடம் சொல்ல ஆசையா?

 

மூச்சு சாஸ்திரத்தைப் பயின்றால் நீங்களும் ஆரூடம் சொல்லலாம். ஆனால் மனம் , மொழி, மெய் ஆகியவற்றில் சுத்தம் வேண்டும்; அல்லது ஜோதிடம் சொல்லியே சிக்கலில் மாட்டிக் கொள்வோம். ஏனெனில் நாம் சொல்வது பலிக்காது; அப்படிப் பலித்தாலும் அதுவே நம்மை சிக்கலில்  மாட்டிவிடும். ஆகையால் வினைத் தூய்மை இல்லாதோர் விலகி நிற்க.

யாராவது ஒருவர் உங்களிடம் வந்து நான் கார் வாங்கலாமா, வீடு வாங்கலாமா, அல்லது அதைச் செய்யலாமா, இதைச் செய்யலாமா என்று கேட்பதாக வைத்துக் கொள்ளுங்கள். தேர்தலில் வெற்றி  கிடைக்குமா, போட்டி போடலாமா என்றெல்லாம் கேடதாக வைத்துக்கொள்ளுங்கள். அப்போது உங்கள் மூக்கின் வலது துவாரத்தின் வழியாக மூச்சு ஓடி, அவரும் அதே பக்கத்தில் நின்று உங்களை எது கேட்டாலும் ஜயம்/ வெற்றி என்று சொல்லலாம்.

 

இது சூரிய குறி எனப்படும்

 

சந்திர குறி என்றால் என்ன?

சந்திர கலை பூரணமாய் நடக்கும்போது– அதாவது இடது துளை வழியாக மூச்சு ஓடுகையில் ஒருவர் வந்து அதே பக்கத்தில் நின்று கேள்வி கேட்டால் அந்தக் காரியம் தடை இன்றி நிறைவேறும் என்று செப்பலாம்.

 

மூக்கின் இரண்டு துளைகள் வழியாகவும் மூச்சு ஓடினால் அதை சுழும்,,,,,,,,,,,,,,,னை என்பர். அந்த நேரத்தில் ஒருவர் வந்து கேட்டால் அவர் வெற்றி பெறமாட்டார். காணாமற்போன பொருள் கிடைக்குமா என்று கேட்டாலும் அது கிடைக்காது என்று சொல்லிவிடலாம்.

 

மூச்சு ஓடும் பக்கம் பூரண பக்கம்

மூச்சு ஓடாத பக்கம் சூன்யம் எனப்படும்.

நமக்கு வேண்டாதவர் வந்தால், எதிரிகள் வந்தால், அவர்களை சூன்ய பக்கத்தில் நிற்க வைத்து, நிறை வேறாது என்று சொல்லலாம். வாதங்களில் அவரைத் தோற்கடித்து விடலாம்.

 

மூச்சு சாஸ்திரத்தில் இன்னும் பல அதிசயங்கள் உண்டு; அவற்றைப் பின்னர் காண்போம்.

 

-சுபம்–

ANCIENT TAMIL HINDU SAINT WHO BURNT HIMSELF IN ATHENS! (Post No.5072)

Statue of Augustus

Written by London Swaminathan 

 

 

Date: 3 JUNE 2018

 

 

Time uploaded in London – 14-05

 

Post No. 5072

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

ANCIENT TAMIL HINDU SAINT WHO BURNT HIMSELF IN ATHENS! (Post No.5072)

Monk Zarmanochegas who accompanied an Indian embassy from King Pandion to Roman Emperor Augustus  (63 BCE to 14 CE) reached Rome by 19 BCE. Later this Monk Zarmanochegas amazed Athens by burning himself to death publicly. Some people thought that he was a Buddhist. They changed the name Zarmanochegas into Sramanacharya. The identification is not certain. The Greeks did horrible things to the words they borrowed and the names they reproduced.

 

My research shows that he was a Hindu saints from Tamil Nadu. The reason being we don’t have enough evidence in ancient Buddhist literature to show that they burnt themselves when their life mission was finished. But in Hindu literature we have umpteen references to show that they ended their life in this way when their mission was fulfilled.

Kabila, the Brahmin poet who contributed highest number of Tamil verses in the Sangam literature, burnt himself to death after he married two daughters of ancient Tamil philanthropist Pari of Pa

rambu country. Even today we can visit his memorial Kabila Rock near Thirukkovilur in Tamil Nadu. He lived around First century BCE or CE. At the same time this Hindu burning himself in Greece also happened. So Kabilar might have inspired him. Moreover the saint/monk accompanied a Tamil ambassador from Pandya King. So the saint must be a Tamil one.

 

saints burning themselves happened from Ramayana Times. Sabari a hunter woman saint and many other saints of Ramayana days burnt themselves after seeing Rama, thinking that they can straight away go to heaven or attain salvation.

 

Kumarila Bhatta, a great scholar and contemporary of Adi Shankara burnt himself to death. When Adi Shankara came for a debate , Kumarila told him that it was too late and sent him to another scholar.

A Hindu saint visited Mayan civilization , taught them good things and burnt himself to death. He told them that he would come back again. After several centuries when he Christian robbers came from Spain that generation thought that he must be the expected saint. But those plunderers looted the innocent Mayan civilization and took all the gold to Spain.

 

Following is my article posted on 12 July 2014:-

Five Ascetics who Entered Fire: Vedavati, Sabhari, Sarabhanga,Kabila, Quetzalcoatl

 

Five Ascetics who Entered Fire: Vedavati, Sabhari, Sarabhanga,Kabila, Quetzalcoatl

Research Article Written by London Swaminathan
Post No. 1168; Dated 12th July 2014.

Hindu epic Ramayana is unique in many ways. One of the unique things about the Ramyana is “self immolation”. It is very interesting to know that women ascetics existed in the days of Ramayana and they did enter the fire and sacrificed their lives when they thought that the date of their departure had come. This is one the boldest things, we can see only in the Hindu world. Here we see a continuity of Upanishadic age sages like Gargi and Maitreyi. They did not feel any body pain when they entered the fire due to their Yogic practice.

Sita did not fear to enter fire to prove her purity. Kumarila Bhatta, contemporary of Adi Shankara, did not hesitate to burn his body slowly in the middle of husk lighted on all four sides. Tamil poet Kabila did enter fire after fulfilling his noble mission. Aztec saint Quetzalcoatl (may be a Hindu saint) did sacrifice his life in fire.

Goddess Uma did penance by standing in the middle of Five Fires (Panchagni). Many a saints including Bhageeratha did Panchagni penance. Bharata and Angatha tried to enter the fire thinking that they lost their in their mission. This is a Hindu ritual. When one completes something noble, one enters fire. When one failed to achieve to fulfil something, they enter the fire ritually.

There is a big difference between suicide and this ritual sacrifice. Here they enter the fire after announcing to the whole wide world that on such and such day they would do it for a particular noble cause. It is not because of depression or agitated mind. There is another type known as Sati, where in the women who lost their husbands climb the funeral pyre. There is another type of sacrifice where women like Chitoor Rani Padmini along with her friends entered the fire to save their modesty.
Here is a short list of great ascetics who immolated themselves:

Sharabhanga :

Rama, after slaying the demon Viradha, visited the hermitage of Sharabhanga. He told Rama that he rejected Indra’s invitation to visit Brahmaloka, knowing that Rama was visiting the place. He also directed Rama to Sutikshna’s dwelling. He requested Rama to stay with him till he casts off his body as a snake casts off its slough. Then Sharabhanga prepared a fire and poured clarified butter therein. The sage entered the flames and assumed a youthful form and ascended to Brahma’s abode (Source: Aranya Kanda, Chapter 5)

Sabhari:

She was waiting to see Rama. When Rama went to her in the middle of the forest; she gave him berry fruits and roots which were bitten by her. She did this to give the sweetest ones to Rama. Since Rama knew her motherly love, he did not reject it. She belonged to the caste of hunters. That tribal woman guided Rama and Lakshmana to lake Pampa an Rishyamuka mountain.
“Having received permission from Rama to depart, Sabhari, wearing matted locks, robes of bark and a black antelope skin, cast herself into the fire, thereafter rising into the air like a bright flame. (Chapter 74, Aranya Kanda).

Vedavati:

Vedavati was the daughter of Rishi Kusadhwaja. When Ravana was passing through the forests in the Himalaya he met Vedavati, a damsel of great beauty dressed in acetic garb. When Ravana wanted to marry her she told him that she would marry only Vishnu. But Ravana boasted to her about his heroic deeds and touched her hair with a bad intention. Enraged by this, she cursed him that he would be destroyed by her in her next birth (as Sita) and entered fire before him. When she entered the fire celestial flowers fell around her (Uttara Kanda, Ramayana)

Tamil Poet Kabilar:

Kabilar, a Brahmin poet of great character, who lived in the Sangam Age ( First three centuries CE) was a good friend of a generous chieftain Pari. When the mighty Tamil kingdoms laid a siege around his kingdom Kabilar boldly supported Pari. The three Tamil kings of Sera, Choaza, Pandya kingdoms killed him by deceit. Then Kabilar took his two daughters to all the chieftains begging them to marry them. No one dared to earn the enmity of the powerful Tamil kings. At last, one chieftain took care of those girls and Kabilar, having fulfilled his mission, entered the fire. There was a memorial stone in the place known as Kabilar Stone near Tirukoyilur on the banks of River Pennai. There is an inscription with this story in verse (Source Dr R Nagasamy’s Tamil book ‘Paamaalai’).

Bharatha, Rama’s brother, was desperate to see Rama after his 14 year banishment. When he did not arrive on the appointed day Bharat was about to jump in to ceremonial fire. But Rama arrived by his divine Supersonic jet from Sri Lanka and saved his life. When Angathan and other monkeys could not find Sita in their search mission, they contemplated sacrificing themselves in fire. This is a typical Hindu approach.

 

Aztec Saint’s Self Immolation

Aztec civilization (750 CE to 1500 CE) in South and Central America had a mysterious person with the name Quetzalcoatl. There were two people with the same name which resulted in lot of confusion. He was a demiurge, priest, ruler conceived by virginal birth years after his father’s death. He was ruler of Toltecs for twenty two years. He lived in Tula, lost a civil war, fled with a good sized Toltec force. He set sail into the open sea on a particular date Aztec calendar with a prophecy that he would come back on the recurrence of that date.

Centuries after this date, Spanish man Herman Cortes landed on the coast of Mexico on 4th March 1519. Aztec king Montezuma believed that god and saint Quetzalcoatl had come back in the form of a white man. He was given royal welcome. But Cortes, Columbus and his band of explorers brought disease, death and destruction to the wonderful Mayan, Aztec and Inca civilizations. They plundered the whole of South America and took tons of gold to Spain and Portugal.

Quetzalcoatl means ‘feathered serpent’ or ‘precious twin’. He is one of the most important Aztec deities, although he has origins in pre Aztec cultures. There was a historical king in the same name that was expelled from Tula, the Toltec capital in 987 CE. According to one version he reached the Gulf of Mexico and immolated himself, to be reborn as the planet Venus. He predicted that he would come back. He may be a Hindu saint who practised such rituals in ancient India.

 

–Subham–

புத்திமானும் பலவானும் பேயை விரட்டிய கதை! (Post No.5069)

Written by London Swaminathan 

 

 

Date: 2 JUNE 2018

 

 

Time uploaded in London – 14-54

 

Post No. 5069

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

பல நாட்டுப்புறக் கதைகள் பழங்காலத் தமிழில் உள; அவைகளை நான் அவ்வப்பொழுது புதுத் தமிழில் செதுக்கிக் கொடுக்கிறேன்

ஒரு கிராமத்தில் ஒரு பயில்வான் இருந்தான்;  உடல் பலம் இருந்தும் அவனுக்கு புத்தி ‘மந்த புத்தி’தான்; ஒரு கேள்விக்குப் பதில் சொல்ல ஐந்து நிமிடமாவது ஆகும். ஆனால் வேறு எவரும் அசைக்கக்கூட முடியாத பாரத்தை மிக எளிதாகத் தூக்கி விடுவான். அவனை எல்லோரும் வல்லாள கண்டன் என்று அழைப்பர்.

 

அருகிலுள்ள மற்றொரு கிராமத்தில் உடல் பலம் இல்லாத, ஆனால் மஹா புத்திசாலியான ஒருவன் இருந்தான். அவனை வாய்ச்சொல் வீரன் என்று அழைப்பர். மிகவும் புத்திநுட்பம் உடையவன். மற்றவர்களுக்குத் தோன்றாத விஷயங்கள் அவனுக்கு எளிதில் புலப்படும் தட்டுத் தடங்கலின்றி பேசுவான். பதில்கள் அனைத்தும் அக்ஷர லக்ஷம் பெறும்.

வாய்ச்சொல் வீரனின் புகழ் எங்கும் பரவவே வல்லாள கண்டனுக்குப் பொறாமை ஏற்பட்டது. உடல் பலமின்றி வாய்ச் சொல் வீரம் இருந்து என்ன பயன் என்று கிண்டல் செய்தான். ‘பேச்சுக்கு ராவணன், பின்னர் பார்த்தால் கும்பகர்ணன் போல’ இருக்கிறதே என்பான். ‘சொல்லுதல் யார்க்கும் எளிதாம்; சொல்லியவாறு செய்தல் அல்லவோ கடினம்’ என்பான். இருவரும் சந்திப்பது நல்லது என்று இரண்டு கிராம மக்களும் முடிவு செய்தனர்.

 

இருவரும் வாய்ச்சொல் வீரனின் கிராமத்தில் சந்தித்தபோது வல்லாள கண்டன் சொன்னான்; ஒரு நாள் முழுதும் உன்னுடன் தங்கியிருந்து உடல் பலமே பெரிது என்பதைக் காட்டப்போகிறேன் பார்! என்று சவால் விடுத்தான்.

முதல் சோதனை

 

சரி அடுத்த கிராமத்திலுள்ள இடையன் நிறைய ஆடுகள் வைத்திருக்கிறான். அதை என் உடல் பலத்தால் களவாடி வருகிறேன். உன்னால் முடியுமா என்றும் யோசித்துப் பார் என்றான் வல்லாள கண்டன் . மாலையில் இருட்டத் துவங்கியது

 

இடையன் எப்போதும் சாப்பிடப் போகும்போது,  ஒரு ஆள் இருப்பது போலத் தெரியட்டும் என்று ஒரு கம்பளியைக் கம்பின்மீது போட்டுவிட்டுப் போவான்; யாரோ ஒருவர் கூடவே இருப்பது போல பாவனை செய்து பெரிதாச் சொல்வான்: . “தம்பி ஆடுகளைப் பார்த்துக்கொள்; இந்தப் பக்கம் திருடர்களும் பேய்களும், சிப்பாய்களும் அதிகம். ஆடுகளைத் தூக்கிச் செல்லாமல் பார்த்துக்கொள்” என்பான்; இது வழக்கமான பல்லவி.

 

இதை எல்லாம் கவனித்த மஹா புத்திசாலி வா, வா, போய் ஒரு ஆட்டை  எடுத்துக்கொண்டு ஓடி விடுவோம் என்றான். வல்லாளகண்டனுக்குப் புத்தி குறைவு என்பதால் அந்தக் கம்பின் மீது போட்ட கம்பளியை ஆள் என்றே நினத்துத் தயங்கினான். பின்னர் அது வெறும் கம்பளி அங்கு யாரும் இல்லை என்று காட்டவே வல்லாளகண்டனுக்கு ஒரே ஆச்சர்யம்!! ஒரு ஆட்டை எடுத்துத் தோளில் போட்டுக்கொண்டு நடந்தான்.

 

அந்தக் கிராமத்தில் உண்மையிலேயே பேய்கள் உண்டு;  அவைகளும் இடையனின் பேச்சை கேட்டு ‘’சிப்பாய்கள்’’ என்றால் என்ன என்று யோசித்துக் கொண்டிருந்தன. அப்போது ஆட்டைத் திருடிய வல்லாளகண்டனும்  வாய்ச்சொல் வீரனும் வந்தனர். இதுவரை இந்த மாதிரி ஆட்களைப் பார்த்ததே இல்லை. ஓ! இவர்கள்தான் சிப்பாய்கள் போல என்று நினைத்து ஆடுகள் உருவத்தில் போய் செடி கொடிகளை பேய்கள் மேய்ந்தன. அப்படிச் செய்தால் வெறும் ஆடுகள் என்று எண்ணி இருவரும் போய்விடுவர் என்று அவை எண்ணின

அவைகளைப் பார்த்துக் கொண்டு வந்த வல்லாள கண்டன் ஒரு பேய் ஆட்டைத் தொட்டுப் பார்த்து, அட, இது நாம் திருடிய ஆட்டை விடக் கொழுத்து இருக்கிறது என்று கருதி அதில் ஒன்றைத் தூக்கித் தோளில் போட்டுக்கொண்டான்.

பேய் ஆட்டுக்குப் பயம் வந்துவிட்டது. எப்படித் தப்பிக்கலாம் என்று யோசித்த போது, பின்னால் வாய்ச் சொல்வீரன் நடந்து வருவதைப் பார்த்து அவனும் ஒரு சிப்பாய் என்று பயந்தது. அந்த நேரத்தில் கொழுத்த ஆட்டின் எடை தாங்காமல் ‘ஏய், இதை ஒரு நிமிடம் உன் தோளில் வைத்திரு. கொஞ்சம் முதுகை நெளித்து வளைத்து உடலைச் சரி செய்கிறேன் என்று சொல்லி மஹா புத்திசாலியின் தோளில் வைத்தான். அவனுக்கு உடல் வலு இல்லாததால் அவன் அதை ‘தொபுக்’ என்று கீழே போட்டான். பேய் ஆடு தப்பித்தோம் பிழைத்தோம் என்று ஓடி விட்டது பின்னர் மாயமாய் மறைந்தும் போனது.

 

ஏற்கனவே இடையன் பேச்சில் பேய்கள் பற்றிச் சொன்னதைக் கேட்டு இருந்ததால் அது பேய்தான் என்று பயந்து இருவரும் வேகமாக நடந்தனர்.

 

இதைப் பார்த்த சில பேய்கள் நம்மைத்தான் ‘சிப்பாய்கள்’ பிடிக்க வருகிறார்கள் என்று பேசிக்கொண்டு தலை தெறிக்க ஓடின. மற்ற பேய்கள் சிரித்துக் கொண்டே சிப்பாய்களும் இல்லை, குப்பாய்களும் இல்லை என்று நக்கல் அடித்தன.

இருவரும் வீட்டுக்குப் போய் தாங்கள் பார்த்த கொழுத்த ஆடு பேய்தான் என்று பேசிக்கொண்டே தூங்கிவிட்டார்கள். அந்த வீட்டில் அன்று எதேச்சையாக பேய்கள் போய் மதில் ஏறிக் குதித்தன. இதைப் பார்த்த வல்லாள கண்டன் அவனது நண்பன் வாய்ச்சொல் வீரனிடம் போய் பேய்கள் இங்கும் வந்து விட்டன. நாம் என்ன செய்வது? என்றான். உடனே மஹா புத்திசாலியான வாய்ச்சொல் வீரன் ‘’நீ ஒன்றும் தெரியாதது போல உருண்டு போய் உன்     இடத்திலேயே படுத்துக்கொள்’ என்று சொல்லிவிட்டு ரஹஸியமாக தாழ்ந்த குரலில் தனது பெண்டாட்டியிடம் சொன்னான்: நீ போய் இலை போட்டு, இருக்கும் சாப்பாட்டைப் பரிமாறு; என்ன இது? இன்று காலையில் நான் பிடித்து வந்த மூன்று பேய்களைச் சமைக்கவில்லையா? அவை எல்லாம் பழையதாய்ப் போனால் நன்றாக இராது என்பேன்; நீ உடனே  மூன்று பேய்களையும் உங்கள் மகன் பக்ஷணம் பண்ணிவிட்டு மேலும் வேண்டும் என்றான்; நான் இல்லை என்று சொன்னவுடன் கோபித்துக்கொண்டு பேய் பிடிக்கப் போய்விட்டன் என்று சொல்லு’’ என்றான். மனைவியும் சரி என்று சொல்லிவிட்டு அவன் சொன்ன படியெல்லாம் செய்தாள்.

 

இதைக் கேட்ட பேய்கள் நடுநடுங்கி ஓட்டம் பிடித்தன. ஏற்கனவே ஆடாக இருந்து தப்பித்த பேயிடம் அவை எல்லாம்,’ நீ சொன்னது உண்மைதான்; சிப்பாய்கள் பொல்லாதவர்கள்; அவன் மகனே மூன்று பேய்களைத் தின்றுவிட்டு நம்மையும் பிடிக்க அலைகிறானாம். நாம் வேறு காட்டுக்குப் போய்விடுவோம் என்று ஓடி விட்டன. அப்போதுதான் வல்லாளகண்டனுக்குப் புரிந்தது: உடல் பலத்தை விட புத்தி பலமே பெரிதென்று.

 

இருவரும் மறு நாளைக்கு வேறு ஒரு கிராமத்துக்குப் போவோம் என்று புறப்பட்டனர். பேய்கள் போன புதுக் காட்டின் வழியே திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தனர். மாலை நேரம் ஆகி இருட்டத் துவங்கியது. வல்லாள கண்டனுக்கு ‘அரண்டவன் கண்ணுக்கு இருண்டதெல்லாம் பேயா’கத் தென்பட்டது. ஆகையால் நாம் ஒரு அரச மரத்தின் மீது ஏறி இரவைக் கழிப்போம்; பொழுது விடிந்ததும் புறப்படுவோம் என்றான். அதற்கு இணங்கிய மஹா புத்தி சாலியும் இரவு முழுதும் பல கதைகளைச் சொல்லிப் பொழுதைக் கழித்தான். அதே மரத்துக்கு அடியில் நள்ளிரவில் பேய்கள் வந்து குழுமி கூட்டம் போட்டன. அதைப் பார்த்த வல்லாள கண்டன் பயந்து நடுங்கி பேய்கள் மீது தொபுக் என்று விழுந்தான். அவன் வாய் குளறிப் போய் ஏதோதோ பிதற்றத் துவங்கினான்.

அவைகளைக் அதைக் கேட்ட மஹா புத்தி சாலி, அட நீ ஏன் இந்தப் பேய்களையும் தின்ன வேண்டும் என்று துடிக்கிறாய்? இன்றுதான் ஐந்தாறு பேய்களை அடித்துக் கொன்று தின்னோமே; இவைகளை நாளை இரவுச் சாப்பாட்டுக்கு வைத்துக் கொள்வோம். சூடாகச் சாப்பிடுவோம்’’ என்று மரத்தின் மீதிருந்து சொன்னான்.

 

இதைக் கேட்ட அவை அனைத்தும் அடக்கடவுளே! இவன் மூன்று பேய்களை பக்ஷணம் பண்ணியவனின் தகப்பன் அல்லாவா? என்று பயந்து நடுங்கி ஓட்டம் பிடித்தன.

 

மறு நாள் காலையில் வல்லாள கண்டன் சொன்னான்: “புத்திமான் பலவான் ஆவான்; உடல் பலம் இருந்தும் என்னால் பேய்களை விரட்ட முடியவில்லை; நீ உன் புத்திசாலித் தனத்தால் விரட்டிவிட்டாய் என்று புகழ்ந்துவிட்டு தனது கிராமத்துக்கே சென்றான்.

 

–சுபம்–

ALEXANDER ‘PURANA’ AND ZARATHUSHTRA MIRACLE (Post No.5060)

Picture of Zoroaster

Written by London Swaminathan 

 

Date: 30 May 2018

 

Time uploaded in London – 15-27

 

Post No. 5060

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

I have already given the stories of walking on the water and flying through the air from Hindu, Buddhist and Jain sources. There is one more story from the Parsi religion. When we talk about religion, we believe in the miracles done by great saints. But the strange thing about the Greek writers is that they wrote fanciful stories and  interesting stories about Alexander the Great. The stories range from Alexander falling in love with Hindu and other women to walking on the water etc.

Purana= mythology

Here is the story about Z of Persian/Parsi religion (Persia= Modern Iran)

ZARATHUSHTRA , appearing in the Zerdsht Nama, dated 1278 CE has the following anecdote:

ZARATHUSHTRA  having arrived at the banks of River Araxes, found no boat. He worried about his wife and himself exposing themselves semi naked just to cross the river.  There were lot of people watching them. He prayed to the Lord and then they all walked safely on the surface of the water and crossed the river. Since Muslim invaders destroyed most of the Parsi scriptures, we wouldn’t know whether this story is from any ancient book or a later one. The fact that ZARATHUSHTRA  and his family walked on the surface of the water may be due to Indian influence. From Rig Vedic seers to Vasudeva (father of Krishna) we have many stories in Hindu religion about walking on water or rivers obeying the commands of the saints.

Alexander ‘Mahatmyam’ (Great Holy  Story)

Alexander, the hero of much fairy tale, figures in some marvellous affairs with the waters, of which one is the passage of the sea at Pamphylia. Greek Historian Arrian (First century CE) in his Anabasis of Alexander 1-26 says that there is no passage along beach except when the north wind blows; “at that time after strong South wind, rendered his passage easy and quick, not without divine intervention, as he and his men interpreted.”

Greek biographer Plutarch (46-120 CE) in his life of   Alexander refers to the same legend and quotes Menander in connection with it, but Alexander himself made no claim of anything miraculous in the passage.

 

Greek historian Appian (First century CE) also knew the legend and in his Civil Wars mentioned it in connection with an adventure of Caesar’s in the Ionian Sea.

 

Greek geographer Strabo (First century CE) said the army passed in the water for a whole day and the water was up to navel.

 

Greek historian Callisthenes, however, said that sea not only opened for him but even rose and fell in homage. He quoted Eusthatius for his statement. But this statement should not be taken literally but may be looked upon as a rhetorical embellishment to something which was understood more prosaically.

 

Roman historian and hagiographer Josephus (First century CE) gives the event an undeniably miraculous touch. In the Antiquities, he described the Hebrew crossing of the Red Sea (under Moses), he cites this legend in confirmation of that in Exodus, and the sea divided for Alexander, in an offhand way referring to the other historians as his authority.

There is another story about in the Pseudo Callisthenes. When Alexander arrived in Babylon, he himself went in disguise as an ambassador to Darius. He received and entertained him, with a banquet in the evening. During the course of the banquet a Persian Lord recognised Alexander, and informed Darius, Persian King.  Alexander, finding himself discovered, fled from the hall, snatching a torch to light him through darkness. Fortunately, he chanced upon a horse at the door. Now by the might of the gods, Alexander crossed the river, but when he had reached the other side and the fore feet of the horse rested on dry land, the water which had been frozen over suddenly melted, and the hind legs of the horse went down into the river. Alexander however leaped from the horse to land, and the horse was drowned in the river.

 

So all cultures have similar stories, which in course of time, changed into mythology.  When religions had such stories, they were all attributed to help from the gods.  When historical figures appear in such stories some find heroic adventures there and some others say they are nothing but lucky coincidences. These stories make the history interesting to read.

Source: The Indian and Christian Miracles of Walking on the Water, William Norman Brown, 1928

–Subham–

 

 

 

வேதம் முதல் தாயுமானவர் வரை அஷ்டமா சித்திகள்! அற்புத சக்திகள்! (Post No.5058)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 29 May 2018

 

Time uploaded in London – 14-35

 

Post No. 5058

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

 

வேதம் முதல் தாயுமானவர் வரை அஷ்டமா சித்திகள்! அற்புத சக்திகள்! (Post No.5058)

தாயுமானவர் பாடிய அற்புத சக்திகள் பற்றிய பாடல் நாம் எல்லோரும் அறிந்ததே:

 

கந்துக மதக் கரியை வசமா நடத்தலாம்;

கரடி வெம்புலி வாயையுங் கட்டலாம்;

ஒரு சிங்கம் முதுகின் மேற் கொள்ளலாம்;

கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்

வெந்தழலின்  இரதம் வைத்தைந்து லோகத்தையும்

வேதித்து விற்றுன்ண்ணலாம்;

வேறொருவர் கானாமல் உலத்துலாவரலாம்

விண்ணவரை ஏவல் கொள்ளலாம்;

சந்ததமும் இளமையோடிருக்கலாம்

மற்றொரு சரீரத்திலும் புகுதலாம்;

சலமேல் நடக்கலாம்; கனல் மேலிருக்கலாம்

தன்னிகரில் சித்தி பெறலாம்

சிந்தையை அடக்கியே சும்மா இருக்கின்ற திறமரிது.

 

அற்புதங்களின் ப்ட்டியலைத் தரும் தாயுமானவர் மனதை அடக்குவதுஅதை விடக் கடினம் என்கிறார்.

 

இந்த மாதிரி அற்புதங்களை தமிழ் சித்தர்கள் சர்வ சாதாரணமாகச் செய்து வந்தனர். அவர்களுக்கு அது ஒரு விளையாட்டு போல! இறைவனின் அற்புதங்களை சொல்லும் தமிழ் மொழி நூல்களும் அதை திரு ‘விளையாடல்’ என்றே செப்பும். ஸம்ஸ்க்ருதத்தில் அதை லீலா விநோதங்கள் அல்லது விபூதி என்பர்.

இதற்கெல்லாம் மிக மிக முந்தைய அற்புத துதிகள் உலகின் மிகப் பழமையான ரிக் வேதத்தில் உள்ளன.

 

ரிக் வேதம் 3500 ஆண்டு முதல் 8000 ஆண்டுவரை பழமையுடைத்து என்பது ஆராய்ச்சியாளர்களின் துணிபு. அதில் பத்தாவது மண்டலத்தில் ஜடை தரித்த (கேசீ) முனிவர்களைப் பற்றியும் அந்த முனிவர்களின் சக்தி குறித்தும் வருகிறது

 

ஏழு ரிஷிகள் சூரியனை முனிவனாக உருவகித்து பாடிய பாடல் அது.

அதில் வரும் சில வரிகளைக் காண்போம்:

கேசீ பூமியையும் சோதியையும் தாங்குகிறான்

 

முனிவர்கள் மஞ்சள் நிற ஆடைகளை அணிகின்றனர். காற்று போலச் செல்கிறார்கள்.

நாங்கள் காற்றின் மேலே ஏறினோம்; மானுடர்களே; நீங்கள் தூல தேகத்தையே பார்க்கிறீர்கள்

 

காற்றின் குதிரையும் வாயுவின் நண்பனுமான முனி, தேவனால் ஊக்கம் அடைந்து, கிழக்கு மேற்கிலுள்ள இரு கடல்களுக்கும் செல்கிறான்.

 

அப்சரஸ், கந்தர்வர்கள் செல்லும் இடங்களிலும் வனவிலங்குகள் செல்லும் இடங்களிலும் ( வானம், காடு)  முனிவன் சஞ்சரிக்கிறான்.

 

கேசீ ஜடையுள்ளவன். அவன் ருத்திரன் விஷத்தை அருந்தினான்.

 

இந்தப் பாடலில் வரும் விஷம் அருந்தும் வரிகள் நமக்கு விஷம் உண்டு பெயர் பெற்ற திரு நீலகண்டன் (சிவ பெருமான்) கதையை நினைவு படுத்துகிறது.

 

இந்தத் துதியின் அடிக்குறிப்பில் ரிக் வேதத்தைத் தமிழில் மொழிபெயர்த்த ஜம்புநாதன் கூறுவதாவது:-

முனிவர்கள் தங்கள் நேர்மையான வாழ்க்கை நடைமுறைகளால் வாயு, ருத்திரன் போன்ற தேவர்களின் தன்மையை அடிய முடியும்.  அவர்களைப் போல சிறந்த சக்திகளையும் பெற முடியும். எங்கு வேண்டுமானாலும் செல்ல முடியும்; நீண்ட அழகான முடியுடைய முனிவர்கள் தவத்தின் போது மழிப்பதில்லை. தீ ஜோதி, பூமி ஆகியவற்றைத் துதிப்பார்கள்.

 

சுமார் 2300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் எழுதப்பட்ட ‘தீக நிகாயம்’ என்ற பௌத்த மத நூலும் ஆறு அதி மானுட சக்திகளை விவரிக்கிறது. ரிக் வேதம் காலத்தினால் பழமையானதால் அவர்கள் மறை பொருளில் பேசுவர். ஆனால் பிற்காலத்தில் எழுந்த பௌத்த, சமண சமய நூல்கள் நமக்குப் புரியும் நடையில் எல்லாவற்றையும் நுவல்வர்.

 

இதோ புத்த மத நூல் இயம்புவன:

 

“ஒரு மனிதன் பல மனிதர்கள் ஆகலாம்; பலர் ஒன்றாகலாம்.

மலைகள், சுவர்கள் ஊடே நுழைந்து செல்லலாம்

தண்ணீருக்குள் முங்கு நீச்சல் அடிப்பது போல பூமிக்குள் மூழ்கி எழுந்திருக்கலாம்.

தண்ணீர் மீது நடந்து செல்லல்லாம்

யாருக்கும் தெரியாமல் மாயமாய் உலவலாம்

காற்றின் மீது சம்மணம் போட்டவாறு பறக்கலாம்.

 

நிலவையும் கதிரவனையும் தொடலாம்;

பிரம்ம லோகம் வரை மானுட உடலில் செல்லலாம்.”

 

 

இவை அனைத்தும் சாதாரண மனிதனால் செய்ய இயலாது.

சமண மத நூல்களும் இதையே சொல்லும்.

 

அஷ்டமா சித்திகள்

 

 

ஹேம சந்திரர் எழுதிய த்ரிசதிசலாகா புருஷ சரிதத்தில் வரும் விஷயம் பின்வருமாறு:

 

“ஊசியின் காதில் நுழையும் அளவுக்கு உருவத்தைக் குறுக்கலாம்.

மேரு மலையை முழங்கால் அளவாகக் காட்டும் வரை உயரலாம்

காற்றை விட லேஸாகலாம்.

இந்திரனின் வஜ்ராயுதத்தை விட வலிமை பெறலாம்.

 

பூமியில் இருந்தவாறே கிரஹங்களைத் தொடலாம்

 

நீரின் மீது நடக்காலாம். பூமிக்குள் பு குந்து எழலாம்

பொந்துக்குள் நுழைவது போல மலைகளுக்குள் எளிதில் நுழையலாம்.

உருவமே தெரியாமல் மறையலாம்; வானம் முழுதும் வியாபித்தும் நிற்கலாம்.”

 

ஆக ரிக் வேதம், பழங்கால மொழியில் பகன்றதை பிற்கால நூல்கள் எளிய மொழியில் செப்பின என்றால் மிகை இல்லை.

அஷ்டமா சித்திகள் — அணிமா, மகிமா, கரிமா, லகிமா, பிராப்தி, பிராகாமியம், ஈசிதை, வசிதை என்னும் எட்டுவகைச் சித்திகள்.

அஷ்டமா சித்திகள் என்பதில் மேற் சொன்ன அற்புதங்கள் எல்லாம் அடக்கம். ஆனால் கூடு விட்டுக் கூடு பாயும் வித்தை எண்வகைச் சித்திகளில் மட்டுமே காணப்படுகிறது. இது பர காயப் பிரவேசம் ஆகும். அதாவது ஒருவர் உடலில் உள்ள உயிர் வேறு ஒருவரின் உடலுக்குள் புகலாம். இதைத் திருமூலர் கதையில் விளக்கியுள்ளேன்

 

–சுபம்–

 

SUPERNATURAL POWERS OF SAINTS- FROM RIG VEDA TO THAYUMANAVAR (Post No.5057)

Written by London Swaminathan 

 

Date: 29 May 2018

 

Time uploaded in London – 10-14 am

 

Post No. 5057

 

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

 

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

POWER OF TAMIL SIDDHAS AND SEERS IN RIG VEDA

Rig Veda is the oldest book in the world and it is dated between 1500 and 6000 BCE. It has got several hymns where the Yogic powers are beautifully described. Though lot of saints in later ages have sung about the mystic powers of saints and seers in North and South of the country, this is the oldest to document such powers. This hymn describes SUN in terms of earthly Yogis and Munis.

 

Psychic power of Levitation

1.Here is the hymn (RV 10-136)

 

The long haired one (Kesi) carries the fire;

The long haired one (Kesi) carries the poison;

The long haired one (Kesi) carries heaven and earth;

The long haired one (Kesi) carries all the sky which is to be seen;

The long haired one (Kesi) is called the Light.

 

2.The Munis (seers) wind girdles, wear soiled yellow garments; they follow the course of the wind when the gods have entered them.

 

3.Transported through the practise of Muni- asceticism, we mount the winds; you mortals see only our bodies.

4.He flies through the air looking upon forms of every sort, the Muni, who has become a friend to benefit every god.

5.The Wind’s horse (Vata), the Wind’s (Vayu) friend is then the Muni, incited by the gods. In both oceans he dwells, the eastern and the western.

6.Wandering on the path of the Apsarasses, the Gandharvas (in the sky), and wild beasts (thick forests), is the long haired one, who knows every desire, a friend sweet and more intoxicating.

7.Vayu, has churned for him; for him he pounds things most hard to bend, when the long haired one drank from the cup of poison with Rudra.

 

(Lord Shiva drank poison to save Devas and Asuras (demons and angels) when they churned the Milk ocean for Amrta (Ambrosia). Goddess Uma stopped it half way through the neck of Siva and he had it in his neck for ever and he is called Neela (bluish black necked) Kanta.

 

Like most of the hymns of the Rig Veda this hymn has also different translations. It is sung by Sapta Rishis. But all the translators agree on one point- the mystic powers of saints are explained here and the Sun is compared with them or used as a symbol for them. One interpretation is that the Yogis get the power of Sun, Wind etc through their practices.

Buddhists’ Six Supernatural Powers

 

Buddhists also describe six super natural powers in Digha Nikaya of third century BCE.

“With thoughts thus concentrated, purified, cleansed, stainless, free from contamination, impressionable, tractable, steadfast, immovable, he inclines, he bends down, his thoughts to the acquisition of the various kinds of Magic Power. He enjoys, one after another, the various kinds of magical power, the several varieties thereof:

Being one man, he becomes many men. Being many men, he becomes one man.

He becomes visible; he becomes invisible.

He passes through walls and ramparts and mountains without adhering thereto, as though through the air.

He darts up through the earth and dives down into the earth, as though in the water.

He walks on water without breaking through, as though on land.

He travels through the air cross-legged, like a bird on the wing.

He strokes and caresses with his hand the moon and the sun, so mighty in power, so mighty in strength.

He ascends in the body even to the World of Brahma”.

 

What the Rig Veda described in an archaic language (Vedic Sanskrit)  is described here in a plain language.

A yogi can pass through walls

Can become invisible

Can ascend to the Brahma loka with physical body

Can become many

Can walk on water and fly through the air.

 

Such is magical power, the first of Six Supernatural powers, of which the others are the Heavenly Ear, Mind-reading, Recollection of Previous States of Existence, the Heavenly Eye, the Knowledge of Means of destroying the Three Contaminations.

 

Jain Supernatural Powers

The Jains called such supernatural powers as ‘labdhi, sakti, rddhi’. We have the description of such powers in Hemachandra’s Trisatisalaakaa purusacarita:–

 

“They (Jain sages) were able to reduce themselves into so minute a form that they could pass, like a thread, even through the eye of the needle.

They could heighten their bodies to such an extent that even Mount Sumeru would reach up only to their knees.

They could make the body so light that it was even lighter than air

The gravity of their bodies surpassed that of Indra’s thunderbolt, and hence their strength (i.e. strong blow) could not be borne by the Gods of Indra and others.

Their power of extension was such that they could touch while standing on earth, the planets or even the top of Mount Meru with their fingers as easily as we touch the leaves of a tree.

 

Their strength of will was so great that they could walk on water as on land, and could dive into or come out of the ground as if it were water.

Their supernatural powers with regard to worldly glory were such they could gain for themselves the empire of a Cakravartin (Universal Monarch) or of an Indra.

Unprecedented was their power by which they brought under control even wild beasts.

Their motion was so irresistible that they could enter into a mountain as easily as into a hole.

Their power of becoming invisible was so unchecked that they could fill in the space of the universe with their multiple forms”.

 

This is more elaborate description of what we found in the Rig Veda (3-33 and 10-36)

Following is reproduced here from my old posts:–

Eight Types of Supernatural Powers

 

Hindu Yogis are very familiar with the eight types of powers called Ashtama Siddhis.

Siddhar is one who attained Siddhi i.e. special psychic and supernatural powers, which has been defined to be eight-fold in the science of yoga.

 

 

1.Anima :power of becoming the size of an atom and entering into smallest life.

2.Mahima : power of becoming mighty and co-extensive with the universe.

3.Laghima : capacity to be light, though big in size

4.Garima : capacity to be heavy though seeming small in size

5.Prapthi : capacity to enter all the worlds from Brahmaloka to Pathalam

6.Prakamya

: power of disembodying and entering into other bodies and going to heaven and enjoying whatever one wants from one place

7.Isithvam :  having the creative power of God and control over the sun, the moon and the elements

8.Vasithvam : power of control over kings and Gods.

Tamil Saint Thayumanavar sings about the Supernatural powers in one of his verses:

You can control a mad elephant

You can shut the mouth of bear or tiger

You can ride a lion

You can play with the cobra

You can make a living by alchemy

You can wander through the world incognito

You can make vassals of the gods

You can be ever youthful

You can walk on water

You can live in fire

You can achieve all Siddhis at home

But to control the mind is rare and difficult.

 

(*Tamil original is given at the end)

Controlling mind is harder than doing miracles. When a person starts doing severe penance he gets lots of temptations from the angels. (Kanchi Paramacharya says in one of his lectures that the angels hover around you and beg you to use them). Anyone who falls a prey to such temptation is trapped with women or gold or some strange desires such as building a new temple or starting a new movement or creating a Utopia. Those who ignore and go beyond that temptation will reach God. But there are some saints, who come back from that stage to awaken the mankind. Ramakrishna Paramahamsa said that knowing that there is a big ocean of ever bliss, they rush back to the world to announce: Please Believe me, Please come with me, Please Join me to merge with the Nithya Ananda=Bliss forever.

 

*Tamil Original of Thayumanavar song:

கந்துக மதக் கரியை வசமா நடத்தலாம்;

கரடி வெம்புலி வாயையுங் கட்டலாம்;

ஒரு சிங்கம் முதுகின் மேற் கொள்ளலாம்;

கட்செவி எடுத்தாட்டலாம்

வெந்தழலின்  இரதம் வைத்தைந்து லோகத்தையும்

வேதித்து விற்றுன்ண்ணலாம்;

வேறொருவர் கானாமல் உலத்துலாவரலாம்

விண்ணவரை ஏவல் கொள்ளலாம்;

சந்ததமும் இளமையோடிருக்கலாம்

மற்றொரு சரீரத்திலும் புகுதலாம்;

சலமேல் நடக்கலாம்; கனல் மேலிருக்கலாம்

தன்னிகரில் சித்தி பெறலாம்

சிந்தையை அடக்கியே சும்மா இருக்கின்ற திறமரிது.

–Subham–

 

கடலை விரட்டிய தமிழ் மன்னன் ; தண்ணீர் மீது நடந்த அதிசயங்கள் (Post No.5035)

கடலை விரட்டிய தமிழ் மன்னன் ; தண்ணீர் மீது நடந்த அதிசயங்கள் (Post No.5035)
WRITTEN by London Swaminathan 

Date: 22 May 2018

Time uploaded in London – 7-30 am (British Summer Time)

Post No. 5035

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

 

பழங்காலத்தில் கீழை நாடுகளில் ஒரு நம்பிக்கை இருந்தது. ஒருவர் சத்தியத்தின் பெயரில் சூளுரைத்து கடலை விரட்டலாம். தண்ணீர் மீது நடக்கலாம்; நதிகளை ஓடாமல் செய்யலாம் என்று நம்பினர். இந்தக் கதைகள் சிலப்பதிகாரம், திருவிளையாடல் புராணம், புத்த, ஜைனமத நூல்களில் உள்ளன. மோஸஸ் கடலைக் கடந்த கதை, ஜீஸஸ் சிஷ்யன் கடலைக் கடந்த கதை எல்லாவற்றுக்கும் மூலம் ரிக்வேதம் என்று முதல் கட்டுரையில் நேற்று காட்டினேன்.

 

 

தமிழர்களைப் போலவே சீனாவிலும் மன்னன் செய்த செயலைப் பார்க்கையில் இரு ஒரு பழங்காலச் சடங்கோ என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது.

 

திருவிளையால் புராணத்தில் ஒரு கதை இருக்கிறது; அதன் தலைப்பு “கடல் சுவற வேல்விட்ட படலம்”. 96 அஸ்வமேத யாகம் செய்த உக்கிரகுமார பாண்டியன் மீது இந்திரன் பொறாமை அடைந்தான். ஏனெனில் எவரேனும் 100 அஸ்வமேத யாகம் செய்தால் இந்திரன் பதவி பறிபோய்விடும் இதனால் இந்திரன் மதுரை நகர் மீது கடல் தண்ணீர் பாயும்படி ஏவிவிட்டனன். இது தமிழ்ச் சங்கம் இருந்த தென் மதுரையாக இருக்கலாம்.  பாண்டிய மன்னன் சிவ பக்தன் என்பதால் சிவபெருமானே அவன் கனவில் தோன்றி கடலைக் கட்டுக்குள் வைக்க அனுப்பினான் என்பது கதை. உடனே அவன் இரவோடு இரவாக கடல் மீது வேல் ஒன்றை எறிய  அது பின்வாங்கியது.

உண்மை பேசுவோர், நியாயமான ஆட்சி நடத்துவோருக்கு இப்படிப் பட்ட அபூர்வ சக்திகள் இருந்ததாக மக்கள் நம்பினர். நல்லாட்சி நடக்கும் நாட்டில் பயிர்கள் தாமாகவே செழித்து வளரும் என்று வள்ளுவனும் செப்புவான்.

சீனாவில் நடந்த அதிசயம்

மிலிந்த பன்னா என்னும் நூலில் ஒரு கதை வருகிறது:–

“மன்னாதி மன்னா! சீனாவில் ஒரு மன்னன் நாலு மாதங்களுக்கு ஒரு முறை, கடலுக்குக் காணிக்கை செலுத்துவதற்காக சபதம் செய்கிறான். அவன் தேரில் ஏறி கடலுக்குள் ஒரு லீக் ( மூன்றரை மைல்) தொலைவு செல்வான் அவன் உள்ளே நுழைந்தவுடன் கடல் பின் வாங்கி விடும். அவன் தேர் வெளியே வந்தவுடன் கடல் அந்த இடத்தில் பாய்ந்து முழுகடித்துவிடும்”.

இது புத்தமத நூலில் உள்ள கதை. ஆக பரசுராமன் கோடரியை எறிந்து கேரள பூமியை மீட்ட கதை, மஹாவம்சம் எனும் இலங்கை நூலில் உள்ள கதை ஆகியன எல்லாம் ஸத்தியத்தின் மூலம் சபதம் செய்து தண்ணீரைக் கட்டுப்படுத்த முடியும் என்று காட்டுகின்றன; நிலம் தரு திருவில் பாண்டியன், கடல் சுவற வேல் விட்ட உக்கிரப் பெருவழுதி அல்லது உக்கிர குமாரன் அகியோர் பற்றிய குறிப்பு சிலப்பதிகாரத்திலும் உண்டு.

 

From my earlier post:–

மஹாவம்சக் கடல் கதை

சுனாமி/ கடல்கோள்
அத்தியாயம் 22-ல் ஒரு காதல் கதை வருகிறது. இது காகவனதீசன் மன்னன் காலத்தில் நடந்தது.
கல்யாணி என்னும் நகரில் தீசன் என்ற மன்னனின் மனைவிக்கு (ராணிக்கு) ஜய உதிகன் என்பவன் ஒரு காதல் கடிதத்தை புத்த பிக்கு போல வேடம் அணிந்த ஒருவர் மூலம் அனுப்புகிறான். அவன் ராஜா ராணி வரும் போது அதை ராணியின் முன்னால் போடுகிறான். சத்தம் கேட்டுத் திரும்பிய தீசன், ராணிக்கு வந்த காதல் கடிதத்தைப் படித்துவிட்டுக் கோபம் அடைகிறான். கோபத்தில் உண்மையான தேரரையும், தேரர் வேடத்தில் இருந்த போலியையும் வெட்டி வீழ்த்துகிறான். இதனால் கடல் (அரசன்) கோபம் கொண்டு பொங்கி நாட்டுக்குள் புகுந்தது. இது கி.மு 200க்கு முன் நடந்தது.

இது போன்ற சுனாமி தாக்குதல் கதைகள் பல தமிழ் இலக்கியத்திலும் உண்டு. கடல்மேல் வேல் எறிந்து கடலின் சீற்றத்தை அடக்கிய பாண்டியன் கதைகளை திருவிளையாடல் புராணத்தில் (கடல் சுவற வேல் எறிந்த உக்ர பாண்டியன்) காணலாம். ராமனும் கடல் பொங்கியவுடன் வருண பகவானுக்கு எதிராக கடலில் அம்புவிட்டதை ராமாயணத்தில் படிக்கிறோம்.

உடனே கடலின் சீற்றத்தை அடக்குவதற்காக, தீசன் தன் மகளை ஒரு தங்கக் கலசத்தில் வைத்து அனுப்புகிறான். அது கரை ஒதுங்கியபோது காகவனதீசன் அவளைக் கண்டு கல்யாணம் செய்துகொள்கிறான்.

 

இதில் நமக்கு வேண்டிய விஷயம் கடல் பொங்கிய (சுனாமி) விஷயமாகும். இதன் காலத்தை ஆராய்தல், முதல் இரு தமிழ்ச் சங்கங்களை விழுங்கிய கடற்கோள்களின் (சுனாமி) காலத்தை அறிய உதவலாம். சிலப்பதிகாரத்தில் ஒரு கடற்கோள் பற்றி நாம் படிக்கிறோம்.

வடிவேல் எறிந்த வான் பகை பொறாது
பஃறுளி ஆற்றுடன் பன்மலை அடுக்கத்துக்
குமரிக்கோடும் கொடுங்கடல் கொள்ள
வடதிசைக் கங்கையும் இமயமும் கொண்டு
தென் திசை ஆண்ட தென்னவன் வாழி!
-காடுகாண் காதை, சிலப்பதிகாரம்

இதை ஒப்பிட்டால் வடிம்பலம்ப நின்ற பாண்டியன் மற்றும் முதல் இரு தமிழ்ச் சங்கங்களில் ஒன்றின் காலம் ஆகியன உறுதிப்படலாம். இலங்கை கடற்கோள் நடந்தது கி.மு.200–க்கு முன்.

 

xxx

சம்பந்தர் செய்த அற்புதம்

தேவாரம், திவ்யப் பிரபந்தம் போன்ற பாடலகளைப் பாடிய நாயன்மார்கள், ஆழ்வார்கள் மற்றுமுள்ள ஏனைய சிவனடியார்கள் வாழ்விலும் நதி நீர் , கடல் நீர் முதலியவற்றை அடக்கி ஆண்ட செய்திகள் உள. திருஞான சம்பந்தர் காவிரியில் வெள்ளம் கரை புரண்டு ஓடிய   போது   படகோட்டிகளும் பயந்து தயங்கி நின்றதாகவும் அவர் அடியார்களுடன் படகில் ஏறி தேவாரம் பாட, படகு அமைதியாக தவழ்ந்து மறு கரை சேர்ந்ததாகவும் ஸ்தல புராணங்கள் நுவலும். கொள்ளம்புதூரில் வெட்டாறு வெள்ளப் பெருக்கெடுத்தபோது சம்பந்தர் நதி கடந்த அதிசயம் சைவ வரலாற்றில் உள்ளது

 

கொள்ளம்புதூரில் ஆண்டுதோறும் ஓட (படகு) விழா நடப்பதோடு அந்த ஆற்றுக்கே ஓடம்போக்கி ஆறு என்றும் பெயர் வைத்துவிட்டனர்.

to be continued…………….

–subham–