Written by S NAGARAJAN

Date: 29 MAY 2018

Time uploaded in London –  8-06 am  (British Summer Time)

Post No. 5056

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

கொங்கு மண்டல சதகம்

யானை அரியணையில் அமர்த்திய கரிகாலன்!

ச.நாகராஜன்

உலக வரலாறு கண்ட சிறந்த மன்னர்களுள் சோழ மன்னன் கரிகால் சோழனும் ஒருவன். சிறந்த வீரன். நீதிமான். பல சிறந்த வியத்தகு சம்பவங்களைத் தன் வாழ்க்கையில் கொண்டவன்!

அவன் புகழை கொங்கு மண்டல சதகம் பாடல் 33 எடுத்துரைக்கிறது.

பாடல் வருமாறு:-

நீர்மை காவிரி நாட்டினை யாண்ட நிருபரினற்

பேருறு வான்கரி காலன் கரந்து பிழைத்ததன்றி

ஏருறு சிங்கா தனமேறக் கையாலெடுத்துமத

வாரணங் கண்டு கொடுபோன துங்கொங்கு மண்டலமே

கொங்கு மண்டல சதகம் – பாடல் 33

பாடலின் பொருள் : சோழ மண்டலத்தை ஆண்ட மன்னர்களுள் திறமை வாய்ந்த மன்னனான கரிகால் சோழன் தன் உயிர் பிழைத்தல் காரணமாக மாறு வேடமாக இருந்து பிழைத்ததும், இவனைச் சிங்கதானம் ஏற்ற யானை எடுத்துப் போனதும் கொங்கு மண்டலம் என்பதாகும்.

பாடல் குறிக்கும் வரலாறு அனைவரும் அறிந்த ஒன்று தான். அதற்கு ஆதாரமாக இந்தப் பாடல் விளங்குவதால் இது தனியிடத்தைப் பெறுகிறது.

இது குறிக்கும் வரலாறு இது தான்:

உறையூரில் அரசு புரிந்து வந்த உருவப் பஃறேர் இளஞ்சேட் சென்னி என்னும் சோழ மன்னன் அழுந்தூர் வேள்மகளை மணந்தான். கருப்பமுற்று அவளுக்குப் பிரசவ வலி ஏற்பட்டது. இன்னும் ஒரு முகூர்த்த காலத்தில் பிள்ளை பிறப்பானாயின் அவன் சக்கரவர்த்தி ஆவான் என்பதைச் சொல்லக் கேட்ட அரசி, தன்னைத் தலைகீழாகக் கட்டும் படி கூறி நல்ல ஹோரை வந்தவுடன் இறங்கி ஆண்மகனைப் பிரசவித்தாள்.

இளம் பருவத்திலேயே குழந்தையின் தந்தை இறந்தான். உள்நாட்டுக் குழப்பமும், வெளிநாட்டிலிருந்து வந்த சண்டையும் அவனை அரியணை ஏறச் செய்யவில்லை. பிழைப்பதே அரிதாக இருந்தது. மாறுவேடம் பூண்ட இளவரசன் கொங்கு நாட்டில் புகுந்து ஊர் ஊராய்த் திரிந்து வாழ்ந்தான்.

இதற்கிடையில் உறையூரில் சிங்காதனம் ஏறத் தக்க ஒருவனைத் தேடவேண்டும் என்று நிச்சயிக்கப்பட்டது. அக்கால வழக்கப்படி பட்டத்து யானையை விடுவதென்று தீர்மானித்து அதன்படியே யானையை கழுமலத்திலிருந்து கட்டவிழ்த்து அனுப்பி அதன் பின்னால் அனைவரும் சென்றனர்.

யானை கருவூர் சென்றது.அங்கிருந்த கரிகாலனைத் தன் பிடரி மீது தூக்கி வைத்துக் கொண்டு திரும்பியது.

கரிகாலன் அரசனாக்கப்பட்டான். ஆனால் இது பொறாத தாயத்தார் (உறவினர்) அவனைச் சிறைப்படுத்தினர். அது மட்டுமின்றி சிறைக்குத் தீயும் வைத்தனர். அந்த நெருப்பையும் மீறி அவன் சிறையிலிருந்து தப்பி வந்தான். தனது மாமன் இரும்பிடர்த்தலையாரின் துணையைப் பெற்று பகைவர்களை வென்று அரியணை ஏறினான்.

சிறையில் தீ எரிந்த போது அந்த நெருப்பால் கருகிய காலைப் பெற்றதால் கரிகாலன் என்ற சிறப்புப் பெயரைப் பெற்றான்.

கரிகாலனின் காலத்தை வரலாற்று ஆசிரியர்கள் கி.மு. 100 என்று நிச்சயிக்கின்றனர். அதாவது  2118 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் சிறப்பாகச் செங்கோலோச்சியவன் கரிகாலன்!

இவனைப் பற்றி பழமொழி கூறுகையில்.

“கழுமலத்தில் யாத்த களிறுங் கருவூர்

விழுமியோன் மேற்சென் றதனால்” – பழமொழி

என்று கூறுகிறது.

பழமொழியின் இன்னொரு பாடல் இது:-

“சுடப்பட் டுயிருய்ந்த சோழன் மகனும்

பிடர்த்தலைப் பேரானைப் பெற்று – கடைக்கால்

செயிரறு செங்கோல் செலீஇனான் இல்லை

உயிருடையா ரெய்தா வினை”  (பழமொழி)

பொருனராற்றுப்படையில் வரும் குறிப்பு இது:-

“மூச்சக் கரமு மளப்பதற்கு நீட்டியகால்

இச்சகக் கரமே அளந்ததால் – செச்செய்

அரிகான் மேற்றேன் றொடுக்கு மாய்புன னீர்நாடன்

கரிகாலன் கானெருப் புற்று   – (பொருனராற்றுப்படை)

திருஞான சம்பந்தர் பாடிய தேவாரத்தில் திருக்கச்சியேகம்பம் பதிகத்தில் வரும் ஒரு பாடலையும் கீழே பார்ப்போம்:

“விண்ணுளார் மறைகள் வேதம் விரித் தோதுவார்

கண்ணுளார் சழலின் வெல்வார் கரிகாலனை

நண்ணுவார் எழில்கொள் கச்சிநக ரேகம்பத்

தண்ணலா ராடுகின்ற வலங்காரமே”

எத்தனை அற்புதமான மன்னன் கரிகாலன்; அவனை ஆதரித்தது கொங்கு மண்டலமே என்கிறது கொங்கு மண்டல சதகம்.

தமிழருக்குப் புகழ் சேர்த்த மன்னன் கரிகாலனைக் கொண்டாடுவோமாக!

***

Written by London Swaminathan 

Date: 28 May 2018

Time uploaded in London – 7-43 am

Post No. 5054

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

டாக்டர், நர்ஸ் பெயர்கள் சொல்லும் அபூர்வக் கல்வெட்டுகள் (Post No.5054)

தாய்லாந்து நாட்டில் குனோய் KUNOI என்னும் இடத்தில் கண்டு பிடிக்கப்பட்டுள்ள மருத்துவமனை கல்வெட்டுகள், அந்த ஆஸ்பத்திரியில் வேலை பார்த்த டாக்டர்கள், நர்ஸ்கள், அங்கு கொடுக்கப்பட்ட சிகிச்சைகள் பற்றி தகவலகளை பொறித்துள்ளன. இது ஸம்ஸ்க்ருத மொழியில் உள்ள கல்வெட்டு. குனோய் KUNOI என்னும் இடத்தில் தோண்டும் வேலைகள் நடந்தபோது இந்தக் கல்வெட்டுகள் கிடைத்தன. இதில் பெரிய, நடுத்தரமான, சிறிய கல்வெட்டுகள் உள. நடுத்தர அளவு கல்வெட்டுகளில் இந்தச் செய்திகள் உள. இவை ஏழாவது ஜயவர்மன் காலத்தியவை. அவன் இற்றைக்கு 800 ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் தாய்லாந்தை ஆண்டனன். மருத்துவமனை பற்றிய கல்வெட்டு அடிப்பகுதி உடைந்து காணாமற்போய்விட்டது

கம்போடியா, வியட்நாம், லாவோஸ், தாய்லாந்து, மலேயா, இந்தோநேஷியா முதலிய நாடுகளில் 1500 ஆண்டுகளுக்கு இந்து மத ராஜாக்கள் ஆட்சி நடந்தது. அந்த நாடுகள் அனைத்திலும் முக்கியமான ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டுகள் இருக்கின்றன. அவைகளில் இருந்து மிக முக்கியமான செய்திகள் கிடைக்கின்றன. பெரும்பாலான கல்வெட்டுகள் பாங்காக், காங்கேயன் முதலிய நகரங்களில் மியூஸியங்களில் வைக்கப்பட்டுள்ளன. இந்த நாடுகளில் கிடைத்த கல்வெட்டுகள் ஆயிரத்துக்கும் அதிகம்.

வட தாய்லாந்து வழியாக KHMER க்மேர் (குமரிக் கண்ட?) நாகரீகம் தாய்லாந்தில் நுழைந்தது. வியட்நாமில்தான் மிகப்பழைய ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டு உளது. இது ஸ்ரீஇமாறன் (திருமாறன்) என்ற பாண்டிய மன்னனுடையது. அதன்பிறகு கம்போடியாவில் நிறைய ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டுகள் கிடைத்தன. சம்பா என்று அழைக்கப்பட்ட வியட்நாம் ஆட்சியில் மட்டுமே 800 ஸம்ஸ்க்ருத

கல்வெட்டுகள் உள.

வட தாய்லாந்தில் ஆறாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த கல்வெட்டு கிடைத்தது. இதுதான் தாய்லாந்தின் பழைய கல்வெட்டு. இதில் மஹேந்திரவர்மன் என்ற மன்னன், சிவனின் வாஹனமான நந்தியை நிர்மாணம் செய்தி உளது.

இதில் விநோதம் என்னவென்றால் அதேகாலத்தில் காஞ்சீபுரத்தில் மாபெரும் பல்லவ மன்னனான மஹேந்திர பல்லவன் நந்தி சின்னத்தோடு ஆட்சி புரிந்துள்ளான். இருவருக்குமிடையேயான தொடர்பு ஆராயப்படவேண்டியது. கம்போடிய, தாய்லாந்து மன்னர்களும் பல்லவர்களைப் போல  ‘வர்மன்’ பட்டத்துடன் ஆண்டனர் என்பதும் குறிப்பிடற்பாலது.

மஹேந்திரவர்மன் கல்வெட்டு சூரின் (SURIN PROVINCE) மாகாணத்தில் கிடைத்   தது; அவன் எல்லா நாடுகளையும் வெற்றிகொண்டதற்காக சிவ பிரானுக்கு ‘நந்தி’ அமைத்ததாகக் கல்வெட்டு செப்புகிறது

இந்தியாவை போலவே அங்கும் பிராமணர்களுக்கும் கோவில்களுக்கும் தானம் கொடுத்தது, கோவில் கட்டியது முதலிய செய்திகள் உள. இவை இல்லாவிடில் அந்த நாட்டின் வரலாறே அழிந்து போயிருக்கும். தமிழ் நாட்டிலும் இப்படி பிரம்மதேய (பிராமணருக்கு தானம்), தேவதான (கோவிலுக்கு தானம்) கல்வெட்டுகள் இல்லாவிடில் வரலாறே தெரியாமல் போயிருக்கும். இலக்கியங்களில் தேதி தெரியாது; கல்வெட்டுகளில் ஆண்டு முதலிய விவரங்கள் கிடைக்கும்.

பாங்காக் நகர மியூஸியத்தில் இரண்டாவது உதயாதித்ய  வர்மணின் ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டு பல சுவையான செய்திகளைத் தருகிறது பிராமண அர்ச்சகர் பரம்பரை பற்றிய செய்தி இது. தமிழ்நாட்டில் வேள்விக்குடி சாசனம் எப்படி பிராமணர்களுக்கு பாண்டிய மன்னர்கள் பழங்காலம் முதல் தானம் செய்ததைக் குறிப்பிடுகிறதோ அதே போல இந்த தாய்லாந்து கல்வெட்டு கைவல்ய சிவாச்சார்யார்கள் பற்றி சுமார் 400 ஆண்டுக் கதைகளைக் கோடிட்டுக் காட்டுகிறது

இது பிரசாத் கோக் சுதோத் தாம் என்னும் இடத்தில் கிடைத்தது. இப்பொழுது பாங்காக் தேஸீய மியூஸியத்தில் இருக்கிறது

க்மேர் வன்ம்சத்தை ஸ்தாபித்த ஜயவர்மன் காலத்தில் இருந்து அந்த பிராமணக் குடும்பம் மன்னர்களுக்கு சேவை செய்து வருவதாகக் கூறும் இக் கல்வெட்டு 1052 ஆம் ஆண்டினது ஆகும்; ஜயவர்மன் 802-ல் வம்சத்தை நிறுவினான். அவன் ஜாவவிலிருந்து (இந்தோநேஷியா) வந்து இந்திரபுரத்தில் அரசு நிறுவிய கதை; பின்னர் அதை ஹரிஹராலயத்துக்கு மாற்றிய கதை ஆகிய அனைத்தையும் இக் கல்வெட்டு விளம்புவதால் தாய்லாந்து வரலாற்றுக்கும் க்மேர் வரலாற்றுக்கும் இன்றியமையாதது இது என வரலாற்றுப் பேரறிஞர்கள் உரைப்பர்.

அத்தோடு க்மேர் அரசாட்சி முறை, அவர்களுடைய நம்பிக்கைகள், அவர்களுக்குக் குருவாக விளங்கிய பிராமணர்கள் ஆகியோர் பற்றிய செய்திகளையும் மொழிகிறது.

11 கல்வெட்டுகள் கண்டுபிடிப்பு

பிரஸாத் பனம் ரங் (PRASAT PHNOM RUNG) என்னும் இடம் மிகப் பிரஸித்தமானது. அங்குதான் நிறைய இந்துக் கடவுளரின் சிலைகள், சிற்பங்கள் இடம் பெறுகின்றன. அங்கு 11 ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டுகள் கிடைத்தன. இதிலிருந்து வட தாய்லாந்தின் 400 ஆண்டு வரலாற்றை அறிகிறோம். பத்தாம் நூற்றாண்டு முதல் ஆண்ட நரேந்திர ஆதித்யன், அவன் மகன் ஹிரண்யன் ஆகியோரின் வீரப் பிரதாபங்களை இவை நுவலும்.

27க்கு 53 (27×53) செண்டிமீட்டர் உடைய (ஒன்றரை அடிக்கும் மேல் உயரம்) உள்ள ஒரு ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டு சிவ பெருமானின் துதியோடு துவங்குகிறது. சிவ பெருமானை மஹா யோகி என்று புகழ்கிறது. அதில் ஹிரண்யன் தனது தந்தைக்குத் தங்கத்தினால் சிலை செய்து வைத்ததாகப் புகல்வான். சைவ மடங்களுக்குப் புதுக் கட்டிடங்கள் கட்டியதைக் கொண்டாடும் முகத்தான் இக்கல்வெட்டு பொறிக்கப்பட்டது.

ஏழாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த ஸம்ஸ்க்ருத கல்வெட்டு நாலே வரிகளில் உளது.

மடங்களில் கடைப்பிடிக்கப்படும் சம்பிரதாயங்கள், சிவன், விஷ்ணு, லிங்கம் ஆகிய மூர்த்திகளை நிறுவியது ஆகியான பற்றிப் பகரும் கல்வெட்டுகளும் உள. அனைத்தும் அரிய பெரிய செய்திகளைத் தருகின்றன.

தமிழர் ஒருவர் சென்று ஸம்ஸ்க்ருத

கல்வெட்டுகளைத் தமிழ்நாட்டுக் கோவில்களுடன் ஒப்பிடுவது பல முக்கிய செய்திகளைத் தரக்கூடும். ஸம்ஸ்க்ருத மொழி அறிவின்றி பழந் தமிழர்களின் கடலாதிக்கத்தை அறிவது அரிதிலும் அரிது.

ஆங்கிலேயர்கள் எழுதிய 1992 ஆம் ஆண்டு நூலில் உள்ள தகவல்களை நான் வடித்துத் தந்தேன். அவர்களுக்கு ஆழமான அறிவும் பற்றும் இல்லை என்பதால் நாம் ஆராய வேண்டியது அவஸியமாகும். ஆயிரம்   ஸம்ஸ்க்ருத

கல்வெட்டுகளை ஆராயும் கடமை நமக்குளது.

ஸம்ஸ்க்ருதம் படிக்க! தமிழ்  வாழ்க!!

-சுபம்,சுபம்-

Written by S NAGARAJAN

Date: 27 MAY 2018

Time uploaded in London –  7-06 am  (British Summer Time)

Post No. 5050

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽﷽பல புத்தகங்கள”oughtsours, not a flower of which but took root and grew…கவிதை பிறந்த கதை!

மிகச் சிறந்த ஆங்கிலக் காதல் கவிதை எது? – 1

ச.நாகராஜன்

How Do I Love Thee? by Elizabeth Barrett Browning

1

1997ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் மாதம் பிரிட்டனில் பி.பி.சி.ஒரு கருத்துக் கணிப்பை எடுத்தது. ‘மிகச் சிறந்த காதல் கவிதையாக நீங்கள் கருதுவது எந்தக் கவிதையை?’ என்பது தான் கேள்வி.

வில்லியம் ஷேக்ஸ்பியர்

டி.ஹெச்.லாரன்ஸ்

பிலிப் சிட்னி

தாமஸ் ஹார்டி

டபிள்யூ.பி.ஈட்ஸ் இன்னும் இன்ன பிற கவிஞர்கல் எல்லாம் எழுதிய கவிதைகளைப் புறம் தள்ளி விட்டு மக்கள் தேர்ந்தெடுத்த சிறந்த காதல் கவிதையின் தலைப்பு : How Do I Love Thee?

கவிதையை இயற்றியவர் :  Elizabeth Barrett Browning

கவிதை எழுதப்பட்டு 168 ஆண்டுகள் கழிந்து விட்ட போதிலும் கவிதையின் முதல் இரண்டு அடிகளை இன்றும் ஆயிரக்கணக்கானோர் போற்றி அதை அடிக்கடி சொல்லி மகிழ்கின்றனர்.

மக்களின் மனம் கவர்ந்த காதல் கவிதை இது தான்:

How do I love thee? Let me count the ways

I love thee to the depth and breadth and height

My soul can reach, when feeling out of sight

For the ends of Being and ideal Grace.

I love thee to the level of everyday’s

Most quiet need, by sun and candlelight.

I love thee freely, as men strive for Right;

I love thee purely, as they turn from Praise.

I love thee with the passion put to use

In my old griefs, and with my childhood’s faith.

I love thee with a love I seemed to lose

With my lost saints—I love thee with the breath,

Smiles, tears, of all my life!—and, if God choose,

I shall but love thee better after death.

2

எலிஸபத் பாரெட் ப்ரௌனிங் யார்? பிரபல ஆங்கிலக் கவிஞரான ராபர்ட் ப்ரௌனிங்கின் மனைவி. (பிறப்பு : 6-3-1806 மறைவு : 29-6-1861)

இந்தக் கவிதை பிறந்த கதையே சுவாரசியமான ஒன்று.

எலிஸபத் பாரெட் – ராபர்ட் ப்ரௌனிங் – இவர்களிடையே மலர்ந்த காதல் கதையும் சுவாரசியமான ஒன்று.

எட்வர்ட் மோல்டன் பாரட் என்பவருக்குப் பிறந்த 12 குழந்தைகளில் மூத்தவர் எலிஸபத் பாரெட்.

எட்வர்டுக்கு ஜமைக்காவில் பெரிய தோட்டங்கள் இருந்தன. அடிமைகளை வைத்து அங்கு அவர் வேலை வாங்கி வந்தார். என்றாலும் கூட குடும்பத்தை அங்கு கொண்டு செல்லவில்லை. இங்கிலாந்தில் ஹெர்போர்ட்ஷைர் என்ற இடத்தில் ஹோப் எண்ட் என்ற பெயருடைய பெரிய மாளிகை ஒன்றில் தன் குடும்பத்தினரை வசிக்க வைத்தார். அனைத்துக் குழந்தைகளுக்கும் வீட்டிலேயே படிப்பு உண்டு. எல்லாக் குழந்தைகளின் மீதும் அளவற்ற பாசத்தைப் பொழிந்த எட்வர்ட் அதே அளவுக்குக் கண்டிப்பையும் காட்டினார். அவரது சொல் தான் அங்கு மந்திரம். அதற்கு மேல் அப்பீலே கிடையாது.

குழந்தைகள் யாருக்கும் திருமணம் கிடையாது என்று அந்தத் தந்தை முடிவெடுத்தார்.

கண்டிப்பான சூழ்நிலையில் வாழ்ந்து வந்த எலிஸபத்துக்கு 15 வயது நிறைந்தது. ஒரு நாள் குதிரை மீது அவர் சவாரி செய்யும் போது கீழே விழ அது அவரை ஆபத்தான நோய்க்கு இட்டுச் சென்றது. அவரது நரம்புகள் பலஹீனமாயின.

அவரது நிலையைக் கண்ட தந்தையார் அவரை வீட்டை விட்டு வெளியே செல்ல அனுமதிக்கவில்லை.

எலிஸபத்தின் தாயாரும் அவரது ஒரு சகோதரரும் இறக்கவே அவர் துடிதுடித்துப் போனார்.

இந்த நிலையில் அடிமைகளை வைத்து வேலை வாங்கும் முறை முடிவுக்கு வரவே தந்தையின் வருமானம் படுத்தது.

எலிஸபத்தின் தந்தை தனது ஹோப் எண்ட் வீட்டை விற்று விட்டு லண்டனில் 50, விம்பிள்டன் ஸ்ட்ரீட்டுக்குக் குடி பெயர்ந்தார். இந்த வீதி பின்னால் உலகப் புகழ் பெற்று விட்டது.

எலிஸபத்திற்கு மாடியில் ஒரு அறை ஒதுக்கப்பட்டது. அங்கு அவர் போதை மருந்துக்கு அடிமைப்பட்டு விட்டாரோ என்ற சந்தேகம் எழவே அந்த அறை எப்போதும் பாதுகாப்பாக மூடப்பட்டது.

தந்தையார் பிரார்த்தனை செய்ய அங்கு வருவார். சகோதர, சகோதரிகள் அவரைப் பார்க்க அனுமதி உண்டு. அங்கு வந்து பேசுவர்.

இயல்பாகவே பாரட்டுக்கு கவிதை மீது நாட்டம் பிறந்தது. கவிதைகளை எழுதலானார். அதை அனைவரும் ஆவலுடன் படித்தனர். தந்தையாரும் மகிழ்ந்தார். ‘பா’ என்று செல்லமாக அழைக்கப்படும் எலிஸபத் பாரட்டுக்கு புகழும் வந்து குவிந்தது.

பல கவிதைத் தொகுதிகளை வெளியிட ஆரம்பித்தார்.

அவரது டாக்டருக்கோ கவிதை என்றாலே பிடிக்காது. அது மூளையைக் கெடுக்கும் ஆபத்தான சமாச்சாரம் என்பது அவரது தாழ்ந்த அபிப்ராயம். ஆனால் இதையும்  மீறி அவரது கவிதைப் படைப்புகள் மலர்ந்தன.

ராபர்ட் ப்ரௌனிங்கின் (தோற்றம் 7-5-1912 மறைவு : 12-12-1889) கவிதைகளின் பால் எலிஸபத்துக்கு ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது.

அவர் தனது குறிப்புகள் ஒன்றில் அவரை மேற்கோள் காட்டி அவரைப் பாராட்டி எழுதினார்.

இதனால் மனம் மகிழ்ந்த ராபர்ட் ப்ரௌனிங் எலிஸபத்துக்கு ஒரு கடிதம் எழுதினார்.

இதில் பிறந்தது ஒரு அபூர்வமான காதல் கதை!

How Do I Love Thee? by Elizabeth Barrett Browning

3

1845ஆம் ஆண்டு ஜனவரி மாதம் 10ஆம் தேதியன்று தனது முதல் கடிதத்தை ராபர்ட் ப்ரௌனிங் எழுதி எலிஸபத்துக்கு (பா என்பது அவர் செல்லப் பெயர்) அனுப்பினார்.

“I love your verses with all my heart, dear Miss Barrett… into me it has gone, and part of me has it become, this greatliving poetry of yours, not a flower of which but took root and grew…”  என்று ஆரம்பித்த அவர் கடிதம் “பா”வின் கவிதை வரிகளை,

“fresh strange music ,true new brave thoughts என்றெல்லாம் புகழ்ந்து தள்ளியது.

இதனால் அகம் மகிழ்ந்த பா பதிலுக்குத் தன் இதய ஆழத்திலிருந்து நன்றி தெரிவித்துப் பதில் கடிதம் எழுதினார். இப்படி ஆரம்பித்த காதல் கடிதப் பரிமாற்றம் நீண்டது.

காதலை இது வரை அறியாத பா 39ஆம் வயதில் ஒரு புதிய உணர்வைப் பெற்றார்.

நூற்றுக் கணக்கில் 1845-46ஆம் ஆண்டில் காதல் கடிதங்கள் இருவருக்கும் இடையே பறந்தன.

ஆனால் இந்தக் காதல் மிகவும் ரகசியமாகவே இருந்தது. அப்பாவோ பொல்லாத அப்பா! அவருக்கு இதெல்லாம் பிடிக்காது.

1846இல் பா இப்படி எழுதினார்:

‘For I have none in the world who will hold me to make me live in it, except only you – I have come back for you alone…at your voice…and because you have use for me! I have come back to live a little for you. I love you – I bless God for you – you are too good for me, always I knew.‘

காதல் என்பது புனிதமானது. உண்மைக் காதலுக்காக எதையும் தியாகம் செய்யலாம். ஒருவரை  ஒருவர் புரிந்து கொண்டு ஈருடல் ஓருயிர் ஆவதே காதல். பைபிளே கூறி விட்டது: “Three things will last forever–faith, hope, and love–and the greatest of these is love.” (I Corinthians 13: 13.)

உலகில் மிகப் பெரிய விஷயம் காதல் தான்.

ஆனால் பா-வைப் பார்க்க ஆசைப்பட்ட ப்ரௌனிங்கிற்கு அவரிடமிருந்து அழைப்பே வரவில்லை. பலமுறை பார்க்க வரலாமா என்று கேட்டார்.

கடைசியாக ப்ரௌனிங்கிற்கு பாவிடமிருந்து அழைப்பு வந்தது.

1845, மே மாதம் 20ஆம் தேதி சரியாக 3 மணிக்கு ப்ரௌனிங் பாவின் மேல் மாடிக்கு வந்தார். தனது காதல் தேவதையின் கண்களை ப்ரௌனிங் கண்டார். மயங்கிப் போனார்.

அடிக்கடி சந்திப்பு தொடர்ந்தது. மெதுவாக படுக்கையிலிருந்து கைத்தாங்கலாக பாவை ப்ரௌனிங் எழுப்பி நிறுத்தினார்.

பின்னர் நடக்க வைத்தார். ஜன்னல் அருகே சென்ற பா மலர்களைப் பார்த்தார். நீல வானத்தைப் பார்த்தார். மகிழ்ந்தார்.

அவருக்கு உற்சாகம் ஊட்டிய ப்ரௌனிங் அவரை வெளியே செல்ல வைத்தார். நல்ல உடல் நலத்தையும் உள்ள வலிமையையும் பெறுமளவு ஊக்கினார்.

இருவரும் மணம் புரிவது என்று தீர்மானித்தனர். ஆனால் தந்தையோ இந்தக் காதலைச் சற்றும் விரும்பவில்லை.

ஆகவே ஒரு நாள் தன் பணிப்பெண்ணுடன் சர்ச்சுக்குச் செல்ல தீர்மானித்தார் பா.

1846, செப்டம்பர் 12ஆம் தேதி பா தன் பணிப்பெண்ணுடன் செயிண்ட் மேரிலெபோன் சர்ச்சுக்குச் சென்றார். ப்ரௌனிங்கை மணம் புரிந்தார். வீடு திரும்பினார். திருமணம் ரகசியமாகவே இருந்தது.

இப்போது அவர் திருமதி ப்ரௌனிங். எலிஸபத் பாரெட் ப்ரௌனிங்!

செப்டம்பர் 19ஆம் தேதி தனது பணிப்பெண்ணுடன் அவர் வீட்டை விட்டு வெளியேறினார்.

வீடு என்பது அவரைப் பொறுத்த மட்டில் ஒரு சிறை தான்.

அந்தச் சிறையிலிருந்து இப்போது விடுதலை! சுதந்திரப் பறவையாக அவர் பறந்தார்.

இதனால் அவரை வெறுத்த தந்தை இறுதி வரை அவரைப் பார்க்கவே இல்லை.

ப்ரௌனிங் தனது அருமை மனைவியுடன் பாரிஸ் சென்றார். பின்னர் ஃப்ளோரென்ஸ் சென்றார்.

பா உடல் நலம் தேறி நன்கு நடமாட முடிந்தது. 1849இல் அவர் ஒரு ஆண் குழந்தையைப் பெற்றார்.

குழந்தை பெற்ற மகிழ்ச்சியில் இதுவரை தான் ரகசியமாக எழுதி வைத்திருந்த 44 சானெட் பாடல்களை அவர் ப்ரௌனிங்கிடம் தந்தார். அதைப் பார்த்த ப்ரௌனிங் வியந்தார்.

43ஆம் பாடலாக அமைவது தான் : How Do I Love Thee?

இதில் உள்ள ஒவ்வொரு வரியும் ஆழ்ந்த பொருள் கொண்டது.

தனது லண்டனுக்குப் பின்னர் வருகை தந்த பா தனது சகோதரிகளைக் கண்டு மகிழ்ந்தார். தந்தை மட்டும் பேசவே இல்லை. பாவின் மகனை தன் வீட்டில் ஒரு நாள் பார்த்த அந்தத் தாத்தா,இது யார்? என்று கேட்க பாவின் பையன் என்று பதில் வந்தது.

அட, இங்கு எதற்கு வந்தான், பிரார்த்தனை புரியவா என்று மட்டும் அவர் கூறினார்.

தன்னை விட 6 வயது இளையவரான ப்ரௌனிங்கை மணம் புரிந்தார் பா. ஆனால் மண வாழ்க்கை சிறப்பாக நீடித்தது.

1859இல் அவரது உடல் நலம் பாதித்தது. 1861 ஜூன் 29ஆம் தேதி அவர் படுக்கையில் அமைதியாக உயிர் துறந்தார். ப்ரௌனிங் அருகில் மௌனமாக அமர்ந்திருந்தார்.

அவரை நோக்கிய பா இறுதியாக, “Do you know me?” என்று கேட்டார்.

“My Robert, My heaven, my beloved” என்று முணுமுணுத்தவாறே அவர் ஆவி பிரிந்தது. ஃப்ளோரென்ஸில் அவர் நல்லடக்கம் செய்யப்பட்டார்.

இதற்குப் பின்னர் 28 ஆண்டுகள் மணம் புரியாமல் வாழ்ந்தார் ப்ரௌனிங்.

அவரை மணம் புரிய ஆசைப்பட்ட ஒரு பெண் அவரிடம் கேட்க, அவரோ, “My heart is buried in Florence” என்று பதில் கூறினார்.

ப்ரௌனிங் 1889, டிசம்பர் 12ஆம் தேதி மறைந்தார். அவரை இங்கிலாந்திலேயே வெஸ்ட் மினிஸ்டர் அபேயில் நல்லடக்கம் செய்தனர்.

இறுதியாக அடக்கம் செய்வதற்கு முன்னர் அவர் உடலைப் பார்த்தவர்கள் அவர் கழுத்தில் எப்போதும் தொங்கும் ஒரு தங்க லாக்கெட்டைப் பார்த்தனர். லாக்கெட்டைத் திறந்து பார்த்த போது அதில் அவரது காதல் தேவதையான பாவின் தலைமுடி சிறிது இருந்தது.

4

ப்ரௌனிங்- பா ஆகிய இருவரின் காதல் பற்றிய பல புத்தகங்கள் உள்ளன.

How Do I Love Thee?  பாடலுக்கான வரிக்கு வரி வியாக்யானங்களும் பல உள்ளன!

படித்துப் பாருங்கள்!

***

இரண்டே கோவில்களில் 304 ராமர் சிலைகள்! (Post no.5042)

WRITTEN by London Swaminathan 

Date: 24 May 2018

Time uploaded in London – 6-26 am (British Summer Time)

Post No. 5042

PICTURES ARE FROM BHARAT  KALYAN; THANKS
Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

தாய்லாந்தில் இந்துக் கடவுள்கள்- 1

தாய்லாந்தில்  ஏராளமான இந்துக் கடவுளரின் சிலைகளும் ஓவியங்களும் உள. பிள்ளையார், பிரம்மா முதல் குபேரன், காலா வரை உண்டு. குறிப்பாக காலத்தால் அழியாத காவிய நாயகன் ராமனுக்குப் பல சிலைகள், ஓவியங்கள்! எண்ணிலடங்கா விக்ரஹங்கள், சித்திரங்கள்!!

தாய்லாந்திய கலைச் செல்வங்களைக் கண்டு ரஸிக்க அந்த நாட்டின் ஏழு வரலாற்றுக் காலங்களை அறிதல் இன்றியமையாதது; அவையாவன:–

த்வாராவதி காலம் – 6 முதல் 11 நூற்றாண்டு வரை

ஸ்ரீ விஜய காலம் – 8 முதல் 13 நூற்றாண்டு வரை

லோப் புரி காலம் (லவ புரி) –11 முதல் 13 நூற்றாண்டு வரை

சுகோதையா காலம் –13 முதல் 14 நூற்றாண்டு வரை

அயுத்தயா காலம் (அயோத்யா)- 17 முதல் 18 நூற்றாண்டு வரை

தோன்புரி (தன புரி) காலம்- 1767 முதல் 1782 வரை

பாங்காக் காலம் (அண்மைச் செல்வங்கள்)- 1782 முதல் இன்று வரை.

ஒரே நேரத்தில் வெவ்வேறு பகுதிகளில் கலை வளர்ச்சி நடந்தது. குறிப்பாக கம்பபோடியாவிலுள்ள க்மேர் (KHMER) இந்து அரசர்களின் செல்வாக்குப் பெருகப் பெருக இந்துக் கலை வளர்ச்சி பெற்றது.

ராமாயண சிற்பங்கள் உள்ள கோவில்கள்:

1.ப்ரஸாத் பனம் ரங் கோவில்

2.பிமை கோவில்

3.வாட் ப்ரா கியவோ (மரகத புத்தர் கோவில்)

4. வாட் ப்ரா ஜெதுபோன் (ஜேத வன) கோவில்
5. வட் நங் பியாக விஹார

இவைகளில் கடைசி இரண்டு ( வாட் ப்ரா ஜெதுபோன் (ஜேத வன) கோவில்,

வட் நங் பியாக விஹார)  கோவில்களில் 152+ 152= 304 சிற்பங்கள் ராமாயணக் காட்சிகளைச் சித்தரிப்பதாக அங்கு இரண்டு  ஆண்டுக் காலம் தங்கி ஆராய்ந்த தில்லிப் பலகலைக் கழக ஸம்ஸ்க்ருதப் பேராசிரியர் ஸத்ய வ்ரத சாஸ்திரி சொல்கிறார்.

ஒரு கோவிலில் சலவைக் கற் சிற்பங்கள் அது தவிர மரச் சிறபங்கள். மற்றொரு கோவிலில் கற் சிலைகள். இவை அனைத்தும் கோவிலைச் சுற்றி செதுக்கப்பட்டுள்ளன அல்லது வரையப் பட்டுள்ளன.

பர்மா செய்த அட்டூழியம்

1767 ஆம் ஆண்டில் பர்மியர்கள் புகுந்து கிடைத்த நூலகங்கள், கோவில்கள் எல்லாவற்றையும் தீயிட்டுக் கொளுத்தினர். அதனால் பழைய செல்வங்கள் அழிந்தன. அவர்கள கைப்படாத இடங்களில் உள்ள கலைப் பொக்கிஷங்கள் தப்பிப் பிழைத்தன.

பெரும்பாலும் 300 ஆண்டுப் பழமை உடைத்து. ஏனைய பழைய சிற்பங்களை பர்மியர்கள் தீக்கிரையாக்கிவிட்டனர். அசுர சக்தியின் ஆவிர்பாகங்கள்; நாளந்தா பல்கலைக் கழகத்தைத் தீக்கிரையாக்கிய துலுக்கப் படைகள் போன்ற தீய சக்திகள்!

தாய்லாந்தின் தலைநகரான பாங்காக் நகரில் தேசீய மியூசியம் உளது. அந்த அருங் காட்சியகத்தில் இந்திரஜித், ராவணன் முதல் இராமன் வரை பல கலைப் படைப்புகள் காட்சிக்கு வைக்கப்பட்டுள்ளன. ‘தாய்’ மக்களின் இதய கீதம் இராமாயணம். பௌத்த மத நாடானானும் ஏதோ ராமாயணம் தமது நாட்டிலேயே நடந்ததாக நினைக்கின்றனர். வால்மீகிக்கும் கம்பனுக்கும் தெரியாத புதிய ராமாயண கதா பாத்திரங்களையும் படைத்துள்ளனர். அனுமானின் இரண்டு மனைவிகளில் ஒருத்தி மீன் தேவதை; அவர்களுக்குப் பிறந்த பிள்ளையும் உடல் மனித முகத்துடனும் வால் (கால் பகுதி) மீனின் துடுப்புகளாகவும் காட்டப்பட்டுள்ளன. வர்ண ஜாலம் ஜொலிக்கும் ராமர், லெட்சுமணர், அனுமார் ஓவியங்களைப் பார்க்க விநோதமாக இருக்கும்.

கட்டுரையின் இரண்டாவது பகுதியில் வேத கால இந்திரன், யமன், குபேரன் வருணன், பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் சிலைகள் பற்றிக் காண்போம்.

இத்துடன் இணத்துள்ள  ஆங்கிலப் பக்கங்களைப் படியுங்கள்; ராமாயண கதாபாத்திரங்களின் பெயர்கள் எப்படித் திரிக்கப்பட்டுள்ளன என்பது விளங்கும்

தொடரும்……….

சுபம்

WRITTEN by London Swaminathan 

Date: 21 May 2018

Time uploaded in London – 10-31 AM (British Summer Time)

Post No. 5032

Pictures shown here are taken from various sources such as Facebook friends, Books, Google and newspapers; thanks. Pictures may be subject to copyright laws.

WARNING: PLEASE SHARE MY ARTICLES; BUT DON’T SHARE IT WITHOUT AUTHOR’S NAME AND THE BLOG NAME. BE HONEST; OTHERS WILL BE HONEST WITH YOU

அஷ்டமா சித்தி (எட்டு வகை அற்புத சக்திகள்) பெற்றவர்களுக்கு நீர் மேல் நடக்கும் வித்தை மிகவும் எளிது. ஹடயோகம் பயின்றவர்களுக்கு இது இயலும்.

கண்ணன் பிறந்தவுடன் வசுதேவர், அக்குழந்தையைக் கூடையில் வைத்துக்கொண்டு சென்றபோது யமுனை நதி திறந்து வழிவிட்டதை நாம் அறிவோம். இந்துக்களின் கணக்குப்படி இது சுமார் 5000 ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் நடந்தது. பின்னர் இது போன்ற தண்ணீர் அற்புதங்களை பைபிளின் பழைய, புதிய ஏற்பாடுகளிலும் புத்த மத நூல்களிலும் அலெக்ஸாண்டரின் வரலாற்றிலும், ஆதி சங்கரர் வரலாற்றிலும் காண்கிறோம்.

இதற்கெல்லாம் ஆதி மூலமாக இருப்பது ரிக் வேதக் கவிதையாகும் (3-33). அந்தக் கவிதை விஸ்வாமித்ர மஹரிஷிக்கும் இரண்டு நதி தேவதைகளுக்கும் இடையே நடந்த உரையாடல் ஆகும். கவிதை என்ற கண்ணோட்டத்திலும் மிக அற்புதான கவிதை. நதிகளைப் பெண்களாகப் போற்றும் கவிதை; உவமைகள் மிக்க கவிதை. அந்த ‘’தண்ணீர் அற்புதக்’’ கவிதையைக் காண்பதற்கு முன்னர் நீர் வித்தைகளை வில்லியம் நார்மன் பிரவுன் என்பவர் எப்படிப் பிரித்துள்ளார் என்பதைக் காண்போம்.

தண்ணீர் வித்தைகள் ஆறு வகையானது:-

1.ஒருவர் தனது அற்புத சக்தியினால் கடல் அல்லது ஆறுகளை இரண்டாகப் பிரியும் படி செய்து காய்ந்த தரையில் நடந்து போவது.

2.அற்புத சக்தியினால் நீரின் ஆழத்தைக் குறைத்து அதில் நடந்து செல்வது.

3. தண்ணீர் அப்படியே நிற்க, அதன் மேல் நடந்து செல்வது

4.தண்ணீரில் விரைந்து செல்ல காற்றோ அலைகளோ அல்லது தாமரை போன்ற பொருள்களோ உதவுவது

5. அல்லது தண்ணீர் மேல் HOVERCRAFT ஹோவர்கிராஃட் போன்று பறந்து செல்வது

6. மேற்கூறிய காரணங்களில் ஒன்றோ இரண்டோ கலந்து உதவுவது.

ஆதி சங்கரரின் சீடரான பத்மபாதரை எதிர்க்கரையில் இருந்த சங்கரர் அழைத்தார். உடனே அவர் நீர் என்றும் பாராது விரைந்து செல்ல அவர் நீர் மீது கால் வைத்த இடம் எல்லாம் தாமரை மலர் தோன்றி அவரைத் தாங்கிச் சென்றது. இதனால் அந்த சிஷ்யருக்கு பழைய பெயர் மறைந்து போய் தாமரைக் காலன் (பத்மபாதர்) என்ற புதுப்பெயர் தோன்றியது.

புத்தர் கடல்மேல் பறந்து வந்து இலங்கைக்கு வந்ததாக புத்த மத நூல்கள் இயம்பும். புத்தர்களின் சீடர்கள் அற்புத சக்தியால் ஆற்று வெள்ளத்தைக் கடந்ததையும் அவைகள் விளம்பும்.

பைபிளின் பழைய ஏற்பாட்டில் இஸ்ரேலியர்களுக்கும் மோஸசுக்கும் செங்கடல் திறந்து வழிவிட்டதாகப் பகரும்

ஏசுவின் நான்கு முக்கிய சீடர்களில் ஒருவரான பீட்டர் நீரின் மேல் நடந்த கதையை பைபிள் நுவலும்.

இப்படி ஏராளமான கதைகளைப் பழங்குடி மக்களும் பகர்வர்.

ஆனால் உலகிலேயே பழமையான நூலில் — ரிக் வேதத்தில் – இவைகளைக் காணும்போது நாம்தான் இந்தக் கலையை உலகிற்குக் கற்பித்தோமோ என்றும் தோன்றும். ரிக் வேதத்தின் காலம் கி.மு 1500 முதல் 6000 வரை என்று அறிஞர்கள் செப்புவர்.

ரிக்வேதக் கவிதை 3-33

விபாசா (வியாஸ), சுதுத்ரி (சட்லெஜ்) இரண்டு பஞ்சாப் நதிகள் இப்பாடலில் இடம் பெறுகின்றன.

விஸ்வாமித்ரர்–

அடடா! என்ன அற்புதம் ! மலைகளில் பிறந்து கடலுக்குப் போகும் உங்கள் அழகே, அழகு! போட்டி போடும் இரண்டு குதிரைகளப் போல பாய்கிறீர்களே. கன்றுகளை அன்பாக நாவால் நக்கிக் கொடுக்கும் தாய்ப் பசு போல இரு கரைகளையும் அலைகள் என்னும் நாவால் தொடுகிறீர்களே.

இந்திரனுடைய கட்டளைக்குப் பணிந்து தேரில் விரைந்து செல்லும் தேவர்கள்  போலப் பிரகாஸிக்கிறீர்கள். அதே வேகத்தில் கடலை நோக்கி ஓடுகிறீர்கள்! அலைகள் ஒன்றன் மீது ஒன்று புரள்வது ஒருவரை ஒருவர் நாடுவது போல உளதே!

தாய் போன்ற சுதுத்ரி நதியே! சௌபாக்கியவதியான விபாஸையே! கன்றுகளை நாடும் தாய் போல ஒருமித்துப் பாய்கிறீர்களே!

இரண்டு நதிகளும் சொல்லுகின்றன

நாங்கள் நீரினால் நிலத்தை வளப்படுத்தி இறைவனால் படைக்கப்பட்ட கடலுக்குப் போகிறோம். எங்களை எவராலும் தடுக்க இயலாது. நீவீர் எம்மை அழைத்த காரணம் யாதோ?

விஸ்வா:-

நான் ஸோம லதை எனப்படும் அற்புத மூலிகையை எடுக்க செல்கிறேன். நான் குஸிகனின் புதல்வன்; ஏ, சுதுத்ரி நதியே ஒரு கணப்பொழுது  ஓடாமல்தான் நில்லேன்.

நதிகள் பதில்

விருத்திரன் எங்களைத் தடுத்து நிறுத்திய போது வஜ்ராயுதம் ஏந்திய இந்திரன் அந்த விருத்ரனைக் கொன்றான். நல்ல கைகள் உள்ள ஸவிதா எங்களை இந்த வழியில் செலுத்தினான். அவன் கட்டளைபடி வெள்ளப் பிரவாஹம் எடுத்து ஓடிக் கொண்டு இருக்கிறோம்.

விஸ்வா

நல்லது; இந்திரன் அந்த அஹி என்னும் பாம்பைக் கொன்று செய்த நற்செயல் என்றும் போற்றப்பட வேண்டியதே தடை செய்தவர்களை அவன் வஜ்ர ஆயுதம் கொண்டு அழித்தான்

நதிகள் பதில்

ஓ, துதிபாடும் முனிவா; எதிர்கால சந்ததியினர் உன்னுடைய இந்தக் கவிதையைப் போற்றுவார்கள் ; நீயும் மறந்து விடாதே; ஆனால் மக்களுக்கு முன்னர் எங்களைத் தாழ்திவிடாதே.

விஸ்வா:

சஹோதரிகளான நதிகளே! நான் சொல்லுவதை அன்போடு செவிமடுங்கள்; நான் தொலை தூரத்தில் இருந்து தேரோடும் வண்டிகளோடும் வந்து இருக்கிறேன். கொஞ்சம் தாழ்வாகப் பாய்ந்து செல்லுங்கள் உங்கள் நீரோட்டம் காளை மாட்டு வண்டியின் அச்சுக்குக் கீழே பாயட்டும்

நதிகள் பதில்

ஓ, கவிஞரே! நீ தொலைவில் இருந்து தேர், காளை மாட்டு வண்டிகளோடு வந்ததாகச் சொல்லுவது எங்கள் காதில் விழுந்தது குழந்தைக்குப் பால் ஊட்டும் தாய் போலவும் காதலனைக் கட்டித் தழுவ ஓடிவரும் காதலியின் அன்பு போலவும் நாங்களும் உன்னைத் தாழ்ந்து வணங்குவோம்.

விஸ்வா:–

நதிகளே; என்னைக் கடக்க உதவினீர்கள்; அதைப் போல பரதர்களும் படைகளும் கடந்து செல்ல உதவுங்கள்; பின்னர் பிரவாஹம் எடுத்துப் பாய்ந்து செல்லுங்கள்; உங்களைப் போற்றுவேன்

பரதர்களும் பசுக்களை நாடிக் கடந்து சென்றனர்.  உங்கள் அன்பு எனக்குக் கிடைத்தது; உங்கள் அலைபோல செல்வத்தைப் பொழியுங்கள்;  உணவு தான்யம் பெருகட்டும்; வளம் கொழிக்கட்டும்; பாய்ந்து செல்க.

எங்கள் மாட்டு வண்டியின் நுகத்துக்கு கீழே பாயுங்கள். எங்கள் காளை மாடுகள் ஒரு பாவமும் அறியாத ஜந்துக்கள் அவைகளுக்குத் தீங்கு செய்துவிடாதீர்கள்.

இது போல பல அற்புதக் கவிதைகள மந்திர சக்தியால் நதிகளைக் கட்டுப்படுத்தியதைக் காட்டுகின்றன (குறிப்பாக 10-136)

இந்தக் கவிதையில் என்ன அற்புதம் இருக்கிறது?

விஸ்வாமித்ரன் வேண்டியவுடன் நதிப் பிரவாஹம் குறைந்தது. வண்டியின் அச்சுக்குக் கீழே பாய்ந்தது. உடனே அவரும், பரதர்களும்  கடந்து சென்றனர்.

பாடலில் உள்ள உவமைகள் ‘பால் நினைந்தூட்டும் தாயினும் சாலப் பரிந்து’ என்ற மாணிக்க வாசகரின் பாடலை நினைவு படுத்தும்

நதிகளைத் தாயாக போற்றுவதையும் பூமியைத் தாயாக போற்றுவதையும் உலகம் நம்மிடம் கற்றது.

காளை மாடுகளுக்கும் தீங்கு செய்யக்கூடாது என்ற அன்புப் பிரவாஹம் நதிப் பிரவாஹம் போல உளது.

வேத கால இந்துக்களுக்கு கடல் தெரியாது என்று பிதற்றும் பித்துக்குளிகளுக்கு  இந்த நதிக் கவிதையும் ஸரஸ்வதி நதிக் கவிதையும் சாட்டை அடி கொடுக்கிறது. மலைமீது தோன்றி கடல் வரை செல்லும் நதிகள் பற்றிய மாபெரும் பூகோள அறிவு அக்காலத்தில் இருந்தது. அதுமட்டுமல்ல கவிதையில் காணும் உவமைகள் அமைதியான ,நனி நாகரீகம் மிக்க வேத காலத்தை நம் கண்களுக்கு முன்னால் கொணர்கிறது.

‘வேதம் என்றும் வாழ்க என்று கொட்டு முரசே’– பாரதி.

-சுபம்-