வேதம் என்றும் வாழ்க என்று கொட்டு முரசே – பாரதி (Post No.4012)

Written by London Swaminathan
Date: 18 June 2017
Time uploaded in London- 8-19
Post No. 4012
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.
contact: swami_48@yahoo.com

 

 

தமிழில் பழமறையைப் பாடுவோம்- பாரதி

 

வெற்றி எட்டு திக்கும் எட்டக் கொட்டு முரசே

வேதம் என்றும் வாழ்க என்று கொட்டு முரசே-பாரதி

 

என்றெல்லாம் பாரதி ஏன் பாடினான்?

 

தமிழில் தெய்வீகப் பாடல்களைப் பாடிய ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் தாங்கள் வேதத்தைத் தமிழில் தருகிறோம் என்று ஏன் சொன்னார்கள்?

 

திருக்குறளைப் பாடிய பல புலவர்கள் வடமொழியில் வேதம் இருந்தது தமிழ் மொழியில் அது இல்லாத குறையைத் திருக்குறள் போக்கிவிட்டது என்று பாடி திருக்குறளைத் தமிழ் வேதம், தமிழ் மறை என்று ஏன் அழைத்தார்கள்?

 

இதற்கெல்லாம் ஒரே விடை— வேதத்தில் உலகமே போற்றும் அடிப்படை உண்மைகள் இருப்பதே.

அது என்ன அடிப்படை உண்மைகள்?

சத்யம் வத = உண்மையே பேசு

தர்மம் சர = அறப்பணிகளை செய்

மாதா பிதா குரு தெய்வம் = அம்மா, அப்பா, ஆசிரியர் கடவுள்

அதிதி தேவோ பவ = விருந்தினரைக் கடவுளாகப் போற்று.

சர்வேஷாம் சாந்திர் பவது= எல்லோருக்கும் அமைதி உண்டாகட்டும்.

சர்வேஷாம் மங்களம் பவது = பொங்கும் மங்களம் எங்கும் தங்குக.

 

— இப்படி ஏராளமான அடிப்படை உண்மைகள் வேதத்தில் பொதிந்துள்ளன.

 

இதை எல்லாம் ஏழு வயதில் ஆசிரியர் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடன் கற்பித்தனர். இது அவர்கள் மனதில் பசுமரத்தாணி போலப் பதிந்துவிடும்.

இது உலகிலுள்ள எல்லா மதத்தினரும் பின்பற்றக் கூடியதே.

 

உண்மை என்பது அடிப்படையாக இல்லாவிடில் குடும்பத்தில் அமைதி நிலவாது; ஒருவரை ஒருவர் சந்தேகிப்பர்; ஒருவர் மற்றொருவரை ஏமாற்றுவர்.

 

உலகில் பல்லாயிரக் கணக்காண ஆண்டுகளாக வாய்மொழி மூலம் மட்டுமே பாதுகாக்கப்பட்டுவரும் பிரமாண்ட நூல் வேதம் ஒன்றுதான். இன்றுள்ள வேதம் பழங்காலத்தில் இருந்ததில் ஒரு சிறு பகுதிதான். ஆயினும் வேதத்தில் உள்ள முக்கியக் கருத்துகள் திருக்குறள், கீதை முதலான நூல்களில் அப்படியே இருப்பதால் நாம் வேதம் கரைந்து விட்டதே என்று கவலைப் பட வேண்டியதில்லை.

 

இப்போதுள்ள வேதங்களே பிரம்மாண்ட அளவுடையவை; பழங்கால உலகில் இப்படி ஒரு புத்தகம் வேறு எந்த மொழியிலும், வேறு எந்தப் பண்பாட்டிலும் இல்லை; வேதங்கள், சம்ஸ்கிருத மொழியில் உள்ளன.

 

ரிக்வேதம்

இது பத்து மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப் பட்டுள்ளது. இதில் 1028 துதிகள் உள்ளன. அவைகளில் 10,552 மந்திரங்கள் இருக்கின்றன.

யஜூர் வேதம்

இது வாஜசநேயி சம்ஹிதை, மத்யந்தின என்று பிரிக்கப்பட்டுள்ளது; இதில் 40 அத்தி யாயங்கள் இருக்கின்றன 1975 சிறு பிரிவுகளும் உரைநடைப் பகுதிகளும் காணப்படுகின்றன.

 

சாம வேதம்

இரண்டு பிரிவுகளாக உள்ளது; ஆயினும் பெரும்பாலும் ரிக் வேத மந்திரங்களே இடம்பெற்றூள்ளன. மொத்தம் 1875 சிறு பிரிவுகள்.

 

அதர்வ(ண) வேதம்

இது 20 காண்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது ; 730 துதிகள் 5987 மந்திரங்களாகவும் இன்னும் சில உரைநடைப் பகுதியாகவும் இருக்கின்றன.

வியாசர் வேதங்களை நான்காகப் பிரித்து நான்கு சீடர்களிடம் கொடுத்து அதைப் பரவச் செய்தார்.

ரிக் வேதத்தில் உள்ள பல துதிகளை, மற்ற மூன்று வேதங்களும் திருப்பிச் சொல்கின்றன (சில மாறுதல்களுடன்); அவைகளைக் கழித்துவிட்டுப் பார்த்தாலும் மொத்தம் 16,000 மந்திரங்கள் கிடைக்கின்றன. இது அரும் பொக்கிஷம். மனித இனத்தின் முதல் புத்தகம். அழியாத உண்மைகள் அடங்கிய நூல்.

 

பல விஷயங்களையும் ரகசிய மொழியில் கூறுவதால் தமிழர்கள் இவைகளை நான் மறை என்றும் அவற்றை ஓதுவோரை நான் மறையாளர் என்றும் சொல்கின்றன. சங்க இலக்கியத்தில் நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் வேதமும் வேள்வியும் திரும்பத் திரும்ப வருவதால் குறைந்தது 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இவை தமிழகத்தில் வழங்கிய அறிய செய்தி  கிடைக்கிறது.

 

வேதத்தை 3 ஸ்வரங்களில் உயர்த்தியும் தாழ்த்தியும்,  இழுத்தும் சொல்லுவர்.

 

உதாத்த- ஏற்றி

ஸ்வரித-

அனுதாத்த- இறக்கி

 

வேதத்தில் ஒரே சொல் , இந்த ஏற்ற இறக்கத்தினால் பொருள் மாறுபடும்.

 

வெளிநாட்டினர், வேதங்களை இந்துக்களின் ஆதிகால வரலாறாகப் பார்ப்பர். ஆனால் இந்துக்களுக்கு அது மந்திரங்கள். அதன் பொருளைப் பற்றிக் கவலைப் பட வேண்டியதில்லை. ஏனெனில் அவைகள் ரஹசிய பொருளுடையவை ஆகையால் சப்தம்தான் முக்கியம் என்பர்.

 

வேதங்கள் என்றுமுள்ளவை ; ரேடியோ அலைகளை நாம் ரேடியோப் பெட்டி மூலம் கேட்பது போல ரிஷி முனிவர்கள் கேட்டு நமக்குச் சொன்னார்கள்; மனிதர்கள் இயற்றவில்லை என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை.

 

ஆனால் வெளிநாட்டினரோ இது கவிஞர்களால் இயற்றப்பட்டவை என்பர். எப்படியாகிலும் 400- க்கும் மேலான கவிஞர்கள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பாடியதும் அதை வாய் மொழியாகவே இது வரை எழுத்து பிசகாமல் ஸ்வரம் தப்பாமல் பாதுகாத்ததும் உலகில் வேறெங்கும் இல்லாத அதிசயம் என்பதை எல்லோரும் ஒப்புக் கொள்வர்.

 

 

இன்றுளா உலக சமாதானம், மனிதர்கள் எல்லோரும் வளமாக, நலமாக 100 ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும் என்பது வேதத்தில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே சொ ல்லப்பட்டதோ அதைவிட மிகப் பெரிய அதிசயம். உலகில் வேறெந்த பழங்கால நாகரீகத்திலும் காணக்கிடக்காத அபூர்வ விஷயம்.

 

தனித் தனி கட்டுரைகளின் வாயிலாக வேத அதிசயங்களை விளக்குகிறேன்.

 

சுபம்-

‘மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழலாம்’- ஞான சம்பந்தர் உறுதி மொழி (Post No.4000)

Thank you for reading our 4000 posts!

‘மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழலாம்’- ஞான சம்பந்தர் உறுதி மொழி (Post No.4000)

 

Written by London Swaminathan
Date: 14 June 2017
Time uploaded in London- 11-02 am
Post No. 4000
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.
contact: swami_48@yahoo.com

 

 

நம்முடைய முன்னோர்கள், தெய்வத்தின் மூலமாக, பெரிய நம்பிக்கை உணர்வை ஊட்டினர். வாழ்க்கை என்பது இன்பமும் துன்பமும் மாறி மாறி வரும் என்பது நாம் அறிந்ததே; கோடீஸ்வர்களுக்கும் மனத்துயரம் உண்டு; பயம் உண்டு; உடல் உபாதைகளும் உண்டு; சாலையில் வசிக்கும் ஏழைகளுக்கும் இன்பம் உண்டு. எல்லோரும் மண்ணில் நல்ல வண்ணம் வாழலாம் என்று உறுதிபடக் கூறுகிறார் திருஞான சம்பந்தர். இதை அவர் சொன்னபோது அவருக்கு 16 வயத்துக்கும் குறைவு. இறைவனின் உரையை தனதுரையாக வழங்கியவர் சம்பந்தர். ஆகையால்தான் அதை நாம் வேத வாக்கியம் என்கிறோம்; தமிழ் மறை என்கிறோம்.

மண்ணில் நல்லவண்ணம் வாழலாம் வைகலும்
எண்ணில் நல்லகதிக்கு யாதுமோர் குறைவிலை
கண்ணில் நல்லஃதுறும் கழுமல வளநகர்ப்
பெண்ணின் நல்லாளொடும் பெருந்தகை இருந்ததே
 

 

சமயச் சொற்பொழிவாற்றுவோர் எல்லோரும் “லோகாஸ் சமஸ்தோ சுகினோ பவந்து” என்னும் ஸ்லோகத்தைச் சொல்லி முடிப்பர். நல்ல மழை பெய்யட்டும்; நாடு செழிக்கட்டும்;

Thank you for supporting my two blogs

உயிரினங்கள் எல்லாம் சுகமாக வாழட்டும்; அரசர்கள் நன்முறையில் ஆட்சி செய்யட்டும்; உலகம் முழுதும் — மக்கள் யாவரும் – வாழ்க வளமுடன்! – என்று சொல்லி முடிப்பர். என்ன அருமையான சிந்தனை.

 

 

உலகில் காக்கை, குருவி, பசு, நாய் போன்ற ஏனைய உயிரினங்களுக்கும் சேர்ந்து பிரார்த்தனை செய்வர் இந்துக்கள்!

மறையவர் வாழி வேத மனுநெறி வாழி நன்னூல்

முறைசெயும் அரசர் திங்கள் மும்மழை வாழி மெய்மை

இறையவனிராமன்   வாழி இக்கதை கேட்போர் வாழி

அறைபுகழ்ச் சடையன் வாழி அரும்புகழ் ராமன் வாழி

–யுத்தகாண்டம், விடைகொடுத்த வாழ்த்து

 

இந்து மதம் விஞ்ஞான முறையில் அமைந்த மதம்; பாம்புகளும், வாழ்ந்தால்தான் எலிகள் குறையும்; அறுவடை பெருகும் என்ற அறிவியல் உண்மை அவர்களுக்குத் தெரியும் ஆதலால் அதற்கு நாக பூஜையும் செய்வர்; அதையும் தினமும் வாழ்த்துவர்.

கம்பன் ஆறு காண்டங்களிலும் இக்கருத்தைப் பல முறை பாடியிருப்பதால் இதில் வியப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை.

இதற்கு முன்னரே சம்பந்தர் (வாழ்க அந்தணர்

…), அதற்கும் முன்னரே இளங்கோ (சில ப்பதிகாரம்), ஓரம் போகியார் (ஐங்குறு நூறு) ஆகியோர் இவ்வாறு பாடியுள்ளனர்.

 

இதைத்தான் கம்பனும் சொல்லி வைத்தான்; இது பேரறிஞர் வையாபுரிப்பிள்ளை, கம்ப ராமாயண ஏட்டுப் பிரதிகளில் இருக்கிது; ஆனால் அச்சுப்பதிப்பில் இல்லை என்று காட்டிய பாடல் (காண்க- தமிழ் சுடர் மணிகள்)

Thank you all for your four million hits!

தொல்காப்பியர் அவரவர் குலதெய்வம் காப்பாற்றும் வாழ்த்து ஒன்றைத் தொல்காப்பிய பொருளாதிகாரத்தில் பாடுவார்:

 

‘வழிபடு தெய்வம் நின் புறங்காப்பப்
பழி தீர் செல்வமொடு வழி வழி சிறந்து,
பொலிமின்’ என்னும் புறநிலை வாழ்த்தே;
கலி நிலை வகையும் வஞ்சியும் பெறாஅ

-1367, பொருள் அதிகாரம்

 

“வழிபடும் தெய்வம் உன்னைக்  காப்பாற்றட்டும்;  நிறைய செல்வத்துடன் இன்பமாக வாழ்வாயாக! – என்பது இதன் பொருள்.

 

‘ஆருயிர்கட்கெலாம் நான் அன்பு செயல் வேண்டும்’ என்பது வள்ளலாரின் வேண்டு கோள்.

 

“நான்பெற்ற இன்பம் பெறுக இவ்வையகம்”- என்பது திருமூலரின் ஆசை.

 

‘இன்பம் இடயறாது ஈண்டும்’ (குறள் 369)

‘மன்னுயிர்க்கெல்லாம் இனிது’ (குறள் 68) என்பது வள்ளுவன் வாழ்த்து. எல்லா உயிர்களும் என்பது இந்து சிந்தனை; வேறு எங்கும் காண முடியாது.

 

“இன்பங்கள் யாவும் பெருகும் இங்கு யாவரும் ஒன்றென்று கொண்டால்” என்பது பாரதியின் உறுதி.

 

“இன்பமே எந்நாளும் துன்பம் இல்லை”  என்பது அப்பர் பெருமான் அடித்துக் கூறும் உண்மை.

 

இப்படி எங்கு நோக்கினும் “எல்லோரும் வாழ்க, இனிதாக வாழ்க” என்று தினமும் பிரார்த்தனை செய்கிறோம்.

 

 

உங்கள் ஆதரவினால்  4000 கட்டுரைகளை இந்த பிளாக்குகளில் ஏற்ற முடிந்தது! அனைவருக்கும் நன்றி.

எல்லோரும் வாழ்க; இனிதே வாழ்க!

பொங்கும் மங்களம் எங்கும் தங்குக! நன்றி.

 

–Subham–

KALKI AVATARA ON A WHITE HORSE, WITH DRAWN SWORD COMING! (Post No.3991)

Compiled by London Swaminathan

Date: 11 June 2017

Time uploaded in London- 6-14 am

Post No. 3991

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

KALKI AVATARA ON A WHITE HORSE, WITH DRAWN SWORD COMING!

Following is an extract from the book “Gods of India” by Rev. Osborn Martin published in London in 1914. He compares the Kalki Avatar, the tenth incarnation of Lord Vishnu yet to come, with the Messiahs in different religions:

 

“ Kalki Avatara is called ‘Nish Kalank’ i.e. spotless and sinless. It is said that Vishnu will be born in the family of Vishnu yasas, a devout Brahmin of Sambhal village, when he will be endowed with eight superhuman faculties ( Ashta Ma Siddhis) by means of which he will destroy Mlechchas, thieves, robbers and all whose minds are devoted to inequity”.

(Mlechcha means who don’t believe in God or righteousness or rule of law. In the classical Tamil and Sanskrit literature it meant Greeks, Romans and the Arabs)

“As the Jews still wait for the promised Messiah who is to inaugurate a reign of righteousness, so it is the pious hope of and expectation of the Hindus that Vishnu will again visit the scene of his past exploits, to usher in a reign of universal prosperity and peace.”

“In striking agreement with the Christian prophecy of the second coming of Christ in the Book of Revelation, this descent will not come to pass until the end of Kali Yuga or Fourth Yuga which began when Krishna reascended into heaven, from which time the world has become wholly corrupt.

 

When evil reigns supreme, Kalki is to be revealed in the sky, riding a white horse, with drawn sword, blazing like a comet, for the final destruction of the wicked, and the restoration of a new era of purity, righteousness and peace, similar to the first period, the Krita Yuga or Golden Age.

Some of the depressed classes in India, comfort themselves by the expectation that Kalki will appear as their future deliverer and the restorer of their lost social position. How remarkable it is that a belief in a coming Redeemer seems to exist in all religions. The Jew, Christian, and Hindu, the Buddhist, who looks forward to a future Buddha, and the Muhammedan, who awaits the coming Mahdi, all unite in great hope of the future.”

 

–Subham–

பிராமணர்கள்: புத்தரும் வள்ளுவரும் செப்பியது ஒன்றே- பகுதி-7 (Post No.3958)

 

Research Article Written by London Swaminathan

 

Date: 31 May 2017

 

Time uploaded in London- 15-18

 

Post No. 3958

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

பிராமணர்களை புத்தரும் வள்ளுவரும் வானளாவ புகழ்ந்துள்ளனர். ஏன்? அவர்கள் அந்தக் காலத்தில் துறவிகள் போல வாழ்ந்தனர்.

புத்தர் தம்ம பதத்தில் மட்டும் சுமார் 45 ஸ்லோகங்களில் பிராமணர்களைப் பற்றி பாடியுள்ளார்.

தம்ம பதம் என்பது புத்த மதத்தினரின் வேதப்புத்தகம்.

 

தமிழ் வேதம் ஆகிய திருக்குறளில் திருவள்ளுவர் குறைந்தது பத்து இ டங்களில் பிராமணர்களைப் பற்றியும், வேதம்- மந்திரம் – வேள்வி பற்றியும் பாடியுள்ளார்.

 

புத்தருக்கும் வள்ளுவருக்கும் உள்ள அதிசயமான ஒற்றுமை: பிராமணன் என்பவன் யார் என்று இலக்கணம் வகுத்தது; மற்றும் பிராமணன் என்றாலும் துறவி என்றாலும் ஒன்றே என்று பாடியது.

 

அந்தத்தை அணவுவோர்= அந்தணர்கள்; அதாவது வேப்ப மரத்தில் எத்தனை இலைகள், கிரஹணம் ஏன் ஏற்படுகிறது என்று ஆராய்வதை விட உள்முக ஆராய்ச்சி செய்து இறைவனை நாடுவதே தலையாய பணி என்று கருதினர்.

 

பிராமணன் என்றால் பிரம்மத்தை (இறைவனை) நாடுவோன் என்று பொருள்.

 

பார்ப்பான் என்றால் நெடுநோக்கு பார்வை உடையவன்; எந்த உயிரினமும் துன்புறாதவாறு நான் என்ன செயலாம் என்று சதா சர்வகாலமும் சிந்திப்பவன்; அன்பே உருவானவன்.

இந்தக் கருத்து தம்ம பதத்திலும் அதற்கு 1000 ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் திருவள்ளுவன் பாடிய திருக்குறளிலும் இருப்பது பெரிய ஒற்றுமை!

 

புத்தர் , தனது அடியார்களுக்காக புத்த பிட்சுக்கள் பற்றி 25-ஆவது அத்தியாயத்தில் பாடிவிட்டு கடைசியில் 26-ஆவது அத்தியாயத்தில் பிராமண வக்கோ (வர்க) என்று தனியாகப் பாடியதிலிருந்து இது பிராமணர்கள் பற்றியதே என்பது உறுதியாகிறது.

 

அதே போல அந்தணர், பார்ப்பான், பிராமணன் என்பன துறவியருக்கும் பொருந்தும் என்ற போதிலும் துறவியரைப் பற்றி பாட வந்த தமிழ்ப் புலவர்கள் அதற்காக உள்ள பிரத்யேகச் சொற்களையே –  அதாவது முனிவர், இருடி= ரிஷி, துறவி, சந்யாசி என்றே — பயன்படுத்தினர்.

 

ஆக சுருக்கமாகச் சொன்னால் பிராமணர் துறவியரே; துறவியர் பிராமணரே.

 

விஸ்வாமித்திரர், எவ்வளவோ கஷ்டப்பட்டு தவம் செய்து, கடைசியில் வசிஷ்டரே அவரை “நீ ஒரு பிராமணன் (பிரம்மரிஷி)” என்று பகழ்ந்த கதை மிகவும் பிரசித்தம்

 

 

நிற்க; ஒரு சில குறட் பாக்களையும் அதற்கு இணையான தம்மபத ஸ்லோகங்களையும் தருவன்:

அந்தணர் என்போர் அறவோர் மற்றெவ்வுயிர்க்கும்

செந்தண்மை பூண்டொழுகலான் (குறள் 30)

 

அந்தணர் என்போர்  எல்லா உயிர்களிடத்திலும் அருள்பூண்டு வாழ்பவர்கள்

 

மறப்பினும் ஒத்துக்கொளலாகும் பார்ப்பான்

பிறப்பொழுக்கம் குன்றக்கெடும் (குறள் 134)

 

பிராமணன் வேதத்தை மறந்தாலும் பின்னர் நினைவுபடுத்திக் கொள்ளலாம்; ஆனால் அவன் ஒழுக்கம் கெட்டுப்போனால் மீண்டும் அவனது மதிப்பிற்குரிய முதல் நிலையை அடையவே முடியாது

 

 

அந்தணர் நூற்கும் அறத்திற்கும் ஆதியாய்

நின்றது மன்னவன் கோல் (543)

 

பிராமணர்கள் போற்றும் வேதங்கள் நிலைபெற மன்னவனின் நேர்மையான ஆட்சி அவசியம்; அதுதான் அடிப்படை.

 

ஆபயன் குன்றும் அறுதொழிலோர் நூல் மறப்பர்

காவலன் காவான் எனின் (560)

 

மன்னன் முறையான ஆட்சி செய்யாவிடில் பசுமாடுகள் பால் தராது; ஐயர்கள் வேதங்களைக்கூட மறந்து விடுவார்கள்.

 

பிராமணர்களையும் பசுக்களையும் இணைத்தே பேசுவதை புற நானூற்றிலும் தேவாரத்திலும் பகவத் கீதையிலும் காணலாம்.

 

அவி சொரிந்தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்

உயிர் செகுத்துண்ணாமை நன்று (259)

 

ஆயிரம் யாக யக்ஞங்கள் செய்வதற்கு சமம் ஒருவன் புலாலை மறுப்பது.

 

இதை மனுவும் (5-53) சொல்கிறார்; ஒருவன் தினமும் ஒரு அஸ்வமேத யாகம் வீதம் 100 ஆண்டுகளுக்கு அஸ்வமேதம் செய்தால் கிடைக்கும் புண்ணீயம் சைவ உணவு சாப்பிடுவோருக்குக் கிடைக்கும்.

 

பிராமணர்களை பூலோக தேவர்கள் (பூ சுரர்) என்று தேவாரம் முதலிய பாடல்களில் போற்றுவர். சதபத பிராமணம் முதலிய நூல்களும் பிராமணர்களை நடமாடும் தேவர்கள்  என்று போற்றும். இதை வள்ளுவனும் எதிரொலிக்கிறான்:

 

செவியுணவிற் கேள்வி யுடையார் அவியுணவின்

ஆன்றாரோடொப்பர் நிலத்து (413)

 

செவிக்கு உணவாகிய கேள்வியினை (ச்ருதி=வேதம் =கேள்வி) உடையோர், இந்தப் பூவுலகில் , ஹவிஸை உண்ணும் தேவர்களுக்கு சமமாகக் கருதுவர்.

அவி= ஹவிஸ் என்னும் நெய்ச் சோற்றை வள்ளுவன் இரண்டு இடங்களில் குறிப்பிடுகிறான்; ஐயர்கள் செய்யும் வேள்வியினை சில குறள்களில் சொல்லுகிறான். மந்திரம் பற்றியும் (28) பேசுகிறான்.

 

தம்ம பதத்தில் புத்தன் சொன்னது என்ன என்பதைக் கீழே படியுங்கள்:–

 

 

சொல் செயல் சிந்தனை மூன்றினாலும் யார் ஒருவன் தீங்கு செய்யவில்லையோ – அவனைத்தான் நான் பிராமணன் என்பேன் (தம்மபதம் 391)

 

ஒரு பிராமணனும், முனிவனும் கடந்த கால பாபத்திலிருந்து விடுபட்டவர்கள் ஆவர்; அவர்கள் தாய் தந்தையரைக் கொலை செய்திருந்தாலும், இரண்டு அரசர்களையே கொலை செய்திருந்தாலும், ஒரு நாட்டைச் சீரழித்து அந்த நாட்டு மக்கலை அழித்திருந்தாலும் சரி.

(தம்மபதம் 294)

 

 

பிராமணனுக்கு எவரும் தீங்கு இழைக்கக் கூடாது; பிராமணனனும் பதிலுக்குப் பதில் தாக்கக்க்டாது. இப்படிச் செய்தால் அவர்கள் பரிகசிக்கவே செய்வார்கள். அந்தோ பரிதாபம். (389)

 

நீண்ட முடியாலோ (குடுமி), பிறப்பினாலோ ஒருவன் பிராமணன் என்ற நிலை வராது; புனிதமும் சத்தியமும் எங்கு இருக்கிறதோ அவ ன்தான் பிராமணன்; அவன் ஆனந்தத்தில் திளைப்பான் (393)

 

ஏ மூடனே! நீண்ட முடியினால் என்ன பிரயோஜனம்? மான்தோலினால் என்ன பயன்? மனதில் சிக்கல் இருக்கும் வரை, துறவிக்கான அணிகலன்கள் இல்லாவிடில் என்ன பயன்?

 

 

இந்த உலகில் அன்னையாக இருப்பது இனிமையானது; தந்தையாக இருப்பது இனிமையானது; துறவியாக இருப்பது இனிமையானது; பிராமணனாக இருப்பது இனிமையானது (332)

 

யார் ஒருவர் புலன் இன்பத்தை நாடவில்லையோ- தாமரை இலைத் தண்ணீர் போல – ஊசி முனையில் கடுகு போல – வாழ்கின்றனரோ அவர்களைத்தான் நான் பிராமணன் என்பேன் (401)

 

யார் ஒருவன் பிற உயிர்களுக்கு– வலிதானாலும், மெலிதானாலும் – தீங்கு செய்யவில்லையோ பிற உயிர்களை கொல்லவில்லையோ – கொல்லச் செய்யவில்லையோ – அவனைத்தான் நான் பிராமணன் என்பேன் (405)

 

ஒரு மனிதன் நல்ல ஆடைகள் உடுத்திக்கொள்ளட்டும்; ஆயினும் அவன் அமைதியாக, நல்லவனாக, தன்னடக்கத்துடன் , நம்பிக்கையுடன், தூய்மையுடன் இருக்கட்டும்; அவன் வேறு எவருக்கும் தீங்கு செய்யவில்லையானால் அவனே புனித பிராமணன், சந்யாசி, பிட்சு (142)

 

–சுபம்—

‘வைஷ்ணவ பரிபாஷை’ என்னும் அரிய நூல்!! (Post No.3954)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 30 May 2017

 

Time uploaded in London:-  6-44  am

 

 

Post No.3954

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipdia, Newspapers etc; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

தமிழ் இன்பம்

 

வள்ளுவர் குறளில் கையாண்ட வ்டமொழிச் சொற்கள் என்ற கட்டுரையில் (கட்டுரை எண் 3873, வெளியான தேதி : 3-5-2017)

 

வைஷ்ணவ பரிபாஷை என்ற நூலைக் குறிப்பிட்டு அந்த நூலின் பெருமையைக் குறித்து தனியே ஒரு கட்டுரை எழுதப்படும் என்று குறிப்பிட்டிருந்தேன். இதோ, அந்தக் கட்டுரை!

 

 

தமிழ் வளர்க்கும் பரிபாஷைச் சொற்கள்!- வைஷ்ணவ பரிபாஷை என்னும் அரிய நூல்!!

ச.நாகராஜன்

 

வைஷ்ணவ பரிபாஷை என்ற அரிய நூல் பிராமணர்கள் பேசும் பரிபாஷைச் சொற்களைப் பற்றிய நூல்.

 

எங்க ஆத்துக்கு வரேளா?

 

அவாள் எப்படி வருவா? அவாத்திலே ஆம்படையான் எங்கேயோ வெளிலே போயிருக்காராம்.

 

இதில் அகம் – வீடு – இல்லம் ‘ஆம்’ ஆகச் சுருங்கி ஆத்துக்கு வருகிறீர்களா என்ற பொருளில் ஆத்துக்கு வரேளா என்று ஆகி இருக்கிறது.

 

அகமுடையான் – வீட்டுக்காரன் – கணவன்

அகமுடையாள் – வீட்டுக்காரி – இல்லத்தரசி – மனைவி

 

இப்ப்டி ஐயர் ஆத்துத் தமிழை ஆராயப் புகுந்தோமானால் அழகிய தமிழ்ச் சொற்கள் நூற்றுக் கணக்கில் கண்டு பிடிக்கலாம்.

ஆயிரக் கணக்கில் அள்ளித் தருகிறேன் என்று கச்சை கட்டிக் கொண்டு முன் வருகிறார் ஒரு தமிழ் அன்பர்.

அவர் தான் எம்பார் க்ண்ணன் ரங்கராஜன்.

வைஷ்ணவ ப்ரிபாஷை என்ற மின்வடிவ நூலில் ஐயர்  மற்றும் ஐயங்கார் பரிபாஷையை – ஆங்கிலத்தில் dialect –   நன்கு ஆராய்ந்து சொற்களைத் தொகுத்து முறைப்படுத்தி வகைப்படுத்தி 931 பக்கங்களில் தந்துள்ளார்.

 

அசுர முயற்சி. ராக்ஷஸ பிரயத்னம். வெற்றி கிடைத்திருக்கிறது.

56 அத்தியாயங்களில் அன்பர் பலவேறு தலைப்புகளில் பரிபாஷையை அக்கு வேறு ஆணி வேறாக அலசி ஆராய்ந்து அமுதாக வழங்கி இருக்கிறார்.

 

பாராட்ட வார்த்தைகளே இல்லை! வாழ்த்துக்கள்!!

உறவுகள், வர்ணங்கள், பரிமாணங்கள், வடிவங்கள், ருசிகள், தரங்கள், அளவுகள்,சரீர பாகங்கள், பிராணிகள், பக்ஷிகள், பூச்சிகள், பழங்கள், கறிகாய்கள், மளிகை சாமான்கள், புஷ்பங்கள், உலோகங்கள், எண்கள், பழைய தமிழ் அளவுகள், நாணயம், வேலைகள், தளிகை, அகம், கால் அளவைகள், வருஷங்கள், மாதங்கள், திதிகள், ராசிகள், வார நாட்கள், ருதுக்கள், பக்ஷ்ங்கள், அயனங்கள், பொழுதும் ஜாமமும், ந்க்ஷத்திரங்கள், வாஹனம், திசை என்று அன்பர் எதையும் விடவில்லை.

 

பழத்தைப் பிழிந்தெடுத்து ஜூஸ் போல தந்திருக்கிறார்.

 

***

சம்பாஷ்ணைகள் என்ற அத்தியாயத்திலிருந்து ஒரு சிறிய் பகுதி:

ரங்கா : கவலைபடாதேள். சீக்கிரம் போய்டலாம். ராத்திரி தளிகை ஆயிடுத்தா. என்ன பண்ணேள், இன்னைக்கு

கோமளம் மாமி : தளிகை ஆயிடுத்துடா. ராத்திரிக்கு ஒண்ணும் தனியா பண்ணல. மத்தியானம் பண்ன வெண்டக்காய் கொழம்பு, பாவக்காய் கறமது இருக்கு. சாத்தமது பண்ணேன். அப்பறம் கொஞ்சம் வடாம் வறுத்துட்டேன். அவ்ளோ தான்.

 

ரங்கா: பிரமாதம் மாமி. உங்க தளிகைன்னா கேக்கணுமா. நளபாகமாச்சே.

கோமளம் மாமி : படவா. சாப்டாமலே சொல்றே. உனக்கு பரிகாசம் பண்ண நான் தான் ஆப்டேனா. போய் வேலையை பாரு. விட்டா பேசிண்டேருப்பே. அம்மா கிட்ட நான் விஜாரிச்சதா சொல்லு. என்ன. நான் கிளம்பறேன். இந்த சனிக்கிழமை ஆத்துக்கு வாடா.

 

ரங்கா: சரி மாமி. நான் கண்டிப்பா வரேன். நீங்க கிளம்புங்கோ. பத்திரமா போயிட்டு வாங்கோ.

**

சங்க காலத்திலிருந்து பிராமணர்கள் யாகத் தீயை வளர்த்தார்போல தமிழையும் ஒங்கி உயர வளர்த்திருக்கிறார்கள்.

இதை மன்னர்களும் மக்களும் அங்கீகரித்து அவர்களைத் தொடர்ந்து பாராட்டி வந்திருக்கின்றனர்; உரிய மதிப்பையும் வழங்கியுள்ளனர்.

 

தூய தமிழ் சொற்களை பிராமணர் தமிழில் காணலாம்.

இவற்றைத் தொகுப்பது ஒரு பெரிய முயற்சி. இந்த் வேலையைத் தனி ஒருவராக எம்பார் கண்ணன் ரங்கராஜன் செய்திருக்கிறார் என்றால் அது “ஆசை பற்றி அறையலுற்ற” தமிழ் ஆசை தான் காரணமாக இருக்கும்.

 

இதே போல அவர் குறிப்பிடும் தென்னகத் தமிழ், கோவை தமிழ் மற்றும் இதர பகுதிகளின் பரிபாஷைகளையும் அந்தந்த ப்ரிபாஷைகளின் வல்லுநர்கள் தொகுத்தால் அது தமிழுக்குச் செய்யும் அரிய தொண்டாக அமையும்.

 

எம்பார் கண்ணன் ரங்கராஜன் அவர்களின் மின்னஞ்சல் முகவரி ykrrajan@gmail.com.

 

இந்த நூலைப் பெற விரும்புவோரும் அவரைப் பாராட்ட விழைவோரும் இந்த மின்னஞ்சலில் அவரைத் தொடர்பு கொள்ளலாம்.

 

நூலைப் படித்து முடிக்கின்றபோது தமிழை உண்மையாக வளர்ப்பவர்கள் ஒரு புறமிருக்க தமிழின் பெயரால் துவேஷத்தைத் தூண்டி அந்தக் குழம்பிய குட்டையில் மீன் பிடித்து தன்னையும் தன் குடும்பத்தையும் தழைக்கச் செய்யும் “தமிழ் இனக் காப்பாளர்களை” நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.

தமிழை வளர்ப்ப்வர் ஒரு புறம்; தமிழால் தன்னை வளர்ப்பவர் ஒரு புறம்.

 

நல்லவர்களை இனம் கண்டு பாராட்டாத தமிழ் இனம் இனியேனும் விழிக்குமா?

 

தமிழால் தன்னை வைதாரையும் வாழ வைக்கும் குமரன் அருளே தேவை!

 

நூலை எனக்கு அனுப்பி உதவிய எனது சம்பந்தி திரு ஆர்.சேஷாத்திரிநாதன் அவர்களுக்கு மீண்டும் எனது நன்றியை இங்கு தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

 

நூலும் நூலை எழுதியவரும் ஒரு மின்னஞ்சல் தூரத்திலேயே இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டிய மகிழ்ச்சியோடு கட்டுரையை முடிக்கிறேன்.

***

 

 

Go Higher and Higher- Buddha and Valluvar Think Alike! -Part 5 (Post No.3931)

Valluvar coins in the British Museum

Research article written by London Swaminathan

 

Date: 22 May 2017

 

Time uploaded in London: 14-52

 

Post No. 3931

 

Pictures are taken from various sources such as Face book, google and Wikipedia; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

Lofty Thoughts

Valluvar:

Think lofty thoughts always; even if you fail your aspirations keep you on a higher plane (Kural 596)

 

Those who have high thoughts are ever striving; they are not happy to remain in the same place. Like swans that leave their lake and rise into the air, they leave their home for a higher home ( Dhammapada verse 91).

Buddha:

Swans follow the path of the sun by the miracle of flying through the air. Men who are strong conquer evil and its armies; and then they arise far above the world ( Dhammapada verse 175).

Aim high is one of the concepts or ideas that Hindu saints put forth before their disciples. First we found it in the great scripture Bhagavad Gita and then in a Sangam Tamil verse. Later Tamil poet Tiruvalluvar also repeated this.

Lord Krishna

Let a man lift himself by himself; let him not degrade himself, said Lord Krishna in the Bhagavad Gita (6-5)

Buddha also said the same in the Dhammapada: The Self is the Lord of the Self (verse 380)

xxx

Who is a Brahmin?

Valluvar:

It is the virtuous that are called Brahmins; for it is they that scatter kindness towards all living beings (Kural 30)

Buddha:

Because he has put away, he is called a Brahmin, because he lives in peace, he is called a samana; because he leaves all the sins behind he is called a pilgrim (Dhama. verse388)

He who hurts not with his thoughts or words or deeds, who keeps these three under control – him I call a Brahmin ( Dhamma.391)

Dhammapada chapter 26: verses from 383 -423 are about Brahmins

xxx

 

Don’t Postpone Good Things

Valluvar:

Do the deeds of charity now without postponing them to your old age; for they will be an unfailing help to you in the hour of death (Kural 36)

Buddha:

Make haste and do what is good; keep your mind away from evil. If a man is slow in doing good, his mind finds pleasure in evil (Dhammapada 116)

 

xxx

Evil Thoughts destroy you!

Valluvar:

Do not wish for another’s ruin even absentmindedly. If you do, your own ruin is certain to befall (Kural 204)

There is a way of escape from the wrath of every other foe; but the evil deeds of a wicked man relentlessly pursue him down to utter ruin (kural 207)

If a man cares for the well- being of his own self he should do no harm whatever to others (209)

 

Buddha:

The fool who does an evil to a man who is good, to a man who is pure and free from sin, the evil returns to him like the dust thrown against the wind (Dhamma.125)

xxx

Harsh Words

Valluvar:

A burn caused by fire may heal; but a scar caused by a fiery tongue will never heal (Kural 129)

Buddha:

Never speak harsh words, for once spoken they may return to you. Angry words are painful and there may be blows for blows (Dhammapada 133)

xxx

Don’t Invite Yama-God of Death

Valluvar:

The weak who insult and offend mighty men of wisdom only invite death with their own hands (Kural 894)

Should they who stand (as high) as the hills look with disfavour, even men of firm standing in the world perish with all race (Kural 898)

Buddha:

The fool because of his view scorns the teaching of the holy, those whose soul is great and righteous, gathers fruits of his destruction, like the kashta reeds whose fruits mean its death (Dhamma 164)

 

–Subham–

 

தராசு உவமை: புத்தரும் வள்ளுவரும் செப்பியது ஒன்றே-3 (Post No.3901)

Written by London Swaminathan

 

Date: 12 May 2017

 

Time uploaded in London: 17-07

 

Post No. 3901

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

முதலிரண்டு பகுதிகள் நேற்றும் அதற்கு முந்தைய தினமும் வெளியாகின.

 

சமன்செய்து சீர்தூக்கும் கோல்போல் அமைந்தொருபால்

கோடாமை சான்றோர்க் கணி (குறள் 118)

பொருள்:-

 

முதலில் சமமாக நின்று, பின்னர் பொருளின் எடைக்குத் தக்கபடி சீர்தூக்கும் தராசு போல ஒரு பக்கம் சாயாமல் இருப்பதே சன்றோர்க்கு அணியாகும்.

 

கண்ணனும் கீதையில் (5-18) மொழிவது இஃதே.

 

ஆத்ம ஞானம் பெற்றவர்கள் கல்வியும் அடக்கமும் நிறைந்த பிராமணனிடத்தும் பசுவினிடத்தும் யானையினிடத்தும் நாயினிடத்தும்  நாயை உண்ணும் புலையனிடத்தும் சமதர்சனம் உடையவர்களாவர்.

 

 

புத்தனும் தம்மபதத்தில்(269) கூறுவது இதைத்தான்:-

“ஒரு மனிதன் அறியாமையாலோ, மூடத்தனத்தாலோ பேசாமல் இருந்தால் அவன சிந்தனைச் சிற்பி அல்ல. ஒரு முனிவர் சிந்தனையாளர் ஆவார். ஒரு தராசுத் தட்டில் நல்லதையும் கெட்டதையும் தனித்தனியே வைத்து சீர்தூக்கிப் பார்ப்பவன் முனிவன், சிந்தனையாளன் ஆவான்.

 

மனு, வள்ளுவன் புத்தன்!

 

அவிசொரிந்தாயிரம் வேட்டலின் ஒன்றன்

உயிர் சொகுத்துண்ணாமை நன்று (259)

 

கொல்லான் புலாலை மறுத்தானைக் கைகூப்பி

எல்லா உயிரும் தொழும் (260)

 

ஒரு உயிய்ரைக்கொல்லாமல் இருப்பது டீதீயில் நெய் சோறு இட்டு ஆஇயிரம் வேள்விகளைச் செய்வதைவிடப் புண்ணியமாகும்

 

 

ஒர்ரு உயிரைக் கொல்லாமலும் மாமிசத்தைச் சாப்பிடாமலும் இருப்பவனை உலகில் வாழும் எல்லா உயிய்ரினங்களும் இரண்டு கைகளையும் உயர்த்திக் கும்பிட்டு வணங்கும்.

 

 

36,500 அஸ்வமேத யாகம் = சைவ உணவு

 

தினமும் ஒரு அஸ்வமேதயாகம் வீதம் நூறு ஆண்டுகளுக்கு யாகம் செய்து கிடைக்கும் புண்ணியமும் மாமிசம் சாப்பிடாமல் இருப்பதால் கிடைக்கும் புண்ணியமும் சமம் ஆகும்.

புத்தர் உரைப்பதும் அஃதே

தம்மபதம் 266, 270):– ஒருவர் மஞ்சள் உடை தரித்து யாசகம் செய்து வாழ்வதால் புத்த பிட்சு ஆகிவிடமாட்டார். நேர்மையான பாதையை ஏற்று மாமிச உண்வைத் தவிர்ப்ப்வரே புத்த பிட்சு எனப்படுவார்.

 

ஒருவர் நிறைய பேரைக் கொன்ற வீரன் என்பதால் பெரியவன் அல்ல; யார் ஒருவன் ஒரு உயிருக்கும் தீங்கு செய்ய்தவனோ அவனே பெரியவன்; மா மனிதன்.

மொட்டையும் குடுமியும்

எழுதியவர் லண்டன் சுவாமிநாதன்
கட்டுரை எண். 835 தேதி 12-02-14

ஆதி காலத்தில் இந்து, புத்த, சமண மதத்தில் மிகுந்த ஈடுபாடுடையோர் வெளிச் சின்னங்கள் மூலம் அதைக் காட்டினர். காவி உடை, மஞ்சள் உடை, வெள்ளாடை இப்படி வெளிப்புறத்திலும் நெற்றியில் விபூதி, குங்குமம், சந்தனம், கோபி, நாமம் இப்படிப் பல சின்னங்களாலும் யார் என்பதைக் காட்டினர். இது போலவே தலை முடி விஷயத்திலும் பல பாணிகள் (ஸ்டைல்) நிலவின. முன் குடுமி, பின் குடுமி, மொட்டை (பௌத்தர்), மயிர் ஒவ்வொன்றாக பறித்து மொட்டையாகுதல் (சமணர்) என்று பல வகைகள் இருந்தன. முற்றிலும் உணர்ந்த ஞானிகள் இந்த வெளி வேஷத்தைப் பொருட்படுத்தாமல் தத்துவங்களில் மட்டுமே நம்பிக்கை வைத்தனர். ஏனெனில் காலப்போக்கில் இது எல்லாம் ஏமாற்றும் பேர்வழிகளுக்கு வசதியாகப் போயின.

 

வள்ளுவர், ஆதிசங்கரர், புத்தர், திருமூலர் ஆகிய எல்லோரும் இதில் ஒருமித்த கருத்து வைத்திருப்பது வியப்பளிக்கிறது.இவர்கள் ஒவ்வொருவரும் வெவ்வேறு காலகட்டங்களில், இந்தியாவின் வெவ்வேறு பகுதிகளில் வசித்தவர்கள்.

1400 ஆண்டுகளுக்கு முன் தமிழகத்தை ஆண்ட மஹேந்திர பல்லவ மன்னன் சம்ஸ்கிருதத்தில் ஒரு நகைச்சுவை நாடகம் எழுதி இருக்கிறான். மத்தவிலாசப்ரஹசனம் என்ற அந்த நாடகத்தில் இந்து, புத்த, ஜைன (சமண) மத போலி சந்யாசிகளைக் கிண்டல் செய்துள்ளான். சங்கரரின் பஜகோவிந்தத்தில் சொல்லும் விஷயம், மஹேந்திர வர்மன் நேரில் கண்ட காட்சியுடன் இணைகிறது!

முடி விஷயத்தில் பல வகையான ‘ஸ்டைல்கள்’ வேத காலம் முதலே இருந்திருக்கின்றன. ஏதோ இந்தக் காலத்தில் ரவிவர்மா வரைந்த படங்களில்தான் சிவனுக்கு மீசை, விஷ்ணுவுக்கு மீசை இல்லை என்று நினைத்துவிட வேண்டாம். சிவபெருமானை வருணிக்கும் யஜூர் வேத ருத்ரம்/சமகத்தில் சிவனை மொட்டையன் என்றும் நீண்ட சடையன் என்றும் போற்றுகின்றனர்.

நீண்ட சடையன் (கபர்தீன்)
வ்யுப்தகேச (முண்டம்/ மழித்த) – ருத்ரம் (யஜூர் வேதம்)
வைத்தால் குடுமி சிரைத்தால் மொட்டை என்ற தமிழ்ப் பழமொழி இந்த ருத்ர மந்திரத்தில் இருந்துதான் வந்ததோ என்னவோ!

 

வள்ளுவர் கூறுகிறார்:

மழித்தலும் நீட்டலும் வேண்டா உலகம்
பழித்தது ஒழித்துவிடின் – (குறள் 280)

பொருள்: தவம் செய்வாருக்கு மொட்டை அடித்துக் கொள்வதும் சடை முடி வளர்த்தலும் தேவை இல்லை உலகத்தார் எதையெல்லாம் பழிக்கிறார்களோ அத்தகைய தீய வழக்கங்களை விட்டாலே போதும்.

சங்கரரும் சாடுகிறார்

தத்துவ வித்தகர் ஆதி சங்கரர் பஜ கோவிந்தம் என்ற அருமையான துதிப்பாடலில் இதை அழகாக வருணிக்கிறார். இந்தப் பாட்டை அவரது சீடர் தோடகர் பாடியதாகச் சொல்லுவர்.:

ஜடிலோ முண்டி லுஞ்சித கேச :
காஷாயாம்(அ)ம்பர பஹுக்ருத வேஷ :
பஸ்யன் அபி ச ந பஸ்யதி மூட:
ஹ்யுதரநிமித்தம் பஹுக்ருத வேஷ :”
பஜகோவிந்தம்

( : இவ்வாறு இரண்டு புள்ளி இருக்கும் இடத்தில் ஹ என்று உச்சரிக்கவும்.எ.கா. வேஷஹ, கேசஹ, மூடஹ).

பொருள்: ஒருவன் சடை முடியுடன் இருக்கிறான். மற்றொருவனோ மொட்டைத் தலையன். இன்னும் ஒருவன் ஒவ்வொரு முடியாகப் பிடுங்கிவிட்டான். இன்னொருவன் காவி உடையில் வலம் வருகிறான். இந்த மூடர்கள் கண் இருந்தும் குருடர்கள். இந்த வெளி வேஷம் எல்லாம் வயிற்றுப் பிழைப்புக்குத்தான்.
எவ்வளவு பெரிய உண்மையை எவ்வளவு அழகாகச் சொல்லிவிட்டார் தோடகர்.

 

திருமூலரின் திருமந்திரம்

நூலும் சிகையும் நுவலில் பிரமமோ
நூலது கார்ப்பாசம் நுண்சிகை கேசமாம்
நூலது வேதாந்தம் நுண்சிகை ஞானமாம்
நூலது அந்தணர் காணும் நுவலிலே

பூணூலும் உச்சுக்குடுமியும் தரித்திருக்கும் எல்லா பிராமணர்களையும் பிரம்மத்தை அறிந்தவர்கள் என்று எண்ண முடியுமா? நூல் என்பது வெறும் பருத்தி நூல்தானே, சிகை என்பது வெறும் முடிதானே. உண்மையில் நூல் என்பது வேதாந்த நூலறிவு. நுண் சிகை ஞானம் என்பது இடகலை, பிங்கலை, சுழுமுனை ஆகிய 3 நாடிகளின் தன்மை அறிந்து, பிரம நாடி சிறக்க தலை உச்சியில் ஞானம் உண்டாவதே. இதுவே அந்தணர் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய முறை—என்பார் திருமூலர்.

 

புத்தர் பேருரை

உச்சுக்குடுமி, மொட்டை, ஜடாமுடி, காவித்துணி, மஞ்சள் உடை, நிர்வாண கோலம் இவைகளால் ஒருவன் துறவி ஆகிவிட முடியாது என்று புத்தர், வள்ளுவர், திருமூலர், ஆதிசங்கரர் முதலிய பல தீர்கதரிசிகள் எடுத்துரைத்துள்ளனர்.

 

புத்தர் தம்மபதத்தில்,  மூன்று இடங்களில் இக்கருத்தை வலியுறுத்துகிறார் (தம்மபதம் 141, 264, 393)

நீண்ட முடியும் சிகையும் வைத்திருப்பதாலோ, பிராமண குடும்பத்தில் பிறந்ததாலோ ஒருவன் பிராமணன் ஆகிவிடமாட்டான். எவனிடத்தில் சத்யமும் புனிதமும் இருக்கிறதோ அவனே பிராமணன். அவன் ஆனந்தக் கடலில் மிதப்பான் என்று தம்மபதத்தில் (393) புத்தபிரானும் கூறுகிறார்.

புத்தரும் தனது மதத்தினரின் வெளி வேஷங்களை அபோழுதே கண்டித்துள்ளார். அவரது மதம் எப்படித் தேய்ந்துபோகும் என்பதை அவர் பிரதம சீடரான ஆனந்தனுடன் நடத்திய சம்பாஷணையில் கூறினார். அவர் இறந்தவுடன் நடந்த மூன்று மஹா நாடுகளில் வாதப் பிரதிவாதங்கள் விண்ணைப் பிளந்தன. பெண்களைக் கட்டாயம் புத்த மதத்தில் சேர்க்கவேண்டும் என்று ஆனந்தன் மன்றாடியபோது, 1000 ஆண்டுகள் நிலைக்கக்கூடிய என்னுடைய மதம், பெண்களை (புத்த பிட்சுணிகளாக) அனுமதித்தால், 500 ஆண்டுகளே இருக்கும் என்றார் புத்த பிரான். இது பற்றிய விரிவான விளக்கத்தை எனது ஆங்கிலக் கட்டுரையில் காண்க: Two Interesting Conversations about Women, posted on 5th February 2014.

Contact swami_48@yahoo.com

 

பூமியைக் காப்பாற்ற நாஸாவின் புதுத் திட்டம்! (Post No.3882)

 

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 6 May 2017

 

Time uploaded in London:-  5-49 am

 

 

Post No.3882

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

பாக்யா 5-5-2017 தேதியிட்ட இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

பூமியைக் காப்பாற்ற நாஸாவின் புதுத் திட்டம்!

ச.நாகராஜன்

 

“சந்திரனை ஆராய்வதற்காக இவ்வளவு தூரம் சந்திரனுக்கு நாம் வந்துள்ளோம். மிக முக்கியமான விஷயம் என்னவென்றால் இப்போது நாம் நமது பூமியைக் கண்டு பிடித்திருக்கிறோம் – அபல்லோவில் சென்ற் விண்வெளி வீரர் வில்லியம் ஆண்டர்ஸ்

 

    தத்து எடுப்பது என்பது தொன்றுதொட்டு இருந்து வரும் ஒரு பழக்கம் தான்! பிள்ளைகளை சுவீகாரம் எடுப்பது போல இப்போது நிறுவனங்களும் பல கிராமங்களை தத்து எடுத்து வளர்ச்சிப் பணிகளை மேற்கொள்வது வரவேற்கத்தக்க ஒரு நவநாகரீக முன்னேற்றம்.

 

    இந்த வழியில் அமெரிக்க விண்வெளி ஆய்வு நிறுவனமான நாஸா ஒரு புதுத் திட்டத்தை வகுத்திருக்கிறது. பூமியை தத்து எடுக்கும் திட்டம் தான் அது.

 

    நாளுக்கு நாள் பூமியில் இருக்கும் அனைத்து வளங்களும் சுரண்டப்பட்டு வருகின்றன. நீர் வளம், ஆற்றில் உள்ள மண் வளம்,  போன்றவை சுரண்டப்படுகின்றன; பூமியைச் சுற்றி இருக்கும் காற்று மாசு படுத்தப் படுகிறது.

 

   இதனால் புவியைப் பாதுகாக்க நாஸா விழிப்புணர்ச்சிய ஏற்படுத்த முன் வந்துள்ளது. இந்தத் திட்டத்தின் படி பூமியின் மேற்பரப்பானது 64000 அறுகோண வடிவமுள்ள துண்டுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொன்றும் 55 மைல் அகலமுள்ளது. இவற்றில் யார் வேண்டுமானாலும் ஒரு பகுதியைத் தத்து எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவர்களுக்கு ஏதாவது ஒரு பகுதி அளிக்கப்படும். அவர்களுக்கு தத்து எடுத்ததற்கான நற்சான்றிதழும் வழங்கப்படும். 2017, ஏப்ரல் 22ஆம் தேதி பூமி தினம் என்பதால் அதற்குள் 64000 துண்டுகளையும் தத்து எடுக்க அனைவரும் முன் வர வேண்டுமென்று நாஸா வேண்டுகோள் விடுத்துள்ளது. 64000 பகுதிகளும் தத்து எடுக்கப்பட்டால் ஒரு பட்டியல் தயாரிக்கப்பட்டு அடுத்த கட்ட நடவடிக்கை எடுக்கப்படும்.

 

புவி விஞ்ஞானம் சம்பந்தமாக 18 விண்வெளி கலங்களை நாஸா இதுவரை அனுப்பியுள்ளது. இவற்றிற்கு உறுதுணையாக பெரும் கப்பல்கள், விமானங்கள், தரையில் இயங்கும் பெரும் சோதனைக்கூடங்கள் ஆகியவை அனைத்து உதவிகளையும் செய்கின்றன. இதன் மூலம் பூமியில் வாழும் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் சுற்றுப்புறச் சூழல் பாதுகாப்பை இவை அளிக்கின்றன.

இந்த திட்டங்களின் மூலம் கடல் உஷ்ணநிலை, தாவரங்களின் நிலை, மேகங்கள் இருக்கும் உயரம், வளிமண்டலத்தில் உள்ள தூசு, மாசு, மண்வள்ம் உள்ளிட்ட பல அரிய புள்ளி விவரங்கள் சேகரிக்கப்பட்டுள்ளன.

பூமியைத் தத்து எடுத்துக் கொண்டோர் புவி வளத்தைப் பாதுகாக்க வேண்டியதன் அவசியத்தைப் பற்றிய விழிப்புணர்ச்சியை ஏற்படுத்த வேண்டும், அவ்வளவு தான்!

பூமியைப் பற்றி ஏராளமான அரிய தகவல்கள் உள்ளன.

நமக்குத் தெரிந்த வரையில் இந்த பிரபஞ்சத்தில் உயிரினம் வாழத் தகுதி உள்ள ஒரே கிரகம் பூமி தான்!

 

பூமியில் என்ன அடங்கியிருக்கிறது என்று பார்த்தால் நமக்குக் கிடைப்பது இரும்பு – 32.1%, ஆக்ஸிஜன் – 30.1%, சிலிகான் – 15.1%, மக்னீஷியம் – 13.9% மற்றவை 8.8 %

 

பூமியின் மேற்பரப்பில் 70 சதவிகிதம் நீரால் சூழப்பட்டுள்ளது. நீலக் கடலை விண்வெளி விஞ்ஞானிகள் மேலிருந்து பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டு இதற்கு நீல கிரகம் என்று பெயர் சூட்டப்பட்டிருப்பது சரி தான் என்று மகிழ்ந்து கூறினர்.

பூமியின் வளி மண்டலம் சுமார் பத்தாயிரம் கிலோமீட்டர் தூரம் வரை உள்ளது. முதல் 50 கிலோமீட்டர் மிகவும் அடர்த்தியாக இருக்கிறது

 

பூமி ஒரு முறை சுற்றுவதற்காக ஆகும் காலம் 23 மணி, 56 நிமிடம் 4 விநாடிகள். சூரியன் தனது பாதையில் ஒரு டிகிரி நகர்தலையும் எண்ணிப் பார்க்கும் போது இது 24 மணி நேரமாக ஆகிறது

 

பூமியில் ஒரு வருடம் என்பது சரியாகப் பார்த்தோமேயானால் 365.2564 நாட்கள் ஆகும். கூடுதலாக உள்ள .2564 நாளை நான்கு வருடத்திற்கு ஒரு முறை லீப் வருடத்தில் சேர்த்துக் கொள்கிறோம். பூமிக்கு ஒரு சந்திரனும் இரண்டு சாடலைட்டுகளும் உண்டு.

இப்படி புவி பற்றிய அரிய விவரங்கள் ஏராளம் உண்டு. ஆகவே தனித்துவம் மிக்க நாம் வாழும் கிரகத்தைக் காப்பாற்ற உத்வேகமூட்டவே பூமி தினம் கொண்டாடப்படுகிறது.

 

இதை நாஸா நல்ல விதத்தில் கொண்டாட, தத்தெடுக்கும் திட்டத்தை அறிவித்திருப்பது வரவேற்க வேண்டிய ஒரு செய்தியே 

 

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் .. ..

    ஃபேஸ்புக்கை உருவாக்கிய மார்க் ஜுக்கர்பெர்க்கிற்கு பல விசித்திரமான பொழுதுபோக்குப் பழக்கங்கள் உண்டு.     

     ஒவ்வொரு வருடமும் ஒரு புது ஹாபியை அவர் மேற்கொள்வார். 2009ஆம் ஆண்டு அவர் ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு புது டையை அணிந்து கொண்டு அனைவரையும் அசத்தினார். 2010ஆம் ஆண்டு அனைவருக்கும் அவர் ஒரு சவால் விட்டார்- தான் சீன மொழியான மாண்டரினைக் கற்று புலமை பெறப்  போவதாக! அதன்படியே சீன மொழியை தினமும் கற்றார்.

 

   2011ஆம் ஆண்டு அவர் எடுத்த ஹாபி – தன் கையால் கசாப்பு செய்யப்பட்ட மாமிசத்தையே தான் உண்ணப் போவதாக எடுத்த முடிவு. கலிபோர்னியாவில் பன்றி மாமிசத்தை நண்பர்களுடன் அவர் சாப்பிடும்போது அவர்கள் தாங்கள் அதை விரும்பிச் சாப்பிட்டாலும் கூட அது உயிருடன் இருந்ததை நினைக்க விரும்பவில்லை என்றனர். இதை பொறுப்பற்ற தன்மை என்று விமரிசித்த அவர் கோழி வெள்ளாடு பன்றி போன்றவற்றை எப்படி அறுப்பது என்பதைக்  கற்று தானே கசாப்பு வேலையை ஆரம்பித்தார். இதனால் வெளியிடங்களில் சென்று சாப்பிடும் போது அவர் சைவ உணவையே சாப்பிட வேண்டியிருந்தது. இப்படி விசித்திர பழக்கங்களை மேற்கொள்வதன் மூலம் ஃபேஸ்புக்கில் உள்ள வேலைப் பளுவிலிருந்து மீள முடிகிறது என்கிறார் அவர்!

***

Interesting Funerary Customs during Ramayana Period (Post No.3782)

Written by London swaminathan

 

Date: 2 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 15-30

 

Post No. 3782

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

There are very interesting funerary customs in Valmiki Ramayana. Since they are only minor details, many of us miss them. Some of the dead were cremated; some were buried. We don’t know why. Let us look at them one by one:-

 

Bhagiratha performing the funeral rites for his ancestors occurs in the Balakanda. Bhagiratha made the Ganges water to flow on the ashes of ancestors and liberated them. He also performed the funeral rites with the sacred water in accordance with the tradition.

Here we come across some important points:

1.Dissolving the ashes of the dead in Ganges water existed at least from the days of Bhagiratha. Even today Hindus dying in different parts of the world, make arrangements for their ashes to be dissolved in the Holy Ganges. From Vedic days, Hindus were mostly cremated.

2.Even During Bhagiratha’s days there was a tradition of performing funeral rites.

3.Water is used in all the rites.

  1. In the Rig Veda, the oldest religious book in the world and in the Sangam Tamil literature, we come across both burials and cremations.

 

When Dasaratha died….

Dasaratha’s body was immersed in a vat of oil for preservation.

 

“Raising the body of King Dasaratha from the earth, where it had been immersed in oil, seeming as it were asleep, the face like the colour of gold, he (Bharata) placed it on a magnificent couch, adorned with every kind of precious stones, and, plunged in grief, said to his father……”

(Ayodhya Kanda, Chapter 76)

Vasishtha said to him, “ O Valiant Prince, without hesitation or repining, carry out the funeral rites of the king that should be performed”.

Be it so! answered Bharata, and obedient to Vasishtha’s command, he summoned the priests speedily from all side with their attendants and sages. The fires for that Indra among men were prepared outside Agnyagara (Fire Chamber) and kindled in accord with the rituals by the priests and sacrificial attendants. Thereafter the servants placing the body of the king on a litter, with dejected minds bore it away, weeping the while; the people scattering gold, silver and cloths of many kinds went before the king, whilst others assembled sandal wood, sweet aloes and different fragrant essences with heaps of Sarala, Devadaru and Padmaja wood in order to build the funeral pyre. Then drawing near where the king lay, the Ritvijas offered sandal, stalks of water lilies, sweet roots and perfumes, and, pouring oblations into the fire, began the recitation of the silent prayer; thereafter, as laid down in the scriptures, the singers of the Sama Veda started their chanting.

Then the women of the inner apartments left the city in palanquins and chariots according to their rank, escorted by aged guards; and the priests circumambulated the royal pyre, keeping it on their left and the women plunged in grief followed, led by Kauslaya. Thereupon piercing cries, like unto ospreys, arose, which was the wailing of the women, who in their despair emitted innumerable plaints as they descended from their chariots on to the banks of the Sarayu River.

Having performed the water ritual (The Funeral rites consist of two parts, the burning and the cooling of the body by libations, called Tarpana. Each attending is required to offer an Anjali of water – that which can be contained in the hollow of the hands – to the deceased.), the wives of the monarch, as also the counsellors and priests, in company with Bharata, returned to the city, their eyes bathed in tears, and for ten days, observing deep mourning, slept on the ground.

(The Smriti lays down twelve days for the kings and sixteen for other Kshatriyas, but the sage Parasara fixes ten days for Kshatriyas in general).

My comments:

1.Hindus and the Government of India observe a mourning period of ten to thirteen days until today.

2.Funeral pyre is made up of sandal, aloe, agar and other fragrant woods.

3.Holy water from different sources are used

  1. Our forefathers knew the technique of preserving dead bodies. Since Bharata had to travel very fast in Chariot from the border of Iran-Afghanistan to Ayodhya in Uttar Pradesh (India), Chief Priest ordered the body to be preserved in medicinal oil.
  2. Royal women also came in palanquins to attend the funeral.

6.Note that there was no Suttee (wives dying with husband in the funeral pyre); all the three queens returned home after bathing in Sarayu.

7.Tarpan (water oblation) continues until today. We can’t see such a continuity in any other parts of the world. For over 5000 years the ceremonies are kept almost intact. Only now it is changing because relatives have spread far and wide.

  1. Going around the dead body in the anti-clock wise direction is done even today.

Chapter 77 of Ayodhya Kanda gives following details: –

Ten days have passed; on the eleventh day Bharata and Shatrugana fainted during the ceremonies; those who watched them also felt sad. The bothers fell like Indra Dwaja (standard).

 

This simile use in the chapter twice shows Valmiki lived long before other poets. Indra dwaja (flag of Indra) is knocked down during the festival. Tamils also celebrated according to Tamil epics. But later it stopped.

 

On the 13th day, the virtuous and gentle spiritual preceptor Vasishtha said, “O,Lord, this is the thirteenth day since the death of your father. Why do you delay in collecting the bones and ashes? All beings, without exception, suffer three things. Once cannot eschew them.”

 

Three things= Hunger and thirst, Pleasure and pain, Life and Death.

 

Then helped by the Chief Minister Sumantra both brothers completed the funeral rites.

In some communities, the ashes are collected on the second day and the ceremony finishes on the 12th day; on the thirteenth day, they do the purification ceremony.

 

We will see what Rama did with the bodies of demons, Bird King Jatayu and others in the next article.

 

Source book: The Ramayana of Valmiki, Translated by Hari Prasad Shastri

 

—Subham–

 

Thousand Dog Burials in Mesopotamia and Egypt! (Post No.3642)

Picture of Anubis

 

Written by London swaminathan

 

Date: 16 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 10-59 am

 

Post No. 3642

 

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

“What worse calamity can there be than that one runs around asking food from strangers like a dog? (yaacamaanah paraad annam paridhaavemahisvatat- (Mahabharata 1-147-17)

 

In my article “ VEDIC DOG AND CHURCH DOG”, posted on 18 January 2013, I have explained the oldest reference to dog Sarama in the Rig Veda. The Greeks borrowed it and changed it to Hermes.  In the same article, I wrote about the dog that followed Yudhisthira in the Mahabharata and the humorous dog story of Uttarakanda of Ramayana. In my article, ALEXANDER’S HORSE and DOG, posted 0n 24 November 2014, I have written about his faithful dog and horse.

Here are some stories about DOG BURIALS in Mesopotamia and Egypt!

 

In Hinduism we have dog as the vahana (vehicle) of Bhairava. In Egypt, they have dog faced Gods!

“Dogs are associated with healing in Mesopotamia (Iraq) and Anatolia (Turkey). Dogs were buried in the ramp of a temple to Gula at Isin in 1000 BCE. More than one thousand dog burials were found in Persian levels at Ashkelon.

Ashkelon is 60 kilometres from Tel Aviv, Israel. The city is mentioned in the Bible. The city of Isin is in Southern Mesopotamia”.

–from Dictionary of the Ancient Near East, British Museum

 

Dogs in Ancient Egypt

Pharaohs of Egypt used dos for hunting. The Egyptian hound was exceptionally fast.

When speaking of dogs, Egyptians said that the dog was ‘one with the Gods, more swift than the arrows’.

When W B Emery excavated Queen Herneith’s First Dynasty mastaba tomb at Saqqara in 1950s, he found a dog buried with the queen. It was an example of the slender, prick eared hound which is recorded in countless painted vases, wall reliefs and still more monumental sculptures.

 

Egyptian God Set is frequently represented in Egyptian hieroglyphs and iconography by a strange, ambiguous quadruped which has variously been described as composite imagery, an okapi, a wolf, a jackal, an ass and sometimes even a dog. There are many representations of Set from 4000 BCE. He fathered Anubis, a dog or jackal headed god.

 

Egyptian dogs were given elaborate names, often, like their human contemporaries. One owner of such a dog, Senbi the Governor of Cusae in Upper Egypt (2000 BCE), named his hound ‘Breath of Life of Senbi”. Another great prince, Serenput, the Keeper of the Southern Gate of Egypt, is shown with his hound sitting under his chair. Nefer of 3000 BCE is also shown with his hunting dog in Saqqara.

–from Egypt’s Making by Michel Rice

 

Tamils erected a tomb stone for a dog called Kovidan 1200 years ago (See my earlier post)

 

Dog is associated with after life in many cultures. Hindus believed Yama, God of Death, comes with his dogs. Greeks had Cerberus, three headed dog, guiding a person in the next world.

 

Dogs are believed to be able to see ghosts and thus warn us of invisible dangers. Before earth quakes or natural disasters dogs howl and warn us of impending dangers. Black dogs were thought of as demonic companions of witches or necromancers.

 

Biologists think that dog was the first domesticated animal; it was the best friend of human beings and praised for its vigilance and loyalty. It can easily learn new tricks.

 

Like Hindu God Dattatreya, in the Western World, Asclepius and Hermes were accompanied by dogs. St.Hubert, St Eustace and St Roch were also accompanied by dogs.

 

Anubis, Egyptian God of the dead, looked like a large wild dog. He led the souls after death.

In the Middle Ages, dogs appeared on tomb stones as an image of Feudal Loyalty or Marital Fidelity.

 

Picture of Hachiko in Tokyo, Japan

Aztec Calendar

 

in the 20 day calendar of the Aztecs, Dog, known as ITZCUINTLI, was the sign for the tenth day.

In Mexico, dogs were buried along with the dead as sacrifices to them and as guides for the afterlife.

In ancient China dog was the 11th sign in the Chinese zodiac.

 

In short, all ancient cultures gave importance to dog and they believed it was the one who led the souls after death.

There are thousands of stories and anecdotes ( including the Tokyo Dog Hachiko; see my earlier posts for the Story of Hachiko) about the loyalty of the dogs. Even today newspapers around the world publish latest incidents about dogs. Several dogs were given the highest awards for their service in police and military.
–with addtional inputs from Dictionary of Symbolism, Hans Biedermann

–Subham–