Date: 25 DECEMBER 2017
Time uploaded in London- 5-33 am
Written by S NAGARAJAN
Post No. 4542
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may not be related to the story. They are only representational.
அறிவியல் துளிகள் ஏழாம் ஆண்டு 44வது கட்டுரை
ஜிமிக்கி கம்மலின் பிரபலம்! ….. ஒரு கவிதை பிரபலமாவது எப்படி?
ச.நாகராஜன்
“கவிதை என்பது சக்தி வாய்ந்த உணர்ச்சிகளின் தன்னியல்பான வெளிப்பாடு!” – வில்லியம் வோர்ட்ஸ்வொர்த்
இலக்கிய உலகில் சில கவிதைகள் மிகவும் பிரபலமாகி அனைவராலும் பாராட்டப்படுகின்றன. சில கவிதை நூல்களைப் படிக்க ஆளே இருப்பதில்லை.
பிரபலமான கவிஞர்கள் அப்படி என்ன ஒரு மாயப்பொடியைத் தம் கவிதைகளில் சேர்க்கிறார்கள்?
ஆராயக் களமிறங்கியிருக்கிறது அறிவியல். ஆம், சமீ பத்தில் நியூயார்க் பல்கலைக்கழகமும் மாக்ஸ் ப்ளாங்க் இன்ஸ்டிடியூட் ஃபார் எம்பிரிகல் அஸ்தடிக்ஸ் நிறுவனமும் சேர்ந்து ஒரு கவிதை எப்படி படிப்போரிடையே கலை நயத்துடன் மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது என்று ஆராய ஒரு ஆய்வை நடத்தியது. 2017, நவம்பரில் ஆய்வு முடிவுகள் வெளியாகிவிட்டன.
இந்த ஆய்வில் 400 கவிதா ரஸிகர்கள் பங்கேற்றனர். அவர்களிடம் 111 ஹைகூக்களும் 16 சானெட்டுகளும் ( 14 வரியுள்ள ஆங்கிலக் கவிதை) கொடுக்கப்பட்டன.
இந்த கவிதைகளை வரிசைப் படுத்தித் தர அவர்களிடம் கீழ்க்கண்ட கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன.
- இந்தக் கவிதையில் உள்ள கற்பனையின் தெளிவு எப்படி இருக்கிறது?
- இந்தக் கவிதை உணர்ச்சி பூர்வமாக எப்படிப்பட்ட கிளர்ச்சியை அல்லது மன ஓய்வைத் தருகிறது?
- இந்தக் கவிதையின் உள்ளடக்கம் உடன்மறையானதா அல்லது எதிர்மறையானதா? அதன் உணர்ச்சிப் பிணைப்பு எப்படி உள்ளது?
- இந்தக் கவிதை கலைநயத்தில் எப்படிப்பட்ட ரசிப்பைத் தருகிறது?
ஆய்வின் முடிவில் அனைவரிடமும் சில பொதுவான ஒற்றுமைகளை ஆய்வாளர்கள் கண்டுபிடித்தனர்.
“தனிநபரின் ருசி மனிதருக்கு மனிதர் மாறுபடும் என்பது உண்மை. இப்படிப்பட்ட வேறுபாடுகள் இருப்பினும், ஒரு கவிதையை அனைவரும் ரசிக்க சில காரணிகள் அனைவருக்கும் பொதுவாகவே உள்ளன”, என்று ஆய்வுக் குழு தலைவர் அமி பெல்ஃபி (Amy Belfi) கூறுகிறார்.
இந்த ஆய்வின் முடிவு நடப்பு ‘சைக்காலஜி ஆஃப் அஸ்தடிக்ஸ், க்ரியேடிவிடி அண்ட் தி ஆர்ட்ஸ்’ இதழில் வெளியாகியுள்ளது.
ஒரு கவிதையில் அனைவரும் முதலில் எதிர்பார்ப்பது கற்பனா தெளிவு தான்.
அடுத்தது ஒரு சிறந்த கவிதை, உடன்மறையான உள்ளக் கிளர்ச்சியைத் தூண்ட வேண்டும்.
சந்தோஷமான உணர்வுகளைக் கிளப்பும் கவிதைகள் முதலிடத்தைப் பிடிக்கின்றன.
இந்த உரைகல்லில் பாரதியாரின் இரு பாடல்களைப் பார்த்தால் ஆய்வு உண்மை தான் என்று நம்மை நம்ப வைக்கும்.
மங்கியதோர் நிலவினிலே, கனவில் இது கண்டேன், வயது பதினாறிருக்கும் இளவயது மங்கை –பாரதியார்;
காற்று வெளியிடை கண்ணம்மா, உன் காதலை எண்ணிக் களிக்கின்றேன் – பாரதியார்
‘தி செகண்ட் கமிங்’ என்ற ஈட்ஸின் (Yeat’s “The Second Coming” ) கவிதை போல பிற கவிதைகள் யாரையும் கவரவில்லை.
ஹைகூவில் அனைவரையும் கவர்ந்த ஹைகூ : “மலர்கள் மலர்ந்து தீ போல பரவுகிறது.”
மிக மோசமான ஹைகூ என்று மதிப்பிடப்பட்ட ஹைகூ:
“குடித்து விட்ட பெண் வாந்தி எடுக்கிறாள்.”
மிகவும் மோசமான மதிப்பெண்களைப் பெறும் கவிதைகள் எதிர்மறை உணர்ச்சிகளை ஊட்டுவதாக உள்ளன. அதில் கற்பனைத் தெளிவும் இல்லை.
இந்த ஆய்வானது கவிதைகளுக்கென்றே எடுக்கப்பட்டது என்று கூறும் ஆய்வாளர்கள், ஆனால் இது பாடல்கள், கதைகள் மற்றும் ஸ்கிரிப்டுகளுக்கும் பொருந்தும் என்று கூறுகின்றனர். ஆய்வுக் களத்தை விரிவு படுத்தி இன்னும் ஆராயப் போகிறது ஆய்வுக் குழு.
இந்த ஆய்வு, பாடல்களுக்கும் பொருந்தும் என்று ஆய்வு முடிவு கூறும் போது தான், ஐந்து கோடி பேர் பார்த்து ரஸித்த ஜிமிக்கி கம்மல் எப்படி பிரபலமானது என்பது புரிகிறது!
பாருங்கள் ஆய்வின் முடிவை! கற்பனைத் தெளிவு வேண்டும்.
உற்சாகத்தையும் சந்தோஷத்தையும் உள்ளத்தில் ஏற்படுத்தி ஆடச் செய்ய வேண்டும்.
ஜிமிக்கி கம்மல் அவரவர்கள் மனோரஸனைக்கு ஏற்றபடி கற்பனா தெளிவைக் கொடுத்து உள்ளக் கிளர்ச்சியை உற்சாகத்தையும் ஏற்படுத்தி நாடு விட்டு நாடு, பட்டி தொட்டி எங்கணும் பரவி விட்டது. அவரவர்களுக்கு அவரவர் மனோபாவப்படி ஒரு ஜிமிக்கி கம்மல்!
மேலை நாட்டு ஆய்வுகள் ஒரு புறம் இருக்க நம் நாட்டுக் கவிஞர்கள் கவிதை பற்றிய இலக்கணத்தை எப்படி வரையறுத்திருக்கிறார்கள்?
மஹாகவி பாரதியார், “உள்ளத்தில் ஒளி உண்டாயின் வாக்கினிலே ஒளி உண்டாகும்” என்கிறார். வாக்கின் ஒளி அற்புதங்களை உருவாக்கும் என்பது அவரது முடிவு,
அதன் பயனையும் அவர் தெளிவுற விளக்குகிறார்:-
“வெள்ளம் போல் கலைப்பெருக்கும் கவிப்பெருக்கும் மேவுமாயின் பள்ளத்தில் வீழ்ந்திருக்கும் குருடரெல்லாம் விழி பெற்றுப் பதவி கொள்வார்!”
எப்படி ஒரு அற்புதமான வரையறுப்பு?
கவிச் சக்கரவர்த்தி கம்பனோ பெருகி வரும் கோதாவரியைக் கண்ணால் கண்ட மகிழ்ச்சியில் கவிதைக்கு இலக்கணம் வகுத்து விடுகிறான்.
‘புவியினுக்கு அணியாய் ஆன்ற பொருள் தந்து புலத்திற்றாகி அவியகத்துறைகள் தாங்கி ஐந்திணை நெறியளவில் சவியுறத் தெளிந்து தண்ணென் ஒழுக்கமும் தாங்கிச் சான்றோர் கவியெனக் கிடந்த கோதாவரியினை வீரர் கண்டார்”
நல்ல ஒரு கவிஞனின் கவி புவியினுக்கு அணியாக இருக்கும்; ஆன்ற பொருளைத் தரும். தேவர் தம் உணவுக்கொத்த சுவைப் புலங்களில் படிந்ததாக இருக்கும். அகன்ற பிரவாகம் போலப் பெருக்கெடுத்து ஓடி இன்பம் தரும்.(கோதாவரியைப் போல).
கவிதை என்றால் என்ன என்பதை மிக எளிமையாக விளக்குகிறார் கவிமணி தேசிக விநாயகம் பிள்ளை. ஆனால் அது ஆழ்ந்த பொருளைத் தரும் ஒன்று:
உள்ளத்துள்ளது கவிதை – இன்பம் உருவெடுப்பது கவிதை தெள்ளத் தெளிந்த தமிழில் – உண்மை தெரிந்துரைப்பது கவிதை.
இப்படி கவிதை பற்றிய வரையறுப்புகள் ஆயிரம் உள்ளன. ஒவ்வொன்றும் ஒவ்வொரு கவிஞர் சொன்னதே! அனைத்தும் உண்மை! இதற்கு அப்பாலும் விளக்க முடியாமல் இருப்பதே நல்ல கவிதை!
அறிவியல் கவிதைக் களத்திற்குள் இறங்கியது என்றால் கவிதை மட்டும் சும்மாவா இருக்கும். அதுவும் அறிவியலுக்குள் இறங்கி விடும்; விளையாடும்!
அதையும் எதிர்காலத்தில் ரஸிக்கத் தானே போகிறோம்!
அறிவியல் அறிஞர் வாழ்வில் .. ..
1911ஆம் ஆண்டு ஸ்காட் மேற்கொண்ட சாகஸம் நிறைந்த தென் துருவப் பயணம் பற்றி அனைவருக்கும் தெரியும். ஆனால் அதே பயணத்தில் இன்னும் மூன்று பேர் உயிரைப் பணயம் வைத்து தனியாக ஒரு குட்டிப் பயணம் மேற்கொண்டனர்.
1911 ஜூன் மாதம் ஸ்காட் குழுவினர் 25 பேர்கள் கேப் இவான்ஸ் என்ற இடத்தை அடைந்த போதிலும் நிஜமான தென் துருவக் கடைசிப் பயணம் அக்டோபரில் தான் ஆரமபிக்க முடிந்தது.
அவரது உதவியாளரான வில்ஸன் என்பவர் பவர்ஸ் என்பவரையும் செர்ரி கராட் என்பவரையும் அழைத்துக் கொண்டு பெங்குயின் முட்டைகளைச் சேகரிக்க ஜூன் 27ஆம் தேதியன்று ஒரு பயணம் மேற்கொண்டார்.
130 மைல் பயணம். கண்ணே தெரியாத அளவுக்கு கும்மிருட்டு. உறைய வைக்கும் குளிர். கற்பனைக்கும் அப்பாற்பட்ட மைனஸ் 75 டிகிரி பாரன்ஹீட்! என்றாலும் கூட உயிரியல் துவக்கத்தின் பரிணாமத்தை ஆராய பெங்குயின் முட்டைகள் உதவும் என்று வில்ஸன் நம்பினார்.
அவர்கள் கொண்டு சென்ற ஸ்லெட்ஜ் வண்டிகள் 400 பவுண்ட் எடையின் பாரத்தைத் தாங்க முடியாமல் நெளிந்தன. கடுமையான காற்று. கும்மிருட்டில் ஒவ்வொரு ஸ்லெட்ஜையும் அடுத்த கட்டத்திற்கு கடைத்தேற்ற வேண்டியதாகப் போயிற்று.
திடீரென ஒரு பனிப்புயல். அவர்களது கூடாரம் பறந்தே போனது. பிஸ்கட் தான் உணவு. ஸ்லீப்பிங் பேக்கில் தான் தூக்கம்.
19 நாட்கள் இப்படித் தவியாய்த் தவித்தனர். கடைசியில் பெங்குயின் காலனி என்று வர்ணிக்கப்படும் பெங்குயின் இருப்பிடத்தை அடைந்தனர்.
200 அடி உயர சிகரத்திலிருந்து பனிக் கடலோரம் இறங்கி முட்டைகளைச் சேகரித்து மீண்டும் மேலே ஏற வேண்டும்.
செர்ரி கராட் கண் தெரியாமல் சிகரத்தில் ஏற இரண்டு முட்டைகள் உடைந்து சிதறின. நல்ல வேளையாக இன்னும் மூன்று முட்டைகள் பத்திரமாக இருந்தன!
மறு நாள் தங்கள் கல் வீட்டை அவர்கள் செப்பனிட்டனர். இரு நாட்கள் கழித்து காற்று வீச்சு குறைந்தது. பவர்ஸ் இன்னும் ஒரு முறை பெங்குயின் காலனி போகலாமா என்றார், துணிச்சலுடன்.
ஆனால் வில்ஸனோ, “போதுமப்பா! போதும்! போகலாம் நம் காம்பை நோக்கி” என்றார்.
உலகின் மிகத் துணிச்சலான, அபாயகரமான, மோசமான பயணங்களுள் இதுவும் ஒன்று என்கிறது வரலாறு!
***
Tamil and Vedas 