கிரேக்கர்கள் நாடகப் பித்தர்கள் (Post No.4137)

Written by London Swaminathan

 

Date: 7 August 2017

 

Time uploaded in London- 16-00

 

Post No. 4137

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

கிரேக்கம் எனப்படும் கிரீஸ் நாட்டில் 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே நாடகங்கள் சிறப்பிடம் பெற்றன. இதற்கு அடுத்தபடி நாடகங்களுக்குப் பெயர்பெற்ற நாடு இந்தியா என்று சொல்ல வேண்டும். ஆனால் இப்போது கிடைக்கும் தகவல்களின் அடிப்படியிலேதான் இந்த தகவல். மேலும் அவர்கள் எழுதிய நாடகங்களில் சில நாடகங்களே கிடைத்துள்ளன. நம் நாட்டில் பாஷா எழுதிய 13 நாடகங்கள் கிடைத்துள்ளன. அதற்குப் பின்னர் காளிதாசன் எழுதிய மூன்று நாடகங்கள் கிடைத்தன.

காளிதாசனுக்கு முன்னர் வாழ்ந்த நீண்ட நாடக ஆசிரியர் பட்டியல் உள்ளது. இவர்கள் எழுதிய நாடகங்களின் பெயர் தெரியாது. மேலும் ஆதிகாலத்தில் நடனம் மூலம் நாடகங்கள் நடிக்கப்பட்டன. சிலப்பதிகாரத்தில் வரும் மாதவியின் 11 கூத்துகளும் புராணக்கதைகளே. நடனம்- நாட்டியம் இவை இரண்டும் கலந்தே இருந்ததால் நாம் கிரேக்கர்களையும் விஞ்சி இருக்கக்கூடும்!

 

இரண்டு கிரேக்க ஆசிரியர்கள் மொத்தம் 220 நாடகங்கள் எழுதியதாகப் பிற்காலத்தில் கிடைத்த தகவல்கள் தெரிவிக்கின்றன.

 

100 நாடகம் எழுதிய மெனாண்டர் (மீனேந்திரன்)

 

இவர் ஒரு நகைச்சுவை நாடக ஆசிரியர். இவரைப் பற்றி மற்றவர்கள் எழுதிய நூல்களிலிருந்தே தெரிந்தது. ஆனால் அதிர்ஷ்டவசமாக 1957ல் எகிப்தில் பேபைரஸ் புல் காகிதங்களில் இவர் எழுதிய நாடகத்தில் சில வசனங்கள் காட்சிகள் மட்டும் கிடைத்தன. இரண்டு ரோமானிய நாடக ஆசிரியர்கள் இவருடைய நாடகங்களைத் தழுவி நாடகங்கள் எழுதினர்.

 

பணக்கார குடும்பத்தில் பிறந்த மெனாண்ட (Menander) ரின் தந்தை ஒரு புகழ்பெற்ற அரசியல்வாதி என்றும் அறிகிறோம். அவரது உறவினர் ஒருவர், அக்கால நாடக ஆசிரியர்களின் நண்பர். இதன் மூலம் இவருக்கும் உத்வேகம் பிறந்தது.

 

இவர் பிறந்த ஆண்டு – கி.மு.342

இவர் இறந்த ஆண்டு- கி.மு. 291

 

இவர் பிறப்பதற்கு நூற்றுக் கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே

கிரேக்கர் வாழ்வில் நாடகங்கள் இரண்டறக் கலந்தன.

 

அவ்வப்பொழுது நாடகப் போட்டிகள் நடக்கும். ஆண்டுதோறும் ஒருவருக்குப் பரிசும் அளிப்பர். மெணான்டருக்கு முன் சோக நாடகங்களே எழுதப்பட்டன. அரிஸ்டோபனிஸ் (Aristophones)  என்பவர் பழைய பாணியில் எழுதினார். மெனாண்டர் புதிய பாணியில் எழுதினார்.

இவர் எழுதிய பாணியை பாமர மக்கள் ரசிக்க முடியாது. இவர் எழுதிய ‘மூர்க குணமுள்ள மனிதன்’ என்ற நாடகம் மட்டுமே கிடைத்தது. கோபம், குட்டை முடியுடைய பெண் முதலிய நாடகங்களின் துண்டுகள் மட்டுமே கிடைத்தன.

 

நூறு நாடகங்களை எழுதியும் எட்டே முறை மட்டுமே இவர் பரிசுகள் பெற்றார்.

 

120 நாடகங்கள் எழுதிய சோபோக்ளிஸ் (சோகக் க்ளேசன்)

 

இவர் ஏதென்ஸ் அருகிலுள்ள கொலனஸ் (Colonus) என்ற ஊரில் செல்வந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். ஏஸ்கைலஸ் (Aeschylus) எழுதிய சோக நாடகங்களால் ஈர்க்கப்பட்டார். நாடகங்கள் மூலம் சமய மற்றும் அரசியல் விஷயங்கள் சித்தரிக்கப்பட்டன. கிரேக்க புராணக் கதைகளைக் கொண்டு அன்றாடப் பிர்ச்சினைகளை விமர்சித்தனர்.

 

சோபோக்ளிஸ் வாழ்ந்த காலத்தில் ஏதென்ஸ்  நகர அரசுக்கும் ஸ்பார்ட்டா நகர அரசுக்கும் இடையே (Peloponnesian பெலபொனேச்சியன்) யுத்தம் நடந்தது. இதனால் இவரது நாடகங்களில் தேசபக்தி சுடர்விட்டுப் பிரகாசிக்கிறது. இவர் பிற்காலத்தில் சமாதானத்துக்காக வாதடினார். இவர் எழுதிய ஆண்டிகோனெ என்ற நாடகத்தில் போரினால் ஒருவர் மன நிலையில் எழும் தர்ம-அதர்மப் போராட்டம் பற்றி வெகுவாக சிலாகித்து இருந்தார். இத இவரது புகழை உச்சத்துக்கு இட்டுச் சென்றது. மக்கள்  இவரை தளபதியாகவும்,சட்ட சபை உறுப்பினராகவும் தேர்ந்தெடுத்தனர்.

இவர் பிறந்த ஆண்டு – கி.மு 496

இவர் இறந்த ஆண்டு- கி.மு. 406

 

ஆண்டுதோறும் நடைபெறும் நாடகப் போட்டியில் கி.மு.486ல் இவர் இடம்பெற்றார். அந்தப் போட்டியில் இவர் முதல் பரிசு பெற்றது ஏதென்ஸ் நகரத்தில் அதிர்வலைகளை எழுப்பியது. அது வரை பரிசுபெற்று வந்த புகழ்பெற்ற ஏஸ்கைலஸை (Aeschylus) இவர் தோற்கடித்ததே இந்த வியப்புக்குக் காரணம்; மேலும் அப்போது சோபோக்ளிசுக்கு வயது 27 தான்.

120 நாடகங்களை எழுதிய இவர் 24 முறை முதல் பரிசு வென்று சாதனை படைத்தார்.

 

இவர் எழுதிய நாடகங்களில் ஏழு மட்டுமே இப்பொழுது கிடைத்தன.

 

இவரைப் பற்றிய ஒரு சுவையான சம்பவம் உண்டு. தனது தந்தைக்கு வயதாகிவிட்டதால் வியாபாரத்தைச் சரியாக கவனிப்பதில்லை. ஆகையால் எல்லாப் பொறுப்புகளில் இருந்தும் விடுவிக்க வேண்டும் என்று சோபோக்ளிசுக்கு எதிராக மகன்கள் வழக்கு தொடுத்தனர். நீதி மன்றத்துக்கு அவர் வந்த போது அபோதுதான் எழுதி முடித்த ஈடிபஸ் அட் கொலனஸ் (Oedipus at Colonus) என்ற நாடகம் இருந்தது. அதைப் பார்காமலேயே ஒப்பித்துவிட்டு எனக்கு வயதுக் கோளாறு இருந்தால் இப்படிச் செய்ய முடியுமா? என்று கேட்டார். அதைப் பார்த்த நடுவர்கள் அசந்தே போய்விட்டனர். அவரை வழக்கிலிருந்து விடுவித்தனர்.

 

–subham—

 

 

அக்பர் விரும்பிய கங்கை நீர்! (Post No.4133)

Written  by S NAGARAJAN

 

Date: 6 August 2017

 

Time uploaded in London:- 5-23 am

 

 

Post No.4133

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

புனித கங்கை

 

அக்பர் விரும்பிய அமரத்தன்மை அளிக்கும் கங்கை நீர்!

 

ச.நாகராஜன்

 

 

முகலாய மன்னர்களில் சற்று வித்தியாசமான மன்னர் அக்பர். அவரது நிர்வாகம் பற்றிய விரிவான குறிப்புகளைத் தரும் நூல் அய்ன் -இ-அக்பரி. 16ஆம் நூற்றாண்டு நூல் இது.

இதன் பொருள் அக்பரின் அரசியல் சாஸனம் என்பதாகும்.

இதை எழுதியவர் அபுல் ஃபாஜி இபுன் முபாரக் என்பவர்..

அது அக்பரின் கங்கை நீர் மீதான விருப்பத்தையும் அதை அவர் எவ்வளவு மதித்தார் என்பதையும் நன்கு விவரிக்கிறது.

அதில் ஒரு பகுதியை ஆங்கிலத்தில் அப்படியே காணலாம்:

 

 

His Majesty (AKBAR) calls this source of life (Ganges Water) ‘the water of immortality’ and has committed the care of this department to proper persons. He does not drink much, but pays much attention to this matter. Both at home and on travels he drinks Ganges water.

Some trustworthy persons are stationed on the banks of that river who dispatch the water in sealed jars.

 

 

When the court was at the capital Agra and in Fattepore Seikree the water came from the district of Saran, but now that His Majesty is in the Punjab water is brought from Hardwar.

 

For the cooking of the food, rain water or water taken from Jumna and Chenab is used, mixed with a little Ganges water; On journeys and hunting parties, His Majesty from his predilection for good water appoints experienced men as water-tasters.”

 

 

அதிகாரபூர்வமான நூலான அய்ன் -இ -அக்பரி தரும் சுவையான தகவல்கள் இவை.

 

அக்பர் கங்கை நீரை அமரத்தன்மை அளிக்கும் நீர் எனக் கூறி வந்தார்.

 

நீரைக் கொணரும் பணியை பொறுப்பான ஆட்களிடம் அவர் ஒப்படைத்திருந்தார்.

 

அவர் அதிகம் நீர் பருகுவதில்லை என்ற போதிலும், நீர் பற்றி அதிக கவனம் செலுத்தி வந்தார்.

 

இல்லத்திலும் பயணங்களிலும் அவர் கங்கை நீரையே அருந்தி வந்தார்.

நம்பிக்கையான் ஆட்கள் கங்கை கரையில் இருந்தனர். அவர்கள் கங்கை நீரை சீலிடப்பட்ட ஜாடிகளில் வைத்து அனுப்பினர்.

 

ஆக்ராவிலோ அல்லது பதேபூர் சிக்ரியிலோ அரசவை நடக்கும் சமயங்களில் நீரானது சரண் மாவட்டத்திலிருந்து வந்தது.

ஆனால் இப்போது அவர் பஞ்சாபில் இருப்பதால் நீரானது ஹரித்வாரிலிருந்து கொண்டுவரப்படுகிறது.

 

சமைப்பதற்கு யமுனா அல்லது ஜீனாப் நதி நீரோ அல்லது மழை நீரோ கங்கை ஜலம் சிறிது அதில் சேர்க்கப்பட்டு பயன்படுத்தப்படுகிறது.

 

 

பயணங்களிலும் வேட்டையாடச் செல்லும் போதும் நீருக்கு முக்கியத்துவம் தந்து தகுந்த நிபுணர்களை நீர் சுவையாக இருக்கிறதா என்பதைப் பார்க்க அவர் நியமிப்பார்.

 

மேற்கண்ட சுவையான தகவல்கள் அக்பர் கங்கை நீருக்கு எவ்வளவு முக்கியத்துவம் அளித்து வந்தார் என்பதை விளக்குகிறது.

 

 

யமுனை நீரோ இதர நீரோ – அதைப் பயன்படுத்த நேரும் போது கூட – அதில் சிறிது கங்கை நீரைச் சேர்ப்பது அவர் பழக்கம் என்பதை நோக்குகையில் கங்கையின் புனிதத்தை அவர் போற்றி வந்தார் என்பதும் புலப்படுகிறது. அத்துடன் அமரத்தன்மை அளிக்கும் நீர் என்று அவர் கங்கை நீரைப் போற்றியது அவருக்கு கங்கை பால் இருந்த மதிப்பையும் மரியாதையையும் நம்பிக்கையையும் தெரிவிக்கிறது.

இத்துடன் கங்கையின் புனிதம் பற்றிய தகவல்கள் நிற்கவில்லை.

 

 

ஔரங்கசீப் எப்படி கங்கை நீரை விரும்பினார் என்பதை இன்னொரு கட்டுரையில் பார்ப்போம்.

***

 

 

 

அதீனா சிலையும் மத வெறியர்கள் அதை அழித்த கதையும் (Post.4127)

Picture of London Swaminathan

 

Written by London Swaminathan

Date: 4 August 2017

Time uploaded in London- 8-13 am

Post No. 4127

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

pictures by Natarajan Krishnan of Sydney (my Sambandhi)

 

ஜூலை மாதக் கடைசியில் நாங்கள் ஏதென்ஸ் நகருக்கும் சாண்டோரினி என்ற வரலாற்றுச் சிறப்பும் இயற்கை வனப்பும் கொண்ட தீவுகளுக்கும் சென்று வந்தோம். இது பற்றிய எனது முந்தைய கட்டுரைகளைப் படித்துவிட்டு இதைப் படிக்கவும்.

 

கிரேக்க நாட்டின் தலை நகரான ஏதென்ஸ் நகரில் ஆக்ரோபொலிஸ் என்னும் இடத்தில் பார்த்தினான் கோவில் (Athena Temple in Parthenon at Acropolis in Athens, Greece) உள்ளது இதில் இருந்த அழகிய அதீனா தேவியின் சிலையை கிறிஸ்தவ மத வெறியர்களும் முஸ்லீம் மத வெறியர்களும் அழித்த கதை மிகவும் வருந்தத்தக்க கதை.

எப்படி சோமநாத புர சிவன் கோவிலை உடைத்து கஜினி முகமது டன் கணக்கில் தங்கம் கொண்டு சென்றானோ, எப்படி போர்ச்சுகீசியர்கள் யாழ்ப்பாண இந்துக் கோவில்களை நாசப்படுத்தினரோ, எப்படி மாலிக்காபூர் மதுரை திருவரங்கம் பகுதி கோவில்களைக் கொள்ளை அடித்து கோவில்களை இடித்தானோ, எப்படி மாயா, அஸ்டெக், இன்கா, ஒல்மெக் நாகரீகங்களை ஸ்பானிய கிறிஸ்தவ வெறியர்கள் அழித்து தங்கத்தை எல்லாம் ஸ்பெயின் நாட்டுக்குக் கொண்டு சென்றார்களோ, எப்படி அவுரங்க சீப் அயோத்யா ராமர் கோவிலையும் மதுரா நகர கிருஷ்ணன் கோவிலையும் இடித்து மசூதி கட்டினானோ—– அப்படி அதீனா தேவி சிலையை முஸ்லீம்களும் கிறிஸ்தவர்களும் மாறி மாறி உடைத்து

2000 ஆண்டுகளுக்கு மசூதியாகவும் சர்ச்சாகவும் பயன்படுத்தினர் (விக்கிபீடியா ஆங்கிலப் பகுதியில் முழு விவரம் காண்க)

சுருக்கத்தை மட்டும் தமிழில் தருகிறேன்:-

 

‘போதாக்குறைக்கு பொன்னியும் வந்தாளாம்’ என்பது போல மிச்சம் மீதி இருந்த தூண்களை பிரிட்டிஷ்காரர்களும் , பிரெஞ்சுக்காரர்களும் கொள்ளை அடித்து அவரவர் மியூசியங்களில் வைத்துக் கொண்டனர். மதுரை மீனாட்சி அம்மனின் நீலக்கல்லையும் கோஹினூர் வைரத்தையும்  விக்டோரியா ராணி “திருடியது போல”, இவைகளைத் திருடினர் வெள்ளைக்கார்கள். இதில் ஒரே ஒரு நன்மை உண்டு. நம்மூர் திராவிட அரசியல்வாதிகளின்   கைகளில் கிடைத்திருந்தால் போன இடமே தெரிந்திருக்காது. இவர்கள் காட்சி சாலையிலாவது (Museum) வைத்து இருக்கிறார்கள். நம்மூர் பிராமணப் பெண்கள் கையிலோ, செட்டியார் கைகளிலோ சிக்கி இருந்தால் உருக்கி புது நகை செய்து அதில் ரத்தினக் கற்களைப் பொருத்தி இருப்பர். வெள்ளைக்கார, கொள்ளைக்காரன் காட்சிப் பொருளாகவாது பாதுகாத்து வைத்திருக்கிறான்.

 

பார்த்தினான் கோவில் இருந்த இடத்தில், அதற்கு முன்னதாக ஒரு நூறு கால் மண்டபம் இருந்தது. இப்படி 100 கால் , 1000 கால் மண்டபங்கள் கட்டுவது இந்துக்களின் வழக்கம். இதுவும் நமது இந்து சமய  செல்வாக்கைக் காட்டுகிறது. 2500 ஆண்டுகளாக இருந்த இந்தக் கோவில் முதலில் பாரசீகப் படை எடுப்பில் சேதமானது.

 

இரண்டாம் தியோடோசியஸ் கி.பி.435ல் கிறிஸ்தவ சமயமல்லாத கோவில்கள் (Pagan Temples) அனைத்தும் மூடப்படவேண்டும் என்று உத்தரவிட்டான். கான்ஸ்டாண்டிநோபிள் கிறிஸ்தவ மன்னன் ஒருவன் அதீனா சிலையைக் கொள்ளை அடித்து அந்த நகருக்குக் கொண்டு சென்றான். பின்னர் அது அழிக்கபட்டது. ஆறாம் நூற்றாண்டில் அதை கிறிஸ்தவ சர்ச்சாக மாற்றி வர்ஜின் மேரி VIRGIN MARY (கன்னி மேரி) சிலையை வைத்தனர். (சமணர்களும், பௌத்தர்களும், முஸ்லீம்களும், கிறிஸ்தவர்களும் இந்தியாவில் இந்து சிலைகளை அகற்றி தங்கள் சிலைகளை வைத்தது போல)

அவர்கள் மற்ற கடவுளர் சிலைகளை உடைத்தனர். மேலும் சிலவற்றை கிறிஸ்தவ சிலைகள் என்று புனைக் கதைகளை எட்டுக்கட்டினர். முடிந்தவரை கிறிஸ்தவ ஓவியங்களை சுவர்களில் வரைந்தனர்.

 

கிறிஸ்தவர்கள் கட்டிட அமைப்பைச் சிறிது மாற்றி வாசலை கிழக்கு நோக்கி வைத்தனர். பின்னர் ரோமன் கதோலிக்க சர்ச்சாக 200 வருடம் நீடித்தது.

 

1456ல் ஏதென்ஸ் மீது படை எடுத்து வெற்றி பெற்ற ஆட்டோமான் துருக்கியர்கள் அக்கட்டிடத்தை கிரேக்க ஆர்த்தடக்ஸ் கிறிஸ்தவர் கைகளில் முதலில் ஒப்படைத்தனர். பின்னர் அதை மசூதியாக மாற்றினர்.

1687ல் ஏற்பட்ட துருக்கிய யுத்தத்தில் அதைத் துப்பாக்கி மருத்து சாலையாகப் பயன் படுத்தினர். அபோது ஏற்பட வெடிப்பில் பெருமளவு பகுதி சேதமானது. கிறிஸ்தவப் படைகள் வீசிய பீரங்கிக் குண்டுகள் கோவில் பகுதிகளைத் தகர்த்துதது. இப்போது கிரேக்க அரசு, பார்த்தினான் கோவிலுக்கு விரிவான திருப்பணி செய்து வருகிறது.

 

பார்த்தினான் அதிசயம்

பார்த்தினான் கட்டிடம் எட்டு தூண்களையும் நீளவாக்கில் 17 தூண்களையும் உடையது. இதை ஏ 4 சைஸ் (A 4 Size Paper) பேப்பருடன் ஒப்பிடலாம் என்று எங்களுக்கு விளக்கம் தந்த (Tourist Guide)  கைடு சொன்னாள். மேலும் இது சம-மட்டமான தரையில் அன்றி சிறிது வளைந்து இருப்பதால் இந்த தூண்களிலிருந்து கோடு கிழித்தால் அவை ஐந்து கிலோமீட்டர் உயரத்தில் சந்திக்கும் என்றும் அப்பொழுது பிரமிடு வடிவம் உருவாகும் என்றும் சொன்னாள்.

அடுத்த கட்டுரையில் அதீனா தேவியின் தோற்றம் பற்றிய கதை இந்து மதத்துடன் எப்படித் தொடர்புடையது என்பதைக் காண்போம்.

 

–Subham–

கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி (Post No.4114)- Part 2

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 26 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-33 am

 

 

Post No.4114

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

ராட்ஸசன் கஜினி

 

கொலைகாரன்,கொள்ளைக்காரன் கஜினி முகமதுவின் கொடூரச் செயல்கள் – 2

by ச.நாகராஜன்

 

கஜினியின் பத்தாம் படையெடுப்பு கி.பி.1022ஆம் ஆண்டு நிகழ்ந்தது.

 

கனௌஜ் ராஜாவுடன் கூட்டுச் சேர்ந்து அவன் லாகூரை ஆண்ட மன்னன் இரண்டாம் ஜெயபாலைத் தோற்கடித்தான்.

லாகூரை தனது ராஜ்யத்துடன் இணைத்துக் கொண்டான்.

அங்கு தன் சார்பில் ஒரு கவர்னரை நியமித்தான்.

இது தான் முகலாய சாம்ராஜ்யம் இந்தியாவில் தோன்ற வழி வகுத்தது.

 

 

கஜினியின் பதினொன்றாம் படையெடுப்பு 1023ஆம் ஆண்டில் நிகழ்ந்தது. ஆனால் அவன் இதில் வழக்கம் போல கொள்ளையடிக்க முடியவில்லை.

 

அடுத்த ஆண்டு பால்க் நோக்கிப் படையெடுத்த அவன் அங்கு தன்னை எதிர்த்து கலகம் செய்த சுல்தானை அடக்கினான்.

ஆனால் அந்த மஹா பாவிக்கு – பாப ராட்ஸசனுக்கு – இந்தப் பன்னிரெண்டாம் படையெடுப்பு ஹிந்துக்களின் புனித பூமியான சோமநாத்தின் மீது பார்வை பதிய உதவியது.

மஹா பிரம்மாண்டமான சோம்நாத் ஆலயம் ஹிந்துக்க்ளின் உயிர்.

 

அரபிக் கடலின் அலைகள் தழுவி பூஜை செய்த ஆலயம் சோமநாதர் ஆலயம்.

பக்தர்கள் மிகுந்த பக்தியுடன் பூஜை செய்து வழிபட்ட தலம் அது.

1024ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம்.

 

முல்தான் நகரை அடைந்தான் கஜினி. சிந்து பாலைவனத்தின் ஊடே ஆஜ்மீர் நகர் நோக்கிச் செல்ல ஆயத்தமானது அவனது சேனை.

 

மூன்று நாட்கள் நீடித்தது யுத்தம்.

 

ஆலயத்தை முகமதின் சேனை அணுகக் கூட முடியவில்லை. திடீரென்று கஜினி சேனாவீரர்கள் அனைவரும் பார்க்கும்படி தரையில் வீழ்ந்தான். வெற்றி பெற வேண்டும் என்று பிரார்த்தனை செய்தான். உடனே மூர்க்கத்தனமாக வெறி கொண்ட அவனது சேனை போருக்கு ஆயத்தமானது.

 

உக்கிரமான போரில் சோமநாதர் ஆலயத்தைப் பாதுகாத்த படை பின் வாங்கியது. 5000 பேர் பிணமாகக் கிடந்தார்கள்.

சோமநாதர் ஆலயத்தின் பிரம்மாண்டமான மண்டபத்தை அடைந்தான் பாப ராட்ஸசன்.

 

பிறகு கர்பகிரஹத்தினுள் நுழைந்தான். பின்னர் தான் போரில் பயன்படுத்தும் தனது கோடாலியாலேயே விக்ரஹத்தை அடித்து நொறுக்கினான்.

விக்ரஹத்தின் இரு துண்டுகளை எடுத்து கஜினிக்கு அனைவரின் பார்வைக்காகவும் அனுப்பினான்.

சுமார் 600 ஆண்டுகள் அந்தத் துண்டுகள் பார்வையாளர்களின் பார்வைக்கு வைக்கப்பட்டிருந்தது.

 

1612ஆம் ஆண்டு இந்த வரலாற்றையெல்லாம் எழுதிய ஃபெரிஷ்டா (Ferishta)  தான் அவற்றைப் பார்த்ததாக எழுதியுள்ளார்.

ஆலயத்தினுள் இருந்த பிராமணர்கள் கஜினி முகமதிடம் விக்ரஹத்தை மட்டும் சேதப்படுத்த வேண்டாம் என்று கெஞ்சினர். அதற்கு ஈடாக ஒரு பெரும் செல்வத்தைத் தருவதாகச் சொல்லி மன்றாடினர்.

 

அவர்களிடம் ஆணவத்துடன் கஜினி முகமது,” வரலாற்றில், அழிப்பவன் முகமது என்று இருக்க வேண்டுமே அல்லாது சிலைகளை விற்பவன் முகமது” என்று இருக்கக் கூடாது” என்று கூறினான்.

 

அவன் சிலையை உடைத்து பெயர்த்தெடுத்த  போது அதனடியில் எழுத்தினால் விளக்க முடியாத பெரும் செல்வமும் ரத்தினக்கற்களும் கிடைத்தன.

 

சோமநாதர் என்ற பிரம்மாண்டமான ஆலயத்தில் 2000 பிராமணர்கள் பணி புரிந்தனர். 500 நாட்டியமாடும் நங்கையர் இருந்தனர்.300 பாடகர்களும் 300 நாவிதர்களும் இருந்தனர்.

நாவிதர்கள் வரும் பக்தர்கள் கர்பகிரஹம் செல்வதற்கு முன் அவர்களுக்கு மொட்டை அடிப்பது வழக்கம்.

 

நெஹ்ர்வாலா ராஜாவைத் தோற்கடித்த பின்னர் முகமது குஜராத்தின் தலைநகரில் சிறிது காலம் ஓய்வெடுத்தான்.

குஜராத் அவனுக்கு மிகவும் பிடித்து விட்டது. அதையே தனது தலைநகராமாக ஆக்கிக் கொள்ளலாமா என்று யோசித்தான்.

அங்கிருந்து சிலோன் மீதும் பெகு மீதும் படையெடுக்கலாம் என்றும் ஆலோசித்தான்.

 

பின்னர் தனது பிரதிநிதியை அங்கு நியமிப்பது என்ற முடிவுக்கு வந்தான்.

 

முல்தான் நோக்கிச் செல்ல முயன்ற அவன் பாலைவனத்தினூடே செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவனுக்கு வழிகாட்டியாக அமைந்த ஹிந்துக்கள் தவறாக அவனை வழி நடத்தவே சொல்ல முடியாத சித்திரவதைக்கு ஆளானான்.

 

வெப்பம் ஒரு பக்கம்; தாகம் ஒரு பக்கம், அவன் தவித்தான்.

தனக்கு வழிகாட்டியவர்களை அவன் சித்திரவதை செய்ய ஆரம்பித்தான்.

ஒரு புனிதமான தலத்தைச் சின்னாபின்னமாக்கிய அவனுக்குத் தகுந்த பாடம் கற்பிக்க வேண்டுமென்றும் பழி வாங்க வேண்டும் என்றும் எண்ணியே அவனுக்கு அப்படித் தவறுதலாக வழிகாட்டியதாக அவர்கள் ஒப்புக் கொண்டனர்.

 

ஒரு வழியாக 1026ஆம் ஆண்டு கஜினியை அவன் அடைந்தான்.

குஜராத்தில் அவன் நியமித்த வைசிராயான இளவரசன் அவனிடம் தன் எதிரியைத் தன்னிடம் தருமாறு வேண்டினான். கஜினியை அடைந்தவுடன் அவன் பெற்ற முதல் பெடிஷன் அது.

வைசிராயின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்கி அவன் எதிரியை அவனிடமே ஒப்படைக்க இணங்கினான் கஜினி.

 

ராட்ஸசனான அந்த வைசிராய் தனது சிம்மாசனத்தின் கீழே ஒரு குழியைத் தோண்டச் சொன்னான். அதில் அவனை உயிருடன் புதைப்பது அவன் திட்டம்.

 

ஆனால் தலைநகர் நோக்கிச் சென்ற வைசிராய் வழியில் ஒரு மரத்தின் அடியே இளைப்பாறுவதற்காகப் படுத்தான்.

தனது  முகத்தில் ஒரு சிவப்புத் துண்டைப் போட்டு மூடி அவன் உறங்க ஆரம்பித்தான்.

 

பெரிய பருந்து ஒன்று அந்த சிவப்புத் துண்டை ரத்தம் சொட்டும் இறைச்சித் துண்டு என்று நினைத்து பாய்ந்து கவ்வ, அவன் கண்கள் இரண்டும் பருந்தால் பிடுங்கப்பட்டன.

குருடனான அவன் ஆட்சி செய்யத் தகுதியற்றவன் ஆனான்.

எந்தக் குழியில் எதிரியைப் புதைக்க வேண்டும் என்று எண்ணினானோ அந்தக் குழியில் அவன் போடப்பட்டான்.

கஜினி முகமதின் கடைசியும் பதிமூன்றாவதுமான படையெடுப்பு பஞ்சாபில் இருந்த் ஜட் இனத்தவரை “புனிதமாக்கி” இஸ்லாமுக்கு மதமாற்றம் செய்வதற்காக எடுக்கப்பட்டது.

 

சோமநாதர் ஆலயத்தை அவன் அழிக்க முயன்ற போது ஜட்கள் அவனுக்கு எதிராக இருந்தனர்.

 

சிந்து நதியில் ஒரு கப்பல் போரில் கஜினி அவர்களைத் தோற்கடித்தான். எந்த இடத்தில் அலெக்ஸாண்டர் 1300 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தனது நாட்டிற்கு திரும்பத் தீர்மானித்தானோ அதே இடம் தான் அது!

இத்துடன் கஜினியின் இந்தியப் படையெடுப்பு வரலாறு முடிகிறது.

பின்னால் அவன் செல்ஜுக் துருக்கர்கள் உள்ளிட்டவர்க்ளுடன் போரிட்டான்.அந்த வரலாறு தனி வரலாறு.

1030ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் மாதம் 29ஆம் நாள் கஜினியில் அவன் மரணமடைந்தான்.

 

அவன் மரணமடைவதற்கு இரு தினங்களுக்கு முன் அவன் மரணப்படுக்கையில் இருக்க, அவன் கொள்ளையடித்த செல்வம் அனைத்தும் வரிசையாக  அவன் முன்னர் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. அந்த ஊர்வலத்தில் அவனது குதிரைகள், ஒட்டகங்கள், யானைகள், ரதங்கள் பிரம்மாணடமான ஆர்ப்பாட்டத்துடன் அணி வகுத்துச் சென்றன.

தான் இறப்பதை நினைத்து அவன் கலங்கிக் கண்ணீர் விட்டான்.

ஒரு வழியாக பாப ராட்ஸசனின் பூவுலக வாசம் ஒரு முடிவுக்கு வந்தது.

 

மனித இனத்தில் கோரமான கொலைகளை மதம் மற்றும்  இனம் ஆகியவற்றின் பேரால் செய்தவர் இருவர்.

ஒருவன் கஜினி முகமது.இன்னொருவன் ஹிட்லர்.

இஸ்லாத்தின் பெயரால் லட்சக்கணக்கானோரைக் கொன்று குவித்த மாபாவி கஜினி முகமது.

 

யூத இனத்தை அழிப்பேன் என்று கங்கணம் கட்டி லட்சக்கணக்கான யூதர்களைக் கொன்று குவித்தவன் ஹிட்லர்.

ஹிட்லருக்கு ஆன்மாவே கிடையாது என்று கூறியிருக்கிறார் மஹரிஷி அரவிந்தர். அவன் ஒரு கோரமான அபூர்வப் படைப்பு என்று இதற்குப் பொருள்.

 

அப்படியானால் அவனுடன் போட்டி போட்டுக் கொண்டு அவனுடன் சம எடை இருக்கும் கஜினிக்கும் ஆன்மா கிடையாதோ! அவனும் ஒரு கோரமான அபூர்வப் படைப்பு தானோ!!

 

ஒவ்வொரு ஹிந்துவும் சோமநாதர் ஆலயம் மீண்டும் எழுப்பப்பட்ட வரலாற்றைப் படித்து கஜினி அழிக்க முயன்றாலும் அழிக்க முடியாத மாபெரும் ஹிந்து சக்தியைப் பற்றி எண்ணிப் பெருமிதம் கொள்ள வேண்டும். அழியாத ஒரு தொடர்ச்சியான பாரம்பரியத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் நாம் என்பதை உணர்ந்து அதைக் காக்க உறுதி பூண்டு பணியாற்ற வேண்டும்.

 

***                                                         வரலாறு தெரியாமல் ஹிந்துக்கள் இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே பாப ராட்ஸனைப் பற்றி எழுத நேர்ந்தது.அபூர்வ தியாகிகளாக அமைந்த ஹிந்து ராஜாக்களைப் பற்றித் தெரிந்து கொண்டு அவர்களைப் போற்றிப் புகழ வேண்டுமல்லவா!

 

***                                                             கஜினி பற்றிய் கட்டுரை முடிகிறது.

ஆனால் இதன் தொடர்ச்சியாக ஹிட்லரையும் கஜினியையும் இணைத்து இன்னொரு கட்டுரை விரைவில் மலரும்.

***                                                            இந்தக் கட்டுரைத் தொடரில் உள்ள வரலாறுக்கு ஆதாரமாக அமையும் நூல் The Muslim Epoch.

எழுதியவர் : J.D.Rees I.C.S.

முதல் பதிப்பு வெளியான ஆண்டு 1894

 

 

 

சந்திரனை எட்ட எத்தனை வால்கள் வேண்டும்? (Post No.4109)

Written by S NAGARAJAN

 

Date: 24 July 2017

 

Time uploaded in London:- 5-58 am

 

 

Post No.4109

 

 

Pictures are taken from different sources such as Face book, Wikipedia, Newspapers etc; thanks. 

 

 

பாக்யா 14-7-2017 இதழில் அறிவியல் துளிகள் தொடரில் வெளியாகியுள்ள கட்டுரை

 

சந்திரனை எட்ட எத்தனை காளைகளின் வால்கள் வேண்டும்?

 

ச.நாகராஜன்

 

‘ஆயிரக்கணக்கான மேதைகள் பிறருக்குத் தெரியாமலேயே வாழ்கின்றனர்; இறக்கின்றனர்! – மார்க் ட்வெய்ன்

 

         காலம் தோறும் இள வயதில் மகா மேதைகளாக விளங்கியோர் ஏராளம் உண்டு. இந்த மேதைகளில் சிறு வயதிலேயே அபாரமாக கணக்குகளை மின்னல் வேகத்தில் செய்தோரும் ஏராளம் உண்டு.

 

அவர்களில் குறிப்பிடத் தகுந்த ஒரு இள வயது மேதை ஜார்ஜ் பார்க்கர் பிட்டர் (George Parker Bidder) (பிறப்பு :13-6-1806; மறைவு 20-9-1878)

 

இங்கிலாந்தில் மாரிடன் ஹாம்ஸ்டெட்டில் தேவன்ஷைரில் 1806ஆம் ஆண்டு பிறந்தார் பிட்டர். ஆறாம் வயதிலேயே நூறு வரை எண்ணுவதற்கு அவருக்குத் தெரிந்தது.

 

ஏழு வயதாகும் போது அவரது அண்டை வீட்டார் இருவருக்கு இடையே ஒரு தகராறு எழுந்தது.ஏதோ ஒரு பொருளை வாங்கும் போது அதன் சரியான விலையைக் குறித்துத் தான் தகராறு. இருவர் கூறுவதும் தவறு என்று கூறிய பிட்டர் சரியான விலையைத் தானே கூறி தகராறைத் தீர்த்து வைத்தார். அனைவரும் வியந்தனர்.

அவருக்கு ஒன்பது வயதான போது அவரது தந்தைக்கு அவரது அரிய கணிதத் திறமை தெரிய வந்தது. அதை ஊரெங்கும் காட்டினால் நல்ல பணம் சம்பாதிக்க முடியும் என்று அவர் எண்ணினார்.

 

விளைவு – அவரை பல ஊர்களுக்கும் அழைத்துச் சென்று அவரது கணிதத் திறமையை அரங்கங்களில் நிகழ்த்த ஆரம்பித்தார். நல்ல வருமானமும் வந்தது.

அவரது திறமையைப் பார்த்த பல அறிஞர்களும் நலம்விரும்பிகளும் அவரை எடின்பரோ பல்கலைக்கழகத்தில் சேர்த்தனர். சிவில் எஞ்சினியரிங் படிப்பில் சேர்ந்தார். பெரும் புகழும் பெற்றார்.

 

 

நாளடைவில் மிகப் பெரும் எண்களின் வர்க்க மூலம், கன மூலம் (Square root and Cube root) ஆகியவற்றை பிட்டர் சொல்லி பார்வையாளர்களை அசத்தினார்.

 

பென்சிலோ பேப்பரோ இல்லாமல் 1815இலிருந்து 1819 முடிய அவர் பார்வையாளர்கள் கேட்ட கேள்விகளுக்கு அளித்த பதில்கள் பெரும் புத்தக அளவில் வெளியிட வேண்டியிருக்கும்.

சில சுவையான கேள்விகளையும் அதற்கு அவர் அளித்த பதில்களையும் இங்கு காணலாம்:

 

பூமியிலிருந்து சந்திரன் 1,23,256 மைல் தூரத்தில் இருக்கும் நிலையில், ஒரு நிமிடத்திற்கு நான்கு மைல்கள் என்ற வேகத்தில் ஒலி அலைகள் பயணப்பட்டால் அது எப்போது சந்திரனைச் சேரும்?

 

ஒரு நிமிடத்திற்குள் ஒன்பது வயதுச் சிறுவனான பிட்டர் இதற்கு அளித்த விடை: 21 நாட்கள் 9 மணி 34 நிமிடங்கள்.

பத்து வயதான போது பிட்டரிடம் கேட்கப்பட்ட ஒரு கேள்வி:

11,1111 ஸ்டர்லிங் பவுண்டிற்கு 5 சதவிகித வட்டியை 11,111 நாட்களுக்குக் கணக்கிட்டுச் சொல்.

 

ஒரு நிமிடத்திற்குள் சொல்லப்பட்ட விடை : 16911 ஸ்டர்லிங் பவுண்டுகளும் 11 சென்ட்டுகளும்

 

ஒரு வண்டியினுடைய சக்கரத்தின் சுற்றளவு ஐந்து அடி பத்து அங்குலம். எண்பது கோடி மைல்கள் அந்த வண்டி போனால் அந்தச் சக்கரம் எத்தனை முறை சுழலும்?

 

50 விநாடிகளில் சொல்லப்பட்ட விடை: 724114285704 முறை சுழலும். பாக்கி இருபது அங்குலம் இருக்கும்.

119550669121 என்ற எண்ணின் வர்க்கமூலம் என்ன?

30 விநாடிகளில் சொல்லப்பட்ட விடை: 345761

 

அடுத்த ஒரு கஷ்டமான கேள்வியை பிரபல வானியல் ஆராய்ச்சியாளரான சர் வில்லியம் ஹெர்ஷல் கேட்டார்.

கேள்வி இது தான்: சூரியனிலிருந்து ஒளியானது பூமியை அடைய எட்டு நிமிடங்கள் ஆகிறது. சூரியன் 98,000,000 மைல் தூரத்தில் உள்ளது. பூமிக்கு அருகில் நிலையாக உள்ள ஒரு நட்சத்திரத்திலிருந்து ஒளியானது ஆறு வருடம் நான்கு  மாதம் பயணப்பட்டால் அந்த நட்சத்திரம் பூமியிலிருந்து எவ்வளவு தூரத்தில் இருக்கிறது. ஒரு வருடத்திற்கு 365 நாட்கள் ஆறு மணி நேரம்; ஒரு மாதத்திற்கு 28 நாட்கள் என்ற அடிப்படையில் இந்த விடையைத் தர வேண்டும்.

 

உடனடியாகத் தரப்பட்ட விடை: 40,643,740,000,000 மைல்கள் தூரத்தில் அந்த நட்சத்திரம் உள்ளது.

 

சர் வில்லியம் ஹெர்ஷல் இந்த விடையைக் கேட்டு பிரமித்துப் போனார்!

இது போன்ற வித விதமான ஏராளமான கேள்விகளை அறிவியல் அறிஞர்களும், சாமானியர்களும் மனம் போனபடி கேட்க ஆரம்பித்தனர். விடை உடனே சொல்லப்பட்டது என்றாலும், அதை சரி பார்க்க கேள்வி கேட்டவர்களுக்கு நெடு நேரம் ஆனது.

 

ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் விடை சரியாக இருக்கவே பிட்டரின் புகழ் எல்லா இடங்களிலும் பரவ ஆரம்பித்தது.

ஆனால் மனதிற்குத் தோன்றியபடி கேள்விகள் கேட்பதை யாரும் நிறுத்தவே இல்லை.

 

1818ஆம் ஆண்டு அவருக்கு 12 வயது ஆகியிருந்த போது ஒரு முறை ஒருவர் மிகவும் இடக்காக, “சந்திரனை எட்டி அடைவதற்கு எத்தனை காளைகளின் வால்கள் வேண்டும்? என்று கேட்டார்.

 

சிரித்துக் கொண்டே பிட்டர், போதுமான நீளம் இருந்தால் ஒரு காளையின் வாலே போதுமே என்று பதில் கூறினார். அரங்கமே சிரிப்பொலியால் அதிர்ந்தது.

 

பிட்டரின் அண்ணன்களும் நினைவாற்றலில் மேதைகளே. ஒருவருக்கு பைபிள் முழுவதும் மனப்பாடம் இன்னொருவரோ, ஒரு முறை தீவிபத்தில் எரிந்து போன பெரிய புத்தகம் ஒன்றை தன் நினைவாற்றலின் மூலமாக அப்படியே எழுத்துக்கு எழுத்து எழுதி விட்டார். ஆனால் ஆறு மாத காலத்தில் அவர் இதை எழுதிய பின்னர் மூளைக் காய்ச்சல் வந்து அவர் இறந்து போனார்.

 

பிட்டரின் மூத்த மகன் ஒரு பிரபலமான வக்கீலாகத் திகழ்ந்தார். அவரும் கூட 15 இலக்கம் கொண்ட ஒரு எண்ணை இன்னொரு 15 இலக்க எண்ணால் பெருக்கச் சொன்னால் உடனே விடை தருவார்.

பிட்டர் தன்னால் எப்படி இந்தக் கணித வித்தையைச் செய்ய முடிகிறது என்பதை விவரமாக கட்டுரைகள் மூலம் தெரிவித்திருக்கிறார்.

 

எந்த கணக்கையும் அவர் செய்யும் போது அது அவருக்கு அப்படியே காட்சி ரூபமாகத் தெரிகிறதாம்! இதைத் தவிர பேப்பர் பேனா வைத்து எழுதிப் பார்க்கும் எந்த முறையையும் நான் கையாண்டதே இல்லை; அந்த முறைகள் எனக்குத் தெரியாது என்று இப்படி அவர் தன் இரகசியத்தைச் சொல்லி இருக்கிறார்.

 

  கணிதத்தை மின்னல் வேகத்தில் செய்து உலகினரை பிரமிக்க வைத்த மேதைகளில் பிட்டருக்குச் சிறப்பான தனி இடம் தரப்படுகிறது.

 

 

அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில்

 

பிரபல விஞ்ஞானியான் ஆல்பர்ட் ஐன்ஸ்டீன் ஆயிரத்து தொள்ளாயிரத்து இருபதுகளில் ஒரு முறை சிகாகோவிற்குச் சென்றிருந்தார். விஞ்ஞானப் படிப்பு படிக்கும் சில மாணவர்கள் தங்களின் சோதனைகள் சிலவற்றை வந்து பார்க்குமாறு அவருக்கு அழைப்பு விடுத்தனர்.ஐன்ஸ்டீன் அதற்கு இணங்கி அந்த மாணவர்களின் சோதனைகளைப் பார்க்கப் போனார்.

அந்த சோதனைகளில் ஒன்றிற்கு ஐன்ஸ்டீன் சில யோசனைகளைச் சொல்லி அதைச் சிறிது மாற்றி  இன்னொரு விதத்தில் செய்யலாம் என்று கூறினார்.

 

முடியவே முடியாது என்று ஆவேசமாகக் கூறினார் அந்த சோதனையை செய்து வரும் மாணவர்.

ஏன் ஐன்ஸ்டீனின் யோசனையை நடைமுறைப் படுத்த முடியாது என்று மூன்று நிமிடங்களில் ஒரு குட்டிச் சொற்பொழிவையே அவர் ஆற்றி விட்டார்.

 

அதை மௌனமாகக் கேட்ட ஐன்ஸ்டீன்என்னுடைய யோசனைகள் என்றுமே உருப்படியானவையாக இருந்ததில்லை என்று பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டே சொன்னார்.

 

மேதைக்கு வந்த சோதனை – சோதனையைப் பார்க்கப் போய்!

தேவையா இது அவருக்கு! அவர் நொந்து போய் பெருமூச்சு விட்டது சரி தானே!

 xxx  subham xxx

 

MONKEY WEDDING 100 YEARS AGO! (Post No.4093)

Written by London Swaminathan


Date: 18 July 2017


Time uploaded in London-16-23


Post No. 4093


Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

There are some interesting stories about Hanuman in 100 year old books written by foreigners!

 

For anyone familiar with the adventures of Hanuman, comic books such as Superman, Spiderman, Phantom are all just imitations. The adventures of hanuman are true stories. Hindus call him the Great Hero – Mahaa Veer! Hanuman was called the Monkey God by foreigners; but for Hindus he is a god like any other god. Westerners could only look at his face and tail whereas Hindus can look at his great qualities! Foreigners couldn’t understand Hinduism even today because they look at it superficially.

 

Hanuman is described in the Ramayana as a man possessed of great learning. He was a master of grammar. he had the gift of the gab. he was a great orator. “The chief of the monkeys is perfect; no one equals him in the sastras, in learning and in ascertaining the sense of the scriptures. In all sciences, in the rules of austerity, he rivals the preceptor of the Gods.

In North India he is a village god. His image smeared with oil and vermillion, meets one’s gaze in many villages. He is often the guardian deity, and is considered the embodiment of virile strength, the conqueror of evil spirits, while women implore his aid as the giver of off spring.

 

Hanuman does not often rise to the dignity of a separate temple devoted to his honour (100 years ago), but in Rama’s birth place Ayodhya, the greatest temple is the Hanumangarhi. It is a fortress temple rising solidly from the surrounding plain, and is provided with a regular priesthood f ascetics.

 

One of the main reasons why this god is so widely worshipped over a large part of India is that he is regarded as the type and model of faithful, unselfish and devoted service.

At the Dasara, one of the most popular Hindu festivals, Hanuman, clothed in gorgeous attire, marches along the stage at the head of his army of monkeys and bears and plays his part valiantly in the assault of Lanka.

 

Living monkeys too are honoured and worshipped as Hanuman’s representatives, and the feeding of monkeys is part of the regular ritual at some temples, notably at the Durga temple in Varanasi, often called for this reason ‘the Monkey Temple’. There is a king of monkeys there who is treated with much respect. It is remarkable with what impunity monkeys are allowed to steal grain and fruits and sweets from shops on the main roads. Very little resentment is shown, and as for killing them would be a sacrilege, no matter how great the mischief and harm caused.

In fact, General Sleeman tells a story of a Muhammedan Nawab of Oudh (Ayodhya) who died of fever, the result, it was said, of his father killing a monky. “Mumtaz ud daula might have been King of Oudh, said his informant, had his father not shot that monkey” (Ref. Sleeman’s book Journey through Oudh)

Monkey Wedding

W.Ward ( in his book Hindoos) tells a remarkable story of the Raja of Nadiya who spent a lac of rupees (10,000 pounds in those days) in marrying two monkeys. There was a magnificent parade. In the procession were seen elephants, camels, horses, all richly caparisoned; palanquins carried the guests whose path was lit by torches and fairy lamps. The male monkey was fastened in his palanquin with a silver chain. he wore a golden crown on his head and servants stood o either side to fan him with punkahs (fans). There followed numbers of dancing girls in carriages. Every kind of musical instrument was pressed into use to celebrate the occasion, and at the time of marriage no less than twelve learned Brahmins were employed to read the Sastras.

–Subham–

 

 

 

 

பசு மாட்டுக்கு கொம்பு முளைத்தது எப்படி? (Post No.4060)

Written by London Swaminathan
Date: 7 July 2017
Time uploaded in London- 20-29
Post No. 4060

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

பசு மாட்டுக்கு கொம்பு முளைத்தது எப்படி/ குளம்புகள் வந்தது எப்படி?

 

வேத கால இலக்கியத்தில் ஒரு அருமையான கதை உள்ளது. இது ஐதரேய பிராமணத்தில் வரும் கதை.

 

பசுக்கள் எல்லாம் நமக்கு குளம்புகளும் கொம்புகளும் ஏற்பட நாம் ஒரு வேள்வி செய்வோம் என்று தீர்மானித்தன. என்ன அதிசயம்? பத்தே மாதங்களில் கொம்பும் குளம்பும் தோன்றின. நாம் எதற்காக இந்த வேள்வியில் ஈடுபட்டோமோ அந்த லட்சியம் நிறைவேறிவிட்டது. ஆகையால் எழுந்திருங்கள் என்று சொல்லி எழுந்துவிட்டன.

 

அப்போது கொம்புகள் இருந்தன.வேள்வி முடிந்துவிட்டது. இருந்தபோதிலும் ஒரு வருடத்தை முடிப்போம் என்று மீண்டும் வேள்வியைத் துவக்கின. இதிலிருந்த அவ நம்பிக்கை, அசிரத்தை (Lack of confidence and lack of interest) காரணமாக கொம்புகளும் குளம்புகளும் மறைந்துவிட்டன.

பிறகு மிக உத்வேகத்துடனும் உற்சாகத்துடனும் 12 மாதங்கள் உட்கார்ந்து வேள்வியை முடித்தன. எல்லாப் பணிகளையும் பூர்த்தி செய்தன. இந்த உற்சாகம் உத்வேகம் மூலம் மீண்டும் அவைகளுக்கு கொம்புகளும் குளம்புகளும் தோன்றிவிட்டன. இவ்வாறு உலகத்தார் எல்லோர் மதிப்பையும் பெற்று பசுக்கள் எல்லோருடைய உள்ளத்திலும் இடம்பெற்றன. அவைகளை எல்லோரும் அலங்கரித்துப் போற்றினர். எவன் ஒருவனுக்கு இது விளங்குகிறதோ அவன் உலகத்தார் உள்ளத்துள் எல்லாம் உளன் .

ஐதரேய பிராமணம் 4-3-17

 

மிகவும் எளிய கதை! வேதங்களளைக் கேட்டுச் சொல்லியவர்கள் அதை மறைபொருளிலேயே கூறுவது வழக்கம். அதனால்தான் தமிழில் வேதங்களுக்கு அழகாக மறை என்று பெயரிட்டனர்.

பசுமாடுகளை அலங்கரிக்கும் வழக்கம் தமிழ் நாட்டிலும் வட நட்டிலும் இன்றும் உளது. கிருஷ்ணன் பிறந்த ஜன்மாஷ்டமி நாளிலும் மாட்டுப் பொங்கல் நாளிலும் மாடுகளை அலங்கரித்துப் பொங்கல் படைத்துப் போற்றுகிறோம். இது ஐதரேய பிராமண காலத்திலேயே இருந்ததை மேற்கூறிய மந்திரம் காட்டுகிறது.

 

ஒரு காரியத்தைச் செய்பவர்கள் வெற்றி கிடைப்பது போலத் தோன்றியவுடன் நிறுத்திவிடக் கூடாது; அது சரியாகப் பூர்த்தியாகும் வரை அதைத் தொடர்ந்து செய்ய வேண்டும். பசுக்கள் அப்படிச் செய்யாததால் கொம்புகள் மறை ந்தன . பிறகு 12 மாதங்களும் திட்டமிட்டபடி வேள்வியைப் பூர்த்தி செய்தவுடன் கொம்புகள் தோன்றின. கொம்பு என்பது பெயரையும் புகழையும் குறிக்கும் சொல்.

அவன் என்ன பெரிய கொம்பனோ?என்று கேட்கும் வழக்கம் தமிழிலும் பிற இந்திய மொழிகளிலும் உண்டு. விஷ்ணு சஹஸ்ரநாமத்தில் கொம்பு பற்றி வருகிறது வேதத்தில் கொம்பு பற்றி வருகிறது (நைக ஸ்ருங்க, சத்வாரி ச்ருங்காகாஹா) சிந்து சமவெளி முத்திரையில் பசுபதியின் தலையில் கொம்பு இருப்பதைக் காணலாம்.

 

 

ஆகவே வேதத்தின் உட்பொருளை அறிய நாம் இந்திய — இந்து — அணுகுமுறையைப் பின்பற்ற வேண்டும்

 

ஆட்ண்டி பயாடிக(Anti Biotic ) மாத்திரை சாப்பிடுவோர் நோயின் அறிகுறிகள் நின்றாலும் அந்த (dosage) டோஸை முடிக்க வேண்டும் அல்லது பாக்டீரியா க்கள் எதிர்ப்பு சக்தியை வளர்த்துக்கொண்டு அந்த மருந்துகளுக்கும் ‘டேக்கா’ கொடுத்து விடும். வள்ளுவனும் ஒரு குறளில் பகைமையையும், நெருப்பையும் அடியோடு அழிக்க வேண்டும் என்பான். எனவே ஒரு குறிப்பிட்ட செயலை, பணியை, வேலையை வெற்றி கிடைப்பது போலத் தோன்றினாலும் இறுதிவரை சென்றுமுடித்தாக வேண்டும் என்பதே கதையின் கருத்து.

வெளிநாட்டினரின் அறியாமை!

ஆங்கிலத்தில் யாராவது, எதையாவது எழுதினால் அது பெரிய ஆராய்ச்சி என்று அந்தக் காலத்தில் கருதினர்; அவர்களோ நம்முடைய பண்பாடு தெரியாமல் உளறு உளறு என்று உளறிவிட்டனர். ஆப்பிரிக்க காடுகளில் பல நாட்டுப் புற கதைகள் உண்டு. சிறுத்தைக்குப் புள்ளிகள் விழுந்தது எப்படி? புலியின் மீது வரிகள் தோன்றியது எப்படி? ஒட்டைச் சிவிங்கிக்கு நீண்ட கழுத்து எப்படி வந்தது? யானைக்கு ஏன் நீண்ட கை? என்றெல்லாம் கதைகள் சொல்லுவர். இதெல்லாம் காட்டுவாசிகளின் பொழுதுபோக்குக் கதைகள். இந்திய கலாசாரம் புரியாத வெளி நாட்டினர் ஐத்ரேய பிராமணக் கதையையும் அந்தக் கணக்கில் சேர்த்துவிட்டனர். அவர்களுடைய அறியாமைக்கு வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டிவிட்டனர்!

 

ஆனால் அவைகளுக்கும் வேத கால இலக்கியத்துக்கும் பெரிய வேறுபாடு உண்டு. நம்முடைய கதைகள் உயர்ந்த தத்துவங்கள், யாக குண்ட கணக்குகளுக்கு இடையே உள்ளன. ஆகையால் இவை நாட்டுப்புற கதைகள் அல்ல. மேலும் நாம் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளாக இவைகளை வாய்மொழியாகக் காத்து வருகிறோம். மேலும் இவைகளுடைய மறை பொருள், சங்கேத மொழி — வேதம் முழுதும் விரவிக் கிடப்பதை நாம் அறிவோம்.

–Subham—

 

THREE INTERESTING STORIES FROM THE BRAHMANAS (Post No.4042)

THREE INTERESTING STORIES FROM THE BRAHMANAS (Post No.4042)

Compiled by London Swaminathan
Date: 1 July 2017
Time uploaded in London-15-59
Post No. 4042

 
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks.

 

 

Vedic literature has four parts: 1.Samhita/hymns, 2.Brahmanas, 3.Aranyakas and 4.Upanishads; following are some stories taken from the Brahmanas:-

 

How Bharadvaja studied Vedas!

There is a story in the Taittiriya Brahmana (3-10-11-3) about  Bharadvaja studding the Vedas

Bharadvaja lived through three lives in the state of a religious student (brahmachari). Indra approached him when he was lying old and decrepit and said to him,

“Bharadvaja, if I give you a fourth life how will you use it?”

Bharadvaja said, I will be a Brahmachari studying the Vedas”

Indra showed him three mountain like objects, as it were unknown. From each of them he took a handful, and, calling to him, Bharadvaja!

“these are the three Vedas. The Vedas are infinite. This is what you have studied in your three lives. Now there is another thing which you have not studied. Come and learn it. This is universal science. He who knows this conquers a world as great as he would gain by the triple Vedas.

 

Tamil has a saying “What you have learnt is a handful of sand and what you have not learnt is the size of the earth” This must have come from the Bharadvaja episode, though there is verse attributed to Tamil poetess Avvaiyar. There Sarasvati, Goddess of Learning, says what she has learnt is only a handful…. etc.

 

xxx

 

Name Aitareya!

Sayana in his introduction to Aitareya Brahmana gives the reason for the name of the  Aitareya Brahmana. An ancient Rishi (seer) had among his many wives one who has coaled Itara. She had a son Mahidasa Aitareya by name. The rishi preferred the sons of other wives to Mahidasa, and went even so far as to insult him once by placing all his other children in his lap, except Mahidasa.

His mother felt very sad and prayed to her family goddess, who appeared in her celestial form in the assembly of people, placed him on a throne, and gave Mahidasa, as a token of honour, a boon which had the appearance of a Brahmana. This was given to him because he surpassed all other children in learning. The boon having been received a Brahmana, consisting of 40 sections, came through the mind of Mahidasa, and its Aranyaka was revealed in the shape of the vow of a hermit. Hence these books are named after him, Aitareya Brahmana and Aitareya Aranyaka.

 

According to Hindu scriptures, vows, curses and blessings can assume visible forms as stated in the story. But the real meaning is that Mahidasa was inspired and he poured out this Brahmana. In short divine inspiration created this Brahmana.

xxx

How to Deal with a Mistake?

The following story from the Kaushitaki Brahmana, declaring how to deal with a mistake, is not given in the Aitareya Brahmana:–

“King Pratardana sat down in the presence of the Rishis of Nimisha and asked the question,

“If the Sadasya should make known a past blunder, how would you be free from sin?”

The priests were silent. Their Brahman said, “ I do not know this, alas! Let us ask our teacher of our fathers, the elder Jatukarnya.

He asked him, “How the blunder could not become a blunder? by saying the passage again, or by an offering?

Jatukarnya said, “The passage must be said again.

The Brahman asked him again, “Should he say again the Shastra.. or whatever else it may be, from beginning to end?

Jatukarnya said, “As far as the blunder extends, so far let him say it agai., whether a verse or a half verse, a foot, a word, or a letter.

Then said Kaushitaki, “Let him not say the passage again, nor let him perform a penance offering”

“it is not a blunder”, so said Kaushitaki; for whatever blunder the Hotris commit at the sacrifice without being aware of it, all that Agni, the divine Hotri, makes whole; and this is confirmed by a verse from the Rig Veda” – Kaushitaki Brahmana 6-11

 

My Comments:

King Pratardana is in Mitanni civilization dated around 1400 BCE; the name Pratardana is in Vishnu Sahasranama as well. Since we find the King Pratardana name in Turkey inscription (1400 BCE), all the Aryan migration theory gets exploded. In fact, the Hindus from India migrated to different parts of the world including Turkey and Iran before 1500 BCE; that is why we find archaeological evidence in Turkey (Bogazkoy inscription) and Dasaratha letters in Egypt (Amarna letters).

There is another interesting point; in the Vedas, if someone finds a grammatical mistake no one should or could correct it. It is taken as a true statement. Such is the sacredness and infallibility attributed to the Vedas.

 

It is same in the field of religion. If a wrong is done to a devotee, not even god can interfere in it. God advise the wrong doer to fall at the feet of his devotee. The underlying thread in all these stories is “Truth”, in Sanskrit Rtam; English words Truth and Rhythm are derived from Sanskrit. Hinduism believes in Order and Truth. Not even God can go back in his words whether it is a curse or boon. He can only prescribe an exit strategy but could not go back on his words.Hindu Gods must obey the Vedic order i.e. Rtam and Satyam That is how all the Asura and Rakshasa Hindus got boons and curses form the Gods. This explodes another myth concocted by the foreigners that Asuras and Rakshasas are Non Aryans. They are part and parcel of Hindu society. That is why they prayed to Hindu Gods and got all the boons. The deeper you study the Vedas, the more you know the foreigners’ conspiracy against Hinduism.

One must read a Hindu scripture  in its original; foreigners take one or two passages and misinterpreted it according to their whims and fancies and mislead us.

 

-Subham–

 

31 Beautiful Quotations from Brahmanas -July 2017 Calendar (Post No.4040)

Source: 31 Beautiful Quotations from Brahmanas -July 2017 Calendar (Post No.4040)

வேதம் என்றும் வாழ்க என்று கொட்டு முரசே – பாரதி (Post No.4012)

Written by London Swaminathan
Date: 18 June 2017
Time uploaded in London- 8-19
Post No. 4012
Pictures are taken from various sources such as Face book, Wikipedia and newspapers; thanks.
contact: swami_48@yahoo.com

 

 

தமிழில் பழமறையைப் பாடுவோம்- பாரதி

 

வெற்றி எட்டு திக்கும் எட்டக் கொட்டு முரசே

வேதம் என்றும் வாழ்க என்று கொட்டு முரசே-பாரதி

 

என்றெல்லாம் பாரதி ஏன் பாடினான்?

 

தமிழில் தெய்வீகப் பாடல்களைப் பாடிய ஆழ்வார்களும் நாயன்மார்களும் தாங்கள் வேதத்தைத் தமிழில் தருகிறோம் என்று ஏன் சொன்னார்கள்?

 

திருக்குறளைப் பாடிய பல புலவர்கள் வடமொழியில் வேதம் இருந்தது தமிழ் மொழியில் அது இல்லாத குறையைத் திருக்குறள் போக்கிவிட்டது என்று பாடி திருக்குறளைத் தமிழ் வேதம், தமிழ் மறை என்று ஏன் அழைத்தார்கள்?

 

இதற்கெல்லாம் ஒரே விடை— வேதத்தில் உலகமே போற்றும் அடிப்படை உண்மைகள் இருப்பதே.

அது என்ன அடிப்படை உண்மைகள்?

சத்யம் வத = உண்மையே பேசு

தர்மம் சர = அறப்பணிகளை செய்

மாதா பிதா குரு தெய்வம் = அம்மா, அப்பா, ஆசிரியர் கடவுள்

அதிதி தேவோ பவ = விருந்தினரைக் கடவுளாகப் போற்று.

சர்வேஷாம் சாந்திர் பவது= எல்லோருக்கும் அமைதி உண்டாகட்டும்.

சர்வேஷாம் மங்களம் பவது = பொங்கும் மங்களம் எங்கும் தங்குக.

 

— இப்படி ஏராளமான அடிப்படை உண்மைகள் வேதத்தில் பொதிந்துள்ளன.

 

இதை எல்லாம் ஏழு வயதில் ஆசிரியர் வீட்டிற்குள் நுழைந்தவுடன் கற்பித்தனர். இது அவர்கள் மனதில் பசுமரத்தாணி போலப் பதிந்துவிடும்.

இது உலகிலுள்ள எல்லா மதத்தினரும் பின்பற்றக் கூடியதே.

 

உண்மை என்பது அடிப்படையாக இல்லாவிடில் குடும்பத்தில் அமைதி நிலவாது; ஒருவரை ஒருவர் சந்தேகிப்பர்; ஒருவர் மற்றொருவரை ஏமாற்றுவர்.

 

உலகில் பல்லாயிரக் கணக்காண ஆண்டுகளாக வாய்மொழி மூலம் மட்டுமே பாதுகாக்கப்பட்டுவரும் பிரமாண்ட நூல் வேதம் ஒன்றுதான். இன்றுள்ள வேதம் பழங்காலத்தில் இருந்ததில் ஒரு சிறு பகுதிதான். ஆயினும் வேதத்தில் உள்ள முக்கியக் கருத்துகள் திருக்குறள், கீதை முதலான நூல்களில் அப்படியே இருப்பதால் நாம் வேதம் கரைந்து விட்டதே என்று கவலைப் பட வேண்டியதில்லை.

 

இப்போதுள்ள வேதங்களே பிரம்மாண்ட அளவுடையவை; பழங்கால உலகில் இப்படி ஒரு புத்தகம் வேறு எந்த மொழியிலும், வேறு எந்தப் பண்பாட்டிலும் இல்லை; வேதங்கள், சம்ஸ்கிருத மொழியில் உள்ளன.

 

ரிக்வேதம்

இது பத்து மண்டலங்களாகப் பிரிக்கப் பட்டுள்ளது. இதில் 1028 துதிகள் உள்ளன. அவைகளில் 10,552 மந்திரங்கள் இருக்கின்றன.

யஜூர் வேதம்

இது வாஜசநேயி சம்ஹிதை, மத்யந்தின என்று பிரிக்கப்பட்டுள்ளது; இதில் 40 அத்தி யாயங்கள் இருக்கின்றன 1975 சிறு பிரிவுகளும் உரைநடைப் பகுதிகளும் காணப்படுகின்றன.

 

சாம வேதம்

இரண்டு பிரிவுகளாக உள்ளது; ஆயினும் பெரும்பாலும் ரிக் வேத மந்திரங்களே இடம்பெற்றூள்ளன. மொத்தம் 1875 சிறு பிரிவுகள்.

 

அதர்வ(ண) வேதம்

இது 20 காண்டங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது ; 730 துதிகள் 5987 மந்திரங்களாகவும் இன்னும் சில உரைநடைப் பகுதியாகவும் இருக்கின்றன.

வியாசர் வேதங்களை நான்காகப் பிரித்து நான்கு சீடர்களிடம் கொடுத்து அதைப் பரவச் செய்தார்.

ரிக் வேதத்தில் உள்ள பல துதிகளை, மற்ற மூன்று வேதங்களும் திருப்பிச் சொல்கின்றன (சில மாறுதல்களுடன்); அவைகளைக் கழித்துவிட்டுப் பார்த்தாலும் மொத்தம் 16,000 மந்திரங்கள் கிடைக்கின்றன. இது அரும் பொக்கிஷம். மனித இனத்தின் முதல் புத்தகம். அழியாத உண்மைகள் அடங்கிய நூல்.

 

பல விஷயங்களையும் ரகசிய மொழியில் கூறுவதால் தமிழர்கள் இவைகளை நான் மறை என்றும் அவற்றை ஓதுவோரை நான் மறையாளர் என்றும் சொல்கின்றன. சங்க இலக்கியத்தில் நூற்றுக் கணக்கான இடங்களில் வேதமும் வேள்வியும் திரும்பத் திரும்ப வருவதால் குறைந்தது 2500 ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இவை தமிழகத்தில் வழங்கிய அறிய செய்தி  கிடைக்கிறது.

 

வேதத்தை 3 ஸ்வரங்களில் உயர்த்தியும் தாழ்த்தியும்,  இழுத்தும் சொல்லுவர்.

 

உதாத்த- ஏற்றி

ஸ்வரித-

அனுதாத்த- இறக்கி

 

வேதத்தில் ஒரே சொல் , இந்த ஏற்ற இறக்கத்தினால் பொருள் மாறுபடும்.

 

வெளிநாட்டினர், வேதங்களை இந்துக்களின் ஆதிகால வரலாறாகப் பார்ப்பர். ஆனால் இந்துக்களுக்கு அது மந்திரங்கள். அதன் பொருளைப் பற்றிக் கவலைப் பட வேண்டியதில்லை. ஏனெனில் அவைகள் ரஹசிய பொருளுடையவை ஆகையால் சப்தம்தான் முக்கியம் என்பர்.

 

வேதங்கள் என்றுமுள்ளவை ; ரேடியோ அலைகளை நாம் ரேடியோப் பெட்டி மூலம் கேட்பது போல ரிஷி முனிவர்கள் கேட்டு நமக்குச் சொன்னார்கள்; மனிதர்கள் இயற்றவில்லை என்பது இந்துக்களின் நம்பிக்கை.

 

ஆனால் வெளிநாட்டினரோ இது கவிஞர்களால் இயற்றப்பட்டவை என்பர். எப்படியாகிலும் 400- க்கும் மேலான கவிஞர்கள் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் பாடியதும் அதை வாய் மொழியாகவே இது வரை எழுத்து பிசகாமல் ஸ்வரம் தப்பாமல் பாதுகாத்ததும் உலகில் வேறெங்கும் இல்லாத அதிசயம் என்பதை எல்லோரும் ஒப்புக் கொள்வர்.

 

 

இன்றுளா உலக சமாதானம், மனிதர்கள் எல்லோரும் வளமாக, நலமாக 100 ஆண்டுகள் வாழ வேண்டும் என்பது வேதத்தில் பல்லாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே சொ ல்லப்பட்டதோ அதைவிட மிகப் பெரிய அதிசயம். உலகில் வேறெந்த பழங்கால நாகரீகத்திலும் காணக்கிடக்காத அபூர்வ விஷயம்.

 

தனித் தனி கட்டுரைகளின் வாயிலாக வேத அதிசயங்களை விளக்குகிறேன்.

 

சுபம்-