துளசிதாசரின் கிஷ்கிந்தா காண்டம்- ஓர் ஆய்வு  – 3 (Post No.15,420)

WRITTEN BY R. SESHADRINATHAN

Post No. 15,420

Date uploaded in Sydney, Australia –  13 February 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx   

துளசிதாசரின் கிஷ்கிந்தா காண்டம்– ஓர் ஆய்வு  – 3 

(ஆர், சேஷாத்ரிநாதன்) 

கிஷ்கிந்தாவும் அதன் மக்களும்

சீதையை இராவணன் அபஹரித்துச் சென்று விடுகிறான்.  அவளைத் தேடி வரும் வழியில் இராவணனுடன் சீதையைக் காப்பாற்ற போரிட்டு குற்றுயிருடன் கிடக்கும் ஜடாயுவைச் சந்தித்து விவரங்களைத் தெரிந்து கொண்டு ஜடாயுவுக்கு மோட்சம் அளித்துவிட்டு வரும் வழியில் கபந்தனையும் அழித்து அவன் மூலம் சுக்ரீவனைச் சந்திக்க வருகின்றனர். வழியில் சபரிக்கு மோட்சம் அளித்து விட்டு  ரிஷ்யமுக மலைக்கு அருகில் வருகின்றனர். இந்த மலைக்கு ரிஷ்யமுக என்ற பெயர் ஏன் வந்தது. இதற்கு பல காரணங்கள் சொல்லப்படுகின்றன.

 1. இந்த மலை ஏழு கொம்புகள் போன்ற அமைப்பில் இருப்பதால் இந்தப் பெயர் வந்தது.

 2.மதங்க முனிவர் இங்கு அமைதியாகத் தவம் புரிந்ததால் இந்தப் பெயர் வந்தது

 .3. இந்த மலையில் உள்ள மான்களில் மூன்று வகை உண்டு. கோகர்ண, கேன், ரிஷ்ய .இந்த மூன்று வகைகளில் ரிஷ்ய என்ற மான் மட்டும் மிக அமையதியாக இருக்கும். ஆகவே இந்தப் பெயர் வந்தது..

 4. பொய் சொல்பவர்கள், அதர்மிகள் இந்த மலைக்கு வந்தால் இறந்து விடுவர். மதங்க முனிவர் அமைதியாக இருந்து வேதங்களை உச்சரித்ததால் இந்தப் பெயர் வந்தது.

 இந்தப் பகுதி  முதலில் இந்த உலகத்தைப் படைத்த பிரம்மாவால் உருவாக்கப்பட்டது. அது ஒரு தடிமனான உறையைக் கொண்டிருந்தது. பசுமையான மரங்கள், செங்குத்தானதாகவும், கொடிகள் மற்றும் அடிமரங்களால் அடர்த்தியாகவும் மூடப்பட்டிருந்தன. ஏறுவது மிகக்கடினம். இதனால்   அது மேலும் அணுக முடியாததாக மாறியது. அதன் மீது எங்கும் கொடிய விஷமுள்ள பாம்புகள் அதிகம் இருந்ததால் அந்த இடத்திற்கு யாரும் வருவதில்லை. மக்கள் யாரும் வசிக்காததால் அந்த இடத்திற்கு வருவதைப் பற்றி யாரும் நினைத்துக் கூடப் பார்க்கமுடியாது. மேலும் கிஷ்கிந்தையின் அரசனான வாலி, துந்துபி என்ற அரக்கனைக் கொன்று தூக்கி வீசியபோது அவனது இரத்தம் தோய்ந்த உடல் ரிஷ்யமுக மலையில் உள்ள மதங்க முனிவரின் ஆசிரமத்தில் விழுந்து அதனின் புனிதத் தன்மையை அழித்தது. இதைக் கண்ட மதங்க முனிவர் சினமுற்று வாலியோ அவரைச் சார்ந்தவர்களோ இந்தப் பகுதிக்குள் நுழைந்தால் அவர்கள் தலை வெடித்துச் சிதறிவிடும் என்று சபிக்கிறார்.

 கிஷ்கிந்தாவில் வசிப்பவர்கள் நாம் நினைப்பது போல உண்மையான குரங்குகளோ கரடிகளோ அல்ல.  இராமாயணத்தில் வரும் கிஷ்கிந்தா மக்களை நவீன கால “குரங்குகள்” அல்லது “கரடிகள்” என்று எளிதாக வகைப்படுத்த முடியாது. அவர்கள் ஒரு தனித்துவமான, புராணப்பூர்வமான இனக் குழுவினர்.

கிஷ்கிந்தா மக்கள்: ஒரு தனித்துவமான இனம்

 கிஷ்கிந்தா மக்கள் மனிதர்களும் இல்லை; நமது உலகத்தில் உள்ள விலங்குகளும் அல்ல. அவர்கள் ஒரு “வானரம்” (வானத்தில் செல்பவர்) என்று வர்ணிக்கப்படும் புராண இனத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். இந்த வார்த்தைக்கு “குரங்கு” என்பது நேரடியான மொழிபெயர்ப்புதான், ஆனால் அது முழுக் கருத்தையும் வெளிப்படுத்தாது.

வாழ்க்கை முறை மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள்:

 அரசியல் அமைப்பு: 

அவர்களுக்கு சுக்கிரீவன், வாலி போன்ற அரசர்கள் இருந்தனர். ஒரு நன்கு அமைக்கப்பட்ட இராஜ்யம் (கிஷ்கிந்தா), அரண்மனைகள், சேனை, மந்திரிகள் (ஹனுமன், மயிந்தன், ஜாம்பவான்) ஆகியவை இருந்தன.  

மொழி மற்றும் அறிவு: 

அவர்கள் மனிதர்களுடன் பேசவும், உரையாடவும், திட்டமிடவும் முடிந்தது. சங்கீதம், நடனம் போன்ற கலைகளில் வல்லவர்கள். ஹனுமன் முதன் முதலில் இராம இலக்ஷ்மனர்களை சந்தித்தபோது சரளமாக சம்ஸ்க்ருதத்தில் உரையாடினான். ஹனுமனது மொழி வளத்தை  இராமன் இலக்ஷ்மணனிடம் புகழ்ந்து சொன்னதாக அனைத்து இராமாயணங்களும் தெரிவிக்கின்றன. 

சமூக வாழ்க்கை:

 அவர்கள் கூட்டமாக வாழ்ந்தனர், சடங்குகள், விழாக்கள், மரபுகள் ஆகியவற்றைக் கொண்டிருந்தனர். இது விலங்குகளின் இயல்பான கூட்டம் அல்ல, ஒரு நாகரிகம் கொண்ட சமூகம்.

 வெளிப்புறத் தோற்றம் மற்றும் தனித்துவம்:

 கலப்புத் தோற்றம்:

 அவர்களின் தோற்றம் மனித மற்றும் விலங்குக் கூறுகளைக் கலந்தது. சிலர் கிட்டத்தட்ட மனிதத் தோற்றத்தில் (எ.கா.: சுக்கிரீவன், வாலி), சிலர் குரங்கு அல்லது கரடியின் முகத்தோடு (எ.கா.: ஹனுமன், ஜாம்பவான்) இருந்தனர்.

 தனித்துவம்: 

ஒவ்வொரு வானரனுக்கும் தனித்துவமான தோற்றம் இருந்தது. சிலர் மாபெரும் உருவம் கொண்டவர்களாகவும் (எ.கா.: வாலி, ஹனுமான்), சிலர் சாதாரண அளவிலும் இருந்தனர்.

** தொடரும்

Leave a comment

Leave a comment