Written by London Swaminathan

Post No. 16,299

Date uploaded in London – 12 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

இதற்கு முன்னர் வெளியிட்ட50 கேள்விகளும் விடைகளும்எனது பிளாக்குகளில் எப்போதும் கிடைக்கும்.

51

மத யானைகளை வருணிக்கும் கம்பன் , கண்ணனின் லீலையை எப்படி நினைவு கூறுகிறான் ?

52

போகிறபோக்கில், மத யானையை மந்திரிக்கடங்காத மன்னனுக்கு ஒப்பிட்டு கம்பன் அடிக்கும் ஜோக் / தமாஷ் என்ன?

53

 பெண்களும் மது அருந்தியதாகவும் அவர்கள் பல வகையான சேட்டைகள் செய்தனரென்றும் நிறைய பாடல்களை பாடியுள்ளான்.அவர்கள் தடுமாறியதைக் கம்பன் எப்படிப் பாடுகிறான்?

54

இபோதெல்லாம் பழரசம், கோகோ கோலா, இளநீர் குடிக்க ஸ்ட்ரா Straw தருகிறார்கள் : இதை மதுக் குடித்து, ஆட்டம்போட்ட பெண்கள்தான் உலகத்துக்கே சொல்லிக்கொடுத்தார்களாமே !

55

சோம்பேறிகளிடம் மூதேவியும் முயற்சியுடையவர் இடத்தில் மஹாலெட்சுமியும் வாசம் செய்வாள் என்று வள்ளுவன் செப்பினான் ; இதைக் கம்பன் எப்படிப் பயன்படுத்துகிறான் ?(திருக்குறள் 617:மடியுளாள் மாமுகடி என்ப மடியிலான்

தாளுளான் தாமரையி னாள்)

56

இப்போதும், வடக்கத்திய ஆண்கள் ஒருவரை ஒருவர் முதல் தடவை சந்திக்கும் போது தழுவிக்கொள்வதைக் காணலாம் ; ஜனகனும் தசரதனும் தழுவிக்கொண்ட காட்சியின் சிறப்பு என்ன ?

57

ராம லட்சுமண பாரத சத்ருக்கனன் – ஆகிய நால்வரும் ருக், யஜுர் சாம அதர்வண வேதங்கள் என்று ஏன் கம்பன் சொன்னான் ?

58

ராமனைக் காண வந்த பெண்கள் வண்டுகளாம் ; ராமன் தேனாம்!  அத்தோடு நில்லாமல் தள்ளிப் போடி, தள்ளிக்கோடி, தள்ளிப்போங்கடி என்று பெண்கள் கூட்டம் வந்த காட்சி பற்றிக் கம்பன் என்ன சொன்னான்?

59

இவ்வளவு நெருக்கி அடித்துக் கொண்டு வந்த  எவரும் ராமனை முழுக்கப் பார்க்க முடியவில்லையாம் ; ராமன் நம்மவூர் அரசியல் வாதி போல BULLET PROOF JACKET/ புல்லட் ப்ரூப் கவசம் அணியவில்லை ! பின்னர் ஏன் அவனைக் காண முடியவில்லை? கம்பனே காரணம் சொல்கிறான்.

60

ஒரு பெண் ராமனை கொலைகாரன் என்று கூறியது ஏன்?

*************************************************************************

விடைகள்

51.திரண்ட தாள் நெடுஞ் செறி பணை  மருது இடை ஒடியப்

புரண்டு பின் வரும் உரலொடு   போனவன் போல.

உருண்டு கால் தொடர் பிறகிடு   தறியொடும். ஒருங்கே

இரண்டு மா மரம் இடை இற   நடந்தது – ஓர் யானை.

யசோதையால்     உரலில் கட்டப்பட்ட கண்ணன் அந்த உரலோடு

அருகில்   இருந்த  இரட்டை  மருத  மரங்களிடையே  செல்ல  அம்

மரங்கள் முறிந்து வீழ்ந்தன என்பது வரலாறு.

தன்னைக் கட்டியிருந்த கட்டுத்தறியை இழுத்துக் கொண்டு விரைந்து

செல்லுகையில்    அக்   கட்டுத்   தறியால்   இரண்டு    மாமரங்கள்

முறிந்துவிழச்   செய்தது   ஒரு   யானை.   இதற்குத்   தன்  தாயால்

கட்டப்பட்ட   உரலை    இழுத்துச்  செல்லுகையில்  இரட்டை  மருத

மரங்களை முறித்த கண்ணனை உவமையாக்கினார்.

***

42.கதம் கொள் சீற்றத்தை ஆற்றுவான்   இனியன கழறி.

பதம் கொள் பாகனும் மந்திரி   ஒத்தனன்; பல் நூல்

விதங்களால். அவன். மெல்லென   மெல்லென விளம்பும்

இதங்கள் கொள்கிலா இறைவனை   ஒத்தது – ஓர் யானை.

பாகனுடைய     இன்சொல்லைக்   கேளாது   மதவெறி  கொண்ட

யானைக்கு.  அமைச்சனின்  இனிய  சொல்லைக் கேளாது மாறுவழியில்

நடக்கின்ற     மன்னவன்     உவமை.    

***             

53.மின் என நுடங்குகின்ற   மருங்குலாள் ஒருத்தி வெள்ளை

இன் அமிழ்து அனைய தீம் சொல்   இடை தடுமாறி என்ன

வன்ன மேகலையை நீக்கி   மலர்த் தொடை அல்குல் சூழ்ந்தாள்;

பொன்னரிமாலை கொண்டு  புரி குழல் புனையலுற்றாள்.

மின்னல் எனநெளிகின்ற  இடையினையுடையாள்  ஒருத்தி;   வெண்ணிற இனிய அமிழ்தம் போன்ற  செவ்விய பேச்சு   (மதுவின்  மயக்கால்) இடையில் குழறுண்டு;(தனது)  இடைப்  பகுதியில்   அணிந்திருந்த   அழகிய  மேகலையைக் கழற்றிவிட்டு   அங்கே   மலர்    மாலையைச்  சுற்றிக்   கொண்டாள்; அதுமட்டும் அன்றி. கழுத்தணியாகிய  பொன்அரி  மாலையை  எடுத்துச் சுருண்ட கூந்தலில் அணியத் தொடங்கினாள்!இது போன்ற நிறைய செயகைகளி கம்பன் பட்டியலிட்டுள்ளான்.

****

54.ஒருத்தி மலரின் நாளத்தால் மதுப் பருகுதல்

1065.      வான் தனை பிரிதல் ஆற்றா  வண்டு இனம், வச்சை மாக்கள்

ஏன்று அவர் நிதியம் வேட்ட    இரவலர் என்ன, ஆர்ப்ப,

தேன் தரு கமலச் செவ்வாய்    திறந்தனள் நுகர நாணி,

ஊன்றிய கழுநீர் நாளத்    தாளினால் ஒருத்தி உண்டாள்.

 உலோபிகளிடம் பொருந்திய பெருஞ்  செல்வத்தை;  (பெறுவதற்காக) விரும்பி  வந்துள்ள  யாசகர்கள்போல்;  பிரிய  மாட்டாமல் வான் அளவும் மொய்த்துக் கொண்டுள்ள வண்டுகளின் கூட்டம்  (கண்ட) ஒருத்தி  தேன்  சொரிகின்ற   தாமரைப்   பூப்  போன்ற  தன் சிவந்த வாயை  திறந்தால். வண்டுகள் உட்சென்று

விடுமென்று  நாணமுற்று, கிண்ணத்தில் ஊன்றி வைத்த செங்கழுநீரின்(உள்துளை கொண்ட) தண்டினால் (மதுவை உறிஞ்சி) உண்டாள்.

வண்டுகளையும்     உட்கொள்ள  நேரும்  அபாயம்  உள்ளது மதுவுண்ணும்  பழக்கம்  என்று  அதன்  இழிவு   சுட்டியவாறு.  “நெளிந்துஉறை புழுவை நீக்கி. நறவு உண்டு நேர்கின்றேன்”.  (கம்ப 4359)  என்று சுக்கிரீவன்   வாயாலும்  மதுவுண்ணும்  சூழலை   உரைப்பார்.   இன்று குளிர்பானங்கள்  பல்லில்  படாமல் உறிஞ்சு குழலால்  STRAW பருகும்  முறை அன்றே இருந்ததை இதனால் அறிக.

***

மன்னர்களிடத்தில் மகாலெட்சுமி இருப்பதால் நாட்டையே ராஜ்ய லெட்சுமி என்பர்; ஆனால் தசரதனிடத்தில் எங்கு லெட்சுமி வாசம் செய்கிறாள் என்று கம்பன் வியக்கிறான்.

55.கொடி உளாளோ? தனிக் குடை உளாளோ? குலப்

படி உளாளோ? கடற் படை உளாளோ? பகர்

மடி இலா அரசினான் மார்பு உளாளோ? வளர்

முடி உளாளோ? தெரிந்து உணர்கிலாம் – முளரியாள்.

முளரியாள்    – செந்தாமரை மலரில்   வதியும்  திருமகள்;  பகர்

மடிஇலா  அரசினான்  –  (புகழ்ந்து)  கூறப்படுகிற சோம்பல் இல்லாத அரசாட்சி   செய்யும்  தசரத  மன்னனுடைய;  கொடி  உளாளோ  – கொடியில்  உள்ளாளோ?; தனிக் குடை உளாளோ? – ஒப்பற்ற வெண் கொற்றக்   குடையிலே  இருக்கின்றாளோ;   குலப்படி  உளாளோ –

பரம்பரை    பரம்பரையாக   வருகின்ற   அவனது     இராச்சியத்தில் இருக்கின்றாளோ;  கடல்  படை உளாளோ? – கடல் போன்ற அவன் சேனையிலே  இருக்கின்றாளோ?;  மார்பு  உளாளோ? – அம் மன்னர் மன்னனின் மார்பிடத்தே இருக்கின்றாளோ?; வளர் முடி உளாளோ? –அழகு  வளரும்  அவன் மணிமகுடத்தில் இருக்கின்றாளோ?;  தெரிந்து உணர்கிலாம் – திருமகள்  இருக்குமிடம் இன்னது எனத் தெளிந்தறியக் கூடவில்லை.

Very Sorry; I don’t know என்று சொல்லி முடிக்கிறான் கம்பன்

***

எய்த அத் திரு நெடுந் தேர் இழிந்து இனிய தன்

மொய் கொள் திண் சேனை பின் நிற்க. முன் சேறலும்.

கையின் வந்து ‘ஏறு’ என கடிதின் வந்து ஏறினான்;

ஐயனும்முகம் மலர்ந்து அகம் உறத் தழுவினான்.

தசரதன் தேர் அருகே வந்து அடைந்த  சனகன்  தன் அழகிய நீண்ட தேரிலிருந்து இறங்கி;  அழகிய தனது  வலிமை  கொண்ட  சேனை   பின்னே  நிற்க  தான்  முன்னே சென்ற  அளவில்;   தசரதன்  தனது கரங்களைச்  சைகையால் காட்டி வந்து தேரில் ஏறுக என்று தெரிவிக்க;

விரைந்து வந்து (சனகன்) தசரதன் தேரில் ஏறினான்;  (அப்பொழுது)   தசரதச்   சக்கரவர்த்தியும்    முக  மலர்ச்சி   பெற்று மனத்திலும் மலர்ச்சி பொருந்தத் தழுவினான்.

சேனை     பின் நிற்கச் சனகன் முன் செல்லலும், தயரதன் கையால் சைகை  காட்டித்  தேர்  ஏறச்  செய்தலும்  முகமும்   அகமும்   மலர இருவரும்   தழுவுதலும்   ஒரேபாடலில்   சொல்    ஓவியப்   படிவம் ஆக்கியிருத்தல்    சுவைத்தற்    பாலது.  அக்காலத்து.  விருந்தினராம்  வேந்தரை   வரவேற்கும்  ஒழுங்காசாரம்  PROTOCOL  தெளிவுறச்   சுட்டப்படலும் உணர்க.  “கையின் வந்து ஏறு” என்பதற்கு  கைகொடுத்து வந்து ஏறுக என்றான்   எனினுமாம்.   “முகத்தான்   அமர்ந்து   இனிது   நோக்கி அகத்தான்  ஆம்  இன்  சொலினதே  அறம்”  (திருக். 93)  ஆதலின், “ஐயனும் முகம் மலர்ந்து அகம் உறத்தழுவினான்” என்றார்.      

***

57.நால்வரும் தந்தையை ,தாயை வணங்கினார்கள்; அதுமட்டுமல்லாமல் அண்ணன் மார்களைத் தம்பிமார்கள் ஒவ்வொருவராக வணங்கினர்; இதை மனக்கண்களில் கண்ட கம்பனுக்கு வியப்பு தாங்கவில்லை; உடனே பாடலைப் பொழிந்தான்:

‘கோல் வரும் செம்மையும்   குடை வரும் தண்மையும்.

சால் வரும் செல்வம்’ என்று   உணர் பெருந் தாதைதன்.

மேல் வரும் தன்மையால்   மிக விளங்கினர்கள் தாம்-

நால்வரும் பொரு இல்   நான்மறை எனும் நடையினார்.

அரசாளும் முறையில்  பொருந்தின  நீதியும்,  ஆளுகையில்  (மக்கட்குக்) குளிர்ச்சி

தரும்  கருணையும்; (தனக்கு)  ‘மிகப்  பொருந்திய  செல்வம்’ என்று  உணர்கின்ற

பெருமைக்குரிய   தந்தையாகிய  தயரத  வேந்தருடைய;   

மேன்மையை  நல்கும்  பண்புகளால்;  ஒப்பில்லாத நான்கு வேதங்களே

இந்நால்வரும்  எனச்  சொல்லத்தக்க  ஒழுக்கத்தையுடையவராய்; 

நான்கு  குமாரர்களும் சிறந்து விளங்கினர்.

***

58.விரிந்து வீழ் கூந்தல் பாரார்;   மேகலை அற்ற நோக்கார்;

சரிந்த பூந் துகில்கள் தாங்கார்;   இடை தடுமாறத் தாழார்;

நெருங்கினர்; நெருங்கிப் புக்கு   ‘நீங்குமின். நீங்குமின்’ என்று

அருங் கலம் அனைய மாதர் –   தேன் நுகர் அளியின் மொய்த்தார்.

 (அந்த மிதிலை நகருக்கு) அரிய அணிகலம்  போன்று  அழகு  ஊட்டும் மகளிர்;  (கூட்டத்தால்  நெருக்குண்டு)  விரிந்து  வீழ்கின்ற  தம்கூந்தலைப் பொருட்படுத்தார்;  (இடையில் அணிந்துள்ள)      மேகலைகள்       அற்று      வீழ்ந்தனவற்றைப்

பொருட்படுத்தார்;  பூப்போன்ற மெல்லிய  ஆடைகளின்  இடையிலிருந்து சரிவதைப்பிடித்து    ஏந்தவும் கருதார்; தங்கள் நுண்ணிய இடைகள்   (ஆற்றாது)   நிலைதளர்வது  கண்டு  சிறிதும்  தாழாமல்.(இராமபிரானை) நெருங்கினார்   ஆகிய   மகளிர்;    நெருங்கிய   வாறே   நுழைந்து

வழிவிடுங்கள்.  வழிவிடுங்கள்  என்று  கூறிய  வண்ணமே;   தேன்பருகத் துடிக்கும் வண்டுகளைப்போல (இராமபி ரானை) மொய்த்தனர்.

“செவிக்குத்தேனா”கிய  (கம்ப.   4966)   இராமபிரான் கண்ணுக்கும் தேனானான்;காணவந்த மகளிர் உண்ண வந்த வண்டானார் என்க.

இராமன்     அழகெனும்   தேனைப்பருக வந்த மகளிர். ஒருவர்க்குஒருவர்  இடித்துக்கொண்டு  நெருக்கியவாறு   முந்துதலால்.  கூந்தல்கள் சரிந்தன;  மேகலைகள்  அற்றன;   மெல்லிடைகள் நெளிந்தன என்றார்.

****

59.தோள் கண்டார். தோளே கண்டார்.

   தொடு கழல் கமலம் அன்ன

தாள் கண்டார். தாளே கண்டார்;

   தடக் கை கண்டாரும். அஃதே;

வாள் கொண்ட கண்ணார் யாரே.

   வடிவினை முடியக்கண்டார்?-

ஊழ் கொண்ட சமயத்து அன்னான்

   உருவு கண்டாரை ஒத்தார்.

 (அங்குள்ள மகளிருள்) இராமபிரானது  தோள்  அழகைக் கண்டவர்கள்  (அவ்வழகை  முற்றும் கண்டுகளித்து முடியாமையால்  அதனால்  பிற உறுப்புக்களின் அழகைப்

பார்க்க  இயலாமையால்)  அத்தோள்  அழகினையே  கண்ட  வண்ணம் இருந்தார்கள்;   வீரக்  கழல்கள்  அணிந்த  தாமரைப்  பூக்கள்  போன்ற (இராமனது)   திருவடிகளைப்   பார்த்தவர்கள்   அவற்றையே  பார்த்துக்  கொண்டிருந்தார்கள் (அவனது)   பெரிய   திருக்கரங்களின்    அழகைப் பார்த்தவர்களும்    அவ்வாறே    (பிற    நோக்காது)   அவற்றையே பார்த்துக்கொண்டிருந்தார்கள்;  ஆகவே.   வாள்   போன்ற கண்களையுடைய    பெண்டிருள்     இராமனது    திருமேனியழகினை முழுவதும்  பார்த்தவர்கள்  யாவர் உள்ளனர் (ஒருவருமில்லை) ;  (தமக்குத்

தாமே  ஒவ்வொரு) முறையினைக்  கொண்ட  சமயங்கள்.  பிறசமயங்கள் கூறும்   இறை   வடிவங்களை   நோக்காது.   தம்   வடிவங்களையே நோக்கியவாறு  இருப்பது  போல  இராமனைக்   காண   வந்த மகளிர் (அப்பெருமானின்)  உறுப்புக்கள்  பலவும்  நோக்காது   ஓர்  உறுப்பின்

அழகிலேயே ஊன்றி நின்று விட்டனர்.

***

பெண்களையே பார்க்காமல் போகிறானே; இவன் பெண்களைக் கொல்ல வந்தவன் போலும் 1 என்று கோபப்படுகிறாள் ஒருத்தி!

60. ‘மருள் மயங்கு மடந்தையர்மாட்டு ஒரு

பொருள் நயந்திலன் போகின்றதே; இவன்

கருணை என்பது கண்டு அறியான்; பெரும்

பருணிதன்கொல்? படு கொலையான்!’ என்றாள்.

‘இராமன்  (ஆகிய   இவன் எது கேட்டாலும் தரவுள்ள) மோக மயக்கில் உள்ள     மகளிர்      எவரிடத்திருந்தும்     ஒரு    பொருளையும் விரும்பாதவனாய்;   இவன்   இப்படிப் போகின்றானே!  (இது  தகுமா?);  (இவன்) அருள் என்னும்  (பெருங்)  குணத்தின்  தன்மையைச்  (சிறிதும்) அனுபவித்து  அறியானோ?;   (மகளிரைச் சிறிதும்   விரும்பாக்   குணம்)    பரிணமித்த    சிறந்த  ஞானியோ?;  (ஞானி மணந்து கொள்ளச் செல்லான்)

ஆதலின்   (இவன்   பெண்களைக்  கொல்லும்)  படுகொளையாளனே ஆகல் வேண்டும் என்றாள் ஒருத்தி.

—-SUBHAM—-

TAGS- கம்ப ராமாயணத்தில், 60 கேள்விகள், ராமன் கொலைகாரன், தோள் கண்டார். தோளே கண்டார் , இளநீர் குடிக்க ஸ்ட்ரா, மது அருந்திய  பெண்கள்

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,297

Date uploaded in London – 12 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

8-10-26 கல்கி ஆன் லைன் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை!

மனிதன் இறைவனை அடைவதற்கான வழி! – ஶ்ரீ சத்ய சாயிபாபா அருளுரை! 

ச. நாகராஜன்              

இறைவனின் எல்லா வடிவங்களிலும் மனித வடிவமே மிகுந்த முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. தெய்வம் மனுஷ்ய ரூபேண – தெய்வம் மனித வடிவத்தில் இருக்கிறது -. இதில் நீங்கள் முழு நம்பிக்கை கொள்ள வேண்டும்.

உங்களின் புலன்களை சரியான விதத்தில் பயன்படுத்துங்கள்.  அப்போது தான் நீங்கள் உண்மையான மனிதராக ஆவீர்கள்.

மனிதன் என்பவன் யார்?

மனிதகுலத்தைச் சரியாகப் படிப்பவனே மனிதன்.

இதன் அர்த்தம் என்னவெனில், எண்ணங்கள், சொற்கள், செயல்கள் ஆகிய அனைத்தும் ஒன்று இன்னொன்றுடன் லயத்துடன் பொருந்தி இருக்க வேண்டும் என்பது தான்.

எண்ணம், சொல், செயல் ஆகியவை இணைந்திருப்பதே மனிதத்தன்மை ஆகும்.

த்ரிதளம், த்ரிகுணகரம், த்ரிநேத்ரம்ச த்ரியாயுதம்;

த்ரிஜன்ம பாப சம்ஹாரம் ஏக பில்வம் சிவார்ப்பணம்

திரிதளமுள்ள வில்வத்தை மூன்று ஜென்ம பாவத்தைப் போக்கும் திரிசூலம் ஏந்தியுள்ள முக்கண்ணனான சிவபிரானுக்கு அர்ப்பணம் செய்யுங்கள்.

 உங்கள் எண்ணம், சொல், செயல் ஆகியவற்றை இறைவனுக்கு அர்ப்பணம் செய்யுங்கள். 

இறைவன் உங்களுடனேயே இருந்தாலும் கூட, உங்களுக்குள்ளேயே இருந்தாலும் கூட,, உங்களைச் சுற்றியே இருந்தாலும் கூட நீங்கள் அவனை வெளியிலே தேடி உங்கள் நேரத்தை வீணடிக்கிறீர்கள். நேரத்தை விணடிக்காதீர்கள். ஏனெனில் காலமே இறைவன். ஆகவே தான் அவன் கால ஸ்வரூபாய நமஹ என்று துதிக்கப்படுகிறான்.

நீங்கள் இறைவனுடன் எல்லா சமயத்திலும் நெருக்கமாக இருக்கும்போது, நீங்கள் ஏன் கவலைக்கு இடம் கொடுக்க வேண்டும்? கடவுள் உங்களைத் தவிர வேறேங்கும் இல்லை என்பதைப் புரிந்து கொள்ள புனிதமான பணிகளை மேற்கொள்ளுங்கள். மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்யுங்கள்.

 ஹஸ்தஸ்ய பூஷணம் தானம்

சத்யம் கண்டஸ்ய பூஷணம்

ஸ்ரோத்ரஸ்ய பூஷணம் சாஸ்த்ரம்

கைகளுக்கு அணி தானம் செய்வது

கழுத்திற்கு அணி சத்தியமே

புனிதமான சாஸ்த்ரமே காதுக்கு அணி

இவையே நீங்கள்  உங்களை அலங்காரம் செய்து கொள்ள இறைவன் விரும்பும் ஆபரணங்களாகும்.

ஆனால் மனிதனோ உலகியல் ஆபரணங்களுக்காக ஏங்குகிறான்; அதனால் தன்னை தூஷணத்திற்கு (கெட்ட விமரிசனத்திற்கு) உட்படுத்திக் கொள்கிறான்.

 உங்கள் அனைவரிடமும் அன்பே அடிப்படையான அம்சமாகும். அது புனிதமானது; மாறாதது. ஆனால் அந்த புனிதமான அன்பை நீங்கள் லோகாயத உலகில் திசை திருப்பி உங்களை வசைக்கும் கண்டனத்திற்கும் உள்ளாக்கிக் கொள்கிறீர்கள். புனிதமான பணிகளை மேற்கொள்ளுங்கள். உங்களுக்கென நற்பெயரை சம்பாதியுங்கள். உங்கள் உடல் நீடித்திருப்பது இறைவனாலேயே தான்.  ஆகவே அதை உன்னதமான செயல்களுக்காகப் பயன்படுத்துங்கள். 

தீயதைப் பார்க்காதே, நல்லதையே பார்,

தீயதைக் கேட்காதே,  நல்லதையே கேள்,

தீயதைப் பேசாதே, நல்லதையே பேசு,

தீயதை எண்ணாதே, நல்லதையே எண்ணு,

தீயதைச் செய்யாதே, நல்லதையே செய்,

இதுவே இறைவனை அடைவதற்கான வழி! 

உங்கள் உடலில் உள்ள எல்லா அங்கங்களையும் சுயநலமற்ற  செயல்களில் ஈடுபடுத்தி அவற்றைப் புனிதமாக்குங்கள். ஆனால் இதை செயல் படுத்துவது சுலபமல்ல. மனிதன் எதைச் செய்தாலும் அதில் கொஞ்சம் சுயநலம் இருக்கவே செய்கிறது. சுயநலம் என்பது தேவை தான், ஆனால் அது ஒரு எல்லைக்குள் இருக்க வேண்டும்.

கடவுள் அருள் கடல். உங்கள் கையில் இருக்கும் பாத்திரத்தின் அளவே தான், அதில் நீங்கள் எவ்வளவு கடல்நீரை எடுக்க முடியும் என்பது. நீங்கள் அதிகமாக இறைவனின் அருளைப் பெற வேண்டுமெனில், நீங்கள் உங்கள் பாத்திரத்தின் அளவைப் பெரிதாக்க வேண்டும். அதாவது உங்கள் அன்பை அதிகரிக்க வேண்டும். அன்பை விஸ்தரிப்பது வாழ்க்கையாகும். அன்பைச் சுருக்குவது மரணமடைவதாகும்.

அன்பைப் பெருக்குங்கள், அதை அனைவருடனும் பகிர்ந்து கொள்ளுங்கள்.

இதுவே உண்மையான தியாகமாகும்.

ந கர்மணா ந ப்ரஜயா, தனேன

த்யாகேனைகேன அம்ருதத்வமானஸு

(அமரத்தன்மை செயலினாலோ, ப்ரஜைகளாலோ, செல்வத்தினாலோ அடைய முடியாது; தியாகம் ஒன்றினாலேயே மட்டுமே அடையப்படுவதாகும்)

 ஓ, கடவுளே, நீ எனக்குத் தந்த இதயத்தை நான் உன்னிடம் அர்ப்பணிக்கிறேன். உனது தாமரைப் பாதங்களுக்கு இதை விட வேறெதை என்னால் அர்ப்பணிக்க முடியும்? தயவு செய்து எனது பிரார்த்தனையை ஏற்றுக் கொள்.  – (ஒரு தெலுங்கு கவிதை)

இதுவே கடவுளுக்கு ஒருவன் செய்யும் உண்மையான அர்ப்பணமாகும்.

9-10-2001 அன்று பிரசாந்தி நிலையத்தில் நடந்த பாதுகா மஹோத்ஸவத்தில் பகவான் ஶ்ரீ சத்ய சாயிபாபா ஆற்றிய அருளுரை!

Written by London Swaminathan

Post No. 16,295

Date uploaded in London – 11 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

Chanakya and Manu agree with Vallluvar: Tirukkural Encyclopaedia Chapter 44 –Avoidance of Faults; குற்றங்கடிதல்

Part 62

xxxx 

Go to Project Madurai website for all Tamil books; it is free and trouble free. No advertisements; no cookies!

****

Following Translations are used:

1.A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

2.S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

3.Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

4.Suddhananda Bharathiyar- SB

5.EVS Publishers, Singapore- EVS, Year 1986

6.H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

7.Tamil Original

****

POINTS TO PONDER:

In Kautilya’s Arthashastra, the concept of Arishadvarga (or Shadripu) refers to the six internal enemies or detrimental vices of the human mind that a king must completely conquer to rule effectively. While traditionally viewed as obstacles to spiritual liberation (Moksha) in Hindu philosophy, Chanakya (Kautilya) repurposes them as political and practical imperatives for governance, leadership, and statecraft.

Chanakya famously emphasizes that “he is the most powerful person who has conquered himself”. In Book 1, Chapter 6 of the Arthashastra, he explicitly states that a king who fails to control these six internal enemies will ultimately destroy himself and his kingdom, regardless of how large his army or empire is.

The Six Internal Enemies (Arishadvarga) in Leadership

Vice (Sanskrit)         Meaning       Political Risk in the Arthashastra

Kama Lust / Uncontrolled Desire           Leads the king to neglect state duties, squander resources on personal pleasures, or make decisions based on infatuation rather than merit.

Krodha          Anger / Rage            Causes impulsive, tyrannical decision-making, harsh punishments, and alienation of loyal subjects, ministers, or allies.

Lobha Greed / Avarice       Results in over-taxing citizens, hoarding state wealth, or engaging in corrupt practices, which triggers internal rebellion.

Moha Delusion / Attachment     Blinds the king to imminent threats, causes poor judgment, and creates biases toward preferred individuals or failing strategies.

Mada Arrogance / Ego      Breeds complacency and overconfidence. An arrogant king ignores the sound advice of experienced ministers and underestimates external enemies.

Matsarya      Envy / Jealousy       Leads to distrust within the administration. The king may envy the capabilities of his own ministers or generals, destroying internal unity.

**

Kamandakiya Nitisara (also known as the Nitisara of Kamandaki or Kamantakam in certain regions like South India and Bali). It is an ancient Sanskrit treatise on statecraft and polity written as a metrical summary of Kautilya’s Arthashastra.

Summary of Chapter 1 (Verses 1–57)

The first section is dedicated to Indriyajaya (the control of the senses) and the foundational moral qualities required of a ruler.

तस्माद्व्युदस्य व्यसनं सर्वमेतदशेषतः ।

जितेन्द्रियो भवेद्रजा नीतिशास्त्रानुगः सदा ॥ ५६ ॥

tasmād vyudasya vyasanaṃ sarvam etad aśeṣataḥ |

jitendriyo bhaved rājā nītiśāstrānugaḥ sadā || 56 ||

Translation: Therefore, casting away all these vices entirely, a king must master his senses and always follow the dictates of the science of polity (Nitisara).

जितेन्द्रियस्य नृपतेर्नयमार्गानुसारिणः ।

भवन्त्यविचला लक्ष्म्यः कीर्तिश्च गगनस्पृशी ॥ ५७ ॥

jitendriyasya nṛpater naya-mārga-anusāriṇaḥ |

bhavanty avicalā lakṣmyaḥ kīrtiś ca gagana-spṛśī || 57 ||

Translation: For a king who has conquered his senses and walks the path of righteousness, royal fortune (Lakshmi) remains steadfast, and his fame touches the very heaven

**

Praise is poison; criticism is honey- Manu

A Brāhmaṇa should constantly shrink from honour as from poison, and always long for disrespect as from nectar.

MANU SMRITI

सम्मानाद् ब्राह्मणो नित्यम् उद्विजेत विषाद् इव ।

अमृतस्येव चाकाङ्क्षेद् अवमानस्य सर्वदा ॥ १६२ ॥

sammānād brāhmaṇo nิทyam udvijeta viṣāḍ iva |

amṛtasyeva cākāṅkṣed avamānasya sarvadā ||

• Sammāna (सम्मान): Honor or social respect; viewed here as hazardous and toxic (“like poison”) because it breeds pride and worldly attachment.

• Avamāna (अवमान): Disrespect, scorn, or dishonor; viewed here as beneficial (“like nectar”) because it keeps the mind humble, detached, and free from ego.

XXXX

Chapter 44- Eschewing of Faults; Avoidance of Faults; குற்றங்கடிதல்

*******

431.There is a grace about the riches of the king who is free from pride, anger and lust –A Aranganatha Mudaliyar – ANM+2 ( B.L. Aranganatha iyer and R. Srinivasa Desikan), Year 1933

***

431.Freedom from Arrogance, Anger and Meanness

Spells dignity in greatness– S M Diaz, I G of Police- SMD, Year 2000

***

431
Who arrogance, and wrath, and littleness of low desire restrain,
To sure increase of lofty dignity attain.
Truly great is the excellence of those (kings) who are free from pride, anger, and lust.- Rev.Dr.GU Pope – GUP, Year 1886

***
431.Plenty is their prosperity
Who’re free from wrath pride lust petty.  Suddhananda Bharathiyar – SB     

***

431.Exalted in nature is the greatness of them that have neither pride nor anger nor meanness –EVS Publishers, Singapore – EVS, Year 1986

***

431. செருக்குஞ் சினமும் சிறுமையும் இல்லார்
பெருக்கம் பெருமித நீர்த்து.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

432.Niggardliness, overweening pride, and sensuality are grievous faults in a king– ANM+2

***

432.Parsimony born out of greed, selfish pride and excessive pleasure seekin,

All three are faults in a prince- SMD

***

432
A niggard hand, o’erweening self-regard, and mirth
Unseemly, bring disgrace to men of kingly brith.
Avarice, undignified pride, and low pleasures are faults in a king. – GUP

***

432.Mean pride, low pleasure, avarice
These add blemishes to a prince.     – SB       

***

432.Miserliness, overbearing, pride and vulgar pleasures are faults to a leader- EVS

***

432. இவறலும் மாண்பிறந்த மானமும் மாணா
உவகையும் ஏதம் இறைக்கு.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

433.Faults, small as a millet seed, loom as big as a giant palm in the eyes of those who are jealous of their reputation– ANM+2

***

433.People, who fear disgrace, should avoid even tiny millet sized faults,

Treating them as of major dimension like a palm tree- SMD

***
433
Though small as millet-seed the fault men deem;
As palm tree vast to those who fear disgrace ’twill seem.
Those who fear guilt, if they commit a fault small as a millet seed, will consider it to be as large as a palmyra tree. – GUP

***

433.Though millet-small their faults might seem
Men fearing disgrace, Palm-tall deem.       – SB     

***

433.Those who fear guilt, were they to commit a fault as small as millet seed would consider it to be as large as a palmyra nut- EVS

***

433.When men who fear dishonour a fault commit, though small as millet seed,

They will always think it great as palm tree’s bulky fruit – H A Popley – HAP (not full book; only selected couplets) Year 1931

***

433. தினைத்துணையாங் குற்றம் வரினும் பனைத்துணையாக்
கொள்வர் பழிநாணு வார்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

434.Beware of your faults, for they are a deadly enemy– ANM+2

***

434.As faults are one’s worst enemy leading to ultimate ruin,

It is wise to guard against all faults- SMD

***

434
Freedom from faults is wealth; watch heedfully
‘Gainst these, for fault is fatal enmity.
Guard against faults as a matter (of great consequence; for) faults are a deadly enemy. – GUP

***

434.Watch like treasure freedom from fault
Our fatal foe is that default.  – SB          

***

434.Let a man guard against faults, holding them serious;

They alone are the foes that bring about a fall- EVS

***

434. குற்றமே காக்க பொருளாகக் குற்றமே
அற்றம் தரூஉம் பகை.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

435.Behold the man who does not nobly plan out the future and protect himself against coming evils; he perishes like a

heap of straw before a consuming fire– ANM+2

***

435.The life of a man who does not guard against untoard developments,

Will be like a haystack before an advancing fire- SMD

***

435
His joy who guards not ‘gainst the coming evil day,
Like straw before the fire shall swift consume away.
The prosperity of him who does not timely guard against faults, will perish like straw before fire. – GUP

***

435.Who fails to guard himself from flaw
Loses his life like flame-lit straw.    – SB        
***

435.One must guard oneself against coming evil; or not,

Life will be lost like straw before fire- EVS

***

435. வருமுன்னர்க் காவாதான் வாழ்க்கை எரிமுன்னர்
வைத்தூறு போலக் கெடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

436.He is a perfect king who, blameless himself,  scans the faults of others– ANM+2

***

436.Faultless will be the king, who correct himself

Before he goes on to spot other’s faults- SMD

***

436
Faultless the king who first his own faults cures, and then
Permits himself to scan faults of other men.
What fault will remain in the king who has put away his own evils, and looks after the evils of others. – GUP

***

436.What fault can be the king’s who cures
First his faults, then scans others.   – SB         
***

436.Let a man cure his faults and then scan others’. Who then can find fault with him? – EVS

***

436.What fault can that king ever commit

Who first his own and then the faults of others checks? H A Popley – HAP

***
436. தன்குற்றம் நீக்கிப் பிறர்குற்றம் காண்பிற்பின்
என்குற்ற மாகும் இறைக்கு

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

437. Close fisted parsimony, which is blind to its welfare, goes to rack and ruin– ANM+2

***

437.The miser, who does not put his money to legitimate and purposeful use,

Will find his wealth decline and vanish- SMD

***

437
Who leaves undone what should be done, with niggard mind,
His wealth shall perish, leaving not a wrack behind.
The wealth of the avaricious man, who does not expend it for the purposes for which he ought to expend it will waste away and not continue. – GUP

***

437.That miser’s wealth shall waste and end
Who would not for a good cause spend.    – SB        

***

437.The wealth of a miser who fails to do what should be done, perishes without growth- EVS

***

437. செயற்பால செய்யா திவறியான் செல்வம்
உயற்பால தன்றிக் கெடும்.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

438.Miserliness is the darkest of all faults and stands out in sinister isolation– ANM+2

***

438.Avarice, which is the denial of all charitable inclinations in man,

Is not just a vice; it is the worst- SMD

***
438
The greed of soul that avarice men call,
When faults are summed, is worst of all.
Griping avarice is not to be reckoned as one among other faults; (it stands alone – greater than all). – GUP

***
438.The gripping greed of miser’s heart
Is more than fault the worst apart.    – SB      

***

438.The close -fisted greed of a miser is the worst, apart from all other defaults- EVS

***
 438. பற்றுள்ளம் என்னும் இவறன்மை எற்றுள்ளும்
எண்ணப் படுவதொன் றன்று.

XXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXXX

439.Allow not the spirit of self-complacency to get the better of you; embark not on vain enterprises– ANM+2

***

439.Never indulge in self- praise; nor should you go in

For activities that produce no good results- SMD

***

439
Never indulge in self-complaisant mood,
Nor deed desire that yields no gain of good.
Let no (one) praise himself, at any time; let him not desire to do useless things. – GUP

***

439.Never boast yourself in any mood
Nor do a deed that does no good.    – SB        

***

439.Never extoll yourself in any mood nor do any act that is good for nothing- EVS

***

439. வியவற்க எஞ்ஞான்றும் தன்னை நயவற்க
நன்றி பயவா வினை.

XXXXXXXXXXXXXXXXXX

440.Let your heart’s desires be hidden from your enemy, lest you should fall a prey to their machinations– ANM+2

***

440.If the king is resourceful enough to enjoy his delights in secret

His enemies’’ machinations will be of no avail- SMD

***
440
If, to your foes unknown, you cherish what you love,
Counsels of men who wish you harm will harmless prove.
If (a king) enjoys, privately the things which he desires, the designs of his enemies will be useless. – GUP
***
440.All designs of the foes shall fail
If one his wishes guards in veil.   – SB         

***

440.The schemes of enemies shall be frustrated if you work out your design in calm, secretly – EVS

***

440. காதல காதல் அறியாமை உய்க்கிற்பின்
ஏதில ஏதிலார் நூல்.

–subham—

Tags- Chanakya and Manu, agree with Vallluvar, Tirukkural Encyclopaedia, Chapter 44 ,Avoidance of Faults; குற்றங்கடிதல்

 WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,293

Date uploaded in London – 11 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

5-10-26 மாலைமலர் இதழில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை!

திருக்கோவலூர் உலகளந்த பெருமாள் கோவில்!

ச. நாகராஜன்

தமிழ்நாட்டில் கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டத்தில் உள்ள திருக்கோவலூர் (திருக்கோவிலூர், திருக்கோயிலூர் என்றும் அழைக்கப்படும்) 108 வைணவ திவ்ய திருத்தலங்களுள் ஒன்றாகும்.

இத்தலம் விழுப்புரம்- காட்பாடி ரயில் பாதையில் உள்ளது.

தூவடிவின் பார்மகள் பூ மங்கையோடு

     சுடராழி சங்கு இருபால் பொலிந்து தோன்ற

காவடியின் கற்பகமே போல நின்று

     கலந்தவர்கட்கு அருள்புரியும் கருத்தினானை

சேவடி கை திருவாய் கண் சிவந்த ஆடை

     செம்பொன் செய் திருவுருவம் ஆனான் தன்னை

தீவடிவின் சிவன் அயனே போல்வார்

     மன்னு திருக்கோவலூர் அதனுள் கண்டேன் நானே

                       திருமங்கையாழ்வார், பெரியதிருமொழி 2-10-9

மூலவர்: திரிவிக்ரமன், உலகளந்த பெருமாள் – திருவடியை உயரத் தூக்கிய நிலையில் நின்ற திருக்கோலம். மூலவர் தாரு மரத்தால் ஆனவர்.

உற்சவர்: ஆயனார் கோவலன் (கோபாலன்)

தாயார்: பூங்கோவல் நாச்சியார்

தல விருட்சம்: புன்னை மரம்

தீர்த்தம்: பெண்ணையாறு, கிருஷ்ண தீர்த்தம், சக்ர தீர்த்தம்

விமானம்: ஶ்ரீகர விமானம்

மூலவர் வலக்கையில் சங்கும் இடது கையில் சக்ரமுமாகக் காட்சியளிப்பதோடு வலது காலால் பூமியை அளந்தவாறு நிற்கிறார்.

இந்தத் தலத்தைப் பற்றிய பழம்பெரும் புராண வரலாறு ஒன்று உண்டு.

திருமால் திரிவிக்ரம அவதாரம் எடுத்த போது பூமியை அளந்த அவரது திருவடியை பூமாதேவி பூஜித்துப் பெருமையுற்றாள்.

விண்ணோக்கி சத்யலோகம் சென்ற திருவடியை பிரம்மா பூஜித்துப் பெருமையுற்றார். தமது கமண்டல நீரால் பிரம்மா திருமாலின் திருவடியை பூஜித்த போது திருவடியில் பட்டுச் சிதறிய நீர்த் துளிகளே கங்கை, கிருஷ்ணா, பத்ரா, சிலம்பாறு உள்ளிட்ட நதிகளாயின என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.

தனது மூன்றாவது திருவடியால் மாவலியை பாதாளத்தில் புகுத்தி அங்கும் பெருமாள் காட்சியளித்தார்.

அதே அவதாரத்தை இந்தத் திருத்தலத்திலும் காட்டி அருளியதால் இந்தத் திருத்தலம் மிகவும் புகழ் பெற்றதாக விளங்குகிறது.

இது வைணவ திவ்ய க்ஷேத்திரங்களுள் மிக முக்கியமான க்ஷேத்திரமாக விளங்குகிறது.

இங்கு பெருமாள் வழக்கத்திற்கு மாறாக வலது கரத்தில் சங்கையும் இடது கையில் சக்கரத்தையும் கொண்டு காட்சி தருகிறார்.

பஞ்ச கிருஷ்ண தலங்களுள் ஒன்றாகவும் இது அமைகிறது.

இங்கு கர்பக்ருஹத்திலேயே விஷ்ணு துர்க்கை எழுந்தருளியிருப்பது ஒரு சிறப்பம்சமாகும்.

இது தான் திவ்யபிரபந்தம் விளைந்த விளை நிலமாகும்.

திருமங்கையாழ்வார், பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார் ஆகிய மூன்று ஆழ்வார்களாலும் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட திருத்தலமாகும் இது.

இங்கு ஓடுகின்ற பெண்ணையாறே கிருஷ்ணா பத்ரா நதியாகும்.

வேணுகோபாலர் க்ஷேத்ர பாலக வேடத்தில் இருக்கிறார்.

பிரகாரத்தில் வேணுகோபால், லட்சுமி நாராயணர், லட்சுமி ராகவர், லட்சுமி நரசிம்மர், ராமர், ஆஞ்சநேயர், ஆண்டாள், சுக்ராசாரியார் ஆகியோருக்கு சந்நிதிகள் உள்ளன.

மிக உயரமான கோபுரத்தைக் கொண்டுள்ள தலங்களில் இதுவும் ஒன்று. 11 அடுக்குகளைக் கொண்டதாய் 192 அடி உயரமுள்ளதாய் விளங்குகிறது இங்குள்ள கோபுரம். ஐந்து ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்துள்ள இந்த்க் கோவிலில் மூலவரின் பின்னால் வாமனமூர்த்தி இருந்து அருள்பாலிக்கிறார்.

இத்தலத்தில் தான் முதல் மூன்று அந்தாதிகள் தோன்றின.

ஒரு சமயம் பொய்கையாழ்வார், பேயாழ்வார், பூதத்தாழ்வார் ஆகிய மூன்று ஆழ்வார்களும் இந்த ஊரில் ஒருவரை ஒருவர் அறியாமல் தனியே சஞ்சரித்து வந்தனர். ஒரு நாளில் பெரும் மழை பொழியவே இரவு நேரத்தில் மூவரும் ஒரு வீட்டின் இடைகழியில் வந்து தங்கினர். அப்போது ‘ஒருவர் படுக்கலாம், இருவர் அமரலாம், மூவர் நிற்கலாம்’ என்ற அளவில் அந்த இடம் அமைந்திருக்க  நான்காவதாக அங்கு வந்த பெருமாள் அவர்களுடன் சேர இட நெருக்கடி ஏற்பட்டது.

இப்படி நெருக்கம் ஏன் ஏற்பட்டது என்பது மூவருக்கும் விளங்கவில்லை.

ஆகவே பொய்கையார் பூமியை அகல் விளக்காக்கி கடல் நீரை நெய்யாக்கி சூரியனை விளக்காக ஏற்றினார். முதல் பாடல் இப்படி மலர்ந்தது:

வையம் தகளியா வார்கடலே நெய்யாக

வெய்ய கதிரோன் விளக்காகச் – செய்ய

சுடராழியான் அடிக்கே சூட்டினேன் சொல்மாலை

இடராழி நீங்குகவே என்று.

அடுத்து பூதத்தாழ்வார் அன்பாகிய அகல் விளக்கில் ஆர்வத்தையே நெய்யாக்கி சிந்தை என்னும் திரி கொண்டு ஞான விளக்கை ஏற்றினார். இரண்டாவது பாடல் மலர்ந்தது இப்படி:

அன்பே தகளியா ஆர்வமே நெய்யாக

இன்புறு சிந்தை இடுதிரியா – நன்புருகி

ஞானச் சுடர் விளக்கேற்றினேன் நாரணர்க்கு

ஞானத் தமிழ் புரிந்த நான்.

இருள் நீங்க இறைவனின் திருக்காட்சியைக் காண முடிந்தது.

பேயாழ்வார் இறைவனின் வடிவழகைக் கண்டு மகிழ்ந்தார்.

உடனே அவரது பாடல் மலர்ந்தது:

திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன் திகழும்

அருக்கன் அணிநிறமும் கண்டேன் – செருக்கிளரும்

பொன்னாழி கண்டேன் புரிச்சங்கம் கைக்கண்டேன்

என்னாழி வண்ணன்பால் இன்று.

இங்கு பொய்கையாரின் பாசுரங்கள் முதல் திருவந்தாதியாகவும், பூததாழ்வாரின் பாசுரங்கள் இரண்டாம் திருவந்தாதியாகவும், பேயாழ்வாரின் பாசுரங்கள் மூன்றாம் திருவந்தாதியாகவும் மலர்ந்தன.

இந்தப் பாசுரங்களில் இறைவன் இங்கு இப்படி காட்சி அளித்தமைக்கான ஆதாரங்கள் உள்ளன.

ஆண்டு முழுவதும் ஏராளமான திருவிழாக்கள் இங்கு சிறப்பாக நடைபெறுகின்றன.

பக்தர்கள் திரளாகக் கூடி அருள் பெறும் முக்கிய திவ்ய திருத்தலமாக திருக்கோயிலூர் அமைகிறது.

**

Written by London Swaminathan

Post No. 16,291

Date uploaded in London – 10 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx 

English Part is at the end of this article

கிருஷ்ண பரமாத்மாவும் ராமனும் கிட்டத்தட்ட ஒரே காலத்தில் வாழ்ந்தவர்கள் , அதாவது 100 ஆண்டு வித்தியாசத்தில் இருந்தவர்கள்– என்று ஆர் மார்ட்டன் ஸ்மித் எழுதிய புஸ்தகத்தை மீண்டும் படித்தவுடன் இந்தக் கட்டுரையை எழுதுகிறேன்.

DATES AND DYNASTIES IN EARLIEST INDIA by R.MORTON SMITH, TORONTO, CANADA, 1973

சங்க காலப் புலவர் கபிலர் புறநானூற்றுப் பாடலில் 49 தலை முறைகள் தனக்குத் தெரியும் என்று பாடினார். அவருக்கு 700 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த உலகப்புகழ்பெற்ற, உலகத்தின் முதல் இலக்கண நூலினை வியக்கவைக்கும் முறையில் எழுதிய, பாணினி 21 தலைமுறை 53 தலை முறை பற்றிப் பேசினான் . அதற்கு முன்னர் பிருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத்தில் வெறுமனே எண்களை மட்டும் சொல்லாமல் உண்மையிலேயே இருந்த 57 குருமார்களின் பெயர்களையும் வரிசைக்கிரமத்தில் சொல்லிவிட்டது . இன்றும் காஞ்சி,  சிருங்கேரி மடங்களின் சங்கராசார்யர்களைச் சொல்லும் போது இவர் இத்தனையாவது பட்டம் என்று சொல்லி அதற்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பதைக் காண்கிறோம் .

***

புறநானூற்றுப் பாடல்

பாடியவர்: கபிலர்.
பாடப்பட்டோன் : இருங்கோவேள்.

(பாரி மகளிரை அழைத்துக் கொண்டு சென்ற காலத்துப் பாடியது.)

`இவர் யார்?` என்குவை ஆயின், இவரே,
ஊருடன் இரவலர்க்கு அருளித் ,தேருடன்
முல்லைக்கு ஈத்த செல்லா நல்லிசை,
படுமணி யானைப்,பறம்பின் கோமான்
நெடுமாப் பாரி மகளிர்; யானே
தந்தை தோழன்: இவர்என் மகளிர்;
அந்தணன், புலவன், கொண்டுவந் தனனே;
நீயே, வடபால் முனிவன் தடவினுள் தோன்றிச்,
செம்பு புனைந்து இயற்றிய சேண்நெடும் புரிசை,
உவரா ஈகைத், துவரை ஆண்டு,
நாற்பத்து ஒன்பது வழிமுறை வந்த
வேளிருள் வேளே! விறற்போர் அண்ணல்!
தாரணி யானைச் சேட்டிருங் கோவே!
ஆண்கடன் உடைமையின், பாண்கடன் ஆற்றிய
ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடி மா அல்!
யான்தர, இவரைக் கொண்மதி! வான்கவித்து
இருங்கடல் உடுத்தஇவ் வையகத்து, அருந்திறல்
பொன்படு மால்வரைக் கிழவ! வென்வேல்
உடலுநர் உட்கும் தானைக்,
கெடல்அருங் குறைய நாடுகிழ வோயே!

இருங்கோவேள் என்ற சிற்றரசனைப்பாடிய கபிலர், “நான் பிராமணன் சொல்கிறேன் ; உன்னுடைய 49 தலைமுறைகளை எனக்குத் தெரியும்” என்று அவனைப் புகழ்கிறார் ; அதுமட்டு மல்லாமல் ஜாதி வெறியை உடைத்துப் புரட்சியும் செய்தார் ; க்ஷத்ரியனான பாரியின் மகள் இருவரையும் தன்னுடைய மகள்கள் என்றும் அறிவிக்கிறார் . சுமார் 50 தலைமுறைகளுக்கு , உலகம் ஒப்புக்கொண்ட சராசரி மன்னன் ஆட்சி ஆண்டான 25 ஆண்டுகள் என்பதை ஒப்புக்கொண்டாலும் அவருக்கு முன்னர் 1250 ஆண்டு வரலாற்றினை அவர் கூறினார் ; அதாவது இற்றைக்கு 3250 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் துவரை என்னும் துவாரகாவை ஆண்ட மன்னன் வழிவந்தவர் . மேலும் யாகத்தீயில் மன்னர்கள் தோன்றிய.  மஹாபாரதக் கதைகளையும் நினைவு படுத்துகிறார்; கபிலரைத் தோற்கடிக்கும் முறையில் பாணினி எழுதிய அஷ்டாத்யாயி நூலில் , பாணினிசூத்திரம் 2-1-19 க்கு உதாரணம் காட்டுகையில் சங்க்யா வம்சேன என்பதற்கு, ஏகவிம்சதி பாரத்வாஜம், த்ரி பஞ்சாசத் கெளதமம் என்கிறார் . இதன் பொருள் வம்ச பரம்பரையைக் கூறுகையில் 21 ஆவது தலைமுறை, 53 ஆவது தலைமுறை என்று கூறலாம் என்பதாகும் . அதற்கும் முந்தைய பிருஹத் ஆரண்யக உபநிஷத்தில் 57 தலைமுறை  குருமார்களின் பெயர்களையே சொல்லி உலகையே வியப்பில் ஆழ்த்திவிடுகின்றனர். (அவர்கள் பெயர்களை முன்னொரு கட்டுரையில் எழுதியுள்ளேன்). ஆகவே கபிலரும் பாணினியும் சொன்னது வெறும் எண்கள் அல்ல .

***

பேராசிரியர் ஆர். மார்ட்டன் ஸ்மித், 38 ஆண்டுகளுக்கு சம்ஸ்க்ருதம் பயின்றவர். ஆக்ஸ்போர்ட், கனடாவிலுள்ள டொராண்டோ பல்கலைக் கழகங்களில் பணியாற்றியவர்; இந்துமத நூல்கள் குறித்துப் பல புஸ்தகங்களை எழுதியுள்ளார் . அவர் சொல்லும் வினோத விஷயங்களை நாம் அப்படியே நம்ப வேண்டிய அவசியமில்லை . ஆனால் அவர் கொடுத்த பட்டியல் மிகவும் வியப்பானது! புராணங்களிலிருந்து எடுத்த சம்ஸ்க்ருத ஸ்லோகங்களை அப்படியே ஆங்கிலத்தில் கொடுத்துள்ளார் .அவர் 40, 50 தலைமுறை யாதவ மன்னர்களின் பெயர்களை கி மு 1800 ஆம் ஆண்டிலிருந்து தருகிறார்;  நான்கு தசரத மன்னர்கள், ஆறு ஜனமேஜர்கள் , 3 கிருஷ்ணர், பல வசிஷ்டர், பல விச்வாமித்திரர்களையும் பட்டியலிட்டுள்ளார் . இதனாலதான் அவர் குறிப்பிடும் தேதிகளில் சந்தேகம் எழுகிறது ; ராமாயணத்துக்கும் மஹாபாரதப்போருக்கும் இடைவெளி நூறு ஆண்டுகள்தான் என்கிறார்! நேற்று எழுதிய ஆங்கிலக்  கட்டுரையில் நீண்ட பட்டியல் கொடுத்துள்ளேன்; இங்கு சுருக்கமாகத் தருகிறேன். அவருடைய தேதிகளிலேயே நாம் முரண்பாட்டினையும் காணலாம். ராமனுக்கு வேறு தேதி; அகஸ்தியருக்கும்  ராவணனுக்கும் 200 ஆண்டுகள் முந்திய தேதியைக் கொடுத்துள்ளார் !!

***

தமிழில் மிகவும் புகழ்பெற்ற பாஷ்யக்காரர் உச்சிமேற் புலவர் கொள் நச்சினார்க்கினியர் ஆவார்; அந்த மதுரை நகர பாரத்வாஜ கோத்திர பார்ப்பான், நமக்கு ராவணன் – பாண்டியன் சமாதான உடன்படிக்கை, அகஸ்தியர்– தொல்காப்பியர் மோதல் , த்ருணதூமாக்கினி என்னும் பார்ப்பான்தான் தொல்காப்பியன் என்ற சுவையான செய்திகளையும் கொடுத்தார்; அந்தப் பிராமணன் ஒரு தமிழ் வெறியன் ;வேதத்திலுள்ள ஒரு ஷாகையே தமிழ் மொழிக்குப் பின்னால்தான் வந்தது என்றும் எழுதியுள்ளான். ஆனால் அந்தத் தவற்றினை காஞ்சி பரமாசார்ய சுவாமிகள் (1894-1994) தவறு என்பதைத் தனது உரையில் விளக்கியுள்ளார் . இப்பொழுது PROFESSOR  R. MORTON SMITH சொன்ன காலக் கணக்கினைக் காண்போம்  

ஒரு முக்கிய விஷயம்:- அவர் யயாதி என்ற மன்னற்குக் கொடுத்த தேதி சிந்து சமவெளி நாகரீகத்தை ஓரம் கட்டுகிறது! மாக்ஸ்முல்லரின் தேதிகளைக் குப்பைத் தொட்டியில் வீசி எரிகிறது! தமிழ் மொழிக்கு இலக்கணம் வகுத்த அகஸ்தியனைக் கி.மு 1230-ல் இருந்தவன் என்கிறது ; இதனால் தமிழின் 3255 ஆண்டுப் பழமை புலனாகிறது !!!

இதோ தேதிகள் ; அனைத்தும் கி. மு. BCE ஆண்டுகள்:–

ராம தாசரதி / தசரதன் மகன் ராமன் -1060 BCE;

ராம ஜமதக்கினி /பரசுராமன் 1327;

பலராமன் – 1080 ;

ராமனும் பரசுராமனும் மோதிய செய்தி எல்லா ராமாயங்களிலும் உளது ; ஆனால் இவர் கொடுக்கும் தேதியில் பெருத்த இடைவெளி .

அர்ஜுனன் கார்த்தவீரியன் – 1375;

இவன் ராவணனை வென்று விரட்டியடித்தவன்;

ராவண அனாரண்ய – 1400;

ராவண த்ருணபிந்து- 1250;

க்ருஷ்ண அர்ஜுனை யாதவ – 1320;

கிருஷ்ண வாசுதேவ – 980;

கிருஷ்ண ஷ்யாம–1115 ; இவர்தான் மஹாபாரத கிருஷ்ணன் .

வேத வியாசர்- 1050-980;

அர்ஜுனன் பாண்டவ – 975;

Source book- DATES AND DYNASTIES IN EARLIEST INDIA by R.MORTON SMITH, TORONTO, CANADA, 1973

***

இந்தப் பெயர்களில் குழப்பம் இருந்தாலும் , இராமாயண கதாபாத்திரங்கள் மஹாபாரத கதாபாத்திரங்களுக்கு 100 ஆண்டுகளுக்கு முந்தியவர்கள்தான் என்பதாகும் .

அவரைக் குற்றம் சொல்வதற்கு முன்னர், நமது உபன்யாசகர்கள் சொல்வதையும் நாம் நினைவிற் கொள்ளவேண்டும் . மஹாபாரத கர்ணன், பிராமணன் போல நடித்து க்ஷத்ரியர்களின் மஹாவிரோதியான பரசுராமரிடம் பாடம் கற்றபோது, வண்டு துளைத்த தொடையில் ரத்தம் வந்தபோதும் ஆடாமல் அடங்காமல் இருந்த கர்ணனைப் பார்த்து டேய் , நீ பிராமணன் இல்லை ; பிராமணர்கள் தொடை நடுங்கிகள்; பயங் கொள்ளிகள். நீ யாரடா? என்று கேட்டதை அறிகிறோம் ; இதே போல பீமனும் அனுமனும் சந்தித்த கதைகளும் உண்டு; அவைகளைப் பார்க்கையில் மார்ட்டன் ஸ்மித் கொடுக்கும் தேதிகளில் பசை இருப்பது போலத் தோன்றுகிறது!

***

அவர் சொன்ன நான்கு தசரதர்களைத் தவிர எகிப்திலுள்ள தசரதர் கடிதங்களை அவர் சேர்க்கவில்லை ; அமர்னா கடிதங்கள் / தசரதன் , துருக்கியிலிருந்து எழுதிய கடிதங்கள்! நல்ல வேளையாக அப்படியே கியூனிபார்ம் எழுத்தில் களிமண்  கல்வெட்டுகளில் உள்ளன . வேத கால தெய்வங்களை ரிக் வேத மந்திரத்தில் உள்ள  அதே  வரிசையில் சொல்லி கைச்சாத்திட்ட உடன்படிக்கையும்  அப்படியே கியூனிபார்ம் எழுத்தில் களிமண்  கல்வெட்டுகளில் துருக்கி நாட்டில் கிடைக்கிறது ; அத்தோடு பிரதர்தனன் என்ற  சூரிய குல மன்னன் பெயரும், கிக்குலி ஸம்ஸ்க்ருதக் கட்டளைகளுடன் எழுதிய குதிரைப் பயிற்சி நூலும் நமக்கு கியூனிபோர்ம் லிபி கல்வெட்டில் கிடைத்துள்ளது ;இவையனைத்தும் மாக்ஸ்முல்லர்  செத்துப்போன (1921) பின்னர் வெளி வந்தன . மாக்ஸ் முல்லர்  உளறல்களை தவிடு பொடியாயின! கல்வெட்டு சான்றுகளை எவரும் புறக்கனிப்பதில்லை ; இவை அனைத்தும் கி.மு 1400 தேதியிடப்பட்டவை ; உலகிலுள்ள அவ்வவளவு என்சைக்ளோ பீடியாக்களிலும் போகஸ்கொய் கல்வெட்டு , அமர்னா கடிதங்கள் என்ற பெயர்களில் பதிவிடப்பட்டுவிட்டன. ஆகையால் ஆராய்ச்சியாளர்கள் இவைகளை ஆதாரமாக வைத்து, மார்ட்டன் ஸ்மித் சொன்ன வரிசையையும் கருத்தில் கொண்டு, ஆராய வேண்டும்; எல்லாவற்றுக்கும் மேலாக துருக்கி நாட்டு, எகிப்திய நாட்டு சம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டு விஷயங்களை முதலில் பாடப் புஸ்தகத்தில் சேர்க்க வேண்டும் ; அகஸ்தியர் போன்ற ரிக்வேத குறிப்புகளால் தமிழின் பெருமையும் பழமையும் உலகிற்குத் தெரியவரும்!

கீழே ஆங்கிலத்தில்:  ALL DATES ARE IN BCE:

ABHIMANYU-992 BCE

AKRURA -1110

AMBA -1110 (Princess of Kasi who cursed Bhisma)

AMBARISHA MANDHATA 1460 (Choza’s Ancestor)

ARJUNA KARTAVIRYA-1375 (Ravana was crushed by this king)

ARJUNA PANDAVA- 975 (Bhagavad Gita Fame)

BALARAMA -1110

BAGIRATHA – 1200 (Greatest Hindu Engineer who diverted River Ganga)

BHARADWAJA BARHAPASTYA – 1295 (B for Bharadwaja)

B DIVODAASA-1330 (Rid Vedic King)

BHARATA DAASARATHI -1060 (Rama’s Brother)

BHIMASENA PANDAVA-975 (Mahabharata)

BHISMA-1055(Mahabharata)

DAMAYANTI NALA 1370

DASARATHA LOMAPADA 1090 (Ramayana)

DIRGHTAMAS – 1295 (Rig Vedic Rishi)

DRAUPADI-980(Mahabharata)

DRONA BHARADVAJA 1030(Mahabharata)

DURYODHANA 980(Mahabharata)

GAADHI KAUSIKA- 1340

GALAVA VAISVAMITRA 1285

IKSVAKU MAANAVA-1840- oldest king

JAMADAGNI AARCIKA 1344

J –SUNASHEPA – 1260 (Parasurama???)

JANAKA VIDEHA 810 (Sita Devi’s Father)

JANAKA MITHILA- 1500

KAKSHIVANT- 1215

KANCANAVARMAN– 1520 (note Varman of Pallava/Pandyas)

KRSNA ARJUNI YADAVA 1310 (confusion)

KRSNA SYAMA- 1115(confusion)

KRSNA VASUDEVA- 980(confusion)

Morton Smith is not sure about which Krishna married Sathyabama, which Krishna was the driver of Arjuna’s Car)

LOPAMUDRA AGASTYA- 1240 (Tamil Saint)

MADHUCHANDAS VAISVAMITRA-1260

MATIVAJA MITANNI 1400 (Hindu King who ruled Turkey)

NAHUSA AAYAVA 1820

Pandya eponym -1160

RAMA DASARATHI 1060

RAMA JAMADAGNYA 1327-1280 (note the difference between Rama and Parasurama???)

RAVANA ANARANYA – 1400

RAVANA TRNABINDHU 1250

PRATARDANA OF KASI 131O (This name is in Mitanni King list 1400 BCE)

PURU YAYATEYA 1780

PURURUVA AILA 1860

SARASVATI ANTINARA 1540

SARMISHTA VAARSAPARVANI 1800 BCE

SATYABHAMA KRSNA-1080

SIBI AUSINARA 1345 (Purananuru Choza ancestor)

SINDHUDWIPA AMBARISHA 1410 (Indus Valley King)

SITA RAMA 1060 (Lord Rama’s wife)

xxxxxxx

Supporting Information

FROM TURKEY:

The Boğazköy Inscription (dated to roughly 1400–1380 BCE) is a cuneiform clay tablet recording a political treaty between Hittite King Suppiluliuma I and Mitanni King Shattiwaza (Matiwaza), discovered at the ancient Hittite capital of Hattusa (modern Boğazkale/Boğazköy in Turkey).

• Mitanni-Hittite Treaty: The document outlines a peace agreement and alliance between the two ancient Near Eastern kingdoms.

• Invoked Vedic Deities: As part of the treaty’s divine witnesses, four major Vedic gods are invoked: Mitra, Varuna, Indra, and the Nasatyas (the Ashvins).

• Order of Deities: The names appear in a sequence that is found in the Rig Veda according to Asko Parpola, the most famous Indus Valley Civilization Scholar.

XXXX

FROM EGYPT

The Amarna letters of Dasaratha (historically and linguistically known as Tushratta) are a vital subset of the famous Amarna Letters archive discovered in Egypt.

Dasaratha/Tushratta was the ruler of Mitanni, a powerful empire located in northern Mesopotamia (modern-day Syria and Turkey) during the 14th century BCE. Written in Akkadian cuneiform (the international diplomatic language of the Late Bronze Age), his correspondence spans 13 letters cataloged as EA 17 through EA 29. They were addressed to Pharaohs Amenhotep III, Akhenaten, and Queen Mother Tiye.

• The “Hurrian Letter” (EA 24): While twelve of his letters are written in Akkadian, EA 24 stands out as an artifact of immense linguistic importance. Comprising 494 lines written almost entirely in the Western dialect of Hurrian, it remains the longest contiguous text surviving in the Hurrian language today.

• Dynastic Marriages: A central theme in his letters is negotiating political alliances through royal marriages. In letters like EA 19 and EA 22, Dasaratha arranges for his daughter, Princess Taduhepa (sometimes equated with Queen Kiya or Nefertiti in alternative historical theories), to marry Amenhotep III.

• Demands for Gold: Egypt controlled massive gold mines in Nubia, making it the financial powerhouse of the ancient world. Dasaratha frequently pleads with the Pharaoh to send gold, famously using variants of the phrase, “May my brother send gold in very great quantity… for gold is as common as dust in my brother’s land”.

• The Traveling Goddess (EA 23): In this letter, Dasaratha mentions sending a sacred, miraculous statue of the Hurrian goddess Šauška (Ishtar) of Nineveh to Egypt. It was meant to bless and heal an aging and ill Amenhotep III.

Historians and scholars are particularly fascinated by Dasaratha’s letters because they provide absolute archaeological evidence of Vedic culture in the ancient Near East.

The ruling elite of the Mitanni empire spoke a language with clear SANSKRIT roots. The cuneiform spelling of the king’s name—Tushratta—is widely accepted by linguists as the Akkadian rendering of the Sanskrit name Dasaratha (meaning “he who has ten chariots”) or Tvesharatha (“having splendid chariots”). Other Mitanni kings mentioned in these records bear names like Artatama (Rtatama, “most righteous”) and Sutarna (Sutarna, “good sun”).

XXXX

PANINI SUTRA ABOUT 53 GENERATIONS

In Pāṇini’s Aṣṭādhyāyī, Sūtra 2.1.19 states: “संख्या वंश्येन” (saṅkhyā vaṃśyena). This rule dictates that a numeral (saṅkhyā) is compounded with a term denoting a lineage or family descendant (vaṃśya), and the resulting compound is classified as an Avyayībhāva samāsa.

The phrase “त्रिपञ्चाशत् गौतमम्” (tripancāśat gautamam) is a classic illustrative example of this specific sūtra:

• त्रिपञ्चाशत् (tripancāśat): The numeral meaning 53.

• गौतमम् (gautamam): Refers to the descendants of the sage Gautama (a lineage / vaṃśya).

***

एकविंशतिभारद्वाजम् (Ekaviṃśatibhāradvājam) is a classic example of an अव्ययीभाव समास (Avyayībhāva compound) in Paninian grammar. It is formulated under the rule संख्या वंश्येन (२-१-१९) (Sūtra 2.1.19, often numbered 2.1.18 in some recensions).

• The Sūtra: Saṅkhyā vaṃśyena (संख्या वंश्येन) states that a numeral (संख्या) compounds with a word denoting a member of a lineage/family (वंश्य), resulting in an Avyayībhāva समास.

• Lineage Types: Panini explains that a lineage (vaṃśa) can be of two types:

            1. Vidyā (Learning/Guru paramparā): e.g., Dvimuni vyākaraṇam (The grammar belonging to the two sages—Pāṇini and Kātyāyana).

            2. Janma (Birth/Family descent): This is where our example fits.

• Laukika Vigraha (Literal Meaning): Ekaviṃśatibhāradvājāḥ (एकविंशतिभरद्वाजाः), which translates to “Twenty-one generations / descendants in the lineage of Sage Bharadwaja

XXXXX

DATE OF MAHABHARATA WAR

R.Morton Smith – 1050 BCE
Srinivas Raghavan 3067 BCE
P C Sen Guptas 2449 BCE
Dr Sankalia – later than 15th century BCE
S B Roy on the basis of astronomical calculations – 1424 BCE
S B ROY in his book “Date of Mahabharata Battle” has beautifully summarised the views of scholars in this field as follows:–

D R Mankad- 3201 BCE
M M Krishnamachari – 3137 BCE
C V Vaidya – 3102 BCE
V B Athvale – 3016 BCE

XXXXX

TAMIL INSCRIPTION GIVES KALIYUGA IN DAYS!

The Parthivasekarapuram copper plate inscription (dated around 865 CE) of Ko Karunathadakkan states that 1,449,087 days of the Kali Yuga had passed.

• Parthivasekarapuram Copper Plate: Recorded in Tamil and points to the traditional commencement of the Kali Yuga around 3100–3102 BCE.

• Calculation Context: This total of 1,449,087 elapsed days corresponds historically to the mid-9th century CE dating of the record, showing that early South Indian epigraphy tracked time using exact day counts from the start of the Kali era.

XXXXX

HINDU WONDER – 57 GENERATIONS AT ONE GO! (Post No.7480)

WRITTEN BY LONDON SWAMINATHAN

Post No.7480

Date uploaded in London – 21 January 2020

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge; this is a non- commercial blog.

(List of 57 generations of Gurus is attached at the end)

Hindus are the only people in the world who use geographical and historical data in their everyday ritual. No where in the world we can see such a historical sense. While they do Pujas in the temple or at home, they begin it with Sankalp (vow) in which they refer to Manvantara, Yuga, Year, Date, Day and their location on earth. It will even beat the google map. Because they have divided the entire northern hemisphere into several ‘dwips’ (land mass), and they say where in the world they do that ritual. Let us forget all these Mantra stuff and come to the real world!

Foreign ‘scholars’ who have no faith in Hinduism or practical experience accused Hindus of  people with no historical sense. They praised only one Kashmiri Brahmin as the first one with Historical sense. That Brahmin named Kalhana wrote Raja Tarangini (River of Kings) with the names of Kings and their periods which can be understood by foreigners. But surprise, surprise! the foreign ‘scholars’ rejected his first four chapters in Raja Tarangini saying it contains myths and unhistorical information.  It is like praising a beautiful woman and saying the part above her neck is Ugly!!! The fact of the matter is Kalhana challenges the date of Buddha, Kali Yuga, Kanishka etc which didn’t suit the ‘scholars’.

Let me come to the topic of the day!

I titled it as ‘57 generations at one go’. What is it?

Brihad Aranyaka Upanishad is the oldest of the 108 Upanishads. Even the jaundice eyed foreigners generously dated it as 850 BCE material. But Hindus believe it is still older which is proved by the internal evidence. This Big Forest (Brihad Aranyaka) Upanishad has a chapter called Vamsa Brahmana in which it gives 57 generations of teachers and two gods.

Foreign historians give 25 years per generation/ per king. But when it comes to forest living , peace loving, meditative, god fearing, vegetarian Gurus it must be longer than 25 years. So let me stretch it to 30 to 40 years and give a rough calculation.

30X 57 generations  =1710 years or

40 X 57 = 2280 years

Before 850 BCE which means , the first Guru for this particular Upanishad lived 2560 years or 3130 years before our time!!

Can we rust this information?

Yes , you can trust it because,

Even foreigners believe all that is said in Vedic literature is true, but they doubt Puranic information. But we have other strong proof from archaeological and historical sources.

Kabilar, the Brahmin poet, who contributed the highest number of Tamil poems to Sangam Tamil Corpus, sings about a chieftain named Irungovel in Purananuru verse 201 as the person in the 49^th generation in his line. The most famous Tamil commentator Nacchinarkiniyar , a Brahmin belonging to Bharadwaja Gotra, says that the Yadavs came to Tamil Nadu with a group after Krishna’s demise. Kabilar lived 2000 years ago and if we add another (25 X49) 1225 years it means 3225 years. This is about Irugovel’s forefather’s  arrival in Tamil Nadu. I am referring it to prove that the number of generations is used commonly and to prove Hindus had this historical sense of accounting.

If one comes to all Mutts and Adeenams in Tamil Nadu one can see they always use the generations to say this ascetic is the 68^th in the line of Acharyas or 157 th etc.This accounting generation is used even today.

Aihole Inscription and Parthivasekarapuram Copper Plates used Kaliyuga years even during fifth century.

ROME POPES AND NUMBERS

In the list of 57 generations we see some strange names of Rishis. That proves it is very ancient.

In the list we see several Rishis has the same name. This is very important. Hindus very often come across the names of Indra, Agastya, Visvamitra, Vasistha, Bhoja, Vikramditya, Sankaracharya, Janaka, Avvaiyar etc and get confused. The Pauranic speakers projected them as one person. It is incorrect. Look at the list of Popes in Vatican City.

Popes with the name of John – 23 Popes!

Benedict -16, Leo- 13, Gregory 16!

Go to the list of Pharaohs of Egypt; there are 14 Ramesses!

So, Hindus must number them like Westerners to avoid confusion (Eg. Pope John XIV, Gregory XIII).

One more information about Indian Geography in the list:-  One name has the prefix Vidharbi meaning he is from Vidharba region. So even thousands of years ago we have used the prefix showing the region. Most of Sangam Tamil Poets have prefix such as Madurai, Karur, Uraiyur etc showing where they came from. So they had geographical sense 2000 years ago.

If we read chapters after the ‘Vamsa Brahmana’ , we will come across several states in North India such as Videha (Bihar, Nepal), Panchala (Punjab, Haryana). Buddhist literature of sixth century BCE mentioned 16 Mega Kingdoms (Maha Janapada) in North India. Vedic literature belongs to a period long before Buddha’s time.

Now read the list and see that it goes beyond the time of Indus-Sarasvati River Civilization!

–SUBHAM—

TAGS- Kali Yuga date, Hindu Wonder, History Wonder, பாணினி, சங்கப் புலவர் , கபிலர் , ராமாயண காலம், மஹாபாரத காலம்,  அதிசய வரலாற்றுச் செய்திகள்

WRITTEN BY S NAGARAJAN

Post No. 16,290

Date uploaded in London – 10 October 2026

Contact – swami_48@yahoo.com

Pictures are taken from various sources for spreading knowledge.

this is a non- commercial blog. Thanks for your great pictures.

tamilandvedas.com, swamiindology.blogspot.com

xxxx

முஸ்லீம்கள் பற்றி அம்பேத்கர்!

ச. நாகராஜன்

டாக்டர் பி.ஆர். அம்பேத்கர் இந்திய அரசியல் சட்டத்தின் வரைவை உருவாக்கிய கமிட்டியின் தலைவராக இருந்தவர். தலித் சமூகத்திற்காகப் பாடுபட்ட அவர் கஷ்டப்பட்டு ஒரு வக்கீலாக முன்னுக்கு வந்தவர். ஆழ்ந்த சிந்தனையாளர். அரசியல் சட்டத்தில் நிபுணர்.

அவர் 1945ம் ஆண்டு Pakistan or the Partition of India என்ற புத்தகத்தை எழுதி வெளியிட்டார். பின்னால் இது  Thoughts on Partition என்று பெயர் மாற்றம் செய்து வெளியிடப்பட்டது.

மூஸ்லீம் லீக் தனி நாட்டைக் கேட்பது பற்றிய ஆழ்ந்த ஆய்வை அவர் மேற்கொண்டு தனது கருத்துக்களை இந்தப் புத்தகத்தில் தெரிவித்துள்ளார்.

492 பக்கங்கள் கொண்ட புத்தகம் இது.

முகலாய சரித்திரத்தை எடுத்துக் கொண்டால் அதில் ஹீரோக்களாகக் கொண்டாடப்படும் அனைவரும் அழிவையும் கொள்ளையையும் அடிப்படிக் கொள்கையாகக் கொண்டு ஏராளமானோரைக் கொலை செய்தவர்கள். தங்களுக்குள்ளும் அடித்துக் கொண்டு கொலை செய்து மாண்டவர்கள்.

அம்பேத்கர் முகம்மது கஜினி இந்தியாவுக்குள் நுழைந்தது முதல் அஹ்மத் ஷா அப்டல் சென்றது வரை 762 ஆண்டு கால வரலாற்றை நுணுக்கமாக ஆராய்ந்தார். வரலாற்று ஆசிரியர்கள் பலரது மேற்கோள்களை அவர் விரிவாக இந்தப் புத்தகத்தில் தருகிறார். (பக் 54-63) ஆலயங்களை இடித்துத் தரமட்டமாக்கல், கட்டாயமாக இஸ்லாமிற்கு மதமாற்றம் செய்தல், பெண்களைக் கற்பழித்தல், குழந்தைகளைக் கொல்லல் போன்ற ஈவு இரக்கமற்ற படு பாதகங்களை அவர்கள் செய்தனர்.

1920 முதல் 1940 முடிய நமது நாட்டில் நடந்த மதக் கலவரங்களை அவர் விரிவாகக் கூறுகிறார். (பக் 163-184)

1919 முதல்ல் ஏற்பட்ட பிரிட்டிஷாருக்கும் முஸ்லீம் லீகிற்கும் இடையேயான நெருக்கமான உறவைப் பற்றியும் அவர் விளக்குகிறார்.

ஜனத்தொகையில் 25 சதவிகிதமே இருந்த முஸ்லீம்கள் ராணுவத்தில் 36 சதவிகிதம் இடம் பெற்றதை அவர் சுட்டிக் காட்டுகிறார்.

இந்தப் புத்தகத்தை அனைவரும் படிக்க வேண்டும்.

இதில் இடம் பெற்றுள்ள சில குறிப்புகளைக் கீழே காணலாம்:

1)      பக் 352 முஸ்லீம்கள் தேசபக்தி இல்லாதவர்கள்.

2)      பக் 123 இந்தியாவில் உள்ள எல்லா முஸ்லீம்களும் பாகிஸ்தானுக்கு அனுப்பப்பட வேண்டும்.

3)      பக் 125 இந்தியாவில் தொடர்ந்து இருக்க முஸ்லீம்கள் அனுமதிக்கப்பட்டால் மத நல்லிணக்கம் இந்தியாவில் ஒருபோதும் வராது.

4)      பக் 294 முஸ்லீம்கள் பாரதத்திற்கு எதிராக ஜிஹாத் தொடங்குவார்கள்.

5)      பக் 294 முஸ்லீம்கள் பாரதத்தை தாருல்- ஹர்ப் ஆகக் கருதுகிறார்கள்.

6)      பக் 294 அவர்கள் நாட்டின் சட்டத்திற்கு எதிராக ஷரியா சட்டத்தை அமுல் படுத்த சதி செய்கிறார்கள்.

7)      ஷரியா சட்டத்தின் படி இந்த நாட்டை தார்- உல்- இஸ்லாம் ஆக ஆக்கப் பார்ப்பார்கள்.

8)      முஸ்லீம்கள் சமூக சீர்திருத்தத்திற்கு மிக மிக எதிரானவர்கள்.

பர்காவை பயன்படுத்துவது என்பது இஸ்லாமில் செக்ஸ் உறவில் தவறை உருவாக்கும்.

அம்பேத்கரைப் போற்றி வீதிக்கு வீதி அவர் படத்தைச் சுவரில் சித்தரிக்கும் பகுத்தறிவுகளுக்கு இதெல்லாம் தெரியுமா அல்லது தெரிந்தாலும் இவற்றை மூடி மறைக்கப் பார்க்கிறார்களா?

தெரியவில்லை.

ஆனால் அம்பேத்கர் சொன்னது பின்னால் காஷ்மீரிலும், சம்பல் பள்ளத்தாக்கிலும், மேற்கு வங்கத்திலும் இன்னும் நாட்டின் இதர பகுதிகளிலும் உண்மையானதைப் பார்க்கிறோம்.

அவர் நமது நாட்டினருக்கு முன்னதாகவே எச்சரிக்கை கொடுத்தவர்.

அவர் கூறியதை உன்னிப்பாகக் கவனித்து நாம் முன்னேற வேண்டும் என்பது தான் காலத்தின் கட்டாயம்!

***