Interesting Funerary Customs during Ramayana Period (Post No.3782)

Written by London swaminathan

 

Date: 2 APRIL 2017

 

Time uploaded in London:- 15-30

 

Post No. 3782

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

There are very interesting funerary customs in Valmiki Ramayana. Since they are only minor details, many of us miss them. Some of the dead were cremated; some were buried. We don’t know why. Let us look at them one by one:-

 

Bhagiratha performing the funeral rites for his ancestors occurs in the Balakanda. Bhagiratha made the Ganges water to flow on the ashes of ancestors and liberated them. He also performed the funeral rites with the sacred water in accordance with the tradition.

Here we come across some important points:

1.Dissolving the ashes of the dead in Ganges water existed at least from the days of Bhagiratha. Even today Hindus dying in different parts of the world, make arrangements for their ashes to be dissolved in the Holy Ganges. From Vedic days, Hindus were mostly cremated.

2.Even During Bhagiratha’s days there was a tradition of performing funeral rites.

3.Water is used in all the rites.

  1. In the Rig Veda, the oldest religious book in the world and in the Sangam Tamil literature, we come across both burials and cremations.

 

When Dasaratha died….

Dasaratha’s body was immersed in a vat of oil for preservation.

 

“Raising the body of King Dasaratha from the earth, where it had been immersed in oil, seeming as it were asleep, the face like the colour of gold, he (Bharata) placed it on a magnificent couch, adorned with every kind of precious stones, and, plunged in grief, said to his father……”

(Ayodhya Kanda, Chapter 76)

Vasishtha said to him, “ O Valiant Prince, without hesitation or repining, carry out the funeral rites of the king that should be performed”.

Be it so! answered Bharata, and obedient to Vasishtha’s command, he summoned the priests speedily from all side with their attendants and sages. The fires for that Indra among men were prepared outside Agnyagara (Fire Chamber) and kindled in accord with the rituals by the priests and sacrificial attendants. Thereafter the servants placing the body of the king on a litter, with dejected minds bore it away, weeping the while; the people scattering gold, silver and cloths of many kinds went before the king, whilst others assembled sandal wood, sweet aloes and different fragrant essences with heaps of Sarala, Devadaru and Padmaja wood in order to build the funeral pyre. Then drawing near where the king lay, the Ritvijas offered sandal, stalks of water lilies, sweet roots and perfumes, and, pouring oblations into the fire, began the recitation of the silent prayer; thereafter, as laid down in the scriptures, the singers of the Sama Veda started their chanting.

Then the women of the inner apartments left the city in palanquins and chariots according to their rank, escorted by aged guards; and the priests circumambulated the royal pyre, keeping it on their left and the women plunged in grief followed, led by Kauslaya. Thereupon piercing cries, like unto ospreys, arose, which was the wailing of the women, who in their despair emitted innumerable plaints as they descended from their chariots on to the banks of the Sarayu River.

Having performed the water ritual (The Funeral rites consist of two parts, the burning and the cooling of the body by libations, called Tarpana. Each attending is required to offer an Anjali of water – that which can be contained in the hollow of the hands – to the deceased.), the wives of the monarch, as also the counsellors and priests, in company with Bharata, returned to the city, their eyes bathed in tears, and for ten days, observing deep mourning, slept on the ground.

(The Smriti lays down twelve days for the kings and sixteen for other Kshatriyas, but the sage Parasara fixes ten days for Kshatriyas in general).

My comments:

1.Hindus and the Government of India observe a mourning period of ten to thirteen days until today.

2.Funeral pyre is made up of sandal, aloe, agar and other fragrant woods.

3.Holy water from different sources are used

  1. Our forefathers knew the technique of preserving dead bodies. Since Bharata had to travel very fast in Chariot from the border of Iran-Afghanistan to Ayodhya in Uttar Pradesh (India), Chief Priest ordered the body to be preserved in medicinal oil.
  2. Royal women also came in palanquins to attend the funeral.

6.Note that there was no Suttee (wives dying with husband in the funeral pyre); all the three queens returned home after bathing in Sarayu.

7.Tarpan (water oblation) continues until today. We can’t see such a continuity in any other parts of the world. For over 5000 years the ceremonies are kept almost intact. Only now it is changing because relatives have spread far and wide.

  1. Going around the dead body in the anti-clock wise direction is done even today.

Chapter 77 of Ayodhya Kanda gives following details: –

Ten days have passed; on the eleventh day Bharata and Shatrugana fainted during the ceremonies; those who watched them also felt sad. The bothers fell like Indra Dwaja (standard).

 

This simile use in the chapter twice shows Valmiki lived long before other poets. Indra dwaja (flag of Indra) is knocked down during the festival. Tamils also celebrated according to Tamil epics. But later it stopped.

 

On the 13th day, the virtuous and gentle spiritual preceptor Vasishtha said, “O,Lord, this is the thirteenth day since the death of your father. Why do you delay in collecting the bones and ashes? All beings, without exception, suffer three things. Once cannot eschew them.”

 

Three things= Hunger and thirst, Pleasure and pain, Life and Death.

 

Then helped by the Chief Minister Sumantra both brothers completed the funeral rites.

In some communities, the ashes are collected on the second day and the ceremony finishes on the 12th day; on the thirteenth day, they do the purification ceremony.

 

We will see what Rama did with the bodies of demons, Bird King Jatayu and others in the next article.

 

Source book: The Ramayana of Valmiki, Translated by Hari Prasad Shastri

 

—Subham–

 

Thousand Dog Burials in Mesopotamia and Egypt! (Post No.3642)

Picture of Anubis

 

Written by London swaminathan

 

Date: 16 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:- 10-59 am

 

Post No. 3642

 

 

Pictures are taken from various sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

“What worse calamity can there be than that one runs around asking food from strangers like a dog? (yaacamaanah paraad annam paridhaavemahisvatat- (Mahabharata 1-147-17)

 

In my article “ VEDIC DOG AND CHURCH DOG”, posted on 18 January 2013, I have explained the oldest reference to dog Sarama in the Rig Veda. The Greeks borrowed it and changed it to Hermes.  In the same article, I wrote about the dog that followed Yudhisthira in the Mahabharata and the humorous dog story of Uttarakanda of Ramayana. In my article, ALEXANDER’S HORSE and DOG, posted 0n 24 November 2014, I have written about his faithful dog and horse.

Here are some stories about DOG BURIALS in Mesopotamia and Egypt!

 

In Hinduism we have dog as the vahana (vehicle) of Bhairava. In Egypt, they have dog faced Gods!

“Dogs are associated with healing in Mesopotamia (Iraq) and Anatolia (Turkey). Dogs were buried in the ramp of a temple to Gula at Isin in 1000 BCE. More than one thousand dog burials were found in Persian levels at Ashkelon.

Ashkelon is 60 kilometres from Tel Aviv, Israel. The city is mentioned in the Bible. The city of Isin is in Southern Mesopotamia”.

–from Dictionary of the Ancient Near East, British Museum

 

Dogs in Ancient Egypt

Pharaohs of Egypt used dos for hunting. The Egyptian hound was exceptionally fast.

When speaking of dogs, Egyptians said that the dog was ‘one with the Gods, more swift than the arrows’.

When W B Emery excavated Queen Herneith’s First Dynasty mastaba tomb at Saqqara in 1950s, he found a dog buried with the queen. It was an example of the slender, prick eared hound which is recorded in countless painted vases, wall reliefs and still more monumental sculptures.

 

Egyptian God Set is frequently represented in Egyptian hieroglyphs and iconography by a strange, ambiguous quadruped which has variously been described as composite imagery, an okapi, a wolf, a jackal, an ass and sometimes even a dog. There are many representations of Set from 4000 BCE. He fathered Anubis, a dog or jackal headed god.

 

Egyptian dogs were given elaborate names, often, like their human contemporaries. One owner of such a dog, Senbi the Governor of Cusae in Upper Egypt (2000 BCE), named his hound ‘Breath of Life of Senbi”. Another great prince, Serenput, the Keeper of the Southern Gate of Egypt, is shown with his hound sitting under his chair. Nefer of 3000 BCE is also shown with his hunting dog in Saqqara.

–from Egypt’s Making by Michel Rice

 

Tamils erected a tomb stone for a dog called Kovidan 1200 years ago (See my earlier post)

 

Dog is associated with after life in many cultures. Hindus believed Yama, God of Death, comes with his dogs. Greeks had Cerberus, three headed dog, guiding a person in the next world.

 

Dogs are believed to be able to see ghosts and thus warn us of invisible dangers. Before earth quakes or natural disasters dogs howl and warn us of impending dangers. Black dogs were thought of as demonic companions of witches or necromancers.

 

Biologists think that dog was the first domesticated animal; it was the best friend of human beings and praised for its vigilance and loyalty. It can easily learn new tricks.

 

Like Hindu God Dattatreya, in the Western World, Asclepius and Hermes were accompanied by dogs. St.Hubert, St Eustace and St Roch were also accompanied by dogs.

 

Anubis, Egyptian God of the dead, looked like a large wild dog. He led the souls after death.

In the Middle Ages, dogs appeared on tomb stones as an image of Feudal Loyalty or Marital Fidelity.

 

Picture of Hachiko in Tokyo, Japan

Aztec Calendar

 

in the 20 day calendar of the Aztecs, Dog, known as ITZCUINTLI, was the sign for the tenth day.

In Mexico, dogs were buried along with the dead as sacrifices to them and as guides for the afterlife.

In ancient China dog was the 11th sign in the Chinese zodiac.

 

In short, all ancient cultures gave importance to dog and they believed it was the one who led the souls after death.

There are thousands of stories and anecdotes ( including the Tokyo Dog Hachiko; see my earlier posts for the Story of Hachiko) about the loyalty of the dogs. Even today newspapers around the world publish latest incidents about dogs. Several dogs were given the highest awards for their service in police and military.
–with addtional inputs from Dictionary of Symbolism, Hans Biedermann

–Subham–

 

 

 

Poverty due to Charity in Kalidasa and Sangam Tamil Literature (Post No.3604)

Written by London swaminathan

 

Date: 4 FEBRUARY 2017

 

Time uploaded in London:-  9-03 am

Post No. 3604

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

Charity begins at home is a popular saying. We have an equivalent proverb (Thanakkum minjitnthaan daana darmam) in Tamil . But it can be interpreted in two ways

Dharma / Charity is what you do beyond your means/ capacity

Dharma is what you do after spending for your family

 

Though the Tamil construction allows both the explanations, the fact of the matter is that those do charity always do it till they become poor. We have supporting evidence in Sanskrit and Tamil literature.  This shows that the culture is same from Kanyakumari to Kashmir.

 

When Kalidasa listed the special qualities of the Raghu Dynasty, he said that the Kings levied a tax, only to return them to the people, thorugh a beautiful simile in Raghuvamsa.

“That king DilIpa takes only one sixth part of peoples income as tax, that too for the sake of a welfare state, indeed, like the sun taking earthly water-drops only to indemnify her with multiples of raindrops thereof. [1-18]”

King left with earthen Pots!

 

“Then that celebrated king Raghu who possessed of an inestimable career and of a hospitable nature has kept all the guest-worshipping material like water, sacred grass, flowers etc in an earthen vessel, because all the golden vessels of Raghu have been donated in the Vedic ritual, and then welcomingly gone forward with that earthen pot to receive that enlightened soul in Veda-s, namely the young guest Kausta, (RV5-2).

–o)0(o–

 

In another couplet (Raghuvamsa 5-15),

“Oh, king of men, thou who hast given away all thy wealth to the deserving appearest with only thy body left to thee like a stalk of niivaara-wild-rice plant in the buff after foresters have gleaned away its grain… [Rv.5-15]

 

There is a pathetic picture of the greatest of kings who reduced himself to poverty by unparalleled charity. The poet imagines this state of the King as a Nivara plant, with a single stalk left to it , being shorn of all its corns by the foresters.

 

Kalidasa says Poor became Philanthropists

“Extremely poor righteous men, who themselves were expectants at one time reached the status of donors by approaching that king for munificence as are the clouds by their coming in contact with the ocean as supplicants of water, in turn become the donors of water. [Rv.17-72]”

 

Sangam Tamil Poets

 

We have similar images in Tamil as well. Uraiyur Enicheri Mudamosi is one of the few famous poetesses of Sangam period. She says in Purananuru (127)

“There are few people who don’t provide good food to others. They live for themselves. They are infamous and compassionless kings But you are so great that you gave all the elephants you had. What is left with you now is just the Mangalasutra of your wife. The bards took all of your property as gifts. Oh, generous Ay, let your name and fame spread ahead of others’ fame and name”

 

In scores of verses Tamil poets emphasize that the Tamil kings donate only to eradicate poverty and not expecting anything in the ‘other world’ (heaven).

 

Tamil poet Tiru Valluvar also emphasizes the need for charity:

“Wealth is of a transitory nature. Therefore, one should seize the opportunity to do charity when one gets it. (Tirukkural 333)

 

Before the pangs of death approach and one loses the power of speech and gasps for breath one should hasten to do charity”.  (Tirukkural 335)

 

source: Raghuvamsa translation from sanskritdocuments.org;thanks

–subham–

 

 

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 2 February 2017

 

Time uploaded in London:-  5-11 am

 

 

Post No.3597

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

by Santhanam Nagarajan

 

Sanskrit is one of the richest languages in the world. There are thousands and thousands of manuscripts which are not at all touched by anybody. These are being preserved in various countries.

One area in which everybody is interested in Sanskrit Literature is called Subhasitas. What is Subhasita?

There are thousands of moral maxims, ethical teachings and wise sayings in the Sanskrit literature. These are generally called as subhasita verses.

The great scholars of India used to quote very many subhasita verses in their discourses. Because these are well spoken words filled with Dharma, the ethics.  We may find riddles also in these short verses.

A very rough estimate indicates that there are about 20000 verses in this category.

Given below are a few wonderful, inspirational verses to make us understand its significance.

 

Sickness

Sickness arises in six ways; through too much water-drinking, and through eating irregularly (as a quantity and time), through sleeping by day and through staying awake by night, and through retention of urine and excrement.

 

The following five are considered as fathers: giver of food, the protector from fear, the giver of the young girl (in marriage), the natural father, and the preceptor.

 

The giving of food is a great gift, but the giving of education is a greater one; the satisfaction that comes out of taking food is momentary, whereas the good result of education is life-long.

 

Proficiency in other sciences is only a pastime, for at the time of need they mean nothing. But medicine (the art of curing), astrology and Mantravada (Science of Spells) infuse confidence are useful at every step.

 

Those who are acquainted with the nature of the Eternal and the Transient, do not lament for either of them; when some among these beings even are seen to mourn, it is to be understood, that nature rules supreme in them.

 

Some of the verses will give double meanings. For example let us go through this one:

Dear girl, you are affected by high fever (or, you suffer from the fever of love). I consider fasting good for you (or, the kindling of sacred fire for our marriage will be for your happiness).  The other meaning of this verse will be: O, best of physicians, prescribe mercurial preparation, for I am not able to undergo the fast as prescribed by you (or give me love, for I am not able to disregard what you have said.

 

Those who know Sanskrit could enjoy the verses for its beauty, words and meaning.

Several attempts have been made in the last two hundred years to compile as many subhasitas as possible.

We may assign some time daily to read and grasp the meaning of these beautiful verses which will enrich our knowledge to lead a better life.

*********

This article first appeared in EzineArticles.com on 23-1-2017. You may read it in the following link.

http://ezinearticles.com/?Wonderful,-Inspirational-Sanskrit-Subhasita-Verses&id=9626334

காளிதாசன் காட்டும் அறுவகைப் படை வீரர்கள்! (Post No.3558)

Written by London swaminathan

 

Date: 19 January 2017

 

Time uploaded in London:- 21-11

 

Post No.3558

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

 

contact: swami_48@yahoo.com

 

 

உலகப் புகழ்பெற்ற கவிஞன் காளிதாசன் எழுதிய ஏழே நூல்களில் 70,000 விஷயங்களைச் சொல்லுகிறான் என்றால் அது மிகையாகாது. அவன் எழுதிய ரகுவம்ச காவியத்தில் நாலாவது சர்கத்தில் ரகுவின் படைகள் புறப்பட்ட போது குதிரைக்கு ஆரத்தி எடுத்தது பற்றிச் சொல்லுகிறான். அவனது ரத, கஜ, துரக, பதாதி (தேர், யானை, குதிரை, காலாட் படை) என்னும் நால்வகைப் படைகளில் ஆறு பிரிவுகள் இருந்தது பற்றி உரைகாரர்கள் பல அதிசய விஷயங்களைச் சொல்லுவர்.

குதிரை ஆரதி: வாஜி நீராஜனம்

 

வாஜி நீராஜனம் என்னும் சடங்கைச் செய்கையில் ஹோமத்தில் நன்கு மகிழ்விக்கப்பட்ட அக்னி வலமாகச் சுழன்றதால் அவனுக்கு (ரகு என்ற மன்னனுக்கு) அக்னி, வெற்றியைக் கொடுத்தான் போலும்” — ரகு வம்சம் 4-25

 

இந்த ஸ்லோகத்தில் இரண்டு விஷயங்கள் உள்ளன. அக்னி (தீ ஜ்வாலை) வலமாகச் சுழன்றால் சுப சகுனம். இதை பாரதம் முழுவதும் காணலாம். கோவிலை வலமாக வருவோம். பெரியவர்களை வலமாக வருவோம். எல்லாவற்றையும் வலது கைகளால் செய்வோம். சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் புலியானது, தான் கொல்லும் மிருகங்கள் இடப் பக்கம் விழுந்தால் சாப்பிடாது என்று பாடல்கள் உள்ளன. இமயம் முதல் குமரி வரை 2000 ஆண்டுப் பழமையான இலக்கியத்தில் உள்ளதாலும் வேறு எங்கும் இவ்வழக்கம் இல்லை என்பதாலும் ஆரிய-திராவிடப் பிரிவினைகள் கட்டுக்கதை என்பது உள்ளங்கை நெல்லிக் கனி என விளக்கும்.

 

இரண்டாவது விஷயம் வாஜி நீராஜனா= குதிரைக்கு ஆரத்தி.

போருக்குப் புறப்படுவதற்கு முன்னர் ஒரு நல்ல குதிரையையும் யானையையும் தேர்ந்தெடுத்து அதற்கு புஷ்ப, வஸ்திரம் (ஆடை), ஆபரணம் (அணி) ஆகியவற்றை அணிவித்து ஆரத்தி எடுப்பர்; இதற்கு குதிரை ஆரத்தி என்று பெயர்.

 

அடுத்த ஸ்லோகத்தில் தலை நகரைவிட்டு ரகு புறப்படுவதற்கு முன்னர், என்ன என்ன செய்தான் என்று வருகிறது:

தலைநகரிலும் எல்லைகளிலும் பாதுகாப்பை பலப்படுத்தினான். பின்பகுதியிலுருந்து தாக்குதல் வராமல் உறுதி செய்தான் தெய்வ பலத் துடன் அறுவகைப் படை வீரர்களுடம் திக்விஜயம் செய்யப் புறப்பட்டான் 4-26

 

(நான்கு திசைகளிலும் சென்று மன்னர்களை வெல்லுவது திக்விஜயம் என்பதாகும்)

 

இந்த ஸ்லோகத்திலும் இரண்டு புதிய விஷயங்களைக் காணுகிறோம். முதலாவது ஒரு மன்னன் நாட்டை விட்டோ, தலைநகரைவிட்டோ போகும்போது, என்ன பாதுகாப்பு செய்ய வேண்டும் என்பதாகும். இரண்டாவது விஷயம் ஆறு வகைப் படைப் பிரிவுகள் என்பதாகும். அது என்ன ஆறுவகைப் படைப் பிரிவு என்று உரைகாரர்கள் எழுதிவைத்துள்ளனர்.

அறுவகைப் படைப் பிரிவு!

 

 

மௌலாஹா

நற்குடியில் பிறந்து பரம்பரையாகவே அரசனுக்கு ஊழியம் செய்வோர்;  இவர்களை லஞ்சம் கொடுத்தோ, பணம் கொடுத்தோ மாற்ற முடியாது. விசுவாசமுடைய, நம்பத் தகுந்த படை வீரர்கள்.

 

ப்ருத்யாஹா

கூலிப்படை; இவர்கள் கூலிக்கு மாரடிக்கும் வீரர்கள். பணத்துக்காக வீரம் காட்டுவதால் அதிகம் நம்பிவிடக் கூடாது. இவர்களும் படையில் எப்போதும் இருப்பர்.

 

சுஹ்ருதஹ

நல்ல நண்பர்கள். அரசனது நண்பர்களும், அவர்கள் அனுப்பிய வீரர்களும் இதில் அடக்கம்.  இவர்கள் நண்பனுக்காக உதவி செய்ய வந்தவர்கள்; நம்பத்தக்கவர்கள்.

 

ச்ரேணயஹ

சண்டைக்காக அவ்வப்போது திரட்டப்படும் வீரர்கள்; சம்பளத்துக்காக வேலை செய்துவிட்டு போர் முடிந்தவுடன் வீட்டுக்குப் போய் வேறு வேலைகளைச் செய்வர்; ஒரு ரிசர்வ் படை போன்றது இவர்கள் தற்காலிகப் படை என்பதால் முழுக்க நம்ப முடியாது.

 

த்விஷதஹ

எதிரிப் படைகளிலிருந்து தாமாக ஓடி வந்தவர்களும், சிறைப் பிடிக்கப்பட்ட வீரர்களும் இந்தப் பிரிவில் இருப்பர். சில நேரங்களில் நிறைய பணம் கொடுத்து எதிரிப் படை வீரர்களைத் தம் பக்கம் இழுப்பதும் உண்டு. எதிரிக்கு எதிரி யாரோ அந்தப் படைகளில் இருந்தும் இப்படிச் சேர்க்கப்படுவர்.

 

ஆடவிகம்

காட்டுப் படை. காடுகளில் வாழும் வேடர்கள், பழங்குடி மக்களைக் கொண்டது இப்பிரிவு. காடுகளைக் கடந்து செல்லுகையில் அவர்களுடைய அறிவும் அனுபவமும் பயன்படும். மலைகளிலும், காடுகளிலும் சண்டை நடக்கையில் இவர்கள் மிகவும் உதவுவர். மேலும் மரங்களை வெட்டி சாலை அமைத்தல் முதலிய பணிகளுக்கு இவர்களின் உதவி தேவை ஆனால் முழுவதும் நம்பிவிட முடியாது.

இது போல தமிழ் இலக்கியத்திலும் பலவகைப் படைப் பிரிவுகள் பற்றிச் சுவையான செய்திகள் உண்டு. அவைகளைத் தனியாகக் காண்போம்.

 

–subham–

 

Fatness Anecdotes (Post No.3526)

Anecdotes about fatness in the life of US President, Edward Gibbon, Mary Dressler.

Source: Fatness Anecdotes (Post No.3526)

ஓம் பற்றி உபநிஷத்துகளும், அபிதான சிந்தாமணியும் (Post No. 3501)

Compiled by London swaminathan

 

Date: 31 December 2016

 

Time uploaded in London:-  13-50

 

Post No.3501

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

“தமிழ் இலக்கியத்தில் ஓம்காரம்”,

“ ஓம் பற்றிய 43 அற்புதப் பொன்மொழிகள்”

–என்ற இரண்டு கட்டுரைகளைத்  தொடர்ந்து அபிதான சிந்தாமணியில் உள்ள ஓம் பற்றிய குறிப்பையும் உபநிஷத்தில் ஓம் பற்றியுள்ள ஒரு நூலின் பக்கங்களையும் வெளியிடுகிறேன்.

 

அபிதான சிந்தாமணி பக்கம் 1118

பிரணவம்:-

இது மூன்றக்ஷரமாய், மூன்று பதமாய், மூன்றர்த்தப் பிரகாசமாய், ஏகாக்ஷரமாய், ஏக பதமாய், ஏகார்த்தப் பிரகாசமாய் இருக்கும்.

இதில் முதல் எழுத்தாகிய அகரம், ஒப்பற்ற முதல்வனாகிய  பகவானைத் தெரிவிக்கும். மத்ய பதமான உகரம், அவதாரணவாசியாய் இருக்கும்.மூன்றாவதான மகரம், ஆத்ம ஸ்வரூபத்தை விளக்கும்.  இம்முன்று எழுத்துகளும் மூன்று வேதங்களின் ஸாரமாகும்.

 

இதன் முதல் எழுத்துக்குப் பொருள் ரக்ஷகம் ஆனமையால் அத்தொழிலுக்குரிய தர்மம் சகல ஐஸ்வர்ய த்தோடு கூடிய

ஈச்வரனுக்கேயன்றி  மற்றவருக்கில்லாமையால் அது பகவானைத் தெரிவிக்கும். மற்ற அக்ஷரங்கள் முன்சொன்னபடி உணர்த்தும். இது வைத்துதி, தாமஸி, நிர்குணாவிர்த்தி,  என மூவிதப்படும். இது, சகல தேவர்க்கும் பிறப்பிடமாயும் மந்திரங்களுக்கெல்லாம் மூலமாயும் இருக்கும்.

 

 

இது சமஷ்டி, வியஷ்டி என இருவிதப்படும். இதனை வேத ஆரம்பத்திலும் முடிவிலும் உச்சரிப்பர்.  இதனை உத்கீதை எனவும், சுத்தமாயை எனவும்  கூறுவர். இதில் எல்லா உலகங்களும்  எல்லாச் சுருதிகளும் தோன்றி ஒடுங்குமென்பர். இதன் உற்பத்தியை சூத சம்ஹிதையில் இவ்வகை கூறியிருக்கிறது. ஒருமுறை பிரமன், திரிலோகங்களை நீராக்க அதினின்று அக்கினி, காற்று, சூரியன் தோன்றினர். மீண்டும் தபோ அக்கினியால் அவைகளை அழிக்க அவற்றினின்றும் அகர உகர மகரங்களுண்டாயின. அம்மூன்று எழுத்துக்களையும் திரட்டி ஓம் என வைத்தனன். இது வலம்புரிச் சங்கின் வடிவினது.

 

இதன் பெருமைகளைக் கூறுமிடத்து ஆலம் விதையில் இருந்து சாகோப சாகைகள் தோன்றுமாறுபோல இதில் மந்திரம் புவனம் முதலிய சராசரங்கள் எல்லாம் தோன்றும். இதன் விரிவை உபநிஷத்து ஆதி பெருநூல்களிற் கண்டுகொள்க.

b9321-om2bflower

உபநிஷத்துகளில் பிரணவம் எனப்படும் ஓம் பற்றிய விஷயங்கள்:-

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Pages from the book Siva Parakramam

–Subham–

 

 

 

31 Beautiful Quotes on Omkara (Aum)—Post No. 3499

 

Compiled by London swaminathan

 

Date: 30 December 2016

 

Time uploaded in London:-  18-28

 

Post No.3499

 

 

Pictures are taken from different sources; thanks.

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

 

January 2017 Good Thoughts Calendar

8- Vaikunda Ekadasi, 13-Bogi Festival, 14-Pongal/Makarasankranti, 15-Mattu Pongal, 17- Tiruvaiyaru Thyagaraja Aradhana, 26-Republic Day 27- Thai Amavasya.

Ekadasi- 8, 23; New moon day- 27; Full moon day- 12.

 

Om or Aum is also known as Pranava, Eka Akshara and Udgita

 

1 January Sunday

I am the syllable Aum in all the Vedas- Bhagavad Gita 7-8

2 January Monday

He who utters the single syllable Aum which is Brahman, remembering Me, as he departs, giving up his body, he goes to the highest goal Bhagavad Gita 8-13

3 January Tuesday

I am the syllable Aum and I am the Rik, the Sama and the Yajus as well –Bhagavad Gita 9-17

4 January Wednesday

Aum stands for the inexpressible Absolute – Dr Radhakrishnan

5 January Thursday

Truly seeing Thy golden feet this day, I have gained release.

O Truth! as the Omkaram dwelling in my soul—- Manaikkavasakar in Tiruvasakam 1 (Tamil)

Showed me the way to escape; and taught the meaning of the mystic OM

—- Manaikkavasakar in Tiruvasakam 51 (Tamil)

 

 

6 January Friday

The sacred syllable Aum is verily the lower Brahman and it is also said to be the Higher Brahman. Aum is without beginning, unique, without anything external to it, unrelated to any effect and imperishable- Gaudapada.

 

7 January Saturday

If we worship Aum as Isvara, we pass beyond grief; Know Om to be Iswara, ever present in the hearts of all. The wise man realising Aum as all pervading does not grieve- Gaudapada.

8 January Sunday

Firstly there was an unexcelled king among kings, namely Vaivasvat-Manu, an estimable one for all sensible people, like the unexcelled mystic syllable Om for Veda-s. [Raghuvamsa 1-11]

 

9 January Monday

Vedic Recitation begins with Aum and ends with Hari: Aum or Om Tat Sat.

10 January Tuesday

In making a sound we use the larynx and the palate as a sounding board. Is there any material sound of which all other sounds must be manifestations, one which is the most natural sound? Om (Aum) is such a sound, the basis of all sounds. The first letter, A, is the root sound, the key, pronounced without touching any part of the tongue or palate. M represents the last sound in the series, being produced by the closed lips, and the U rolls from the very root to end of the sounding board of the mouth. Thus, Om, represents the whole phenomena of sound-producing. As such, it must be the natural symbol, the matrix of all the various sounds. It denotes the whole range and possibility of all the words that can be made- Swami Vivekananda

11 January Wednesday

 

The word OM has been retained at every stage of religious growth in India and it has been manipulated to mean all the various ideas about God. Monists, dualists, mono-dualists, separatists, and even atheists took up this Om. Om has become the one symbol for the religious aspiration of that vast majority of human beings. Take, for instance, the English word God. It covers only a limited function, and if you go beyond it, you have to add adjectives, to make it Personal, or Impersonal, or Absolute God. So with the words for God in every other language their signification is very small. This word Om however, has around it all the various significances– Swami Vivekananda

 

 

12 January Thursday

 

Aum or Om or Pranava or Eka Akshara is found in the scriptures of Hindus, Buddhists, Jains and Sikhs.

 

 

13 January Friday

 

When someone correctly enunciated the syllableOM according to the rules, the lore that he had previously rehearsed came back to him.- Vana Parva, The Mahabharata

 

14 January Saturday

The Panchbhutas (five elements) came from the Omkara; all the movable and immovable things came from it; Om has the three types of living beings; and Om is not only Pranava but also the Symbol of Shiva – Tirumanthiram

 

15 January Sunday

 

Since the two words Om and Atha came from the mouth of Brahma, bot are considered auspicious (Sanskrit works begin either wwith Om or Atha)—Patanjala darsanam.

 

16 January Monday

 

The great hail it ever as OM,

it smashes karma and quells evil;

it wipes out embodiment and ushers weal

Nor name nor form is it endowed with

And is beyond the pale of mind and buddhi.

It is of the shape of all things existent;

It is, aye, Wisdom, pure and unalloyed

Whose nature is Bliss absolute – Tamil Poet Bharati

 

17 January Tuesday

 

Devas chanted: OM OM OM

Heaven rumbled its Amen

The earth did quake; a blizzard

Smote the sky with a storm of dust.

The elements of five then attested;

It is Dharma who is the Lord of the Earth

Our mission stands fulfilled

May this world four fold be in bliss immersed. Bharati

 

18 January Wednesday

 

OM, the imperishable sound

is the seed of all that exists

The past, the present,  the future,

all are but the unfolding of Om

And whatever transcends the three realms of Time

that indeed is the flowering of OM

–Mandukya Upanishad.

19 January Thursday

 

The pure Self and Om are as one;

and the different quarters of the self

correspond to om and its sounds A U M

–Mandukya Upanishad.

 

20 January Friday

 

Experience of the inner world corresponds to A, the first sound

This initiates the action and achievement.

Whoever awakens to this acts in freedom and achieve success

–Mandukya Upanishad.

21 January Saturday

 

Experience of the inner world corresponds to U,

the second sound

This initiates upholding and unification

Whoever awakens to this upholds the tradition

of knowledge and unifies the diversities of life

Everything that comes along speaks to him of Brahman

–Mandukya Upanishad.

 

22 January Sunday

 

 

The state of dreamless sleep corresponds to M,

the third sound.

This initiates measurement and merging.

Whoever awakens to this merges with the word

and has the measure of all things.

–Mandukya Upanishad.

 

23 January Monday

 

The pure Self alone,

that which is indivisible,

which cannot be described,

the supreme good,

the one without a second,

That corresponds to the wholeness of OM.

Whoever awakens to that becomes the Self

–Mandukya Upanishad.

 

24 January Tuesday

By sound alone is the non-sound revealed. Now here the sound is Aum. Moving upward along it one rises to the non-sound. So this is the way, this is immortality, this is the total union and peace. Just as the spider moving upward by the thread reaches unbound space, certainly the meditator moving upward by the syllable Aum reaches the self-sufficiency

– Maitryopanishad VI-22

 

25 January Wednesday
OM is a word of solemn invocation, affirmation, benediction and consent. The word is used at the commencement of prayers and religious ceremonies, and is generally placed at the beginning of  books —-Dictionary of Hinduism

 

26 January Thursday

 

OM is a compound of three letters A U M, which are typical of the three Vedas; and is declared in the Upanishads,  to have a mystic power and to be worthy of the deepest meditation. In later times the monosyllable represents the Hindu triad or union of the three gods, A being Vishnu, U Shiva and M Brahma. This monosyllable is called Udgitha- Dictionary of Hinduism

27 January Friday

 

Image of Ganesh looks like OM: parAdicatvArivAgAtmakaM – who is the embodiment (AtmakM) of the four  levels (catvAri) of speeches (vAg) commencing with  parA (parAdi) , namely parA, pashyanI, madhyamA, and vaikharI

praNavasvarUpavakratuNDaM – who has a curved (vakra) trunk (tuNDaM) in the shape of (svarUpa) the sacred mystic syllable “Om” (praNava) – Muthuswamy Dikshitar

28 January Saturday

In every piece of music there are three aspects, namely (1) the meaning of the song; (2) the laws of music, and (3) the sound of the song. Similarly, on OM there are three aspects. The first is the mere sound, the mere mantra as pronounced by the mouth; the second is the meaning of the syllable, which is to be realized through feeling; and the third is the application of OM to your character, singing it in your acts, and so through your life— Chinmayananda

 

29 January Sunday

No sound is beyond the ken of Om; all sounds are permutations and products of Om. Brahmam too is Om, identified by It and with It. The Brahmam, which is beyond Vision, is manifest for the vision as Atma. —Sathya Sai Baba

30 January Monday

Subrahmanya taught the meaning of OM to the sage Agastya and Lord Shiva and so Subrahmanya is called Swami Nathan.

31 January Tuesday

I want to soak myself in the Omkara and remain motionless like a picture, Grant me it _ Arunagirinatha’s Tiruppugaz

 

–Subham–

 

 

Rare Pictures of Temples of South India from A French Book (Year 1887) – Post No.3336

Compiled  by London Swaminathan

 

Date: 9 November 2016

 

Time uploaded in London: 5-58 am

 

Post No.3336

 

 

 

contact; swami_48@yahoo.com

 

Please see the earlier three parts posted in the past few days.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

to be continued………………………..

 

 

பூர்வ ஜன்மத்தை அறிய முடியும்: மனு சொல்லும் செய்தி (Post No.3295)

manus_code_of_law_a_critical_edition_and

Written by London Swaminathan

 

Date: 27 October 2016

 

Time uploaded in London: 20-37

 

Post No.3295

 

Pictures are taken from various sources; thanks

 

 

மனு தர்ம சாத்திரத்தில் உள்ள அதிசயச் செய்திகளை இது வரை நாலைந்து கட்டுரைகளில் கொடுத்துவிட்டேன்; எல்லாம் என்னுடைய பிளாக்கில் நிரந்தரமாக இடம் பெற்றிருக்கிறது; நிதானமாகப் படியுங்கள். கட்டுரையைக் கண்டு பிடிக்காமல் போனால் எனக்கு ஈ மெயில் e mail அனுப்புங்கள். கட்டுரையின் முகப்பின் என் ஈ மெயில் e mail உள்ளது.

 

‘பூர்வ ஜன்மம் அறியும் உபாயம்’—என்பதை  முதலில் காண்போம்:

 

“நன்னடத்தையும், வேத பாராயணமும், சுய கட்டுப்பாடும் (புலனடக்கம்), அக்னி கார்யமும் உடையோருக்கு தாழ்வு/ வீழ்ச்சி என்பதே வராது (மனு 4-146)

 

“தினமும் வேத பாராயணம், தவம், பிறருக்கு தீங்கு செய்யாமை — ஆகியன இருந்தால் முன் ஜன்மப் பிறவிகளை அறிய முடியும். (4-148)

 

“தினமும் வேத அத்தியயனம் செய்து பூர்வ ஜன்மத்தை அறியும் த்விஜன் (இரு பிறப்பாளன்) நித்திய ஆனந்தம், சதா ஆனந்தம் பெறுவான் (4-149)

 

பூர்வ ஜன்மத்தை அறிதல் பற்றி சுவாமி விவேகாநந்தர் சொன்னதை முன்னர் ஒரு கட்டுரையில் கொடுத்து இருக்கிறேன். அவரும் கூட பூர்வ ஜன்மத்தை தன்னால் அறிய முடியும் என்றும், ஒரு திரைப்படச் சுருள் போல அவை அனைத்தும் நம் உள்ளே சுருட்டி வைக்கப்பட்டுளது என்றும் ஆனால் கடந்த காலத்தை அறிய தனக்கு விருப்பமில்லை என்றும் சொல்லி இருக்கிறார்.

 

பிராமணன் வெங்காயம் சாப்பிடலாமா?

 

“பிராமணர்களைக் கொல்லும் விஷயங்கள்:–வேதத்தைப் படிக்காமல் இருப்பது, ஆசாரத்தைக் கடைப்பிடிக்காமல் இருப்பது, கடமையிலிருந்து தவறுவது, தவறான உணவு வகைகளைச் சாப்பிடுவது- இவையே பிராமணன் மரணம் அடையக் காரணங்கள் (இவை இல்லாவிடில் மரணமில்லாப் பெரு வாழ்வு கிட்டும்) –மனு 5-4

 

“வெங்காயம், வெள்ளைப்பூண்டு, காளான் (MUSHROOMS) வகைகள் ஆகியவற்றை இருபிறப்பாளர்கள் (பிராமண, க்ஷத்ரிய, வைஸ்யர்)  சாப்பிடக்கூடாது. –மனு 5-5

 

“மரத்திலிருந்து வரும் சாறு, கன்று போட்ட பசுவின் பால் ஆகியவற்றையும் சாப்பிடக்கூடாது”  5-6

 

இதன் பிறகு மாமிச வகைகளில் எதைச் சாப்பிடலாம், எதைச் சாப்பிடக்கூடாது என்ற நீண்ட பட்டியலும் உள்ளது. ஆனால் இரு பிறப்பாளர் என்பதால் க்ஷத்ரியர்கள், வைஸ்யர்களுக்காச் சொன்னதாகக் கொள்ளலாம். ஆனால் யாகத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்ட மாமிசத்தை கடவுளுக்குப் படைத்த பின்னர் சாப்பிடலாம் என்றும் ஐந்தாவது அத்தியாயத்தில் கூறுகிறார்.

 

சங்கத் தமிழ் இலக்கியத்தில் பிராமணர்கள் உணவு பற்றிச் சொல்லுகையில் முழுக்க முழுக்க மரக்கறி உணவுகளே இடம்பெறுகின்றன. நாயும் கோழியும் புக முடியாத தெருக்கள் பிராம ண ர்களின் அக்கிரகாரம் என்றும் சங்கத் தமிழ் இலக்கியம் செப்பும். இதைப் பார்க்கும்போது சங்க காலத்துக்கு நீண்ட நெடுங்காலத்துக்கு முந்தையது மனு தர்ம சாத்திரம் என்று தெரிகிறது.

அகத்தியர் மாமிசம் சாப்பிட்டார்!

“யாகத்திற்காகவும், உயிரே போய்விடும் என்றபொழுது உயிர் வாழ்வதற்காகவும் பறவைகள், காட்டு மிருகங்களை, பிராமணர்கள் சாப்பிடலாம். அகத்தியர் கூட இதைச் செய்தார்” (5-22)

இதை எழுதும் போது ஒரு விஷயம் நினைவுக்கு வருகிறது. என்னுடைய மனைவி வழியில் சொந்தம் உடைய ஒருவர் அடிக்கடி வெளி நாட்டிற்கு அலுவலக விசயமாக வருவார். சனிக்கிழமைகளில் மாலை வரை விரதம் இருப்பார். ஹோட்டல்களில் தங்கினாலும் அமாவாசை தர்ப்பணம் செய்யத் தவறமாட்டார். ஆனால் சந்தியாவந்தனம் முதலியன செய்வதில்லை. ஒரு முறை அவருடன் லண்டனில் Mac Donald மக் டொனால்டில் சாப்பிட நேரிட்டது அவர் Chicken சிக்கன் (கோழி இறைச்சி) ஆர்டர் கொடுக்கப்போனார். உடனே நான் கோபத்துடன் நீங்கள் எப்படி இதைச் செய்யலாம்? என்று கேட்டேன். பின்னர் நீங்கள் செய்யும் உபவாசம், தர்ப்பணம் இவைகளுக்கு எல்லாம் அர்த்தமே இல்லாமல் போய்விடுமே என்றேன். வாக்குவாதம் வலுத்தது. “அகத்தியர் கூட மாமிசம் சாப்பிட்டிருக்கிறாரே” என்று சொன்னார். அப்போது எனக்கு மனுதர்மத்தில் அகத்தியர் பெயர் இருப்பது தெரியாது. ஆனால் இல்வலன் வாதாபி கதையில் அவர் நர மாமிசம் (வாதாபி ஜீர்ணோ பவ: கதை ) சாப்பிட்டது எனக்கு தெரியும்  உடனே அப்படியே அகத்தியர் சாப்பிட்டதாக வைத்துக்கொள்வோம். அகத்தியர் கடலைக் குடித்தது போல் நீங்கள் குடிக்க முடியுமா? வாதாபி ஜீர்ணோ பவ என்று சொல்லி மனிதனை ஜீர்ணம் செய்தாரே அதைப் போலச் செய்ய முடியுமா?  என்று கேட்டேன். நாங்கள் இருவரும் தமிழில் இப்படி சண்டைபோட்டதைப் பார்த்த வெள்ளைக்காரர்கள் எங்களை முறைத்துப் பார்த்தவுடன் வாக்குவாதத்தை நிறுத்திவிட்டு பேசாமல் சாப்பிட்டோம். அதிலிருந்து  அவர் மீதான மதிப்பு போயே      போய்விட்டது.

 

ஆக அகத்தியர் பெயரை மனுதான் சொன்னாரா அல்லது பிற்கால இடைச் செருகலா என்று தெரியாவிட்டாலும் யாராவது மாமிசம் சாப்பிட்டுவிட்டு, அகத்தியர் பெயரைச் சொன்னால் அகத்தியர் செய்த மற்ற  செயலையும் செய்யச் சொல்லுங்கள்!!

–Subham–