Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
PDF Dream article is from the Ludwik Sternbach Felicitation Volume.
Lord Vishnu “sleeping” in Nepal
Recently I read an article about dreams in Milinda panha (Questions of Indo Greek King Menander/Milinda). I have translated it into Tamil and uploaded in these blogs. I am attaching the PDF English version here. Please see the attachments.
Hindus’ interpretation of dreams varies from Westerners like Sigmund Freud and Carl Jung (pronunciation Karl Young).
Tamils said that animals too dream in Sangam literature dated 2000 years ago. Sanskrit literature has prophetic dreams. Saivite literature like Periya Puranam has a lot of prophetic dreams. I post here the contents of My Book on Dreams to help research scholars.
***
Hindu tradition interprets dreams as significant, often prophetic messages derived from ancient literature like the Vedas and Tamil Sangam texts. These sources indicate that dreams are viewed as divine communication, omens for the future, and, as noted in 2000-year-old Tamil texts, experiences shared by animals.
MY ENGLISH BOOK ON DREAMS
Contents
First Part: Dreams in Hindu Literature
1.Dreams in Kalidasa Kavyas and Sangam Tamil Literature- 1
2.Dreams in Kalidasa Kavyas and Sangam Tamil Literature- Part 2
3.Tamil Hindus Explode Freudian Theory on Dreams
4. Dreams in Tamil Epic Silappadikaram
5.Dreams in Valmiki Ramayana
6. Role of Dreams in Tamil Saivite Literature
7.Ten “Inauspicious Deams”; Dreams in Vedas and Upanishads!
8.Vedic Echo in Sumer and Egyptian Concept of Dreams
6.You will be born as a Dog Tamil Saint Tirumular Warns!
****
Book cover shows a painting of British painter Frederic Leighton. The painting of the sleeping beauty is in the Sydney Art Gallery.
*****
Foreword
Hindus and western scholars view dreams differently. Hindus believe that dreams come true under certain circumstances. They also find meaning in the dreams. Moreover, they believe that they foretell good or bad things. Vast literature in Hinduism supports these views. Western psycho analysts and psychologists think that they have no meaning, and they can’t predict future events. In their opinion dream is the reflection of suppressed desires or jumbled thoughts. Hindus were first in saying that no one can avoid dreams. So, they included a verse in their daily prayer to stop bad dreams.
Here is a collection of articles that I wrote in my two blogs in the past few years. I also believe that Carl Jung and Sigmund Freud are wrong in their conclusions. I have given reasons for this in my articles.
The second part of the book deals with Animals in Hindu literature. I have already published a few books in Tamil and English with many true animal stories and myths from Tamil and Sanskrit literature. These articles will be useful to researchers and religious believers
I welcome your comments on these topics.
S Swaminathan
(Pen Name- London Swaminathan)
May 2025
swami_48@yahoo.com
swaminathan.santanam@gmail.com
—subham—
Tags- Dreams, Milinda panga, my book on dreams, Ludwik Sternbach Felicitation Volume, Part two
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Valluvar is a pukka Hindu is proved by his reference to Indra. There are two interpretations to Kural 25. Manakkudavar, S M Diaz take it as a praise to Indra. Parimelazakar and others have taken it as an insult to Indra because of his immoral approach to Ahalya, wife of Gautama Rishi. Buddha also praised Indra for his great control over five senses. I also pointed out the blunder of Parimel Azakar in one of my articles.
Whatever the interpretation, it shows that Tamils were great Hindus and they are well versed in Puranic Stories.
Another point to be noted is his reference to heaven.
Lost in Translation: in couplet 24, there is a beautiful imagery; Five senses are compared with five elephants in rut and the goad to control them is compared with the will power of a man. All the translators missed elephant and goad that is available in Tamil commentaries. In Upanishads, Horses are used for five senses; five cows are used for five senses in Tirumular’s Tirumanthiram.
***
Following Translations are used:
1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 and B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan. Year 1933
2.S M Diaz, I G of Police- SMD Year 2000
3.GU Pope – GUP. Year 1886
4.Suddhananda Bharathiyar- SB
5.EVS Publishers, Singapore- EVS. Year 1986
6.Himalayan Academy- HA
7.H A Popley – HAP (not full book) Year 1931
8.Tamil Original
****
21.All the scriptures of the world rapturously sing with one voice, beyond every other blessing, the praise of those who have renounced all and stand true to their rule of conduct in scorn of consequence —ANM+2
***
1.1.3. The Greatness of Ascetics G U Pope
21.All scriptures uphold the fame of householders, who after a full and faultless life,
Renounce active part in it, to become detached, objective and benevolent —SMD
***
21. The settled rule of every code requires, as highest good, Their greatness who, renouncing all, true to their rule have stood. The end and aim of all treatise is to extol beyond all other excellence, the greatness of those who, while abiding in the rule of conduct peculiar to their state, have abandoned all desire.-GUP
*** 3. நீத்தார்பெருமை – The merit of Ascetics
No merit can be held so high As theirs who sense and self deny. 21– SB ***
21.All the scriptures emphasize, above all other excellence the greatness of those who, having lived according to the injunctions peculiar to their caste and creed, have renounced the worldly life -EVS
*** Greatness of Renunciates Himalayan Academy (HA)
Verse 21 The scriptures exalt above every other good The greatness of virtuous renunciates. HA
***
21.Tis the aim of the holy scripture to reveal
The greatness of those men who all have left for
Virtue’s sake- HAP
***
நீத்தார் பெருமை
ஒழுக்கத்து நீத்தார் பெருமை விழுப்பத்து
வேண்டும் பனுவல் துணிவு. 21
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
22.The greatness of an ascetic baffles one’s understanding ; you may as well count the number of the innumerable dead. —ANM+2
**
22. The greatness of ‘neethar’ is infinite, as is the number,
Of those who have departed from the world—SMD
***
22 As counting those that from the earth have passed away, ‘Tis vain attempt the might of holy men to say. To describe the measure of the greatness of those who have forsaken the two-fold desires, is like counting the dead. –GUP
*** To con ascetic glory here Is to count the dead upon the sphere. 22– SB
***
22. To attempt to estimatethe greatness of ascetics is as absurd as to seek the dead in the world – EVS
***
Verse 22 Attempting to speak of the renunciate’s magnitude Is akin to measuring the human multitudes who have ever died. HA
***
22.To tell their greatness who have left their all
Is just like counting up the whole world’s dead -HAP
***
துறந்தார் பெருமை துணைக்கூறின் வையத்து
இறந்தாரை எண்ணிக்கொண் டற்று. 22
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
23.The greatness of those who weighed this passing empty life with one eternal beyond the grave and have renounced this world, shines forth on earth. (beyond all others). —ANM+2
**
23.Those who, having experienced the paths of both householder and neethar,
Thereafter preach and practise virtue, will be held in high esteem —SMD
*** 23. Their greatness earth transcends, who, way of both worlds weighed, In this world take their stand, in virtue’s robe arrayed. The greatness of those who have discovered the properties of both states of being, and renounced the world, shines forth on earth (beyond all others). –GUP
***
No lustre can with theirs compare Who know the right and virtue wear. 23– SB
***
23.The greatness of those who renounced the world, having discovered its miseries and the happiness of heavenly life, is really the foremost in the world. – EVS
***
Verse 23 Behold those who have weighed the dual nature of things and followed the renunciate’s way. Their greatness illumines the world. HA
***
23.Their greatness shine throughout the world
Who know both states, and virtue here have donned -HAP
24.Verily he is a seed that can flourish in the soil of heaven who has subdued his rebellious senses with the titanic force of his will. —ANM+2
**
24.The one who has the strength to control his five senses
Prepares the way for a higher place in life—SMD
***
24. He, who with firmness, curb the five restrains, Is seed for soil of yonder happy plains. He who guides his five senses by the hook of wisdom will be a seed in the world of heaven. –GUP *** With hook of firmness to restrain The senses five, is heaven to gain. 24– SB
***
24.He who controls his five senses by his will gains heavenly bliss – – EVS
***
Verse 24 He whose firm will, wisdom’s goading hook, controls his five senses Is a seed that will flourish in the fields of heaven. HA
***
24.He, in the best states, a seed will be
Who rules the senses five with firmness goad -HAP
***
உரனென்னும் தோட்டியான் ஓரைந்தும் காப்பான்
வரனென்னும் வைப்பிற்கோர் வித்து. 24
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
25.Indra , the lord of the gods on high is himself a witness to the might of him that has burnt away his five senses–ANM+2
**
25.The lord indra himself is an effective witness to the prowess of a sage
Who has really conquered his five senses—SMD
*** 25. Their might who have destroyed ‘the five’, shall soothly tell Indra, the lord of those in heaven’s wide realms that dwell. Indra, the king of the inhabitants of the spacious heaven, is himself, a sufficient proof of the strength of him who has subdued his five senses. –GUP *** Indra himself has cause to say How great the power ascetics’ sway. 25– SB ***
25.Indra , the king of the devas himself, will bear testimony to the will power of those who curbed the desires of the five senses. – EVS
***
Verse 25 So great is the power of those who subdue the five senses, even Indra, Sovereign of spacious heaven’s celestials, suffered their curse. HA
***
25.Indra himself, heavens king, is witness sure
To the might of him who senses five subdues -HAP
***
ஐந்தவித்தான் ஆற்றல் அகல்விசும்பு ளார்கோமான்
இந்திரனே சாலுங் கரி. 25
XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX
To be continued……………………………………
Tags- Tirukkural Encyclopaedia- Chapter Three (Kural 21 to 25), Tiru Valluvar, Pukka Hindu, Indra, Elephant, goad, lost in translation, images of ascetics
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
தொல்காப்பியம் – பாயிரம் – நச்சினார்க்கினியர் உரை – சந்தேகம்
Inbox
R K
Wed 1 Apr, 16:58 (2 days ago)
to Santhanam, me
நமஸ்காரம்
மதிப்பிற்குரிய திரு சுவாமிநாதன் ஐயா அவர்களுக்கு
நான் இதற்கு முன்பாக ஒன்றிரண்டு முறை சில சந்தேக விளக்கங்களுக்காக தங்களுக்கு எழுதி பதில் பெற்றிருக்கிறேன்.
தற்போது மேலும் ஒரு விளக்கம் வேண்டி இதை எழுதுகிறேன்
தொல்காப்பிய பாயிரத்தில் வரும் நான்மறை என்ற சொல் நான்கு வேதங்கள் என்று நான் புரிந்து வைத்துள்ளேன்.
ஆனால் சமீபத்தில் என் நண்பன் ஒருவன்
தொல்காப்பிய உரையாசிரியரான நச்சினார்க்கினியர் மற்றும் சில தமிழறிஞர்கள், ‘நான்மறை’ என்பது ஆரிய வேதங்களுக்கு முந்தைய தமிழ் மறைகளை மட்டுமே குறிக்கும் என்று வாதிடுகின்றனர். அவர்களின் கூற்றுப்படி, இவை தமிழ் மொழியில் இயற்றப்பட்டவை என்றும்
தைத்திரீயம்
பௌடிகம்
தலவகாரம்
சாமம் (அல்லது அதர்வணம்)
என்றும்
நான்மறை என்பது பொதுவாக சமஸ்கிருத வேதங்களைக் குறிக்கும் சொல்லாக இருந்தாலும், தமிழ் மரபில் அது பழமையான தமிழ் மூல மறைகளைக் குறிப்பதாகவும் ஒரு வலுவான கருத்து நிலவுகிறது
என்றும் கூறுகிறார்.
இந்த பாயிரத்திற்கு நச்சினார்க்கினியர் எழுதிய சரியான (உண்மை) விளக்கம் கிடைக்குமா?
அவர் எழுதிய உரை டிஜிட்டல் புத்தக வடிவில் தங்களிடம் இருந்தால் அதையும் விளக்கத்துடன் சேர்த்து அனுப்பும்படி மிக தாழ்மையுடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்
தங்கள் விளக்கத்தை எதிர்நோக்கி உள்ளேன்
சிரமத்திற்கு மன்னிக்கவும்
நன்றி
ரா…. கு…..
மதுரை
*****
London Swaminathan’s Reply:
காஞ்சி ஜகத்குரு சங்கராசார்ய சுவாமிகள் (1894-1994) இதற்குப் பதில் கொடுத்துள்ளார். அவரைவிட வேதங்களைப் பற்றிப் பேசுவதற்கு வேறு எவருக்கும் தகுதி இருக்கமுடியாது . நச்சினார்க்கினியர் செய்த தவற்றினை அவர் தெய்வத்தின் குரலில் இரண்டு இடங்களில் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார் மொழியியல் பற்றி அபாரமான, அற்புதமான மிக நீண்ட உரையை அனைவரும் படிக்க வேண்டும்
“சங்க நூல்களின் உரையாசிரியர்களுல் முக்யமானவரான நச்சினார்க்கினியர் தொல்காப்பியத்துக்கு எழுதிய உரையில் ‘தைத்திரீயம், பௌடிகம், தலவகாரம், ஸாமம்’என்று நாலு வேதங்கள் இருந்ததாகச் சொல்லியிருக்கிறார். இவர் சாகைகளையே வேதம் என்று தவறுதலாகச் சொன்னாலும்கூட, இதிலிருந்தே ஆதியில்
தமிழ்நாட்டில் தலவகாரம் என்பதே ஒரு முழு வேதம் மாதிரியான ஸ்தானத்தைப் பெற்றிருந்தது என்றும் தெரியவருகிறது அல்லவா?தைத்திரீயம் என்பது கிருஷ்ண யஜுர் வேதத்தைச் சேர்ந்த தைத்திரீய சாகை. பௌடியம் என்பது ‘பௌஷ்யம்’ எனப்படும். ரிக் வேதத்தில் ஸாங்காயன சாகையைச் சேர்ந்த கௌஷீதகீ
ப்ராம்மணத்துக்குத்தான் பௌஷ்யம் என்றும் பெயர். இங்கே ‘பௌடியம்’என்று இவர் சொல்வது ஆழ்வார் வாக்கிலே ‘பௌழியா’என்று வருவதிலிருந்தும் ‘ட’வுக்கும் ‘ழ’வுக்கும் உள்ள தொடர்பு தெரிகிறது. ஆக இப்படி வேத சாகைகளில் உள்ள உச்சாரண பேதத்தை வைத்தே, அந்தந்தப் பிரதேசங்களிலுள்ள பாஷைகளில் தனித் தன்மையுள்ள எழுத்து உண்டாயிருக்கிறது.”
***
“தமிழில் தொல்காப்பியம் என்று மிகப் பழைய இலக்கண நூல் இருக்கிறதல்லவா? அது அகஸ்திய சிஷ்யர்கள் பன்னிரண்டு பேர்களுல் ஒருவரான திருணதூமாக்கினியால் செய்யப்பட்டது. அந்தப் புஸ்தகத்துக்கு பனம்பாரனார் செய்துள்ள சிறப்புப் பாயிரத்தில், ‘அறங்கறை நாவின் நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டு ஆசான்’ என்று வருகிறது. இதற்கு நச்சினார்க்கினியர் உரை எழுதும் போது, ‘இங்கே ரிக்-யஜுஸ்-ஸாம- அதர்வ வேதங்களை நான்மறை என்று சொல்லவில்லை. அல்பாயுஸும், அநேக வியாதிகளும், ஸ்வல்பமே அறிவும் கொண்ட கலிகால ஜனங்களான ‘சின்னாட் பல்பிணிச் சிற்றறிவின’ரின் ஸெளகரியத்தை முன்னிட்டு, மஹா ஸமுத்ரமாயிருந்த வேதங்களை வியாஸர் நாலாகப் பிரிப்பதற்கும் முற்பட்ட காலத்தில் தொல்காப்பியம் உண்டாயிற்று. ஆகையால், இங்கே நான்மறை என்பவை தைத்தரியம், பௌடிகம், தலவகாரம், ஸாமம் என்ற ஆதிகால வேத பாகங்களே என்று எழுதியிருக்கிறார். திவ்வியப் பிரபந்தத்தில், ‘பௌழியா சந்தோகா’என்று வருகிறது. அதில் ‘சந்தோகம்’ என்பது ஸாமவேதம். ‘பௌழியம்’என்பதே மேலே சொன்ன ‘பௌடிகம்’. ரிக்வேத சாகைகளில் ஒன்றைச் சேர்ந்த ‘கௌஷீதகீ ப்ராஹ்மணம்’என்ற ‘பௌஷ்யம்’தான் பௌழியம் என்றும், பௌடிகம் என்றும் ஆகியிருக்கிறது. தலவகாரம், தைத்ரீயம், பௌழியம் என்பவை முறையே ஸாமவேதம், க்ருஷ்ண யஜுர்வேதம், ரிக் வேதம் ஆகியவற்றைச் சேர்ந்த வேத சாகைகளின் பெயர்கள். ஸாமம் மட்டுமே முழுவேதத்தின் பெயர்.
மலையாளத்தில் உள்ள நம்பூத்ரிப் பிராம்மணர்கள் யாவரும் வேதாத்தியயனம் செய்வார்கள். லௌகிகப் பிரவிருத்தி உள்ளவர்கள்கூட இளமையில் வேதாத்தியயனம் பண்ணினவர்களாகத்தான் இளமையில் வேதாத்தியயனம் பண்ணினவர்களாக இருப்பார்கள். ஈ.எம். எஸ். நம்பூத்ரிப்பாடு என்று முதன் மந்திரியாக இருந்த கம்யூனிஸ்டு தலைவர்கூட, பால்யத்தில் அத்யயனம் பண்ணியவர்தான். சமீப காலம் வரை அங்கே பிரம்மச்சாரிகள் கௌபீனம், கிருஷ்ணாஜினம் (மான்தோல்) தண்டம், ஸமிதாதானம் முதலியவைகளை விடாமல் கைக்கொண்டு இருக்கிறார்கள். ஆனால், இப்பொழுது அவர்கள்கூட மாறிக் கொண்டு வருகிறார்கள். …………………..
வடவேங்கடம் தென்குமரி ஆயிடைத் தமிழ்கூறு நல்லுலகத்து வழக்கும் செய்யுளும் ஆயிரு முதலின் எழுத்தும் சொல்லும் பொருளும் நாடி செந்தமிழ் இயற்கை சிவணிய நிலத்தொடு முந்துநூல் கண்டு முறைப்பட எண்ணிப் புலம் தொகுத் தோனே போக்கறு பனுவல் நிலந்தரு திருவிற் பாண்டியன் அவையத்து அறங்கறை நாவின் நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டு ஆசாற்கு அரில்தபத் தெரிந்து மயங்கா மரபின் எழுத்துமுறை காட்டி மல்குநீர் வரைப்பின் ஐந்திரம் நிறைந்த தொல்காப்பியன் எனத் தன்பெயர் தோற்றிப் பல்புகழ் நிறுத்த படிமை யோனே.
***
எனது பதில் :
This is a very good book by Tiruvavduthurai Adeenam
உச்சி மேற் புலவர்கொள் நச்சினார்க்கினியர் உரை இல்லாவிடில் பாதி தமிழ் இலக்கியத்துக்குப் பொருள் தெரிந்திருக்காது அவர் சுமார் 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்தவர்தான் அவருக்கு முன்னரே சாயனர் முதலி யோர் 4 வேதங்களுக்கும் உரை எழுதிவிட்டனர் ஒவ்வொரு உரையை முடிக்கும்போதும் மதுரை பாரத்வாஜ கோத்திர நச்சினார்க்கினியர் என்று பெருமையோடு சொல்லிக்கொள்கிறார் நச்சி.
காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள், நச்சி. செய்த ஒரு தவற்றினைத்தான் சுட்டிக்காட்டி இருக்கிறார் . ஆனால் P T சீனிவாச அய்யங்கார் போன்றோர் நச்சி. செய்த பல தவறுகளை சுட்டிக்காட்டியுள்ளனர் .
அவர் தொல்காப்பியரின் பெயர் த்ருண தூமாக்கினி என்கிறார் தொல்காப்பியர் – அகஸ்தியர் மோதல் , ராவணன்-பாண்டியர் மோதல் பற்றி அவர் சொன்ன கதைகளையும் நம்புவோர் இந்த நான் மறை கப்சாவையும் நம்பலாம் !
****
My article posted on September 9, 2012
WHO WAS TOLKAPPIYAR?
There is an interesting story about Tolkappiar in the commentary written by Nachinarkkiniar (abbreviated as Nachi.) Nachi was a Brahmin who lived in 14th century Tamil Nadu. He wrote commentary after commentary like the greatest commentator of India, Adi Shankara. Nobody has beaten Adi Shankara in Sanskrit and Nachi in Tamil. Nachi was a Tamil enthusiast and so he believed Tolkappiam was written even before the Vedas were classified in to four by Veda Vyasa. So he committed many blunders. In spite of his blunders, still he is held in high esteem by all the Tamil scholars for his sheer qualitative and quantitative Tamil commentaries.
(Kanchi Paramacharya Swamikal has pointed out the blunder committed by Nachi. without naming him in one of his lectures. See his 1932 lectures in Madras)
Tolkappiyar’s name was Trnadumagni and he was one of the 12 disciples of Agastya was the old story. Agastya’s wife was Lopamudra.
Now I give the version of PT Srinivasa Iyengar’s translation from his book “History of the Tamils”, page 224)
“ The worst myth is what what Nachinarkiniyar tells us in his commentary on the prefatory ode to the Tolkappiyam, called Payiram, that Agathiyanar asked his disciple, Trnadumagni, to escort the master’s wife, Lopamudra of Vidarbha to the Podhiya Hill. He at the same time warned his disciple not to approach his wife nearer than the length of four rods. When Trnadumagni and Lopamudra had to cross the river Vaigai, the river was in flood, and fearing that she would be washed away by the river, he extended his walking stick to her and asked her to cling to it. He thus isobeyed his master’s solemn injunctions, for in crossing the river, he was but one rod’s length from her.The irate master, when he heard of this, exclaimed, “ May you two not reach Swarga”. The pupil in turn said, “ As you have cursed us for no fault of ours, may you not reach svarga”. This legend was invented perhaps to explain the fact tht the Agathiyam has perished, where as the Tolkappiyam has not.”
My Comments:
People who wanted to date Tolkappiyar must remember certain facts:
1. The Payiram says that it was launched at the court of Nilam Tharu Thiru Vil Pandyan in front of the teacher Athangottu Asan, who was well versed in the four Vedas.
2. Tolkappiar’s Tamil is not very far from Sangam Tamil. So there was not a big gap between the two.
3. Tolkappiayar mentioned Vedic Gods Indra and Varuna as Tamils’ Gods. He also mentioned Dharma Artha Kama Moksha (Aram Porul Inbam Veedu).
4. He also mentioned the palmyra flag of Balarama, Krishna’s brother.
5. He used the word Adhikaram for the three sections like Tirukkural and Sillpadikaram.
6. If anyone argues any of the above as interpolation, then we have to reconsider everything in Tolkappiyam. We are shaking the very foundations of Tamil. My guess is, if given into computer, his vocabulary will show that he belongs to 5th century or fourth century AD. No body dared to probe into this for the fear being dubbed as a Tamil Traitor.
7. If he was proved to be a Brahmin belonging to Kappiya Gotra and his original name was Trna Dumagni or Trna Bindu, he must be the person who invented the special Tamil letter (247th in Tamil Alphabet known as Aytha Ezuthu). Trna Bindu means Three Dots= Aytha Ezuthu of Tamil language.
நச்சி உரைகளை மெச்சுவோம் / அவர் சொன்ன கப்ஸாக்களைத் தள்ளுவோம் .
Hindu Dharma
The Universal Way of Life
Bharatiya Vidya Bhavan , Mumbai, Year 2000
Pages 305, 744 (about Nachinarkiniyar’s mistke)
ஆங்கிலத்தில் விவரம் வேண்டுவோர் ஹிந்து தர்மா – பாரதீய பவன் வெளியீட்டில் காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் உரையில் பக்கம் 305, 744 ஆகியவற்றில் நச்சி செய்த தவறினை விளக்கியிருக்கிறார்.
****
On Nachi’s Mistakes
HISTORY OF THE TAMILS
P T SRINIVASA IYENGAR
YEAR 1930
RE EDITION 1982 BY ASIAN EDUCATIONAL SERVICES
PAGES 220, 224, 238, 399 ON NACCINAARKINIYAR
****
This is also a gook book.
நான்மறை என்றால் நான்கு வேதங்கள் , அந்தணர் என்றால் பிராமணர்கள் என்று சங்க இலக்கியம் கூறுவதை உ.வே சா உரைகளில் காணலாம் . இது பற்றி என்னுடைய பிளாக்குகளில் நிறைய கட்டுரைகள் ஆங்கிலத்திலும் தமிழிலும் உள்ளன
-subham–
tags-Q & A தொல்காப்பியம் – பாயிரம் – நச்சினார்க்கினியர் உரை – சந்தேகம், London Swaminatha Reply
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
Words beginning with letter KA continues…………………………….
English version posted yesterday; Tamil version is posted here today.
***
கனிஷ்கர் ( 127–150 CE)
குஷான மன்னர்களில் சிறப்பு வாய்ந்தவர் ; மாத்திரை ஆசியாவின் சில பகுதிகளையும் மதுரா வரையுள்ள பெரும்பகுதியை ஆண்டவர் . தலைநகர் புருஷபுரம் ; இதன் தற்போதைய பெயர் பெஷாவர் (பாகிஸ்தான் நகரம் ).சீன எல்லைப் புறத்தில் வாழ்ந்து வந்த “யூச்சி” என்னும் நாடோடி இனத்தவர் ஆக்ஸஸ் நதி தீரத்தை அடைந்து பின்னர் பாக்டிரியாவில் குடியமர்ந்தனர். யூச்சி இனத்தில் ‘கியூசுவான்ங் ‘ என்ற இனமே குஷான ர் என்று அழைக்கப்பெறுகின்றனர். இவ்வம்சத்தில் குஜீலா காட்பீஸஸ், வீமா காட்பீஸஸ், கனிஷ்கர் போன்ற சிறந்த அரசர்கள் ஆட்சி செய்துள்ளனர்.
வீமா காட்பீஸஸ் காசுகளில் முன்புறம் சிவன், திரிசூலம், கோடரி போன்ற சின்னங்கள் இடம்பெறுகின்றன. பின்புறம் அரசரின் பெயர் கிரேக்க மற்றும் கரோஷ்டி எழுத்துக்களில் பொறிக்கப்பெற்றுள்ளது.
கனிஷ்கரது காசுகளின் முன்புறம் கனிஷ்கர் இந்திய பாணியில் உடை அணிந்து, தன் இடக்கையில் ஈட்டியை ஏந்தி நிற்கிறார் . பிற்காலத்தில் வெளியிட்ட காசுகளில்
சூரியன், சந்திரன், வாயு, நெருப்பு போன்ற தெய்வங்களின் பெயர்களை ஈரானிய மொழியில் பொறித்துள்ளார். ஓஷோ என்ற பெயரில் சிவனின் உருவத்தைப் பொறித்தார். சிவனோடு புத்தரின் உருவத்தையும் புத்த அபொறித்தார். பெரும்பாலும் இவர்கள் தங்கத்தாலான காசுகளை வெளியிட்டுள்ளனர்.
King Kanishka
***
கண்வர் /மகரிஷி
காளிதாசனின் உலகப்புகழ்பெற்ற சாகுந்தல நாடகத்தில் வரும் கண்வ மகரிஷியைத் தவிர யஜுர் வேதத்திலும் கண்வர் பெயர் வருகிறது .
கண்வ மகரிஷி பேருரை
உலகப் புகழ் பெற்ற கவிஞன் காளிதாசன் எழுதிய நாடகங்களில் உலகமே போற்றி வியந்த நாடக நூல் சாகுந்தலம். அதில் சகுந்தலை என்னும் அழகி உலகம் அறியாத அப்பாவிப் பெண். பறவைகள் (சகுன) வளர்த்ததால் அவளுக்கு சகுந்தலை என்று பெயர். இதோ அவள் கணவன் வீட்டுக்குப் (அரசனின் அரண்மனை) போவதற்கு முன், வளர்ப்புத் தந்தை கண்வர் சொன்னது:
“என் அன்பு மகளே. உன் கணவன் வீட்டுக்குச் செல்லப் போகிறாய். அங்கே:-
உன்னை விட வயதில் மூத்த பெரியோருடன் கவனமாகப் பழகி, அவர்களுக்குச் சேவை செய். அரசனின் சக மனைவிகள் இடத்தில் நட்போடு வாழ். கணவன் உனக்கு ஏதேனும் கஷ்டம் கொடுத்தாலும் கோபத்தில் எதையும் சொல்லிவிடாதே. நீ யார் யாருக்குச் சேவை செய்கிறாயோ அவர்களுக்கு எல்லா மரியாதைகளும் கொடு. செல்வத்திலும் சுக போகங்களிலும் வாழப் போகும் நீ அகந்தையும் தலைக்கனமும் ஏறாமல் பார்த்துக்கொள். அப்படி வாழ்ந்தால்தான் பெண்கள் இல்லத்தரசி என்ற பெயர் எடுப்பர். இதற்கு மாறாக நடப்பவர்கள் குலத்தைக் கெடுக்கவந்த கோடாரி என்று பெயர் எடுப்பர்.” (சாகுந்தலம், காட்சி 4)
இதையெல்லாம் சொல்லி முடித்த பின், வயதில் மூத்த ஞானத்தில் முதிர்ந்த மகரிஷி கண்வர், தன் மனைவி இருக்கும் திசையைப் பார்த்து, “அன்பே நீ என்ன நினைக்கிறாய்?” என்று கேட்கிறார். அவள் உடனே, “ஒரு மணப் பெண்ணுக்கு இது அருமையான புத்திமதி. அன்பு மகளே, எப்போதும் இதை நினைவில் வைத்துக்கொள்” என்கிறார்.
காளிதாசன் உலக மகா கவிஞன் மட்டுமல்ல. பெரிய சைகாலஜிஸ்ட்= உளவியல் நிபுணன். ஒரு பெண்ணின் வாயால் இது எல்லாம் சரி என்று சொன்னால்தான் மற்றொரு பெண் நம்புவாள். இல்லை என்றால் இந்த ஆண்களுக்கு என்ன தெரியப் போகிறது என்று நினைத்து விடுவார்கள். அது மட்டுமல்ல. பெண்கள் என்றாலேயே அம்மாவின் கருத்தே முதலில் நிற்கும். அவளுக்கு அதிகாரம் அதிகம். அந்த முறையிலும் மனைவி கருத்தைக் கேட்கிறார் மகரிஷி கண்வர்..
அவர் மேதாதிதி ரிஷியின் மகன் சுக்ல யஜுர்வேதத்தில் கண்வ சம்ஹிதையில் நாற்பது அத்தியாயங்களும் 2,086 மந்திரங்களும் உள்ளன ; இருவரும் வேறு ரிஷிகள் என்றே யூகிக்க வேண்டியுள்ளது.
***
கார்த்திகேயன்
முருகனின் பெயர்களில் ஒன்று. சரவணப் பொய்கையில் தோன்றிய குழந்தையை ஆறு கிருத்திகா பெண்கள் வளர்த்ததால் இந்த நாமம். தாரகாசுரனை வதம் செய்ய எடுத்த அவதாரம் . சிவனுடைய நெற்றிக் கண்ணிலிருந்து ஆறு பொறிகள் தோன்றி முருகன் அவதரித்ததாக நமது புராணங்கள் விளக்குகின்றன. ஆறு தலைகளும் பன்னிரு கைகளும் கொண்டு மயில் வாகனத்தில் பவனி வரும் தோற்றம் இது.
கார்த்திகை மாதர் அறுவர் முருகனை வளர்த்ததாகப் புராணம் கூறுகிறது. அம்பா, தாளா, நிதாக்னி, அப்ரயந்தி, மேகயந்தி, வர்ஷயந்தி என்பவை ஆறு நட்சத்திரங்கள். இந்த ஆறு பேருமே முருகனை சரவணப் பொய்கையில் குழந்தை உருவில் இருந்தபோது எடுத்து பாலூட்டி சீராட்டி வளர்த்தனர். இவர்கள் கார்த்திகை நக்ஷத்திரங்களாக வானில் ஜொலிப்பதை இப்போதும் காணலாம். மேலும் கார்த்திகை பெளர்ணமியன்று வீடெங்கும், வீதியெங்கும் விளக்கேற்றி இவர்களையும் முருகனையும் நாம் இன்றும் நினைவு கூறுகிறோம்.
***
கார்த்தவீர்யன்
புகழ்பெற்ற புராண கால மன்னன் ; யாரேனும் தவறு செய்ய நினைத்தாலே அவர் முன் இவன் தோன்றுவான் என்பதால் ஆயிரம் கை படைத்தவன் என்று பெயர்; இவன் பெயரும் அர்ஜுனன் .
கார்த்தவீர்யார்ஜுனன், ஹேஹேய நாட்டின் மன்னன் கிருதவீரியனின் மகன்; , விஷ்ணுவின் அம்சம், தத்தாத்ரேயரின் சீடர் நர்மதை நதிக்கரையிலுள்ள மகிஷ் மதி நகரத்தை தலைநகராகக் கொண்டு ஆட்சி செய்த இவர், தத்தாத்ரேயரின் அருளால் ஆயிரம் கைகள் மற்றும் ஒப்பிட முடியாத வலிமையைப் பெற்றவர். ராவணனைத் தோற்கடித்த்து சிறைப்பிடித்த பின்னர் அவன் இந்தப் பக்கமே வர மாட்டேன் என்று மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டு ஓடிவிட்டான் .
இவனது ஆட்சியில் மக்கள் பாவம் செய்ய பயந்தனர்; தவறு நடந்தால் இவனது கைகள் அதைத் தடுத்து நிறுத்தின. ஒரு சமயம்
வேட்டையாடித் திரும்பும்போது, பரசுராமரின் தந்தையான ஜமதக்னி முனிவரின் ஆசிரமத்தில் காமதேனுவை அபகரிக்க முயன்று, இறுதியில் பரசுராமரால் கொ ல்லப்பட்டார்.
***
கபில முனிவர்
இந்து மதத்திலுள்ள ஆறு தத்துவப் பிரிவுகளில் ஒன்று ஸாங்க்யம்; கபில முனிவர் சாங்கிய தத்துவத்தை (Sankhya Philosophy) உருவாக்கிய வேதகால மகரிஷி ஆவார். இவர் கர்தம முனிவர் – தேவஹூதி தம்பதியரின் மகன்;பகவத் கீதையில் கிருஷ்ணர் முனிவர்களில் தான் கபில முனிவராக இருப்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார்.
மகாவிஷ்ணு அவதாரம்: இவர் மகாவிஷ்ணுவின் 24 அவதாரங்களில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.
மன்னன் சகரனின் 60,000 புதல்வர்கள் கபில முனிவரின் ஆசிரமத்தில் இருந்த யாகக் குதிரையைத் திருடியதாக நினைத்து அவரை அவமதித்ததால், கபிலர் அவர்களைத் தன் தவ வலிமையால் எரித்துச் சாம்பலாக்கினார். அங்கே கங்கை பாய்ந்தது ;இதனால் கடலுக்கு சாகரம் என்று பெயர்
கங்கை பூமிக்கு வருதல்: கபிலரின் சாபத்தால் இறந்த சகர புதல்வர்களுக்கு முக்தி அளிக்கவே பகீரதன் கங்கையைப் பூமிக்குக் கொண்டு வந்தார்.
***
சங்கப் புலவர் கபிலர்
சங்க இலக்கியத்தில் அதிகமான பாடல்களைப் பாடியவர் கபிலர் . அவர் ஒரு பிராமணப் புலவர். பெயரும் சம்ஸ்கிருதப் பெயர் ; பிள்ளையாரின் பெயர். சங்க இலக்கியத்தில் 30, 000 வரிகளில் பிள்ளையார் பெயர் எங்கும் இல்லையே , சிவன் என்ற சொல் எங்கும் இல்லையே என்று வருத்தப் படுவோர்க்கு ஓரளவு ஆறுதல் /ஆதரவு அளிப்பவர் இவர். திருமுருகாற்றுப் படையின் பதிகப்பகுதியில் வரும் பிள்ளையார் குறிப்பை அறிஞர்கள் பிற்காலச் சேர்க்கை என்பதால் பலரும் அதை ஏற்பதில்லை.
பிள்ளையார் மற்றும் புகழ் பெற்ற ரிஷியின் பெயர் உடையவர் கபிலர். அது மட்டுமல்ல பிள்ளையார் ஒருவருக்கு மட்டுமே நாம் எருக்கம் பூ போட்டு வணங்குவோம். வேறு கடவுளர்க்கு அது ஆகாது.
பகவத் கீதையில் 9-26 கிருஷ்ண பரமாத்மா எனக்கு பத்ரம், புஷ்பம், பலம், தோயம் (இலை,பூ , பழம் , தண்ணீர் ) எதை அன்புடன் கொடுத்தாலும் அதை ஏற்பேன் என்கிறார். அதை ஒரு பாடலில் எதிரொலித்த கபிலர், வேண்டு மென்றே எருக்கம்பூவைக் கொண்டு சேர்க்கிறார். இதனால் இவர் பெயரும் பிள்ளையார் பெயரே ; அவர் வழிபடுவதும் பிள்ளையாரே என்பது உறுதியாகிறது ; இதோ அந்தப் பாடல்:-
நல்லவும் தீயவும் அல்ல குவி இணர்ப்
புல் இலை எருக்கம் ஆயினும் , உடையவை
கடவுள் பேணேம் என்னா ………….
—-புறனானூறு பாடல் 106
பொருள்
“குவிந்த பூங்கொத்து உடைய எருக்கம் பூவையும் அருகம்புல்லையும் பூஜையில் போட்டு வாங்கினாலும் கடவுள் எனக்கு இது வேண்டாம் / பிடிக்காது என்று சொல்லமாட்டார்”
கபிலர் சம்ஸ்கிருத மன்னன்.
குறிஞ்சிப் பாட்டை படித்த டாக்டர் ஜி.யூ.போப் (Dr G U Pope) இது காளிதாசன் காவியத்தின் எதிரொலி என்கிறார். எனது ஆராய்ச்சியும் இதை நிரூபிக்கிறது .
தமிழ் மொழியை மட்டம் தட்டிப் பேசிய பிருஹத் தத்தனை அழைத்துவந்து அவனுக்கு காளிதாசனைப் போல குறிஞ்சிப்பாட்டுப் பாடிக்காட்டி, அதில் 99 மலர்களின் பெயர்களை அடுக்கிப் பாடி, (கின்னஸ்) சாதனைப் புஸ்தகத்தில் இடம்பெற்றவர் . அதுமட்டுமல்லாமல் அவனையும் பாடவைத்து அதை சங்க இலக்கியத்தில் ஒரு பாடலாகச் சேர்த்து வைத்தவர்.
ஐயருக்கு அமோகப் பாராட்டு
பொதுவாகப் புலவர்களிடையே போட்டி , பொறாமை உண்டு. சங்க காலப் புலவர்களினிடையே இது அதிகம் என்பதை திருவிளையாடல் புராணக் கதைகளும் பிற சம்பவங்களும் காட்டுகின்றன. ஆனால் உலக மஹா அதிசயம்!! ஒரு பிராமணப் புலவரை மட்டும் ஆறு பேர் பாராட்டியுள்ளனர். சங்க இலக்கியச் செய்யுள்களில் மட்டும்!
அவரோ மன்னர் அரண்மனைகளுக்குச் சென்று ‘நான் பிராமணன் வந்திருக்கிறேன்’ என்று தன்னை இண்ட்ரொட்யூஸ் INTRODUCE செய்து கொள்கிறார் . ‘அந்தணர்’ என்பவர் யார் என்று சந்தேகப்படும் அறிவிலிகளுக்கு அவர் சொல் பதில் தருகிறது.
தன்னைத் தானே அறிமுகப் படுத்திக் கொள்ளும் பாடல் —
“பறம்பின் கோமான்
நெடுமாப் பாரி மகளிர்; யானே
தந்தை தோழன் ; இவர் என் மகளிர்;
அந்தணன், புலவன் கொண்டுவந்தனனே
–புறம் 201
பாடியவர் கபிலர்; பாடப்பட்டோன் -இருங்கோவேள்
பொருள் –
பறம்பு மலைப் பிரதேசத்தை ஆண்ட பாரியின் மகள்கள் இருவரும் இதோ வந்துள்ளனர் நான் ஒரு பிராமணன்; இவர்கள் தந்தை என் தோழன் ; ஆகையால் என் மகள்கள் போன்றவர்கள்”.
2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே ஜாதி வெறியை உடைத்து க்ஷத்ரிய வேந்தன் பாரியின் மகளிரை தன் மகள் என்று அறிவித்த புரட்சிக்கவிஞன் கபிலன் !!
***
1
“செறுத்த செய்யுள் செந்நாவின்
வெறுத்த கேள்வி விளங்கு புகழ் கபிலன்
இன்றுள்ள ஆயின் நன்றுமன்” – புறம் 53
பாடியவர் பொருந்தில் இளங் கீரனார்
பாடப் பட்டோன் – மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை
பொருள் :–
“பல பொருள்களையும் அடக்கிய செய்யுட்களை விரைந்து பாடும் செம்மையான நாவும் , மிக்க அறிவும் பெரும் புகழும் உடைய கபிலன் இன்று இருந்தால் நல்லது என்று நீ சொன்னாய். அது நன்றாக இருக்கிறது.”
****
2
மல்லல் நன்னாட்டு அல்லல் தீரப்
பொய்யா நாவிற் கபிலன் பாடிய
மையணி நெடுவரை ஆங்கண் “..
புறம் – 174 ; பாடியவர் மாறோக்கத்து நப்பசலையார்
பாடப்பட்டோன் – மலையமான் சோழிய வேனாதி திருக்கண்ணன்
பொருள் –
“நின் தந்தை , கபிலர் பாடும் புகழுடையோனாக இருந்து அறம் காத்து , பெரும் வலிவுடையோனாக இருந்து இறந்தனன்”.
பொய்யா நாவிற் கபிலன் என்ற சொற்தொடரைக் கவனிக்க வேண்டும். மனம், மொழி, உடல் மூன்றிலும் தூய்மை பெற்றவர்களை எவரும் மதிப்பர். அவர்கள் புலன்களை வென்றதால் மாவீரர் எனப்படுவர்.. அப்பேற்பட்ட வீரன் கபிலன். மூவேந்தர்களும் பறம்பு மலையை முற்றுகையிட்டபோது கிளிகள் மூலம் உணவு கொண்டுவந்து பாரி நாட்டைக் காத்தவன். முடியுடைய மூவேந்தேர்களை முடி/மயிர் போல தாழ்த்திய மாவீரன். இந்துத் துறவிகளைப் போல யாகத் தீ மூட்டி அதற்குள் நுழைந்தவன் கபிலன்.
****
காசி/ வாரணாசி
இந்துக்களின் ஏழு புனித நகரங்களில் ஒன்று ; காசி விசுவநாதர் கோவிலைத் தரிசிப்பதையும் அங்குள்ள கங்கை நதியில் குளிப்பதையும் இந்துக்கள் வாழ்க்கை லட்சியங்களில் ஒன்றாக வைத்துள்ளனர் .காசியில் இறந்தால் மோ ட்சம் கிடைக்கும் என்பது இந்துக்களின் அழியாத நம்பிக்கை
காசி என்றும் வாரணாசி என்றும் அழைக்கப்படும் இந்துக்களின் புனித நகரமே உலகின் மிகப் பழைய நகரம் ஆகும்.
மஹாபாரத யுத்தம் முடிந்த பின்னர் கலியுகம் துவங்கியதாக (கி.மு.3102) இந்துக்கள் ஆயிரக் கணக்கான ஆண்டுகளாக நம்பிவருவதை பஞ்சாங்கங்களும் கல்வெட்டுகளும் உறுதி செய்கின்றன. அந்த மஹாபாரத காலத்தில் பீஷ்மர் என்னும் நித்திய பிரம்மச்சாரி, பாண்டவர் குலம் தழைக்க பெண்களைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார். காசி மகாராஜன் அம்பா, அம்பிகா, அம்பாலிகா என்ற மூன்று புதல்விகளுக்கும் ஸ்வயம்வரம் ஏற்பாடு செய்தான். அதில் பீஷ்மர் தோன்றி, மூன்று பெண்களையும் கடத்தி வந்தார் . அப்போதே காசி சாம்ராஜ்யம் மிகவும் புகழ் பெற்றிருந்தது. காசியின் பழைய வரலாறு உறுதியாகிறது.
பௌத்தர்களும் சமணர்களும்கூட காசியே பழைய நகரம் என்பதை எழுதி வைத்துள்ளனர்.
அந்தக் காலத்தில் யாரேனும் புதிய தத்துவம்/கொள்கை கண்டு பிடித்தால் அதை காசிக்குச் சென்று நிரூபிக்கவேண்டும். அங்கே தெரு மூலைகளில் அறிஞர்கள் நிற்பார்கள். அவர்கள் எல்லோரையும் வாதத்துக்கு அழைப்பார்கள். அதில் வென்றால் அவர்கள் சித்தாந்தம் அங்கீகாரம் பெறும். அதாவது அந்த நகரமே ஒரு பல்கலைக் கழகம்!
3.வேத இலக்கியங்களிலும் காசியின் பெயர் உள்ளது. காசி என்பது பன்மைப் பொருளில் அதர்வண வேதத்தில் பயிலப்படுகிறது. ஆதிகாலத்தில் அந்தந்த குழுக்களின் பெயரே அந்த தேசத்தின் பெயராகக் கொள்ளப்பட்டது.
வருண, அஸ்ஸி என்ற கங்கையின் இரண்டு உபநதிகளுக்கு இடைப் பட்ட நகரம் என்பதால் வாரணாசி என்று பெயர் பெற்றது. உலகம் முழுதும் உள்ள பெயர்களை உருக்குலைக்கும் ஐரோப்பிய இனத்தால் வாரணாசி என்னும் பெயர், பனாரஸ் என்று உருமாறிப்போனது.
காசி இனமக்கள் மத்திய கிழக்கு நாடுகளுக்குச் சென்று ஒரு சாம்ராஜ்யத்தை நிறுவினர். பாபிலோனியாவில் கி.மு.1800 முதல் காசைட் இன மக்கள் காணப்படுகின்றனர். இவர்களை அடுத்து கி.மு.1400 முதல் மிடன்னிய இனம் துருக்கி-சிரியாவில், ஆட்சியைப் பிடித்தது. அவர்கள் தூய சம்ஸ்கிருதப் பெயர்களுடன் ரிக்வேத மந்திரத்தின் மேல் சத்தியம் செய்து உடன் படிக்கை செய்த கி.மு.1400 கல்வெட்டும் கிடைத்திருக்கிறது. காசைட் இன மக்களும் சம்ஸ்க்ருதம் தொடர்பான மொழியையே பேசினர்.
***
கடோபநிஷத்
கடோபநிஷத் என்பது யஜுர் வேதத்தின் காடக சாகையைச் சேர்ந்த முக்கிய உபநிடதமாகும். நசிகேதஸ் என்ற சிறுவனுக்கும் எமதர்மராஜனுக்கும் இடையிலான உரையாடல் மூலம் ஆத்மா, மரணம் மற்றும் அழியாமை பற்றிய ஆழ்ந்த ஞானத்தை இது போதிக்கிறது. நசிகேதஸ் என்ற சிறுவன், எமனிடம் மரணத்திற்குப் பிந்தைய ரகசியத்தைக் கேட்டுப் பெறுகிறான்.
பொருள்: இது ஆத்மா அழியாதது, உடல் மட்டுமே இறக்கும், ஆத்மா மீண்டும் பிறக்கும் அல்லது மோட்சம் அடையும் என்ற கருத்தை வலியுறுத்துகிறது.சுவாமி விவேகானந்தருக்கு மிகவும் பிரியமான, உபநிடதம் இது. ஆதிசங்கரரின் உரை மூலம் இது பற்றி மேலும் அறிந்துகொள்ளலாம்.
****
கௌரவர்கள்
குரு KURU வம்சத்தில் தோன்றிய அனைவரும் கெளரவர்கள் என்ற போதிலும் பிற்காலத்தில் திருதராஷ்டிரனுக்கும் காந்தாரிக்கும் பிறந்த நூற்றுவர் மட்டும் கௌரவர்கள் என்ற பெயரைப் பெற்றனர் துரியோதனன் இவர்களில் மூத்தவன்; போட்டி, பொறாமையால் மஹாபாரத யுத்தம் ஏற்பட்டு அதில் கௌரவர்கள் நூற்றுவர் இறந்தனர் . இவர்களுக்குப் போட்டியாக இருந்த பாண்டவர்கள் ஐவரும் பாண்டு என்ற மகாராஜாவின் புதல்வர்கள்; அவர்களில் மூத்தவர் யுதிஷ்டிரர் என்னும் தர்மபுத்திரர் ஆவார் .
***
கெளசல்யா
ராமாயணத்தில்,கெளசல்யா என்ற ராணி அயோத்தி மன்னன் தசரதனின் மூத்த மனைவி ஆவார் ; ஸ்ரீ ராமரின் தாயார் ஆவார். அவர் தர்மம், பொறுமை மற்றும் தூய்மையான அன்பின் அடையாளமாகத் திகழ்ந்தார் .
கெளசல்யா கோசல நாட்டின் இளவரசி, கோசல மன்னன் பானுமந்தனின் மகள். தசரதனுக்கும் கெளசல்யாவிற்கும் நீண்ட நாட்களாக குழந்தை இல்லாததால், அவர்கள் புத்திரகாமேஷ்டி யாகம் செய்து, அதன் பலனாக ராமரை மகனாகப் பெற்றார் . ராமர் வனவாசம் செல்ல நேரிட்டபோது, அதைக் கேட்டு மிகுந்த வேதனையடைந்தார்.ராமாயணத்தில் பொறுமை, தியாகம் மற்றும் சிறந்த தாய்க்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டாகத் திகழ்கிறார்.
‘கௌசல்யா சுப்ரஜா ராம பூர்வா சந்த்யா ப்ரவர்த்ததே! உத்திஷ்ட நரசார்தூல கர்த்தவ்யம் தைவமாஹ்நிகம்!’ என்ற வால்மீகி ராமாயண ஸ்லோகம் வெங்கடேஸ்வர சுப்ரபாதத்தின் முதல் ஸ்லோகமாகத் திகழ்கிறது ; லட்சக் கணக்கான வீடுகளில் தினமும் காலையில் ஒலிக்கிறது.
விசுவாமித்திரர் அதிகாலைப் பொழுதில் எழுந்து கங்கையின் நீராடி, ஜப தபங்களை முடித்துவிட்டு ராம, லக்ஷ்மணர்களை எழுப்புகிறார். அவர் சொன்ன வாசகம் இது “கோசலையின் தவப்புதல்வா! ராமா! கிழக்கில் விடியல்ஒளி வந்துவிட்டது ! புலி போல் வீரம் படைத்த வீரர்களே எழுந்திருங்கள்! இன்றைய பணியைச் செய்வோம் வாரீர்” .
****
கௌசிக முனிவர்
இருவர் பெயரில் நாம் இவர் பற்றி அறியலாம் ; ஒருவர் உலகப் புகழ் பெற்ற விசுவாமித்திரர் ; இன்னொருவர் மஹாபாரதக் கதையில் வரும் ஒரு முனிவர் .கௌசிக என்ற சொல்லுக்கு ஆந்தை என்றும் பட்டுநூலில் உருவானவர் என்ற பொருளும் இருக்கிறது . குஷிகா வம்சத்தில் தோன்றிய விசுவாமித்திரர் ரிக் வேதத்தில் ஒரு மண்டலத்தின் ரிஷி; சங்க இலக்கியத்தில் கெளசிக கோத்திர புலவர்களின் பெயர்களையும் காண்கிறோம்.
வசிஷ்ட முனிவருடன் பல முறை மோதி, பின்னர் மன்னர் பதவியை விட்டு, தவம் பல செய்து, அவர் வாயால் பிரம்ம ரிஷி (பிராமணர்) என்ற பட்டத்தினைப் பெற்றார் .
கெளசிக முனிவர் கதை
மஹாபாரதத்தில் வரும் கெளசிக முனிவர் கதை, கோபம் மற்றும் அகந்தையைத் துறந்து, உண்மையான ஞானம் மற்றும் பொறுமையின் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்தும் ஒரு கதை.
கெளசிகர் என்ற முனிவர் கடுமையான தவம் செய்து, கண்களை மூடி தியானிக்கும்போது, அவர் மீது பறவை ஒன்று எச்சமிட்டது. இதனால் கோபமடைந்த கெளசிகர், தன் தபோ பலத்தால் அந்தப் பறவையை எரித்தார்.
தான் செய்த செயலை நினைத்து, “நான் எப்பேர்ப்பட்ட தவவலிமை கொண்டவன்” என்ற அகந்தையுடன், பிக்ஷை எடுக்க ஒரு வீட்டின் முன் நின்றார். அந்த வீட்டுப் பெண், கணவனுக்குப் பணிவிடை செய்வதில் தாமதமானதால், பிக்ஷை கொடுக்க தாமதமானது.
இதனால் கோபமடைந்த கெளசிகர் முன்னர் பறவையை எரித்த பார்வையுடன் அந்தப் பெண்மணியைப் பார்த்தார் , அந்தப் பெண், “நான் அந்தப் பறவை இல்லை, எரிப்பதற்கு” என்று கூறி, கோபத்தைத் துறந்து பொறுமையைக் கடைப்பிடிக்க அறிவுரை வழங்கினார்.
தன் தவறை உணர்ந்த கெளசிகர், உண்மையான தர்மத்தையும், ஞானத்தையும் அந்தப் பெண் மூலமாகவும், பின்னர் தர்மவியாதன் (கசாப்புக் கடைக்காரன்) மூலமாகவும் கற்று, கோபத்தை வென்றார்.
TO BE CONTINUED…………………
TAGS- HINDU DICTIONARY IN ENGLISH AND TAMIL 45; இந்து மத கலைச்சொல் அகராதி-45 , கனிஷ்கர், கெளசிகர், கபிலர், கடோபநிஷத், கெளசல்யாகண்வர், மகரிஷி
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
SHARANAGATI
SURRENDER
LETTING GO
This valuable book has been published by http://www.Open Sky Press.com. Details available at the above site.
Mr John David, Director of Open Sky Press
John David is a Spiritual Teacher, Author, Filmmaker, Painter, Architect, and World Traveller who has spent over 25 years guiding people towards Inner Freedom and Self-realisation. His whole life has been a journey of Awakening, a rich unfolding that he now shares to inspire others to reconnect with their True Nature.
Originally trained as a Civil Engineer and later as an Architect, John David left behind a successful career in London to follow a deep inner calling.
His search took him to Japan, where a spiritual awakening began to stir, and then to India, where he spent 15 years with his first master Osho, and later 5 years with Papaji, a direct disciple of Sri Ramana Maharshi. His interviews with Indian Masters brought him eminent friends. These profound encounters deeply shaped his understanding.
Today, John David shares his wisdom through Satsang, Books, Films, Paintings, and his thriving International Centres for Inner Transformation, Open Sky. These communities in Spain and Germany offer a powerful and supportive environment for deep Inner work, Creative expression, and Silence.
John David’s multi-facetted teaching approach is simple, direct and free of religious or ideological frameworks.
His heartfelt presence, down-to-earth nature, and humor make his teachings accessible to people from all walks of life and whatever their level of knowledge.
**
The Foreword is given by Santhanam Nagarajan for this book.
Foreword
Santhanam Nagarajan
Santhanam Nagarajan is a deeply spiritual man and devoted follower of Bhagavan Sri Ramana Maharshi. A prolific Advaita writer, he has travelled widely and authored over 230 books and 6,400 articles on spirituality and Indian culture. Regularly featured on ‘All India Radio’ and ‘Jaya TV’, his life’s work is to awaken spiritual awareness, especially among the youth, and share the timeless wisdom of Self-realisation.
We first connected with Nagarajan while looking for a translator for the Aham Sphurana edition in Tamil. Since then, his extraordinary kindness and devotion to this project have been an invaluable support.
It is indeed a great pleasure to have this book in hand, since one can only have it because of the good deeds he has done in the past births.
To describe and explain the ways of Self Realisation is very difficult.
Bhagavan Ramana, the Sage of Arunachala, out of great karuna [compassion], made this complicated task a simple and direct one.
He showed the world that the inquiry in the form of Nan Yar – ‘Who Am I?’ – is the principal means to realise the Self. Yet again and again, through his words, his life in the Ashram, and his own shining example, he also pointed to the path of Surrender as the highest expression of that same inquiry – where the seeker, the seeking, and the sought become one.
Sri Ganapathi Aiyyer, an ardent devotee of Bhagavan, came to Ramana Ashram in July 1936. From his instant Surrender to his Master, he started recording all the conversations that took place daily in the Old Hall. From his diaries, written with love and devotion, this book presents a thoughtfully chosen selection devoted to the topic of Surrender.
But for a sincere sadhaka [spiritual aspirant], hundreds of questions arise in the mind.
The three books – Aham Sphurana, Vichara, and Sharanagati – born from the Aham Sphurana manuscript, provide answers to all such questions one may ask.
Bhagavan has declared categorically in the clearest possible way:
Renounce the Renouncer.
Give up the Ego. Surrender.
Here in Sharanagati [Surrender], Bhagavan teaches that the mind’s endless striving is itself the cause of restlessness. Human life, he says, is like a man swimming tirelessly against the current of a vast ocean, struggling to stay afloat in a battle that can never be won. To such a one, Bhagavan gives this compassionate instruction: ‘Stop swimming and drown! This is not death, but awakening into true life.’ (p.115)
To ‘stop swimming’ means to stop resisting the natural flow of Divine Will. The drowning Bhagavan speaks of is not physical death, but the Surrender of the false sense of individuality into the boundless ocean of Being. When the ego ceases to struggle, it is discovered that we were never separate from that ocean at all – we are That.
He continues, ‘“Let go,” is the secret of Realisation. By drowning yourself in pure Subjective Consciousness beyond possibility for revival or resuscitation, you will realise that imperishable Immortality which is verily your inherent nature.’ (p.115)
This is not annihilation but awakening – the end of effort and the beginning of true life. Liberation, Bhagavan reveals, is not the fruit of laborious striving, but of a single moment of complete yielding to the Divine.
‘If one would simply Surrender unconditionally, he is freed from all karma in a single stroke.’ Here, Bhagavan assures us of the transforming power of true Surrender. The law of karma binds only the doer. When the sense of doership dissolves, the entire web of bondage vanishes instantly, and the heart rests in effortless peace. (p.116)
For this, the Viharas Margam – the path of inner abiding – is the most efficient way. The inquiry ‘Who Am I?’ is the principal means.
When a devotee asked Bhagavan, ‘What if full Surrender is not possible?’, Bhagavan advised him to begin with partial Surrender. He revealed the secret that ‘some force takes charge’(p.95) and will unfailingly guide the seeker to the Guru, who is none other than the Self.
To a householder who feared that Surrender might conflict with his worldly duties, Bhagavan speaks with deep compassion: ‘To truly Surrender is to completely cease to care. You no longer have any cares, for all your cares are now His.’ (p.11) He explains that Surrender is not withdrawal from life but release from the burden of ownership. Actions continue, but the sense of ‘I am the doer’ falls away. In that freedom, one lives and works joyfully as an instrument of the Divine.
He further taught, ‘Having Surrendered to God, leave it to Him to fulfil your needs and responsibilities in any way He sees fit, by using you as a tool.’(p.11) This, Bhagavan said, is the life of divine partnership. When one ceases to impose personal will upon the world, the Higher Power acts through that being spontaneously. Success and failure lose meaning, for the ego has yielded to the will of God.
Finally, Bhagavan declared, ‘The state of absolute Surrender, or complete relinquishment of the ego, is not any sadhana, but the goal itself.’ (p.122) Thus, he reveals the summit of all spiritual effort: complete Surrender is not a means to Realisation – it is Realisation. When the ego has wholly dissolved, there remains no seeker, no effort, and no path – only the silent radiance of the Self, timeless and complete.
This luminous jewel of a book, Sharanagati, contains many stories, also in order to understand complicated problems, giving living examples that can be understood by all.
Even the design of the book – the layout, the fonts, and the headings – has been lovingly crafted for the reader to become fully absorbed in Bhagavan’s presence and teachings.
This book is not a ‘Read and Leave’ book. This is a permanent guide for a whole lifetime till one learns the spiritual art of Surrender in its real meaning.
May Bhagavan’s grace ever shine upon all who open these pages. May He bless every reader with the courage to inquire ‘Who am I?’ and with the humility to Surrender completely into the Heart.
The Hardy–Ramanujan number: What 1729 reveals about Srinivasa Ramanujan, even to non-mathematicians
National mathematics day: We explore the Hardy–Ramanujan number to explain two things about the legendary Indian mathematician Srinivasa Ramanujan, on his 138th birth anniversary.
Written by Yashee New Delhi | Updated: December 22, 2025 07:20 PM IST
5 min read
Ramanujan birth anniversary: December 22 is observed as National Mathematics Day in honour of Srinivasa Ramanujan. (Photo: Wikimedia Commons)
National Mathematics Day: December 22 is observed as National Mathematics Day in India to honour Srinivasa Ramanujan, the man who seemingly knew infinity. While Ramanujan is celebrated as a genius and a legend, often, there is the danger of popular discourse around him stopping right there — celebrating him as an unknowable genius, and not making enough efforts to understand him.
Ramanujan is known for the many formulae he scribbled on pieces of paper — proved as correct by other scientists — without showing anything of the process he used to arrive at the formula. In mathematics, a discipline of order and method and patterns and connections, what Ramanujan did was highly unorthodox. There is the popular legend that once in England, when asked about his methods, Ramanujan said the deity Namagiri appeared to him in his dreams and explained the processes to him.
On his 138th birth anniversary, we discuss a number that bears his name, the Hardy–Ramanujan number, to explain two things about him: his innate genius for spotting rules and patterns, and yet the rigorous work that had trained his mind to work the way it did.
some basics about Srinivasa Ramanujan
Ramanujan was born in 1887 to a Tamil Brahmin Iyenger family. He died of ill health at just 32. But in those short years, he accomplished work that continues to fascinate modern scientists, and made him one of the youngest members of the Fellows of the Royal Society in England and the first Indian to be elected as a Fellow of Trinity College, Cambridge.
He grew up largely in the temple town of Kumbakonam in Tamil Nadu. Krishnaswami Alladi, an Indian-American professor of mathematics at the University of Florida, has written that Ramanujan’s family venerated the goddess Namagiri, worshipped at the Temple of Namakkal in the state. While his aptitude for mathematics was apparent early in life, for some years, Ramanujan worked alone. In 1913, he wrote two letters to the highly regarded English mathematician G H Hardy, who recognised his genius and called him to England.
Here, while his work got the necessary exposure, Ramanujan fell sick frequently, due to the cold and his inability to manage a sufficiently nutritious vegetarian diet, resulting in hospitalisations. It was during one such hospital visit that the Hardy–Ramanujan number came about.
What is the Hardy–Ramanujan number?
The Hardy-Ramanujan number is 1729, the smallest number that can be expressed as the sum of two cubes in two different ways: 1³ + 12³ = 1 + 1728 = 1729; and 9³ + 10³ = 729 + 1000 = 1729. While many readers can wonder, ‘okay, so what?’, it is the way Ramanujan saw the number that is interesting.
The anecdote goes thus: Ramanujan was hospitalised in Putney and Hardy came to see him in a taxicab. He remarked to the Indian that the vehicle that brought him here had a “dull” number, 1729, and “hopefully it is not unfavourable omen.”
Ramanujan replied, “No, Hardy, it is a very interesting number; it is the smallest number expressible as the sum of two cubes in two different ways.”
Thus, Ramanujan was instantly able to see a rare pattern in a number randomly thrown at him.
What does the Hardy–Ramanujan number reveal about Ramanujan?
So far, so good and so intuitive. But mathematicians have written about how this wasn’t a random divining of patterns by Ramanujan, but a result of his deep interest in numbers — he wasn’t just “unusually blessed”, but a rigorous and innovative thinker.
The 2016 book My Search for Ramanujan: How I Learned to Count, by mathematicians Ken Ono and Amir D Aczel, mentions the Putney hospital incident. The book adds, “Ramanujan was aware of this property of 1729 because of work he had done on a problem studied by Euler that can be found in his notebooks. The number 1729 appears in Ramanujan’s works in yet another context, this time related to Fermat’s last theorem. It appears that he was thinking about near misses to Fermat’s claim.”
The translation for non-mathematician readers is: Euler is the Swiss mathematician Leonhard Euler, who had worked on cubes. Fermat’s last theorem is French mathematician Pierre de Fermat’s 1637 theorem that there are no whole numbers x, y, z such that xⁿ + yⁿ = zⁿ where n is greater than 2, or, no two cubes can add up to another cube. Now if 9³ + 10³ had equalled 1728 and not 1729, it would violate Fermat’s theorem, because 1728 is 12³.
This shows Ramanujan’s deep fascination with numbers and the laws that govern them. He had spent time dwelling on “near misses”, a number that almost violated a centuries-old theorum, showing his preoccupation and deep study of numerical rules and patterns. Thus, his recognising the pattern at the Putney hospital was not just another instance of unexplained and lucky genius manifesting itself, but the result of a lifelong, if unconventional, study.
FROM INDIAN EXPRESS 22-12-2025
கணித மேதை சீனிவாச ராமானுஜர், FROM JANAM TV
கணித மேதை ராமானுஜரின் பிறந்தநாள் தேசிய கணித தினமாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது. இந்நிலையில் அவர் குறித்த செய்தி தொகுப்பை தற்போது பார்க்கலாம்.
சீனிவாச ராமானுஜர் பள்ளி படிப்பில் சுமாரான மாணவர். ஆங்கிலம், Physiology போன்ற பாடங்களில் எப்போதும் தோல்வியையே சந்தித்தவர். உயர்கல்விக்கு செல்ல எழுதப்படும் இண்டர்மீடியட் தேர்விலும் தோல்வி அடைந்தவர். தொடர் தோல்வியால் உதவித்தொகையையும் இழந்தவர்.எளிமையாகச் சொல்வதென்றால், பொது பார்வையில் அவர் ஒரு மக்கு மாணவர். ஆனால், இதே ராமானுஜர்தான், கணிதவியலில் இந்தியாவின் முகமாகத் திகழ்கிறார். லண்டன் ராயல் சொசைட்டியில் மிகவும் இளம் வயதில் உறுப்பினராகத் தேர்வானார். சுமார் 3,900 கணித சமன்பாடுகளையும், குறியீடுகளையும் கண்டுபிடித்தார். pi-இன் மதிப்பைத் துல்லியமாகக் கணக்கிடும் முடிவிலித் தொடர்களை உருவாக்கினார்.
அவரது கணித சூத்திரங்கள் 100 ஆண்டுகளை கடந்தும் இன்றுவரை டி-கோட் செய்யப்பட்டபடியே உள்ளன. தமிழரான ராமானுஜனின் வாழ்க்கையை ஹாலிவுட்டில் படமாக எடுத்துள்ளார்கள் என்றால், அதிலிருந்தே அவரது முக்கியத்துவத்தை உணரலாம். (ப்ரீத் – https://www.youtube.com/watch?v=YzCNegbL1Hw) 1887ம் ஆண்டு டிசம்பர் 22ம் தேதி ஈரோடு மாவட்டத்தில் பிறந்தார் சீனிவாச ராமானுஜன். சிறுவயதில் இருந்தே கணிதம்தான் அவரது உலகம். அனைத்து பாடங்களிலும் தோல்வியடையும் அவர், கணிதத்தில் மற்றும் முழு மதிப்பெண் பெற்றுவிடுவாஅவரை விட வயதில் மூத்த மாணவர்களுக்குக் கணித பாடம் கற்றுக்கொடுக்கும் அளவுக்கு அவரது கணித அறிவு இருந்தது. 1904ம் ஆண்டு பள்ளிப் படிப்புக்குப் பிறகு அவர் கும்பகோணம் அரசு கல்லூரியில் சேர்ந்தார். ஆனால், கணிதம் தவிர்த்துப் பிற பாடங்களில் தேர்ச்சி பெறாததால் உதவித்தொகையை அவர் இழந்தார்.
பின்னர், சென்னை பச்சையப்பா கல்லூரியில் சேர்ந்த ராமானுஜரால், அங்கும் பிற பாடங்களில் தேர்ச்சி பெற முடியவில்லை. இதனால், கடைசி வரை அவரால் கல்லூரி படிப்பை முடிக்க முடியாமல் போனது. இருந்தபோதும், வீட்டில் இருந்தபடியே கணித புத்தகங்களை அவர் படிக்கத் தொடங்கினார். முழு நேரமும் கணித ஆய்வில் ஈடுபட ஆரம்பித்தார். இதனிடையே, சென்னை துறைமுகத்தில் எழுத்தர் பணியில் சேர்ந்த அவர், அங்கும் கிடைக்கும் நேரத்தில் எல்லாம் கணித ஆய்வில் ஈடுபட்டபடியே இருந்தார்.ராமானுஜரின் இந்தத் திறமை இங்கிலாந்தில் இருந்த பிரபல கணித ஆய்வாளரான G.H. Hardy-ன் காதிற்கு சென்றது. உடனடியாக, லண்டன் வரும்படி ராமானுஜருக்கு அவர் அழைப்பு விடுத்தார். அடிப்படையில் ராமானுஜர் ஒரு பிராமணர். எனவே, அவர் கடல் கடந்துசெல்ல கூடாது என, அவரது குடும்பத்தினர் திட்டவட்டமாகத் தெரிவித்துவிட்டனர். இருந்தபோதும், கணிதம் மீதான காதல் காரணமாக, அவர் கடல் தாண்டி லண்டன் சென்றடைந்தார்.
அங்கு ஜி.ஹெச். ஹார்டி, ஜான் இ. லிட்டில்வுட் போன்ற கணிதவியல் அறிஞர்களுடன் பணிபுரியத் தொடங்கினார். மேலும், Mock Theta Functions, Partition Theory, Modular Forms போன்ற முக்கிய கணித கோட்பாடுகளை உருவாக்கினார். பல நூற்றாண்டுகளாக விடை காணப்படாமல் இருந்த கணித சூத்திரங்களை விளக்கிக் கட்டுரைகளையும் வெளியிட்டார். குறுகிய காலத்திலேயே கணித உலகில் தவிர்க்க முடியாத ஆளுமையாக உருவெடுத்தார் ராமானுஜர். அத்துடன், கணிதவியலில் புதிய அத்தியாயத்தையே அவர் தொடங்கி வைத்தார்.நாமக்கல்லில் உள்ள நாமகிரி தாயார்தான், ராமானுஜரின் குலதெய்வம். தாயார் மீது அவர் மிகுந்த பக்தி கொண்டிருந்தார். உறங்கும்போது தனது கனவில் நாமகிரி தாயார் கணித சூத்திரங்களுக்கான விடைகளை அளிப்பார் எனவும், அதனை காலை எழுந்தவுடன் குறித்து வைத்துகொள்வேன் எனவும் ராமானுஜர் தெரிவித்துள்ளார்.
தனது அனைத்து கணித சாதனைகளுக்கு காரணம் நாமகிரி தாயார்தான் என அவர் விளக்கம் அளிக்கிறார். இப்படி ஒரு புறம் கணிதவியலில் அடுத்தடுத்து பல சாதனைகளை அவர் படைத்துக்கொண்டிருக்க, மறுபுறம் அவரது உடல்நிலை நாளுக்கு நாள் மோசமாக தொடங்கியது.லண்டனின் சீதோஷன நிலை, உணவு உள்ளிட்டவை அதற்கான காரணமாக அமைந்தன. இதனால், அவர் மீண்டும் இந்தியாவுக்கு திரும்ப நேரிட்டது.
அப்போதும் அவரது உடல்நிலை சரியாகவில்லை. சிறுநீரக கோளாறு, ஊட்டச்சத்து குறைபாடு உள்ளிட்டவை ஏற்பட்டன. இதனால், 1920ம் ஆண்டு கும்பகோணத்தில் அவரது உயிர் பிரிந்தது. இத்தனைக்கும் அவருக்கு அப்போது வெறும் 32 வயதுதான் ஆகியிருந்தது. அவர் இறந்து தற்போது 100 ஆண்டுகளை கடந்துவிட்டது. ஆனாலும், அவரது கணித கோட்பாடுகள், சூத்திரங்கள், சமன்பாடுகள் மீதான ஆய்வுகள் தொடர்ந்தபடியே உள்ளன.
இன்று நாம் பயன்படுத்தும் பொருட்களில் உள்ள பார் கோடுகளின் எண் அமைப்பு, ஏடிஎம் கார்டுகள், பங்குச்சந்தையில் பயன்படுத்தப்படும் புள்ளியியல் கோட்பாடு உள்ளிட்ட பலவற்றிலும் ராமானுஜனின் பங்களிப்பு உள்ளது. அவரது பிறந்தநாளான டிசம்பர் 22ம் தேதியை மத்திய அரசு, தேசிய கணித தினமாக கொண்டாடி வருகிறது. தொடக்கத்திலேயே கூறியதுபோல இந்தியாவின் கணிதவியல் முகமாக அவர் திகழ்ந்து வருகிறார். சீனிவாச ராமானுஜர், இந்தியாவின் பெருமிதம். சீனிவாச ராமானுஜர், இந்தியாவின் பொக்கிஷம்.
–SUBHAM—
TAGS- MATHEMATICIAN, RAMANUJAN, கணித மேதை ,சீனிவாச ராமானுஜன்
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Item 260
Taittirīya Upaniṣad describes the five “sheaths” of a person (Sanskrit: puruṣa), starting with the grossest level of the five evolving great elements:
From this very self did aether come into being; from aether, air; from air, fire; from fire, water, from water, the earth; from the earth, organisms; from organisms, foods; and from foods, people. Different from and lying within this people formed from the essence of foods is the self consisting of lifebreath. Different from and lying within this self consisting of breath is the self consisting of mind. Different from and lying within this self consisting of mind is the self consisting of perception. Different from and lying within this self consisting of perception is the self consisting of bliss.[4]
In the Śvetāśvatara Upaniṣad, the deities is identified as the source of the great elements:
Some wise people say it is inherent nature, while others say it is time – all totally deluded. It is rather the greatness of deities present in the world by means of which this wheel of brahman goes around. Whom always encompass this whole world – the knowers, the architects of time, the ones with and without qualities, and the all-knowing ones – it is at their commands that the work of creation, to be conceived of as earth, water, fire, air, and aether, unfolds itself.[5]
The same Upanishad also mentions, “When earth, water, fire, air and aether arise, when the five attributes of the elements, mentioned in the books on yoga, become manifest then the yogi’s body becomes purified by the fire of yoga and they are free from illness, old age and death.” (Verse 2.12).
(from Wikipedia)
***
Tamil Sangam Book Purananuru Wonders- 2
Ancient Tamil Encyclopaedia -42; One Thousand Interesting Facts -Part 42
***
261
Purananuru verse two is very important from many angles. First and foremost is the science matter about five elements is from the Taittriya Upanishad. All the main Upanishads are written before Buddha (600 BCE). The same order of Five Elements is in modern science as well. First there was empty space (ether) a Big Bang (sound) happened billions of years ago. Then came the fire and water. Lastly the earth appeared and from water the living beings appeared. This order is seen in the Dasavatara stories as well.
262
Second important points is, Who is this Murinjiyur Mudi Nagarayar ?
His name is Mr Nagarajan. But if you give importance to Mudi (Crown or Hair), then it is Lord Siva who has a snake/Naga on his head. This was copied by Egyptian Pharaohs from the Hindus.
263
Third important point is NagaRAYar. We see the J is tamilized as Y. I have been arguing throughout my writings J was used only by Vedic Hindus. If one finds the migratory route of this letter J, one can easily find how Hindus spread their language throughout the earth. No ancient language has this J sound .
Another point is Western Scholars(??!!) have been arguing that letters J and Y were written in the same way and thus we get Yesu as Jesus, Yudha as Jew etc. I have shown this is absurd and here in the second verse also we see J becoming Y. This is Sanskrit grammar.
265
One more important point is look at the expressions
Three Fire of Brahmins
Four Vedas of Brahmins
Kanchana Srnga Himalaya (now they write it Kanchanjunga)= PorKottu imayam in Tamil.
Five Elements and Five Virtues
Each of the five elements has one power. That is compared with the powers of king which is also seen Sanskrit literature before Sangam literature.
266
Last but not the least The Big Controversy!
Here commentators wrongly suggested the Five and the Hundred mentioned in the verse refers to 5 Pancha Pandavas and Kauravas (100). And the lines say that the Chera king supplied food for both. Even scholars who don’t believe Kaliyuga date of 3102 BCE wrote that the Mahabharata war must have fought around 1500 BCE. This Chera king wont fit into that time frames.
According to historical scholars we need at least five kings for every century. For 1500 years in BCE period, we need at least 75 Chera Kings or at least Tamil kings. We don’t have any such thing in Sangam literature.
The word PERUNCHORU misinterpreted
The verse says that the Chera king gave both the Fives and the Hundreds (Pandavas and Kauravas) PERUNCHORU. Literal translation of this word is Big Cooked Rice (food).
267
The Hindu tradition is that if someone dies, they offer the Pitrs/ departed souls RICE BALLS on the death anniversary. This is called Perunchoru and Pindam in Sanskrit. I am not interpreting it out of my imagination. The same word PERUNCHORU occurs in (புறநானூற்றில் பெருஞ்சோறு 220, 235, 261) Puram 220,235,261 all these are elegy poem. Morever the Purapporul Venbamalai used the word Pindam which is food served in funeral rites.
Chera/Kerala King Uthiyan Cheralathan was praised as one “who provided BIG food” for the Pandavas and Kauravas (lot of people took it for actual feeding. But the word Big Food (Perunchoru பெருஞ்சோறு in Tamil) means big feast given in memory of the dead.
268
More Pancha Bhuta references:
Pari. 3-4; 3-66; 3-77. Pari.13-18; 24-15
Mathur. -line 453; Puram-2- 1; 20-1; 51-1;55-15
Pathitr- 14-1; Kurun.3-1.
Tol -305; Murukku. Line 254
The strange coincidence is, all the poets use the Pancha Bhuta matter in the very beginning of the poems.
Post Sangam book – Tiruk Kural 271
269
Earliest Anthathi
The first 5 lines gives us the first sample of Anthaathi genre (last word of the previous line should be the first word of the next line in Antham + Aathi. Both Sanskrit words!)
270
Kalidasa Echo
The poet is well versed in Kalidasa who lived in Second Century BCE. In his first ten verses of Kumarasambhava Kalidasa described the beautiful Golden Peaked Himalaya. And in the first ten verses of Raghuvansa described the glory of Raghu dynasty where he says they rule extended up to oceans.
***
மண் திணிந்த நிலனும்,
நிலம் ஏந்திய விசும்பும்,
விசும்பு தைவரு வளியும்
வளித் தலைஇய தீயும்,
தீ முரணிய நீரும், என்றாங்கு
ஐம்பெரும் பூதத்து இயற்கை போலப்
போற்றார்ப் பொறுத்தலும், சூழ்ச்சியது அகலமும்
வலியும், தெறலும், அணியும், உடையோய்!
நின்கடற் பிறந்த ஞாயிறு பெயர்த்தும்நின்
வெண்தலைப் புணரிக் குடகடல் குளிக்கும்
யாணர் வைப்பின், நன்னாட்டுப் பொருந!
வான வரம்பனை! நீயோ, பெரும!
அலங்குளைப் புரவி ஐவரோடு சினைஇ,
நிலந்தலைக் கொண்ட பொலம்பூந் தும்பை
ஈரைம்பதின் மரும்பொருது, களத்து ஒழியப்
பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் வரையாது கொடுத்தோய்!
பாஅல் புளிப்பினும், பகல்இருளினும்,
நாஅல் வேதநெறி திரியினும்
திரியாச் சுற்றமொடு முழுதுசேண் விளங்கி,
நடுக்கின்றி நிலியரோ வத்தை; அடுக்கத்துச்,
சிறுதலை நவ்விப் பெருங்கண் மாப்பிணை,
அந்தி அந்தணர் அருங்கடன் இறுக்கும்
முத்தீ விளக்கிற், றுஞ்சும்
பொற்கோட்டு இமயமும், பொதியமும், போன்றே!
****
Note Five Bhutas, For Vedas, Three Fires !
(Following is taken from Vaidehi Herberts translation)
Puranānūru 2, Poet Muranjiyur Mudinākanār sang to Cheraman Perunchōtru Uthiyan
Cheralathan
Your nature is like the five elements – the earth filled with sand,
the sky raised above the earth, wind that blows in the sky, fire that
sweeps up the wind, and water that differs from that fire.
You tolerate your enemies and your deliberation is broad. You are
strong, destructive and merciful. The sun rises from your ocean
and descends into your ocean in the west with waves topped with white surf.
………, or the four Vedas swerve from
………………
May you never be shaken like Mount Pothiyam, like the Himalayas with its
golden summits, where long-eyed does sleep on the slopes near their fawns
with tiny heads, at dusk, in the light of three fires lit by the Brahmins
who perform difficult rituals!
–Subham—
Tags- Tamil Sangam Book Purananuru Wonders- 2, Ancient Tamil Encyclopaedia -42; One Thousand Interesting Facts -Part 42, Upanishad, Kalidasa
We come across these words of Birth and Death as ocean and crossing it to attain liberation, in the Bhagavad Gita for the first time which is over 5000 years old.
Then Kalidasa used this as a simile in the Raghuvamsa which is from the Sunga Vamsa period , first century BCE. Later Tiru Valluvar used this word in his Tirukkural; Valluvar not only used this, but also copied more things from the Gita. Then we hear it in Tiruupugaz of Arunagirinatha and composition of Saint Tyagaraja. There may be many more saints and poets who have used these words.
Samsarasagara in Hinduism symbolizes the endless cycle of birth and rebirth within the illusionary realm, portrayed as an expansive sea, representing the ongoing journey of the soul through various existences.
These whose thoughts are set on me , I straightaway deliver from the ocean of death bound existence, O Patha – 12-7
Another translation
O son of Prthaa, for them who have their minds absorbed in Me , I become, without delay, the Deliverer from the sea of the world which is fraught with death.
On meeting SampAti, the elder brother of slain jaTAyu, Hanuma gained the news of Seetha’s whereabouts, whereby he crossed the ocean, just as one having no attachment for worldly objects crosses the ocean of this worldly existence. [12-60]
***
Tiru Valluvar says in Tirukkural
The sea of births they alone swim
Who clench His feet and cleave to Him– Kural 10
Another translation
They swim the sea of births, the ‘Monarch’s’ foot who gain;
None others reach the shore of being’s mighty main.
(None can swim the great sea of births but those who are united to the feet of God.)
***
From Arunagirinathar’s Tiruupugaz
……… Meaning ……… by Sri Gopalasundaram from kaumaram.com
nilaiyAdha samudhdhiramAna samusAra thuRaikkaNin mUzhgi: I was drowned in the ocean of family life; an ocean whose vastness and depth can never be measured.
nijamAna dhenap pala pEsi: I used to make a lot of false statements which sounded like truth.
adhanUdE nedu nALum uzhaippuLa dhAgi: In the meantime, I put in long hours of physical labour for many days.
periyOrgaL idaik karavAgi: I used to hide myself from the company of respectable elders.
ninaivAl nin adith thozhil pENi thudhiyAmal: I never used to think of serving You or seeking Your feet.
thalaiyAna udaR piNi URi: Many major diseases attacked my body.
bava nOyin alaip palavEgi: (As I said about the ocean of family life), several waves of illnesses called the disease of birth swayed me!
chalamAna payiththiyam Agi thadumARi: I became an angry mad man and lost my balance.
thaviyAmal: I do not want to suffer like that any more.
piRappaiyu nAdi adhu vErai aRuththu: I want to contemplate on the origin of birth and to destroy its root cause, namely, desire.
unai Odhi thalameedhil pizhaiththidavE nin aruL thArAy: I want to sing Your glory and survive in this world by Your grace.
kaliyANa supuththiran Aga: You are always the great bridegroom
kuRamAdhu thanakku vinOdha: to VaLLi, the damsel of the KuravAs, in whose company You revel!
kavin Aru buyaththil ulAvi viLaiyAdi: You embrace her lovely shoulders and play with her romantically!
kaLi kUrum unaith thuNai thEdum adiyEnai: I seek the Your closeness as You rejoice in the company of VaLLi!
sukappada vEvai kadan Agum idhuk ganamAgu murugOnE: You have to make me experience happiness. It is not only Your duty but would also add to Your dignity, Oh MurugA!
palakAlum unaith thozhuvOrgaL maRavAmal thiruppugazh kURi: Those devotees of Yours, who sing Your glory without fail several times a day,
padimeedhu thudhith thudan vAzha aruLvELE: are blessed by You to live in Your company forever worshipping You!
sivalOkam enappari vERu padhiyAna thiruththaNi mEvu: People love to deem this place, ThiruththaNigai, to be the land of SivA in this world;
bavarOga vayidhdhiya nAtha perumALE.: and You have Your abode here, standing as the Curer of the disease of birth, Oh Great One!
***
Tyagaraja Kriti
raghu nāyaka, nī pāda yuga
rājīvamula nē viḍa-jāla śrī
O best among Raghus! Your pair of
lotus-feet, I cannot let go of.
Anupallavi
agha jālamula pāra tōli nannu
ādarimpa nīvē gati kādā śrī
To drive afar my accumulated sins
And care for me, aren’t you the only refuge?
Charanam
bhavasāgaramu dāṭalēkanē
palu gāsibaḍi nī marugu jēriti
avanijādhipa, śritarakṣaka,
ānandakara, śrī tyāgarājanuta
Unable to cross the worldly ocean,
After much pain, your shelter did I reach,
Husband of Earth’s daughter, Protector of those approaching you!
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Nammaalvaar is one of the twelve Tamil Vaishnavite saints known as Aalvaars (Azlvar). He is at the top of the 12 saints because of his contribution to Tamil devotional poetry called Nalayira (naalaayira) Divya Prabandham (4000 poems on Vishnu). His erudition in Tamil language attracted even poets like Bharatiyar, who is the greatest poet in modern Tamil. We can ee Nammalvar’s poems echoing in his songs. Both of them assure us that they will bring Krita Yuga, the Golden Age and drive away the Kali Age, the iron age.
In this article I want to show that Nammalvar is the one who inspired great Chaitanya and others to dance and reach God. Tamil devotees used to sing and dance very soberly. If one goes to Sampradaya Bhajans in Tamil Nadu, one can see men and women dance to the tune of Bhajan singer or the Bhagavata. But they go in round and round and clap rhythmically. If women dance, they hold lamps or sticks in their hands and dance, known as Deepa Pradakshina or Kolaattam. They also do Kummi dance by clapping the hands while moving in a circle
(Kummi- dancing by girls with rhythmic clapping while moving in a circle.
Kolaattam doing the same as above, but with sticks).
But Nammalvar describes a different type of dance which one can see in ISKCON dancers. They jump up and down, and some even fly skyward. I thought Chaitanya Mahaprabhu was the one who inspired such a type of dance. I found myself wrong when I went through the devotional poems of Nammalvar. They are called Paasuram in Tamil .
Chaitanya Mahaprabhu lived just 500 years before our time. But Nammalvar lived about 1200 years before our time.
If one reads the poems given below and note the highlighted words one will understand what he wants us to do.
Nowadays we see great Bhajans done by Chinmaya Mission, Sathya Sai Organisations, Swami Sivananda’s DLS, Ayyappa Bhaktas etc. But Hare Krishna dancers are the only one who come closer to what Nammalvar advised us to do.
Sri Ramakrishna Paramahamsa also told us when one is nearer to God people will think that the person has gone mad. He narrated several anecdotes from Chatanya’s life to illustrate this point. It is true he danced like a mad man and spread the Vishnu worship in Bengal , Bihar and Assam. Abhang singers in Maharashtra walk miles and miles. But Nammalvar says you must jump up and down. Your head should hit the ground. When the people see your antics, people would laugh at you. They will say that you have gone mad. If they act do that, know that you are nearer to God and you are on the right track. Just read the poems below. These are only samples. He elaborates on the same topic further down in his long poem.
3057 மொய்ம் மாம் பூம் பொழில் பொய்கை முதலைச் சிறைப்பட்டு நின்ற கைம்மாவுக்கு அருள் செய்த கார் முகில் போல் வண்ணன் கண்ணன் எம்மானைச் சொல்லிப் பாடி எழுந்தும் பறந்தும் துள்ளாதார் தம்மாம் கருமம் என்? சொல்லீர் தண் கடல் வட்டத்து உள்ளீரே (1)
3057. The dark cloud-colored Kaṇṇan gave his grace to the elephant Gajendra when it was caught by a crocodile in a pond by a grove blooming with flowers that swarmed with bees. What is the use of those who do not get up, dance, jump, praise and sing the greatness of our lord? O devotees, who live in the world surrounded by the cool ocean, tell me.
3058 தண் கடல் வட்டத்து உள்ளாரைத் தமக்கு இரையாத் தடிந்து உண்ணும் திண் கழல் கால் அசுரர்க்குத் தீங்கு இழைக்கும் திருமாலைப் பண்கள் தலைக்கொள்ளப் பாடி பறந்தும் குனித்தும் உழலாதார் மண் கொள் உலகில் பிறப்பார் வல்வினை மோத மலைந்தே (2)
3058. Thirumaal destroyed the strong Asurans, ornamented with heroic anklets on their feet who killed the people of the world surrounded by oceans and ate them. If you do not bathe, sing, dance, and praise Thirumaal, you will be born on the earth again and suffer because you have collected bad karma.
3059 மலையை எடுத்து கல் மாரி காத்து பசுநிரை தன்னைத் தொலைவு தவிர்த்த பிரானைச் சொல்லிச் சொல்லி நின்று எப்போதும் தலையினோடு ஆதனம் தட்டத் தடுகுட்டமாய்ப் பறவாதார் அலை கொள் நரகத்து அழுந்திக் கிடந்து உழைக்கின்ற வம்பரே (3)
3059. He carried Govardhana mountain and protected the cows from their affliction. Those who do not jump and dance, rolling on the ground, and praise always the dear lord will go to hell and suffer.
3060 வம்பு அவிழ் கோதைபொருட்டா மால் விடை ஏழும் அடர்த்த செம்பவளத் திரள் வாயன் சிரீதரன் தொல் புகழ் பாடி கும்பிடு நட்டம் இட்டு ஆடி கோகு உகட்டுண்டு உழலாதார் தம் பிறப்பால் பயன் என்னே சாது சனங்களிடையே? (4)
3060. The god Sridharan has a beautiful pearl-like mouth. He killed seven strong bulls to marry Nappinnai whose hair was adorned with fragrant flowers. What is the use of those who are born as sages if they do not sing, dance, kneel, bow their heads and wander and do not praise the lord?
THEY FALL ON lONDON ROADS TO SALUTE LORD KRISHNA.
3061 சாது சனத்தை நலியும் கஞ்சனைச் சாதிப்பதற்கு ஆதி அம் சோதி உருவை அங்கு வைத்து இங்குப் பிறந்த வேத முதல்வனைப் பாடி வீதிகள் தோறும் துள்ளாதார் ஓதி உணர்ந்தவர் முன்னா என் சவிப்பார் மனிசரே? (5)
3061. The ancient beautiful shining god left his divine form in heaven and was born on the earth to defeat Kamsan who troubled the sages. What can those who do not sing, praise, dance and worship him do before sages who worship him, knowing all the sastras?
3062 மனிசரும் மற்றும் முற்றும் ஆய் மாயப் பிறவி பிறந்த தனியன் பிறப்பிலி தன்னை தடங் கடல் சேர்ந்த பிரானை கனியை கரும்பின் இன் சாற்றை கட்டியை தேனை அமுதை முனிவு இன்றி ஏத்திக் குனிப்பார் முழுது உணர் நீர்மையினாரே (6)
3062. People have been born in various forms— human, animal and others. The matchless god does not have birth and he was born on this earth to save his devotees. He sleeps on the wide ocean. He is sweet as a fruit, sugarcane juice, jaggery, honey and nectar. If devotees praise him with songs and dance without ever growing tired they will receive the wisdom of understanding all things.
3063 நீர்மை இல் நூற்றுவர் வீய ஐவர்க்கு அருள்செய்து நின்று பார் மல்கு சேனை அவித்த பரஞ்சுடரை நினைந்து ஆடி நீர் மல்கு கண்ணினர் ஆகி நெஞ்சம் குழைந்து நையாதே ஊன் மல்கி மோடு பருப்பார் உத்தமர்கட்கு என் செய்வாரே? (7)
3063, He gave his grace to the five Pandavas and destroyed the hundred evil Kauravas. What is the use of people who merely eat well and get fat without thinking of the god? What could they do to the good devotees who are filled with tears, melting in their hearts with devotion for the god?
3064 வார் புனல் அம் தண் அருவி வட திருவேங்கடத்து எந்தை பேர் பல சொல்லிப் பிதற்றி பித்தர் என்றே பிறர் கூற ஊர் பல புக்கும் புகாதும் உலோகர் சிரிக்க நின்று ஆடி ஆர்வம் பெருகிக் குனிப்பார் அமரர் தொழப்படுவாரே (8)
3064. Our father stays in northern Thiruvenkaṭam hills where flourishing cool waterfalls descend with abundant water. Devotees who repeat his many names and wander everywhere and dance while the people of the world mock them and laugh at them saying that they are crazy will be worshiped by the gods in the sky.
The last stanza here shows that they will laught at you and dub you a crazy fellow.
We have seen such criticism about Sri Ramakrishna Paramahamsa and Sri Seshadri Swamikal of Tiruvannamalai.
Let us all become mad, I mean crazy about God.
Atheists are suffering from God phobia; let us suffer from God mania!
(above translation is by Kausalya Hart. I differ from it in only in a few places. Nammalvar used the word flying (paranthum) in Tamil.
–subham—
Tags- God mad, Dance, reach god, laugh at , up and down, fly and dance, Nammlavar, Tamil poems, Pasurams, Hare Krishna, ISKCON
Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.
this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.
tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com
xxxx
Scholars are attracted to the topic Plato and the Upanishads and there are three books published with the same topic in the past 50 years.
I read all the three books recently and almost similar topics are discussed by the three authors. Indian authors on Upanishads also compared them.
***
Plato and the Upanishads by Vassilis Vitaxis was published by Arnold Heinermann Publishers (India) Private Limited New Delhi at the price of Rs 20 in 1977.
The review in The Weekly Mail said,
“It has been established that there was contact between India and Greece even long before Alexander’s campaign. Eusebius (315 CE) speaks of a tradition which he attributes to Aristoxenus, the well known wrier on harmonics and a pupil of Aristotle that certain learned Indians actually visited Athens and conversed with Socrates. The similarities between the Greek philosophy and early Indian thought are very close.
The attempt of the author is to show how the philosophy of Plato has much in common with the philosophy of the Upanishads. The quest of the leaders of the Eleatic school for ONE REALITY underlying material phenomena is very much the same as the metaphysical quest of the Upanishadic seers of that ‘knowing which everything else becomes known.’
The Socratic irony may be matched by a passage in the Kena Upanishad which declares with reference to the TRUTH “it is not understood by those who understand; it is understood by those who do not understand”.
1
The author finds many parallels between the Upanishads and Plato both in method and substance; the dialogue forms are used by both the Upanishads and Plato. Moreover, this serves as a suitable instrument or vehicle of teaching.
2
Indian philosophy insists that the sphere of logical thought is far exceeded by that of the mind’s possible experience of reality. Similarly, Plato sees ‘Supreme Truth cannot be orally thought or committed to writing. It can only be an object of some inner experience.
3
In the Phaedrus, the image of the chariots used by Plato is almost the same as in Katha Upanishad. Both the Upanishads and Plato use sleeping state as a metaphor to signify the conditions of life lacking philosophy or enlightenment.
4
The sun is used by the Upanishads and Plato as the cause of light and so of vision and visibility. The light of the sun directed at man that is a beam turned towards the inner self, is platonic. This principle “know thyself“ was the foundation on which Plato erected his theories. It is needless to add that it is Upanishadic method also.
5
There are however several differences between Plato’s object and that of the Upanishads. One of them is that Plato seems to believe in the existence of many souls. His is in consonance with certain schools of India philosophy like Sankhya , but not with Advaita which is the major principle expounded by the Upanishads.
6
Further there are many passages in Plato’s RUPUBLIC wherein he refers to God as if He were a person. Nevertheless, he has also evidence that this is only an image or a way of speaking and His true concept about the Absolute and infinite, that Real Being is anything but a personal God .
7
Both Plato and the Upanishads regard self -perception as a source of purity in information, and stress the importance of thought and need for reflection and contemplation.
8
Plato also speaks of two kinds of knowledge, the lower leading to opinion and the higher leading to knowledge, which is similarly mentioned in the Mandukya Upanishad and the Katha Upanishad.
9
There is also the touch of the principle of MAYA in Plato who states that the empirical world is thought of as a shadow of reality. “our senses perceive only ghosts and appearances, which are in a state of continuous flux. Only the mind (NOUS) can reach the TRUTH by the communion of the soul through whatever immortal quality it possesses with the unchangeable and the real within the world of form which exist in a super celestial state beyond the substance. Both Plato and the Upanishads agree about the impossibility of defining the Absolute.
10.
These and many other parallels, quoted by the author, are of great interest to the students of comparative religion and philosophy. The ultimate emphasis of Indian thought has always been liberation or Moksha. The ultimate emphasis of Greek thought has always been to expand the norms and forms of life in whatever manner possible.
–Mail Newspaper Interview by S Y K.
***
Two more books
Plato and Vedic Idealism
Swami Paramananda
Anmol Publications, New Delhi, 1990
***
Hindu Influence on Greek Philosophy
J Lomperis, Department of Political Science, Duke University
All the three books mentioned here are available at University of London Library at SOAS, London.
5 min read
.JPG)
Tamil and Vedas 