Characteristics of a True Devotee- SRI TYAGARAJA-16 (Post No.8040)

WRITTEN BY R. NANJAPPA                        

Post No. 8040

Date uploaded in London – – – 25 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

SRI TYAGARAJA-16

Characteristics of a True Devotee

True Bhakti is great but not easy!

Tyagaraja has extolled the importance and virtues of Bhakti. Why is it considered great? Is it because it is easy? No, true Bhakti is not easy. But the result is sure! In no other sphere in this world can one be sure of the desired result of his actions or efforts. But devotion to Bhagavan brings its sure rewards! “Na me bhakta pranasyati- My devotee is never destroyed”, declares Bhagavan in the Gita! (9.31) Bhagavan alone is subject to our will- nothing else in this wide world. This is not to say that He will fulfill every wish of ours, but only that if we desire Bhagavan and Bhagavan alone and make efforts in that direction, He makes Himself accessible. Our relationship with everything in this world is based on our body,and ceases with our body. But our connection with Bhagavan, once made, is for ever. We are bound to you for ever, in the seven fold seven births, declares Andal. “Etraikkum ezhezh privikkum untannodu utrome yavom”. எற்றைக்கும் ஏழேழ் பிறவிக்கும் உந்தன்னோடு உற்றோமேயாவோம் உமக்கே நாம் ஆட்செய்வோம் That is why bhakti is considered great. The bond true bhakti creates is timeless, not just permanent.
Bhaktas in Puranas


But how does a true bhakta conduct himself? How can we know unless we see one in real life?

The Puranas give us names of many great devotees.One popular sloka goes:

Prahlada Narada Parashara Pundarika

Vyasaambareesha Suka Saunakha Bhishma dalpyan

Rukmangadarjuna Vasishtha Vibhishanadin

Punyaniman parama Bhagavatan smarami.

Let us remember the great devotees: Prahlada, Narada,etc.The very act of remembrance confers blessings.

Narada himself praises the Gopis of Vraja in his Bhaktisutras. Prahlada in turn praises the devotion of Gajendra, the elephant king. Manikkavachaka expresses anguish that he does not have devotion like that of the hunter, Kannappa. Our Tyagaraja Swami praises the Haridasas and Bhadrachala Ramadas. Sri Ramakrishna praised Rama Prasad. In the Ramayana, we see the devotion of Sabari. The devotion of Lakshmana and Bharata are disguised as brotherly love. Dasaratha too can be considered a great devotee of Rama, for he dies at Rama’s departure! In the Mahabharata, Kunti and Draupadi excel as devotees.

Kunti’s Prayer

 In fact, Kunti dies on hearing that Krishna has left the earth. She has given us an exceptional, perhaps the best , most moving prayer in our entire devotional literature:

Yatha Hrushikesa khalena Devaki

Kamsena ruddhaadhichiram shucharphitaa

Vimochitaaham cha mahatmaja vibho

Tvayaiva naathena muhur vipatganaat.

O my Lord! Controller of the indriyas! Did you protect me like you protected Devaki who was confined in jail for long and suffered? You protected me with my children from every danger.

( Here, Kunti recalls with great feeling that Krishna protected just Devaki, his mother and did not save her six children whom Kamsa killed, whereas in her case, she was saved with all her children from every single danger and trial!)

Vipada: santu na: shashvat

Tatra tatra Jagadguro

Bhavato darsanam yatsyaad

Apunarbhava darsanam


O Krishna , the Jagadguru!

Let all those dangers befall me, which bring me your darsanam, which will remove from me the possibility of another birth! 

Srimad Bhagavatam 1.8.23 &25

Her idea is that  Bhagavan’s darsanam destroys future births, so it is worth having it even if dangers befall her, as they cause such darsanam. How many of us will dare to utter such a prayer?

Lives of Devotees
                      

Our Puranas and Itihasas narrate instances of such devotees. The lives of devotees have been compiled in Marathi under the title Maha Bhakta Vijayam. The Tamil classic dealing with the lives of 63 Saivite Saints is called Periya Puranam – the Great Ancient Tale. There is a story relating to the poet-saint Avvaiyar. Once she was tested by Lord Subrahmanya in the guise of a shepherd boy who asked her what was the greatest thing in the world. After reeling off other things, she said God was the greatest thing but since He too is confined in the heart of the Devotee, it is the greatness of the Devotee which is greatest, beyond all words!

Bhakta in the Gita

Even so, we feel confident only when we see a real devotee in action. When Krishna talks of stitaprajna, Arjuna immediately asks him for a description of such a one, how does he speak, sit and walk! (Gita,2.54) Later, Bhagavan gives a description of devotee.

Adveshta sarva bhutanam 

Maitra: karuna eva cha

Nirmamo nirahankara:

Sama dukkha: sukha kshamee.

Santushta: satatam yogee

Yatatma drudha nishchaya:

Mayyarpita mano buddhir

Yo mad bhakta: sa Me priya:          12.13,14

He who hates no creature, and is friendly and compassionate towards all, who is free from the feelings of “I” and “mine”, even-minded in pain and pleasure, forbearing,ever content, steady in meditation,self-controlled,having firm conviction, with mind and intellect fixed on Me- such a devotee is dear to Me.

Yasmaan nodvijate loke

Lokaan nodvijate cha ya:

Harshaamarshabhayod vegair

Mukto ya:sa cha me priya:                  12.15

He by whom the world is not agitated, and who cannot be agitated by the world, who is freed from joy, envy, fear,and anxiety- he is dear to Me.

Anapeksha: shuchir daksha

Udaseeno gatavyatha:

Sarvaarambha parityagi

Yo Madbhakta sa: me priya:                  12.16

He who is free from dependence, who is pure, prompt, unconcerned, untroubled, renouncing (kartrutva from) every undertaking, who is devoted to Me- he is dear to Me.

Yo na hrushyati na dweshti

Na shochati na kaangshati

Shubhasubha parityaagi

Bhaktiman ya: sa me priya:                   12.17

He who neither rejoices,nor hates, nor grieves nor desires, renouncing good and evil, full of devotion,-he is dear to Me.


Sama: shatrau cha mitrae cha

Tatha maanapamaanayo:

Seetoshna suhka duhkheshu 

Sama: sanga vivarjita:

Tulya ninda stutir mauni

Santushto yena kena chit

Aniketa sthiramatir

Bhaktiman me priyo nara:                    12.18.19

He who is the same to friend and foe, and also in honour and dishonour, who is the same in heat and cold, in pleasure and pain, who is free from attachment; to whom censure and praise are equal; who is silent, content with anything, homeless, steady-minded, full of devotion, – that man is dear to Me.

Ye tu dharmyaamrutam idam

Yatoktam paryupasate

Shraddhadhaana Matparamaa

Bhaktaste ativa me priya:                     12.20

And they who follow this Immortal Dharma, as described above, endowed with sraddha regarding Me as the Supreme Goal, and devoted- they are exceedingly dear to Me.

Here what tough qualities of head and heart are indicated as the requirement of a Bhakta, to qualify for Bhagavan’s approval! Bhakti is not any sentimental woolly-headedness. It involves tough discipline and cultivation of stern virtues. Above all, it involves true character!

Tyagaraja’s Bhakta

Our Tyagaraja Swami is soaked in the tradition of true bhakti. He gives us his picture of the true devotees of God.

Bhaktuni chaaritamu vinave manasa Sitarama

O Mind. I will tell you the conduct of a true devotee of Sitarama. Listen carefully.

(Aa) Saktileka taa goruchu jeevan-

muktudai anandamu nondu…….

He has given up attachment to every thing, and is happy in himself as a jivan mukta.

Japatapamulu taa jesiti nanaraadu

adigaaga mari

kapataatmudu manamai balgaraadu

upama tanaku leka undavalenani

yoorayoora tirugagaraadu

sapala chittudaiyalu sutulapai

saaregu bhrama kaaradane Hari

He should not boast that he is performing japa and tapas.

He should not talk in a hypocritic vein.

He should not go about, seeking publicity that there is no match to him.

He should not be attached to his wife and children, with a mind full of passion.

Bhava vibhavamu nijamani yenjagaraadu

adikaka mari

Shiva madhava bhedamu jeyagaraadu

Bhuvanamandu daane yogyudanani

Bongi potta saakagaraadu

Pavanatmaja dhrutamau Sitapati

Paadamulanu yemara raadanu Hari.

He should  not think that the pleasures of the world obtained in the householder’s stage are real or permanent.

He should not differentiate between Shiva and Vishnu.

He should not think that he alone is perfect, and lead a life resorting to lies.

He should never forget the Feet of Rama, always borne by Hanuman.

Rajasa tamasa gunamulu gaaraadu

Adigaakanu

Avyaja munanu raaledanagaaraadu

Rajayoga margamu nee chittamu

Rajuchuda vidavagaraadu

Rajasikamaniyaina Tyagaraja

Saguni maravaraadane Hari

The bhakta should not cultivate rajasa, tamasa gunas or be swayed by them.

He should not expect that he would gain divine grace without deserving it.

He should not give up meditation. He should not cease from striving to obtain devotion to Bhagavan.

He should never forget Hari, the friend of moon-wearing Shiva.

Tyagaraja relates some more qualities in another kriti- Karuna yela gante.

Paramatmudu jeevatmudu  yogadai

Baragu chundu  bhaktaparadeenuni

Karuna yela gante nee vidhame

Kalyanasundara Rama

Rama blesses those devotees who strive with the conviction that Jivatma and Paramatma are One. What are the characteristics of such a devotee?

Anrutam baadadu alpula vedadu

Sunrupula goluvadu suryuni maravadu

He will never tell lies. He will never ask for anything from low people. He will not serve even good kings. He will not forget (to worship) the Sun.

Maamsamu muttadu madhuvunu traagadu

Parahimsa seyadu yeruganu maravadu

He will not touch meat. He will not taste liquor.

He will not injure others. He will not stop learning.

Mooddeeshanamula vaadadu

Jeevanmuktudai tirugu madamunu joopadu

He will not have the three desires ( for wife, wealth and progeny). He will not go about claiming that he is a jivanmukta.

Vanchana seyadu varulado bongadu

Chanchala chittudai saukhyamu viduvadu

He will not resort to deceit or treachery. He will not utter untruth . He will not entertain worries and lose his peace of mind.

Saakshiyani delisiyandu lakshyamu viduvadu

Kanjakshuni Tyagaraja rakshakudainavaani

Having the trust that God (or own Atma) is the Eternal Witness,he will never swerve from the (spiritual) aim.

This is how Rama’s grace is obtained ( or manifests).

Unlike a yogi, or a sanyasi, the Bhakta does not leave society, but lives in it. He has therefore to integrate well with others. The Gita says that even a Jnani will have to conduct himself properly in the world and should not disturb the faith of others, in the interests of Lokasangraha. So the behaviour of the bhakta assumes importance.

Narsinh Mehta

In our spiritual literature, we have another instance of a Saint-poet giving us the characteristics of the true devotee- the real Vaishnava. This is from Sri Narsinh Mehta!

Vaishnava jan to tene kahiye

Je peed parayi jaanere

Paradukhke upakar kare toye

Man  abhimaan na aanere

Sakala loka maan sahune vande

Ninda na kare kaeneere

Vaach kaach man nischala raakhe

Dhan dhan jananee taeneere

Sama drishti se trishna tyagi

Para stri jene maatare

Jihvatan ki asatya na bole

Par dhan nav jhale haath re

Moha maaya vyape nahi jene

Dridh vairagya jene man maan re

Ram Naam sun taali laagi

Sakala tirath tena tan ma re

Van lobhi ne kapat rahit che

Kaam krodh nivaarya re

Bhane Narasiyyo tenu darshan karta

Kul ekoter taarya re

He is the true Vaishnava

Who knows the pain of others.

Even if he has occasion to help others,

He will not allow his mind to get proud.

A Vaishnava tolerates and praises the whole world.

He will not speak ill of others.

He will keep his words,actions and mind pure.

His mother is indeed blessed.

He sees everything equally, gives up greed and avarice.

He regards other women as his own mother.

His tongue will not utter untruth.

He will never touch the wealth of others.

A Vaishnava does not succumb to the allurements of the world.

He is detached from worldly pleasures.

They are enchanted by the name of Ram.(God)

All the holy tirthas are in their body.

They have abjured greed and deceit.

They have renounced lust and anger.

Narsi longs to meet such a soul

Whose very sight will liberate his entire lineage.

In these days of media  hype, and paid publicity, we really do not know how to identify a real devotee! But going through the literature gives us the company of many great bhaktas. It is said : Yat bhavam, tad bhavati: we become what we think of. May be, thinking of these great devotees for long will move and mould our stony hearts and convert our crude minds too to the devotional fold!!

TO BE CONTINUED …………………………………………..

தொல்காப்பியம் பற்றிய 2 வினோத புஸ்தகங்கள் (Post No.8039)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8039

Date uploaded in London – 25 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

தொல்காப்பியம் பற்றிய 2 வினோத புஸ்தகங்கள்

பழைய புஸ்தகங்களையும் பேப்பர் கட்டிங் (Paper Cuttings) குகளையும் வெகு வேகமாகக் களைந்து வருகிறேன்.  சில, நண்பர்கள்  கைகளிலும் , பல, குப்பைத் தொட்டிகளிலும் விழுந்து வருகின்றன . தொல்காப்பியம் பற்றிய இரண்டு வினோத புஸ்தகங்களைப் பற்றி எழுதிவிட்டு நண்பர்களிடம் கொடுக்க ஆசை. ‘பிளாக்’குகள் வந்தவுடன் தமிழில் 10,000 பிளாக்குகளுக்கு மேல் உதயமாயின; இப்போது இன்னும் அதிகரித்திருக்கும். புஸ்தகம் வெளியிடும் பதிப்பகம் வந்தவுடன் எல்லோரும் எழுதி புஸ்தகம் வெளியிடத் துவங்கினர். பழங்கலத்திலேயே  ஒரு நூலுக்குப் பல உரைகாரர்கள் இருந்தனர். திருக்குறளுக்கே அந்தக் காலத்தில் பத்து உரைகள் ! நல்ல வேளையாக நமக்கு 5 உரை மட்டுமே கிட்டின. அதற்கென்ன நாங்கள் எழுதுகிறோம் என்று திராவிடங்களும் எழுதத் துவங்கின. நல்ல வேளை ! அவைகளைப் பார்த்து ரத்தக் கண்ணீர் விட  வள்ளுவனும் இல்லை. பரிமேல் அழகர் போன்ற உரைகாரர்களும் இல்லை.

இதே போல தொல்காப்பியத்துக்கும் உச்சிமேற் புலவர் நச்சினார்க்கு இனியர் உள்பட குறைந்தது ஐந்து உரைகள் உண்டு. நச்சி எழுதியதை பிச்சி  எறிய புது உரைகள் வந்தன. இரண்டு பற்றி மட்டும் பார்ப்போம்.

ஒன்று வள்ளலார் கருத்துக்கள், சைவ நூல் கருத்துக்களை நம்புவோர் எழுதியது.. ஆராய்ச்சியாளர்கள் மு.இராமலிங்கம், பகீரதன் எழுதியது. முதற்பதிப்பு 1994.  வெளியிட்டது -இராமலிங்க பணி மன்றம் , சென்னை.

உலகில் எந்த மொழியிலும் கிடைத்த முதல் நூல் இலக்கண நூல் இல்லை. ஆனால் தமிழன் மட்டும் தங்களுக்கு கிடைத்த நூல்களில் முதல் நூல் இலக்கண நூல் தான். அதுதான் தொல்காப்பியம் என்கிறான். போகட்டும் நம்புவோமாக.

பல நூறு நூல்கள் எங்களிடம் இருந்தன; அவை அழிந்ததால் இந்த நிலை என்று தமிழர்கள் சப்பைக்கட்டு கட்டுவர். இது பசையுள்ள வாதம் இல்லை என்பது கிரேக்க, சம்ஸ்க்ருத மொழிகளில் அ  ழிந்த நூல்களின் எண்ணிக்கையைப் பார்ப்பவருக்குத் தெரியும்.

இந்த நூலில் தொல்காப்பியம் ஓம் என்ற பிரணவ மந்திரத்தில் தோன்றிய யந்திர நூல் என்கின்றனர் ஆசிரியர்கள். குமரிக்கண்டத்தில் கி.மு.8756-ல் ஒரு கடல்கோள் ஏற்பட்டது . அதில் இறந்தவர்களைத் தான் வள்ளுவர் தென்புலத்தார் என்று கூறுகிறார் என்ற புரட்சிக் கருத்தும் உளது. தொல்காப்பியத்தில் இடைச் செருகல்கள் உண்டு (எ .கா.வைசிகன் பெருமை வாணிக வாழ்க்கை) என்று முன்னுரையிலேயே கூறிவிடுகின்றனர்.

தொல்காப்பியத்தை எழுதியது அகத்தியர் என்றும் மொத்தம் 7 அகத்தியர் இருந்ததாகவும் முதல் அகத்தியர் 10, 000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் இதை இயற்றியதாகவும் சொல்கின்றனர் .தமிழில் எத்தனை எழுத்துக்கள், ஆய்த எழுத்து ஏன்? என்பதற்கெல்லாம் புது செய்திகளை அளிக்கின்றனர்.

தொல் . செய்யுளின் தவறான வைப்பு முறையை மாற்றி எழுதியுள்ளதாகச் சொல்லி புது எண்களும் கொடுக்கின்றனர் தொல்காப்பியத்தின் காலம் 10,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் என்று காட்டும் இவர்கள் பிற மொழிகளின் வரலாற்றை அறியாதவர்கள் என்பதைக் காட்டிக் கொடுத்து விடுகிறது..

போகிறபோக்கில் ஆங்கிலம் உள்பட எல்லா மொழிகளுக்கும் 33 எழுத்துக்களே (ஒலி வடிவம்) என்றும் செப்பிவிடுகின்றனர்.

காலஞ்சென்ற பொள்ளாச்சி நா. மகாலிங்கம் தமிழுக்குச் செய்த சேவை அளப்பரியது. தமிழ் கூறு நல்லுலகம் அவருக்கு என்றும் கடமைப்பட்டுள்ளது. தமிழின் மீதுள்ள பேரன்பினால்தான் அவர் இத்தகைய புஸ்தகங்களுக்கு ஆக்கமும் ஊக்கமும் கொடுத்திருப்பார் என்பதைச் சொல்லத் தேவை இல்லை. அவர் பெயர் தமிழர்கள் உள்ளத்தில் என்றும் நிலைத்து நிற்கும் இத்தருணத்தில் சொல்லக் கடமைப்பட்டுள்ளேன்.

*****

இனி இரண்டாவது நூலைக் காண்போம். தலைப்பு தொல்காப்பியத்தில் அகப்பொருள் – பொருளதிகாரம் – எளிய தெளிவுரை ; ஆசிரியர் வழக்கறிஞர் நா. விவேகானந்தன் ; விவேகானந்தா பதிப்பகம் , நாகர்கோவில், 1999.

இதில் பொருளதிகாரம் முழுவதையும் காமத்துப் பால் என்று வருணிக்கிறார். சொல்லப்போனால் அடல்ட்ஸ் ஒன்லி ADULTS ONLY நூல்; பெண்கள் படிக்கக்கூட கஷ்டப்படுவார்கள். எந்தச் செய்யுளை படித்தாலும், நீங்கள் ஜனன உறுப்புகளையும் படுக்கை அறையையும் நினைவில் வைத்துக் கொண்டு படிக்க வேண்டும்; அர்த்தம் செய்துகொள்ள வேண்டும் என்பதைச் சொல்லாமல் சொல்லுகிறார்.

‘பொருளதிகாரப் பூட்டைத் திறக்க இதோ என் சாவி’ என்ற முதற் பகுதியிலேயே ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் இவர் காணும் பொருள் என்ன என்று சொல்லிவிட்டு துவங்குகிறார். அதை இங்கு திருப்பி எழுதினாலேயே இந்தக் கட்டுரை PORNOGRAPHY போர்னோகிராபி (காமக்களியாட்ட நூல்) ஆகிவிடும் என்பதால் இத்துடன் நிறுத்திக் கொள்கிறேன்.

இப்படியும் தமிழில் உரைகள் வரக்கூடும்; எதிர்காலத்தில் இதையும் விட மோசமாக வரக்கூடும் என்பதை எச்சரிக்கவே இக்கட்டுரை.

டாக்டர் இரா. நாகசாமி போன்ற பேரறிஞர்களுடன் பேசுகையில் தொல்காப்பியம் ஒரு இசை நூல் என்பர். அதை விரிவாக எழுதுங்களேன் என்று கெஞ்சசுவேன்.

ஆனால்  ‘தேவர் அனையர் கயவர்’ என்ற திருக்குறள் வரியையே தேவர் ஜாதி, கள்ளர் ஜாதி என்று திரித்து  உரை எழுதும் பேதைகளிடையே  நல்லுரைகள் எடுபடுமா என்ற ஐயப்பாடும் அவ்வப்போது எழும். இருந்த போதிலும் இந்துக்களின் பெரிய நம்பிக்கை- உண்மையை எவராலும் மறைக்க முடியாது. அது ஆயிரம் கோடி சூரியப் பிரகாசத்துடன் கரு மேகங்களைக் கலைத்து விட்டு வெளியே வரும் என்ற நம்பிக்கையில் வாழ்வோமாக

tags — தொல்காப்பியம் , வினோத புஸ்தகங்கள்

–SUBHAM–

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 47 – முன்னோடிகளுக்கு நன்றி! (Post No. 8038)

WRITTEN BY R. NANJAPPA                        

Post No. 8038

Date uploaded in London – – – 25 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8039

Date uploaded in London – 25 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

                                   R. Nanjappa

முன்னோடிகளுக்கு நன்றி!

எந்தத் துறையிலும் சரி-  நமக்கு முன்வந்தவர்களுக்கு நாம் கடன் பட்டிருக்கிறோம்.

இது அனேகமாக நமக்கே தெரிவதில்லை. அவர்களை நாம் பார்த்தும் இருக்க மாட்டோம்,

கேள்விப்பட்டும் இருக்கமாட்டோம்; ஆனால் அவர்கள் வாழ்க்கையும் எண்ணங்களும்

நமக்கு வழிகாட்டிகளாக இருக்கும். அவர்கள் வழியை நாம் பின்பற்றாவிட்டாலும், அது

உதவியாகவே இருக்கும். இதை உணர்ந்து அவர்களை நினைவு கூர்வது, அவர்களுக்கு

நன்றி சொல்வது நல்ல பண்பு. இது அனைவருக்கும் வருவதில்லை.

“If I have seen further than others, it is by standing 

upon the shoulders of giants”  – Isaac Newton

அனில் பிஸ்வாஸ்பிதாமஹர்

திரை இசை உலகில் இப்பண்பு மிகவும் குறைவு எனலாம். திரையிசை வளர்ச்சிக்கு

வித்திட்டவர்களில் அனில் பிஸ்வாஸ் ( 1914-2003) முக்கியமானவர். இன்று அவரை 

எவரும் நினைப்பதில்லை.

1935 முதல் 1965 வரை படங்களுக்கு இசையமைத்தார். பல விஷயங்களில் முன்னோடியாக

இருந்தார். பாட்டினிடையே வசனங்களைப் பேசுவது, வசனங்களை ராகத்துடன் பேசுவது,

ராகமாலிகைப் பாடல்கள் என பல உத்திகளைப் புகுத்தினார். இந்திய இசையில் 

பிடிப்பிருந்தாலும் புதிய சங்கதிகளை வரவேற்றார். முதன் முதலில் 12 வாத்தியங்கள்

கொண்ட இசைக்குழுவை (Orchestra) மேலைப் பாணியில் அறிமுகப்படுத்தினார்

Counter melody, overlap, interlude போன்ற மேலை நாட்டு சங்கீத உத்திகளை

அறிமுகப்படுத்தினார். இன்று இவை பிரம்மாண்டமாக. வளர்ந்து விட்டன; ஆனால்

அனில் பிஸ்வாஸை நினைப்பதில்லை!

இவர் பல பாடகர்களுக்கு வழிகாட்டி ஊக்குவித்தார்.. முகேஷ், கே.எல். சைகலைப் போல்

பாடமுயன்றபோது, அவரைத் தனிவழியைப் பின்பற்றச் சொன்னார். தலத் முஹம்மத்

குரலில் இருந்த தனித்தன்மையை மற்றவர்கள். குறை சொல்லிக் களைய முயன்றபோது,

அது குறையல்ல, அது ஒரு சிறப்பு அம்சம் (Vibrato) அதை விடக்கூடாது என்று அறிவுறுத்தி

அவருக்கு வழிகாட்டினார். பிறர் பாடியதை அனேகமாக பலர் பாடலாம்-ஆனல் தலத் 

முஹம்மத் பாடியவற்றை வேறு எவரும் பாடமுடியாது!

லதா மங்கேஷ்கரின் தொடக்க காலத்தில் அவருக்கு குரல் பயிற்சியும், மைக்கில் பாடுவதற்கு 

மூச்சுக் கட்டுப்பாடும் சொல்லித் தந்தார். விஷயம் தெரிந்த நௌஷத்,

சி.ராம்சந்த்ரா, ஓ.பி. நய்யார் போன்றவர்கள் இவரிடம் மிகுந்த மரியாதை வைத்திருந்தனர்.

திரை இசையின் பீஷ்ம பிதாமஹர் என்று அழைக்கப்பட்டாலும் இவருக்கு எந்தக் கவுரமோ

பரிசோ வழங்கப் படவில்லை! 1986ல் சங்கீத நாடக அகாடமி விருது வழங்கப்பட்டது. 

இவர் விளம்பரத்தை விரும்பாமலிருந்தார், திரை இசையின் போக்கு பிடிக்காமல்

1965ல் திரையிசையிலிருந்து விலகினார்..இவர் இசையமைத்த மூன்று பாடல்களைப்

பார்க்கலாம்.

ஏக் மை ஹூ(ன்)

जली जो शाखचमन, साथ बाग़बाँ भी जला
जला के मेरे नशेमन को आस्मां भी जला

एक मैं हूँ एक मेरी बेक़सी की शाम है
अब तो तुझ बिन ज़िंदगी भी मुझ पे इक इल्ज़ाम है

दिल पे क्या गुज़री तेरे जाने से कोई क्या कहे
साँस जो आती है वो भी दर्द का पैग़ाम है

आँसूओं मुझ पर हँसो मेरे मुक़द्दर पर हँसो
अब कहाँ वो ज़िंदगी जिस का मुहब्बत नाम है

ஜலீ ஜோ ஷாக்சமன், ஸாத் பாக்பா(ன்) பீ ஜலா

ஜலா கே மேரே நஷேமன் கோ, ஆஸ்மான் பீ ஜலா

இந்த அழகிய சோலை எரிந்து விட்டது, தோட்டக்காரனும் எரிந்து விட்டான்

என் கூடும் எரிந்து விட்டது, வானமே எரிந்து விட்டது

ஏக் மை ஹூன் ஏக் மேரீ பேகஸீ கீ ஷாம் ஹை 

அப் தோ துஜ்பின் ஃஜிந்தகீ பீ முஜ் பே எக் இல்ஃஜாம் ஹை

நான் ஒருவன் இருக்கிறேன், இந்தத் தனிமையான மாலை இருக்கிறது

இப்பொழுது நீ இல்லாமல் வாழ்க்கையே என் மீது சுமத்திய குற்றமாக இருக்கிறது!

தில் பே க்யா குஜ்ரீ தேரே ஜானே ஸே கோயீ க்யா கஹே

ஸான்ஸ் ஜோ ஆதீ ஹை பீ தர்த் கா பைகாம் ஹை

உன் மனதில் என்ன எண்ணங்கள் ஓடின?

இது தெரிந்தால் என்ன சொல்வார்கள்?

விடும் மூச்சுக்காற்றும் துன்பத்தின் செய்தியாக இருக்கிறது

(ன்)ஸுவோ முஜ் பர் (ன்)ஸோ, மேரே முகத்தர் பர் (ன்)ஸோ

அப் கஹா ஃஜிந்தகீ ஜிஸ் கா முஹப்பத் நாம் ஹை

கண்ணீர்நீயும் என்னைப் பார்த்துச் சிரி, என் விதியைப் பார்த்துச் சிரி!

இங்கே காதல் என்று சொல்கிறார்களேஅந்த வாழ்க்கை எங்கே இருக்கிறது?

Song: Ek main hun ek meri Film: Tarana, 1951 Lyrics: Kaif Irfani

Music; Anil Biswas Singer: Talat Mahmood

This song can be heard on YouTube: 

ஒரு பெரிய நடிகருக்கும் பாட்டிற்கும் உள்ள தொடர்பு விசித்திரமானது. ஒவ்வொரு பாடகரும்

தன் பாட்டு ஒரு பெரிய  நடிகரின் மீது இருக்கவேண்டும் என்று விரும்புகிறார். அப்போதுதான்

அது பிரபலமாக வாய்ப்பு அதிகம். ஆனால் சில பாட்டுக்கள் ஒரு நடிகரைப்

பிரபலமாக்குவதில் பெரும் பங்கு பெறுகின்றன.

இந்த வீடியோவைப் பாருங்கள். திலீப் குமார் என்ன நடித்துக் கிழித்து விட்டார்? வெறுமே

பாட்டைப் பாடுகிறார்! இது போல் இரண்டு  படங்களில் [ஆர்ஃஜூ, தரானா-1950, 51] அவருக்கு

தலத் பாடிய நல்ல பாட்டுக்கள் அமைந்தன- அவருக்கு Tragedy King என்று முத்திரை

குத்தப்பட்டது! இந்த இரண்டு படத்திற்கும் இசை அமைத்தது அனில் பிஸ்வாஸ்! தொடர்ந்து

திலீப் குமாருக்கு அதே மாதிரி பாடல்கள், அதே போன்ற ரோல்கள்! அதே சமயம், ஆர்ஃஜூ

படத்தில் திலீப் குமாருக்காகப் பாடிய “ தில் முஜே ஐஸீ ஜகா லே சல்” என்ற பாட்டு தான்

தலத்தின் முதல் ஹிட் பாடலாயிற்று!

இந்தப் பாட்டு கஃஜல் வகை- அருமையான உருதுக் கவி! மொழிபெயர்ப்பில் அதன் அழகு

மறைந்து விடுகிறது.

This song depicts the depth of dejection, and Talat’s voice suits the mood and brings out

the beauty of the lyrics. No one else in the Hindi music world could express Urdu words with 

such  felicity or charge them with such emotional fervour. Talat sings in his natural voice,

no gimmicks.

குச் ஔர் ஃஜமானா கஹதா ஹை

कुछ और ज़माना कहता है, कुछ और है ज़िद मेरे दिल की
मैं बात ज़माने की मानूँ, या बात सुनूँ अपने दिल की
कुछ और ज़माना कहता है

குச் ஔர் ஃஜமானா கஹ்தா ஹை, குச் ஔர் ஹை ஃஜித் மேரே தில் கீ

மை பாத் ஃஜமானே கீ மானூ(ன்), யா பாத் ஸுனூ(ன்) அப்னே தில் கீ

குச் ஔர் ஃஜமானா கஹ் தா ஹை

மனதின் நம்பிக்கை ஒருவிதமாக இருக்கிறது

ஆனால் உலகம் வேறு ஒன்றைச் சொல்கிறது!

நான் உலகம் சொல்வதை மதிப்பதா, என் மனது சொல்வதைக் கேட்பதா

உலகம் வேறு ஒன்றைச் சொல்கிறது!

दुनिया ने हमें बेरहमी से ठुकरा जो दिया, अच्छा ही कियानादाँ हम समझे बैठे थे,

निभती है यहाँ दिल से दिल कीकुछ और ज़माना कहता है

इन्साफ़ मोहब्बत सच्चाई, वो रहमकरम के दिखलावेकुछ कहते ज़ुबाँ शर्माती है,

पूछो ना जलन मेरे दिल कीकुछ और ज़माना कहता है

गो बस्ती है इन्सानों की, इन्सान मगर ढूँढ़े ना मिलापत्थर के बुतों से क्या कीजे,

फ़रियाद भला टूटे दिल कीकुछ और ज़माना कहता है

துனியா நே ஹமே பேரஹமீஸே டுக்ரா ஜோ தியா, அச்சா ஹீ கியா

நாதான் ஹம் ஸமஜ் பைடே தே, நிபதீ ஹை யஹா(ன்) தில் ஸே தில் கீ

குச் ஔர் ஃஜமானா கஹ்தா ஹை

உலகம் இரக்கமில்லாது என்னைக் சூராக்கிவிட்டதுஅதுவும் நன்மைக்கே!

இங்கு மனம் ஒப்பிப் பழகுவது வீணே என்று நினைத்து வாளாவிருந்து விட்டேன்

இன்ஸாஃப், முஹப்பத், ஸச்சாயீ, வோ ரஹம்கரம் கே திக்லாவே

குச் கஹதே ஃஜுபா(ன்) ஷர்மாதீ ஹை, பூசோ ஜலன் மேரே தில் கீ

குச் ஔர் ஃஜமானா கஹதா ஹை

நீதி, அன்பு, சத்தியம்இதெல்லாம் ஏதோ பெயருக்குக் காட்டுவதே!

வாய்விட்டுச் சொல்ல கூச்சமாகிறது, என் மனம் படும்பாட்டைக் கேட்காதீர்கள்!

உலகம் வேறொன்றைச் சொல்கிறது….

கோ பஸ்தீஹை இன்ஸானோ(ன்) கீ, இன்ஸான் மகர் டூண்டே  நா மிலா

பத்தர் கே புதோ(ன்) ஸே க்யா கீஜே, ஃபர்யாத் பலா டூடே தில் கீ

குச் ஔர் ஃஜமானா கஹ்தா ஹை

மக்கள் வசிக்கும் இடங்கள் இருக்கின்றனஆனால் தேடினாலும் மனிதனைக் காணவில்லை!

உடைந்து போன மனதிலிருக்கும் குறைகளை கல் சிலைகளுக்குச் சொல்லி என்ன பயன்?

உலகம் வேறு எதையோ சொல்கிறது…..

Song: Kuch aur zamana kehta hai Film: Choti Choti Baatein 1965 Lyrics: Shailendra

Music: Anil Biswas Singer: Meena Kapoor

link to YouTube: https://www.youtube.com/watch?v=KAQQl-v1s0U

மிக அருமையான பாடல், இனிமையான பாடல். மனதைத் தொடும்படியாகப் பாடியிருக்கிறார்

மீனா கபூர். இதுவும் மனமுடைந்த நிலையில் ஒருவர் பாடுவது, ஆனால் அதீத

சோகமில்லை. ஒரளவு உலகுடன் சரி செய்து கொண்டு விட்டார் போல் தோன்றுகிறது. 

Reconciled to the world, as it is..

ஃஜிந்தகீ க்வாப் ஹை, தா ஹமே பீ பதா

ज़िंदगी ख़्वाब है था हमें भी पतापर हमें ज़िंदगी से बहुत प्यार था

सुख भी थे, दुख भी थे दिल को घेरे हुएचाहे जैसा था रंगीन संसार था

गई थी शिकायत लबों तक मगरकिससे कहते तो क्या, कहना बेकार था

चल पड़े दर्द पीकर तो चलते रहेहारकर बैठ जाने से इनकार था

चंद दिन था बसेरा हमारा यहाँहम भी मेहमान थे, घर तो उस पार थाहमसफ़र एक दिन तो बिछड़ना ही था

अलविदा अलविदा अलविदा अलविदा

zindagi kwab hai thaa hame bhii pathaa

ஃஜிந்தகீ க்வாப் ஹை தா ஹமே பீ பதா

பர் ஹமே ஃஜிந்தகீ ஸே பஹுத் ப்யார் தா

வாழ்க்கை ஒரு கனவுஇது எனக்கும் தெரிந்துதான் இருந்தது

இருந்தும் இந்த உலகத்தில் மிகுந்த  அன்புடன் இருந்தேன்

ஸுக் பீதே, துக் பீ தே, தில் கோ கேரே ஹுயே

சாஹே ஜைஸா தா ரங்கீன் ஸன்ஸார் தா

மனதை சுகமும் துக்கமும் சுற்றி வளைத்தன

எப்படிப் பார்த்தேனோ, உலகும் அப்படியே தெரிந்தது!

ஆகயீ தீ ஷிகாயத் லபோ(ன்தக் மகர்

கிஸ்ஸே கஹதே தோ க்யா, கஹனா பேகார் தா

உலகைப் பற்றிக் குறை சொல்லவேண்டுமென்று வாய் வரை வந்துவிட்டது

ஆனால் யாரிடம் சொன்னால்தான் என்ன,

சொல்வதில் பயனில்லை என்று உணர்ந்தேன்

சல் படே தர்த் பீகர் தோ சல்தே ரஹே

ஹார்கர் பைட் ஜானே ஸே இன்கார் தா

துன்பத்தைச் சகித்துக்கொண்டு என் வழியில் நடந்தேன்

தோல்வி மனப்பாமையுடன் உட்காருவதை தடைசெய்தேன்

சந்த் தின் தா பஸேரா ஹமாரா யஹா(ன்)

ஹம் பீ மேஹ்மான் தே, கர் தோ உஸ் பார் தா

ஹம்ஸஃபர் ஏக் தின் தோ பிசட்னா ஹீ தா

அல்விதா அல்விதா அல்விதா அல்விதா

இங்கு  நாம் இருப்பது நான்கு நாட்கள் தான்

இங்கு நாம் விருந்தாளிகள் தான், நமது சொந்த வீடு அந்தக் கரையில்!

இந்தப் பயணத்தை ஒரு நாள் விட்டுத்தான் ஆகவேண்டும் என்பது தெரியும்

விடைபெறுகிறேன்விடை பெறுகிறேன்..

Song: Zindagi kwab hai, tha hamein bhi pata Film: Choti Choti Baatein 1965

Lyrics: Shailendra, Music: Anil Biswas Singer: Mukesh

link to Youtube: https://www.youtube.com/watch?v=Wg2wgsi0wQU

இதுவும் அதே மன நிலையில் பாடிய பாடல்தான். ஆனால் இன்னும் முன்னேற்றம்

காணப்படுகிறது. இந்த உலகம் நமது சாஸ்வதமான இடமல்ல என்ற உண்மையை மனதில்

பதியவைக்கிறது.கடினமான பாடல்,

மிக உருக்கமாகப் பாடியிருக்கிறார் முகேஷ்.

இதில் பல வரலாறுகள் அடங்கியிருக்கின்றன. இதைத் தயாரித்து, நடித்து இயக்கியவர்

பழம்பெரும் நடிகர் மோதிலால்- இக்கதை பல வருஷங்களாக அவர் மனதில் இருந்தது.

படம் வெளியாகுமுன் காலமானார். படத்திற்கு அரசின் மெரிட் சர்டிஃபிகேட் கிடைத்தது,

ஆனால் தியேட்டரில் தோல்வி கண்டது. இதுவே  அனில் பிஸ்வாஸ் இசையமைத்த

கடைசிப் படமாக அமைந்தது. இதைப் பாடிய முகேஷ், மோதிலாலின் உறவினர்- முகேஷ்

அவர் சகோதரியின் திருமணத்தில் பாடுவதைக் கேட்டு அவரை பம்பாய்க்கு அழைத்து வந்து

பாடகராக்கினார் மோதிலால்.. அவருக்கு இறுதியாகப் பாடியது முகேஷ்! முகேஷ் “ஜாக்தே

ரஹோ” படத்திலும் “ஜிந்தகீ க்வாப் ஹை” என்று ஒரு பாட்டு மோதிலால் மீது

பாடியிருக்கிறார்!

சிலர் உலகத்தில் உள்ள குறைகளை (மட்டும்) கண்டு, அதை வசைபாடுவர். ‘நான் என்ன

செய்வது, எனக்கு உலகத்தில் எது கிடைத்ததோ அதைத்தானே திருப்பித் தர முடியும்’ என்ற

கருத்தில் ஸாஹிர் லுதியான்வியின் வசன கவிதை “ப்யாசா” படத்தில் வரும்.

[“தேங்கே வொஹீ ஜோ பாயேங்கே இஸ் ஃஜிந்தகீ ஸே ஹம்”] இங்கு ஷைலேந்த்ரா அந்த

மாதிரி எழுதவில்லை! இந்த இடம் இப்படித்தான்; இது நமது சாஸ்வத இடமில்லை என்ற

அடிப்படை உண்மையைச் சொல்கிறார். மூத்தோர் சொல்லும் முதி நெல்லியும் முன்னே

கசக்கும் பின்னே இனிக்கும்!

இப்பாடல்களுக்கு அமைந்த இசையின் தன்மையைப் பாருங்கள்! ஆரவாரமில்லை,

கூச்சலில்லை, அதிக வாத்யங்களின் ஆக்ரமிப்பு இல்லை! 1965 வாக்கில் திரை இசை

திசை மாறத்தொடங்கியது!  

Left no scope for soft, sober music. The likes of Anil Biswas became out of date, and hence

went out of reckoning! But they would never leave the music lovers’ heart.

….

Attachments

Preview YouTube video Ek main hoon ek meri bekasi ki shaam hai from Tarana (1951)

https://i.ytimg.com/vi/Q4VvXR7lTzo/hqdefault.jpg

https://ssl.gstatic.com/docs/doclist/images/mediatype/icon_2_youtube_x16.png

Ek main hoon ek meri bekasi ki shaam hai from Tarana (1951)

YouTube video KUCHH AUR ZAMAANA KEHTA HAI – MEENA KAPOOR -SHAILENDRA -ANIL BISWAS

https://i.ytimg.com/vi/KAQQl-v1s0U/hqdefault.jpg

https://ssl.gstatic.com/docs/doclist/images/mediatype/icon_2_youtube_x16.png

KUCHH AUR ZAMAANA KEHTA HAI – MEENA KAPOOR -SHAILENDRA -ANIL BISWAS

Preview YouTube video ZINDAGI KHWAB HAI THAA HAMEIN BHI PATA- MUKESH- FILM- CHHOTI CHHOTI BAATEIN(1965)

https://i.ytimg.com/vi/Wg2wgsi0wQU/hqdefault.jpg

https://ssl.gstatic.com/docs/doclist/images/mediatype/icon_2_youtube_x16.png

ZINDAGI KHWAB HAI THAA HAMEIN BHI PATA- MUKESH- FILM- CHHOTI CHHOTI BAATEIN(1965)

tags – ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 47

நீரில் மிதந்த பாறையும் சங்கப் புலவர்களை ஏந்தி மிதந்த சங்கப் பலகையும்! (Post No.8037)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No. 8037

Date uploaded in London – – – 25 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

நீரில் மிதந்த பாறையும் சங்கப் புலவர்களை ஏந்தி மிதந்த சங்கப் பலகையும்!

ச.நாகராஜன்

பாறை மீது அமர்ந்து நதியைக் கடந்த மகான்!

குருநானக்கின் புதல்வரான ஸ்ரீ சந்த், உதாஸி பிரிவை ஸ்தாபித்தவ்ர். அவரைப் பற்றிய நிஜ சம்பவம் ஒன்று உண்டு.

1625ஆம் ஆண்டு. ஒரு நாள் ஹிமாசல் பிரதேசத்தில் சம்பா மாவட்டத்தில் உள்ள  இராவதி (ராவி என்று இன்று அழைக்கப்படும் நதி)  நதிக் கரைக்கு அவர் வந்தார். நதியைக் கடந்து அக்கரைக்குப் போக விரும்பிய அவர் படகு ஏதேனும் தென்படுகிறதா என்று பார்த்தார். ஒரு படகும் இல்லை. நதிக் கரையில் ஒரு பெரிய பாறை இருந்தது. அதைப் பார்த்த அவர் அந்தப் பாறை அருகே சென்று, “ஓ! கல் பாறையே! நான் ஒரு உண்மையான சாது என்றால், எனக்கு சற்றேனும் தபோசக்தி இருக்குமெனில் என்னை அக்கரைக்குக் கொண்டு விடு” என்றார்.

பிறகு அந்தப் பாறையில் நதியில் தள்ளி விட்டு அதன் மீது ஏறி அமர்ந்தார்.

என்ன ஆச்சரியம்! பாறை நீரில் அமிழவில்லை. மிதந்து சென்று  மகான் ஸ்ரீ சந்தை அக்கரைக்குக் கொண்டு விட்டது.

நதிக்கரையில் இறங்கிய அவர் அந்த பாறைக்கு நன்றி சொல்லி விட்டுத் தன் வழியே ஏகினார்.

இந்தச் சம்பவத்தைப் பலரும் பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் பிரமித்து நின்றனர். விஷயம் செவி வழிச் செய்தியாக எங்கும் பரவியது.

பல சாதுக்கள் அந்த பாறை அருகில் சென்று ஸ்ரீ சந்த் சொன்னது போலவே சொல்லிப் பார்த்தனர்,

அந்தப் பாறை நீரின் அடி ஆழத்தில் அமிழ்ந்ததே தவிர எவரையும் அக்கரைக்குக் கொண்டு செல்லவில்லை.

ஆண்டுகள் உருண்டோடின.

1703ஆம் ஆண்டு. அந்த நதிக் கரைக்கு பனகந்தி பாபா என்ற சாது வந்தார். அங்கு படகு ஏதும் தென்படாததால் அந்தப் பாறைக்கு அருகில் வந்து, “என்னை அக்கரைக்கு கொண்டு விடு” என்றார். பாறை மீது ஏறி அமர்ந்தார். பாறை நீரில் அமிழவில்லை; மாறாக அவரை அக்கரை கொண்டு சேர்த்தது!

உண்மையான சாதுக்களை ஏந்தி மிதந்து செல்லும் அந்தப் பாறை இன்னும் இராவதி நதிக் கரையில் இருப்பதாகவும் அது இருக்குமிடம் சரியாகத் தெரியவில்லை என்றும் அங்கிருப்போர் இன்றும் சொல்லி வருகின்றனர்.

உண்மையான சாதுக்களை இனம் கண்டு பாறாங்கல்லானது மிதக்கும் சக்தி கொண்டு ஆற்று வெள்ளத்தில் நீந்தி அக்கரைக்குச் செல்வது சாத்தியம் என்பதை நவீன காலம் நிரூபிக்கிறது என்றால் சங்க காலத்தில் மதுரையில் நடந்த திருவிளையாடல் சாத்தியமில்லையா என்ன?

சங்கப் பலகை தந்த படலம்!

மதுரையில் நடந்த 64 திருவிளையாடல்களில் 51வது திருவிளையாடலாக அமைவது சங்கப் பலகை தந்த படலம்.

அதன் சுருக்கம் இது தான்:-

தமிழை ஈந்த சிவபிரான் சங்கப் புலவர்களின் திறமையை அளவிட அவர்களின் வேண்டுகோளின் படி சங்கப் பலகை ஒன்றைத் தந்து அருளினார். உண்மையான புலமை மிக்கவர்களை அது ஏற்றுக் கொள்ளும். இல்லையேல் பலகையில் இடம் தராது கீழே தள்ளி விடும்.

இது எப்படி ஏற்பட்டது என்பது தான் 51வது திருவிளையாடல் கூறும் வரலாறு.

ஒருமுறை பிரம்மா சரஸ்வதி, சாவித்திரி, காயத்ரி ஆகிய முப்பெரும் தேவியருடன் கங்கையில் நீராடச் சென்றார்.

அப்போது கந்தர்வ கன்னி ஒருத்தி யாழினை மீட்ட அந்த இசையால் ஈர்க்கப்பட்ட சரஸ்வதி அதில் லயித்து அப்படியே நின்று விட்டாள்.

பிரம்மாவோ மற்ற இருவருடன் கங்கையில் நீராடி வெளியே வந்தார்.

என்னை விட்டுக் குளித்தது நியாயமா என்று சரஸ்வதி பிரம்மாவைக் கேட்க அவர், “நீ இசையில் மூழ்கி நின்று விட்டாய். அது தவறல்லவா? இக்குற்றம் புரிந்த நீ மானுடப் பிறவியை உனது வடிவமாகிய 48 எழுத்துக்கள் நாற்பத்தெட்டு புலவர்களாக எடுப்பாயாக. சிவபிரான் தலைமைப் புலவராகத் தோன்றி புலமையைக் காப்பார்” என்றார்.

அதே போல நாற்பத்தெட்டு எழுத்துக்களும் நாற்பத்தெட்டு புலவர்களாக அவதரித்தனர்.

சம்ஸ்கிருத எழுத்துக்கள் 50 அல்லது 51 என்று கூறுவர். 68 என்று வசிஷ்டர் கூறுவார். நடைமுறைப் பழக்கத்தில் கூறுகின்ற ஐம்பத்தோரு  அக்ஷரங்களில் ள க்ஷ போன்றவை இல்லாமல் இருப்பது 48 எழுத்துக்கள். இந்த எழுத்துக்களே புலவர்களாகத் தோன்றினர் என்பர்.

முகிழ்தரு முலைநின் மெய்யா முதலெழுத் தைம்பத் தொன்றிற்
றிகழ்தரு மாகா ராதி ஹாகார மீறாச் செப்பிப்
புகழ்தரு நாற்பத் தெட்டு நாற்பத்தெண் புலவ ராகி
அகழ்தரு கடல்சூழ் ஞாலத் தவதரித் திடுவ வாக.

(இ – ள்.) முகிழ்தரும் முலை – அரும்பு போலும் முலையையுடைய மாதே, நின் மெய்யாம் முதல் எழுத்து ஐம்பத்து ஒன்றில் – நினது வடிவமாகிய ஐம்பத்தொரு முதலெழுத்துக்களில், திகழ்தரும் – விளங்கா நின்ற, ஆகாரம் ஆதி ஹாகாரம் ஈறாச் செப்பிப் புகழ்தரும் நாற்பத்தெட்டும் – ஆகாரம் முதல் ஹாகாரம் இறுதியாகக் கூறிப் புகழப்பட்ட நாற்பத்தெட்டு எழுத்துக்களும், நாற்பத்து எண் புலவர் ஆகி – நாற்பத்தெட்டுப் புலவர்களாகி, அகழ்தரு கடல்சூழ் ஞாலத்து – தோண்டிய கடல் சூழ்ந்த நிலவுலகில், அவதரித்திடுவ ஆக -அவதரித்திடுவனவாக.

‘நாற்பத்தெட்டெழுத்து – வடமொழி உயிரெழுத்தில் ஆகாரம் முதலிய பதினைந்தும் ககரம் முதலிய முப்பத்து மூன்றும் ஆம். க்ஷ முதலியன கூட்டெழுத்து ஆதலின் விலக்கப்பட்டன. சீர் நிரம்புதற்கு ஹாகாரம் என நெடிலாக்கிச் சாரியை கொடுத்தார்’ என்று இப்படி 48 எழுத்துக்கள் கொண்டமைக்கு விளக்கவுரை கூறும்.

இந்த நாற்பெத்தெட்டெண்மரும் நாடெங்கும் சென்று தம் புலமையால் அனைவரையும் வென்றனர்.

மதுரை வந்த போது அவர்களை எதிர் கொண்டழைத்த சொக்கநாதர் கோவிலினுள் சென்று மறைந்தார்.

சிவபிரானின் அருள் திறத்தால் மனம் மகிழ்ந்த புலவர்கள் பாண்டிய மன்னனை வணங்கிப் பாடினர்.

பாண்டியன் மீனாட்சி அம்மன் கோவிலில் வடமேற்குதிசையில் ஒரு சங்க மண்டபம் அமைத்து இறையனாரைத் தலைவராகக் கொண்டு நக்கீரர் உள்ளிட்ட 48 புலவர்களுக்கு அதில் இடம் தந்து கௌரவித்தான்.

இந்தப் புலவர்கள் இறையனாரை புலமையை அளக்க ஒரு அளவுகோல் தருமாறு வேண்ட அவரும் ஒரு சங்கப் பலகையைத் தந்தார். பலகையோ சிறியது.

ஆனால் இறையனார், “புலமை சரியாக இருப்பின் இது அகன்று இடம் தரும், கவலை வேண்டாம்” என்று கூறி அருளினார்.

புலவர்கள் மகிழ்ந்து பாடல்களைக் கூற சரியான புலமைக்கு அந்தப் பலகை அகன்று இடம் தந்தது.

இதே பலகை தான் வள்ளுவரின் திருக்குறளை மட்டும் ஏந்தி இதர நூல்களைப் புறம் தள்ளியது.

ஆக, சங்க காலத்தில் இறைவனின் சங்கப் பலகையே புலவர்களின் அருமையையும் தமிழின் பெருமையையும் சங்கம் வளர்த்த தமிழ் மதுரையில் உணர்த்தியது.

*

Mr V Santanam, my father behind Sri Rajaji

தெயவத் தமிழ் பற்றிய விழாக்கள்!

மதுரையில் பழைய காலத்தில் எங்கள் குடும்பத்தினர் தினமும் மீனாட்சி அம்மன் கோவிலுக்குச் செல்வது வழக்கம்.

அங்கு வடமேற்கு மூலையில் அமைந்திருக்கும் சங்கப் புலவர் மண்டபம் சற்று இருட்டாகத் தான் காட்சி அளிக்கும்.

மிகச் சிலரே அந்த பிரகாரத்தைச் சுற்றுவர். தவறாமல் சங்கப் புலவர்களை எட்டிப் பார்த்து நமஸ்கரிப்பது எங்கள் வழக்கம்.

சில போலித் தமிழ் திராவிடங்கள் தமிழை காதல் மட்டும் உள்ள தமிழாக மாற்ற முனைந்து ‘அகநானூறே ஆடி வா, புறநானூறே பொங்கி வா’ போன்ற கோஷங்களை எழுப்பிய காலம் அது. அப்போது எனது தந்தையார் – தினமணி திரு வெ.சந்தானம் , தினமணி மதுரைப் பதிப்பின் பொறுப்பாசிரியராகப் பணியாற்றியவர் –  மதுரையில் ‘தெய்வத் தமிழ் சங்கம்’ உருவாக்கி ஏராளமானோரை தெய்வத் தமிழின் தெய்வத் தன்மையை அனைவருக்கும் உணர்த்தினார்.

கல்லல் இராமநாதன் என்று ஒரு இசைக் கலைஞர். அருமையாக இசை நிகழ்ச்சியை வில்லுப்பாட்டுடன் அந்தக் காலத்தில் நடத்திப் பெரும் பெயர் பெற்றவர்.

அவரை எங்கள் இல்லத்திற்கு வரவழைத்து ஏராளமான கருத்துக்களை என் தந்தையார் தந்து அவரை ஊக்குவிக்கவே அவர் தெய்வத்தமிழின் தெய்வீகத்தை இசை வடிவில் அமைத்தார். அவரது மனைவியும் ஒரு பெரிய இசை வல்லுநர் என்பது குறிப்பிடத் தகுந்தது.

மதுரையில் நாயக்கர் புதுத் தெருவில் பிரம்மாண்டமான கூட்டத்தில் அவர்கள் இசை நிகழ்ச்சி நடந்தது.

அனைவரும் மகிழ்ந்தனர். இதில் பெரும் பங்கை எனது தந்தையாரின் நண்பரும் பெரிய வக்கீலுமான கே. லெட்சுமிநரசிம்மன் வகித்தார்.

அந்தக் காலத்தில் – ஐம்பதுகள், அறுபதுகளில் – பாரதியார் விழாவும் மதுரை முழுவதும் ஆங்காங்கே பிரமாதமாக நடக்கும். பாரதியார் விழா தமிழ் விழாவாக, தேசபக்தி விழாவாக ஜொலிக்கும்!

தெய்வத் தமிழ் தந்த மதுரையில் தமிழுக்கு நடந்த விழாக்கள் மெய் சிலிர்க்க வைப்பவை!

****

வாழைப்பழம் – 3 பழமொழிகள் கண்டு பிடியுங்கள் (Post No.8036)

வாழைப்பழம் – 3 பழமொழிகள்  கண்டு பிடியுங்கள் (Post No.8036)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8036

Date uploaded in London – 24 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

3 பழமொழிகள் – இதில் வாழை , பழம் போன்ற சொற்கள் பல பழமொழிகளில் வந்திருந்தாலும் இங்குள்ள கட்டத்தில் ஒரு முறையோ இரு முறையையோ மட்டும் வரக்கூடும் .

விடை கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது

விடைகள்

1.வா ழை ப்ப ழம் தி ன் னாத குர   ங்கு இல்   லை

2.வாழைப்பழம் கொ ண்டு போன வள் வாச   லில் இருந்தாள்

வா யை க் கொண்டுபோனவள் நடு வீட் டில் இருந்தாள்

3.வா ழை யடி வாழை

tags –வாழைப்பழம் – 3 பழமொழிகள்

Xxxxx subham xxxxxx

TAMIL-SANSKRIT RELATIONSHIP – PART 4 BY PSS SASTRI (Post No.8035)

Compiled  BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8035

Date uploaded in London – 24 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

IN THE SECOND PART, PS SUBRAHMANYA SASTRI DEALS WITH TAMIL GRAMMAR 

AND SANSKRIT GRAMMAR QUOTING REFERENCES FROM  TOLKAPPIAM (Oldest Tamil Book)

IN PAGES 33 TO 37,  HE SHOWS  THAT TOLKAPPIAN GIVES THE RULES OF HIS PREDECESSESSORS (not his own)

ON PAGE 38 AND 39, HE SHOWS HOW TOLKAPPIAR USED MATERIALS AVAILABLE IN SANSKRIT SCRIPTURES.

ON PAGE 42, SASTRI SAYS TOLKAPPIAN USED PRATISAKHYA (Vedic literature) MATERIALS




tags – Tamil – Sanskrit Relationship- 4, Sastri

Importance of Bhakti- SRI TYAGARAJA-15 (Post No.8034)

WRITTEN BY R. NANJAPPA                        

Post No. 8034

Date uploaded in London – – – 24 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

Importance of Bhakti- SRI TYAGARAJA-15

We have already seen that the ultimate or supreme teaching of the Gita is  unqualified surrender or ananya bhakti to Bhagavan. Pandits and philosophers make much of the distinction between the different paths but the Gita makes no such distinction. Bhagavan is there at the end of every path. But whereas other paths depend on other (external) means or aids, Bhakti depends on Bhagavan alone at every stage. This is the real significance of the way of devotion. Prahlada says in the Bhagavata:

Manye dhanaabhi jana rupa tapa: shrutauja-
   steja: prabhava bala paurusha buddhi yogaa:
Naaradhanaya hi bhavanti parasya pumso
   bhaktyaa tutosha Bhagavan gaja yuthapaya.
                                                       7-9-9

I think that wealth, good lineage,one’s rupam, tapas, learning, atma tejas, other kinds of excellence, strength, yoga- none of these has the capacity to make Bhagavan happy. But Bhagavan became happy with Gajendra only on account of his bhakti.


Even a jnani has to recognise Bhagavan.


Teshaam jnani nityayukta ekabhaktir visishyate

Priyohi janninoatyartham aham sa cha mama priya:
                                               Gita.7.17 

Among those, that jnani who is ever united with me with undiluted devotion- that bhakta exels. Because I am dear to the jnani who knows Me as I am; he is also dear to me.

(Note how Bhagavan qualifies Jnani here: as one devoted to Him!)


The yogi also has to think of Bhagavan.

Ananya chetaa: satatam yo maam

smarati nityasa:
Tasyaaham sulabha: Partha
nitya yuktasya yogina:             Gita 8.14

I am easily attainable by that steadfast yogi who ever remembers Me constantly and daily, with singlemindedness, O Partha

Mana: samyamya macchitto

Yukta aasita Mat para.              6.14


Mind ever controlled, and always thinking of  Me, let him sit in yoga, having Me as his supreme goal.

Earlier Bhagavan said the same words in respect of the Stitaprajna:

Taani sarvani samyamya

Yukta aasita Mat para               2.61

The steadfast, having controlled them all, sits focussed on Me as the Supreme.


Thus, whatever path is followed, it is Bhagavan who is reached at the end. Why then follow all the tortuous paths? Why not be a devotee straight away? 

This is what Sri Tyagaraja advocates.

Bhakti- the straight path


Bhakti rahita sastra vidhati dura    …..(Mamava Satatam)


He cannot be reached by those who have mastered the Sastras without Bhakti.

Valachi Bhakti margamu tonu   ……(Chalamelara)
With fondness, I am following the way of Bhakti.

Chitta mandu ninnunchi premato

jindunchu sad bhaktulanu
uttamottama       ……………(Raghunandana Rajamohana)



Those real bhaktas who always focus their minds on you and keep thinking of you with love- they are the best.


Yogamu neepai anuraagamu  …..(Ra ra Sita)


To be devoted to you- this is all my yoga.


Bhagavadagresarulaku Narada, Prahlada

Parashara, Ramadasulu
Baaguka Sri Raghuramuni padamula
Bhakti jesina reeti Tyagarajuniki ipudu

Kaligi yunte gada                  …….(Kaligiyunte gada)

To be able to worship you as the best of the Bhagavatas – Narada, Prahlada, Parashara, (Bhadrachala) Ramadas did- well,  Tyagaraja  can only get this state if he had done meritorious karma in previous births.

Sri Saketa Ramuni bhaktiyane

Chakkani raja margamulu

Devotion to Rama is the royal path.

Anuragamuleni manasuna

Sujnanamu raadu

Without deep bhakti, true wisdom will not arise.

Real devotees do not seek anything other than Bhakti.
Varalandu kommani  nayandu
Vanchana seyuda nyayama
Na manasunu bhaktine gori yuntaka

When my heart is yearning for your bhakti alone, is it proper for you to try to deceive me by asking me to seek  ( other ) boons from you?

Nee sadbhakti sagita sastra vihinulaku

Mokshamu galata bhuvilo?

Is liberation possible for those who lack true bhakti with knowledge of music?

Nee bhakti bhagya sudha-

nidhi needede janmamu
bhubharamu gani 

Those who have taken human birth but do not swim in the nectarine ocean of your devotion- they are just a burden on the earth!

Padavi nee sadbhaktiyu galgute


To be  having true bhakti to you- this is the greatest position one can get.

Chadivi Veda sastropanishattula

satta deliya lenidi padava

In spite of vast learning, not knowing the essence of Veda, Sastra, Upanishad- is this a position?

Tyagaraja is quite subtle here. He means that the essence of Veda, Sastra and Upanishad is devotion to Bhagavan. Compare:

Veda sastrani vijnanam
ye tat sarvam Janardanaat.    …Vishnu Sahasranamam.

Vedas, sastras like Itihasa Puranas, and the  spiritual knowledge based on experience- all these originated from Janardana.

Etulaina bhakti vacchutake

yatnamu seyave

By any kind of effort, strive to acquire devotion. ( He says further that  it is because the world is surrounded by maya, the body is like a bubble on the surface of water, and devotion to Bhagavan is the medicine for the disease of samsara.)


This reminds us of the celebrated sloka in the Gita:

Tameva saranam gachcha

Sarva bhaavena Bharata

Tat prasaadaat paraam shantim

Stanam prapsyasi shasvatam.          18.62

Take refuge in Him with all your heart, O Bharata! By his grace you shall attain supreme peace and the eternal abode.

Yo Maam evam asammoodho

Jaanaati purushottamam

Sa sarvavid bhajati Maam

Sarva bhaavena Bharata                 15.19

He who, free from delusion, thus knows Me, the Highest Spirit, he knowing all worships Me with all his heart, O Bharata!

Note: ‘Sarva bhavena’ can be rendered also as ‘By all means’, what Tyagaraja says ‘etulaina’.

Bhakti is its own reward

Bhakti biccha meeyave
bhavuga magu satvika…
Mukti kakhila saktiki tri

murtula kati melmi Rama

O Rama! Please grant me satvika bhakti, which confers auspiciousness.

That is even greater than Liberation, all the saktis and even the Trimurtis.

Idho bhagyamu gaaka

yemi yunnadira Rama

Sada nee pada pankajamulanu

sammata muga sevinchuvaari 

O Rama! For those who always worship your lotus feet willingly, this is the greatest pleasure, and nothing else.



Sundara Dasaratha nandana hrudayaara

Vindamuna ninnunchi tane brahma-


nanda manubhavinchi adiyugaka
Indudharu moda landarini sura
brunda bhusura brundamula ta-
nendu kani  yaananda muna nee-
yandu bhavane jendu chundu vari ki… idho

O the handsome one! Dasaratha’s son! For those who keep you always in their hearts and derive brahmananda, and wherever they see Lord Shiva wearing the moon,  all the devas, noble Brahmins, treat them all as Yourself- for such people, what other pleasure is needed?

Valachi namminavaani valalona daguludu
ila bhakti sagara meeda jetunani
talaposi balkitive

You told me that you will fall in the net of true devotees who depend on you, that you will make me swim in the ocean of bhakti- you told me this after much deliberation!

Fall in the net of true devotees: as Manickavachaka says: பக்தி வலையில் படுவோன் காண்க

Nee namamu che namati nirmala mainati
(jnana mosagarada)

Through your nama samkirtana, my mind has become pure.

Apparama bhakti yento goppara maa-

trippatalanu nilpi kanti
reppavalenu gaachuna

O my Father! Rama bhakti is so great! It will stop the thought waves of the mind and protect us like the eyelids protect the eyes!

Tyagaraja then enumerates the deeds of others done due to Rama bhakti-

Lakshmidevi valachuna

Lakshmanundu goluchuna

Sukshma bhddhi gala Bharatudu

Joochi joochi solasuna maa

Shabari yengi lichuna

Chandra dharudu mechchuna 

Abhala Swamprabhaku  daiva

machala padavi  nichchuna maa

Kapi vaari dhaatuna

Kaliki rota gattunaa

Aparadhi Tyagraju

Kaanandamu  hechchunaa maa

Appa Ramabhakti….


Unless the name is great

Will Lakshi undertake penance to attain Bhagavan?

Will Lakshmana serve so faithfully?
Will Bharata, endowed with sharp intelligence, get infatuated ?
Will Sabhari dare to offer the remnant of what she had tasted?
Will Lord Shiva celebrate?
Will God grant the fixed position to Swayamprabha?
Can monkeys cross the ocean?
Could Yashoda have tied (Krishna)?

That this Tyagaraja , a big sinner, got so much bliss is itself evidence of the greatness of  Ramabhakti!

Tyagaraja Kritis for Parayana!

Tyagaraja kritis are full of such gems throughout. Unfortunately, in the ‘katcheri’ culture, not many are sung, and no song is rendered in full ( except the nominal Pancharatnas). But we can  study the kirtanas with profit, as sahitya. In fact, we can do parayana: like the Bhagavata, it is full of the stories of devotees and the leelas of Bhagavan. Tyagaraja Swami himself has said they confer bhukti and mukti!

Vande Guruvaram Sri Tyagarajam!

Vande Sadgurum Sri Tyaga Brahmam!

To be continued ………………………….

tags — SRI TYAGARAJA-15, bhakti

இரத்தம் உறிஞ்சும் அட்டை வைத்தியம் (Post No.8033)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No. 8033

Date uploaded in London – 24 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

இரத்தம் உறிஞ்சும் அட்டை வைத்தியம்

அட்டை (Leech) என்பது நீரில் வாழும் பிராணி . இதை பல நோய்களைத் தீர்க்க மனிதர்கள் பயன்படுத்தினர். இப்பொழுதும் மேலை நாடுகளிலும் ஆயுர்வேத வைத்திய சாலைகளிலும் அட்டையைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

சுஸ்ருதர் எழுதிய சுஸ்ருத சம்ஹிதை என்னும் மருத்துவ நூல் 2600 ஆண்டு பழமையானது.

சுஸ்ருதரும் அட்டை வைத்தியம் பற்றி எழுதி இருக்கிறார். அவர் சொல்வதாவது –

சுஸ்ருத சம்ஹிதை 1-13-13

ஜலம்  ஆஸாம் ஆயுர் இதி ஜலாயுகாஹா .

ஜலம்  ஆஸாம் ஒக  இதி ஜலாயுகாஹா. ,

தா த்வாதச ; தாஸாம்  ச விஷாஹா  சத் , தாவத்ய ஏவ நிர் விஷாஹா

தத்ர ச விஷாஹா…

அத நிர் விஷாஹா…. இத்யேதா அ விஷா வ்யாக்யாதாஹா.

தாஸாம் யவன பாண்ட்ய ஸஹ்ய  பவுத்தநாதீனி க்ஷேத்ராணி ;

தேஷு  மஹாசரீர  பலவத்யஹ  ஸீக்ரபாயின்யோ  மஹாசனா நிர்விசாஸ் ச

விஷே சேன பவந்தி.

பொருள்

அட்டையை ஜல ஆயுகா என்று அழைப்பர் ; ஏனென்றால் தண்ணீரே அதன் உணவு ( ஆயுஹ் =உணவு  );

மற்றொரு அர்த்தம்

 தண்ணீரே அதன் வீடு என்பதாகும் ; ஒகஸ் = வசிக்கும் இடம்

அவைகளில் 12 வகைகள் உள்ளன. அவற்றுள் ஆறு  வகை விஷமற்றவை விஷமுள்ள வவகைகள் பின்வருமாறு …………………………………………

…….. விஷம் இல்லாத  வகைகள்  இவை ; கிடைக்குமிடங்கள் — யவன, பாண்ட்ய, ஸஹ்ய, பவுத்தன முதலியன ; இங்கே காணப்படும் அட்டைகள் மிகப்பெரியவை.; வலுவானவை; ரத்தத்தை விரைவில் உறிஞ்சுபவை; அதிகம் சாப்பிடும்; ஆனால்  விஷம் கிடையாது.

எப்படி வேலை செய்கிறது?

அட்டையின் எச்சிலில் (Saliva), அதாவது உமிழ் நீரில் அபூர்வ ரசாயனப் பொருட்கள் உள்ளன. 1.முதலாவது இது ரத்தத்தை உறையாமல் வைக்கிறது. 2.இரண்டாவதாக ரத்தத்தை இளகச் செய்கிறது.  3.அட்டை ஒருவரை கடிக்கும்போது வலி தெரியாமல் செய்ய சுரக்கும் திரவம் மயக்க மருந்து போல செயல்படுகிறது. 4.மேலும் ரத்தம் உறிஞ்சும் குணம் பாம்புக்கடி விஷம், சிலந்திக்கடி விஷயம் முதலிய விஷங்களை வெளியேற்ற உதவுகிறது. 5.உடலில் வெவ்வேறு  இடத்தில் அட்டையைக் கடிக்க வைத்தால் ரத்த ஓட்டம் தங்கு தடையின்றி நடைபெறும். 6.மேலும் உடலில் நடைபெறும் ஜீரணம், உணவு தன்மயமாதல் முதலியவற்றிலும் உதவுகிறது. அட்டையைப் பயன்படுத்துகையில் 130 வெவ்வேறு ரசாயனங்கள் சுரப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

அட்டை வைத்தியம் எகிப்து, கிரேக்கம் முதலிய நாட்டு படைப்புகளிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளதால் இதற்கு 3000, 4000 ஆண்டு வரலாறு இருக்கிறது. மெசப்பொட்டேமியா மாயா , அஸ்டெக் நாகரீகங்களிலும் பயன்பட்டது.

இந்தியாவில் சில ஆயுர்வேத மருத்துவ சாலைகளில் இது இன்றும் பயன்படுத்தப்படுகிறது. அமெரிக்க ஜெர்மனி, போலந்து, ஆஸ்திரியா முதலிய நாடுகள் இதை விஞ்ஞான  பூர்வமானது என்று அங்கீ கரித்திருப்பதால் இந்த சிகிசிசை அங்கு கிடைக்கிறது.

என்ன நோய்கள் குணமடையும்?

இருதய நோய்கள், எக்சிமா என்னும் சொறி சிரங்கு, இரத்த சம்பந்தமான நோய்கள், கீல் வாதம், மூட்டுவலி முதலிய வியாதிகளைக் குணப்படுத்த அட்டை வைத்தியம் பயன்படுகிறது. டெமி  மூர் (Hollywood Actress Demi Moore)  என்னும் அமெரிக்க நடிகை, தான் இதில் பலன் அடைந்ததாக பகிரங்கமாகவே அறிவித்துள்ளார்.

ஒருவருடைய முகத்திலுள்ள(Facial wrinkles) சுருக்கங்களை நீக்கி இளமைப் பொலிவு அதிகரிக்க அட்டை வைத்தியம் உதவும். முகத்தில் பல இடங்களில் அட்டையைக் கடிக்க வைத்தால் அது சுரக்கும் மயக்க மருந்தானது முகத்தின் தசைப் பகுதியை மரத்துப்(Partial paralysis) போகச் செய்யும்; இதன் மூலம் முகத்தின் தோலில் காணப்படும்  சுருக்கங்களை அகற்றலாம்..

2600 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த சுஸ்ருதர் உலகத்தின் முதல் அறுவைச் சிகிச்சை நிபுணர்; இதை உலகம் முழுதும் ஒப்புக்கொண்டுள்ளது. ஆஸ்திரேலியா முதலிய நாடுகள் அவருடைய சிலையை வைத்து மரியாதை செய்திருக்கின்றன. லண்டனிலுள்ள வெல்கம் மருத்துவ ஆய்வு நிலையம் இவருடைய அறுவைச் சிகிச்சை கருவிகளைக் காட்சிக்கு வைத்தது (அதற்குச் சென்று வந்த பின்னர் இந்த பிளாக்கில் படத்துடன் கட்டுரை எழுதியுள்ளேன்.).

Demi Moore

அட்டையின் விலை என்ன?

சுஸ்ருதர் அந்தக் காலத்திலேயே 12 வகைகளைக் குறிப்பிட்டு ஆறுவகைகளுக்கு விஷம் இல்லை என்று எழுதி வைத்துள்ளார். ஐரோப்பியர்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட வகையை மட்டும் பயன்படுத்துகின்றனர். இந்தக் கட்டுரை எழுதும் நாளில் ஒரு அட்டை விலை எட்டு (euro) யூரோ, அதாவது 8X 83 ரூபாய் =  664 ரூபாய்.

ஆயுர்வேத நூல் களில் ரக்த மோக்ஷ கர்ம (ரத்தத்தை வெளியற்றல்)அல்லது ஜலூகா அவசரண சிகிச்சை என்பர் மேலைநாடுகளில் Hirudin Therapy ஹிருதினோ தெரபி என்பர். ஒரு முறை சிகிசிசைக்கு ஆகும் செலவு , கட்டுரை எழுதும் நாளில் 40 யூரோ .ஒரு யூரோ = 83 ரூபாய்

ஒரு சிகிச்சசைக்கு ஆகும் நேரம் 1 மணி அல்லது ஒன்றரை மணி. எத்தனை அட்டைகள் தேவை என்பது சிகிச் சையைப் பொறுத்தது . ஒரு அட்டையைக் கடிக்க வைக்கையில் முள் குத்தும் உணர்ச்சி ஏற்படும். பின்னர் வலி தெரியாமல் இருக்க அட்டையே ஒரு திரவத்தைச் சுரந்து விடும் அது இருப்பதே தெரியாது . அது ரத்தத்தைக் குடித்து திருப்தி அடையும் வரை  எடுக்க முடியாது. ஏனெனில் ரம்பம் போன்ற பற்களால் சதையைப் பிடித்துக் கொண்டு இருக்கும். ரத்தம் உறிஞ்சி வயிறு நிரம்பிய பின்னர் அதுவே விலகும் வீக்கம் , காயம் வராமல் இருக்க ஒரு திரவத்தைச் சுரந்து விட்டு பிடியைத் தளர்த்தும் அதாவது தான்  பயன்படுத்திய அதே மிருகத்தை மீண்டும் பயன்படுத்துவதற்காக இப்படி ஒரு பாதுகாப்பு ஏற்பாடு!

ஒரு அட்டை 15 ml (எம் எல் மில்லி லிட்டர்) வரை ரத்தத்தை உறிஞ்சும் . பின்னர் ஓராண்டு வரை கூட சாப்பிடாமல் உயிர் வாழும் . ஜெர்மனி முதலிய நாடுகள் ஒரு அட்டையை ஒரு முறை மட்டுமே பயன்படுத்தலாம் என்று சட்டம் இயற்றியுள்ளன. அவற்றை உடனேயே கொல்லக்கூடாது என்ற மனிதாபிமா அடிப்படையில் ‘ஓய்வூதியம் பெறும் ‘ அட்டைகளுக்காக தனி குளத்தை கட்டி வைத்துள்ளனர். செய் நன்றி மறக்கக் கூடாதல்லவா ?

tags – இரத்தம் , அட்டை, வைத்தியம், leech therapy, சுஸ்ருதர்

**** subham ******

ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 46 – இரு கனவுகள்! (Post No.8032)

                 ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 46 – இரு கனவுகள்! (Post No.8032)    

WRITTEN BY R. NANJAPPA                          

Post No. 8032   Date uploaded in London – – – 24 May 2020    Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.        ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 46 – இரு கனவுகள்!                                                            R. Nanjappa   இரு கனவுகள்!   முன்பெல்லாம் ஒரு சினிமாவில் ஒரு டிசைனில் புடவை வந்தால், அது அதே பெயரில்  ஃபேஷனாகி விடும். அதே போல சில வகைப் பாடல்களும் ஒரு போக்காக அமைந்துவிடும்.. பியானோ பாட்டுக்கள், படகில்போகும் பாடல்கள், கிளப் பாட்டுக்கள், பார்ட்டி பாட்டுக்கள் என்று இப்படி ஒரு நடை உருவாகிவிடும்! தமிழ்ப் படங்களுக்கு  “ப” வரிசையில் பெயர் வைத்தது போல- அது ஒரு சீஸன்! இசைஞர்கள் ஒருவரை ஒருவர் மிஞ்ச முயற்சி செய்ததால், இத்தகைய பாடல்கள் பொதுவாக நன்றாகவே, இனிமையாகவே இருந்தன!     பார்ட்டி என்றால் ஏதோ பெரிய கும்பலாகத்தான் இருக்க வேண்டுமென்பதில்லை, பெரிய ஹாலில் தான் நடக்க வேண்டுமென்பதில்லை! சிறு வீட்டில், வேறு இடத்தில் ஒரிருவர் இருந்தலே போதும்! அப்படி இரு பாடல்களைப் பார்க்கலாம்.  

தேரே லியே ஹி ஸாத் ரங்க் கே (1971)
मैंने तेरे लिए ही सात रंग के सपने चुने
सपने, सुरीले सपने
कुछ हँसते, कुछ गम के
तेरी आँखों के साये चुराए रसीली यादों ने

छोटी बातें, छोटी-छोटी बातों की हैं यादें बड़ी
भूले नहीं, बीती हुई एक छोटी घड़ी
जनम-जनम से आँखे बिछाईं
तेरे लिए इन राहों ने
मैंने तेरे लिए ही सात…


भोले-भाले, भोले-भाले दिल को बहलाते रहे
तन्हाई में, तेरे ख्यालों को सजाते रहे
कभी-कभी तो आवाज देकर
मुझको जगाया ख़्वाबों ने
मैंने तेरे लिए ही सात…  
  रूठी रातें रूठी हुयी रातो को जगाया कभी
तेरे लिए मीठी सुबह को बुलाया कभी
तेरे बिना भी तेरे लिए ही 
दिए जलाये राहो में
मैंने तेरे लिए ही
सात रंग के सपने
चुने सपने सुरीले सपने.  
 

மைனே தேரே லியே ஹீ ஸாத் ரங்க்கே ஸப்னே சுனே, ஸப்னே, சுரீலே ஸப்னே குச் ஹன்ஸ்தே, குச் கம் கே தேரீ ஆன்கோ கே ஸாயே சுராயே ரஸீலீ யாதோ(ன்) நே   உனக்காகவென்றே நான் வண்ண வண்ண கனவுகளைத் தேர்ந்தெடுத்தேன்! கனவுகள் – இனிய இசையுடன் கூடிய கனவுகள் ! சில – மகிழ்ச்சியானவை, சில வருத்தத்துடன் கூடியவை இனிய நினைவுகள் உன் கண்ணின் சாயையைக் கொள்ளை கொண்டு விட்டன!  

சோடீ பாதே(ன்), சோடீ-சோடீ பாதோ(ன்) கீ ஹை யாதே(ன்) படீ பூலே நஹீ, பீதீ ஹுயீ ஏக் சோடீ கடீ ஜனம் ஜனம் ஸே ஆன்கே பிசாயீ தேரே லியே இன் ராஹோ(ன்) நே மைனே தேரே லியே ஹீ….  

பேசிய சின்னச் சின்ன விஷயங்கள்- சின்னச் சின்ன விஷயங்கள் பெரிய நினைவுகளத் தந்துவிடுகின்றன! கடந்த காலத்தின் ஒரு கணத்தைக் கூட நான் மறக்கவில்லை! ஜன்மம் ஜன்மமாக நான் இந்தப் பாதையில் உனக்காகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறேன்! உனக்காகவே இந்த வண்ணக் கனவுகள்!  

போலே பாலே- போலே பாலே தில் கோ பஹலாதே ரஹே தந்ஹாயீ மே, தேரே கயாலோ(ன்) கோ ஸஜாதே ரஹே கபீ கபீ தோ ஆவாஃஜ் தேகர் முஜ்கோ ஜகாயா க்வாபோ(ன்) நே மைனே தேரே லியே ஹீ…  

கள்ளம் கபடில்லாமல் இந்த மனதை விளங்கச் செய்தேன் தனிமையில் உன்னைப் பற்றி நினைத்தேன் எப்பொழுதாவது, குரல் கொடுத்து – கனவுகள் என்னை எழுப்பிவிடும்!.. உனக்காகவே இந்த பல வண்ணக் கனவுகள்!  

ரூடீ ராதே)ன்) ரூடிஹுயீ ராதோ(ன்) கோ ஜகாயா கபீ தேரே லியே மீடீ ஸுபஹ் கோ புலாயா கபீ தேரே பினாபீ, தேரே லியே ஹீ  தியே ஜலாயே ராஹோ(ன்) மே மைனே தேரே லியே ஹீ…  

மனதிற்கு வருத்தம் தரும் இரவுகள்- சில சமயம் சமாதானம் செய்தேன் உனக்காக இனிய  காலை நேரத்தை  சில சமயம் திரும்ப அழைத்தேன் நீ இல்லாவிட்டாலும் உனக்காகவே வழியில் விளக்குகளை ஏற்றி வைத்தேன்! உனக்காகவே இந்த வண்ண வண்ணக் கனவுகள்..!  

Song: Tere liye hi saat rang ke  Film: Anand 1971. Lyricist: Gulzar Music: Salil Chowdhury  Singer : Mukesh   

எத்தனை அருமையான பாட்டு! உருக்கமாகப் பாடியிருக்கிறார் முகேஷ்- அவர் குரலில் இயற்கையாக இருக்கும் தன்மை இது-இந்தப் பாட்டிற்கும் இந்தப் பாத்திரத்திற்கும், சூழ்நிலைக்கும் மிக நன்றாகப் பொருந்துகிறது. சலில் சவுத்ரியின் இசை இங்கு எளிமையாக இருக்கிறது- மெட்டு அழகிய நதிபோல் நேராகப் போகிறது. குல்ஃஜாரின் கவிதை ஒருமாதிரி இருக்கும்- கற்பனை, உருவகங்கள் வித்தியாசமாக இருக்கும். இங்கு – அதிகம் சிரமப்பட வேண்டியதில்லை. சிலவற்றை ஊகித்துக் கொள்ள வேண்டும்! இந்தப் படத்திற்கு லதா மங்கேஷ்கரை இசைஅமைக்கச் சொன்னார் ரிஷிகேஷ் முகர்ஜி. லதா பாடுவதற்கே சம்மதித்தார்! அச்சமயத்தில் ராஜேஷ் கன்னாவுக்கு பின்னணி பாடியவர் கிஷோர்குமார், ஆனாலும் இந்தப் படத்தில் முகேஷ், மன்னா டே பாடினார்கள். பொருத்தமாக அமைந்துவிட்டது. பாட்டிற்கேற்ற பாடகரைத் தேர்ந்தெடுப்பதில் இசைஞரின் தனித் திறமை பளிச்சிடுகிறது. இந்தப் பாட்டில் மூன்று சரணங்கள்  இருக்கின்றன. எந்த வீடியோவிலும், ரெகார்டிலும் மூன்றும் இல்லை! இது பழைய நாட்களில் 78 rpm இருந்த போது நடக்கும். இப்போது தொழில் நுட்பம் வளார்ந்த பிறகும் ஏன் இப்படி?  நமது இசை, காசுப் பிசாசுகளிடம் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறது! ஆனந்த் படத்தைப் பார்க்காதவர்கள் அவசியம் பார்க்கவும். பாட்டுகளை இன்னும் ரசிக்கலாம்.  

இன்னொரு சூழ் நிலையில் மற்றொரு பாடல்  

அஜீப் தாஸ்தான் ஹை யே (1960)    

अजीब दास्ताँ है ये
कहाँ शुरू कहाँ ख़तम
ये मंज़िलें है कौन सी
न वो समझ सके न हम
अजीब दास्ताँ है ये…

ये रौशनी के साथ क्यूँ
धुआं उठा चिराग से
ये ख्वाब देखती हूँ मैं
के जग पड़ी हूँ ख्वाब से
अजीब दास्ताँ है ये…


मुबारकें तुम्हें के तुम
किसी के नूर हो गए
किसी के इतने पास हो
के सबसे दूर हो गए
अजीब दास्ताँ है ये…

किसी का प्यार ले के तुम
नया जहां बसाओगे
ये शाम जब भी आएगी
तुम हमको याद आओगे
अजीब दास्ताँ है ये… 
 

அஜீப் தாஸ்தான் ஹை யே கஹா(ன்) ஷுரூ கஹா(ன்) கதம் யே மன்ஃஜிலே(ன்) ஹை கௌன்ஸீ ந வோ ஸமஜ் ஸகே ந ஹம் அஜீப் தாஸ்தான் ஹை யே. .



இது ஒரு வினோதமான கதை எங்கே ஆரம்பம், எங்கே முடிவு- இதன் இலக்கு என்ன? அவருக்கும் தெரியவில்லை, எனக்கும் தெரியவில்லை இது வினோதமான கதை! . யே ரோஷனீ கே ஸாத் க்யூ(ன்) துவா உடா சிராக் ஸே யே க்வாப் தேக் தீ ஹூ(ன்) மை கே ஜக் படீ ஹை க்வாப் ஸே  அஜீப் தாஸ்தான் ஹை யே...   இந்த ஓளியுடன்  ஏன் புகையும் இந்த விளக்கிலிருந்து கிளம்புகிறது? நான் ஏதேனும் கனவு காண்கிறேனா அல்லது கனவிலிருந்து விழித்துகொண்டு விட்டேனா? இது வினோதமான கதை….  

முபாரகே(ன்) தும்ஹே கே தும் கிஸீகா நூர் ஹோ கயே கிஸீ கே இத்னே பாஸ் ஹோ கே ஸப்ஸே தூர் ஹோகயே

அஜீப் தாஸ்தான் ஹை யே.   நீ ஒருவருடைய வாழ்வில் ஒளியாகிவிட்டாய். உனக்கு வாழ்த்துக்கள். ஒருவருக்கு இவ்வளவு நெருங்கி வந்து விட்டாய்- அதனால் மற்ற அனைவரிடமிருந்தும் விலகிவிட்டாய்!.. இது விநோதமான கதை!  

கிஸீ கா ப்யார் லேகே தும் நயா ஜகஹ் பஸாவோகே யே ஷாம் ஜப் பீ ஆயேகீ தும் ஹம்கோ யாத் ஆவோகே அஜீப் தாஸ்தான் ஹை யே   ஒருவருடைய அன்பைப் பெற்று நீ புதிய உலகைத் தொடங்குவாய் இந்த மாலைப் பொழுது வரும்போதெல்லாம் உன் நினைவு எனக்கு வரும். இது வினோதமான கதை!  

Song: Ajeeb dastan hai ye Film: Dil Apna aur Preet parai 1960 Lyrics: Shailendra Music: Shanker Jaikishan  Singer: Lata Mangeshkar & chorus  

What a beautiful melody this is! 60 வருஷங்களுக்குப் பிறகும் மங்காமல் இருக்கிறது! இது கதையுடன் தொடர்புடைய பாடல்- ஆனாலும் சில பொது விஷயங்களைச் சொல்கிறார் ஷைலேந்த்ரா! ஒளியுடன் புகையும் ஏன் வருகிறது? ஒருவருக்கு நெருங்கிப் போனால் மற்றவர்களிடமிருந்து விலகிப் போகவேண்டுமா? யோசிக்கவேண்டிய விஷயம்! முதல் பத்தியை வாழ்க்கைக்கே உருவகமாகக் கொள்ளலாம். வாழ்க்கை என்ற நதியில் விதி என்ற படகில் போகிறோம்! இதன் இலக்கு என்ன? இது தெரிந்தால் வாழ்க்கை என்னும்  புதிர் அவிழ்ந்துவிடும்! “நீர் வழிப் படூஉம் புணைபோல் ஆருயிர்  முறைவழிப் படூஉம் என்பது திறவோர் காட்சியில் தெளிந்தனம் ” என்பது புறநானூறு. 1960-ஷங்கர் ஜெய்கிஷனின் இசையில் இனிமை ஆட்சிபுரிந்தது! இந்தப் படத்தின் இசைக்கு அவர்களுக்கு ஃபிலிம்ஃபேர் அவார்டு கிடைத்தது- ஆனால் இது விவாதத்தைக் கிளப்பிவிட்டது. (தோற்றது- நௌஷத்தின் முகல்-ஏ-ஆஃஜம்!)  இரண்டு பாடல்களும் கனவு பற்றிப் பேசுகின்றன!   கனவு காண்கிறேனா, விழித்துக்கொண்டு விட்டேனா?


இது சீன தத்துவ அறிஞர் Zhuangzi கூறியதை நினைவு படுத்துகிறது:  

Once upon a time, I, Chuang Chou, dreamt I was a butterfly, fluttering hither and thither, to all intents and purposes a butterfly.  I was conscious only of my  happiness as a butterfly, unaware that I was Chou. Soon I awaked, and there I was, veritably myself again.  Now I do not know whether I was then a man  dreaming I was a butterfly, or whether I am now a butterfly, dreaming I am a man.      

                                   
tags —  ஹிந்தி படப் பாடல்கள் – 46 
***

மந்திரம் ஆகாத அக்ஷரம் இல்லை! மூலிகை ஆகாத வேர் இல்லை!! (Post No.8031)

WRITTEN BY S NAGARAJAN                     

Post No. 8031

Date uploaded in London – – – 24 May 2020   

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

 மந்திரம் ஆகாத அக்ஷரம் இல்லை! மூலிகை ஆகாத வேர் இல்லை!!

ச.நாகராஜன்

அற்புதமான சுபாஷிதங்கள் பல்லாயிரக்கணக்கில் சம்ஸ்கிருத பாஷையில் உள்ளன. அவற்றில் சில :

அமந்த்ரமக்ஷரம் நாஸ்தி நாஸ்தி மூலமனௌஷதம் |

அயோக்ய: புருஷோ நாஸ்தி யோஜகஸ்ததத்ர துர்லப: ||

மந்திரத்தின் பயன் தராத எந்த ஒரு அக்ஷரமும் இல்லை; மூலிகையின் பயன் தராத எந்த ஒரு செடியின் வேரும் இல்லை; மனிதர்களில் பயன்படுத்த முடியாதவன் என்று யாரும் இல்லை. ஆனால் இவற்றில் தகுதியையும் பயனையும் அறிந்து அவற்றைத் தகுந்த  முறையில் பயன்படுத்தும் ஒருவனைக் கண்டுபிடிப்பது தான் கஷ்டமான காரியம்!

There is no letter that cannot be used as a mantra; there is no root without some medicinal value, and there is no person who is absolutely useless. A yojaka i.e. a person who can identify their utility and put them to proper use is, however, always rare. (Translation by Hindu Swayamsevak Sangha – edited by Dr Shrinivas Tilak)

There is no letter (spoken around) that does not work like a charm, no root that does not work like a medicine, and no undeserving person. But it is difficult to find a person who can realize the potentialities in the above way and associate them with action. (Translation by Dr. T.S. Gourypathy Sastry)

*

அல்பானாமபி வஸ்தூனாம் சஹதி: கார்யசாதிகா |

த்ருணைர்குணத்வமாபன்னைர்பத்யந்தே மத்ததந்தின: ||

மிக அற்பமான வஸ்துக்கள் கூட ஒன்றாகத் திரளும் போது கார்யத்தை சாதிக்கின்றன. வலிமையான யானைகள் கூட புல்கட்டுகள் ஒன்று திரண்டு கயிறாக்கப்படும் போது கட்டப்பட்டு விடுகின்றன.

The group of even trivial things (united) accomplishes the action. The rutty elephants are tied by means of a rope formed of blades of grass. (Translation by Dr. T.S. Gourypathy Sastry)

*

க்ஷமா பலமஸக்தானாம் ஸக்தானாம் பூஷணம் க்ஷமா |

க்ஷமா வஸீக்ருதிலோகீகே க்ஷமயா கிம் ந சாத்யதே ||

பொறுமை பலவீனர்களின் பலமாகும். சக்தி படைத்தவர்களிடம் ஆபரணமாகும். பொறுமையே அனைத்தையும் ஒருவனின் வசமாக்குகிறது. பொறுமையினால் எது தான் அடைய முடியாது!

Forbearance is the strength of the weak and an ornamental of the strong. It is forbearance that brings objects under one’s control. What is not achieved by forbearance? (Translation by Dr. T.S. Gourypathy Sastry)

*

ப்ரியவாக்யப்ரதானேன ஸர்வே துஷ்யந்தி ஜந்தவ: |

அதஸ்ததேவ வக்தவ்யம் வசனே கா தாரித்ரதா ||

இனிய வார்த்தைகளால் அனைவரும் மகிழ்ச்சி அடைகின்றனர். ஆகவே சாதாரணமான இனிய வார்த்தைகள் பேசுவதில் ஏன் தரித்திரம் இருக்க வேண்டும்?!

All feel delighted by pleasant talk. Hence one should talk pleasantly. Why should there be poverty for a mere (plesant) talk? (Translation by Dr. T.S. Gourypathy Sastry)

*

பூர்வஜன்ம க்ருதம் கர்மே தத்தைவமிதி கத்யதே |

தஸ்மாத் புருஷகாரேண வினா தைவம் ந சித்யதி ||

சென்ற ஜன்மத்தில் செய்த வினைகளே (அதிர்ஷ்டம் அல்லது) தெய்வம் ஆகும். ஆகவே முயற்சியின்றி (அதிர்ஷ்டம் அல்லது) தெய்வம் வெற்றி பெற முடியாது.

The endeavour made in the last birth is what is known as (luck or) God. Hence no God (or luck) can succeed without endeavour. (Translation by Dr. T.S. Gourypathy Sastry)

***